Pottergirl




Hoofdstuk 16; Inval


'Harry! Je bent wakker!'
Hermelien sprong van haar stoel, Wolfram keek op en Ron ging snel staan.
'Hoe gaat het, jongen?', zei Ron.
Harry knipperde even met zijn ogen en probeerde rechtop te gaan zitten.
Wolfram keek hem aan.
Harry keek terug.
'Willen jullie even weggaan?', zei Wolfram, die Harry's blik begreep.
Hermelien en Ron keken Wolfram raar aan, maar luisterden toch.
'Wat was er aan de hand, Harry?', zei Wolfram toen de deur achter Hermelien en Ron dichtging.
'Mijn litteken...', begon Harry vertwijfeld.
Wolfram zag een flits van pijn door Harry's groene ogen gaan voordat Harry ze weer dichtkneep.
'Wat is er?'
Wolfram stond snel op en meteen op dat moment ging de deur weer open.
Perkamentus.
'Breng Harry naar mijn kantoortje. Kom daarna direct terug. We zullen je nodig hebben.', zei Perkamentus.
Zijn stem was hees, maar zijn ogen vlamden.
Wolfram tilde Harry op, die inmiddels zijn handen weer op zijn voorhoofd had gedrukt.
Hij voelde de warme tranen van Harry's gezicht op zijn mouw druppen.
'Nog even volhouden, Harry. Kom op. Hou vol.'
Wolfram bracht Harry naar Perkamentus' kantoor en vroeg zich daarna af waarom hij terug moest gaan.
Hij toverde een bed tevoorschijn, legde Harry erin en liep weg.
Hij keek nog een keer over zijn schouder, en zag dat Harry onrustig over het bed heen en weer rolde.
'Waarom moest ik terug-'
Wolfram wilde net de vraag aan Perkamentus stellen toen hij als versteend in de Grote Hal stond.
Het kon niet waar zijn.
Het kon gewoonweg niet waar zijn.
Dooddoeners.
Tien Dooddoeners.
En daarachter stond Hij.
Hij-Die-Niet-Genoemd-Mag-Worden.
Jeweetwel.

Voldemort was op Zweinstein.


-----------------------------------


