margop




Hoofdstuk 20

Harry, Ron en Hermelien liepen naar hun eetzaal.
Die was nu le grand chambre.
Letterlijk vertaalt de grote kamer.
Ze kregen een heerlijk feestmaal.
Ron pakte een kippenboutje en at er van als een varken.
MMMMpffffff, slekkel, moe ook sjam sproefen, smikkelde Ron.
Maar als je Ron zag eten had je al geen zin meer.

Het feestmaal was echt heerlijk he, Hermelien, zei Harry.
Je hebt gelijk Harry, het was heerlijk, zei Ron.
Een andere vraag, zei Hermelien, waar gaan wij slapen?
Leerlingen, volg mij, zei de stem van Perkamentus.
Ze liepen met de leerlingen van Zwadderich naar een magisch vergrote kerker.
Dan gingen ze met Ravenklauw naar een kamer op het gelijkvloers.
Met Huffelpuf op de tweede verdieping en Griffoendor kreeg een toren.
Harry had het gevoel dat hij thuis was bij zijn vader en moeder.
In een andere omgeving maar toch voelde hij zich thuis.
Hij viel in slaap.

De volgende morgen ging het drietal naar het ontbijt.
We zullen eindelijk weten hoe de lessen hier zijn, zei Hermelien.
Ja, dat zal JIJ wel willen, zei Ron.

Uiteindelijk waren Harry en Ron in het lokaal verweer tegen de zwarte kunsten.
Wauw, Harry, dit is echt te gek, zei Ron.
Er hingen overal posters van de leerkrachten en dingen die te maken hebben met dat vak. 
Dit was gewoon formidabel. 
Het kasteel was even magisch als Zweinstein. 
Er was zelfs een kamer haute nood. 
hoge nood dus... 
Harry viel meteen in slaap na zijn eerste dag Beauxbatons.


-----------------------------------


