margop




Hoofdstuk 17

Harry werd de volgende morgen vroeg wakker. 
Gek genoeg was Hermelien ook al klaarwakker. 
Ze kwam op Harry af. 
Harry, zei ze, ik weet waar de vuren van Voldemort zijn. 
Nou, vertel op, zei Harry zenuwachtig. 
In, in de kamer van hoge nood Harry, zei ze dol van blijdschap, we gaan V-Voldemort verslaan. 

Harry en Hermelien liepen naar de kamer van hoge nood. 
Harry concentreerde zich op de vuren van Voldemort. 
Iets later verscheen er een deur. 
Ja, zei Harry, we hebben ze! 
Er stonden jampotjes met een groen vlammetje over heel de kamer. 
Harry pakte er eentje van. 
Kom, zei Hermelien, we gaan naar Perkamentus. 

In perkamentus' kantoor. 
Professor, zei Hermelien, we hebben ze. 
Opeens rolde er een traan over Perkamentus' wang. 
Wat is er?, vroeg Harry. 
Harry, zei Perkamentus, Voldemort is ontsnapt. 
Nee, kreunde Hermelien. 
Het spijt me, zei Perkamentus bedroefd. 
Geeft niks professor, zuchtte Harry. 
We laten de vuurtjes hier, zei Hermelien. 
Goed, zei Perkamentus. 

Harry was de hele avond in zijn bed gekropen. 
Die morgen was hij nog zo blij geweest dat Hermelien wist waar de vuren waren. 
Maar nu... 
Ze hadden al die moeite voor niets gedaan. 
Harry, zei een stem naast hem, Padma is weer genezen. 
Het was Parvatti. 
Dat is fijn voor je, zei Harry. 
Wat is er, vroeg Parvatti. 
Nou, zei Harry, ik had juist gevonden ik Jeweetwel moet verslaan. 
En..., vroeg Parvatti. 
Hij is ontsnapt, zei Harry. 
Wat!, zei Parvatti. 
Ja, zei Harry. 
Oh, Harry, dat is gewoon vreselijk!, zei Parvatti die geschokt naar Harry's litteken keek. 

Harry ging die avond naar bed maar hij was zo gespannen. 
Het was middernacht toen hij in slaap viel.


-----------------------------------


