dracogirly




Hoofdstuk 4. Gered

“Wel goedenavond Ginny, ik wist wel dat je thuis was.”
Daar in de ingang van haar deur zag ze haar stalker staan. Ze schrok zich rot. Ze wilde naar haar toverstok grijpen, maar bedacht toen dat ze die nog op haar nachtkastje had liggen. De man voor haar keek met veel vermaak toe hoe Ginny op zoek was naar haar toverstok.
“Nou, nodig je me niet eens binnen uit, dat is ook niet aardig.”
Hij ging langs Ginny naar binnen en deed toen weer snel de deur dicht.

“Al die tijd heb ik met je willen praten, maar jij zei nooit iets tegen mij. Al die keren dat ik je bloemen stuurde hoorde ik nooit iets van je terug.”
“Sorry”, zei Ginny die nu echt bang begon te worden en het maar niets vond dat zij nu samen met haar stalker in één ruimte was.

De man deed een stap naar voren en Ginny deed snel een stap achteruit, niet van plan de afstand tussen hen te verkleinen.
“Al die tijd deed je net alsof ik niet bestond, maar het ziet ernaar uit dat de rollen nu omgedraaid zijn hè?”
De man deed weer een paar stappen naar voren en Ginny liep ook snel achteruit. Opeens voelde ze een muur achter zich en schrok. Ze zat nu gevangen tussen hem en de muur en kon geen kant meer op. Ze voelde dat hij haar vastpakte en hij drukte zijn lippen op die van haar. Ze wilde uit zijn greep ontsnappen, maar dat lukte niet want hij was veel sterker dan zij. Hij trok haar ochtendjas van haar af waardoor zij alleen nog mar een nachtjapon aanhad. Ze was bang voor wat zou komen. 

Ineens voelde ze zijn gewicht van har worden afgetrokken en ze keek op om te kijken wat dat veroorzaakt had. Daar zag ze Draco Malfidus. Hij liep op haar af.
“Gaat het?”
Ginny knikte en keek nog steeds geschrokken naar haar stalker die weer probeerde op te staan. Draco volgde haar blik en zag nog net een glimp van de stalker achter haar deur verdwijnen.
“gedoe, hij is ontsnapt. Ik had hem ook veel erger moeten beheksen.”
Hij richtte zijn blik weer op Ginny. Ginny begon te huilen. Bang en boos over wat er zojuist gebeurt was.
“Weet je zeker dat het wel gaat?”

Ginny liep nu naar Malfidus toe en omhelsde hem, terwijl tranen nog steeds over haar wangen liepen. Draco stond er eerst een beetje verbaasd bij, maar wreef haar toen geruststellend over haar rug. 
“Ik.., ik wilde… je bedanken”, zei Ginny tussen snikken door. “Ik zou er niet aan moeten denken wat er gebeurt zou zijn als jij niet binnen was gekomen.”
“Sst, rustig maar, alles komt goed,” zei Draco.

Ze stonden daar zo voor een paar minuten totdat het voor beide eigenlijk duidelijk werd hoe weinig kleding Ginny nog aanhad. Ginny liet Malfidus snel los en deed een stap naar achteren. Ze keek beschaamd op naar Malfidus.
“Sorry, dat had ik niet moeten doen.”
“Het maakt niet uit. Ik moest deze kleding toch al verbranden.”
Ginny wilde iets beledigends terugzeggen, maar bedacht zich toen ze weer dacht aan hoe hij haar vandaag gered heeft.

“Hoe wist je eigelijk wat er aan de hand was?”
“Ik zat in het cafeetje hier tegenover een boterbiertje te drinken, toen ik je stalker het gebouw weer binnen zag gaan. Ik dacht dat hij wel niet veel goeds van plan zou zijn, dus ik besloot om af te rekenen en te kijken of hij niet naar jou ging. Er stond alleen een nogal lange rij bij de kassa, anders was ik wel eerder gekomen”, zei Draco.

“Wil je vanavond bij me blijven?”, vroeg Ginny plotseling aan Draco.
“Maar Wezelin, nooit geweten dat je zo een soort persoon was”, zei Draco met een lach op zijn gezicht.
“Zo een soort persoon ben ik niet”, zei Ginny snel. “Je kan hier op de bank slapen.”
“Nou, wat een verleidelijk aanbod. Of thuis lekker in mijn heerlijke bed of hier bij jou op de bank.”
“Alsjeblieft?”, zei Ginny.
“Oké, als jij ook een keer iets voor mij doet.”
“Dat is goed.”
Ginny wist dat het nooit veel goeds kon zijn wat hij van plan was, maar ze was al lang blij dat hij vanavond bij haar bleef zodat ze niet weer alleen met haar stalker zou zijn. Ze pakte wat kussens en dekens en gaf die aan Malfidus.

“Bedankt”, zei Ginny.
“Raak er maar niet aan gewend, Wezelin.”
“Welterusten Fretjongen.”
“Welterusten Wezelin.”

Ginny liep naar haar slaapkamer en wist dat ze vanavond voor het eerst sinds tijden weer rustig kon gaan slapen, omdat ze zich weer veilig voelde nu Malfidus er was.


-----------------------------------


