Tessa Tinkels




Ik voelde me onbehaaglijk , wilde hier weg , ver weg van dat dagboek en het verboden bos.Want daar was Rowena vroeger geweest...
 Maar toch had ik het gevoel dat ik het dagboek bij moest houden , dat het deel van mij uitmaakte.
Het was onmogelijk beide gevoelens op te volgen , dus uiteindelijk pakte ik heel voorzichtig het dagboek en stopte het in mijn boekentas.
Ik voelde me om een of andere reden toch wel veilig met dat zilveren , kleine boekje bij me...Het gaf me een soort onbekende bescherming , net zoals het ook op een onbekende manier eng en griezelig was.
Toch kon ik de drang het bij me te houden niet weerstaan , en ik ik hield het in mijn boekentas , terwijl ik afwezig van les naar les zeulde.
'Wakker worden , Laura!'
'Huh?'Slaperig opende ik mijn ogen , en het wazige beeld van een meisje met bruin haar werd duidelijker.
'Kom op , slaapkop! Vandaag 21 oktober , weet je nog?'Robin keek me voprecht verbaasd aan.
'Huh?' vroeg ik nu.Ik snapte er steeds minder van.
'Kom op , Laura! Nu ga je me neit wijsmaken dta je dat totaal vergeten bent!'
'Wat?'
Robin slaakte een diepe zucht en keek me bijna medelijdend aan.
'Vandaag hebben we de hele dag vrijhij!' zei ze langzaam , alsof ik een klein kind wasat uitgelegd werd hoeveel 1 bij 1 was...
'Ja , en?'
'Omdat we ineens een  schooldag vrij hadden , zouden we met zijn vieren , weet je nog wel , Tim  Bob jij en ik, op pad gaan.'
'Moet Bob echt meej?'
'Ja! Hij is best oke hoor , maar jij reageert altijd zo.,...snauwerig op hem! Bovendien vind hij...-Laat maar.' Robin stopte plots en kreeg een hoofd als een biet.Ze draaide zich om en liep de slaapzaal uit.
Ik dacht er verder niet over na , maar liep naar de kast en kleedde me om.
Toch dook de vraag even later op:Wat vond hij?

Snel , snel...Ik moest opschieten , want we hadden om 11 uur bij eht meertje afgesproken...Tenminste , dat had ik emt robin afgesproken...Tim vond het goed en wat Bob vond kon me niet schelen.Okay , Robin had misschien gelijk dat hij wel oke was , maar dat wilde niet zeggen dta ik hem nu aardig vond!
hehe , daar was robin eindelijk..
'Heeeej! Hoe is het?'
'Goed! Waar gaan we eigenlijk heen?' vroeg robin.Peinzend streeke door haar haar.
'Ik heb geen idee.Jij was degene die zei dat je op pad wilde!' Ik keek lachend naar robin.Ze had net zolang doorgezuurdtot we eindelijk hadden besloten waneer we zouden gaan , maar waarheen, ho maar!
'Wat valt er nouw te lachen?' vroeg ze quasi-verbaast
Maar nog voor ik antwoord kon geven , kwamen Tim en Bob aangelopen..
 'Sorry hoor ...Professor Griffel kwam nog even iets afgeven.' zei Tim verontschuldigend.Dat was wel nodig ook! Het was al kwart over elf!
'maakt neit uit.' zei Robin en we liepen het terrein van zweinstein af.
'Maar waar gaan we nou naar toe?'
'Ja , weet ik veel?' zei Bob direkt.Boos keek ik hem aan.Robin merkte het en leidde me gauw af.
'We kunnen naar het Krijsende Krot gaan?'
'Ja hoor.Met jouw stalen zenuwen zker!' zei ik.
'Ze zijn meer van papier!' zei Bob grappend.Tss...Grappig hoor!Maar toch moest ik meoite doen neit te lachen.Oh nee zeg , waar ben ik nou weer mee bzeig? Dacht ik geirriteerd en mijn glimlach verdween direkt.Hoe kon dit?Iik lachen om Bob Potter? Nu dacht ik echt dat ik gestoord aan het worden was.Oh , help...


-----------------------------------


