margop




Hoofdstuk 14

Vandaag was het zondag. 
Normaal ging Harry direct naar Zweinsveld. 
Het was namelijk het laatste weekend van oktober. 
Harry ging vandaag eerst naar Hagrid. 

Hermelien en Ron stapten samen met Harry naar Hagrids huisje. 
Harry klopte aan. 
Ha, zei Hagrid, jullie leven nog. 
Ja, zei Harry, we waren je helemaal vergeten met al die drukte. 
Nou, zei Hagrid, welkom in men huissie. 
Hagrid, zei Ron, je hebt toch niet nog een reus in het bos? 
Oh, zei Hagrid, jawel. 
Wat!!, zeiden Harry en Ron in koor. 
Ja, hoor, zei Hagrid, zelfs drie. 
Oh, mijn god, zei Hermelien en ze viel bijna flauw. 
Heey, Hermelien, tis niks hoor meissie, zei Hagrid. 
Nee?, vroeg Harry ongelovig. 
Neenee, zei Hagrid, eentje is een baby'tje. 
Ja??, vroeg Hermelien enthousiast. 
Ja, zei Hagrid, ie is wel wat aan de kleine kant, hij zal niet groter worden dan ik. 
Oeffie, zei Hermlien. 
Maar, zei Hagrid, ik kan ze niet alledrie aan. 
Oh Hagrid, zei Ron hopeloos, moeten wij voor eentje zorgen? 
Nou, zei Hagrid, ikke was van plan om hullie dat te vragen. 
Hagrid, we doen het alleen als het dat kleintje is, zei Harry. 
Mij goed, zei Hagrid, Grens is zen naampie. 

Hagrid liep voorop langs de rand van het verboden bos. 
Groemp en Lense vinden het vast best als jullie Grensie opvoeden, zei Hagrid terwijl ze er bijna waren, als ze hem maar terug hebbie als ie ouwer is. 
Ze waren er. 
Grens leek meer op Hagrid dan op Groemp. 
Ik vind dat Grens de kleine ik is, zei Hagrid trots. 
Hagrid, zei Hermelien, we nemen hem eventjes mee naar Zweinsveld. 
Goed, zei Hagrid, hij zal niet opvallen hij is meer mens dan reus. 
Grens vond het prachtig in Zweinsveld. 
Het drietal bracht hem terug naar zijn ouders. 
Hij was enthousiast over alle snoep, zei Hermelien bij als ze terug op weg waren naar het kasteel. 
Ja, zei Ron, maar ik ben doodop, gaan we slapen. 
Harry en Hermelien knikten instemmend.


-----------------------------------


