~Cham~




Stuk 64
Harry bleef roerloos op een bankje zitten in een van de drukke winkelstraten van Zweinsveld, hij luisterde braaf naar een toespraak van Ron ... maar hij hoorde geen enkel woord ...
Hij dacht aan Parvati en Malfidus .
 Niet te geloven dat die twee ...  hij zag het verschrikkelijke beeld weer voor zich . Malfidus met zijn armen om haar heen, terwijl hij dat nu zo graag bij haar wilde doen.
"Ron," zei Harry .  "Het was een nog betere kerstmis geweest als Parvati en ik nog bij elkaar waren, weet je dat ?"
"Ja ." zei Ron droog .  "Dat weet ik ."
"Harry ! Ron !" een opgewonden Hermelien plofte naast hen neer .   "Ik weet wie Maarten Mikulinas is ."
"Dat kan me niks schelen, Hermelien ." zei Harry uitgeput . 
"Dat kan je wel wat schelen ." zei Hermelien .  "Maarten Mikulinas is een vals opgegeven naam van Draco Malfidus ! Hij had voor een valse naam gekozen omdat hij bang was dat hij niet werd aangenomen als ze wisten dat hij een 'Malfidus' was ."
"Echt ?"
"Echt ." zei ze . 
"Hoe weet je dat ?" vroeg Ron wantrouwend . 
"Omdat ik net met die twee gepraat had ." vertelde Hermelien .   "Harry, Parvati was echt heel erg van streek . Ik wil wedden dat ze nog steeds verliefd is op jouw ."
"Dat kan me niks schelen ." reageerde Harry fel .   "Zij gaat maar lekker je broer aflebberen ."
"Zo mag je niet over Draco praten, Harry !" zei Hermelien woest . 
"Ik mag over Malfidus praten zoals ik wil ." beet Harry haar verveeld toe .    "Wij zijn nooit vrienden geweest . En nu is alles weer zoals het was . Hij en ik zijn aartsvijanden, op Voldemort na...  ik heb geen vriendin meer, zoals alle voorgaande jaren ..."
"Natuurlijk wel ." zei Hermelien geschrokken .  "Je hebt mij toch als je vriendin ?"
Rons' ogen werden als schoteltjes . 
"Bedoel je dat jullie-" stamelde hij . 
"Natuurlijk niet ." zei Harry .  "Ik wil nooit meer iets beginnen met een meisje ."
"Nooit ?" zei Hermelien . 
"Nooit ." zei Harry vastbesloten . 

Die week op school gingen Harry, Ron en Hermelien leven als dood normale leerlingen op school . Net als iedereen . 
Maar  iedereen wist dat het tussen Harry Potter en Draco Malfidus weer raak was . (zelfs de leerlingen die naar huis waren gegaan wegens de kerstvakantie ! waarschijnlijk hoorden ze via via van vrienden toch wat er op Zweinstein gebeurde ...)
Als ze elkaar op de gangen tegen kwamen probeerden ze elkaar OF te vervloeken OF te negeren . 
"Een prachtige kerst word het ." zei Ron keer op keer grimmig . 
Harry negeerde hem en kon zijn gedachten niet meer bij de lessen houden . 
Parvati was naar huis gegaan ...
Hij dacht de hele tijd maar aan Parvati ... elke dag, elk uur, elk minuut, elke seconde ...
Volgens Hermelien wilde Parvati alles ervoor doen om hem weer terug te krijgen ( "Dan wil ik dat ze van de Astronemie toren springt ." had Harry gemeen gezegd )

"Laten we even snel wat eten ." zei Ron . 
Harry smeet zijn boeken in zijn tas en holde achter hem aan . 
"Ik haat Sneep zo verschrikkelijk -" zei hij .  "Ik bedoel- Na die lessen van hem-"
"Laten we buiten gaan eten, jongens ." stelde Hermelien voor . 
"Ja ."
"Wat ?" zei Ron .  "Maar het had net gesneeuwd !"
"Dus ?" zei Hermelien . 
Ze draaide zich om en liep richting de grote houten deur . 
"Ik denk dat ik ook wel frisse lucht kan halen ." zei Harry . 
"Ik neem aan dat ik geen keus heb ?" mompelde Ron nijdig . 
"Je kunt best binnen blijv-"
"Ik ga al !" zei Ron en hij sjokte achter een tevreden Hermelien aan . 
Buiten gingen ze op het muurtje zitten . 
Harry staarde naar Hagrids' huisje dat bedekt was met dikke laag sneeuw . 
"Ik ga wel met Kerst bij Hagrid op bezoek, jongens ." zei Harry zacht . 
"Wij gaan met je mee ." zei Ron . 
"Dat is goed . " zei Hermelien .  "Hebben jullie een cadeautje voor Hagrid ?"
Harry werd rood . 
Hij was Hagrid totaal vergeten ... 
"Eh-" stamelde hij ongemakkelijk .  "Ik- denk dat ik dat ben vergeten-"
"Dat denk ik ook ." mompelde Ron . 
"He, Jongens !" zeurde Hermelien .   "En nu ?"
"Ik denk dat ik maar na schooltijd even naar Zweinsveld ga ." zei Harry .  "In de vakantie mag dat ."
"Ik ga ook dan ." zei Ron met tegenzin .   
"Goed ." zuchtte Hermelien .  "Vooruit, ik ga wel mee om jullie tips te geven ..."
"Dat hebben wij niet nodig, Hermelien Griffel ." zei Ron knorrig . 
Hermelien haalde haar schouders op . 
"Toch ga ik mee ." zei ze bazig . 
Harry en Ron wisselden een geergerde blik met elkaar . 
Hermelien haalde een pakje uit haar tas en gaf hen twee boterhammen . 
"Zijn jullie al een beetje begonnen met het voorbereiden van onze P.U.I.S.T en ? " vroeg ze nonchalant . 
"Hermelien !" brulde Ron vol ongeloof .  "Het is nauwelijks Kerst ! Hoe kun je aan iets denken dat zo ver weg is ?"
"Dat is niet ver weg, Ron ." zei Hermelien kalm .  "Het wacht op ons, Ron . En niet veel later krijgen we te maken met de P.U.I.S.T en ! Waarom denk je anders dat we lessen moeten volgen ?"
"Om ervoor te zorgen dat we ons niet hoeven te vervelen ?" mompelde Ron . 
Maar Hermelien hoorde hem . Ze snoof en praatte de rest van de dag niet meer tegen hem . 
Het kon Harry niks meer schelen wat er gebeurde tussen hen . 
Toch zat er iets niet lekker bij hem .
 Het was de gedachte aan Parvati die hem zo ongerust  maakte ...

Binnenkort meer !  :lol: 
En reageer please per PB'tje of in de reactie topic .
C Yah SoOn,
Cham.


-----------------------------------


