margop




Hoofdstuk 26 

Perkamentus kwam naar Harry toe. 
Het was begin maart. 
Harry, ik heb ontdekt dat 'de vuurtjes van Voldemort' alle slechte dingen kunnen dooddoen, dus niet alleen Voldemort, zei Perkamentus. 
Wow, dat is pas leuk, zei Harry. 
We hebben de laatste tijd veel last van duiveltjes, zei Perkamentus, het is nu jouw taak om ze te verdrijven uit Zweinstein. 
Goed, zei Harry. 
Hier is een vuurtje van Voldemort, zei Perkamentus. 
Opeens was Perkamentus verdwenen. 

Harry ging zoeken naar de duiveltjes. 
Hij zocht tussen de lessen door, maar hij vond er geen. 
Harry dacht ineens aan de kamer van hoge nood. 
Hij dacht alleen aan de duiveltjes, en ja hoor, hier waren ze. 
Harry zette het vuurtje bij de duiveltjes maar hij kon ze niet wegkrijgen. 

Harry ging teleurgesteld naar de leerlingenkamer. 
Wat is er Harry, vroeg Hermelien. 
Niks, zei Harry. 
Harry zeg het gewoon, zei Ron. 
Hermelien, zei Harry, weet jij hoe je die vuurtjes moet gebruiken?, vroeg Harry. 
Nou, je moet het bij dieren eerst mengen met water, zei Hermelien. 
Maar duiveltjes, ik heb geen idee, vervolgde Hermelien. 
Wacht, zei Ron, ik heb hier een boek liggen over duiveltjes. 
Hij was in een mum van tijd terug uit de slaapzaal met het boek. 
Het zijn een soort van planten, zei Ron. 
Ooooh, zei Hermelien, dan moet je een stukje van hun huid bij het vuur doen, dan zullen ze wel verdwijnen. 

Eindelijk, zei Harry. 
Hier ben ik weer duiveltjes, vervolgde hij. 
Hij scheurde een stukje vel van de duiveltjes af. 
Haha, nu zijn jullie er geweest, zei Harry. 
Het lukte, hij zette het potje gewoon in het midden en alle duiveltjes verdwenen. 
Hoera, riep Harry. 
Hij ging met een glimlach van oor tot oor naar buiten. 

De dagen vlogen voorbij ondertussen was het Paasvakantie en begon Hermelien te zagen over de examens EN de zwerkbalwedstrijden.


-----------------------------------


