Tessa Tinkels




En, hoe vinden jullie de kaft? Laat het me weten!
En tell me soon wat je vind van eht verhaal!
Reacties in het reactetopic of een pb , alles is welkoooooom! 

Groetjes,
Kimberly

'Ga even voor het eind van de les maar naar je leerlingenkamer om je om te kleden , want ik vind het neit zo erg, maar ik denk dat prof. Anderling er niet zo erg blij mee is...'
Ik knikte lachend en snelde naar mijn plaats.
'Goed. We hebben het over de banvloek. Die is uiterst handig en als je een vergevorderd tovenaar bent...' hij keek de klas rond
'-Dan zul je zelfs mensen kunnen Bannen...' Verschrikt keek ik hem aan.... Konnen sommigen dat? O,help.....
De verdere les lette ik goed op; mensen verbannen klonk goed! Aan het eind van de les lukte het me bijna om een kussen te bannen.....Het bleek errug moeilijk!
 Transfiguratie was nog veel moeilijker. We moesten een kopje in een muis laten veranderen.
'Ik weet bijna zeker dat het op jullie S.L.IJ.M.B.A.L-examen aan bod komt!' zei professor Anderling. De klas zuchtte. Alle leraren begonnen ineens over die S.L.IJ.M.B.A.L-en. Ik draaide met mijn ogen. Ik hoefde die neit eens! Als ik schrijfster werd had ik geen slijmballen nodig!

Na de ochtend lessen hadden we eindelijk een uurtje pauze. Ik gebruikte het om even op adem te komen , want vanochtend was vermoeiend geweest.
Zoals bijna altijd lipe ik een paar rodnjes om het meer en at ik in een van de bomen. Daar was het tenminste vredig en rustig, niemand die me stoorde.
Niet dat er ooit iemand was die me wilde storen, ik was immers Het Eenzame Meisje Van De School.
Ik zo een goed uitzicht over het meer en de velden eromheen. Het begon me eigenlijk ontzettend te vervelen; kijken naar sneeuwvlokjes en leerlingen die lol maakten. Alleen het feit dat zij niet alleen waren in deze school , irriteerde me al verschrikkelijk.
Ik draaide me om op de tak en tuurde tussen de bomen door. Niet erg interessant , maar beter dan dat achter me.
'Hoi,' klonk een stem opeens onder me. Verschrikt keek ik naar hem.
'H....hay...'
'Hoe is het?' handig klom hij in de boom en ging naast me zitten.
'Goed hoor...' zei ik aarzelend.'Meej jouw?'
'Goed.....Tenminste...' nerveus keek hij over zijn schouder , in de richting van het kasteel.
'Wil je met mij naar het Kerstbal?' Sirius' stem klonk plots vol vertrouwen. Recht in de ogen keek hij me aan
Ongelovig staarde ik terug.
'Nee.....'dit kan niet waar zijn!
'Je ...je meent het niet...' stamelde ik.
Sirius staarde voor zich uit , wazig en plots......wankelend....Alsof hij zijn zelfvertrouwen verloor.
'ja! nee....Ja!'
'Wat is het nou?' vroeg Sirius lachend.
'Ja!' ik had hem wel om de hals willen vliegen, maar dat deed ik niet. Sirius lachte flirterig en blozend keek ik de andere kant uit.
We spraken een tijd af en weg was hij. 
Ik wierp een blik achterom en zag Sirius naar zijn vrienden lopen. Nonchalant en knap. Naast hem stond een knap meisje die een arm om zijn hals sloeg. Maar hij schudde hem van zich af en stapte naar zijn vrienden.
Vrolijk klom ik uit de boom. Met Sirius! Naar het Kerstbal! Met Sirius! Ik had het wel willen uitschreeuwen. Ik schaterde, lachend van geluk.
Plots klapte ik mijn mond dicht. 
Mirthe liep me ijskoud voorbij.


-----------------------------------


