~Cham~




Stuk 60
"Ik eh-" met een rood hoofd stond Hermelien op . 
"Ze eh- we wilden even praten ..." mompelde Harry . 
Maar niemand scheen hem te horen . 
"Wat deed jij onder Harry's bed ?" vroeg Marcel nieuwschierig .   "Luisterde je ons af ?"
"Nee, natuurlijk niet ." zei Hermelien .
"Wilde je zijn presoonlijke geur opsnuiven ?" grapte Daan . 
"Of wilde je Harry verrassen als hij in bed lag ?" zei Simon hoopvol . 
"Waarmee zou ik hem dan moeten verrassen, he ?" zei Hermelien geirriteerd . 
"Een hete verrassing ?" zei Daan grijnzend . 
"Wat bedoel je daar nou weer mee ?" zei Hermelien wiens wangen vuurrood werden . 
"Wat dacht je van eh-" zei Simon en hij gaf Harry een knipoog .  "Jammer genog voor jouw Hermelientje, is onze Harry al bezet ."
"Alsof ik dat niet eens wist !" zei Hermelien nijdig . 
Ze stond op en liep met opgeheven kin naar de deur . 
"Als je maar niet denkt dat je hier nog welkom bent, Hermelientje !" riep Daan haar nog na . 
Hermelien haalde haar schouders op, wierp een laatste nijdige blik op Harry . 
"Vreemd dat ze daar zat ." mompelde Simon . 
"Inderdaad vreemd, jah ..." zei Harry en plofte, met een schuldig gevoel, op zijn bed . 
"Ga je nog solliciteren, Harry ?" vroeg Marcel . 
"Nee," zei Harry .  "Ik- weet niet precies ."
"Als je het wil moet je dat maar gauw doen ." zei Daan, weer druk schrijvend . 
"Vergeefse moeite ." zei Simon met een gemeen lachje .  "Ze nemen mij gewoon aan -"
"Mij ." verbeterde Marcel hem . 
Harry had geen zin in dit gesprek en besloot naar beneden te gaan . 
In de leerlingen kamer zag hij Hermelien eenzaam in een hoekje zitten, opgerold met een groot boek voor haar neus . 
"He," zei Harry zacht . 
Hermeliens hoofd schoot omhoog, maar toen ze zag wie het was las ze weer verder . 
"Eh-" zei Harry . 
"Wat kom je doen ?" vroeg Hermelien kil . 
"Het spijt me dat ik je niet verdedigde, Hermelien ." zei Harry ongemakkelijk . 
"Dat is te laat ." zei Hermelien vinnig .  "Alle jongens denken nu dat ik verliefd op je ben ."
"Dat ben je toch ook ?" fluisterde Harry plagend . 
Hermelien werd rood en zei niets . 
"Sorry ." herhaalde Harry en hij liep weg . 

De volgende morgen werd Harry luidruchtig gewekt door Simon en Daan . 
"Harry ! Harry !" riep Simon . 
"Tisser ?" zei Harry slaperig . 
"Ik had net gehoord wie de nieuwe, mannelijke, medewerker word van de Drie bezemstelen !"riep Daan opgewonden . 
"Hebben jullie me hiervoor wakker gemaakt ?" vroeg Harry geirriteerd . 
"Je hebt al twee lessen gemist, jongen ." zei Marcel die erbij kwam staan . 
"Wat ?" zei Harry . 
"Je heb je verslapen ..." zei Simon .   "Het is al half elf ."
"Waaaaaat ?" riep Harry en hij rolde uit paniek op de grond tegen een kruk aan .  "Auw !"
Simon grinnikte . 
De jongens keken geamuseerd toe, terwijl Harry haastig heen en weer rendde om zijn boeken en gewaad te vinden . 
"Wie word de nieuwe medewerker dan ?" vroeg Harry ongeduldig terwijl hij zijn haar probeerde te kammen . 
"Geen idee ." zei Daan grijnzend .  "Ene Maarten Mikulinas ? "
"Wie is dat ?" vroeg Harry . 
"Geen idee ." zei Daan .  "Het schijnt dat hij een Zwadderaar is en in het laatste jaar zit -"
" O ja ?" zei Marcel . 
"Ja," zei Simon .  "Hij is echt een sukkel ." 
"Hoezo ?" vroeg Harry nieuwschierig . 
"Geen idee . Ik ken hem niet !" grijnsde Simon . 
Harry lachte . 
Interessant nieuws, maar niet heus, dacht hij . 
De jongens liepen met z'n vieren naar Verweer tegen de Zwarte kunsten . 
Maar Harry kon zich absoluut niet concentreren . 
Hermelien zei de hele les niets en keek hem zelfs niet aan ...
"Professor Hamilton, mag ik twee leerlingen  meenemen ?" vroeg professor Anderling . 
Ze stond in de deur opening en haar gezicht was krijt wit . 
"Ja natuurlijk ." zei professor Hamilton .
"Meneer Potter en juffrouw Griffel wil ik even hebben ." 

Vinden jullie het nog steeds Oke ?
Wel zeggen, hoor  :oops: 


-----------------------------------


