margop




Hoofdstuk 13

Harry liep door de gangen van Zweinstein. 
Hij liep langs het protret van de dikke dame. 
Hij zei het wachtwoord dat hij kende van de klassenoudste. 
De dikke dame ging niet opzij. 
Dit was niet Zweinstein van nu. 
Nee, het was Zweinstein 18 jaar geleden. 
De tijd dat Voldemort nog aan de macht was. 
Harry zag Voldemort rondlopen. 
Blijkbaar had Voldemort een onzichtbaarheidsmantel. 
Iedereen liep gewoon door de gangen. 
Plotseling begreep Harry waarom niemand hem aansprak. 
Dit was een herinnring van Voldemort in Zweinstein. 
Voldemort wist blijkbaar heel goed waar hij heen moest. 
Hij liep naar een geheime gang. 
Harry had hem ontdekt in zijn eerste jaar. 
Harry voelde zich opeens slecht. 
Er stonden zowat de allerbekendste dooddoeners in die gang. 
Beste dooddoeners, zei Voldemort, ik heb ontdekt dat er een middel is om mij te vernietigen. 
De dooddoeners keken verbijsterd naar Voldemort. 
Ja, zei hij, het is zo, ik noem ze "vuren van Voldemort". 
Ze keken vol aandacht naar hun baas. 
Ik verberg ze ergens in Zweinstein waar alleen degene die mij al half heeft verslagen ze kan vinden. 
En Perkamentus dan, mompelde iedereen. 
Perkamentus, zei Voldemort, wil mij niet vermoorden. 
Oooh, zeiden een paar dooddoeners. 
Ik zal jullie de vuren van Voldemort laten zien, zei hij. 
Hij liet een paar jampotjes met een felgroene vlam zien. 
Maar dat was nog niet alles. 
Je moet, om ze te gebruiken, zei Voldemort, ook nog de fakkel ervoor vinden. 
Maar hoe weet je dan welke, fluisterden een paar dooddoeners. 
De fakkel, zei Voldemort, heeft vanonder het opschrift " Fakkel Van Voldemort". 
Oh, ja, zeiden een ander aantal doodoeners. 
Harry wist genoeg. 
Hij zou niet alleen een jampotje met daar een vlam in moeten vinden. 
Hij zou ook nog eens uit alle fakkels op Zweinstein 1 fakkel vinden. 
Deze bijeenkomst, zei Voldemort, is afgelopen. 
Iedreen verliet de gang. 
Harry volgde Voldemort en SNURK! 
Marcel had superhard gesurkt. 
Harry lag plat op zijn rug in bed. 
Eigenlijk was hij een beetje telurgesteld. 
Hij wist bijna waar het jampotje met de vlam was. 
Ron begon te hijgen en Harry hoorde voetstappen in de meisjesslaapzaal. 
Harry, Ron en Hermelien liepen naar de leerlingenkamer. 
Ze vertelden over de droom. 
Ik denk dat we alle kamers van Zweinstein moeten opzoeken en nakijken, zei Hermelien. 
Dat is de enige oplossing, zei Harry. 
Ron was al terug aan het slapen. 
Hermelien ging terug naar de slaapzaal. 
Harry maakte Ron terug wakker. 
Ron, fluisterde Harry, dit moet professor Perkamentus weten. 
Oké, zei Ron, we vertrekken meteen. 
Stil, siste Harry, niet zo luid. 

Harry en Ron gingen op weg. 
Ze gaven het wachtwoord aan de waterspuwer en gingen de wenteltrap op. 
Ze stonden voor een eiken deur. 
Harry deed de deur zo zacht mogelijk open. 
Professor, zei Harry, heeft u de fakkel al? 
Jazeker, Harry, zei Perkamentus, jij moet alleen het vuur zoeken. 
Ow, zei Harry, goed. 

Harry en Ron gingen terug naar de leerlingenkamer. 
Harry, zei Ron Hagrid zit in zijn huisje. 
Gaan we morgen op bezoek, vroeg Harry. 
Goed, zei Ron, tot morgen. 
Tot morgen, antwoordde Harry. 
Harry viel terug in slaap. 
Nu was de droom normaal.


-----------------------------------


