Moony




Deel 4. * de nieuwe UItgang Maker.

Harry stapte de kamer in. 
Oom Herman zat op de bank een krant te lezen, Tante Petunia was de was aan het opvouwen en Dirk was nergens te bekennen. 
Ook Herman keek op van zijn krant, om te kijken wie er binnen kwam. 
"O, ben jij het. Ik dacht dat mijn lievelings zoontje binnen kwam." zei hij grijnzend en verborg zijn gezicht weer achter de krant. 
"Het brood ligt op het aanrecht." zei Tante Petunia ijzig. 
Harry keek haar even aan en liep toen naar de keuken en smeerde zichzelf een boterham. Hij nam niet de moeite om een bord te pakken, hij at zijn brood op zn vuist, en liep naar buiten. 
"Wat ben jij van plan?" Hoorde Harry een stem achter zich zeggen. 
"igganaabuije" mompelde hij, met zijn mond vol brood. 
"Pardon?" 
Harry deed grootste moeite om zn brood door te slikken en zei uiteindelijk "Ik ga naar buiten" 
Hij opende de deur en trok zich niks aan van het feit dat oom Herman nog steeds tegen hem praatte en deed de deur weer achter zich dicht. 
Harry voelde de zomerwind door zijn haren blazen en keek om zich heen, om een vaag geluid te identifyceren. 
Uiteindelijk zag Harry dat er een grote auto voor de deur was geparkeerd en er een dikke man uitstapte en richting de voordeur liep. 
*Triingg* klonk het. 
De pijn in harry's litteken bloeide weer op. Het was een stekende pijn, maar minder erg dan de vorige keren. 
Zo snel als het was gekomen, was het ook weer weg. Het litteken tintelde nog een beetje. 
Harry hoorde gepraat voor aan de weg. Wat na 5 minuten weer was weggestorven. 
Harry slenterde door de tuin, er lagen overal nog plassen van die vorige avond omdat het had geregend. Harry keek in een plas. Tot zijn grote schrik zag hij niet zichzelf, maar Sirius, net zoals vanmorgen op zijn kamer. Harry knielde en boog zich over de plas. Sirius was weg. 
Harry staarde nog steeds in de plas, "Zou hij contact zoeken?" dacht hij. 
Harry stond op, liep een stukje verder en ging op de oude schommel van Dirk zitten. 
Hij dacht weer na over alles wat er dit jaar was gebeurd. 
Beelden flitsten door zijn hoofd, Sirius, Ron, Tante Petunia, Cho, Voldemort, alles kwam terug. Vooral het beeld van Voldemort bleef hangen. 
Hoe had hij zo stom kunnen zijn om een einde te maken aan zn leven! Hij had Voldemort al meerdere keren verslagen, als hij er niet meer was, wat zou er dan zijn gebeurd? 
Harry bleef denken over alles. Toen hij daar zo zat te piekeren, had hij niet door dat er iemand naar hem toe was gelopen. Geruisloos. 
4 meter was het van Harry af, 3 meter, 2 meter, Harry had nog steeds niks door.


nouja, groetjes :)


-----------------------------------


