~Cham~




Stuk 70
Het werd doodstil in de Grote Zaal . 
Harry stond op en liep weg . 
"Harry, waar ga je heen ?" riep Ron . 
Harry negeerde hem en versnelde zijn pas . 

Hij gooide de eiken voordeuren open en liet zich buiten in de sneeuw op zijn knieen vallen . 
"Het spijt me vreselijk dat we af en toe meer waren dan gewoon vrienden, Hermelien ." fluisterde Harry . 
Hij liet zijn hoofd in de sneeuw zakken en voelde zich ijskoud worden ...
"Hoe bedoel je af en toe meer dan gewone vrienden ?" zei een ijzige stem . 
Harry keek abrupt op . 
"O," zei hij zacht .  "Niks hoor ."
"Harry, vertel het me nou maar gewoon ." beveelde Ron . 
"Weet je, " begon Harry aarzelend .  "Laten we een eind gaan lopen ."
Ze wandelden langs het meer . 
"Ik denk dat je dat gevoel wel kent," zei Harry zacht .   "Dat je een goede vriendin hebt en dat er na lange tijd toch wel iets kan gebeuren . Toch ?"
Ron knikte . 
"Dat klopt ." zei hij .   "Maar als je bedoeld dat Hermelien en ik-"
"Nee, dat bedoel ik niet !" zei Harry geschrokken .  "Maar je bent toch wel verliefd op Hermelien ?"
"Eh-" 
"Je moet het me eerlijk vertellen, Ron ." 
"Nou ja-"
"Luister Ron ." zei Harry nerveus .  "Hermelien en ik hadden weleens hele hechte momenten gehad . Wij samen ."
"Wat bedoel je daarmee ?" vroeg Ron kil .  
"Ik bedoel- Nou op vakantie had je jezelf laten verdrinken en was zij, Hermelien, helemaal overstuur . " vertelde Harry . "En toen ging ik haar troosten en- en nou ja ... de rest ging vanzelf ." 
Rons' ogen versmalden zich . 
"Bedoel je dat jij en Hermelien-"
"Nee, Ron . Je begrijpt het niet !" zei Harry .  "Hermelien en ik hadden nooit wat moois samen gehad ... maar soms waren er momenten dat we elkaar- alsof  we elkaars emoties konden voelen ." 
Ron zweeg . 
"Parvati was niet alleen fout, Ron ." zei Harry verdrietig .  "IK was ook fout ."
"Maar Parvati dumpt je voor de tweede keer ." zei Ron . 
"Dat kan me echt niks meer schelen ." zei Harry zacht . 
"Het raakt je echt, he ?"
"Nee hoor . Nou, ja ..." Harry werd rood . 
"Maar je was ook fout tegen mij, Harry ." zei Ron geirriteerd . 
"Dat weet ik ook wel -"
"Je was oneerlijk tegen mij ." zei Ron woedend . 
"Dat weet ik maar-"
"En Hermelien was dat ook ." zei Ron .   "Het kan me niks schelen dat zij en Parvati weg zijn ."
"Hoe kun je zoiets over een vriendin zeggen ?" brulde Harry woedend .   "En zij is niet zomaar een vriendin van ons, Ron !"
"Nee," zei Ron koeltjes .  "Voor jouw is Hermelien inderdaad geen gewone vriendin ."
"Niet alleen voor mij !" zei Harry nijdig .  "Maar Hermelien is voor ons allebei heel erg belangrijk !"
"DAT GELDT NIET MEER VOOR MIJ !" schreeuwde Ron . 
"WEL WAAR !" brulde Harry net zo hard terug .  "DIEP VAN BINNEN HOU JE ZELFS VAN HAAR !"
"JE PRAAT OVER NONSENS, HARRY -"
Harry draaide zich woedend om en liep naar binnen . 

"Gaat alles goed met je, Harry ?" vroeg Cho onmiddelijk toen ze hem op de trap zag . 
"Ja hoor ." mompelde Harry . 
Hij was er kapot van dat Ron nu ook tegen hem was ...
"Als er iets is, Harry ." zei Cho .  "Dan weet je dat ik klaar sta, he ?"
"Dat is heel lief van je, Cho ." zei Harry schor . Hij meende het .   "Maar wil je me nu even alleen laten ?"
"Ja natuurlijk ." zei Cho een beetje teleurgesteld . 
Harry raakte even haar hand aan voor hij naar boven ging . 
Hij klom door het portretgat in de lege leerlingenkamer en ging naar zijn slaapzaal . 
Hij had iemand nodig om mee te praten .... maar wie ? wie kon hij nu een brief gaan schrijven ...? 
Plotseling wist hij het . 
"Sirius," fluisterde hij geluidloos .  
Maar hij wist dat het geen zin had . 
Sirius had verteld dat het maar eenmalig was ...
Maar misschien was er nog een hoop ...? 
"Sirius," zei Harry weer maar nu duidelijker .   "Sirius, ik heb je vreselijk hard nodig ..."

"Dat weet ik, Harry ... Ik weet precies wat je nu wilt ..." 

Weet je, 
Het zal best wel kunnen dat ik plotseling dagen lang niet meer post  :cry: 
Want er is iets met onze internet verbinding . 
Maar ik weet niks zeker dus ...
L8er !
Cham.


-----------------------------------


