~Cham~




Stuk 14
Ron was totaal met stomheid geslagen en staarde met ogen als grote schoteltjes naar Harry . 
"Wat vertel je me nu ?" vroeg hij ademloos .  "Ga je- ga je Parvati halen ?"
Harry knikte . 
Ron sperde zijn ogen nog wijder open . "Ben je helemaal-"
"Nee, Ron ." zei Harry zacht .  "Ik ben niet gek, nee ."
"Sorry ." mompelde Ron . 
"Daar gaat het niet om ." zei Harry hoofdschuddend .  "Ik wil weten waar Poshaun en Parvati zijn ."
"Je meen het echt, he ?" zei Ron . 
"Ik meen het dood serieus ." zei Harry . 
Even viel er een opgelaten stilte tussen hen en keken ze naar oudere studenten die langs liepen . 
"Hij bevind zich vast ergens waar- waar het wijds en duivels is ." zei Harry dan na een tijd .  "Hij had het over een koninkrijk . Nietwaar ?"
Ron knikte langzaam . 
"Harry," zei hij dan droog .  "Hoe eh- hoe wilde je dit gaan aanpakken ?"
"Wat bedoel je ?"
"Ik bedoel, we weten niet hoe we gaan en waar precies dat rijk is . Misschien..." Ron aarzelde .  "Misschien is zijn rijk wel onvindbaar voor sterfelingen ?"
Harry knikte . 
"Je hebt gelijk," zuchtte hij .  "Maar ik heb geen andere keus ."
"Als jij helemaal definitief beried bent Parvati terug te halen, Harry ." zei Ron met een betrouwbare blik in zijn ogen .  "Dan ben ik bereid jou daarbij te helpen en te steunen ."
"En Ron," zei Harry gedecideerd .  "Ik ben bereid dat te doen . Helemaal zeker ."

En dus probeerden Harry en Ron de dagen erna,  zoveel mogelijk goeie theorieen te bedenken en schreven ze Hermelien over wat ze vermoedden en wilden . 
Hermelien reageerde gelukkig zoals Harry al verwachtte . 
Ze schreef hen dat het een gevaarlijke beslissing was en dat zij zeker mee zal gaan, als ze echt op pad gingen . 
Hun beslissing stond vast en niemand wist wat ze van plan waren . Zelfs de Orde van de Feniks niet, niemand ... behalve Harry, Ron en Hermelien zelf . 

Op een frisse ochtend werd Harry wakker en wreef over zijn litteken . 
Was het een visioen ...? Was het maar een droom ...? Of was het maar een gevoel ...?
Harry ging rechtop zitten en wist het zeker . 
Hij had s'nachts gedroomd over een man . Een man met lang wit haar en witte kledij ... hij zag er heilig uit, meende Harry . 
Was het soms iemand die hij zich niet kon herinneren uit het verleden ...? Was het soms God ...?
Hij wist het niet en trok een T-shirt aan . Diep in gedachten verzonken geraakt begon hij zich aan te kleden . 
Harry fronstte zijn voorhoofd . 
De man had een belangrijke boodschap en had hem iets verteld wat eigenlijk heel erg logisch was .  Hij had hem in zijn droom verteld, waar Poshaun zich schuil hield .  
Poshaun was inderdaad in zijn rijk en Ron had gelijk, niemand kon het zo ver bereiken ... ook Parvati niet, die door hem werd meegenomen . 
De man had Harry verteld dat Parvati nog leefde en dat haar lichaam ergens in een van de velen watervallen in Argentinie was verborgen . Maar wel zo behekst dat geen sterfeling het kon zien, en de man had zelfs verteld 'hoe' je haar lichaam wel kon zien . Door een flesje Veritaserum in de Waterval te gooien en dan een belangrijke 'Waarheids' bezwering op te zeggen .  Maar ... er was een maar, de man vertelde hem ook dat als je haar 'soulmate' niet zal zijn, dat Parvati's lichaam niet zichtbaar zal worden . En dan, zal het te laat zijn . 
Harry schudde zijn hoofd en bonkte opgewonden op Rons' slaapkamer deur . Blij was hij, dat hij eindelijk de oplossing had gevonden . 
"Harry, het is Zaterdag ..." mompelde Ron vermoeid .  "Waarom maak je me zo vroeg wakker ? We hoeven niet naar school-"
"Dat weet ik ." zei Harry ongeduldig .  "Maar ik weet nu honderd procent zeker hoe we Parvati kunnen vinden ..."
En hij begon Ron alles te vertellen . 
"Wauw ! Een geweldig theorie !" riep Ron uitgelaten .  
"Het is geen theorie ." mompelde Harry .  "Eigenlijk is het heel erg logisch ..."
"Maar wie wilt ons dan helpen met alle moeilijke dingen enzo ?" vroeg Ron ongerust .  "Ik bedoel, ik kan geen fatsoenlijk Veritaserum brouwen en jij was ook al niet zo goed in Toverdranken op Zweinstein-"
"Ron, denk na !" zei Harry .  "Hermelien kan ons helpen !"
"Ook de bezwering ?" vroeg Ron hoopvol . 
"Nee," zei Harry .  "Dat zal ik zelf moeten doen . Ik moet het proberen- ik moet uitvinden of ik Parvati's soulmate ben ."
"En als je dat niet bent ?"
"Dan moet jij het proberen ." pestte Harry . 
"Ik bedoel 'serieus' ." zei Ron quasi-gekwetst .
"We hebben het dan geprobeerd-" zei Harry zacht .  "Maar natuurlijk ben ik haar soulmate ."
"Waarom ben jij daar zo zeker van ?"
"Kom nou, Ron ." zei Harry .  "Parvati en ik kennen elkaar al vanaf we elf jaar oud waren ! Toen we in ons eerste jaar zaten en ... we waren samen naar het Kerstbal geweest ! "
"En ?" zei Ron met een grijns . 
"En niks ." zei Harry opgelaten en stond op .  
"Wat ga je doen ?"
"Ik ga Hermelien schrijven ." zei Harry .  "Of doe jij dat ?"
"Ik doe het wel !"

Precies een week later was alles geregeld . 
Harry en Ron hadden de nodige dingen ingepakt en stonden midden in de nacht in een van de donkere straten van Parijs op Hermelien te wachten, die met de Collectebus zal komen . 
"Eigenlijk is het best sneaky dat we zomaar weglopen en geen school meer volgen ." zei Ron zenuwachtig tegen Harry .  "Krijgen we straf als we terug komen ?"
"Het zal een opluchting zijn 'als' ik nog levend terug kom ." antwoordde Harry bitter .
Ron zei niets meer en liet zijn tas zakken . 
"Het zal ook een opluchting zijn," begon hij aarzelend .  "dat we dan, tegen de tijd dat we terug zijn, samen met Parvati terug komen en Hermelien dan mijn vriendin word ."
"Ik ben toch al je vriendin ?" zei een opgewekte stem . 
Harry en Ron draaiden zich met een ruk om . 
Hermelien stond breed lachend voor de Collectebus en liep naar hen toe . 
"Jullie zijn mijn beste vrienden, jongens ." zei ze .  "Ik ben toch dan al een vriendin ?"
"Niet zo -" mompelde Ron blozend .  "Je weet best wat ik bedoel ..."
En Hermelien werd ook rood . 
Ze keken elkaar niet aan en staarden beiden naar de grond . 
Harry lachte en stapte in de bus . 
"We hebben nu geen tijd voor romantiek ." zei hij pesterig .  "Dat doen we onderweg wel !"
..........


-----------------------------------


