~Cham~




Stuk 80
Harry slikte een paar keer nadat hij het verhaal hoorde . 
"Wat verschrikkelijk allemaal voor je -" fluisterde hij schor . 
Hermelien knikte . 
"Was je- verliefd  op die Chad ?" vroeg Ron voorzichtig . 
Het bleef even stil . 
"Ron," zei Hermelien .  "Ik weet het niet precies . Maar ik kan alleen maar zeggen dat mijn gevoelens voor een jongen nog nooit zo heftig waren geweest . Zelfs niet voor jouw of- Harry ."
Harry voelde dat hij rood werd . 
"Ik denk dat ik maar naar bed ga ." mompelde hij . 
"Nee, Harry ." zei Hermelien bijna smekend .  "Blijf alsjeblieft hier . Ik eh- wil je nog even spreken . "
"Maar-" protesteerde Ron . 
"Graag alleen ." zei Hermelien met een blik op Ron . 
Ron stond met tegenzin op en sjokte mokkend naar boven . 
"Harry," zei Hermelien . Ze draaide zich om en keek hem recht aan .  "Ik moet je wat vertellen ."
Harry wachtte af en luisterde aandachtig . 
"Toen Chad en ik- " begon Hermelien opgelaten .  "Toen we buiten waren- was er iets gebeurd ."
"Wat dan ?" zei Harry bijna geluidloos . 
"We-" 
"Wat dan ?"
Hermelien haalde diep adem en schudde driftig haar hoofd . 
"Ik kan het je niet vertellen, Harry ." snikte ze . 
Tranen rolden over haar wangen . 
"Je kunt me alles vertellen, Hermelien ." zei Harry .   "Alles ."
Hermelien probeerde te glimlachen . 
"Hadden jullie gezoend ?" vroeg Harry . 
Hermelien schudde verdrietig haar hoofd . 
"Was het maar zo eenvoudig geweest, Harry ." zei ze .  "Ik vertelde je dat ik drank op had . Ik geloof dat het alcohol was, En Chad- hij zag er zo- verleidelijk uit ."
Harry kreeg een brok in zijn keel . 
"Vertel het me, Hermelien ..." fluisterde hij bezorgd . 
Hermelien haalde diep adem . 
"Harry, ik ben ontmaagd ." fluisterde ze zacht . 
"Wat ?" zei Harry vol ongeloof . 
Hij voelde zich zwak en hulpeloos .   Hoe kon Hermelien nou zo dom zijn ...?
"Hermelien, " zei hij scherp .  "Dat was erg onverstandig wat je deed !"
"Dat weet ik, weet ik ." zei Hermelien vol schaamte .  "Ik weet het, Harry . Maar ik wist niet wat ik deed en die jongen, Chad leek zo'n aardige jongen ."
"Was hij dat dan niet ?" zei Harry scherp . 
"Dat wel ." gaf Hermelien met tegenzin toe .  "Maar hij leek ook erg onschuldig, wat dus niet zo was- "
"Wat bedoel je ?"
"Het was toch duidelijk dat hij veel meer ervaring had met dit soort dingen dan ik ?!" riep Hermelien uit . 
"Ja, " zei Harry geschrokken .  "Ja, natuurlijk ."
"Maar dit is het probleem niet ." ging Hermelien verder .  "Ach, laat ook maar . Ik ben moe -"
Ze wilde opstaan maar Harry duwde haar weer in haar stoel . 
"Vertel me alles, Hermelien ." zei hij . 
"Harry, ik heb recht op privacey als ik dat wil ." beet Hermelien hem toe . 
Harry liet haar onmiddelijk los . 
"Ja, " zei hij .  "Ik was alleen maar bezorgd om je . Ik ga- ook maar eens ."
"Welterusten, Harry ."
"Trusten ."

Januari ging snel voorbij en al gauw werd het Februari . 
Op een frisse ochtend van Valentijnsdag voelde Harry zich vreselijk alleen en wenstte vurig dat Parvati hem zou komen halen . 
Maar dat gebeurde niet . 
Harry bleef op het muurtje zitten in een van de moestuintjes en staarde verdrietig naar stelletjes die op weg waren naar Zweinsveld . 
Hij zwaaide naar Ernst en Hannah die gearmd langsliepen en lachte naar Joost en Cho die elkaars hand vast hielden . 
Liefde was allemaal wel erg mooi, dacht Harry grimmig .  Maar de ware zal hij nooit meer vinden .
"Harry !" zei Ron . 
Hij kwam naast hem zitten en was in een opperst goed humeur . 
"Waarom zijn we zo vrolijk vandaag ?" vroeg Harry . 
"Harry, vandaag is het de dag van de liefde !" zei Ron dramatisch .  "Waarom zit gij alleen hier ?"
Harry lachte . 
"Omdat mijn geliefde ervandoor is gegaan met een ander ." grapte hij . 
"Ja," zei Ron toen plotseling serieus .  "Dat is vervelend ."
"Wat bedoel je ?" zei Harry . 
"Nou, gewoon ." zei Ron .  "Dat Parvati-"
"Ik ben haar allang vergeten !" loog Harry . 
"Nee, dat ben je niet ." zei Ron .  "Ik weet dat je nog van haar houd ."
Harry wist dat zelf ook wel . 
Hermelien kwam traag aansjokken . 
"Hehe ..." zei ze en veegde het zweet van haar voorhoofd af . 
"Ben je ziek, Hermelien ?" vroeg Ron . 
"Nee hoor ." zei Hermelien .  "We hebben dit jaar alledrie geen Valentijn -"
"Dus laten we elkaars Valentijn zijn !" zeiden ze alledrie in koor . 

De schooldagen werden voor Harry, Ron en Hermelien  net zo gewoon als voor elk ander leerling hier op school . 
Ze volgden keurig de P.U.I.S.T lessen, maakten netjes hun huiswerk en trainden ijvierig onder begeleiding van Katja Bell . 
Maar om een een of andere reden had Harry het gevoel dat Hermelien iets voor hem verborgen hield . Iets wat hij en Ron niet mochten weten ...

De Winter vloog voorbij en het werd Lente . 
In April begon Harry harder te werken dan ooit . 
Hij wist dat de tentamens eraan kwamen en mikte op een P.U.I.S.T . 
Ron daareentegen bleef relaxt en genoot van alle vrije momenten op school . 
Maar hun kalmte en relaxt heid verdween op slag toen Hermelien hen huilend aanschoot op een avond . 

Stuk 81
"Harry en Ron, ik moet jullie iets ernstigs mededelen ." vertelde ze . 
Zij, Harry en Ron zaten op het gras en staarden naar de heldere hemel die donker begon te worden . 
"Harry weet een deel ervan al ." zei ze .  "Maar Ron, ik- Ik ben ontmaagd ."
"Door Harry ?!" riep Ron overdonderd . 
Harry lachte en porde in zijn maag . 
"Natuurlijk niet, joh ." zei hij nog steeds lachend .  "Ik ben nog braaf ."
Ron lachte ook . "Maar wie heeft dat gedaan ?" vroeg hij toen . 
"Chad ." antwoordde Hermelien kortaf . 
"Dus al een hele tijd geleden ." zei Ron grimmig . 
Hermelien knikte . 
"Maar dat is het probleem niet ." zei ze zacht .  "Ik ben namelijk eh- zwanger ."
"Zwanger ?" herhaalde Ron zachtjes . 
Hermelien knikte . 
Harry voelde de moed in zijn schoenen glijden .  Waarom had Hermelien hem dit niet eerder verteld ? Waarom vertrouwde ze hem niet ...?
Dat laatste wat hij dacht had hij per ongeluk hardop gezegd . 
Ron en Hermelien keken hem geschrokken aan . 
"Ja, Hermelien ." zei Ron toen .  "Waarom had je ons niet eerder in vertrouwen genomen ?"
"Het is heel erg ." zei Hermelien .  "Ik dacht dat jullie het niet zouden begrijpen en-"
"Dus Chad is de vader ." zei Harry .  "En je weet niet eens wie hij precies is ."
"Nee," zei Hermelien verdrietig .   "Daarom ook . "
"Het is nu eind April, Hermelien !" riep Ron geschrokken .  "Dat betekent-  "
"Dat betekent dat je al vier maanden zwanger bent !" zei Harry . 
"Dus dat de baby in September word geboren ?" zei Ron, terwijl hij het probeerde te berekenen . 
Hermelien zei niets . 
Ze wreef over haar buik en plotseling viel het Harry op dat het een stuk dikker is geworden nu ze een vest droeg, het was hem nooit opgevallen omdat ze haar buik altijd verborgen hield onder haar gewaad . Maar nu was alles zo duidelijk en ...
"Hermelien," zei hij plotseling .  "Weten je ouders dit al ?"
"Nee," antwoordde ze droog . 
En plotseling begon ze te huilen . 
"Het is allemaal zo moeilijk ! " snikte ze .  "Ik ben nog maar zestien en de kans is groot dat ik sterf tijdens de bevalling, omdat ik nog zo jong ben en-"
"Rustig maar, Hermelien ." zei Ron troostend .  "Dat gebeurd niet ."
Hij sloeg zijn arm om haar heen en kuste op haar wang .  "Rustig maar ."
"En wat als de baby geboren word ?" ging Hermelien door .  "Dan moet ik voor de baby zorgen en kan ik mijn opleiding niet meer afmaken . Maar ik laat mijn kind nooit alleen achter - nooit ."
"Dat hoeft ook niet, Hermelien ." zei Ron zacht .  "We hebben elkaar . Harry en ik kunnen je altijd helpen en-"
"Zie je het al voor je ?" grapte Harry .  "Ik en babysitten ?"
Hermelien giechelde . 
"Maar ik vind dat Chad dit moet weten ." zei ze toen .   "Mijn kind heeft er later  recht op om te weten wie zijn vader is ."
"Dat klopt ." zei Harry . 
Plotseling was de geachte aan kinderen en ouder worden zo erg dichtbij,   dacht hij . Het duurd niet lang, maar over een paar jaartjes  wordhij waarschijnlijk ook vader ...?
"We kunnen voorlopig niets voor je doen, Hermelien ." zei hij kalm .  "Maar je moet natuurlijk wel een brief naar je ouders schrijven en dit vertellen aan een van de leraren, professor Anderling lijkt . "
"Harry heeft gelijk ." zei Ron .   "Dit blijft niet langer onders ons, Hermelien . Vroeg of laat weten de leerlingen van school het ook ."
Hermelien knikte .  "Ik ga mijn ouders schrijven ." zei ze en stond vermoeid op . 
"Moet ik je brengen ?" vroeg Ron . 
Hermelien glimlachte en schudde haar hoofd . 
Harry en Ron bleven in het gras liggen . 
"Harry," begon Ron ernstig . 
"Ja ?"
"Ik vind zestien erg jong ." 
"Dat vind ik ook, Ron . Maar we kunnen niets doen ."
"Als ik die Chad ooit eens tegenkom-" 
"Nee, Ron ." zei Harry geeuwend .   "Hermelien was verliefd op hem en misschien is ze dat nog steeds . Ze hielden van elkaar ."
Een paar minuten lang bleven Harry en Ron zwijgend liggen . 
"Het is allemaal de schuld van Malfidus ." zei Ron toen . 
"Ja," zei Harry .   "Als hij Parvati en Hermelien niet daarheen hadden meegenomen was er vast niks gebeurd ."
"Ja, ik heb hem nooit gemogen en-"
"Ik hoop dat alles oke is met Parvati ." zei Harry . 
Hij stond op en zuchtte . 
"Ik ga naar binnen . Kom je mee ?"
"Ja, ik kom ."

Harry voelde zich gestresst toen de tentamens steeds dichterbij kwamen . 
Hij trainde samen met zijn team zo hard, omdat ze Dinsdag de finale tegen Zwadderich moesten spelen . En dan had je nog bergen huiswerk ...
Ron had het ook op een P.U.I.S.T gemund, hij luisterde zelfs zo aandachtig bij Geschiedenis van Toverkunst dat Hermelien zijn aantekeningen moest overschrijven om het allemaal bij te houden . 
Maar hoe erg de spanning ook was, niemand was gespanner dan Hermelien . 
Haar ouders namen het goed op toen ze hoorden dat hun, zestien jarige, dochter zwanger was . Maar ook hun waren eerst geschrokken . 
Alle leraren waren inmiddels al op de hoogte, en wilde geruchten deden de ronde op Zweinstein over Hermelien . 
"Harry," zei Hermelien op een middag wanhopig .  "Ik wil niet meer op school zijn-"
"Je moet, Hermelien ." zei Harry .  "Je MOET je opleiding afmaken . Dat zei je altijd al tegen mij en-"
"Dat weet ik ." snikte Hermelien .  "Maar het is vreselijk om opmerkingen te negeren die vreselijk zijn . En die voornamelijk afkomstig zijn van mijn HALF BROER Draco Malfidus !"
"Alles komt goed, Hermelien ." zei Harry .   "Dat beloof ik je ."
Maar geen van beiden wist dat Hermeliens kind later net zoveel gemeen als Harry zal hebben . 

.....


-----------------------------------


