Bradhadair




Hoofdstuk 12 
Het Verboden Bos 

‘‘Nee Sluipvoet dadelijk vat hij nog kou.’’ 
‘‘Nou Wormstaart hij heeft een dikke vacht.’’ 
‘‘Hij moet zelf beslissen.’’ Schreeuwde James naar een rat een grote hond. Sirius liep naar de deur en deed die met zijn hoofd open. 
‘‘Nou van mij mag hij het nu bepalen.’’ Een allesvernietigende weerwolf keek op en rende de deur uit. 
‘‘Hij kan best zelf beslissen Wormstaart.’’ Zei Sirius met een gemene blik. 
‘‘Laten we hem maar inhalen, voordat hij ons te snel af is.’’ Zei James ongerust. 

Snel rende Sirius achter Remus aan terwijl Peter snel bij James op zijn rug klom. Al snel hadden ze Sirius en Remus ingehaald, die het verboden bos in rende. 
‘‘Sluipvoet dadelijk rent hij nog Zweinsveld in.’’
‘‘Nou daar zijn we toch vaker geweest?’’ 
‘‘Ja maar niet midden in Zweinsveld, bij de bergen kan het geen kwaad.’’ 
‘‘Daar zeg je me wat Gaffel.’’ 

En Sirius nam een spong en duwde Remus op de grond. Door de snelheid kon James niet op tijd stoppen en maakte een salto over de hond en weerwolf heen. Hij voelde de nagels van Peter in zijn rug klemmen, maar die lieten even later los. 
Ook aan de val kwam een eind, zijn gewei was half in de grond gereikt en zijn poot lag in een rare vorm. Hij veranderde snel weer in een mens wat nogal pijnlijk was. 

Achter zich hoorde hij een gevaarlijk gegrom dat afgekapt werd door gegrom van een hond. Zo te horen was Remus weer weggerend met Sirius op zijn hielen. 
Hij ging zitten zijn bril was half gebroken en hij kon niet staan. 

Peter dacht hij, hij moet van mijn rug zijn gevallen. James keek in de rondte. 
‘‘Wormstaart.’’ Schreeuwde hij, maar geen antwoord. Hij moest in de buurt van Zweinsveld wezen, het bos werd al een beetje door lantaarnlicht verlicht. 
‘‘Gaffel.’’ Hoorde hij. Hij keek achter zich, en daar kwam een wormstaart aan met een pijnlijk gezicht aan. 
‘‘Gaffel ik hoop dat ik je niet al te pijn heb gedaan?’’ Vroeg hij
‘‘Nee alleen wat schaafwonden en mijn been.’’ Zei James met een pijnlijke blik op zijn been.
‘‘Mijn arm juist.’’ Zei Peter met een pijnlijk gezicht. 
‘‘Waar zijn Sluipvoet en Maanling?’’ Vroeg James.
‘‘O Sluipvoet twijfelde maar ging toch achter Maanling aan.’’ 
‘‘Luister Wormstaart we zijn al buiten Zweinstein, we moeten snel terug.’’ Maar Peter zei niks terug. 

Voor hen stond een man met vel rode spleetogen. 
‘‘Zo Potter en Pippeling jammer dat jullie andere 2 vrienden er niet zijn.’’ James en Peter stonden met open mond te kijken. Toen kwam James weer bij: 
‘‘Wat ga je met ons doen?’’
James voelde in zijn zak en had alleen de spiegel van Sirius bij zich, hij kreeg een idee. 
‘‘Nou Potter aangezien jij te veel weet over mijn netwerken zal ik dit moeten doen: 
‘‘Amnesia Completa.’’ Op dat moment pakte James de spiegel en hield dat waar Voldemort op richtte. Ook Voldemort was snel en ontweek de spreuk snel. 
Dus nog slim ook Potter, toen hoorde James hoefgetrappel en toen werd het zwart voor zijn ogen. 

Nou ik heb hier weern klein stukkie, ik hoop dat hij spannend genoeg is ik schrijf snel weer meer.


-----------------------------------


