margop




Hoofdstuk 5

Het viertal zocht een coupé voor hen en helemaal op het einde vonden ze er 1. 
ze gingen zitten en zetten hun hutkoffers vanboven in de rekken. 
Harry vroeg zich af hoe lang Malfidus op de vloer zou hebben gelegen. 
Blijkbaar niet zo lang want ze waren amper een uur in de trein toen Malfidus binnen kwam. 
Zozo, daar hebben we Potter, zei Malfidus. 
Je hebt geluk dat je Griffel bij je hebt Potter!, zei Malfidus, anders was je al lang vervloekt geweest! 
Nou, vaarwel Potter, zei Malfidus. 
Hij sjokte bazig weg en Korzel en Kwast grinnikten stommer dan ooit. 

Hermelien deed ineens heel geheimzinnig. Harry snapte niet waarom. 
Wist ze iets dat hij niet wist??? 
Iets later kwam Parvatti Patil binnen en zei tegen Ron dat ze hem onder 4 ogen wou spreken. 
Ron ging verbaast mee. 
Ron, zei Parvatti, ik...ik... ik denk dat ik verliefd ben op Harry! 
Oh, nou, zei Ron, dat is dan leuk voor jou. 
Neenee, zei Parvatti, zo bedoel ik het niet. 
Wat bedoel je dan wel?, vroeg Ron onzeker. 
Nou, ik heb het ook al tegen Hermelien gezegt, zei Parvatti, maar zij zei dat Harry nooit iets had gezegt dat hij me graag had. 
Nou, zei Ron, ik heb Harry wel eens horen zeggen dat hij je bijna even leuk vond als Cho. 
Oh, zei Parvatti teleurgesteld, dus hij ziet Cho liever? 
Neenee, zei Ron, hij vind Cho helemaal niet meer leuk. 
Waarom niet?, vroeg Parvatti verbaast. 
Nou, hij vind dat ze achterdochtig is, zei Ron, dus ik denk wel dat hij je ziet zitten. 
Nou, zei Parvatti. 
Komaan!, zei Ron, vraag hem om hem onder 4 ogen te spreken! 
Oh, nou, oké!, zei Parvatti. 

Harry, zei Parvatti een half uur nadat Ron terug de coupé was binnengekomen, ik wil je onder 4 ogen spreken. 
Oh, goed, zei Harry een beetje geschokken. 
Als ze de laatste coupé die vrij was binnenkwamen zei Parvatti iets heel vlug. Harry kon het niet verstaan en zei: Sorry? 
Harry, zei Parvatti en ze nam een hele diepe adem, ik ben verliefd op je. 
Harry keek geschrokken op. 
WAT!, zei Harry geschrokken maar nog steeds heel liefdevol, jij? 
Zie je, zei Parvatti redelijk kwaad, ik wist wel dat je het niet goed ging vinden. 
Kijk, zei Harry, ik wil wel met je gaan maar ik denk niet dat Ron en Hermelien dat leuk gaan vinden. 
Oh, jawel hoor, zei Parvatti. 
Hoezo?, vroeg Harry. 
Ik heb het hen al gevraagt, zei Parvatti. 
Als het zo zit dan ga ik akkoord, zei Harry. 
Ze liepen hand in hand naar de coupé en namen afscheid met een simpele knuffel. 
Er moet nog aan gewerkt worden, dacht Harry, dit is toch al een begin. 

Harry dacht dat het tijd begon te worden om zich te verkleden. 
Hij trok zijn schoolgewaad aan en ging terug zitten. 
De mevrouw met het etenskarretje was 5 uur geleden al gekomen. 
Het was dus 6 uur en ze zouden over een uur aankomen op Zweinstein. 
Parvatti kwan 10 minuten voor dat de trein zou stoppen. 
Harry, zei ze, kom je al mee aan de uitgang van de trein staan? 
Oké, zei Harry. 
Ron grijnsde breed. Harry vond het leuk dat Ron er zo over dacht. 
Hermelien lachte naar Harry en ging naast Ron zitten. 
Nou, zei Parvatti, ik denk dat het tijd wordt dat we vaker samen tijd doorbrengen. 
Wat dacht je van donderdagavond, vroeg ze. 
Nee, de zwerkbaltrainingen zijn op vrijdag, zei ze bij het zien van Harry's gezicht. 

Iets later kwamen ze op het stationnetje van Zweinsveld aan. 
Eerstejaars hierheen, zei een vertrouwde stem. 
Harry voelde een gevoel van opluchting. Hagrid was niet ontslagen. 
Ze gingen juist Zweinstein binnen met de koets die getrokken werd door terzielers als Foppe wandelstokken naar de leerlingen gooide. 
Foppe, zei de strenge stem van professor Anderling. 
Foppe hield onmiddellijk op en vloog vloekend weg. 

Als ze aan tafel zaten begon Perkamentus met zijn speech. 
Welkom, welkom in een nieuw jaar op Zweinstein. 
Eerst wil ik een nieuw gezicht aan jullie voorstellen, zei Perkamentus, onze nieuwe lerares verweer tegen de zwarte kunsten! 
Fleur Delacour!, zei hij. 
Er klonk een daverend applaus. 
de rest, vervolgde Perkamentus, is voor na het feestmaal. 
Maar eerst, zei professor Anderling, de sorteerceremonie! 

Alle eerstejaars werden gesorteerd. 
dit jaar was het maar een heel kort lied van de sorteerhoed. 
Eindelijk, zei Ron als ze klaar waren met sorteren, ik kan beginnen met eten! 
Als iedereen gedaan heeft met zijn eten en de desserts vervolgd Perkamentus zijn speech. 
Beste leerlingen voor de eerstejaars moet ik nog melden dat het bos verboden terrein is, zei Perkamentus, en sommige oudere leerlingen zouden dat ondertussen al moeten weten. 
Hij keek in de richting van Harry en Ron die regelmatig in het verboden bos kwamen. Niet zo vaak als Fred en George vroeger, maar toch. 
Ik ben jullie nog een verklaring verschuldigt, zei Perkamentus, de kleren zijn nodig voor een bal. De eerstejaars en de tweedejaars hebben dit niet moeten doen omdat ze nog te jong zijn. 
Iedereen vanaf de derdejaars mag vanaf nu een danspartner zoeken, zei Perkamentus. 
Ik denk, zei professor Anderling, dat het tijd is dat we naar de bedden gaan want morgen beginnen de lessen. 
Hermelien, vroeg Ron wanhopig, wil je met mij naar dat bal? 
Ron had geluk, Hermelien had ja gezegt en je zou kunnen denken dat Ron haar zou gaan zoenen. Maar dat deed hij gelukkig niet. 
Harry ging direct naar Parvatti en ze had al "ja" gezegt voor Harry het kon vragen. 
Eenmaal in de toren van Griffoendor ging Harry direct de wenteltrap op en liep automatisch naar zijn slaapzaal. 
Hij zag zijn hemelbed, plofte neer en viel als een blok in slaap.


-----------------------------------


