~Cham~




Stuk 13 (In dit stuk kun je emoties en dingen bekijken van andere karakters)
(Harry)
Een donkere hemel ... een donkere hemel met stralende sterren ...
Verdrietig staar ik naar boven en voel dan een heel vertrouwde golf door mijn lichaam gaan . 
Het is net alsof ik weer bij Parvati ben, denk ik .  Ik mis haar zo erg ...
Het is een lange stille nacht vanavond, ik lig plat op mijn rug in de tuin van onze studentenhuis en staar naar boven . 
Ik luister naar de enige geluiden die er nog waren ... zacht gekwaak van kikkers, ritselende bomen ...
Het doet me denken aan mijn vakantie . Aan 'onze' vakantie, van de zomer in Schotland . 
Parvati en ik lagen dan elke nacht zwijgend tegen elkaar aan in het gras en keken dan altijd samen naar de heldere glanzende sterren die aan de hemel hingen . 
Van de geluiden die we hoorden genoten we en ik weet zeker dat ik dat nu ook doe .
Al is het minder ... het is niet meer zoals toen, ik bedoel ... Parvati ligt niet naast mij . 
Ik zucht en blijf mijn blik in de hemel houden . 
Maar dan voel ik sterke gevoelens . Gevoelens die nog sterker en heftiger zijn dan de mijne .
Ik schrik, maar blijf diep in het duisternis turen . 
Eerst weet ik niet waar het vandaan kwam, maar dan weet ik het . Het waren gevoelens van Parvati wat ik voelde ...
En dan weet ik het heel erg zeker . 
Kan zij mijn gedachten en gevoelens nu ook voelen ...? vraag ik me af . 
Ik maak me zorgen om haar . Waar is ze toch ...?

(Ron)
Het gaat niet meer goed met Harry . 
Eigenlijk moet ik me helemaal niet zoveel zorgen maken om hem, maar hij is mijn beste vriend . 
Ik maak me zorgen, omdat hij elke nacht niet thuis slaapt en omdat hij zo 'vreemd' doet tegenover meisjes . 
Eloise negeert hij al en, tot Marcels' afschuw, negeert hij Monica ook al !
Ik vind het ook vreselijk en weet het ook niet meer, hoor . 
Misschien moet hij het zelf maar gaan oplossen ...

"Ron !" roept een stem .  "Ron ! Er is een brief voor je aangekomen !"
Ik schiet overeidn en val dan met een harde druen van de Sofa af . 
Fadim kijkt me met opgetrokken wenkbrauwen aan en grijnst dan . 
"Je bent populair, he ?" zegt hij plagend .  "Je krijgt tegenwoordig nog meer brieven dan Harry !"
"Ja, dat zal wel ." mompel ik en wrijf over mijn voorhoofd . 
Fadim geeft me de brief en ik scheur de enveloppe open . 
Mijn hart maakt een sprongetje . Het is een brief van Hermelien !
Niet dat dit zo gek is natuurlijk, maar elke keer als Hermelien weer iets van haar laat horen, ben ik altijd bereid het aandachtig te lezen . 
"En ?" pest Chakira, die nu ook in de deur opening van mijn slaapkamer staat .  "Is het weer een brief van je 'vriendinnetje' ?"
Ik word rood . 
"Nou ja-" zeg ik opgelaten .  "Ze is een goede vriendin van mij en-"
"Ja dus ." zeggen Fadim en Chakira tegelijk .
Ze grinniken en kijken me dan ernstig aan .
"Er is iets aan de hand met Harry, he Ron ?" begint Chakira . 
Ze komt naast mij op de Sofa zitten en gebaardt dat Fadim dat ook moet doen . 
"Hoe- hoezo ?" vraag ik nerveus . 
"Vertel het ons, Ron ." zegt Fadim .  "Ik ben bezorgd om hem . Hij is zichzelf niet meer ."
"Dat klopt ." zeg ik sip .  "Hij slaapt tegenwoordig ook niet meer in zijn eigen bed -"
"Slaapt  Harry soms bij een ander ?" vraagt Chakira geschrokken .  "Of heeft hij een geheime minnares en-"
Fadim lacht . 
"Ik vind het niks voor Harry," zegt hij dan .  "Dat hij bij een meisje-"
"Dat doet hij niet ." verdedig ik Harry .  "Hij is zeker naar een plek waar hij rustig kan nadenken ."
"We moeten allemaal goed nadenken in deze moeilijke tijden ." zegt Chakira zacht .  "Wij allemaal ."

(Marcel)
Ik denk dat iedereen nu wel aan Harry en Parvati denkt . 
Op dit moment zijn we allemaal bezig met hen en dat zal niet gauw stoppen, weet ik . 
Een paar dingen blijven dagen lang in mijn hoofd dwalen . 
Waarom negeert Harry, mijn vriend notabene, Monica ...? 
Oke, ik weet dat haar contact met Eloise Daff verminderd is, maar daar heeft Monica toch niks mee te maken ? Of toch wel ...???
En waarom slaapt Harry niet meer in zijn eigen bed ...?

(Hermelien)
"Juffrouw Griffel !" zegt de schrille stem van madame Helen Heller .  "Wilt U misschien het antwoord op vraag drie van pagina zeven voor ons willen oplezen ?"
Ik zucht en ga dan met mijn ogen door het leerboek . 
"Het genezen van personen is een uitstekende kracht, niet alleen omdat je er mensen mee helpt, maar ook- " Ik kijk madame behoedzaam aan .  "ook omdat je er veel voor terug krijgt ? Onder andere geld en zorg van anderen als je later ouder word ."
"Prima, juffrouw Griffel !" roept madame Helen Heller .  "Prima !"
Ze gaat weer door met haar les en mijn gedachten dwalen onmiddelijk af . 
Heeft Ron mijn brief al ontvangen ? vraag ik me stiekem af  . 
Ik maak me zorgen, Ron heeft me vaak geschreven dat hij dat ook is . We zijn beiden bezorgd om Harry . 
Harry is veranderd volgens hem, hij is ... koeler tegen iedereen . 
Dat is op zich niet zo'n heel erg groot probleem natuurlijk ... 


"En als je haar nou een kans geeft ?" hijgde Ron . 
Harry en Ron liepen de trap af en lieten hun zware schoolboeken onder hun arm hangen . 
"Ik geef haar geen kans !" zei Harry nijdig .  "Dat weet je donders goed, Ron !"
"Harry, je hebt haar pijn gedaan -" zei Ron .  "Dat zie je toch ? Ze is hartstikke geschrokken, omdat ze gewoon heel erg smoor op je bent -"
"Ron," zei Harry scherp .  "Ik vond Eloise ooit eens een bijzonder mooi meisje . Maar verliefd ben ik nooit geweest op haar ."
"Natuurlijk wel ." protesteerde Ron .  "Je-"
"Nee, Ron ." zei Harry verveeld .
Hij sprong van drie treden naar beneden en knalde tegen een meisje aan . 
"He, kijk eens uit ja !" riep ze schril . 
Harry haalde zijn schouders op en liep gewoon met stevige passen verder . 
"Harry !" zei een waarschuwende stem en iemand greep hem stevig bij zijn rechterarm . 
"Blijf af !" sistte Harry nijdig . 
Hij was verbijsterd toen hij zag dat het Ron was . 
"Wat nu weer ?" vroeg hij terwijl hij de andere kant op keek . 
"Ik wil dat je je excuses aanbied aan dat meisje, Harry ." zei Ron koeltjes .
"En sinds wanneer vertel JIJ mij wat ik moet doen ?" beet Harry hem toe . 
"Alleen maar omdat je Eloise niet meer leuk vind-"
"IK HEB HAAR NOOIT LEUK GEVONDEN !" brulde Harry . 
Een paar mensen op de gang bleven staan en keken hen niewsgierig aan .
"Nou ja- alleen maar omdat je haar niet aardig vind," ging Ron koppig verder .  "gedraag je je heel erg onbeschoft tegenover andere meisjes ."
Harry haalde zijn schouders op en wrong zich tussen de studenten door naar buiten . 
Diep van binnen wist hij dat Ron volkomen gelijk had, maar ... maar 'waarom' doe ik zo ...?
Het is tijd . Eigenlijk had ik dit al eerder moeten bedenken, dacht Harry geirriteerd .  Maar de tijd was aangebroken . 
Hij liep het schoolplein op en werd gevolg door Ron . 
"Harry ! Luister je nu ?!" schreeuwde hij . 
Harry draaide zich om en staarde hem verontschuldigend aan . 
"Het spijt me dat ik de laatste tijden altijd zo koel was geweest, jongen ." zei hij .  "Maar ik heb veel nagedacht en nu weet ik- nu ben ik bereid Parvati 'persoonlijk' terug te halen ."

Laat me steeds weten wat jullie ervan vinden, he ? Anders weet ik niet of het nog steeds wel goed is enzow ...
Ciao,
Chammiej . 


-----------------------------------


