margop




Hoofdstuk 16

De maand november was somber en donker. 
Maar de leerlingen telden af tot 30 november. 
namelijk... 
Halloween. 
Iedereen was in rep en roer de dag van Halloween. 
Om de leerlingen buiten te houden hadden ze een dagje Zweinsveld gepland. 
Niemand had het door en zelfs de eerste en tweedejaars mochten mee. 
Daarom stond Vilder niet aan de ingang maar hielp mee met de versiering. 
Iedereen was in Zweinsveld behalve... 
De zevendejaars. 
Zij bleven binnen in het kasteel. 
Harry maakte zich er geen zorgen over maar was redelijk vlug terug uit Zweinsveld en wist dus wat de zevendejaars deden. 
Ze hielden een afscheidsfeest omdat het de laatste keer was dat ze Halloween vierden. 
Harry ging die avond met een goed humeur naar de grote zaal. 
Parvatti kwam naast hem zitten. 
Het bal komt steeds dichter bij he, zei ze. 
Ja, zei Harry die blij was dat ze een gesprek voerden. 
Ik hoop dat je nu wel zal willen dansen, zei Parvatti zo serieus dat het een beetje lachwekkend was. 
Harry kreeg een brok in zijn keel. 
Hij kon nog altijd niet goed dansen. 
Ehm, ik kan niet dansen Parvatti, zei Harry, maar ik zal proberen om het te leren. 
Dat is lief van je, zei Parvatti en hij kreeg voor de eerste keer een zoen van Parvatti op de mond. 
Harry begon de relatie tussen hem en Parvatti als maar leuker te vinden. 

Perkamentus begon aan zijn speech. 
Beste leerlingen, dit jaar is Halloween heel speciaal, zei Perkamentus. 
Iedereen keek elkaar verbijsterd aan. 
Waarom, zei Perkamentus, krijgen jullie nu te horen. 
Het is vandaag de eerste keer dat Halloween wordt gevierd zonder de zevendejaars, vervolgde hij. 
Zij hebben hun eten deze middag al gekregen en zijn samen in hun leerlingenkamer, zei professor Anderling. 
Maar laat je daardoor niet doen en geniet van het feestmaal, vervolgde Perkamentus. 
Het eten verscheen op de borden en iedereen begon te eten van het eten. 
na het eten ging hij met volle maag naar bed. 
Dit was een prachtige avond, dacht Harry in zichzelf.


-----------------------------------


