Moonlight




 Heej iedereen!

Nou dit is na een week (ofzo) dat ik weer post.
Na al mijn problemen ben ik toch weer aan het schrijven, en hier is ie!

X, Moonlight

(Bedankt voor alle positieve berichtjes nog)


Hoofdstuk 22

"Vrolijk kerstfeest" glunderde de stemmen van Stella en Merrick.
De zon was pas opgekomen en de Mayfairs en ik zaten al gezellig aan de lange houten tafel in de keuken.
Merrick, Charlotte en Stella hadden een overvolle tafel met lekker eten.
Een schaal vol met verschillende sandwiches, er waren wafels, pannekoeken en nog meer lekkernijen.
De stemming was opperbest, het hele gezin was nog gekleed in hun pyama’s maar dat kon de pret niet onderdrukken.
"Deborah, geef me eens een sneedje brood aan" vroeg Suzanne slaapdronken.
Ik giechelde en gaf haar het brood, Suzanne was namelijk gekleed in een wite pyama met cartoon beertjes erop.
"Trouwens ik heb nog brieven van Zweinstein" zei Merrick en ze stond op en haalde 2 enveloppen tevoorschijn.
Ze gaf het aan mij en Robin (die naast me zat).

 Geachte D.Zwartnacht,

U zult worden verwacht op 26 december terug te keren naar Zweinstein voor het Kerstbal.
Deze gelegenheid zal worden gegeven in de cafetaria "De 3 Bezemstelen", u zult daar om 19:00 moeten zijn.
U trein vertrekt overigens om 16:00.

Hoogachtend,

Minerva Anderling (assistent-schoolhoofd)

Ik glimlachtte, en bedacht me plotseling dat ik helemaal geen jurk had.
Ik tikte Robin aan met mijn elleboog en vroeg; "Heb jij een jurk voor het kerstbal?".
"Tuurlijk, die van jou ligt boven" zei ze terwijl ze op een wafel kauwde.
Ik keek verbaasd en wou het net vragen aan Merrick toen ze snel zei:
"We wisten natuurlijk dat je zou komen".
Ik knikte snel en richtte me daarna weer op mijn ontbijt.
De rest van het ontbijt verliep gezellig en leuk.
Nadat we klaar waren en heel veel hadden geklets bleek het al twaalf uur te zijn.
"Kom, we gaan eens kijken naar jullie jurken" zei Suzanne toen iedereen vol was.
Ze trok mij en Robin mee de trappen op naar de kamer van haar en Robin (ze sliepen samen).
"Zo dit is hem" zij Robin die uit een beige kast een jurk uithaalde.
Hij was werkelijk prachtig.
Het was een lange jurk dat lang over mijn voeten zou lopen, gemaakt van zacht zijde en een mooie lichtblauwe kleur.
Het bovenstuk was versierd met kleine pareltjes die een soort patroon vormde.
"Hij is geweldig" zei ik lachend.
"Let op die van mij" zei Robin en haalde nog een jurk tevoorschijn.
Een lange zandkleurige jurk met allemaal spiegeltjes erop zodat het een arabish effect had.
"Met deze jurken zijn we zeker de lekkertjes van het bal" zei Robin melig.
"Ja" antwoorde ik lachend.
"Zo, dat doet me herinneren aan toen ik nog op Zweinstein zat" zei Suzanne bewonderend.
Ik glimlachte en zei; "Ja, Zweinstein is geweldig".


-----------------------------------


