~Cham~




Stuk 74
Harry schuifelde langzaam naar binnen .
Hij zag Hermelien met een diepe wond op een sofa liggen en Parvati met een bloed lip in een bed liggen . 
Even ontmoetten hun ogen elkaar en voelde Harry zich weer net zo erg verliefd als toen .
Maar toen hoorde hij Hermelien zachtjes iets fluisteren en keerde hij zich naar haar toe . 
"Hermelien," fluisterde hij over bezorgd .  "Wat is er gebeurd ?"
Hermelien probeerde te glimlachen maar sloot haar ogen toen . 
Harry voelde paniek opkomen . 
Ging alles wel goed met haar ?
"Ik ben blij dat je gekomen bent, Harry ." zei Hermelien zacht . 
Haar stem was warm en zwak  . 
"Ik denk dat ik het je een andere keer kunt vertellen ." zei ze .  Haar gezicth vertrok van de pijn .  "Maar ik voel me stukken beter nu ik jouw zie, Harry ."
"Hermelien," fluisterde Harry verdrietig .  "Je wilt niet weten wat er allemaal vanmiddag gebeurde met Ron en mij in de Collectebus . We werden bijna gegijzeld ."
"Echt ?" Hermelien wilde rechtop zitten maar Harry hield haar gezicht tussen zijn handen .
"Ik ben zo blij dat ik jouw zie, Hermelien ." fluisterde hij . 
Hij kustte haar voorzichtig . 
Het kon hem niks meer schelen wat Parvati dacht ... 
"Dit wilde ik al een hele tijd ..." fluisterde hij in Hermeliens' oor . 
"Je bent echt een goede vriend, Harry ." zei Hermelien .  "Je bent een grote tovenaar ."
Harry keek stiekem uit zijn ooghoeken naar Parvati en zag dat ze zich had verstopt onder haar warme dekens . 
Hij keek Hermelien onzeker aan, die hem bemoedigend toe knikte . 
Harry liep voorzichtig naar Parvati toe en ging op het rand van haar bed zitten . 
"Parvati," zei hij schor . 
Parvati draaide zich om en staarde hem verdrietig aan . 
Haar ogen waren rood maar het was duidelijk dat ze had gehuild . 
"Parvati, gaat alles goed met je ?"
"Ik-" zei Parvati zacht . Maar verder kwam ze niet .   
Haar ogen vielen vermoeid dicht en Harry keek geschrokken naar Hermelien die gerust stellend haar hoofd schudde . 
"Ze is moe ." zei ze zacht .   "Het was eigenlijk helemaal niet zo goed wat je deed in het bijzijn van je eh- vriendin ."
"Het is uit ." zei Harry scherp . 
"Maar toch," zei Hermelien schouderophalend .  "Maar toch klopt het niet -  het was niet prettig voor haar en nu is ze heel erg geshockt ."
"Dacht je dat ik het niet erg vond toen ik erachter kwam dat ze verliefd was op die engerd van een Hamilton ." beet Harry haar toe . 
"Echt waar ?" zei Hermelien verrast .  "Is Parvati verliefd op onze leraar ?"
"Ja ." mompelde Harry nors .  "Ik laat Ron maar even binnen-"

Harry ging naar beneden en besloot maar alleen rustig aan de keuken tafel te gaan zitten met een beker kruiden thee . 
Hij hoorde buiten vogels zngen en leden van de Orde in de woonkamer zachtjes praten . 
Het interesseerde hem allemaal niet meer . 
Hij voelde zich rot ...  Hij voelde zich vreselijk omdat hij en Parvati ruzie hadden, maar ook omdat Hermelien nog steeds niet wilde vertellen wat er precies gebeurd was . 
"Harry ?" zei een stem . 
Harry draaide zich om en zag Tops in de deuropening staan . 
"Kop op, Harry ." zei ze opbeurend .  "Vertel mij maar wat er precies is ."
Ze ging naast hem aan de keuken tafel zitten en toverde een fles Boterbier voor zichzelf . 
"Er is niets-" mompelde Harry . 
"Jawel ." zei Tops .  "Waarom zou je anders hier zitten ?"
"Ik wacht op Ron ."
"Dat kan toch ook bij ons in de woonkamer ?" drong Tops aan . 
"Nee, ik wil even alleen zijn -" mompelde Harry . 
"Ha !" zei Tops triomfantelijk .  "Als mensen DAT zeggen is er altijd wel iets . Vertel op !"
Harry glimlachte flauwtjes . 
"Het is een al een tijd geleden, maar het is uit tussen mijn vriendin en ik ." zei Harry zacht . 
"Ik vind het ook altijd vreselijk als het uit gaat tussen mij en een vriendje ." zei Tops treurig . 
Harry lachte . 
"Heb je dan al heel erg veel vriendjes gehad ?" vroeg hij nieuwschierig . 
Tops werd rood . 
"Welnee, " zei ze opgelaten . 
En Harry glimlachte .  
Zij was degene die hem kon helpen ...

 :lol:  :lol:  :lol:


-----------------------------------


