dracogirly




Hoofdstuk 14. Shoppen

Ginny deed haar avondjurk weer aan en toen ze klaar was zag ze Draco al bij de deur op haar wachten. 
“Kunnen we? Ik weet een heel leuk adresje dat ook op zondag open is. Daar kunnen we wel eerst heen gaan.”
Ginny knikte en liep achter Draco aan. 

Ze verschijnselden naar een gedeelte van de Wegisweg waar Ginny nog nooit was geweest. Toen ze in de rondte keek zag ze ook waarom dat zo was. De spullen in de winkels hier waren hartstikke duur. En hoewel Ginny altijd wel genoeg geld had om kleding te kopen, was het meestal toch nog tweede hands kleding. Pas de laatste jaren, nu ze zelf een baan had, kon ze ook nieuwe kleding kopen, maar niet in winkels als deze. 

Ze volgde Draco en hij trok haar mee een winkel in.
“Ah, goedemiddag meneer Malfidus, waar kan ik u mee helpen?”, zei een vrouw die meteen op hem kwam afgelopen.
“Wel, ik kwam dit keer niet voor mijzelf, maar voor haar Hilda.” zei Draco terwijl hij Ginny aanwees.

“Maar natuurlijk, wat had u in gedachten?” vroeg de vrouw die Draco zojuist Hilda had genoemd aan Ginny.
Ginny wist niet wat ze moest zeggen en keek naar Draco.
“Wat vrijetijdskleding en de ook maar een avondjurk”, zei Draco.
“Oké, volgt u mij maar.”
Ginny keek naar Draco en die gebaarde dat ze haar moest volgen. Ginny liep achter de vrouw aan. De vrouw begon Ginny’s maten op te nemen.

“Momentje, ik ga even wat halen. Ik ben zo terug.”
Toen de vrouw terugkwam had ze verschillende stellen kleding bij zich, net als verschillende mantels en een avondjurk.
“Hier, probeert u dit eens aan.”
De vrouw gaf Ginny een stapeltje kleding en Ginny liep de paskamer in. 

De kleding zat heerlijk en toen ze in de spiegel keek zag ze dat het ook nog eens erg goed stond. Ginny liep het pashokje uit en zag Draco en de vrouw naar haar kijken. Draco zei iets tegen de vrouw en de vrouw liep weg.

“En, hoe vind je het?”, vroeg Draco.
“Draco, dit kan niet”, zei Ginny.
“Oh, vind je de kleur niet leuk? Er zijn meerdere kleuren. Of is de maat niet goed. Wil je misschien iets anders aanproberen?”
Ginny schudde haar hoofd.
“Nee, dat is het niet.”
“Wat is dan het probleem?”
“De prijs”, zei Ginny.

Draco stond op en keek naar het prijskaartje.
“Wat is er mis mee?”
“Het is hartstikke duur. Zoveel verdien ik nog niet eens in 1 week”, zei Ginny.
“Ja, en?”, vroeg Draco.
“Snap dat dan. Hier kan ik toch niet mee aanlopen. Ik voel me al schuldig zat zonder dat je van die super dure kleding voor me koopt.”
“Ik geloof dat je mij net in het hotel toch niet helemaal goed begrepen hebt. Als Malfidus ben ik alleen het beste van het beste gewend. En aangezien ik met jou moet werken, wil ik ook dat jij het beste draagt.”

“Maar ik ben een Wemel”, zei Ginny.
“Oh, het is goed dat je het zegt. Dat wist ik nog niet. Nou, dan moeten we het maar niet doen”, zei Draco sarcastisch. “Maak je nou maar geen zorgen over het geld. Ik betaal, en ik heb geld zat.”

Ginny zuchtte en besloot om er maar over op te houden, wetende dat ze dit gevecht toch niet kon winnen.

Na het shoppen gingen ze samen nog ergens iets drinken. Ginny ging vast zitten terwijl Draco nog even iets uit het winkeltje er tegenover ging halen. 

Ze had echt veel kleding van hem gehad en zat manieren te bedenken om hem te bedanken. Ze zat daar rustig te wachten totdat Draco terug zou komen, toen er ineens iemand op haar afliep en haar op haar schouder aantikte. Ze draaide zich om en stond oog in oog met haar stalker. Ze wilde gaan gillen, mar haar stalker deed snel zijn hand voor haar mond. Draco zag het gebeuren en hij liep snel naar buiten. Hij was echter te laat want toen hij buiten kwam kon hij nog net een glimp van Ginny opvangen die samen met de stalker verdwijnselde.


-----------------------------------


