~Cham~




Stuk 59
"Geef hier die brief !" zei professor Anderling gestrest .  
Ze greep de enveloppe uit Vilders' hand en scheurde hem open . 
"En ? en ?" drong Hermelien aan . 
Harry hield zijn adem in . 
Wilde hij het antwoord eigenlijk wel weten ...?
Professor Anderling sprong uit haar bureau stoel en joeg hen weg . 
"Ga alsjeblieft weg, meneer Potter en juffrouw Griffel !" snauwde ze . 
"Maar Ron dan-" probeerde Hermelien . 
"Nee nee, ga nu maar !"
"Maar professor- Ron-"
"GA NU ONMIDDELIJK TERUG NAAR JULLIE LEERLINGENKAMER !" brulde Anderling . 
Harry en Hermelien deinsden geschrokken achteruit en botsten tegen Vilder op . 
"S-sorry ..." mompelde Hermelien . 
Harry keek haar bezorgd aan en zag dat ze huilde . 
"Het komt vast wel goed met Ron ." zei hij sussend en sloeg een arm om haar heen . 
Toen professor Anderling de deur dicht deed fluisterde ze nog tegen Harry :" Je bent precies als James, Harry ..."
Harry haalde zijn schouders op en liep gearmd met Hermelien naar de drukke leerlingen kamer . 
Maar tot zijn afschuw werd hij bestookt met vragen . 
"Wat was er nou precies gebeurd, Potter ?"
"Wat speelde zich net buiten af ?"
"Wij konden het niet goed volgen-"
Harry duwde iedereen weg die hem vast greep en nam Hermelien mee naar de jongens slaapzaal waar ze konden gaan praten . 

"Denk je dat Ron heel erg gewond is ?" fluisterde Hermelien . 
Ze plofte naast Harry op zijn bed en staarde naar haar handen . 
"Ik- ik denk dat het niet heel erg ernstig is ." zei Harry .   "Anders had Anderling dat al gezegd ..."
"Nee," zei Hermelien .  "Maar waarom werd ze dan zo gestrest ?"
"Omdat Vilder in haar kamer was ?" opperde Harry . 
Hermelien keek hem aan met een vreemde blik die hij nog nooit had gezien . 
"Denk je ?" fluisterde ze afwezig . 
Ze bleef dromerig naar hem staren, pas een paar minuten later wendde ze haar blik af en sloeg haar ogen neer . 
"Eh-" zei Harry opgelaten .  "Is er iets ?"
"Ja en nee ." zei Hermelien verdrietig .   "Ik weet ook wel dat je verkering met Parvati hebt enzo ..."
Harry knikte . 
"Maar ?" vroeg hij . 
"Maar wij hebben al zoveel eh- hechte momenten samen gehad ..." zei Hermelien zacht .  "Op het schip, op school een aantal keren ... Ik zie je rond dwalen in mijn fantasies en zelfs Ron -  zelfs Ron doet dat niet ."
Harry staarde haar aan . 
"Ik ben heel erg aan je gehecht, Hermelien ." zei hij aarzelend .  "Ik zal ook altijd je leven redden als dat moet- Maar -  maar ik voel al heel erg veel voor Parvati en- als jij ... nou, ja ..."
"Ik begrijp wel dat je niets voor me voelt, hoor Harry ." zei Hermelien vlug .   "Maar ik voel me gewoon heel erg anders bij jouw dan- dan toen ."
Plotseling hoorden ze luidruchtige stemmen van Marcel, Daan en Simon . 
"En had je dan die wedstrijd dan daar gezien, he ? Over die andere speler bedoel ik-"
"Ik ben geknipt voor dat baantje, hoor-"
Harry keek naar Hermelien en duwde haar onder zijn bed . 
"Maak dat de kat wijs ! Ik heb vandaag al zo'n gesprek gehad met de manager en ze nemen mij gewoon -"
"Nee, MIJ !"
Marcel, Daan en Simon kwamen de slaapzaal binnen . 
"He, Harry ." zei Marcel en hij maakte zijn hutkoffer open . 
"Wat gebeurde er nou ?" vroeg Simon aan Harry terwijl hij een inktpot zocht . 
"Eh- niets ." mompelde Harry . 
"Waar is Hermelien eigenlijk ?" vroeg Daan druk schrijvend .  "Ik had haar net nog gezien-"
"Geen idee ." zei Harry geirriteerd . 
Hij wenstte vurig dat iedereen weg zou gaan ... hij wilde met Hermelien gaan praten . 
"Wat zeiden jullie nou precies over een gesprek ?" vroeg Harry, om alle aandacht op Hermelien weg te wuiven . 
"Ja !" riep Marcel gretig .   "De drie bezemstelen, je weet wel dat Cafeetje in Zweinsveld, zoeken leerlingen uit het zesde en zevende jaar van Zweinstein om daar te gaan werken ... gewoon elk weekeinde ofzo ..."
"Cool !" zei Harry . 
"En nu ben ik dus een sollicitatie brief aan het schrijven-" zei Daan . 
"En ik had vandaag al een gesprek gehad ." zei Simon trots .   "Bijna alle leerlingen willen daar gaan werken, gewoon als bijbaantje, maar ik denk dat ik een goeie kans maak ."
"Zo zo ." zei Harry plagend .  "En jij Marcel, ga jij daar ook solliciteren ?"
"Nee," zei Marcel .  "Ik heb het te druk met mijn bijlessen ."
"Heb je bijles ?" vroeg Harry nieuwschierig .  "Waarin ?"
"Ik GEEF bijles, Harry ." vertelde Marcel lachend .  "In Kruidenkunde ."
"Toe maar !" zei Daan nog steeds druk schrijvend . 
"Concentreer jij nou maar op je brief, jongen ." zei Simon . 
Plotseling hoorden ze iemand niezen van onder Harry's bed . 
"Wat is dat ?" vroeg Simon geschrokken . 
Harry's mond viel open . 
Hij was Hermelien totaal vergeten ! 
Simon bukte zich en keek onder Harry's bed . 
"Hermelien wat doe jij hier ?!"


-----------------------------------


