margop




Hoofdstuk 19

Harry!Harry!, riep een stem van dichtbij en toch nauwelijks hoorbaar. 
Harry schrok wakker. 
Huh!, riep Harry. 
Harry ik ben het, zei Ron. 
Oh, dag Ron, zei Harry. 
Wat heb jij zeg, zei Ron bezorgd. 
Ik was gewoon nog diep in slaap, zei Harry. 
Ja, dat kun je wel zeggen, zei Ron. 
Maar waarom maak je me dan wakker, vroeg Harry. 
We vertrekken deze avond naar Beauxbatons, zei Ron. 
Wow, cool!, zei Harry. 
We hebben geen les, zei Ron. 
Kan gewoonweg niet beter, zei Harry. 
Maar ZIJ denkt er anders over, zei Ron en hij wees naar Hermelien. 
Dat kunnen ze toch niet maken, een hele dag geen les, mompelde Hermelien. 
Ach, ja, zo kennen we haar, zei Harry. 
Kom, we gaan ontbijten, zei Ron. 
Harry en Ron liepen naar beneden. 
Perkamentus stond recht. 
Willen de vijfde, zesde en zevendejaars luisteren?, vroeg Perkamentus. 
De leerlingen knikten. 
Ik verzoek jullie om jullie tassen te maken tegen 2 uur vanmiddag, klonk het door de zaal. 
We willen jullie buiten op het terrein zien om 5 uur, vervolgde prof Anderling hem. 
Heey Harry, wat ga jij meenemen?, vroeg Hermelien. 
Gewaden, kleren, jeweetwel, standaard dingen, antwoordde Harry. 
Nou, goed dan, zei Hermelien maar ze klonk en beetje triest. 
Wat is er Hermelien?, vroeg Ron. 
Beloof je niet te lachen??, vroeg Hermelien. 
Erewoord, zei Ron. 
Ik ben teddy kwijt, snikte Hermelien, gekregen van Victor. 
Kom we zullen helpen zoeken, zei Harry. 
Ehm, jongens, jullie mogen niet bij ons komen, zei Hermelien serieus. 
Vraag aan Parvatti om te helpen, suggreerde Ron. 
Ja, goed idee, zei Hermelien. 

Iets later komt Hermelien de meisjesslaapzaal uit. 
Ik heb Teddy gevonden, juichte ze. 
Goed zo, zei Ron, perfecte timing. 
Waarom, vroeg Hermelien. 
Omdat het 2 uur is verstrooide professor, lachte Harry. 

Zo, we hebben nog 3 uur, zei Hermelien. 
Kom, we gaan even dag zeggen bij Hagrid, suggereerde Harry. 
Cool, kom op, zei Ron. 
Heey, Hagrid we komen even gedag zeggen voor we vertrekken, zei Ron. 
Omdat dit zon kort bezoekie zal zijn verklap kje t een en t ander, zei Hargrid. 
Ja, zeg maar, zei Harry. 
We gaan met hippogriefen en terzielers, zei Hagrid trots. 
Wauw, dat is pas tof, riepen ze in koor. 
Ze kletsten nog met Hagrid en dan keek Hermelien op haar horloge. 
Waaaah, het is al 2 voor 5! 
Kom op, dan motten we vlug zijn, zei Hagrid. 

Ze liepen naar het verboden bos. 
Iedreen klaar, vroeg Perkamentus. 
Volg Perkamentus, riep Anderling. 
Ze stegen op. 
Harry kreeg een fijn gevoel in zijn maag. 
Zijn haar wapperde in de wind. 
We gaan dalen, klonk de stem van Perkamentus. 
Na een 10 minuten dalen waren ze geland op het terrein van Beauxbatons. 
We zijn er!!!!!!, galmde de stemmen van alle leerlingen.


-----------------------------------


