dracogirly




Hoofdstuk 20. Ontdekking

Anne zat verstopt achter de tribunes van het zwerkbalveld te kijken naar de zwerkbaltraining van Zwadderich. Ze had geen zin om de hele avond in de afdelingskamer te zijn waar Hermelien en Ron nog steeds probeerde om er achter te komen wat er gebeurt is tussen Harry en haar. Ze ging naar buiten en toen ze zag dat het team van Zwadderich aan het trainen was besloot ze te blijven kijken. 

Om lastige vragen over waarom een Griffoendor naar de training van Zwadderich gaat kijken te voorkomen had ze zich verstopt. Om te zeggen dat ze echt naar de training van Zwadderich aan het kijken was, is misschien wat overdreven aangezien haar aandacht vooral naar 1 persoon uitging: Draco. 

Ze had met hem afgesproken dat hij na de training naar het leegstaande lokaal zou komen waar ze al vaker hadden afgesproken. Anne kon niet wachten tot het zover was.

Ze schrok toen ze iets op de arm van Draco zag zitten. Haar eerste gedachte was dat hij gewond was, maar toen zij hem rustig door zag vliegen bedacht ze dat het iets anders moest zijn geweest. Ze lette de rest van de training goed op zijn arm, maar kon nog steeds niet goed zien wat het was. Nieuwsgierig als ze was, besloot ze om vanavond in het lokaal er achter te komen wat het is. 

Ze zag de spelers van Zwadderich landen en besloot om alvast naar het lokaal te gaan voordat ze haar zouden ontdekken.

Ongeveer een half uurtje later kwam Draco het lokaal binnen.
“Zit je al lang op me te wachten?”
“Nog niet zo heel lang. Ik zag net dat je training afgelopen was en ben toen hierheen gegaan.”

Draco keek geschrokken.
“Heb je de hele training gezien?”

Hij had de spreuk om het duistere teken te laten verdwijnen niet uitgesproken, om de Zwadderaars te laten zien dat hij de enige was die echt met de heer van het duister contact had. Hij hoopte maar dat Anne het teken niet gezien had.

“Ik heb het grootste gedeelte van de training gezien, hoezo?”, vroeg Anne nieuwsgierig.
Draco zuchtte opgelucht. Als ze wat gezien had, had ze dat nu vast wel gezegd.

“Nou, het staat niet echt gepast natuurlijk als een Griffoendor de training van Zwadderich komt bekijken. Als ze je gezien hadden had je nu waarschijnlijk op de ziekenzaal gelegen.”
“Dan is het maar goed dat ze me niet gezien hebben hè?”, zie Anne. “Over zieken gesproken hoe gaat het met je arm?”

Draco schrok, had ze het dan toch gezien.

“Wat bedoel je? Er is niets mis met mijn arm.”
Anne keek niet overtuigd.
“Toen je aan het trainen was dacht ik dat ik iets op je arm zag.”

Draco stroopte de mouwen van zijn gewaad op. Hij was wel zo slim geweest om voor deze ontmoeting ‘het teken’ weer goed te verbergen. 
Anne bekeek zijn armen goed maar zag er niets op. 
Vreemd, ik weet toch bijna zeker dat ik net nog wat zag. Zou hij soms iets voor mij verbergen?

Draco deed zijn armen weer naar beneden.
“Geloof je me nu?”
Anne knikte. Ze wist dat hij waarschijnlijk toch niet zou zeggen wat het was en misschien had ze het toch niet goed gezien.
“Ik zal me wel vergist hebben. Je vloog ook zo hoog dat ik je maar moeilijk kon zien. Ik had mijn ogen de hele tijd gefocust op jou en ik denk dat mijn ogen op het einde vermoeid raakten doordat jij zo hoog vloog.”

Draco lachte.
“Ik hoor het al weer. Ik hoef me geen zorgen te maken dat jij straks onze strategie doorvertelt aan Potter.”
“Tja, de aanvoerder van Zwadderich is nu eenmaal zo sexy dat ik gewoon geen oog meer voor de rest had”, zei Anne met een knipoog.

						*****

Anne zorgde dat ze weer op tijd terug was in haar afdelingskamer en ging gelijk door naar haar bed. Op de een of andere manier kon ze de arm van Draco maar niet uit haar hoofd krijgen. Hoewel ze met eigen ogen geizen had dat er niets te zien was, kon ze het toch moeilijk geloven. Ze wist toch zeker dat ze tijdens de training iets op Draco’s arm had gezien. Piekerend lag ze in bed, te denken wat ze gezien kon hebben. 

Haar ogen werden wijd toen het tot haar doordrong wat het was. Het moest het teken van een dooddoener geweest zijn. Hoewel ze zelf nog nooit had gezien hoe zoiets eruit zag was ze ervan overtuigd dat dat het moest zijn geweest. 

Wat moest ze nu doen? Ze hield van Draco, maar ze kon toch moeilijk uitgaan met een dooddoener? Het was al erg genoeg dat hij een Zwadderaar was, maar ook nog eens een dooddoener. Maar ze wilde Draco toch ook niet kwijtraken. In dat geval kon ze maar één ding doen. Ze slikte. Ze zou gewoon moeten doen alsof er niets aan de hand was. Dat was de enige manier waardoor ze bij hem zou kunnen blijven.


-----------------------------------


