~Cham~




Stuk 7
"Harry, viel je in slaap ?" het was Ron .
"Nee nee ." mompelde Harry .  "Ik had alleen -"
Ron en Marcel keken hem vol verwachting aan .
"Niks," mompelde Harry weer snel .  "Gewoon een gevoel ."
"Je kunt ons alles vertellen, Harry . " zei Marcel bezorgd .  "Gaat het om Parvati ?"
Harry schudde zijn hoofd . 
"Ik voel me niet zo goed door de Collectebus ." loog hij .  "Hoe lang moeten we nog hier zitten ?"
"Ik denk nog na drie mensen ofzo ." zei Ron door de bus kijkend . 

Na enige tijd wat wel een eeuwigheid leek te duren stapten Harry, Ron en Marcel uit voor Het Nest .
Harry zag mevrouw Wemel naar haar jongste zoon rennen en hem omhelzen . 
"Ron !" riep ze schril .  "Wat ben ik blij je weer te zien !"
Marcel werd hartelijk in ontvangst genomen door Fred en George . 
Zie je nou wel, dacht Harry sip .  Niemand ziet dat ik er ook ben ...
Hij liep naar de achtertuin van de Wemels, waar hij eens kabouters leerde vangen . 
"Harry ?" zei een warme stem die Harry uit duizenden zal herkennen . 
"Parvati !" riep Harry vol blijdschap .  "Ik vind het geweldig je weer te zien ! Wauw !"
"Ik jou ook !" zei Parvati lachend .  "Ik heb je gemist !"
Met hun hoofden dicht tegen elkaar aan en armen verstrengeld in elkaar bleven Harry en Parvati in de grote tuin staan . 
"Ach," zei een andere stem die Harry ook blij maakte .  "Wat is dat toch een lief gezicht ..."
Harry keek op en zag Hermelien hand in hand met Ron staan . 
Naast hen stond de hele familie Wemel en Marcel .
"Hermelien !" riep Harry uit .
"Harry ik ben zo blij je te zien !" zei ze glimlachend .  "Parvati en ik hebben het vaak over je gehad ."
"O ja ?" zei Ron droog .  "En niet over mij ?"
Hermelien en Parvati lachtten . 
Harry keek stiekem naar Parvati . 
Hij vond het mooi hoe ze lachtte ... haar ogen waren verbluffend en donker bruin . Niet zo apart als die ogen van Eloise weliswaar, maar het straalde anders . 
Parvati's ogen straalden en dat had Eloises' niet ...
Het viel hem trouwens op dat haar donkere haar veel mooier was dan die van Eloise . Veel donkerder, glanzender en voller ...
"Waar denk je aan ?" vroeg Parvati glimlachend en kwam naast hem staan . 
De rest was al naar binnen gegaan . 
"Ik vind je mooi, Parvati ." zei Harry .  "Ik heb dat altijd al gevonden, maar nu besef ik pas hoeveel je voor me betekent . Als ik jouw zie- is het net of ik droom ."
Parvati werd rood . Haar vingers kroelden door zijn al warrige haar . 
"Ik vind je ook leuk, Harry ." fluisterde ze in zijn oor .  "Je weet echt niet hoe ik me voel . Maar ja, jij bent al verliefd en-"
"Dat is niet waar, Parvati ." zei Harry .  "Ik dacht dat ik verliefd was op Eloise . Maar nu weet ik pas weer hoe mooi je bent . Niet alleen van buiten- maar ook je binnenkant bewonder ik enorm ."
Parvati sloeg haar ogen neer . Haar handen gleden van zijn hoofd naar zijn wang .
Harry pakte die hand en legde het tegen zijn borst aan . De plek van zijn hart ...
"Ik heb je zo erg gemist, Harry ." zei Parvati zacht .  "Je weet niet hoe jammer ik het vind dat je nu zo ver weg van me bent ."
"Ik mis je ook-" Harry legde zijn handen om haar middel en trok haar naar zich toe .  
Ze keken in elkaars ogen en beseften toen beiden, tegelijk, dat ze voor elkaar gemaakt waren . 
Automatisch bogen hun hoofden zich naar elkaar toe en raakten ze elkaars lippen aan . 
Parvati's lippen waren zoet, dacht Harry stiekem .  Haar huid was zacht en rook naar Vanille .
"Het spijt me dat ik jullie moet storen, " zei een stem grinnikend .  "Maar ik moest van ma jullie halen ."
Harry en Parvati stopten maar hielden elkaar nog stevig vast .
"We gaan binnen lunchen ." vertelde Fred . 
Harry grijnsde en voelde zijn hart tekeer gaan toen Parvati haar hoofd op zijn schouder legde . 
"Maar doe maar rustig aan, hoor-" pestte Fred .
Harry en Parvati lachten . 
"Hoe gaat het met je zaak ?" vroeg Harry terwijl ze naar binnen liepen .
"Onze Top fopshop ?" zei Fred . 
Harry knikte . 
"Hartstikke goed, man !" zei George die naast hen kwam lopen .  "Onze inkomsten per maand zijn 'onvoorstelbaar' !"
Harry knikte goedkeurend . 
"En allemaal dankzij jou, beste maat !" riep Fred uit .
Maar toen Parvati hem vragend aan keek zweeg hij onmiddelijk .

De lunch was, naar Harry's mening, geweldig !
Er stonden warme verse broodjes klaar en grote kleurrijke Salades met slagroom . Ook had mevrouw Wemel voor iedereen een flesje Boterbier klaar gezet, die Harry zo erg moest missen in Parijs . 
Het was trouwens niet alleen het eten wat er op tafel stond . Het was ook de manier waarop iedereen hem begroette ...
Meneer en mevrouw Wemel begroetten hem als een eigen zoon en boden hen excuses aan dat ze hem niet eerder hadden gezien . 
Percy, die inmiddels tot de aller jongste minister van Toverkunst werd uitgeroepen, gaf Harry plechtig een hand en vroeg of hij het naar zijn zin had in Parijs . 
En Ginny was spontaner dan Harry ooit had kunnen verzinnen en klettse maar door over hoe fantastisch het haar leek om na Zweinstein in Australie te mogen studeren, terwijl Parvati zeer geconcentreet luisterde .
Maar ook Bill en Charlie waren er ...
"En zijn er veel leuke meisjes in Parijs ?" vroeg Bill zachtjes aan Ron . 
"Jawel," zei Ron opgelaten .  "Maar niemand in het bijzonder ."
Marcel praatte met Fred en George over hun plannen en zaken van hun winkel ...
"Je zou ook wel een paar meer kunnen laten maken -" zei Marcel .  
"Nee, dat gaat niet ." zei Fred . 
"We hebben geen proefkonijn ." zei George .
Omdat iedereen in zo'n feest sfeer was en te druk met elkaar bezig waren, hadden Harry, Ron en Hermelien eindelijk tijd om alleen te praten . 
"Ik heb het zo erg gemist ." begon Hermelien zuchtend .  "De manier hoe we met elkaar praatten, bedoel ik ."
"Ik ook ." zei Harry .  "We zijn lang niet bij elkaar geweest -"
"Ik zie je elke dag, elke seconde en elk minuut, Harry ." zei Ron quasi-verontwaardigd .  "Is dat soms niet genoeg ?!"
Harry en Hermelien lachtten .
"Ik bedoel, als we weer met z'n drieen zijn is dat toch anders ." zei Hermelien .  "Dat is meer hoe- hoe het hoord ."
Harry glimlachte .
Hermelien begreep altijd zo erg goed wat hij bedoelde en wat hij wilde zeggen ...
"Ik vind het echt fijn om thuis te zijn ." zei Ron .
"Ik ook ." zei Hermelien .  "Wist je trouwens dat je moeder een varrassing voor ons had geregeld, Ron ?"
"Ja, dat wist ik ." zei Ron .  "Weet jij dan wat ze wilt doen ?"
"Nee, niet echt ." zei Hermelien .  "Maar ik wist wel dat ze iets leuks had gepland ."
"Hermelien, hoef jij niet terug naar je ouders ?"
"Jawel, " zei Hermelien .  "Ik was vijf dagen bij mijn ouders geweest, omdat wij eerder vakantie hadden dan jullie ."
"Oh, vandaar..."

Na de lunch gingen de meiden met mevrouw Wemel de tafel afruimen en alles afwassen terwijl ze herinneringen ophaalden van vroeger .
De jongens speelden Zwerkbal in de achtertuin met meneer Wemel .
Harry vond het geweldig om even op zijn Vuurflits te mogen vliegen ! Hij was al zo erg lang de lucht niet meer in geweest ...
Zwerkballen was nog altijd een tweede natuur voor Harry en hij was nog helemaal in top vorm zodat hij alle ballen kon vangen en de snaai kon vinden ...
"Geweldig, Harry !" riep Ron .  "Je bent nog net zo goed als vroeger !"
De dag vloog om en al gauw zaten ze weer met z'n allen in de tuin, aan de grote lange tafel, met uitgebreide hapjes .
Het was wel middenin de winter, maar met een Magisch vuurtje in de tuin bleven ze toch allemaal warm .

De volgende ochtend werd Harry wakker door geluiden die klonken van buiten .
Hij ging overeind zitten en keek nieuwsgierig uit het raam . 
Harry zag meneer en mevrouw Wemel aan de lange tafel zitten terwijl ze praatten met een grote beker in hun handen ... hij zag Marcel, Bill, Charlie, Fred en George wat verderop Zwerkballen ... Ginny lag in een grote hangmat en zong keihard liedjes van de Witte Wieven ... Parvati was nergens te bekennen ... 
Harry grijnsde breed . 
Hij zag Ron en Hermelien in de sneeuw dicht tegen elkaar aan zitten . 
Die twee waren overduidelijk smoor verliefd op elkaar, dacht hij .  Maar waarom durfden ze dat niet toe te geven ...?
"Harry ." zei een zachte stem .
Harry voelde zijn hart in zijn keel bonken en draaide zich weg van het raam .
In de deur opening zag hij Parvati staan ...  ze droeg lange zwarte winter laarzen en een zwart rokje dat ze comineerde met een wit vest . Haar haar had ze losjes opgestoken ...
"Parvati," zei Harry scor .  "Wat zie je er mooi uit ."
Parvati lachte en kwam naast hem in bed zitten . 
 "Jij ook ." fluisterde ze .  Haar vingers gleden door zijn haar .  "Je moet vandaag goed warme kleren aan hebben ." 
"Hoezo ?"
"We gaan vandaag met dreuzel vervoer naar Schotland ." vertelde Parvati .
"Schotland waar we van de Zomer ook waren ?" vroeg Harry hoopvol . 
"Nee," zei Parvati .   "In Schotland hebben ze ergens in het centrum van een stad ofzo- een plek waar je kunt gaan schaatsen op zo'n kunstbaan ." 
"Maar ik kan helemaal niet schaatsen !" zei Harry . 
"Dat geeft niet, Harry ." zei Parvati sussend .  "We gaan er heen met Bill, Marcel, Ron en Hermelien . Maar die kunnen ook niet schaatsen ... Hermelien wel natuurlijk-"
"Gaat Ginny niet mee ?" vroeg Harry . 
"Nee, ze gaat met haar ouders,Charlie en Percy naar Londen ." 
"En Fred en George dan ?"
"Die moeten werken ."
"In de Kerst vakantie ?"
"In de vakantie hebben ze het nog drukker, hoor-"
"O ja-"
"Harry kleed je om !" zei Parvati bazig .  "Het is koud en ik wil niet dat je-"
"Ik hou je wel warm ." zei Harry plagend en sloeg zijn armen om haar heen . 
"Dat bedoel ik helemaal niet !" zei Parvati die vuurrood aanliep .  "Trek nou maar gewoon je kleren aan -"
"Daar ben ik te lui voor-" 
"Kom op, Harry-"
"Nee-"
"Dan niet ." zei Parvati .
Harry verstopte zijn gezicht onder de warme dekens en hoorde dat Parvati opstond . 
"Wat ga je doen-" vroeg hij bijna onverstaanbaar . 
Een paar seconden bleef het stil . 
Toen voelde Harry dat iemand op zijn bed neer plofte en de dekens weg rukte . 
"Parvati !" riep Harry verontwaardigd .  "Wat doe je -"
Parvati greep zijn schouders trok zijn blauwe T-shirt uit, waar hij in had geslapen, en gooide een groene vest naar zijn hoofd . 
"Ah !" riep Harry .   "Wat ben jij gemeen, zeg !"
Parvati lachte en hielp hem met zijn sokken en broek . 
Harry voelde zich opgelaten, maar vond het ook fijn om zo samen met Parvati in bed te worstelen . 
Toen hij eindelijk alles aan had gekregen rolde hij van zijn bed en hoorde Parvati giechelen .  
"Parvati, ik ga zeker wraak nemen !" zei hij plagend . 
"Jaja-"
Harry sprong bovenop Parvati die nog steeds in het bed lag en zocht met zijn lippen de haarre .
Voordat ze het wist lagen ze in het bed hartstochtelijk elkaar te kussen . 
Maar toen hoorden ze doordringend geklop . 
Harry rolde meteen weer van het bed en keek geschrokken naar Ron en Hermelien die grijnzend in de deuropening stonden . 
"Eh-" stamelde Harry opgelaten .  "Ook goedemorgen -"
"We moesten jullie halen voor het ontbijt ." vertelde Ron breed grijnzend . 
"Maar Parvati was niet op haar kamer ." giechelde Hermelien .  "Dus we dachten dat ze misschien hier wel-"
"Wat doe jij in Harry's bed, Parvati ?" vroeg Ron grijnzend aan Parvati .
"Ik- " zei Parvati .  "Ik eh-"
"Niks ." zei Harry vlug . 
Maar hij zag aan Ron en Hermeliens' gezichten dat ze al iets vermoedden . 
"Wat ?" zei Harry geirriteerd .  "Wat grijnzend jullie nou ?"
"Niks ." zei Ron . 
"Jullie moeten opschieten, jongens ." zei Hermelien .  "We gaan zo vertrekken, hoor . "
..........


-----------------------------------


