Pottergirl




Weer een nieuw stukkie! Veel leesplezier! ^^


Hoofdstuk 15

'Perkamentus! Perkamentus!'
Wolfram schreeuwde het door de gang.
Hij wist het wachtwoord van de trap naar Perkamentus' kamer niet, en hij had geen idee hoe hij binnen moest komen.
'Ik moet naar binnen!'
Hij stond wanhopig voor de waterspuwer.
'Weten jullie het wachtwoord?', vroeg Wolfram radeloos aan Hermelien en Ron.
Ze schudden hun hoofd.
Precies op dat moment kwam Anderling de gang inrennen.
'Wat is dat voor la- wat is er aan de hand?'
Ze kapte haar zin af toen ze Harry in de armen van Wolfram zag liggen en Wolfram met een hulpeloze en haastige blik naar haar keek.
'Het wachtwoord! We moeten naar Perkamentus!', zei Wolfram ongeduldig.
'Rustig, Wolfram. Breng Harry naar de ziekenzaal, ik haal Perkamentus wel op.'
Wolfram knikte en rende de gang uit, richting de ziekenzaal.
Onderweg rende hij bijna een paar eerstejaars omver, die hem verbaasd nakeken.
Hermelien en Ron konden hem niet bijhouden en renden ergens achter hem.
Hij arriveerde bij de ziekenzaal en schopte de deur open.
'Poppy! Help me even.'
Wolfram legde Harry voorzichtig op een bed en Madame Plijster kwam vlug aanlopen.
'Wat is dit allemaal voor gedoe?', zei ze ongeduldig, en Wolfram legde uit wat er aan de hand was en dat Perkamentus er zo snel mogelijk aankwam.
'Ondertussen geef ik hem wel een drankje voor Verdovende Slaap, dan voelt hij niets.', zei Madame Plijster toen ze alles had gehoord.
Wolfram knikte.
'Even je mond open, meneer Potter.', zei Madame Plijster, en Harry deed met moeite zijn mond open zonder te schreeuwen.
Meteen nadat hij het drankje in had genomen leek hij in slaap te vallen.
Zijn handen gleden van zijn voorhoofd af en zijn hoofd draaide opzij.
De deur ging weer open en dicht.
Perkamentus en Anderling stonden in de ziekenzaal en Perkamentus keek bezorgd in de richting van Harry's bed.
'Wat is er gebeurd?'
Voor de derde keer legde Wolfram uit wat er aan de hand was, en nu voegde Madame Plijster eraan toe dat ze Harry een drankje had gegeven voor Verdovende Slaap.
'Heel goed.', zei Perkamentus. 'Maar waarom dit is gebeurd, is nu de vraag.'
'Ehm...', zei Hermelien plotseling. 'Harry had toch last van zijn litteken als V-Voldemort een sterke emotie voelde? Hij had dit hele jaar al last van zijn litteken omdat V-Voldemort was herrezen... Misschien is het nu heel sterk omdat V-Voldemort in de buurt is? Of omdat hij een heel sterke emotie voelt?'
'Dat is heel goed mogelijk, mevrouw Griffel.', zei Perkamentus, en hij glimlachte naar Hermelien. 'Persoonlijk denk ik niet dat Voldemort op dit moment vlakbij ons is, maar het is inderdaad heel goed mogelijk dat Harry tussen nu en wanneer hij wakker word een visioen of droom krijgt over Voldemort.'
Hermelien keek Perkamentus aan.
'Wat nu als hetzelfde gebeurt als eind vorig jaar? Dat Vol-Voldemort Harry ergens heenlokt en dan de kans krijgt Harry te vermoorden?', zei ze zacht.
'Dat zullen we vanzelf merken.', zei Perkamentus.
Het vijftal bleef nog even bij het bed van Harry staan, en Madame Plijster liep weg om met haar drankjes bezig te gaan.
Perkamentus ging terug naar zijn kamer en vroeg of iemand hem op de hoogte wilde stellen als er iets gebeurde met Harry.
Wolfram bleef samen met Hermelien en Ron bij het bed en gingen zitten op een paar stoelen.
Ze wachtten.


-----------------------------------


