Moonlight




 Heey iedereen!! Dit is hoofdstuk 8 alweer... Dit hoofdstuk lijkt een beetje op de ontmoeting van Harry en de dementor. Hopelijk vinden jullie dat niet erg =( .... Moonlight ....

Hoofdstuk 8

"Schiet op, we komen te laat" zei de stem van Hermelien.
Ik en Hermelien liepen door de donkere kerkers opweg naar het Toverdranken lokaal.
De kerkers waren donker, kil en koud.
Er heerstte een doodse stilte, alleen het geluid van onze voetstappen galmde door de gangen.
Ik voelde me raar, mijn instinct zei me dat er iets gevaarlijks ronddwaaldde.
Terwijl we door de donkere vochtige gangen heen liepen bonste mijn hart.
"We zijn veel te laat" fluisterde Hermelien.
"Hou je mond" siste ik haar toe.
Ik sloop verder met Hermelien in mijn kielzog.
Ik trok mijn ketting af zodat mijn vampieren gedaante tevoorschijn kwam.
Hermelien zei niks, maar keek me alleen verbaasd aan.
Ik hoorde geadem, adem dat steeds dichterbij kwam.
De taltos zweefde op me af.
Het was verschrikkelijk, een groot zwart gedrocht dat ik niet goed kon zien.
Ik wou me verdedigen, maar het kon niet.
Ik was te zwak, en voordat de taltos me kon aanvallen verscheen er een enorme lichtflits.

"Deborah, Deborah" fluisterde een stem van veraf.
Ik opende vermoeiend mijn ogen.
Hermelien, Robin en Draco stonden aan mijn bed.
Ik was blijkbaar in de ziekenzaal.
"Wat gebeurde er?" stamelde ik.
"Je bent flauwgevallen, door de Taltos" zei Draco.
"Gelukkig kon Robin je net op tijd helpen" zei Hermelien terwijl ze naar Robin wees.
Ik zei niks tegen Robin maar keek haar met een vertrouwde blik aan, net zoals ze altijd naar mij keek.
"Perkamentus was razend, ik heb hem nooit zo boos gezien" zei Hermelien tegen me.
"Als een Taltos zomaar een leerling aanvalt moet hij dat ook zijn" zei Robin sirieus.
Het ringel geluid van de schoolbel ging.
"Het is nu lunchtijd" zei Draco terwijl hij op zijn bronzen horloge keek.
"Ja, nu mag ze wel weg" zei de bitse stem van Madam Pleister die aankwam lopen.
Ze trok de deken van me af en wees naar de deur zodat we konden gaan.
Het hele groepje liep naar de grote zaal waar al meerdere kinderen aan het lunchen waren.
Ik en Hermelien gingen aan de Griffoendor tafel zitten.
Ik at niks, er gingen veel te veel gedachte’s rond in mijn hoofd om te eten.
Waarom kon ik die Taltos niet verslaan?
Ik had meerdere Taltossen gedood dan de meeste vampieren.
Ik concentreerde me weer op de lunch en at een muffin...

De rest van de dag ging als een windvlaag voorbij.
Hoewel de ontmoeting met de Taltos nog steeds in mijn hoofd zweefde.
Ik moest meer informatie hebben.
Diezelfde avond zat ik nog tot twaalf uur te piekeren.
Te denken over wat de Taltos moest, waarom kwam hij naar mij?
Ik moest zo snel mogelijk iets doen...
Een bezoekje naar het verboden bos kon geen kwaad... Ofwel?


-----------------------------------


