KNIKKEBEEN




Harry en Ron vlogen over het veld. De wind scheurde langs ieders oren, terwijl iedereen zijn of haar oefeningen deed. 
Harry, die het gevoel had dat hij bijna zonder bezem vloog, had de Snaai al drie keer gevangen. Nu liet hij hem weer los en gaf hem een voorsprong. Hij maakte daarvan gebruik om te zien hoe de anderen er van afwogen. De drie jagers deden het uitstekend! Ginny was vooral de beste, alleen zou ze wat meer snelheid moeten maken. Daan moest nog een klein beetje leren mikken en Catie moest de Slurk nog leren vangen, maar voor de rest was het goed. De twee Drijvers waren niet de gebroeders Wemel, maar Harry kon er mee leven. Ron daarentegen was een Wachtermirakel geworden. Hij ving nu de Slurk op alsof het een kinderspelletje was. 

Harry zocht de Snaai. Boven de linker paal van Griffoendor zag hij iets glinsteren. Hij ritste door de spelers heen en zette een sprintje in. Binnen 9 seconde had hij het minuscule dingetje in zijn handen geklemd. 

Na wat leek een uur te hebben getraind, blies Harry de aftocht af en riep het team naar binnen. 
"Goed getraind," zei Harry "Als jullie zo verder doen winnen we de Cup zeker en vast, maar Daan jij moet oppassen dat je niet tegen de paal botst een van deze dagen. Ginny verblindt je nog eens!" 
"Maar ik kan mijn blik niet van haar afhouden! Ze is zo lief!" antwoordde Daan. 
"Dat weten we nu onderhanden al, Daan, maar probeer je mikken eens te verbeteren. Dadelijk denken de mensen dat je het op iemand in het publiek heb gemunt," zei Harry serieus "En Ginny verbeter je snelheid en jij Catie de Slurk leren opvangen. Voor de rest is alles Picco Bello!" 

Iedereen was al verdwenen en Harry zat nog alleen in de kleedkamer.
Ha, dit was het moment! Dadelijk komen de Ravenklauwers, dacht Harry.
Dit wordt mijn euforie! Ik saboteer zijn bezem en... KABOEM. 
Daar ligt hij op de grond. 

Harry lachte weer afgrijselijk schel. 

Wat heerlijk!


-----------------------------------


