~Cham~




Hallo allemaal,
Eerder had ik 'Harry Potter en de Vloek ' geplaatst (wat nu al op de 2e pagina staat) . 
Ik vond het hartstikke leuk om voor mensen te schrijven en waag nu maar nog een poging . 
Veel plezier met lezen en ik hoop echt dat jullie dit leuk vinden .

Harry Potter en de ogen van de Duivel

Stuk 1
(Harry)
De zomervakantie is voorbij gevlogen en nu zit ik dan hier ...
Tussen Ron Wemel en Marcel Lubbermans, mede studenten en vrienden van mijn oude school, Zweinstein . 
De Zomervakantie was gewoonweg fatastisch !
We hadden onze examen gehaald na ons laatste, zevende, jaar op school en besloten het met z'n alleen te vieren in de Zomervakantie .
Ron, Hermelien, Simon, Daan, Marcel, Parvati, Belinda, Ernst, Hannah, Joost en ik waren met z'n allen een weekje naar Schotland gegaan . 
Waar we in een klein wit luxe bungalow woonden .
Tijdens die vakantie waren er veel dingen gebeurd er ontstonden al gauw hechte relaties .  Liefdes relaties . 
Het was veel leren in korte tijd die we hadden ...

Op een morgen zaten Ron, Hermelien en ik op het gras en keken naar Simon en Daan die elkaar in het zwembad probeerden te duwen . 
"Het is best raar dat onze jaren op Zweinstein is afgelopen, nietwaar ?" zei Hermelien . 
"Ja," zei Ron triest .  "Ik dacht altijd dat ik erg blij zal zijn als ik van school was, maar nu weet ik pas hoe geweldig dat allemaal wel niet was ."
Plotseling besefte ik ook dat het moeilijk zal zijn . 
Ik zal nooit meer samen met Ron en Hermelien kunnen zijn . Nooit meer Draco Malfidus of Sneep kunnen pesten ...
"Ik ga samen met Parvati een Helers' opleiding volgen in Londen ." vertelde Hermelien zacht . 
"Echt ?" zei Ron verrast .  "Dat is gaaf, zeg ."
"Ik ga modellen werk doen in New York ." zei Belinda stralend .  "Ze hadden me gevraagd toen ik nog op school zat-"
"Wauw !" zei Ron goekeurend . 
De rest kwamen erbij zitten . 
Ernst en Hannah zouden naar Egypte gaan om Geschiedenis van Toverkunst te studeren en Joost zal een leraren opleiding volgen in Londen . 
Ik vond het allemaal geweldig wat ik hoorde . 
Zo vertelden Simon en Daan dat ze beiden waren aangenomen in het Nationale zwerkbal team ! 
"Gefeliciteerd !" zei ik lachend .  "Dat had ik ook altijd al willen doen-"
"Wat voor opleiding ga je dan volgen, Harry ?" vroeg Hannah aan mij .
"Ik ga samen met Ron en Marcel een beroemde Schouwers' opleiding volgen, op de internationale school in Parijs ! " zei ik .  "We hadden een beurs gekregen ."

En hier zit ik dan .
Tussen Ron en Marcel aan een tafeltje helemaal achterin de klas . 
Meneer Garret, onze klassenleraar, kijkt ons aan met gefronste wenkbrauwen . 
Heb ik iets verkeerds gedaan ? gaat het door mijn hoofd . 
Ik hoor Ron grinniken en zie dan dat Marcel een karikatuur tekening heeft gemaakt van meneer Garret . 
Oops... dit is onze eerste dag op school en ik weet dat meneer Garret nu al een hekel aan ons heeft . 
Hij is namelijk rood geworden als een tomaat, paars geworden als een geexplodeerde peer ...?

"Ik wil nu dat iedereen goed naar me luisterd !" bulderde meneer Garret door het lokaal . 
Harry beet op zijn lip om te voorkomen dat hij in de lach schoot . Hij vond het namelijk een vreselijk hilarisch gezicht dat hun leraar zo erg snel van kleur kon veranderen . 
"Het lijkt wel een hagedis, he ?" fluisterde Ron . 
Harry smoorde zijn lach door overdreven hard te hoesten . 
Meneer Garret liep hun richting op . 
"Ik weet dat jullie hier nieuw zijn, heren ." zei hij geirriteerd.    "Maar ik wil dat jullie serieus deze opleiding volgen . Deze mensen hier hebben al een jaar les gehad . maar jullie - jullie zijn nieuwe leerlingen met beurs en daarom moeten jullie extra goed opletten !"
Harry trok zijn wenkbrauwen omhoog en keek zijn leraar strak aan .
"Maar zoals U al zei, meneer Garret ." zei Harry .  "Zijn wij nieuwe leerlingen en kennen wij de regels niet eens !"
Enkele leerlingen begonnen te lachen en Harry ving de blik op van een mooi meisje . 
Ze had kristal grijze ogen en donker pik zwart haar dat er zijdezacht uit zag en eenvoudig elegant over haar schouders hing . 
Harry kon zijn ogen maar niet van haar af houden en vond haar 'uniek' . 
Zij zag er bijzonder uit, zij was anders dan andere meisjes... meende hij . 
Ze zag er zelfs nog mooier uit dan Parvati ! (en Parvati was degene van wie hij het warm kreeg afgelopen zomer en soms nog wel meer ...) .

De hele les door bleef meneer Garret maar praten over gevaarlijke spreuken en ingwikkelde plannen voor als er noodgevallen waren .
Toen de bel ging, smeet Harry zijn boeken in zijn tas en vluchtte het lokaal uit . 
Hij wurmde zich langs oudere studenten door de gangen en liep het schoolplein op .
Harry ging onder de schaduw van een grote boom zitten en pakte zijn agenda, die hij lang geleden van Hermelien had gekregen, de tijd dat hij jarig was in Schotland.
Zwijgend bekeek hij de magische fotos van de vakantie nog eens en dacht weer aan zijn vrienden die ver weg waren . Hij mistte hen vreselijk ...
"Harry, jongen ." zei Ron die naast hem plofte .  "Wat vond je van de les ?"
"Viel wel mee ." loog Harry . Maar hij wist zeker dat dat niet waar was, de les was gewoonweg : Saai . 
"Wie had ooit gedacht dat ik opgeleid zal worden tot Schouwer ." zei Marcel zacht .  "Ik bedoel, ik was altijd al erg slecht in toveren en dat soort dingen -"
"Marcel," zei Harry .  "Jij bent iemand met doorzettingsvermogen en als je dat bezit, dan kun je alles ."
"Alles ?" zei Marcel twijfelend . 
"Alles ." herhaalden Harry en Ron . 
Marcel lachte . 
"Oke dan ." zei hij .  "Vertel me dan maar eens hoe ik een eerste 'afspraakje' kan regelen ."
Harry werd rood . 
Hij hoopte maar niet dat het al te opvallend was, hij was duidelijk in de ban geraakt van dat meisje .... dat meisje die hem aankeek in de klas .
"Wat gaan we doen als we uit zijn vanmiddag ?" vroeg Harry om van onderwerp te veranderen . "Onze kamer inrichten van onze studenten huis ?"
"We zouden even in het centrum van Parijs kunnen kijken-" begon Ron . 
"Ja," zei Marcel .  "Laten we vanavond ergens wat gaan eten en dan naar een disco gaan ofzo !" 
"Disco ?" zei Harry . 
"Ja ."
"Eh," begon Harry aarzelend .  "Maar dat is niks voor mij . Ik hou niet zo van dat disco dingen enzo -"
"Laten we gewoon ergens wat gaan eten ." stelde Ron voor .  "En dan gewoon even rond kijken -"
"Ja," zei Marcel .  "Ik ben namelijk nog nooi eerder in Parijs geweest ."

Harry zat die avond rond zes uur op zijn bed en keek rond . Zijn kamer zag er leeg en saai uit . 
Zouden Hermelien en Parvati het fijn vinden in Londen ...? vroeg hij zich af .  
"Harry, ben je klaar ?" vroeg Ron . 
Hij kwam uit de badkamer lopen en droeg zijn beste dreuzel kleding .
"Gaan we nu al ?" zei Harry . 
"Ja," zei Ron .  "Marcel kan alleen z'n schoenen niet vinden ."
Harry grinnikte . 
"Ik had ze stiekem verstopt ." bekende hij met een ondeugend lachje .
Ron grijnsde . 
"Geef ze nou maar terug, Harry ." zei hij .  "Anders duurd het eeuwen voor we weg mogen ."
Harry knikte en kroop onder het bed waar hij een schoen tevoorscijn haalde . 
Ron grijnsde nog breder . 
"Dat is een mooi plan voor mij ." zei hij .  "Laat ik dat ook eens doen . Marcel is helemaal gek -"
Harry lachte . 
"HARRY !" brulde Marcel . 
Hij kwam verwilderd de kamer binnen lopen en schudde Harry door elkaar . 
'WAAR ZIJN MIJN SCHOENEN ?!" schreeuwde hij .  'IK MOET ZE HEBBEN ! ANDERS KAN IK NIET MET JULLIE MEE EN-"
Harry en Ron grijnsden breed en begonnen toen te lachen . 
"Wat ?" zei Marcel verbijsterd .  "Wat is er zo grappig ?"
Harry haalde lachend Marcel's schoenen tevoorschijn en boog naar rechts om een klap een vermijden .
"Hoe durf je !" riep Marcel . Maar hij grijnsde wel breed .  "Maar nu heb ik eindelijk een reden je terug te pakken, Harry ."
Ze lachten en liepen toen hun studentenhuis uit .

"Parijs is geweldig !" joelde Ron . 
Hij, Harry en Marcel slenterden door de mooi verlichte straten van Parijs en keken naar studenten die s'avonds net als hen uit eten gaan of naar een disco gaan . 
"Die dreuzels doen het goed, he ?" zei Marcel .  "Ook zonder toverkunst redden zij zich prima ."
Harry knikte . 
Ze liepen zwijgend met z'n drieen door en genoten volop van alle gezelligheid in Parijs .
Harry voelde zich blij, maar om een een of andere reden ook erg schuldig . 
Hij was nu hier in Parijs, zonder Parvati ... of Hermelien . Eigenlijk mistte hij Zweinstein vreselijk, de lessen, de Geesten, Malfidus pesten ... dagjes Zweinsveld ...
"Ik doe alles om terug te mogen naar Engeland ." flapte hij het er zomaar uit .
"Mis je het zo erg dan ?" zei Marcel .
Harry negeerde hem en keek naar een groepje meiden die hen giechelend aan staarden .
"Onze tijd op Zweinstein was wel geweldig, nietwaar ?" zei hij na een tijdje .
"Ja," zei Marcel .  "Maar ik vind het beter zo-"
"Ik ook ." zei Ron . 
Harry haalde zijn schouders op en versnelde zijn passen .
Die jongens begrijpen me ook helemaal niet, dacht hij nijdig . Ik mis mijn school gewoon, de sfeer van toen, mijn beste vriendin en... Parvati .
"He, Harry ." zei Ron om hem af te leiden .  "Laten we hier gaan eten ." 
Ze stonden voor een glanzend chique uitziende gebouw dat een restaurant bleek te zijn .
"Ja hoor ." antwoordde Harry . 
Eigenlijk was hij er best nieuwsgierig naar hoe het er van binnen uit zag .
Ze liepen met z'n drieen naar binnen en werden meteen aangeschoten door een jong uitziende vrouw .
"Goedenavond, heren ." zei ze plechtig . 
Harry deed zijn best om niet te lachen . 
"Eh," zei hij .  "We- we willen een tafeltje van drie graag ."
"Dat is prima ." zei de vrouw met een zangerig accent .   "Loop maar even mee ."
Ze bracht hen naar een tafel in een rustig hoekje en gaf hen allemaal een dik menu boekje .
"Kijk er maar rustig in, heren ." zei ze deftig en liep toen weg .
Harry keek naar Ron die meteen met zijn neus in het boekje zat .
"Heb je honger ?" vroeg hij lachend .
Ron was met stomheid geslagen . 
"Dit is gewoon bizar !" sistte hij .  "Wat er allemaal in dat menu ding staat, bedoel ik ."
Harry glimlachte . Hij wist hoe Hermelien zal reageren als zij erbij was ...
"Ron," zei hij lachend .  "Dit vinden dreuzels nou eenmaal lekker . Bestel maar eens iets exotisch, zal ik zeggen ."
Ron en Marcel keken elkaar verbijsterd aan .
"Wat dan ?" vroeg Marcel zachtjes .  "Ik bedoel. wat neem jij Harry ?"
"Eh-" Harry begon in zijn menu te kijken . "Dat zien we wel-" 

Het eten was heerlijk in het Franse restaurant en zelfs Ron en Marcel, die nog nooit eerder typisch 'dreuzels' hadden gegeten, hadden het goed gekeurd .
"Ik reken wel af ." zei Harry .
"Nee, dat hoeft niet ." zei Marcel vlug .  "IK doe het wel-"
"Laat maar, Marcel ." zei Harry .  "Ik trakteer ."
En dus kwam de jonge serveerster en rekenden ze af .
"Wat gaan we nu doen ?" vroeg Ron toen ze voor het restaurant stonden . 
"We gaan gewoon even een beetje lopen -" zei Harry . 
Ze liepen gezamelijk langs grote gesloten gebouwen en disco's die meters verderop nog hoorbaar waren ...

"Ik kan nog steeds niet geloven dat ik later een baan als Schouwer zal krijgen ." zei Ron .
Hij, Harry en Marcel bleven staan op een grote brug en staarden in het donkere glanzende water .
"Ik kan het ook nog steeds niet geloven ." mompelde Marcel .  "Wie had nou ooit gedacht dat ik werd aangenomen op een school met Schouwers' opleiding ?"
Harry glimlachte . 
"Het is net een droom ." zei hij zacht .  "Van de zomer hadden we veel dingen ontdekt en geleerd . En nu zitten we hier: In Parijs . Ik leef echt in een droom ... We zijn volwassen geworden ."
"Klopt, Harry ," zei Marcel .  "Maar vergeet niet dat we al achttien zijn . Dan is het logisch dat we volwassen zijn en we ons ook zo gedragen ."
"Ik mis mijn geboorteland eigenlijk best wel ." fluisterde Harry .  "Ik mis zelfs het gekrijgs van Dirk Duffeling !"
"Jij bent gek ." zei Ron vastbesloten .  "Jij bent echt gek !"
Harry en Marcel lachten .
Ze bleven nog een tijdje staren, tot ze een paar giechelende stemmen hoorden .
Meiden zoals Cho Chang zijn er altijd, dacht Harry nijdig .  Giechelende populaire meiden die alleen maar mooi en oppervlakkigerig kunnen zijn .
"Je komt ze overal ter wereld tegen ." zei hij plotseling hardop .  "Echt overal . Van Engeland tot Parijs !"
"Waar heb je het over ?" zei een onbekende stem .
Harry draaide zijn hoofd en zag dat het meisje was die hij zo erg 'uniek' had gevonden . 
"Je zit in mijn klas, nietwaar ?" zei ze glimlachend .  "Harry . Je heet Harry ."
Harry knikte verwonderd en glimlachte ook . 
"eh, hoe heet jij dan ?" vroeg hij .
"Eloise ." zei het meisje .  "Ik ben Eloise Daff ."
"Mooie naam -" mompelde Harry . 
Eloise lachte en ging dichter naast hem staan .
"Jouw vrienden kunnen het goed vinden met mijn vriendinnen ." zei ze lachend .  
Harry keek naar Ron en Marcel die aan de andere kant van de brug stonden en openlijk met Eloises' vriendinnen flirtten, die dat net zo duidelijk terug deden .
Ron en Marcel zijn wel erg enthousiast, dacht Harry stiekem .
Hij begon hardop te lachen en hield er onmiddelijk mee op toen hij Eloise zag kijken .
"Je bent een ander persoon als je lacht, Harry ." zei ze zacht .
Harry voelde dat hij bloosde .
"O, nou ja-" mompelde hij .
Nu was het Eloises' beurt om te lachen . 
"Op welke school heb je eigenlijk hiervoor gezeten ?" vroeg Harry om van onderwerp te veranderen .
"Beauxbatons ." zei Eloise .  "Jij ?"
"Zweinstein ." zei Harry .
"Zweinstein ?" zei Eloise stralend .  "Echt ?"
"Echt ."
"Dat is geweldig !" joelde Eloise .  "Ik wilde er zo graag heen . Het is ten slotte de beste school voor Tovenaarij en Hocuspocus ! Maar mijn ouders vonden me te jong om me alleen naar Engeland te laten gaan ..."
"Ach," zei Harry .  "Wat jammer ."
"Ja," zei Eloise .  "En ik was te jong toen de Toverschooltoernooi plaats vond . Ik was toen nog maar veertien, weet je ."
Harry knikte en hield zijn mond . Hij wilde Eloise niet laten weten dat hij wel mee had gedaan ...
"Ik hoorde van de oudere studenten dat er wel een jongen mee deed van mijn leeftijd . " zei Eloise .  "Veertien was hij ook en was gedwongen mee te doen om een of andere reden . Het was Harry Potter, de jongen die jeweetwel had verslagen ."
Harry voelde zich misselijk worden en besloot maar de waarheid te vertellen .
"Ik was dat ." zei hij schor .
"Sorry ?" zei Eloise .
"Ik was die jongen ." zei Harry .  "Ik ben Harry Potter ."


-----------------------------------


