Moonlight




Zo weer een nieuw hoofdstuk ^^! 
Trouwens nog Bedankt voor de Pb-tjes! 
Moonlight


Hoofdstuk 10

Dagen vlogen voorbij zonder dat er iets gebeurde...
Langzaam brak de winter aan.
Ik zat op mijn bed, te genieten van het weekend.
Ik was alleen, terwijl andere leerlingen naar buiten waren of iets anders.
Snel tikte er iets op mijn raam; een uil.
Ik legde het boek "Duisternis in het Donker" weg en liep naar het raam waar ik de geelbruine uil binnen liet.
Nadat ik de envelop van zijn poten had afgehaald vloog hij weer weg.
Op de achterkant van de envelop stond: Deborah geschreven in smaragdgroene inkt.
Ik las langzaam de brief:

 Gevaarlijke tijden zullen herrijzen.
Het zwarte bloed is terug.
De profetie van de VampierDochter zal tonen.
Middennacht in het donkere bos waar de maan niet schijnt

Ik liet de brief vallen.
Ik wist wat het betekent, en het betekende niet veel goeds.
Het zwarte bloed betekende de Orde Der Zwartbloederigen.
Dat waren de gevaarlijkste Vampiers die ik kon, die ik in mijn leven had gezien.
Niemand heeft hun gezien, behalve ik en De Heer en natuurlijk de onschuldigen die ze hebben vermoord.
Het was afschuwelijk, ik herinnerde me de bloedrode mantels en de gitzwarte ogen.
Die ogen hebben me al jaren vervolgd.
Op de winternacht dat Voldemort mij vampierenbloed heeft ingezogen heeft de orde ook mij Zwart bloed gegeven.
Het zwarte bloed geeft je krachten, en als je meerendeels bent kan je nooit sterven.
Ik kon wel sterven, ik had niet genoeg zwart bloed daarom stond ik ook bekend als de; Halbloed Vampier.
Een kant van mij was duivels en duister maar diep in mijn hart verlangde ik naar de verloren herinneringen.
Ik wist niet wat ik moest doen, ze waren in het verboden bos dus ik moest wel komen opdagen.
Als ik dat niet zou doen zouden ze vermoedens hebben.
Ik besloot naar onder te gaan, aangezien de lunch bijna begon.
Ik verliet de slaapzaal en liep naar de grote zaal, waar al meerdere leerlingen aan het lunchen waren.
"Kom hier zitten!" hoorde ik Harry roepen.
Na het begin van het jaar trekte ik heel veel op met Harry, Hermelien en Ron.
Ik beschouwde ze niet meer als een onderdeel van mijn missie maar als vrienden.
In mijn ooghoeken zag ik Draco walgend kijken, maar ik negeerde het.
Ik had geen gevoelens meer voor Draco, hoe leuk of aantrekelijk hij zich voordeed het bleef een stuk verdriet.
Alles was maar schijn, diep in zijn hart was hij als de dood voor me.
Ik liep naar Harry, Hermelien en Ron die aan de Afdelingstafel aan het genieten waren van de lunch.
"En al uitgeslapen" zei Ron met een grijns.
"Ja, je sliep als een roos" zei Hermelien terwijl ze boter smeerde op haar toast.
Ik glimlachte en trok het bord met eieren naar me toe.
"Komen jullie straks mee naar Zweinsveld?" vroeg Harry aan ons.
"Nope, ik moet nog een opstel maken voor Sneep" mompelde Ron.
"En ik ga naar de bibliotheek wat achtergrond informatie zoeken over de Reusopstanden" zei Hermelien wijs.
"Ik kom wel mee" zei ik snel.
"Nouja, als je het goed vind" vervolgde ik en ik voelde dat ik bloosde.
"Tof van je" zei Harry charmant.
Direct naar de lunch verlieten ik en Harry Zweinstein...


-----------------------------------


