~Cham~




Stuk 71
Harry deed zijn ogen open en keek verwilderd om zich heen . 
Hij zag niemand ...
Maar hij durfde te zweren dat hij iemand had gehoord . Niemand minder dan Sirius ...
"Je had me ook gehoord, Harry . Het was geen verbeelding ..."
Harry schrok en liet zich op zijn bed vallen . 
Hij sloot zijn ogen .
"Kom je nu naar me toe ...?"
Zijn ogen werden verlicht door een felle lichte kleur en opnieuw was het alsof hij in de hemel was beland . 
Was er misschien toch wel een hoop om terug naar Sirius te gaan ...? dacht Harry opgewonden . 
Hij kneep zijn ogen stijf dicht en voelde zijn geest omhoog stijgen . 
Hij keek naar beneden en zag zichzelf op bed liggen .
Dit keer schrok hij niet . Het was hem gelukt ... Het was hem gelukt om Sirius te bereiken en nu ging hij naar hem toe ...

Zweinstein werd kleiner en kleiner ...
Na enkele seconden was Harry's geest al heel erg ver weg . Hij was al tienduizend planeten verder en belandde met een zachte plof op een diamanten grond . 
Harry keek verbijsterd, maar ook verwonderd, rond . 
Hij was in Sirius'  wonderbaarlijke wereld beland . Spook achtige vogels zongen zachtjes liederen . 
 Een groot  net hing boven, met in elk vierkant gat parels in verschillende kleuren . 
Harry wandelde een klein stukje verder .
In het midden trof hij een groot wonderlijk vijfer aan . De bodem van de vijfer was bedekt met Goud zand, het water was helder ... 
Er dreven honderden Waterlelies in de vijfer, in verschillende kleuren . 
Er gaan dagelijks veel mensen dood op Aarde, dacht Harry verdrietig toen hij al die schitterende waterlelies zag .Sirius had gezegd dat  je werd herboren uit een waterlelie op het moment dat je sterft op Aarde ...

Harry ging aan het rand van een vijfer zitten en keek verwonderd naar een Lelie dat langzaam openbarstte . 
Een jong meisje van zijn leeftijd klom uit de grote Lelie en staarde glimlachend rond . 
"Hallo ." zei het meisje met een heldere stem tegen Harry . 
"Hoi ." zei hij verbijsterd . 
Het meisje lachte en het viel Harry op dat ze een schitterende glimlach had ... maar lang niet zo mooi als die van Parvati ....
"Is deze wereld helemaal nieuw voor je ?" vroeg hij aarzelend . 
"Ja," zei het meisje .  "Ik was net op Aarde gestorven . "
"Oh," zei Harry . Hij wilde verder vragen . Maar was dat niet onbeleefd ...?
"Je wilt weten hoe ik ben gestorven ?" zei het meisje lachend . 
Harry staarde haar geschrokken aan . 
"Als je eenmaal dood bent beschik je automatisch de gave om gedachten te lezen ." legde  ze uit .   
"O oke ." zei Harry opgelaten . 
"Nou, ik ben dus gestorven aan een ziekte . Een zware longontsteking dat ik een jaar geleden kreeg ..." vertelde het meisje . 
"Ik vind het heel erg als mensen dood gaan ." fluisterde Harry . 
"Jij hoort hier niet he ?" zei het meisje .  "Jij bent iemand van de Aarde ."
"Ja," zei Harry .  "Is dat erg ?"
"Nee hoor .Maar dan moet je wel heel erg bijzonder zijn om hier te komen ... Hoe heet je ?"
"Harry ." zei Harry .  "Harry Potter ."
"Ik ben Chadey . Chadey Demjeguende ." zei het meisje . 
"Demjeguende ?" herhaalde Harry vol ongeloof .  "Is dit toeval ?"
"Hoezo ?" vroeg Chadey . 
"Eh-" stamelde Harry . 
Waar kende hij die naam ook al weer van .... ?
"Ken je toevallig Louisa Demjeguende ?" vroeg hij aarzelend . 
Chadey lachte . 
"Ja," zei ze .  "Dat was mijn jongere zus ."
"Heb je tovenaarsbloed ?" vroeg Harry bijna geluidloos . 
"Ja," zei Chadey .  "Maar ik studeerde op een tovenaarsschool in Frankrijk . Beauxbatons ." 
"Cool ." zei Harry . 
"Ja dat was het zeker ." zei Chadey verdrietig .  "Tot ik in mijn vierde jaar zat ... toen kreeg ik een Longontsteking en lag ik in het ziekenhuis . "
"Hoe oud ben je eigenlijk ?"
"Ik ben 17 . Jij ?"
"16 ." zei Harry . 
"Maar ik moet nu gaan ." zei Chadey .  "Ik moet me hier namelijk nog bekend maken bij de Heer ."
"De Heer ?" zei Harry niet-begrijpend . 
"Ik moet nu gaan, Harry ." zei Chadey .  "Sorry, maar ik hoop je snel te zien ."
Toen ze weg liep viel het Harry pas op dat ze een glinsterend licht roze jurk/gewaad droeg . 
De spookachtige volges bleven maar zingen ...

"Harry ." 
Harry draaide zich om en stond oog in oog met Sirius .
"Sirius !" riep hij . 
"Alles goed met je jongen ?" vroeg Sirius lachend . 
"J- Nee, eigenlijk niet zo heel erg goed ." zei Harry sip . 
"Het is uit met je vriendin, he ?" zei Sirius . 
"Dat ook ." zei Harry .  "Maar Hermelien en Parvati zijn ontvoerd en ik heb ruzie met Ron ... en niemand wilt naar me luisteren en Kerstmis is dit jaar vreselijk en-"
"Ho !" zei Sirius .  "Ik weet het allemaal al ." 
"O ja ?"
" Ja ."
"Hoe kan dat ?"
"Wij beschikken over meerdere gave als we gestorven zijn ." antwoordde Sirius geheimzinnig .
..........


-----------------------------------


