dracogirly




Hoofdstuk 5. Opdracht

De weken die volgden waren rustig. Misschien wel te rustig. Nadat Harry, Ron en Hermelien hun ‘gesprekje’ met Malfidus hadden gehad liet hij hen met rust. Anne vond het nog steeds moeilijk om Draco te zien, maar kon er wel steeds beter mee omgaan. 

Als snel kwam het eerste weekend waar ze naar Zweinsveld mochten. Anne zat in een hoekje van de afdelingskamer weer eens te denken hoe het nou zo mis had gegaan met Draco, toen Harry ineens op haar kwam afgelopen.
“Uhm, Anne, ik zou je iets willen vragen.”
“Ja”, zei Anne terwijl ze opkeek.

Harry nam een keer diep adem en zei: “ZoujemetmijnaarZweinsveldwillen?”
“Wat?”, zei Anne.
“Laat maar, het is een slecht idee”, zei Harry terwijl hij rood aanliep.
“Nee!”, zei Anne, “Ik bedoel, misschien is het wel een slecht idee, maar ik verstond je niet goed. Zou je het misschien willen herhalen en dan iets langzamer?”

“Ik vroeg me af of je misschien samen met mij naar Zweinsveld zou willen”, zei Harry dit keer wat langzamer terwijl hij Anne verwachtingsvol aankeek.
“Je bedoelt als een date?”, zei Anne.
“Ik wist dat het een slecht idee was”, zei Harry en hij draaide zich om en begon weg te lopen.
“Nee! Wacht!”, riep Anne.

Harry draaide zich om en keek Anne aan.
“Het lijkt me leuk”, zei Anne.
Harry bleef Anne verbaasd aankijken.
“Hallo, aarde aan Harry, ben je er nog”, zei Anne terwijl ze met haar hand voor zijn ogen heen en weer ging.
Harry schudde even met zijn hoofd.
“Ja, ik ben er nog. Zullen we dan om tien uur voor de grote zaal afspreken?”
“Is goed.”
“Oké leuk”, zei Harry en hij liep weer terug naar Ron en Hermelien. 

Anne zat de laatste tijd steeds vaker alleen in een hoekje. Vaak dacht ze dan terug aan vorig jaar en aan Draco. Ze was verbaasd dat Harry haar zojuist mee uit had gevraagd. Ze kon niet echt zeggen dat ze verliefd op hem was, maar hij zag er best leuk uit. Ze bekeek hem eens goed en ging hem ongemerkt toch met Draco vergelijken. Hoewel Harry niet lelijk was, was Draco toch veel leuker.

Ze zuchtte. Hoe ze ook probeerde hem uit haar hoofd te zetten, het lukte haar niet. Misschien dat Harry wel een goede afleiding kon zijn om hem te vergeten.

*hp*hp*hp*

Draco was rustig zijn huiswerk aan het maken, toen hij ineens de familie uil naar hem toe zag vliegen. 
Dat is vreemd, meestal stuurt vader maar één keer per week iets.
Voorzichtig haalde hij het stukje perkament van de uil en begon te lezen.

Draco,
Kom zondag als je naar Zweinsveld gaat om 4 uur naar het steegje naast de 3 bezemstelen. Wij moeten praten.
Lucius

Draco schrok. Zondag was morgen al. Waarom zou zijn vader hem zo dringend willen spreken? Hij zou toch niet weten over de relatie die hij met Anne heeft gehad? Draco werd bij de gedachte alleen al misselijk.

*hp*hp*hp*
 
De dag dat ze naar Zweinsveld zouden gaan kwam al snel. Toen ze naar de grote zaal liep zag ze Harry al staan. Hij was echter niet alleen. Draco en zijn lijfwachten stonden bij hem. Terwijl Anne dichterbij liep kon ze het gesprek dat gaande was horen.

“Ha, jij uit met een vriendin Potter, laat me niet lachen”, zei Draco.
“Wat is er Malfidus, bang dat ik een leuker vriendin krijg dan jij”, hoorde ze Harry zeggen.
“Nou, ik wil je niet teleurstellen hoor Potter, maar tenzij je een onzichtbare vriendin hebt, ben ik bang dat je hier toch voor niets staat te wachten.”

Anne besloot dat het tijd was om Harry te helpen.
“Ah Harry, daar ben je. Zullen we dan maar”, zei Anne terwijl ze naar Harry toeliep.
Draco keek verbaast en stond met zijn mond open toe te kijken. 
“Ik zal mijn mond maar eens dichtdoen als ik jou was Malfidus. Het staat niet echt leuk en straks vang je nog vliegen”, zei Anne.
“Maar jij … met hem”, zei Draco terwijl hij naar Harry wees.
“Inderdaad Malfidus, ik heb tenminste iemand gevonden die wel om mij geeft. En vertel eens, hoe is jou relatie met de chocoladekikker nu?”
Draco keek nog steeds vol ongeloof van Anne naar Harry.
“Kom Anne, we gaan”, zei Harry terwijl hij Anne’s hand pakte en samen met haar wegliep.

Draco kon maar moeilijk geloven dat Anne nu met Potter ging. Hij had weliswaar gehoopt dat Anne niet langer om hem zou treuren en dat ze iemand anders zou vinden, maar toch niet hem. Hij kon het niet helpen om jaloers te zijn op Potter die hij nu samen met zijn vriendin weg zag lopen. Maar hij zou er wel voor zorgen dat die relatie niet lang zou duren.

*hp*hp*hp*

Rechtop liep hij naar het steegje waar hij met zijn vader had afgesproken. Van binnen was hij bang, maar zoals het hoort bij een Malfidus liet hij het niet zien. Toen hij het steegje inliep zag hij zijn vader al staan.

“Ah, Draco, daar ben je. Kom wat dichterbij. Ik heb belangrijke dingen met je te bespreken.”
Draco deed wat hem gezegd was en ging tegenover zijn vader staan.
“Draco, de heer van het duister heeft een eerste opdracht voor je. Aangezien hij hier niet kon komen ben ik de boodschapper. Zorg dat Potter dit drinkt.”

Lucius haalde een flesje met een kleurloos drankje uit zijn gewaad.
“Het is geur, kleur en smaakloos dus hij zal er niets van merken als je het ergens door doet. Zorg dat hij het zo snel mogelijk drinkt en uil me zodra het gebeurt is.”
Draco pakte flesje en stopte het snel weg. 

“Anders nog iets vader?”
“Ja, ik vrees dat ik je moet zeggen dat Sneep niet langer een dooddoener is. De heer van het duister is er achter gekomen dat hij Perkamentus aan informatie hielp. Het lijkt me daarom verstandig dat je een beetje uit zijn buurt blijft.”
“Weet hij dat ik een dooddoener ben?”, vroeg Draco snel.
“Nee, de enige die ervan op de hoogte zijn, zijn de heer van het duister en ik. Succes en zorg ervoor dat ik trots op je kan zijn.”
“Ja vader”, en met die woorden liep Draco het steegje uit.

Om te zeggen dat Draco een beetje in de war was na deze ontmoeting was een understatement. De man die hij na zijn vader het meest bewonderd had bleek een spion te zijn voor Potter. Hij kon het nog maar moeilijk geloven. En hij had ook nog eens een opdracht gekregen om ervoor te zorgen dat Potter dit drankje zou drinken. Hij vroeg zich af wat voor effecten het zou hebben, maar bedacht al snel dat hij dit misschien wel helemaal niet wilde weten. Hij moest nu dus een plan bedenken om te zorgen dat hij dit op zou gaan drinken. Met deze dingen in zijn hoofd liep hij de 3 bezemstelen binnen.


-----------------------------------


