The Snitch




Heey mensen! Ik heb de verassing maar wat eerder gegeven want ik wilde dolgraag weten wat jullie er van vonden. Als je dit deel leest moet je effe een liedje downloaden, want dat is het beste, dat geeft wat meer sfeer. Het liedje heet 'Let Me Fall' van 'Cique de Soleil' k heb het liedje alleen gebruikt, niet gemaakt. 
Je kan hem het beste op zetten bij de zin:  Ron en Hermelien rende hem achterna. Hun gezichten waren vertrokken van verdriet en ongeloof….



Deel 15 ‘Schokkend nieuws’

Harry liep door de kille gangen van Zweinstein. Zoals gewoonlijk in December was het koud in de gangen. De kerstsfeer die je normaal zou zien, was nergens te vinden. Harry stopte voor het portretgat toen hij besefte dat Ron en Hermelien waarschijnlijk nog les hadden. Hij wilde zich net omdraaien toen hij vreemde geluiden hoorde in de Leerlingen Kamer. Hij zei het nieuwe wachtwoord dat Hermelien hem had gegeven en stapte naar binnen. Ron en Hermelien zaten als enige in de Leerlingen Kamer. Ze waren beiden lijkwit en toen Harry binnenkwam begon Hermelien luid te jammeren. 
‘Wat is er?’, vroeg Harry geschrokken.
‘Zweinsveld is aangevallen en er is iemand op het schoolterrein gekomen’, fluisterde Ron. 
‘Wie is die iemand?’, vroeg Harry, terwijl angstzweet langs zijn voorhoofd droop.
Ron gaf hem een oud stuk perkament dat Harry herkende als de Sluipwegwijzer. Bij de bosrand stond een minuscuul klein stipje met het opschrift Marten Asmodon Vilijn.
Harry liet de Sluipwegwijzer uit zijn handen vallen. Hij keek naar zijn vrienden. 
‘Ga je naar hem toe?’, vroeg Hermelien zachtjes.
‘Ja, ik moet’, zei Harry even zacht.
‘Je moet niets!’, siste Hermelien. ‘Dit is weer je heldengedrag Harry! Blijf alsjeblieft hier, bij ons! Ik weet niet waarom je de vorige keer naar Voldemort opzoek ging, maar dat zal vast weer een stomme reden zijn!’
‘Stom? Nee. Hermelien je weet niets van mij en Voldemort af. Weet je die profetie nog? Daar stond in dat ik de enige ben die Voldemort kan verslaan! Ik moet! Anders haalt niemand die op Zweinstein zit Kerstmis!’
Hermelien keek Harry geschrokken aan alsof hij haar beledigd had.
‘Als je gaat, dan wil ik mee!’, zei Ron
‘Nee, ik moet dit alleen doen. Dit is iets tussen mij en Voldemort’
‘Ja, dat zei je de vorige vier keer ook. Maar toen was ik ook meegegaan’
‘Begrijp het dan! Dit is niet zomaar een duel! Ik zal het niet overleven!’, schreeuwde Harry.
Hij wilde eigenlijk de laatste woorden geheim houden maar daar was hij nu te laat mee.
‘Je raaskalt. Je wil alleen met de eer strijken, zodat je kan zeggen dat je helemaal alleen tegenover Voldemort hebt gestaan!’, zei Ron verdedigend, maar Harry zag de twijfel in zijn ogen.
‘Ik moet, Ron. Ik moet’
En met die woorden draaide hij zich om en liep de leerlingen kamer uit. Ron en Hermelien rende hem achterna. Hun gezichten waren vertrokken van verdriet en ongeloof….

Let me fall
Let me climb
There’s a moment when fear
And dreams must collide

Harry rende naar zijn kamer en gaf Hedwig de brieven die hij al tijden geleden geschreven had. Hij rende weer terug naar het kantoor en trof daar Ron, Hermelien en Perkamentus.

Someone I am
Is waiting for courage 
The one I want 
The one I will become
Will catch me

So let me fall
If I must fall
I won’t heed your warnings 
I won’t hear them

 Harry omhelsde ze. Stil zei hij dat hij om ze gaf. Perkamentus  wenste hem sterkte. Daarna pakte hij Harry vast alsof het een zoon voor hem was. ‘Ik zie je daar’, fluisterde Harry.
Harry keek naar zijn vrienden die hem nu begripvol aankeken.
‘Het spijt me van net ‘, zei Hermelien ‘Ik bedoelde het niet zo, ik wilde dat je op Zweinstein bleef. Ik wil je niet kwijt Harry. Ik wil…-‘
Harry legde zijn vinger op haar lippen om haar te doen stoppen met praten. ‘Het is goed’, fluisterde hij.
Hij keek nog een keer naar Ron. ‘Strijk met de eer oké? Zeg maar dat je de beste vriend was van Harry Potter, de Jongen Die Bleef Leven. Want dat was je echt, Ron. Je was een goede vriend en vooral mijn vriend’

Let me fall
If I fall
Thought the phoenix may
Or may not rise

‘Ik wil me je mee’, fluisterde Hermelien.

I will dance so freely
Holding on to no one
You can hold me only
If you too will fall
Away from all these
Useless fears and chains

Harry schudde van nee. Ze moest leven.  ‘Jullie moeten beiden leven. Jullie zullen zo oud worden!’
‘Maar jij ook! Jij kan ook oud worden. Samen met ons. Onze kinderen kunnen met elkaar spelen. Maar dat alleen als je niet gaat’, smeekte Hermelien.
‘Waarom smeek je als je weet dat ik moet gaan?’
‘Ik wil je niet kwijt!’
‘Wij willen je niet kwijt’,zei Ron.
‘Jullie raken me ook niet kwijt. Als ik sterf blijf ik bij jullie. Ook al is dat niet meer fysiek’, zei Harry verbaasd over deze woorden van zich zelf.
‘Is er dan geen reden om te blijven?’, vroeg Hermelien
‘Probeer maar te verzinnen, maar ze zullen allemaal in het niet verdwijnen in vergelijking met de reden dat ik ga’, zei Harry.
Hermelien staarde naar de grond…tranen druppelden in haar bruine haar en Ron’s tranen druppelden over zijn sproeten…

Someone I am 
Is waiting for my courage 
The one I want
The one I will become
Will catch me

So let me fall
If I must fall
I won’t heed your warnings
I won’t hear

Harry omhelsde ze voor de laatste keer. En daarna liet hij ze achter….zijn ogen vermengd met tranen

Let me fall
If I fall
There’s no reason
To miss this one chance 
This perfect moment
Just let me fall

Ron keek zijn vriend na en zei hem: ‘Ik laat je gaan!’

Zo moet je drie weken wachten en zo zit er maar twee dagen f wat tussen...wen er maar niet aan! Hehehehe :lol: 
Maar ik zat een keer een songfic te lezen en teon dacht ik: Dat wil ik ook doen. Dus toen kwam ik op het idee om gewoon spontaan in mijn fanfic te doen.
Bedankt voor de vorige reacties, maar met nieuwe ben ik nog veel dankbaarder! (is dat goed nederlannds...? :oops: )

-xxx- 
Angela[/i]


-----------------------------------


