dracogirly




Hoofdstuk 21. Weer gevangen

Onder het zoenen zag Draco dat Ginny ineens een angstige blik in haar ogen kreeg. Hij vroeg zich af wat er aan de hand was en hoefde niet lang op het antwoord te wachten. Zodra de persoon begon te spreken stopten ze met zoenen en keken vlug om. 

“Malfidus, jij bent ook zielig bezig hè? Andere patiënten lastig vallen omdat je mijn zusje niet mag zien”, zei Ron die samen met Harry en Hermelien kwam aangelopen.
“Voor het geval je het nog niet gezien had Wemel, is deze patiënt je zusje Ginny”, zei Draco.

Ron keek nog eens goed naar ‘de patiënt’ en zag toen inderdaad dat het Ginny was.
“Maar Ginny wat doe jij hier met hem”, zei Ron die terwijl hij het woord hem uitsprak met een verafschuwd gezicht naar Draco wees. “En nog belangrijker, wat doe je hier buiten? Je hoort in het ziekenhuis te zijn.”

Ron pakte Ginny beet en trok haar mee.
“Kom mee, ik breng je wel terug.”
“Ron nee, in het ziekenhuis…”, zei Ginny.
“Zijn de dokters Ginny, die je weer beter kunnen maken”, onderbrak Ron.

Ginny werd steeds verder meegetrokken richting de deur van het ziekenhuis en ze was te slap om zich nog echt te verzetten. Met een smekende blik in haar ogen keek ze naar Draco. Draco pakte zijn toverstok uit zijn zak en richtte die op Ron.

“Dat zal ik maar niet doen als ik jou was Malfidus”, zei Harry. 
“Potter hou je er buiten. Dit gaat een keer niet om jou”, zei Draco.
“Nee, dat klopt. Het gaat om Ginny en we moeten haar helpen, dus ze gaat weer terug naar het ziekenhuis”, zei Harry.
“Echt, jullie mensen worden nog een keer haar dood”, zei Draco terwijl hij zijn toverstok weer op Ron richtte en een spreuk zei waardoor Ron als bevroren op de grond viel.

Draco wilde snel naar Ginny toe, maar nog voordat hij Ginny bereikte werd er een spreuk geroepen, waardoor ook hij als bevroren op de grond viel.
Ginny schrok.
Hoe moest ze nu haar vrienden tegenhouden om haar het ziekenhuis in te brengen.

Ron was inmiddels weer bijgekomen met behulp van Hermelien. Hij pakte Ginny weer beet en begon haar richting het ziekenhuis te trekken. Ginny probeerde los te komen, maar dat lukte haar niet, dus begon ze te gillen. 

“Ginny, houd op met gillen. We brengen je alleen maar naar het ziekenhuis. Het is niet dat je daar iets ergs gaat overkomen of zo”, zei Ron.

Maar Ginny bleef gillen en begon zo onderhand de aandacht te trekken van de mensen die om hen heen stonden. Hermelien zei een spreuk en het was gelijk stil. Harry en Ron keken verwonderd op naar Hermelien.

“Wat? Ze deed net of we haar wilden ontvoeren of zo. Ik heb alleen maar een silencing charm op haar gedaan zodat we niet teveel de aandacht zouden trekken. Ik haal hem er zo wel weer af.”

Ginny keek woedend van Hermelien naar Ron en Harry. Ze probeerde weer te gillen, maar zoals gezegd kwam er geen geluid uit. Harry en Ron trokken Ginny mee het ziekenhuis in en brachten haar weer naar haar kamer. Ze hadden niet in de gaten dat ze niet de enige in de kamer waren, iets wat Ginny wel zag, maar door de silencing charm niet kon zeggen. Ze probeerde weg te komen, maar ze was erg zwak en moe waardoor dat niet lukte.

“Ginny blijf jij hier? Wij gaan wel even de dokter halen.”
Ginny schrok en probeerde uit alle macht om weg te komen.
“Ginny, wat is er toch? De dokter wil je alleen maar beter maken. Ga nu maar gewoon rustig op bed liggen. We komen zo wel terug met de dokter.”

Harry, Hermelien en Ron draaiden zich om en liepen snel de deur uit die ze achter hun rug op slot deden, zodat Ginny niet weer het ziekenhuis uit zou lopen. 

Ondertussen begon Ginny echt angstig te worden. Ze kon niets zeggen en zat nu samen met haar stalker opgesloten in de kamer. Ze probeerde de deur open te krijgen, maar dat lukte niet.
“Het ziet ernaar uit dat je weer vast zit met mij.”
Ginny draaide zich om en stond voor de zoveelste keer oog in oog met haar stalker.

Inmiddels liep Draco het ziekenhuis weer in. Een voorbijganger had hem zien liggen en had hem geholpen. De voorbijganger bleef hem daarna echter maar lastig vallen met vragen als: ‘Wat is er gebeurd?’. Draco moest zijn best doen om zichzelf in te houden en zijn redder niet te beheksen. 

Snel liep hij naar de gang waar Ginny lag. Hij was er bijna toen hij Harry, Ron en Hermelien tegenkwam.

“Waar is Ginny? Waar hebben jullie haar gelaten?”, vroeg Draco.
“Rustig Malfidus, ze is gewoon op haar kamer en de dokter komt zo bij haar”, zei Hermelien.
“Wat! Hebben jullie haar alleen gelaten! Die stalker loopt hier vrij rond en jullie laten haar alleen?”
“Waar heb je het over Malfidus. Die stalker hebben wij zelf overgedragen aan het ministerie, het is dus onmogelijk dat hij hier gewoon vrij rondloopt”, zei Harry.

Draco had geen tijd om nog langer naar die onzin te luisteren. Hij moest Ginny redden en snel ook, voordat die stalker haar weer had. Hij rende langs Harry, Ron en Hermelien naar Ginny’s kamer. Hij wilde de deur open doen, maar merkte dat dat niet lukte. Hoe moest hij nu bij Ginny komen? Hij begon hard op de deur te kloppen.
“Ginny ben je daar!”


-----------------------------------


