Pottergirl




Hoofdstuk 16

Het was weer zaterdag.
Tom stond op, gaapte uitgebreid maar werd vooral snel wakker door het gesis dat hij hoorde onder het bed.
Hij siste iets terug en tot zijn stomme verbazing deed de slang wat hij zei!
Dat hij iemand door zijn blik kon laten doen wat hij wilde was al íets, maar dat hij ook met dieren kon práten?
De slang siste weer wat en hij kon er menselijke woorden in verstaan nu hij goed luisterde.
Waarom had hij dit niet eerder gehoord?
Hij keek even om zich heen, zag dat alle andere jongens al de slaapzaal uitwaren en ging op zijn knieeën voor de doos zitten.
Weer gesis, en nu hij zijn best deed het te verstaan kon hij er zinnen van vormen.
'Ik heb honger... Geef me ietsss te eten...'
Hij haalde de deksel van de doos af en keek in de gele spleetjes die de ogen waren van de slang.
Nu hij met haar zou kunnen praten zouden er veel nieuwe mogelijkheden voor hem openliggen...
Hij kon haar nu niet alleen met zijn blik besturen maar óók met zijn stem!
Hij zette haar uit de doos en verwachtte dat ze weg zou kruipen.
Ze kroop een stukje van hem af.
'Blijf hier.'
De slang keek om.
Tom zei het nog een keer.
'Blijf híer.'
Hij legde de nadruk op het woord 'hier' en dat scheen de slang te kunnen begrijpen.
Ze bleef stil liggen op de plek waar ze heen was gekropen.
'Kruip weer in de doos.'
De slang begon te bewegen.
Het werkte!
'In de doos.'
De slang kroop de doos in.
Tom deed de deksel er weer op.
Het was hem gelukt, hij kon met haar praten!
'Heb je honger?'
Even bleef het stil.
'Ja...'
De stem die bij Nagini hoorde was fluisterend en slissend, precies de vermenselijking van het gesis van een slang.
'Ik ga wat voor je halen. Blijf stil en hou je kalm tot ik terug ben.'
Nagini was stil en Tom wist dat ze het had begrepen.


-----------------------------------


