~Cham~




Stuk 15
Harry, Ron en Hermelien waren de hele reis in de bus erg zwijgzaam geweest .
Ze hadden elkaar een paar enkele belangrijke Spaanse woorden geleerd, maar meer zeiden ze niet . 
Ze werden uren later afgezet in Buenos Aires . 
"En nu moeten we lopen ." zuchtte Ron . 
Hij greep zijn tas en gooide die om zijn schouder . 
"Het is best een eind ." zei Hermelien .  "Nogal een eind ... ik heb het gezocht op de plattegrond en-"
"Heb je een plattegrond bij je ?" vroeg Harry .
"Ja, maar-"
"Mooi !" zei Harry tevreden . 
"Maarre ... waar zijn die watervallen eigenlijk ?" vroeg Ron . 
"Cataras del Iguazu ." antwoordde Hermelien .  
Harry trok zijn wenkbrauwen omhoog . 
"Jij hebt echt alles grondig doorzocht, he ?" zei hij . 
"Ja, " antwoordde Hermelien . "Voor alle zekerheid en-"
Dan stond er plotseling een jongen voor hen . 
"Perdonen," zei hij vriendelijk .  "Ustedes no son Argentinas . Verdad ?"
"Watte ?" fluisterde Ron . 
Maar Hermelien bleek geen moeite met Spaans te hebben . 
"No, no, senor ." zei ze .  "Somos Inglaterras ."
"Ah, pero que bien hablan Espanol !" zei de jongen lachend . 
"Bueno, un poco ." zei Harry aarzelend . 
Dat was het enige wat hij kon zeggen in het Spaans . Het betekende :" Een beetje ."
De jongen begon weer te lachen . 
"Y van pasar mucho tiempo en Buenos Aires ?"vroeg hij . 
Harry begreep wat de jongen vroeg . Hij vroeg hoe lang ze zullen blijven in Buenos Aires .
"Solo uno dias ." zei Hermelien zonder moeite .  "Y despues vamos a las Cataras del Iguazu ." 
"Ay si !" zei de jongen stralend .  "Son muy bonitas . Yo soy de Posadas, cerca de Puerto Iguazu ."
"Y todavia vive alli ?" vroeg Ron, tot Harry's verbazing . 
"No ." zei de jongen ook verbijsterd .  "Trabajao en Buenos Aires en una agencia de viajes ."
"Ay si !" zei Hermelien .  "Me llamo Hermelien Griffel . Y tu ?"
"Yo soy Rafael Juan-Oliverro ." zei de jongen .  "En ik spreek ook gewoon Engels, hoor ." voegde hij het eraan toe . 
Harry, Ron en Hermelien staarden hem met grote ogen aan . 
"Waarom sprak je dan Spaans tegen ons ?" vroeg Ron .
"Het was gewoon bedoeld om jullie taalgevoel te testen ." zei Rafael lachend .  "En ik vind dat jullie het prima kunnen ! Vooral jij, Hermelien ."
Hermelien bloosde en wierp een snelle blik op Ron . 
"Zoals ik dus al zei," begon Rafael .  "Had ik dus hier, in Buenos Aires, een bijbaantje op een reisbureau . Maar ik heb sinds kort besloten om terug naar Cataras del Iguazu te gaan . Waar ik dus ben geboren ..."
"Cool !" zei Ron .  
"En waarom gaan jullie trouwens naar de Iguazu watervallen ?" vroeg Rafael, nieuwsgierig . 
"We eh-" Hermelien keek naar Harry . 
"We hebben er familie wonen ." verzon Harry snel .  "Familie van Hermelien ."
"Vandaar dat je zo goed Spaans spreekt !" zei Rafael . 
"Ja, nou ja ... " Hermelien sloeg haar ogen neer . 
Harry vond het beter zo . 
Ze kenden die Rafael maar nauwelijks en misschien was hij niet eens een tovenaar ...
"En hoe willen jullie erheen gaan ?" vroeg Rafael fronsend .  "Lopend ?"
"Ja, nou ja-" stamelde Harry .  "We waren inderdaad van plan te voet te gaan ."
"Het is een hele stuk, hoor !" 
"Dat weten we maar-"
"Ik kan jullie helaas geen lift geven ." zei Rafael .  "Ik heb geen vervoer en geen geld om een Taxi ofzo te pakken- maar als jullie het willen- ik kan met jullie mee lopen tot de watervallen, ik ken de weg maar al te goed en-"
"Dat is prima ." zei Hermelien vlug .  "Dat je met ons mee gaat, bedoel ik ." 
Rafael lachte en raakte even met zijn rechterhand Hermeliens' wang aan . 
Ron staarde er nijdig na en keek toen expres de andere kant op . 
"Eh-" zei Harry om de stilte te verbreken .  "Laten we een plek zoeken om een nacht door te brengen in Buenos Aires ."
"Dat lijkt me een goed plan !" zei Ron scherp .  "Dan doen we tenminste iets 'nuttigs' ."
Hermelien keek hem geschrokken aan, toen hij haar een vuile blik toe wierp . 

Omdat in zo'n grote stad als Buenos Aires geen plek was om een nachtje door te brengen hadden Harry, Ron en Hermelien, met hulp van Rafael, een twee tenten gezet in een rustig natuur gebied net buiten de hoofdstad . 
Het was gelukkig een droge avond .
Maar gelukkig was niet iedereen, dacht Harry bitter . Er was een hele discussie geweest wie bij wie zal gaan slapen s'nachts . Omdat Ron per se niet wilde dat Hermelien in een tent zal gaan slapen met Rafael, moest Harry maar bij Hermelien liggen . 
Harry deed zijn ogen open en ging rechtop zitten . Maar een ding viel hem meteen op . 
Hermelien lag niet meer naast hem . 
Nog wazig van het slapen wierp Harry even een snelle blik op zijn horloge . Half twee !
Hij besloot maar zijn vest aan te trekken en kroop de tent uit . Tot zijn schrik hoorde hij Hermeliens' heldere stem . 
"Sabe tu si hay una cabina de telefonos cerca de aqui ?" 
"Una cabina, senorita ?" zei de andere stem van Rafael lachend . "No se, no soy de aqui ." 
Ze begonnen allebei te lachen en Harry verstopte zich achter een dikke boom . 
Hij fronstte zijn wenkrbauwen . Was dit wel goed wat Hermelien deed ...? Waarom zal ze s'nachts samen met een onbekende jongen willen praten ...?
"Je bent het bijzonderste meisje dat ik ooit ontmoet heb, Hermelien ." zei Rafael dan gewoon in het Engels .  "Je bent wereldwijs en echt heel heel erg mooi ."
Stilte . 
"Oh, nou ja-" stamelde Hermelien . 
Harry grijnsde breed . Hij wist dat Hermelien dit helemaal niet kon . Zo romantisch zijn ...
"Hoe oud ben je eigenlijk ?" vroeg Rafael . 
"Ik ben 18 ." antwoordde Hermelien . 
"Mooi ." zei Rafael tevreden .  
"En jij dan ?"
"Ik ben pas 20 geworden ."
Harry slikte . Twintig ...? Het klonk zo erg volwassen ...
"Je bent anders dan anderen, Hermelien ." ging Rafael verder .  "Ben je soms ... weet jij soms dat er een andere wereld bestaat, net als ik ? Magische krachten ...?"
Harry stootte zijn hoofd tegen een tak aan .  Als Hermelien maar geen stomme dingen zal zeggen, wenstte hij ...
"Wat bedoel je ?" vroeg Hermelien zacht . 
"Je bent Engels, nietwaar ?"
"Ja ."
"Heb je dan ooit eens gehoord van-" Rafael aarzelde .  "Zweinstein ?"
Harry ging plat op zijn buik liggen en begroef zijn gezicht in het gras . Wist Rafael soms meer ...?
"Je bent een tovenaar ." zei Hermelien dan ademloos . 
Harry hield ook zijn adem in .
"Ik ben geen tovenaar ." antwoordde Rafael zacht .  "Maar ik weet wel van hun bestaan en van de andere wereld ... de wereld van tovenaars, heksen, de Heer van het Duister en Harry Potter ."
"Harry Potter ?" herhaalde Hermelien met een trillende stem . 
Het werd even stil . 
"Het zal me een eer zijn om hem een keer te mogen ontmoeten ." zei Rafael zacht .  "Soms doet die vriend van jouw me weleens aan hem denken . Die jongen met dat zwarte haar- ik heb veel over Harry Potter gelezen en weet hoe hij over veel dingen denkt . En wat die vriend van jou allemaal zegt heeft echt veel gemeen met wat Harry Potter vind ."
Opnieuw doodse stilte . 
Harry draaide zich om op zijn rug en veegde zweet van zijn voorhoofd af . 
"Rafael ?" zei Hermelien voorzichtig .  "Wat ben je dan wel ? Als je geen tovenaar bent- waarom weet je dan zoveel over onze wereld af ?"
"Het is ook mijn wereld ." zei Rafael .  "Mijn ouders zijn volbloed tovenaars . Ze zijn beiden professors op een Argentijnse Tovenaarsschool . "
"Welk vak geven ze ?" vroeg Hermelien geinteresseert . 
"Mijn vader 'Bezweringen' en mijn moeder is gespecialiseert in Geneeskunde ." zei Rafael .  "Maar ik ben tot mijn spijt geen tovenaar, omdat- omdat ik, als enige van de familie,  een- een snul ben ."
Even blijft het stil en dan hoort Harry voetstappen .  
"We praten wel een andere keer ." zei Hermeliens' stem nu van heel dichtbij . 
"Ja -" zei Rafael teleurgesteld .  "Mag ik je kussen ?"
Geen seconde later en zonder Hermeliens' antwoord te horen, hoorde Harry een zacht geluid . 
En toen begon Hermelien te giechelen . 
"Dankje-" fluisterde ze . 
Het ritselde even en dan kroop Harry vlug weer zijn tent in . 
Hij moest snel weer slapen, maar deze gebeurtenis bleef maar door zijn hoofd spoken ...


-----------------------------------


