Moonlight




Hoofdstuk 13

"Hoofdleden van de orde, welkom bij deze bijeenkomst" zei Vladimir lojaal.
De ordeleden knikten instemmend.
"Vandaag zijn we bijeengekomen voor een aantal belangrijke feiten die we moeten bespreken" vervolgde Vladimir zakelijk.
"Een paar maanden geleden is Deborah naar Zweinstein gebracht, om zo Harry Potter om zeep te helpen".
De ordeleden keken belangstellend naar me.
Ik negeerde hun blikken en deed net alsof we het over een normaal onderwerp hadden.
"Ik neem aan dat Lestat al contact met je heeft opgenomen?" vroeg Yamcha tegen me en schaapte zijn keel.
"Ja" zei ik kortaf.
"Je missie tegen Potter is dus gestaakt" zei Vladimir.
"Ja, tijdelijk" loog ik.
De tafel bleef een tijdje stil totdat Vladimir de stilte verbrak door te zeggen; "We zijn hier voor een waarschuwing".
"Robin Mayfair" maakte Evanna zijn zin af die in de hoek zich schuil hield onder een zwarte sluier.
"Precies, ze is gevaarlijk en kan tegen je keren" vervolgde Vladimir.
"Ja, je weet maar nooit met de Mayfairs" zei Alitos plotseling.
De andere vampieren hielden wijselijk hun mond.
"En nadat wat Merrick Mayfair heeft gedaan kunnen we ze helemaal niet vertrouwen" zei Vladimir.
"Maar je weet, de Mayfairs zijn altijd neutraal geweest" zei ik wijs.
"Aangezien Merrick de Orde een grote dienst heeft bewezen met het oproepen van Kristin’s geest" vervolgde ik.
Jaren geleden had de twaalfde Mayfair heks (Merrick) de orde geholpen met een grote dienst.
De rusteloze half vampier Claudia oproepen was geen makkelijke klus, alleen iets voor een Mayfair.
"Maar toch is het beter als je uit Robin haar buurt blijft".
"Ik kende haar al voor mijn vampieren bestaan, ze is mijn beste vriendin geweest. 
Het is moeilijk om haar te negeren" zei ik een beetje opstandig.
"Maar het zal wel moeten, de Mayfairs zijn meer nodig als je denkt" zei Evanna.
"Vooral zijn ze nodig, voor het vernietigen van het Zwarte bloed van de Vampierendochter" vervolgde Evanna met een mystieke stem.
"Wat bedoel je daarmee, je wilt toch niet Deborah beschuldigen" zei Vladimir met een opgetrokken wenkbrauw.
"Mijn zienersogen zien dat de Vampierdochter niet zal doorleven" zei Evanna.
"Beschuldig Deborah niet, ze is als een dochter voor me" zei Elvina boos.
Elvina was een lange vrouw met zwart haar, ze leek heel veel op haar dochter Chiara.
"Ik spreek alleen wat mijn zienersogen mij doorgeven" zei Evanna die nog heel kalm bleef.
"Dan zijn jouwn Zienersogen wel mis!" siste Elvina.
"Stop Dames!" beet Vladimir hen toe.
Ik hield mijn mond, maar was ontroerd over het feit dat Elvina mij als haar dochter beschouwde.
"Mischien is het beter als we stoppen met deze bijeenkomst" zei een onbekende stem.
Ik schrok ervan, het was Alitos. 
Ik was bijna vergeten dat hij er ook zat.
"Dat is een goed idee, ik ga terug" zei ik snel.
De vampieren knikten en Vladimir liep met me mee.
"Trek het je niet zo aan van Evanna" zei hij.
"Je weet dat wij je familie zijn" zei hij met zijn gebruikelijke accent.
Ik glimlachte.
"Nu moet je terug, tot snel" zei Vladimir voordat hij me verdwijnselde.
Met een misselijk gevoel kwam ik terug bij de Zwarte boom...


-----------------------------------


