~Cham~




Stuk 72
"Maar wat kan ik doen, Sirius ?" vroeg Harry hopeloos .   "Ik vind het zo erg dat niemand me begrijpt -"
"Dat meisje ... Cho had toch haar hulp aangeboden ?" zei Sirius . 
"Dat klopt ." zei Harry .   "Maar ik weet niet of ik haar kan vertrouwen, ik bedoel- wij hadden een jaar geleden een eh- andere relatie gehad ."
"Ik weet dat het moeilijk is ." zei Sirius .  "Maar ik heb zo'n gevoel dat Cho heel veel voor je kan betekenen . Zij kan je met heel erg veel dingen helpen . Jullie zijn nu niets meer dan gewoon vrienden en ik raad je aan dit zo te houden ."
Harry glimlachte . 
"Dat zal ik zeker doen ." zei hij .  "Ik heb op dit moment even genoeg van vrouwen ."
"Je word volwassen, Harry ." zei Sirius vaderlijk .   "En volwassen mensen hebben erg veel dingen aan hun hoofd . Ik maak me zorgen om je ..."
"Dat is echt nergens voor nodig, Sirius ." zei Harry .  "Ik ben alleen heel erg geschrokken dat Hermelien is ontvoerd ..."
"En Parvati ."
"Nee, nou ja ..." stamelde Harry .  "Dat ook ."
"Harry," zei Sirius.    "Ik kan je niet veel meer helpen nu ik niet meer leef in jouw wereld . Je moet hulp van Cho gebruiken ."
"Dat kan ik niet-" protesteerde Harry .  "Zij en ik-"
"Ik weet zeker dat je dat wel kunt, Harry ." zei Sirius .  "Het is nu tijd . Ga maar terug ."
"Maar Sirius, ik-"
"Tot ziens, Harry ."
"Dag ..."

Hij begon te zweven ...

"HARRY ! Gaat alles goed met je ?" zei een stem .  "Je had je de hele ochtend al niet meer bewogen-"
Harry keek om zich heen en zag dat hij weer in zijn bed lag . 
Ernst, Joost, Hannah, Luna, Cho en Ron stonden bezorgd naast zijn bed . 
"Ja," zei Harry zacht .  "Het gaat prima ."
Hij keek naar Ron die een vreemd geluid maakte . 
Harry ging er vanuit dat dat 'Sorry' betekende en besloot maar te glimlachen . 
"Er is iets gebeurd ." zei Ron schor .  "Perkamentus had vannacht een brief van de Orde gehad . Ze hadden Parvati en Hermelien gevonden ... bewusteloos en gewond ."
Harry staarde naar zijn handen . 
Was hij dan zo lang weggeweest ? De hele nacht ...?
"En nu ?"
"En nu had Perkamentus mij de opdracht gegeven jouw mee te nemen naar Londen ." antwoordde Ron . 
"En hoe gaan we er dan heen ?" vroeg Harry . 
"Met de collectebus ." zei Ron .  "We gaan zonder begeleiding dus het is wel erg riskant -  maar we kunnen niet anders . Perkamentus en de andere leraren moeten zich vandaag weer voorbereiden, vanavond komen de leerlingen terug . "
"O dat is ook zo ." zei Harry .  "Laten we nu maar meteen naar Londen gaan ."

"Harry !" zei Sjaak Stuurman opgewonden .  "Wat fijn dat je weer met ons mee rijd . "
"Ja, inderdaad ." zei Harry geirriteerd .  "Maar ik zoek nu gelijk een plek uit voordat ik ziek word ."
Ron plofte op een bed neer, naast een man die er griezelig sjofel uit zag . 
"Waar wil ie na toe, Harry ?" vroeg Sjaak . 
"Naar Londen, graag ." zei Harry .   "Grimboudplein ."
"Wrom mot je daar heen, Harry ?" zei Sjaak nieuwschierig . 
"Dat gaat je niks aan ." zei Ron . 
"En U reist met Harry Potter mee ?" zei Sjaak . 
"Ja, dat klopt ." mompelde Ron . 
"Breng ons maar gewoon zo snel mogelijk naar het Grimboudplein ." zei Harry die al gauw misselijk werd .  "En stel geen vragen ." 
"Ik had me voorgenomen nooit met de Collctebus te rijden, weet je nog ?" flusiterde Ron . 
Harry lachte . 
"We hebben geen keus ." zei hij . 
"Alles beter dan dit ." zeurde Ron . 
Harry keek uit het raam en zag landschappen weg flitsen . 
Plotseling hoorde hij een knal en zag hij dat Ron per ongeluk het koffertje van de man naast hem had omgegooid . 
"Sorry, meneer-" mompelde hij met rode oren . 
Maar de man sprong overeind en richtte zijn toverstok op de mensen in de bus . 
"STOP DE BUS !" brulde hij . 
De bus stopte en iedereen keek beangstigend toe . 
"Jullie blijven hier tot ik iemand heb doodgeschoten ." hij haalde een (dreulze) pistool tevoorschijn en richtte die tegen Harry's hoofd .


-----------------------------------


