~Cham~




Stuk 62
Een week later was Ron weer terug op school en werd alles weer normaal . 
Harry, Ron en Hermelien volgden de saaie lessen in strenge P.U.I.S.T klassen en bespraken af en toe de SVP lessen . 
Het was moeilijk voor Harry tijdens de lessen van de SVP . 
Dan moest hij in een kamer zitten met Hermelien, Cho en Parvati . 
En kreeg hij weer een schuldig gevoel dat hij Parvati had bedrogen met Hermelien ... Maar waarschijnlijk had zij hem al die tijd ook al bedrogen met Mikulinas . 
Harry had Parvati al dagen lang genegeerd en wist dat zij verdrietig was . 
Wie moet er hier verdrietig zijn ... dacht Harry keer op keer . Jij of Ik ?
Het was echt over tussen hen en hij besloot maar meer op te trekken met zijn beste vrienden . 
"Harry, " zei Hermelien  .   "Heb je dat boek al gevonden voor Marcel ?"
"Eh- nee ." antwoordde Harry afwezig . 
Ze zaten in de kamer van hoge nood en wachtten op alle  leden die naar binnen sjokten . 
Hun hechte  groepje was inmiddels kleiner geworden, doordat Fred, George, Leo, Alicia en Angelique niet meer op school zaten . 
"Oke ." zei Harry vastbesloten iedereen tot stilte te manen .   "Ik weet dat dit moeilijk is voor iedereen een mooie Patronus oner de knie te krijgen, maar het is beter als we veel blijven oefenen ."
Een paar mensen, o.a  Simon en Daan, klapten . 
Cho lachte naar hem en Harry glimlachte zelfverzekerd terug . 
Parvati moest eens weten ...
"Oke, zoek je partner op en beginnen maar !"
Omdat Marina Elsdonk niet meer in de groep mocht blijven van Hermelien stond Cho alleen en keek onzeker naar Harry . 
"Is er iets ?" vroeg Harry . 
"Nee hoor ." zei Cho glimlachend . "Alleen heb ik geen partner om mee te oefenen-"
"Ik doe het wel ." bood Harry  aan . 
Cho's gezicht klaarde meteen op en begon met Harry te oefenen . 
Maar ze wist dat hij er niet met zijn gedachten bij was . 
"Harry ? Je bent er helemaal niet bij !" zei Cho .   "Is er soms iets ?"
Toen Harry geen antwoord gaf begreep ze het meteen . 
"Jij bent heus niet de enige die verdrietig is, hoor . " zei ze zacht . 
"Nee natuurlijk niet ." snaude Harry geirriteerd . 
Hij voelde zich kwaad worden als het om Parvati ging ...
"Parvati is nog steeds verliefd op je ." fluisterde Cho . 
"Denk je dat nou echt, Cho ?" zei Harry .  "Ze is verliefd op die Mikulinas ."
"Dat is niet waar ." fluisterde Cho .   
"Wel waar ." 
"Heb je dan nog nooit liefdesverdriet gehad ?" zei Cho . 
"Nee ." zei Harry . 
"Ook niet op het schip toen het definitief over was tussen ons ?"
"Nee ." zei Harry . 
Cho zuchtte . 
"Ik wel ." zei ze toen . "Ik was er helemaal kapot van dat je voor Parvati koos .... ze was immers mijn vriendin ." 
"O ja ?"
"Ja," zei Cho .   "Ik voelde me rot als ik jullie samen zag en hield mijn ogen open voor andere jongens ." 
Harry knikte grimmig . 
"Het is moeilijk als je word afgewezen . Maar je moet het leren accepteren ." zei Cho . 
"Dat weet ik ." zei Harry . 
"Onze eerste keer was hier, he ?" fluisterde Cho .  "Rond Kerst ." 
Harry glimlachte . 
"Dat herinner ik me nog wel ."
"Ik ook . Als de dag van gister-"
"HARRY ! KOM JE ONS NOG CORRIGEREN OF HEB JE HET VEEL TE GEZELLIG SAMEN MET CHO ?" brulde Hermelien door de kamer . 
Harry vond het een goeie opmerking . 
Hij wierp stiekem snel een blik op Parvati en zag dat ze een traan weg veegde . 
"JA !" brulde Harry zo hard mogelijk terug .  " WE WAREN EVEN AAN HET KLETSEN !"
Hermelien trok haar wenkbrouwen omhoog en liep naar hen toe . 
"Je moet bezig zijn met de les, Harry ." sistte ze .  En tegen Cho zei ze :" Je kunt een tijdje met mij oefenen . Ron is toch al kapot ." 
Cho giechelde en knikte . 
Met tegenzin liep Harry de klas rond . 
"Het is wel moeilijk ." zei Marcel tegen hem .  "Die Patronus bedoel ik ."
"Ja," zei Harry .   "Maar dat veranderd als je veel oefend en je doet het vreselijk goed, Marcel ."
"Dankje ."
Harry liep verder en keek trots hoe iedereen snel vooruit ging . Iedereen behalve ... Parvati . 
Toen Harry haar negeerde, zakte ze op haar knieen op de grond met haar hoofd in haar handen . 
Ik wil je graag helpen, Parvati , dacht Harry verdrietig .  Maar dat kan ik niet . Waarom moest je zo hard tegen me zijn toen je me dumpte ...?
Het was net alsof Ron zijn gedachten kon lezen ... want hij liep naar Harry toe en klopte op zijn rug . 
"Het komt wel goed ." zei hij .  "Het komt wel goed-"
"Nee !" zei Harry zo hard dat iedereen stopte en geschrokken naar hem keek .   "Eh-" 
"Eh-" zei Ron onzeker .  "Harry eh-"
"Ga maar rustig verder, jongens !" zei Harry alsof er niets gebeurd was . 
Iedereen begon weer te praten en oefenden verder met zijn/haar partner . 
"Wat bedoel je ' nee '  ?" vroeg Ron zacht . 
"Het-"  Harry kon het bijna niet over zijn lippen verkrijgen om dit te zeggen . Maar het moest ...  "Het komt nooit meer goed tussen ons ." 
Ron's mond hing open van verbazing en kon geen enkel zinnig woord uitbrengen . 
"Ga maar verder aan je werk ." zei Harry . 
Een uur later waren ze allemaal uitgeput en toverde Hermelien voor iedereen een flesje Botebier . 
Ze gingen allemaal dicht tegen elkaar aan zitten in een kring en praatten even over hun bevorderingen . 
"Mijn Patronus heeft een vaste vorm !" vertelde Ron trots . 
Hermelien keek hem geirriteerd aan en haalde haar schouders op . 
"Dat is prima ." zei Harry .  "Ik weet dat jullie het kunnen en daarom raad ik jullie aan om meer en meer te gaan oefenen . "
Hij keek even naar Parvati die hem strak aan keek . 
Hun ogen ontmoetten die van elkaar . 
Harry wendde zijn blik van haar af .  
Zijn ogen werden kil . Hij sloeg zijn arm om Cho heen en drukte haar tegen zich aan . Uit zijn ooghoeken zag hij hoe geshockt Parvati reageerde ... 
Net goed, dacht hij zelfvoldaan .  Wie had gezegd dat jij mij ook zo moest behandelen ? Nu weet je tenminste hoe ik me voelde ...."Harry, dit is niet fijn voor haar wat je nu doet !" sistte Hermelien tegen hem . 
Harry haalde zijn schouders op . 
"Ik doe dit inderdaad bewust, Hermelien ." zei hij koeltjes .   "Maar Parvati heeft me hard laten vallen ... we hadden elkaar beloofd dat we voor altijd van elkaar hielden ... dat we echt voor elkaar gemaakt waren ... Maar nee, Ik heb me in haar vergist, Hermelien . Parvati had me bedrogen  ." 
...


-----------------------------------


