~Cham~




Stuk 68
"Dit vragen we niet vaak, jongen ." zei James na de les toen ze in de hal stonden .  "Maar kom je samen met Parvati bij ons in de groep lunchen vandaag ?"
"Nee, sorry ." zei Harry .   "Maar Parvati en ik lunchen graag alleen ."
"Maar jij bent zo cool !" zei Peter Pippeling tegen Harry . 
"Jij bent een watje ." sistte Harry tegen hem . 
Hij draaide zich om en liep met Parvati weg, terwijl ze nog gelach van James en Sirius hoorden . 
"Jij bent echt cool, Harry !"
"Jij hebt Pippeling gedist, jongen !"

Parvati lachte en pakte zijn hand . 
"Heb je nog wat ontdekt tijdens de les ?" vroeg ze . 
"Ja ." zei Harry toen hij op het gras ging zitten .   "Mijn moeder ziet mijn vader niet eens staan en ik moet hem daarmee helpen . Op voorwaarde als hij ons helpt ." 
Parvati knikte . 
"Je vader is leuk toen hij jong was ." zei ze . 
"Wat bedoel je ?" vroeg Harry plagerig .   "Je mag hem niet van mijn moeder afpakken, hoor . Zonder hen was ik niet eens op aarde gekomen ."
Parvati giechelde . 
"Dat weet ik ook wel, joh ." zei ze .  
Harry glimlachte en trok haar naar zich toe . 
Hij had zijn armen om haar middel en kustte haar . 
"Zo, Potter ." zei een stem .   "Weer een ander ?" 
Harry keek omhoog en keek in de ogen van zijn moeder . 
"Je bedoeld James Potter ?" zei Harry . 
Lily snakte naar adem . 
"Sorry-" zei ze ademloos . "Van achteren leken jullie zo erg op elkaar en-"
"Dat geeft niet ." zei Harry .  "Ik ben Harry . Harry Potter ."
"Toch wel een Potter ?" zei Lily en haar ogen versmalden zich . 
"Je mag James niet, he ?" zei Harry .  
"Nee ." zei Lily aarzelend .  "Nee, ik mag hem inderdaad niet . "
"Kan je misschien een reden opnoemen waarom je hem niet mag ?" zei Harry . 
"James is arrogant ." zei Lily meteen .  
"Maar hij is toch niet arrogant tegen jouw ?"
"Nee, dat niet maar-"
"Geef hem dan een kans ." drong Harry aan . 
Lily leek te twijfelen maar toen liep ze resoluut weg . 
"Het word echt nooit wat ..." zei Harry verdrietig . 
"Natuurlijk wel ." zei Parvati .  "Waarom zit jij hier anders naast me ?"
"Ik vraag me weleens af of ik misschien een vergissing was geweest-"
"Nee, Harry " zei Parvati geschrokken . "Nee natuurlijk niet !"
Ze sloeg haar armen om zijn hals en drukte hem dicht tegen haar borst aan . 
Harry voelde haar hart kloppen . 
"Je bent lief-" zei hij . 
"Jij ook ..." 

"Op versiertoer, jongen ?" zei Sirius . 
"Nee, doe niet zo gek ." zei Harry opgelaten . 
"Sirius, dat is Harry's vriendin . " zei James .  "Je kunt haar niet meer krijgen dus laat maar met rust . Ze is bezet ." 
Sirius haalde zijn schouders op . 
"Dat is dan heel mooi ." zei hij . 
"He, kun je ons al naar Lucius Malfidus brengen ?" vroeg Harry aan James . 
"Waarom willen jullie zo graag naar Malfidus ?" vroeg James . 
"Dat zijn onze zaken, James ." zei Harry ongeduldig .   "Maar breng ons erheen ." 
Op dat moment ging de schoolbel . 
"Komen jullie mee naar Bezweringen ?" zei de jonge Lupos . 
Harry schudde zijn hoofd . 
"Ik eh- Ik kom zo ." mompelde hij en trok Parvati mee . 

"Is er iets ?" vroeg Parvati toen ze onder een boom stonden . 
"Ja," zei Harry .  "Ik denk echt dat ik een vergissing ben geweest, Parvati . Het werd nooit wat tussen mijn ouders ik denk het echt- en dat geeft me geen veilig gevoel -"
"Hier hebben we niks aan, Harry ." zei Parvati ongeduldig .   "We zijn gekomen om erachter te komen waarom Lucius Malfidus zijn zoon altijd al gehaat had ."
"Daar kunnen we niet achter komen ." zei Harry . 
 "Ik denk dat het beter is als we terug gaan -" zei Parvati geirriteerd . 
"Nee !" zei Harry .   "Dit moeten we afhandelen ."
"Bekijk het maar ." 
Parvati greep zijn amulet en bracht die van haar bijelkaar . 

"Jullie waren nauwelijks vijf minuten weg, jongens !" zei Hermelien verbaasd toen ze Harry en Parvati voor hen zag staan . 
"Dat was dan snel afgehandeld ." zei Cho . 
Iedereen begon te klappen maar alleen Perkamentus leek te weten wat er werkelijk gebeurd was . 
"Het was niet goed gelopen, he ?" zei hij ongerust . 
Parvati wierp een nijdige blik op Harry en liep toen de grote zaal uit . 
Iedereen keek nu naar Harry . 
"Wat was er gebeurd ?" fluisterde Hermelien . 
Harry haalde zijn schouders op . 
"We hadden een les Transfiguratie gevolgd samen met mijn vader en zijn- vrienden ." zei hij . 
Sneep leek even woedend naar hem te staren . 
"En toen was het pauze en- " Harry begon te vertellen . 
Te vertellen dat hij dacht dat hij vergissing was en dat Parvati terug wilde . 
Terwijl hij dat vertelde luisterden professor Perkamentus, Anderling, Stronk, Sneep, Banning, Sinistra, Zwamdrift,  en Hamilton  aandachtig ...
zaten Ron en Hermelien aan zijn zijden en steunden Ernst, Hannah, Joost , Luna en Cho hem vreselijk goed . 
"Maak je je maar geen zorgen, Harry ." zei Perkamentus .  "Je was geen vergissing . Ik kan me voorstellen dat je dat nu denkt -  Maar je hebt van je reis naar het verleden geleerd dat je ouders zonder jouw hulp of hulp van enig ander persoon ... dat ze toch vanzelf bijelkaar waren gekomen . Jij bent weg gegaan en toch ben je hier . Alleen maar dankzij jouw ouders ." 
Harry knikte . 
"Parvati en ik hadden al eens ruzie gehad maar tot mijn spijt herhaald alles zich ." vertelde hij neerslachtig aan iedereen .
 Het kon hem niks meer schelen dat de leraren het ook hoorden ! 
"Maar nu is het definitief echt over tussen ons . Ik weet me helemaal geen raad meer ..." 
...........


-----------------------------------


