Nagini




En daar ga we weer met deel twee van Two Ways! Enniewee, heel erg bedenkt voor al jullie lieve reacties! You make me glow inside! Ik ben van plan om elke dag weer een stukje te posten, dus nouja, erg lang hoeven jullie niet te wachten. 

Dus, graag reacties op het verhaal, en hoop dat jullie het nieuwe deel ook weer leuk vinden!


”Harry Potter!”

Geen antwoord.

”Harry James Potter!”

Hij was niet van plan te antwoorden. Waarom begreep Hermelien dat nou niet? Hij wilde alleen maar alleen zijn, waarom zou hij anders voor de zoveelste keer hier zitten.

”Waarom negeer je ons, Harry?”

Waarom dacht ze dat hij hen negeerde? Dat was toch logisch? Iedereen die maar iets voor Harry betekende was in gevaar, daar was Sirius het levende bewijs van.  
Hij schrok van zijn eigen gedachten. 

Hermelien zuchtte. “Harry?”

Weer antwoorde hij niet. 

Het leek een eeuwigheid te duren voordat Hermelien zich omdraaide en langzaam terug het kasteel in liep. Hij had spijt van zijn daden, maar het kon niet anders. Zo was het het beste. Hij wilde zijn vrienden niet in gevaar brengen.

Het begon zachtjes te regenen. Het kon hem niet veel schelen, veel slechter kon het toch niet worden. Hij keek hoe steeds sneller en steeds meer regendruppels in het water vielen, hij ging in het drijf natte gras liggen en sloot zijn ogen.

”Hij komt niet meer, Harry,”
“Hij komt niet meer, want hij is d-“
”HIJ - IS - NIET - DOOD!”
”SIRIUS!”

Harry voelde tranen opkomen. Snel opende hij zijn ogen weer en probeerde aan iets anders te denken. Niets kwam in hem op. Hij ging weer zitten en keek om zich heen. 
De reuzeninktvis graaide naar een aantal stukken brood die leerlingen in het water hadden gegooit. Harry keek op zijn horloge, het avondeten was 10 minuten geleden al begonnen. Hij had eigenlijk wel honger. Langzaam stond hij op en liep hij naar de deur.

”Harry, je bent zeiknat!” zei Hermelien toen Harry de Grote Zaal in kwam lopen.
Een aantal mensen keken op en begonnen meteen te fluisteren. Hij zei niets, ging snel zitten en schepte zijn bord vol. Ron en Hermione keken hem verdrietig aan.

In zijn ooghoek zag hij Ginny de Grote Zaal binnenkomen. Hij gaapte haar aan, en liet zijn vork vallen. Wanneer was Ginny zo mooi geworden? Toen hij zag dat ook Ginny naar hem keek raapte hij snel zijn vork weer op en draaide zich weer om. 

”Hey Harry, hoe gaat ie?” zei Ginny vrolijk.

Weer gaf hij geen antwoord. Ginny was juist degene die hij wilde beschermen, misschien wel het meest van allemaal, maar juist Ginny kon hij zo moeilijk negeren.
Snel pakte hij nog een broodje, propte hem in zijn mond en rende de Grote Zaal uit, een treurige Ginny achterlatend.


-----------------------------------


