~Cham~




Stuk 76
Tien dagen na hun bezoek bij Hermelien en Parvati voelde Harry zich nog steeds beroerd als hij dacht aan Parvati ...
Maar hij had zich serieus voorgenomen om nooit meer wat met vrouwen te beginnen . Nooit ...? Althans, voorlopig niet . 
Het was vreemd, elke keer als hij aan Hermelien dacht zag hij haar stralende gezicht weer voor zich en voelde hij zich vreemd ...
Maar als hij aan Parvati dacht, had hij een schuldgevoel .  Had hij soms wat verkeerds gedaan ...? 
Blijkbaar was op zijn gezicht te lezen wat hij dacht, want Ron klopte zachtjes op zijn schouder en bood hem een Chocokikker aan.
"Is er iets ?" vroeg hij aarzelend . 
"Nou, ja ..." zei Harry .   "Ik kan me eigenlijk niet meer zo goed concentreren op school omdat- nou ja-"
"Ja," zei Ron .  "Het is Parvati he ?"
En Hermelien, dacht Harry stiekem .  Maar dat zei hij niet hardop . 
"Ja," zei hij zacht .  "Parvati, jah-"
"Maak je je maar geen zorgen, Harry ." zei Ron .  "Ik denk dat ze je bijna een brief gaat schrijven dat het haar spijt enzo ..."
"Ja ." zei hij droog . 

Die avond was het alsof Ron in de toekomst kon zien . 
Harry werd aangeschoten door twee uilen en het bleken twee lange brieven te zijn . 

Lieve Harry,
Het spijt me dat ik zo rot tegen je deed . 
Ik heb veel nagedacht deze dagen bij Hermelien . 
Ze zegt de hele tijd maar dat ik het met je moest goed maken en dat je nog steeds met je gedachten bij mij zit . 
Dat is echt niet nodig, Harry . 
Ik was misschien wel hard tegen je maar misschien had je toch gelijk . 
Ik ben inderdaad verliefd op een ander . 
Maar op een dag, Harry wil jij me vast en zeker ook niet meer . 
Je moet verder gaan met leven en je ogen open houden voor andere meisjes . 
We hadden ons vergist ...
Wij zijn niet voor elkaar gemaakt . 
Overigens vraag ik me af hoe het met je gaat op school ?
Ik wil graag met je omgaan zoals ik ook met andere doe . 
Maar onthoud een ding ...
Tussen ons komt het nooit meer goed . 
Liefs,
Parvati . 

Harry slikte een brok in zijn keel weg . 
Om een een of andere reden raakte deze brief hem behoorlijk .
Hij besloot maar Hermeliens brief te gaan lezen . 

Lieve Harry,
Nadat je weg was gegaan heb ik Parvati zo vaak mogelijk aangespoord om jouw een brief te schrijven . 
Het is vreselijk om zo dagen lang opgesloten te zitten zonder jouw en Ron ...
Wat er wel een meerdere malen gebeurd is kunnen we beter maar vergeten, nietwaar ?
Je zult vast erg gelukkig worden met Parvati . 
By the way,
We komen zaterdag terug op school en dan kan ik je alles vertellen over wat er gebeurd was !
Groetjes,
van Hermelien Griffel . 

"Harry, ik denk maar dat ik ga slapen !" zei Ron geeuwend hij stond op en wachtte ongeduldig op Harry die met open mond naar zijn brief staarde . 
"Harry ?" zei Ron . Hij liep naar hem toe en las over zijn schouder mee .  Zijn mond viel open van ontzetting en toen staarde hij vol ongeloof naar Harry . 
"Wat ?" zei Harry geirriteerd . 
"Hebben jij en Hermelien-"
"Nee, Ron !"
"Waarom staat hier dan-"
"Je vat het verkeerd op . We bedoelen niet wat JIJ bedoelde ..." legde Harry nijdig uit . 
"O nee ?" zei Ron woedend .  "Wat dan wel ?"
"Ik ga je dat niet eens vertellen als je dat zo vraagt !" snauwde Harry . 
Hij gristte de twee brieven uit Rons' handen en liep met grote passen naar de trap die naar de jongens slaapzalen leidde . 
"JIJ HEBT GEWOON EEN OOGJE OP HERMELIEN, HARRY ! EN NU PROBEER JE MIJ TE BEDRIEGEN ! NET ZOALS JE MET PARVATI HAD GEDAAN !" brulde Ron.
Alle leerlingen in de leerlingenkamer hielden geschrokken op met praten en staarden allemaal naar Harry . 
"Ron," zei Harry koeltjes .   "Het kan me niks meer schelen wat je denkt of wat je allemaal tegen de mensen verteld .  Ik hou me erbuiten ... de wereld is toch zo droevig om in te leven . Ik sterf liever !" 
En met die harde woorden liep hij naar boven . 
Diep in zijn hart wist hij dat zijn vriendschap met Ron over was, net als zijn hechte relatie met Parvati ...
Het was definitief  over . 
Allemaal over .


-----------------------------------


