Tessa Tinkels




Ik volgde haar stilletjes op de voet.Ik peinsde over de liefde van Robin en Tim.
Toen we samen in de lege leerlingenkamer aankwamen , kreeg ik door wat voor gevolgen het zou hebben.
Lief dagboek , ik zal altijd voor hem en zijn zus opkomen.
Zolang mijn hart aan de zijne verbonden is.
gedoe.
Eva zou woedend zijn op haar pleegbroer.
Terwijl Robin haar hart bij me uitstorte luisterde ik aandachtig.
'Oh , Laura...het was afschuwelijk.We wandelden samen langs het meer en ik voelde het aankomen.Ik begreep het wel.Wat hij zei was waar.Maar nu komt de klap pas...'
Ze liet haar tranen de vrije loop en ik omhelsde haar troostend.
Toen ze weer kon praten , vertelde ze verdrietig verder.
'Hij zei dat het neit meer hetzelfde was.Dat we verandert waren, beide.Het is waar , maar Laura , ik vind 'm nog steeds leuk!'
Ze huilde weer.
Een hol gevoel huisde in mijn buik.Ik begreep Robin volkomen , ik had hetzelfde meegemaakt tijdens mijn tweede leerjaar hier.
We zaten daar nog een tijdje , elkaar omhelzend.Tot Robin zei dat we neti teveel mochten missen en we beiden met doorlopen ogen terugkeerde naar Dromenkunde.
Ik was de hele dag stil en werkte hard tijdens de lessen.Zo kon ik misschien het medelijden en de stekende herinneringen vergeten.Het was afschuwelijk wat Robin nu doormaakte.

Toen we de volgende dag bij Kruidenkunde zaten , gonsde het van de geruchten.Het nieuwtje van Tim en Robin was als een lopend vuurtje door school gegaan en de wildste verhalen over de breek deden nu ronde.
Sommigen beweerden dat Tim nu in st. Holisto's lag ,anderen zeiden dat Robin naar Mars was gestuurd oor een Viavia van Tim.
Robin was iets vrolijker en kon af en toe best lachen om de geruchten.ik was blij dat ze het goed opnam en neit dagen achtereen lag te huilen.
'Wat hebben we nu?' vroeg ik aan Robin na de les Kruidenkunde.
We liepen uit Kas Vijf en stapten gezamelijk het stenen bordes op.
'Gedaanteverwisselingen' antwoordde ze zonder op of om te kijken.Ik volgde haar naar de zesde verdieping en vervolgens naar de noordkant.
Maar voor de duur van Griffel's lokaal was er een enorme menigte samengepakt.
Ik herkende sommige leerlingen van griffoendor of Ravenklauw.
Een onaangenaam voorgevoel trok door me heen.Doordat het zo'n grote groep was , kon je netis zien van wat zich in eht midden afspeelde.
Ik en Robin gingen op onze tenen staan , maar dat ahd neit veel zin als er een stel zevendejaars voor je staat.
Ik zuchtte en hoopt maar dat-
'Kreng! Waarom bescherm je haar eigenlijk? We hebben trouwens geen ruzie!'
'Och houd je mond , grote broer' klonk een hoge meisjesstem spottend.
Een angstige rilling ging door me heen.
Dus toch.
Eva verdedigde Robin.Ik wrong me door de menigte en in eht midden was te zien waar ik bang voor was.
Eva en Tim in een vuurgevecht verwikkeld.


-----------------------------------


