Caleb




Ik heb best wel vaak dat mensen die ik niet aardig vind mij wel heel aardig vinden. Ze willen dan bevriend zijn met me maar daar heb ik dus echt geen zin in. Ik wil beleefd zijn en die mensen niet kwetsen maar hoe kan ik dan laten merken dat ik ze niet als vriend wil.

Ik wil dus weten of iemand van jullie dat ook wel eens heeft en wat jullie  doen om die mensen te laten merken dat je ze niet als vrien(in) wilt.

post away please...

Ik heb gezocht of er nog zo'n topic is maar kon niets vinden anders mag deze alsnog worden verwijderd


-----------------------------------


Cheetah




Ik heb dat ook! Dit jaar was er een nieuwe in onze klas en ik kan die echt niet hebben en toch loopt die constant achter mij! Ik doe er dan kortaf tegen of ga opeens bij iemand anders staan, maar dat blijft maar duren! Maar je kan toch moeilijk tegen iemand zeggen dat je hem/haar niet leuk of aardig vindt? Ik vind dat zelf nogal moeilijk... :? 


-----------------------------------


Tifa




Dat is ook moeilijk, maar ik denk dat je wel beter eerlijk kunt zijn. Ik heb zelf zoiets ook meegemaakt... Ik vond het altijd moeilijk om tegen haar te zeggen dat ik haar niet aardig vond. Ze was zo'n aansteller en een echte drama-queen  :roll: Vaak belde ze me elke dag, om zogenaamd te vragen of we huiswerk hadden, of ik iets te doen had enz.
Uiteindelijk heb ik gezegd, dat ik niet wilde dat ze constant bij me in de buurt zat. Ze werd kwaad, maar ik heb er nooit geen last meer van gehad.
Eerlijkheid duurt het langst...


-----------------------------------


Mrs. Watson




Inderdaad, eerlijkheid duurt
het langst, maar soms is
het makelijker om dit zo
lang mogelijk uit te stellen.
Want hoe je het ook bekijkd
jij kwets degene ermee tegen
wie je het gaat zegen dat je
haar/hem niet mag. Ik heb zelf
ook een DramaQueen in de klas
en die ziet mij als 'Beste Vriendin'
Maar ik heb er nu echt al wel 100
keer duidelijk gemaakt dat ik dat niet
ben! Maar tsja, het zal ooit een keer
overkomen ... maar wanneer is nog
maar de vraag xP


-----------------------------------


Aradia




Ik heb ook zo'n iemand.. -_-" .. Ze loopt de hÃ©le tyd achter me aan.. Wil alles voor me doen.. en heeft al een paar x gezegd dat ik haar beste vriendin ben.. Ik zeg dan gewoon dwars dat iemand dat anders is.. :)
Ik heb ook al een aantal keren gezegd dat ze niet achter me aan moet lopen en dat ze op moet houden en dat ik dingen ook zÃ©lf kan doen.. Ze luisterd gewoonweg niet.. Al is het wel minder geworden..
Ik laat het nu maar zo.. Het is hopeloos.. -_-"


-----------------------------------


Witch_Eva




Nou ja ik ben allang blij als iemand met mij bevriend zou willen zijn.... 

Ik heb daar nooit last van gehad, want ik heb geen hekel aan iemand... En niemand vind mij echt heel aardig ofzo...

Maar ja inderdaad ik zou ook eerlijk tegen die persoon zijn... Maar eerst afwachten misschien is die persoon wel heel erg aardig en had je een verkeer beeld van die persoon...


-----------------------------------


Inluezna




Dit heb ik ook! 
Ooh, ik ben blij dat ik er met andere mensen op dit Forum over kan praten! Ik heb dit dus al 2 jaar lang! 
Twee meisjes uit onze klas lopen constant achter mij en mijn vriendin aan, omdat ze denken dat we hun vriendinnen zijn. Maar 't gaat eigenlijk een hele tijd terug, hoe dit is gekomen. 
Vorig jaar hadden we een klas met alleen maar meisjes; dit komt omdat ik een speciale kunstrichting volg op mijn middelbare school. 
Twee meisjes werden nogal buitengesloten door de anderen omdat ze nogal 'appart' zijn, en niemand ze eigenlijk aardig vond. 
Wij, ik en mijn vriendinnen, vonden het best wel zielig, dus we waren altijd aardig voor ze, met als gevolg dat ze constant achter ons aanliepen. 
Dit jaar zijn we naar een nieuwe klas gegaan, en ons vriendinnengroepje ging 'uit elkaar' zeg maar, maar mijn vriendin en ik kwamen bij die 2 meisjes in de klas. En ze denken dat we hun vriendinnen zijn; dÃºs Ã³veral waar ik en mijn vriendin gaan gaan hun ook o_O VrÃ©selijk irritant gewoon. 
Mijn vriendin en ik horen dus bij een andere vriendengroep; een hele  leuke, maar hun dÃ©nken dus dat ze ook bij die groep horen. Maar niemand van onze vrienden vind hun aardig. Ze lopen ons de hele tijd achterna, en alles wat wij zeggen gaan hun om lachen. Als ik wat 'grappigs' zeg, gaan hun er nep om lachen, alsof wij geweldig zijn. Ze denken dat we hun aardig vinden, maar ik vind ze niet aardig, ze zijn raar en zijn 'nep' aardig. Ik vind ze gewoon geen echte vrienden, die tegen me zeggen wat ze denken, niet die het dom overal mee eens zijn. Als we samen iets leuks doen, nodigen we hun ook niet uit, ze horen er gÃ©woon niet bij. Ze moeten hun eigen vrienden gaan zoeken! Maar ik heb gewoon geen idee hoe ik dit duidelijk moet maken. Soms geef ik 'hints' . Dus als hun weer achter ons lopen, snel naar de wc ofzo gaan. Of als we wat gaan doen hun niet uitnodigen. Dat klinkt lullig, maar ik weet ook niet hoe het anders moet. Ookal doe ik soms lullig tegen ze, ze blijven denken dat we hun vrienden zijn. Gelukkig is het de laatste tijd iets minder met Ã©Ã©n van de twee, want die gaat nu met andere mensen om. Maar de ander, die sowieso al erger was, loopt nog steeds achter ons aan =S


-----------------------------------


sislon




Eerlijk gezegd heb ik vaak het gevoel dat mensen dat bij mij vinden, al zijn ze niet bepaald duidelijk er in...
Weet je sommige mensen (waaronder ik dus) vinden het gewoon heel moeilijk om vriendinnen te maken en proberen dan zich maar op een of andere manier aan iemand te binden.
Het beste kan je het denk ik gewoon eerlijk zeggen, want het is erg moeilijk om zelf erachter te komen of mensen je niet mogen of dat ze gewoon niet zo druk zijn...
Zo dacht ik in de 1e  dat ik dat deed en dat ze me niet mochten en toen bleek dat dat niet zo was, maar dat kostte me wel een hoop pijn om erachter te komen.
Dus een tip aan jullie: Loop naar die gene toe vraag of je hem/haar even apart kan spreken zeg dan iets als : "Dit moet je niet verkeerd opvatten maar ik vind het niet fijn dat je zo achter me aan loopt, ik zie je niet als een vriendin dus zou ik het fijn vinden als jij je ook niet zo gedragen alsof je mijn vriendin bent." Of iets dergelijks naartuurlijk, want het mag dan rot zijn als iemand achter je aan loopt, het is nog veel rotter als je nooit weet of iemand je mag of alleen niet durft te zeggen dat hij/zij je niet mag.


-----------------------------------


Witch_Eva




@Sislon ja klopt ik begrijp helemaal wat je bedoeld... Omdat ik zelf niet echt vrienden heb loop ik ook maar iedereen een beetje achterna... Ik bedoel ik moet toch wat... Ik heb zelf ook geen hekel aan iemand, en ik weet niet of iemand anders dat wel bij mij heeft... Maar ja dat zou dan best kunnen en dan ben ik dan waarschijnlijk ook zo'n irritant meisje zoals jullie ook zeggen...

eerlijk zeggen dus.. Als iemand dat bij mij zou doen dan zou ik niet boos worden...


-----------------------------------


Hermione Granger




Hehe, populaire mensen hier op het forum. :lol: 

Maar eerlijk is eerlijk: ik heb zelf ook wel 'ns hetzelfde "probleem". Nu ben ik dan niet het type om het meteen recht voor z'n raap tegen die persoon te zeggen. Ik pak het subtieler aan. Het enge van het verhaal is dat ik zelfs een keer een meisje achter me aan heb gehad wat zÃ³ geobsedeerd was door me dat ze iets met me wilde. You know, "verkering". Nadat ik het toch op een vriendelijke manier heb proberen aan te pakken was ze zo zwaar bedroefd/beledigd dat ze in huilen voor me uitbarstte. Tsja, daar sta je dan...


-----------------------------------


Lix




 :shock: Idd... daar sta je dan.

Ik heb het nooit zo dramatisch gehad. Ooit werd ik wel 'gestalkt' door mensen die ik niet zo aardig vond. Dit heb ik nooit laten merken, zelfs niet met subtiele hints. Tja, nu zie ik ze nooit meer. 

Ik snap dat jullie dit proberen duidelijk te maken aan die persoon (of personen) .. maar probeer je wel een beetje in te leven in die persoon..
Misschien een keertje rustig ervoor zitten om er serieus over te praten. Als dit toch uitloopt op een ruzie, so be it.


-----------------------------------


Kippetje




Ik heb ook zo iemand die denkt dat ze een vriendin is, alleen dan niet alleen van mij maar van al mijn vrienden.

Wij hebben op school zeg maar zo'n groep waar ik altijd mee omga, de meesten echt al een paar jaar en soms komt er dan weer iemand bij.
Maar er is nou dus ook zo'n meisje die de hele tijd met ons om wou gaan die we allemaal eigenlijk niet mochten. Ze is echt super irritant en ze gedraagt zich echt dom (elke week zegt ze weer dat er iemand anders op haar verliefd is, ze eet met haar mond open en heeft altijd kruimeltjes tussen haar tanden en ze stinkt) dus wij worden er echt gek van.

We hebben het allemaal al een beetje gezegt van dat ze niet zo dom moet doen en we proberen haar vaak te ontwijken maar ze snapte het gewoon niet.
Ik vindt het best zielig voor haar hoor want ze heeft geen echte vrienden meer (ze komt van het vmbo af en is daarna ook nog in 4 havo blijven zitten dus al haar vrienden zijn weg) maar ze moet gewoon stoppen met zo'n verschikkelijke irritante wannabe te zijn.

Ik en mijn vrienden hebben eigenlijk nooit tegen haar durven zeggen van we mogen je niet en we zijn niet bevriend met je, maar nou is de havo toch voorbij dus zien we haar waarschijnlijk toch niet meer.
Maar ik denk dat het misschien toch beter was geweest als we er wel iets van gezegt hadden, dat is ook fijner voor jezelf (bespaart je heel veel irritatie) en ik denk ook voor diegene zelf want je moet toch wel een beetje doorhebben dat mensen je niet helemaal mogen en dat is niet echt leuk, dan kan je het maar beter weten zodat je andere mensen kan zoeken die je wel mogen.


-----------------------------------


child of the other side




Hm ik zit niet echt dik in de vrienden maar ik heb er gelukkig wel heel wat. Maar ik ken idd wel mensen die achter je aan lopen terwijl jij ze niet, echt mag...

Bij ons in de klas zit zo'n meisje en eigenlijk mag bijna niemand haar, dus als ze erbij is doen we wel aardig maar zodra ze er niet is barst het geroddel los  :oops: , eigenlijk best wel sneu.
Maar ik ben dan zo'n persoon die met dat soort mensen aan gaat pappen omdat ik het zo zielig vind, dus nou ben ik met haar bevriend. ( oeh wereldverbeteraar  8) )


-----------------------------------


Nirvana




Ja dat heb ik ook..
Ik zit bij een bepaalde 'skategroep' bij ons op school.
En er is een meisje die mij heel leuk vind enzo,en daar baal ik van.
Ze komt steeds naar mijn groep toe,en de andere skaters vinden haar ook echt een dom weif.
Ik krijg haar niet weg,als het pauze is gaat ze meteen bij onze plek staan,echt zo irritant !


-----------------------------------


Defkes




Ik snap niet dat je iemand kan afwijzen als vriend :). Ik bedoel, is het niet veel plezanter om de groep uit te breiden en iedereen er in op te nemen?


-----------------------------------


Cheetah




Ik snap niet dat je iemand kan afwijzen als vriend :). Ik bedoel, is het niet veel plezanter om de groep uit te breiden en iedereen er in op te nemen?

Zoals jij het zegt, klinkt het misschien wel logisch. Maar stel dat je die persoon echt niet kan hebben en je altijd achtervolgt als een hondje? Dan kan hij/zij toch veel beter vrienden zoeken die dat even goed met hem/haar kunnen opschieten als hij/zij met hen?


-----------------------------------


Defkes




Ik snap niet dat je iemand kan afwijzen als vriend :). Ik bedoel, is het niet veel plezanter om de groep uit te breiden en iedereen er in op te nemen?

Zoals jij het zegt, klinkt het misschien wel logisch. Maar stel dat je die persoon echt niet kan hebben en je altijd achtervolgt als een hondje? Dan kan hij/zij toch veel beter vrienden zoeken die dat even goed met hem/haar kunnen opschieten als hij/zij met hen?

En waarom zou je iemand echt niet kunnen uitstaan? Als je gepest wordt, kan ik begrijpen dat je iemand mijdt, maar iemand die deel wil uitmaken van de vriendengroep...

edit: als je iemand mijdt nog voor hij in de vriendengroep integreert, wil dat zeggen dat je die persoon niet kent. Iemand mijden die je niet kent, is imo redelijk stupide. Dat je niet met iedereen even vlot overweg kan, is begrijpelijk. Maar je moet iemand kennen voordat je weet dat je er niet mee overweg kan e.


-----------------------------------


Tienerd




Er is altijd wel iemand die je niet mag. Ook al ken je diegene niet. Soms heb je dat wel eens. Dat hoef je maar 5 min. met iemand te praten en je weet gelijk dat je hiermee niet kan opschieten.
Wat dus betekend dat je daar geen vriend/din mee wilt worden. Begrijpelijk.

Zelf heb ik ook zoiets gehad.
Een vriendin, een vreselijk plak iemand, Blegh.
Ze moest altijd overal mee heen, altijd alles weten en altijd door drammen! Ugh.
Als ze bijv. opbelde om te vragen of ik wat had te doen en ik zei dat ik even bezig ben of simpelweg geen zin heb, dan belt ze 10. min later weer. >__> 
Ik ben bijv. ook geen kermis gast. Laatst (pasen) gingen we er toch heen.
En ik had dus ook tegen har gezegt dat dit de laatste keer was dat ik naar de kermis ging en dat ze me dus ook niet op hoeft te bellen. (Je moet hard tegen haar zijn anders begrijpt ze je niet. =.='') En ja hoor, toch belt ze me van de week op!

"Ga je mee naar de kermis?"
"Nee, dat heb ik je al verteld."
"Weet je het heel zeker? Aah toe nou, ik verveel me zo!"

Ik had toen echt de neiging om te zeggen dat ze eens vrienden moest gaan zoeken! Ze is zÃ³ anders dan mij. Ze heeft totaal andere vrienden dan mij, een vreselijke andere smaak qua muziek, kleding, jongens en gewoon alles! Maar ze begreep niet dat ik haar niet mocht. >__>
Maja, het gesprek liep op zich wel goed af en sindsdien heb ik niks meer van haar gehoord. Jammer zou je zeggen, maar nee. Meer opgelucht.. (A)


-----------------------------------


Cheetah




Ik snap niet dat je iemand kan afwijzen als vriend :). Ik bedoel, is het niet veel plezanter om de groep uit te breiden en iedereen er in op te nemen?

Zoals jij het zegt, klinkt het misschien wel logisch. Maar stel dat je die persoon echt niet kan hebben en je altijd achtervolgt als een hondje? Dan kan hij/zij toch veel beter vrienden zoeken die dat even goed met hem/haar kunnen opschieten als hij/zij met hen?

En waarom zou je iemand echt niet kunnen uitstaan? Als je gepest wordt, kan ik begrijpen dat je iemand mijdt, maar iemand die deel wil uitmaken van de vriendengroep...

edit: als je iemand mijdt nog voor hij in de vriendengroep integreert, wil dat zeggen dat je die persoon niet kent. Iemand mijden die je niet kent, is imo redelijk stupide. Dat je niet met iedereen even vlot overweg kan, is begrijpelijk. Maar je moet iemand kennen voordat je weet dat je er niet mee overweg kan e.

De gene waarover ik het had in de tweede post van dit topic, ken ik. Ik heb haar altijd uit de penarie geholpen toen ze nieuw was en toen is ze zich aan mij en een andere vriendin beginnen hechten. Toen ik ruzie had met die vriendin, heeft zij haar kant gekozen. Maar na een paar maand vond ze die niet zo leuk meer en toen kwam ze terug bij mij. Op die manier wil ik die niet in mijn vriendengroep.

EDIT: @Tinusz...: Je hebt volledig gelijk! En vooral dat voorbeeld-dialoogje, dat moet verschrikkelijk zijn als ze zo al beginnen... :?


-----------------------------------


Defkes




De gene waarover ik het had in de tweede post van dit topic, ken ik. Ik heb haar altijd uit de penarie geholpen toen ze nieuw was en toen is ze zich aan mij en een andere vriendin beginnen hechten. Toen ik ruzie had met die vriendin, heeft zij haar kant gekozen. Maar na een paar maand vond ze die niet zo leuk meer en toen kwam ze terug bij mij. Op die manier wil ik die niet in mijn vriendengroep.

En hier komt de vergevingsgezindheid kijken. People make mistakes. Zij maakte toen de fout en heeft dat nadien ingezien. Nu wil ze het goed maken, maar krijgt de kans niet...


-----------------------------------


Defkes




Er is altijd wel iemand die je niet mag. Ook al ken je diegene niet. Soms heb je dat wel eens. Dat hoef je maar 5 min. met iemand te praten en je weet gelijk dat je hiermee niet kan opschieten.
Wat dus betekend dat je daar geen vriend/din mee wilt worden. Begrijpelijk.

Nonsens. Na 5 minute heb je idd al een eerste indruk, maar kan je nog niet objectief bepalen of die persoon al dan niet een vriend kan worden. Ik heb ook mensen waar ik minder goed mee opschiet, maar ik zeg er elke keer een goeiedag tegen en doe er altijd een klapje mee.

En die personen in kwestie denken vaak hetzelfde als ik en doen dan ook hetzelfde als ik. Ik weet dat wanneer ik in de moeilijkheden zit, ik kan terugvallen op een heel grote vriendengroep (heb het pas nog meegemaakt en ik schrok er zelf van :)). En ja, ook die mensen waar ik het minder goed mee kan vinden, geven dan blijk van een wederzijds respect.

edit: even een kleine anekdote waarom ik deze gedachtengang volg. Tijdens mijn leven op het middelbaar waren er ook verscheidene waar ik het minder mee kon vinden. Ik mijdde ze niet echt, maar beschouwde ze niet als goeie vrienden. Tot op een bepaald moment ik dik in de penarie zat op een fuif. Mijn vrienden kwamen pas later dus daar kon ik (nog) niet op rekenen. Het waren net die mensen die ik niet als vrienden beschouwde, die mij uit de penarie hebben geholpen toen. Sindsdien ben ik dus deze mening toegedaan.


-----------------------------------


Cheetah




De gene waarover ik het had in de tweede post van dit topic, ken ik. Ik heb haar altijd uit de penarie geholpen toen ze nieuw was en toen is ze zich aan mij en een andere vriendin beginnen hechten. Toen ik ruzie had met die vriendin, heeft zij haar kant gekozen. Maar na een paar maand vond ze die niet zo leuk meer en toen kwam ze terug bij mij. Op die manier wil ik die niet in mijn vriendengroep.

En hier komt de vergevingsgezindheid kijken. People make mistakes. Zij maakte toen de fout en heeft dat nadien ingezien. Nu wil ze het goed maken, maar krijgt de kans niet...

Dit gaat zo eeuwig door...

In die periode die ik bedoelde keek ze niet eens naar mij om terwijl ik de eerste was die haar hielp toen ze alleen was! Zo'n kleine fout vind ik dat niet...

Ik ben ook niet zo voor het karakter van die persoon. Ze is nogal simpel (ze heeft ooit eens opgenomen hoe lang mijn vriendin en haar vriend kustten...) en ze wil altijd opvallen. Als huiswerk gemaakt moet worden belt ze altijd naar mij en ze sms'te me eens om haar notities aan te vullen. Ik bellen en dan schrijft zij zo ongelooflijk traag en dat gesprek duurde dus in totaal 10 minuten om 1 pagina aan te vullen van notities! En ondertussen zat ze gewoon vanalles te vertellen, terwijl dat het mijn geld was dat leegliep!

En nog iets... In de kleedkamer kijkt ze altijd naar de bh's van de andere meisjes en zegt ze dan: 'Ooh, ik heb die ook in de winkel gezien, maar die en die hadden die al dus ik wou die niet kopen...' en als ze je iets wilt zeggen legt ze altijd haar hand op je been of steunt ze met haar knie op je been... Vreselijk irritant...

En zoals Tinusz al zei, je kan mensen irritant vinden door er gewoon 5 minuten mee te praten of als ze je vaak lastigvallen. Misschien heb jij nog nooit zo'n iemand gekend, maar dan heb je gewoon geluk (?) of hoe ik het nu moet noemen, gehad.

Edit: Zo iemand ben ik niet. Als ik iemand niet kan hebben, praat ik er ook niet mee. Ik weet ook nooit wat er tegen te zeggen omdat we niet dezelfde interesses hebben. En zelfs al heb je een paar, dan raak je vlug uitgepraat en is er zo'n doodenge stilte...


-----------------------------------


Tienerd




Er is altijd wel iemand die je niet mag. Ook al ken je diegene niet. Soms heb je dat wel eens. Dat hoef je maar 5 min. met iemand te praten en je weet gelijk dat je hiermee niet kan opschieten.
Wat dus betekend dat je daar geen vriend/din mee wilt worden. Begrijpelijk.

Nonsens. Na 5 minute heb je idd al een eerste indruk, maar kan je nog niet objectief bepalen of die persoon al dan niet een vriend kan worden. Ik heb ook mensen waar ik minder goed mee opschiet, maar ik zeg er elke keer een goeiedag tegen en doe er altijd een klapje mee.

En die personen in kwestie denken vaak hetzelfde als ik en doen dan ook hetzelfde als ik. Ik weet dat wanneer ik in de moeilijkheden zit, ik kan terugvallen op een heel grote vriendengroep (heb het pas nog meegemaakt en ik schrok er zelf van :)). En ja, ook die mensen waar ik het minder goed mee kan vinden, geven dan blijk van een wederzijds respect.

At first; je mag niet dubbelposten, er staat een wijzigings knop rechts boven.

En ten tweede; niks geen nonsens! Ik heb dat en als ik dat heb, heb ik da, dus niks geen nonsens. En elke dag even hoi zeggen betekend niet gelijk dat het je 'vriend/vriendin' is. Dan ben ik zowat met de hele school bevriend. =.='' En met dat respect. Ik heb ook respect voor haar.
Maar daarom is ze toch net gelijk m'n vriendin? Ik heb respect vor leraren, dat is toch ook niet m'n vriend? ;/ 

Edit Ik stop hier zo mee, want dit is slecht voorm'n bloeddruk. Â¬Â¬
Anyway, na 5 minuten kan je makkenlijk zien of je daarmee bevriend kan worden of niet. Als het iemand is die er aan komt lopen als een huppelkut, alleen maar over jongens praat en om de 5 miuten vraagt of haar mascara is uitgelopen dan kan je maar beter bij mij uit de buurt blijven. zulk soort mensen kan ik gewoon niet uitstaan en irriteren me indd, zoals Cheetah al zei.
En trouwens, waarom zou ik iemand een kans geven als ik al doorheb dat ik diegene al niet mag. Leuk, dan vindt diegene me aardig en dan zit ik daar maar. Dacht het dus niet. Lekker aan je zelf denken? Ja inderdaad, maar het zijn wel vrienden waar ik mee op moet trekken en dat doe ik niet als ik diegene niet mag/kan uitstaan.



-----------------------------------


12cho21




ik heb ook zo iemand in de klas en als ik 1 keer tegen haar iets zeg denkt ze gelijk dat ik haar aller beste vriendin ben pfff
maja 
ik negeer haar gewoon 
en haar grapjes slaan nergens op dus kijk
ik gewoon van wat lul je nu weer dom


-----------------------------------


Defkes




Ik zeg niet dat ze meteen je beste vriend moeten worden e. Geef ze gewoon een kans en bekijk het dan. Na 5 minuten kan je geen kans geven. Je kan op die manier een knappe vriendschap mislopen...

@Cheetah: ik heb het dus al wel meegemaakt (lees mijn vorige post :)). En ja, mensen hebben irritante trekjes. Ik heb bvb de immens irritante karaktertrek dat ik nooit wil opgeven :D. Maar hej, mensen kunnen er mee leven dus zo heel erg zal het wel niet zijn e.


-----------------------------------


ninniachel pattinson




Ja.. zo iemand heb ik ook in de klas, zo'n typisch boers meisje, mentor heeft mij naast haar gezet.. echt irritant, maar reageer er niet zo op, heb wel betere vrienden  :roll: 

@TinuSz_01 ; Jaa.. je hebt gelijk, je merkt al snel of mensen wel of niet je vrienden kunnen zijn.
ik zie dat ook erg snel, als ik alleen het gezicht van iemand zie weet ik al of die persoon aardig is of niet of doet alsof. dus.  :roll:

Defkes lijkt wel een psychiater  :roll:


-----------------------------------


Defkes




Defkes lijkt wel een psychiater  :roll:

Integendeel. Ik ben net de zagende ouder :) (gezien mijn leeftijd). Ik heb het allemaal al meegemaakt en spreek in dit geval dus uit talrijke ervaringen.


-----------------------------------


Carpe Diem




Ja.. zo iemand heb ik ook in de klas, zo'n typisch boers meisje, mentor heeft mij naast haar gezet.. echt irritant, maar reageer er niet zo op, heb wel betere vrienden  :roll: 

@TinuSz_01 ; Jaa.. je hebt gelijk, je merkt al snel of mensen wel of niet je vrienden kunnen zijn.
ik zie dat ook erg snel, als ik alleen het gezicht van iemand zie weet ik al of die persoon aardig is of niet of doet alsof. dus.  :roll:

Defkes lijkt wel een psychiater  :roll:

Dit ben ik niet met je eens, Soms moet je mensen eerst beter kennen om te weten of je ze wel of niet mag. Je zegt dat je dit op het eerste gezicht kan, dan sla je bij sommige mensen de plank behoorlijk mis, wat sommige mensen, doen zich door onzekerheid of andere oorzaken anderes voor dan, dat ze zijn en geloof me sommige zijn daar zeer goed in, maar als je die dus niet beter wil leren kennen omdat je ze al hebt veroordeelt, ja dan kan je een goede vriendschap mislopen.

Ik heb geen van beide zaken mee gemaakt, eerder anders om, ik sluit mij af voor mensen als ik merk dat ze mij niet mogen, of denk dat ze mij niet mogen die ontwijk ik, verder ben ik niet boeiend genog dat er mensen achter mij aan gaan lopen :P 


-----------------------------------


gothic_ragna




Ik, iedereen wil best wel mijn vrien/vriendin zijn...wat dacht je dan? met zoveel macht als die van mij? Ik ben gewoon hartstikke grof tegen hun en doe alsof ze niet bestaan...al liggen ze natuurlijk wel alte vaak aan MIJN voeten...ik stamp ze plat!*figuurlijk* :twisted:


-----------------------------------


Jalf




Wat zijn jullie hard, zeg. Het is toch juist leuk als iemand wat intresse in je toont en bevriend met je wilt zijn. Je moet altijd iemand een kans geven om hem of haar te leren kennen, dat kun je namelijk niet in 5 minuten. Ik neem even mezelf als voorbeeld.

Na 5 minuten hebben veel mensen van mij de volgende indruk: "Druk, irritant, tegendraads, te open, lawaaierig, arrogant." of "Stil, verlegen, niet zo slim, onzeker en verbergt dit met een zekere arrogantie." Echter, kennen mensen mij iets langer dan vandaag, dan zullen ze pas de echte eigenschappen van mij ontdekken. 

Wat ik hiermee wilt zeggen is dat je niet gelijk over mensen moet oordelen. Ik ben zo vaak mensen tegengekomen waarbij in in eerste instantie dacht: "Ew, B!tch.", maar het blijven achteraf hele lieve meiden. Je moet er ook rekening mee houden dat die mensen bevriend met jou willen zijn om een reden. Je komt aardig over, misschien hebben ze wel bewondering voor je, of kom jij over als de meest toegankelijke persoon om vriendschap mee te sluiten.

Waarom ik dit allemaal uitleg? Ik was ooit eens zo'n "Plakkerd", en geloof je, dan heb je het absoluut niet makkelijk. Je wordt namelijk continu geconfronteerd met afwijzingen van mensen die je graag mag. En nieuwe vrienden zoeken doe je niet zomaar en vaak zijn deze mensen ook vaak heel erg onzeker. Denk daar de volgende keer eens aan. ;) 


-----------------------------------


Witch_Eva




Ik ben het helemaal met Jalf Lupin eens... Zoals ik al zei ben ik ook zo'n soort meisje, en ik ben toch ook niet zo erg... (hoop ik)

Ik zou juist meer willen dat iemand mij een kans gaf... Ook al zeiden ze maar "Hoi hoe gaat het?" ofzo... Dan doe je voor mij al veel...

Alleen ik heb geen bord voor me kop, ik heb wel door als iemand mij niet mag ...:wink:


-----------------------------------


Inluezna




Ik ben het er wel mee eens dat je mensen niet kunt beoordelen nadat je ze maar 5 minuten hebt gesproken. Daar heb ik zelf genoeg ervaringen mee; Mensen waar ik nu bevriend mee ben, vond ik op het eerste gezicht onaardig en heel erg arrogant overkomen. Of juist raar. Het is soms ook wel eens andersom; iemand lijkt me erg aardig maar valt dan juist weer tegen en blijk helemaal niet aardig te zijn. En mensen kunnen veranderen. 

Maar het probleem dat ik heb; en zoals ik lees ook meerdere mensen, dat iemand bevriend met je wil zijn, terwijl je die persoon niÃ©t aardig vind. De personen bij mij ken ik al bijna 3 jaar, en ik weet echt wel wat voor 'n karakter ze hebben, en ik mag ze gewoon niet. Na drie jaar weet je heus wel of je iemand niet mag. Ze kunnen beter andere vrienden zoeken; mensen waar ze beter mee op kunnen schieten. Je kunt beter vrienden hebben die je ook echt aardig vinden, toch? En dat is dus mijn probleem; Ik heb 2 meisjes die mij en mijn vriendin al meer dan 2 jaar(bijna 3) achterna lopen. Ik praat bijna niet met ze, ze zeggen zelf ook niks, maar ze denken dat we vrienden zijn. Ik heb ook geen idee hoe ik dat aan hun duidelijk kan maken. Ik vind gewoon dat ze betere vrienden verdienen, vrienden waar ze zichzelf kunnen zijn en niet als een hondje achterna lopen. Maar dat zien ze zelf blijkbaar niet in. =S


-----------------------------------


Caleb




Wat zijn jullie hard, zeg. Het is toch juist leuk als iemand wat intresse in je toont en bevriend met je wilt zijn. Je moet altijd iemand een kans geven om hem of haar te leren kennen, dat kun je namelijk niet in 5 minuten. Ik neem even mezelf als voorbeeld.

Na 5 minuten hebben veel mensen van mij de volgende indruk: "Druk, irritant, tegendraads, te open, lawaaierig, arrogant." of "Stil, verlegen, niet zo slim, onzeker en verbergt dit met een zekere arrogantie." Echter, kennen mensen mij iets langer dan vandaag, dan zullen ze pas de echte eigenschappen van mij ontdekken. 

Wat ik hiermee wilt zeggen is dat je niet gelijk over mensen moet oordelen. Ik ben zo vaak mensen tegengekomen waarbij in in eerste instantie dacht: "Ew, B!tch.", maar het blijven achteraf hele lieve meiden. Je moet er ook rekening mee houden dat die mensen bevriend met jou willen zijn om een reden. Je komt aardig over, misschien hebben ze wel bewondering voor je, of kom jij over als de meest toegankelijke persoon om vriendschap mee te sluiten.

Waarom ik dit allemaal uitleg? Ik was ooit eens zo'n "Plakkerd", en geloof je, dan heb je het absoluut niet makkelijk. Je wordt namelijk continu geconfronteerd met afwijzingen van mensen die je graag mag. En nieuwe vrienden zoeken doe je niet zomaar en vaak zijn deze mensen ook vaak heel erg onzeker. Denk daar de volgende keer eens aan. ;) 

Ik geef je tot op een bepaalde hoogte wel gelijk. Alleen de mensen waar ik het over had in de eerste post (het zijn er maar 3 hoor) zijn echt niet uit te houden. 

Ik zal een voorbeeld geven: 
Een van de drie is 1 jaar ouder dan ik en is een enorme opschepper, hij zegt dat hij blowt, drugsverslaafd is en wel 100 x naar bed is geweest met een heel mooi meisje. Toen ik een jaar later ook op de middelbare school zat zag ik dat hij heel weinig vrienden had (geeneen in zijn jaar trouwens) en dat hij nog nooit een vriendin had gehad. Ik vond het niet goed dat hij tegen mij loog maar ik bleef gewoon aardig doen en heb geprobeert om niet gelijk te denken van -he daar gaan we weer- iedere keer als hij weer aankwam met een sterk verhaal, toen eindelijk een keer zei dat hij eens moest kappen met al die lulverhalen en maar eens gewoon de waarheid moest vertellen (srry het floepte eruit :oops: ) hoorde ik ineens 2 weken niets meer van hem. Na die 2 weken kwam ik erachter dat hij nu wel echt was begonnen met blowen en drugs en al dat soort dingen. Ik vond het niet heel erg toen hij deed alsof hij al die dingen deed maar met echte drugsverslaafden op mijn 15 jarige leeftijd wil ik niets te maken hebben.


-----------------------------------


Hermione




Ik ben niet echt iemand die heel populair is, daar zorgt mijn liefste mondje wel voor. Ik loop soms ook mensen achterna om te probÃ©ren vriendjes te worden maar eigenlijk lukt dit niet echt. Het is inderdaad lastig, hoewel ik niet echt weet hoe dat moet voelen.
Ik ben ook weer niet geobsedeerd door iemand. Alleen ben ik volgens de horoscoop van de maand erg sociaal en levendig. 

Een keer heeft iemand mij ook eens een beetje achtervolgt, maar dat was m'n eigen schuld. 'k Ben er eens mee in gesprek geraakt en sindsdien liep ze achter me aan. 
Er is een goeie vriendin uitgekomen. 

Oh ja. Ik probeer wel eens iemands vriend te zijn door regelmatig met deze persoon te praten etc.
Maar ik ben geen stalker.


-----------------------------------


Sofie




Wat zijn jullie hard, zeg. Het is toch juist leuk als iemand wat intresse in je toont en bevriend met je wilt zijn. Je moet altijd iemand een kans geven om hem of haar te leren kennen, dat kun je namelijk niet in 5 minuten. Ik neem even mezelf als voorbeeld.

Na 5 minuten hebben veel mensen van mij de volgende indruk: "Druk, irritant, tegendraads, te open, lawaaierig, arrogant." of "Stil, verlegen, niet zo slim, onzeker en verbergt dit met een zekere arrogantie." Echter, kennen mensen mij iets langer dan vandaag, dan zullen ze pas de echte eigenschappen van mij ontdekken. 

Wat ik hiermee wilt zeggen is dat je niet gelijk over mensen moet oordelen. Ik ben zo vaak mensen tegengekomen waarbij in in eerste instantie dacht: "Ew, B!tch.", maar het blijven achteraf hele lieve meiden. Je moet er ook rekening mee houden dat die mensen bevriend met jou willen zijn om een reden. Je komt aardig over, misschien hebben ze wel bewondering voor je, of kom jij over als de meest toegankelijke persoon om vriendschap mee te sluiten.

Waarom ik dit allemaal uitleg? Ik was ooit eens zo'n "Plakkerd", en geloof je, dan heb je het absoluut niet makkelijk. Je wordt namelijk continu geconfronteerd met afwijzingen van mensen die je graag mag. En nieuwe vrienden zoeken doe je niet zomaar en vaak zijn deze mensen ook vaak heel erg onzeker. Denk daar de volgende keer eens aan. ;) 

Hier ben ik het zelfs volledig mee eens.
Een paar dingetjes..

Ik heb ook zo iemand die ik ken.
Bij haar is het echter wel- in zeker mate begrijpelijk.
Het is een meisje die echt hÃ©Ã©l weinig mag van haar moeder. Haar ouders zijn gescheiden, ze komt maar heel weinig bij haar vader, waar ze meer mag. 
Een paar voorbeelden: Ze gaat ongeveer twee uur vroeger slapen dan al haar leeftijdsgenoten. Echt extreem vroeg. Daarbij slaapt ze zo'n 11 uur per nacht, maar ze heeft een vorm van ADHD en is dus vaak hyperactief. Als ze dan nog zo vaak slaapt (elke nacht dus), is ze zo hyperactief dat ze echt irritant wordt. Maar ze kan er echt niks aan doen. Verder is iets waardoor iedereen op haar af knapt, haar kledingstijl, hobby's, levenswijze enz. Ze mag niks. Ze mag nooit naar een fuif, nooit mee bowlen ofzo, niet naar de bioscoop, .. Dat meisje kreeg ook altijd kleren van haar oudere zussen, die dan totaal uit de mode zijn en die haar niet eens goed aanpassen. Ze krijgt bijna geen zakgeld, maar als ze toch wat nieuws wil, moet ze het zelf betalen. Onmogelijk dus, ze moet 3 maand sparen voor Ã©Ã©n t-shirtje van de goedkoopste winkel die ze kent ofzo. Echt zielig, eigenlijk. Tegenwoordig heeft ze een paar dingetjes gekregen van haar moeder van kleding, dat vind ik wel fijn voor haar.
Maar dus, voor die redens allemaal heeft ze bitter weinig vriendinnen; ze hoort er niet echt bij. Dit klinkt heel crÃ», maar het is zo. Nu ben ik nog Ã©Ã©n van de enigen die normaal en vriendelijk tegen haar doet. Ze is zelfs heel lief! Alleen, als ik eventjes wat met haar bezig ben, zit ze me de hele tijd te achtervolgen enzo. Ik ben niet kwaad op haar, ze wil gewoon een vriendin. Ik blijf gewoon vriendelijk doen, maar toch een klein beetje op afstand houden.
Dat lijkt me denk ik het best.

Ten tweede: Wees ajb niet zo hard. Als je geen vriendinnen vindt, word je wanhopig. Dan ga je mensen zo'n beetje stalken, je opdringen, maar vaak heb je dat zelf niet door. De meeste mensen die zoiets doen beseffen het niet eens. 
Sommige gevallen die ik hier lees- zijn dan weer anders. Die zijn Ã©cht wel hun eigen schuld.

En dan nog een derde en laatste puntje ^^'
Wat Jalf zei over die eerste stempel, klopt echt wel. Ik vind het zo grappig. Als ik nu bekijk, welke mensen ik in het begin van het schooljaar stom vond, welke leuk en welke middelmatig? TotÃ¡Ã¡l veranderd. 
Mensen die ik een echte bitch vond de eerste schooldag, zijn nu mijn beste vriendinnen ^^'''. Dat is grotendeels ook omdat iemand slechte dingen over hen verteld had. Die achteraf bekeken totaal niet waarheid waren. Achja.

Ik wil maar zeggen:
Vel je oordeel niet te snel. Geef mensen een kans. Je merkt snel genoeg wel of ze de kans verdienen, of je ze moet gaan negeren/irritant doen. Maar ga niet van het eerste ogenblik iemand afbreken ofzo, omdat die persoon er wat anders uit ziet. Zoals het voorbeeldje van mij.




-----------------------------------


~Yasmine~




Ik snap wat je bedoelt, dat heb ik ook. Ik heb een soort van 'vriendin', alleen ze doet tÃ© klef , en ik zie haar niet als een echte vriendin. Ik heb haar laten merken dat ik haar niet zo aardig vind, en dat probeer ik zonder haar te kwetsen, maar dat helpt dus niet. Ze zit alleen maar nog meer achter mijn hielen! Maar goed, aangezien ik haar niet wil kwetsen, zeg ik er gewoon niks meer van en gelukkig is het al wat minder! :) 
Ze heeft meer vriendinnen en ik vind haar aardiger! :) Ze zit wel in een andere klas, dus zo vaak zie ik haar niet meer!


-----------------------------------


Rock Girl




Ik zou het juist leuk vinden als iemand op mij af kwam stappen om bevriend met mij te willen raken.
Want ik ben altijd al degene geweest die naar mensen liep, en vroeg hoe het ging, of mezelf voorstelde.
Begin 4de jaar was ik weer alleen in een nieuwe klas. Ik ging maar naast een meisje zitten, maar zei verder niks bijzonders.
Ik vond het al meteen een rot klas..want er zaten ook wat meisjes bij van mijn vorige klas, en die mocht ik gewoon niet.
Maar wat bleek? Ik werd goede vriendjes met het meisje waar ik naast ging zitten en haar 2vriendinnen.

Ik bedoel, ze kunnen heus alvast vooroordeelen over mij hebben met mijn dreads en rare kledingstijl.. maar mij kennen doen ze ook niet.

Van mij mag iedereen naar me toe komen hoor..xP


-----------------------------------


LOTR_FREAK POTTER




ik vind dat je altijd kan proberen :D 

als je elkaar tog nie mag hoef je tog geen vrienden te blijven??


-----------------------------------


Lia-Filister




Ik had ook zo'n probleem. Ze was nieuw in de klas en zag mij als een soort reddingsboei. Je moet weten dat onze klas niet echt engeltjes zijn. Maar het werd echt irritant toen ze me begon na te doen. Ze kleurde ook haar haar bruin en trok dezelfde kleren al ik aan. Ik vond dat meisje echt wel aardig voor ze me begon na te doen! Ze is ook ziekelijk jaloers. Ik mag niet met andere mensen praten.  Ik heb het al aan dat meisje gezegd dat ik het niet leuk vind dat ze me imiteert maar ze luistert niet.
Lore


-----------------------------------


LOTR_FREAK POTTER




maar als iemand zo heel erg aan je kleefd kun je daar toch gewoon wat van zeggen ofniet??

en als die persoon zelf niet wil luisteren vraag je hulp aan een volwassenen....


-----------------------------------


eVoLi




Ik denk niet dat volwassenen zich zullen bemoeien met vriendschappen van jongeren, zou ik persoonlijk toch niet graag hebben ook. 

De situatie begrijp ik wel goed, van de 2 kanten. Ik heb best wel vriendinnen, begrijp me niet verkeerd, maar ik ben niet zo superspontaan en open onmiddellijk tegen iedereen, waardoor ik in een nieuwe situatie dus moeilijk contact leg. Zo ga ik bijvoorbeeld op volleybalkamp en dan duurt het tot de laatste avond eer ik daar wat mensen echt leer kennen, en bovendien ben ik heel slecht in het ondehouden van die eerste contacten. Iedereen gaat naar huis, je voegt elkaar wel toe op MSN enzo, maar ik weet nooit iets interessants te zeggen en daardoor erwatert het contact al snel. 

Sinds dit jaar zit er een nieuw meisje bij ons op school (niet in m'n klas ofzo, gewoon in m'n jaar) en ze maakt maar geen vrienden, niet in haar klas, niet ergens anders. Ze kende nochtans wat mensen uit haar klas van vroeger, maar ze heeft eigenlijk met niemand echt contact. De eerste dagen kwam ze bij zo een oude kennis aan tafel zitten, een vriendin van mij, en m'n beste vriendin en ik babbelden wat met haar, om haar wat gerust te stellen enzo. Nu zegt ze heel weinig terug, maar goed we blijven vriendelijk, ze zit wel bij ons aan tafel enzo, als je haar rechtstreeks iets vraagt antwoord ze wel maar voor de rest eet ze gewoon stilletjes haar boterhammen op. Na het eten verdwijnt ze dan, vaak zonder ook maar iets te zeggen. In feite vind ik dit nog irritanter dan zich opdringen, want we voelen ons vaak schuldig, alsof we haar uitsluiten, maar dat doen we juist niet, we proberen haar zoveel mogelijk bij het gesprek te betrekken. Toen we op schoolreis gingen hadden we natuurlijk al snel door dat ze wel niemand zou hebben om mee op de kamer te liggen, dus we stelden het haar voor, ze is akkoord, maar op de vergadering van de kamerverdeling zelf komt ze niet eens ! Dan hebben wij, aardig als we zijn haar naam er maar bijgeschreven. Op die reis ging zij telkens heel vroeg slapen, deed geen enkel spelletje of gesprek mee, ze was er gewoon. Maar als ze dan ging slapen durfden wij ook niet veel meer doen, dat is ook niet leuk voor haar natuurlijk  :? 

Ik vind het echt moeilijk, ze lijkt elk contact af te wijzen en tegelijk weer niet,  wij zijn wel aardig enzo maar echt leuk gezelschap is ze ook niet  :roll: 


-----------------------------------


Caleb




ik vind dat je altijd kan proberen :D 

als je elkaar tog nie mag hoef je tog geen vrienden te blijven??

Je hebt natuurlijk gelijk. Ik heb echt wel geprobeert om met die mensen bevriend te zijn of te raken, maar nadat ik erachter kwam dat ik hem/haar niet mocht (doordat de desbeterffende persoon zich bijvoorbeeld onbeleefd gedroeg) besloot hij/zij dat hij/zij mij wel mocht en altijd beste vrienden wou zijn. Ik denk dat dit wel voor de meeste mensen geld die zo'n probleem hebben, ze hebben geprobeerd naar het ging gewoon niet.


-----------------------------------


Judith




Hoi!
Ik heb eigenlijk zelf zo'n situatie nooit meegemaakt, niemand is opdringerig bij mij, in elk geval niet in negatieve zin, en ik dring mezelf ook niet echt op. Maar ik zie wel zo'n situatie op school gebeuren.
In de andere klas, zit een erg populair meisje, ze heet Saskia. Nou is het logisch dat ze dan veel vriendinnen heeft, en dat veel mensen vriendinnen met haar willen zijn, onder andere een meisje uit mijn klas, Dorien. Ze komt zo vaak als ze kan bij Saskia in de buurt, praat met haar, enzovoort, ook bij Saskia's beste vriendin Kirsten. Ze schepen haar beiden steeds af, dat is best zielig, want ze bedoelt het echt goed en Saskia en Kirsten schepen haar alleen maar af omdat ze haar niet nodig hebben. Dat is nog tot daaraan toe, maar op kamp deed Kirsten toch wel heel gemeen. Kirsten, Saskia, Dorien en nog een aantal meisjes sliepen bij elkaar op de kamer. Daar bespraken ze de tweede nacht welke jongens ze het aardigst vonden, en welke het knapst en zo, ze vertrouwden elkaar daar wel in. Die volgende dag heeft Kirsten de dingen die ze wist aan desbertreffende jongens gezegd. Nou, dat vond niemand leuk natuurlijk. Maar Kirsten zei, dat Dorien dat had gedaan! Dorien die komt graag bij Kirsten en Saskia in de buurt, en dus ontkende ze het niet, al bevestigde ze het ook niet. Saskia helemaal boos op Dorien. Dat vind ik best zielig van Kirsten, Dorien verdient echt wel wat beters dan hun twee, en zeker meer dan Kirsten. Maar ja, zij mag mij niet zo omdat we aan het begin van het jaar ruzie hadden, dus ik kan niet veel meer doen dan af en toe ''hoi'' zeggen, ik probeer wel aardig te doen hoor, maar ze zou mij niet als vriendin willen, anders zou ze toch uit haarzelf ook wel eens hoi zeggen?
groetjes,
Judith


-----------------------------------


huffelpuf_girl




Bij mij is het juist omgekeerd. Ik denk steeds dat niemand met mijn bevriend wil zijn. Ik zeg zelfs soms aan vrienden 'Waarom dat jij bevriend wil zijn met mijn, dat versta ik dus echt niet.
Ik weet van mezelf dat ik een vervelend karakter heb. Bij vreemden durf ik nauwelijks bewegen en bij goede vrienden doe ik soms heel vervelend.


-----------------------------------


sillieeelderink




ik denk dat iedereen dat wel moeilijk vindt maar ik denk dat je gewoon eerlijk moet zeggen wat je van hem/har vindt. (behalve als je hem/haar een grote *** ofzo vindt dan)


-----------------------------------


Jana




Ik heb het momenteel ook... De meisjes van onze klas hangen goed samen, behalve Ã©Ã©ntje, C. . In het begin vond iedereen haar wel aardig, maar nu valt ze compleet uit onze groep en klasgroep. Het klikt gewoon niet, dan kan toch, dat die persoonlijkheden te ver uit elkaar liggen? Buiten school heeft ze wel een vriendenkring... Ze loopt al een jaar achter ons aan... C. doet wanhopige pogingen om met ons bevriend te geraken. Zo vindt ze ook alleen mooi en lekker wat jij mooi en lekker vindt: TOCH niet...
We negeren haar nu zo'n beetje. Ze staat nog steeds bij ons, en we jagen ze niet weg, maar we praten niet meer rechtstreeks tegen haar en vragen haar niks meer, en ze is ook zwijgzamer geworden. Ze heeft samen met ons meegedaan voor mondeling Engels (ze is het gaan vragen bij de leerkracht of we toch met vier mochten, terwijl we eigenlijk met maximum 3 mochten :? ), we hebben niet botweg gezegd dat ze niet mee mocht doen, maar verder doen we bijna niks samen met haar.
Een beetje triestige situatie, mja....
Veel mensen zeggen dat dit hard is. Maar ik heb het zelf meegemaakt. Op een gegeven moment heeft HEEL mijn vriendenkring op school mij laten vallen, door een misverstand. Ik was helemaal alleen, had gewoon niemand meer op school en ben ook een 'plakker' geweest, ik liep achter een groepje aan. Maar met Ã©Ã©n van die meisjes klikte het al snel, en na een periode ging het ook goed met de andere meisjes van dat groepje. We zijn nu allemaal echte vriendinnen. Ik heb geluk gehad...

Greetz, Jana   


-----------------------------------


Wemelin




Ik heb afgelopen week mijn (ex) vriendin gezegd dat ik niet meer met haar wil omgaan. We waren vanaf groep 7, denk ik, vriendinnen, en in de eerste kwam ik bij haar in de klas terecht. We veranderden allebei hÃ©Ã©l veel, maar ik ben weer terugveranderd in wie ik was en zij is nog steeds heel extreem in alles wat ze doet. Ik heb haar een mailtje gestuurd en daarin gezegd dat ik denk dat ze een negatieve invloed op mij heeft en heel veel van mij verschilt, en blijkbaar is ze nu boos op me want ik hoor niks terug. Ze is wel al online geweest, maar praatte toen ook niet tegen mij. Voordat ik dit mailtje stuurde hebben we elkaar een half jaar ofzo niet gezien, dus ik snap niet waarom ze deze week ineens heel veel wil afspreken.


-----------------------------------


Ailey





Een paar voorbeelden: Ze gaat ongeveer twee uur vroeger slapen dan al haar leeftijdsgenoten. Echt extreem vroeg. Daarbij slaapt ze zo'n 11 uur per nacht, maar ze heeft een vorm van ADHD en is dus vaak hyperactief.

Ik ben er niet echt op uit om commentaar te leveren ofzo, maar de een heeft meer slaap nodig dan de ander. Ikzelf heb heel veel slaap nodig en ben nog heel vaak moe. Ik ga Ã³Ã³k veel vroeger slapen dan veel leeftijdsgenoten, maar dat maakt me echt niet uit. Ik slaap geen 11 uur per nacht - lang niet - maar toch de een heeft gewoon meer slaap nodig. Ik vind niet dat je haar dat kwalijk kan nemen.


Dat meisje kreeg ook altijd kleren van haar oudere zussen, die dan totaal uit de mode zijn en die haar niet eens goed aanpassen. 

Ik ken ook een meisje die zo is. Ze krijgt vaak kleding van haar oudere zussen, het is meestal te klein. Ze zijn niet rijk en dus zat er weinig op.
Maar goed, om een beetje On - Topic te blijven.
Dit meisje achtervolgde mijn 'vriendinnen - groepje' van toen ook altijd. Ze dacht dat wij haar graag mochten maar ik denk dat ik enige was die haar mocht. De rest mocht haar totaal niet en ze vonden het vreselijk dat ze steeds bij ons was. Ze achtervolgde ons ook als een hondje - om zo maar even te zeggen, maar verder had ze niemand. Anders moest ze altijd alleen zitten en had ze gewoon niemand om mee te praten. 
Dat was namelijk eerst zo, toen hebben ik en een vriendin haar een keer uitgenodigd om bij ons te komen zitten en ze was zo blij. Ze was echt zo blij dat ze eindelijk mensen had met wie ze om kon gaan. Ze zei het niet maar je kon het aan haar gezicht zien.
Die vriendin is later naar een andere klas gegaan en toen bleef ze dus wel bij mij en mijn vriendinnen. Maar de rest mocht haar niet echt, maar niemand van hen durfde er wat van te zeggen.

Maar goed, ik vind dat je mensen eerst de kans moet geven en tijd voor ze neemt. Naar mijn mening heeft iedereen wel iets aardigs of liefs in zich ^^. Want meestal als je de tijd om mensen beter te leren kennen zijn ze heel erg aardig. En als je dan diegene echt niet mag, ja dat kan gebeuren. Iedereen heeft wel mensen die hij of zij niet mag.


-----------------------------------


FireBolt428




oh, man, in ons jaar zit er ook zo een *****, en die is super asociaal en heeft daardoor weinig tot geen vrienden, die is ook wel superaggressief en kan anderen ook wel aggressief krijgen (mij bijvoorbeeld) en het is gewoon zo een idioot vaak, hij loopt achter mensen aan en is superzielig ( in de negatieve zin dan) hij blijft dan altijd plakken als je bijvoorbeeld met 1 van je beste vrienden wat aan het rondlopen ben op school en zit voortdurend irriterend te doen, vaak hebben die vriend en ik superveel moeite gedaan om hem af te schudden of gewacht tot hij iemand anders heeft gevonden om te ambeteren, maar die wil gewoon zijn gezelschap forceren en soms snappen we echt niet of die nu niet doorheeft dat die soms niet gewenst is, of zich gewoon dom laat  :roll:


-----------------------------------


The Girl Who Lived




Ah, jhaa dat heb ik ook wel eens. 
Meestal verzin ik een of ander smoesje om onder een afspraak uit te komen..  :oops: 
Best wel gemeen jhaa maar ik vind het nog harder om gewoon recht in het gezicht van iemand te zeggen: 'Ik heb geen zin in jou, ik ga liever iets met mijn VRIENDEN metdoen..' wahaha wel een beetje anders natuurlijk maar dan nog..


-----------------------------------


Sofie





Een paar voorbeelden: Ze gaat ongeveer twee uur vroeger slapen dan al haar leeftijdsgenoten. Echt extreem vroeg. Daarbij slaapt ze zo'n 11 uur per nacht, maar ze heeft een vorm van ADHD en is dus vaak hyperactief.

Ik ben er niet echt op uit om commentaar te leveren ofzo, maar de een heeft meer slaap nodig dan de ander. Ikzelf heb heel veel slaap nodig en ben nog heel vaak moe. Ik ga Ã³Ã³k veel vroeger slapen dan veel leeftijdsgenoten, maar dat maakt me echt niet uit. Ik slaap geen 11 uur per nacht - lang niet - maar toch de een heeft gewoon meer slaap nodig. Ik vind niet dat je haar dat kwalijk kan nemen.

Ja, maar ik wÃ©Ã©t gewoon dat ze het niet nodig heeft. Ze is echt hyperactief maar dan ook Ã©cht actief, tot het irritant wordt. Vaak sta je rustig te praten met iemand en ineens komt dat mens bijna op je rug springen :p. Nouja, volgens mij is voor haar 11 uur te veel. 

Sinds dit jaar zit er een nieuw meisje bij ons op school (niet in m'n klas ofzo, gewoon in m'n jaar) en ze maakt maar geen vrienden, niet in haar klas, niet ergens anders. Ze kende nochtans wat mensen uit haar klas van vroeger, maar ze heeft eigenlijk met niemand echt contact. De eerste dagen kwam ze bij zo een oude kennis aan tafel zitten, een vriendin van mij, en m'n beste vriendin en ik babbelden wat met haar, om haar wat gerust te stellen enzo. Nu zegt ze heel weinig terug, maar goed we blijven vriendelijk, ze zit wel bij ons aan tafel enzo, als je haar rechtstreeks iets vraagt antwoord ze wel maar voor de rest eet ze gewoon stilletjes haar boterhammen op. Na het eten verdwijnt ze dan, vaak zonder ook maar iets te zeggen. In feite vind ik dit nog irritanter dan zich opdringen, want we voelen ons vaak schuldig, alsof we haar uitsluiten, maar dat doen we juist niet, we proberen haar zoveel mogelijk bij het gesprek te betrekken. Toen we op schoolreis gingen hadden we natuurlijk al snel door dat ze wel niemand zou hebben om mee op de kamer te liggen, dus we stelden het haar voor, ze is akkoord, maar op de vergadering van de kamerverdeling zelf komt ze niet eens ! Dan hebben wij, aardig als we zijn haar naam er maar bijgeschreven. Op die reis ging zij telkens heel vroeg slapen, deed geen enkel spelletje of gesprek mee, ze was er gewoon. Maar als ze dan ging slapen durfden wij ook niet veel meer doen, dat is ook niet leuk voor haar natuurlijk  

Ik vind het echt moeilijk, ze lijkt elk contact af te wijzen en tegelijk weer niet, wij zijn wel aardig enzo maar echt leuk gezelschap is ze ook niet  

Dit lijkt me een moeilijke kwestie.. Als ik het zo lees wil ze wel vriendschap sluiten maar durft ze niet goed ofzo? Ik weet niet, ik ben geen psycholoog ofzo, maar het lijkt me iig moeilijk om daarmee om te gaan.. 


-----------------------------------


akkiej




Nou, ik heb gelukkig nog nooi echt zo situatie gehad, hoe wel ik dah wel een keer zoiets op vakantie had gehad, mijn vakantie vriendin en ik hebben hem toen geprobeerd te ontlopen ( i know: best hard) Maar ons plan faalde. Maar nu  heb ik hem dus ook op msn, en hij is heel aardig en ook op het laats van de vakantie gingen we gewoon met hem om. x


-----------------------------------


LavenderBrown




Sinds dit jaar zit er een nieuw meisje bij ons op school (niet in m'n klas ofzo, gewoon in m'n jaar) en ze maakt maar geen vrienden, niet in haar klas, niet ergens anders. Ze kende nochtans wat mensen uit haar klas van vroeger, maar ze heeft eigenlijk met niemand echt contact. De eerste dagen kwam ze bij zo een oude kennis aan tafel zitten, een vriendin van mij, en m'n beste vriendin en ik babbelden wat met haar, om haar wat gerust te stellen enzo. Nu zegt ze heel weinig terug, maar goed we blijven vriendelijk, ze zit wel bij ons aan tafel enzo, als je haar rechtstreeks iets vraagt antwoord ze wel maar voor de rest eet ze gewoon stilletjes haar boterhammen op. Na het eten verdwijnt ze dan, vaak zonder ook maar iets te zeggen. In feite vind ik dit nog irritanter dan zich opdringen, want we voelen ons vaak schuldig, alsof we haar uitsluiten, maar dat doen we juist niet, we proberen haar zoveel mogelijk bij het gesprek te betrekken. Toen we op schoolreis gingen hadden we natuurlijk al snel door dat ze wel niemand zou hebben om mee op de kamer te liggen, dus we stelden het haar voor, ze is akkoord, maar op de vergadering van de kamerverdeling zelf komt ze niet eens ! Dan hebben wij, aardig als we zijn haar naam er maar bijgeschreven. Op die reis ging zij telkens heel vroeg slapen, deed geen enkel spelletje of gesprek mee, ze was er gewoon. Maar als ze dan ging slapen durfden wij ook niet veel meer doen, dat is ook niet leuk voor haar natuurlijk  :? 

Ik vind het echt moeilijk, ze lijkt elk contact af te wijzen en tegelijk weer niet,  wij zijn wel aardig enzo maar echt leuk gezelschap is ze ook niet  :roll: 

Hmm .. Ik denk dat dit meisje gewoon een beetje in haar eigen wereld wil leven. Als er 2 meiden zijn die interesse in haar tonen en ze zou op zoek zijn naar contact en vriendschappen, dan zou ze wel reageren en interesse tonen en naar jullie toe gaan, etc. Maar misschien vindt ze het wel fijn om alleen te zijn met haar gedachten en een beetje dromen of zo? Ik ken wel mensen die volledig in hun eigen wereld leven en het niet erg vinden als ze alleen zitten. 

Dan willen ze soms het liefst met rust gelaten worden. Ook gaan ze bijna nergens heen, gewoon omdat ze het thuis wel fijn vinden, op hun kamer etc. Maar misschien moet je haar gewoon een beetje met rust laten; wel aardig doen, maar gewoon wachten tot ze naar jou toe komt, of niet. Mensen houden er ook niet van als er dingen aan hun worden opgedrongen (waar ik niet mee zeg dat jullie opdringerig zijn, jullie zijn gewoon vriendelijk omdat jullie willen dat zij ook een beetje contact heeft met mensen).

Ik heb zelf even niks om hier te zetten hoor, maar ja, daar wilde ik gewoon even op reageren xP


-----------------------------------


Merel




Misschien heeft LavenderBrown wel gelijk. Er zijn heus wel mensen die gewoon geen behoefte hebben aan sociaal contact. Het zal waarschijnlijk wel nog komen.

Het gebeurt bij mij niet echt vaak dat ik mensen echt onaardig vind en ze uit mijn buurt wil, maar als er iemand steeds rond je drentelt als je eens iets privÃ© aan je vriendin wil zeggen kan ik soms een beetje boos worden.

Meestal vind ik die persoon wel aardig maar heb ik geen behoefte aan nieuw gezelschap. Ik ben blij met de vriendengroep die ik nu heb, en ben soms bang als er dus iemand nieuw bijkomt dat die uit elkaar valt. Dat is ook een van de redenen dat ik waarom ik het niet leuk vind.

Ik kan er meestal wel inkomen dat die persoon Ã­emand zoekt. 
Gelukkig gebeurt het amper bij mij. 

Een keer heeft iemand mij gezegt dat ik zogezegt teveel met zij samen liep en ik heb me er niet veel van aangetrokken. Maar zelf zou ik het nooit doen. Geloof me, het komt toch hard aan als iemand zegt: 'Ja, mijn vriendinnen zijn nu al zo lang mijn vriendinnen dat jij er niet echt bij hoort'. Het kwam toch daar op neer. Alleen snap ik daar een paar dingen niet rond, maar het wordt te lastig voor mijn vingertjes om het hele verhaal te doen :P .

Merel


-----------------------------------


Wemelin




Ik ben dus zo iemand waar Metje het over heeft... :P 

Ik heb echt totÃ¡Ã¡l geen behoefte een sociaal contact en vrienden en al. Op school zit ik wel in een groepje met nog 3 meisjes, maar die zie ik nooit buiten school. Zij willen vaak wel met mij afspreken maar dan verzin ik smoesjes waarom ik niet kan, enz. 

Ik denk dat ik 1 keer in de maand met iemand afspreek, en dat vind ik meer dan genoeg... Ik ken ook mensen die bijna elke dag met iemand afspreken, en dat lijkt mij Ã©cht niet leuk! Ik ben zo iemand die altijd alles alleen wil doen, dus dan kun je je denk ik wel voorstellen dat ik ook geen vrienden-mens ben... 

't Is alleen nogal lastig om dit tegen de mensen uit te leggen die wel vrienden met je willen zijn, daarom ga ik maar door met smoesjes verzinnen en ze 1 keer per maand buiten school zien, anders ben ik ook op school alleen (hier wil ik trouwens niet alleen zijn, op school, in de pauzes enzo. Dan vind ik het meestal ook wel gezellig met een groepje meisjes waar ik dan bij kan gaan zitten)... 


-----------------------------------


No




Elke mens heeft contact nodig. Zo vroeger was ik zo iemand die nooit wat afsprak en alleen in mijn kamer zat. Maar dat is inmiddels verdwenen. Het heeft gewoon tijd nodig.


-----------------------------------


Judith




Hoi,
Ik heb hier al eens op gereageerd, maar toen was er niemand die zo kleefde. Nu dus wel. Eerder was ik altijd van mening dat er niets mis was met vrienden, maar zij dringt zich wel heel erg op.
Dat meisje zat vorig jaar in de andere klas, maar omdat ze het daar niet zo naar haar zin had kwam ze naar onze klas. Ik had best wel medelijden met haar; het lijkt me erg vervelend om van klas te moeten veranderen omdat je het niet naar je zin had. Ik ben dus in de eerste les naast haar gaan zitten en heb een beetje met haar gepraat.
Ze was best aardig, dus ik vroeg me eigenlijk al af waarom ze geen vrienden had in haar oude klas.
Na de les ging ik bij mijn vrienden staan en liepen we door naar de volgende les. Tot mijn verbazing volgde ze me gewoon en ging ze direct naast me zitten, nog voordat ik aan iemand kon vragen of die persoon naast me ging zitten. 
Zo ging het de hele dag, en dat vond ik erg vervelend. Ik ben erg gesteld op sociaal contact en wil daarom niet elke les naast dezelfde persoon zitten. Ik dacht dat het wel op zou  houden na een tijdje, maar nee, het werd zelfs nog erger. Ze volgt me overal; zelfs als ik in de pauze naar de wc ga, volgt ze me en wacht ze! Gelukkig begint het nu iets minder te worden en kan ik in de pauze weer bij mijn vaste vriendengroep eten (het zijn jongens en volgens mij is ze een beetje bang voor ze) en volgt ze me daar niet.
Ik denk dat ze bang was dat ze weer geen vrienden zou krijgen en daarom helemaal vastplakte. Maar ja, voor mij is dat natuurlijk geen pretje, maar ik vind het ook erg lullig om recht in haar gezicht te zeggen: Ik vind je niet aardig en ik wil niet dat je me volgt. 
Groetjes,
Judith


-----------------------------------


Witch_Eva




 @Judith 

Niet om jou belachelijk te maken, maar ik begrijp dat meisje wel. Als je geen vrienden hebt, en je word gepest. En dan kom je in een nieuwe klas en dan komt er iemand naar je toe lopen (jij dus) dan zal ik ook de hele tijd wel bij die persoon lopen.

Ik bedoel jij was de enige die aardig tegen haar deed. En als je voor de rest niemand kent dan kan het nog wel eens zijn dat ze jou achter na loopt.

Ik kan het me ook wel voorstellen dat jij andere mensen wilt ontmoeten, maar ja ik begrijp haar ook wel.


-----------------------------------


DragonFly




@Witch_Eva en Judith:

Eva: ik vind dat je helemaal gelijk hebt!
Judith: waarom geef je dat meisje geen kans.
Misschien ka je haar beter in je vriendengroep opnemen en haar voÃ orstellen aan de anderen.
Daarbij zal het voor jou ook heel wat minder "erg" worden als ze ook met anderen kan omgaan.
Dat meisje heeft niemand dus je moet haar ook niet negeren.
Denk er eens aan hoe jij je zou voelen in haar plaats, zou je niet hetzelfde gedaan hebben?
Ik vind dat je haar buitensluit en dat meisje gaat zich erg ongelukkig na een tijdje voelen, en dat is toch ook niet de bedoeling?


-----------------------------------


Stephanie_




Wat ik juist heb, is dat ik wel een groepje heb waarmee ik optrek, maar echte vriendinnen kunje het niet noemen. Ik heb best andere interesses dan hun, en ben gewoon anders.. We hebben een 'populaire' groep meiden in de klas, waar ik met een paar wel goed mee op kan schieten, en het groepje waarmee ik omga. Gewoon hun humor enzo is anders.. ik lach heus wel is met hun maar niet het hardst xD . Misschien heb ik gewoon niet de goeie typjes in de klas.


-----------------------------------


Witch_Eva




Wat ik juist heb, is dat ik wel een groepje heb waarmee ik optrek, maar echte vriendinnen kunje het niet noemen. Ik heb best andere interesses dan hun, en ben gewoon anders.. We hebben een 'populaire' groep meiden in de klas, waar ik met een paar wel goed mee op kan schieten, en het groepje waarmee ik omga. Gewoon hun humor enzo is anders.. ik lach heus wel is met hun maar niet het hardst xD . Misschien heb ik gewoon niet de goeie typjes in de klas.
 Nou ik heb echt precies hetzelfde... Ik zit op school ook wel bij een groep maar ik heb ook niet echt vrienden. Buiten school ga ik gewoon met niemand om.. Alleen in de pauzes en in de les met dat groepje dan... 

Ik realiseer me nu opeens dat we op dezelfde school zaten, dus inderdaad dat klopt dan ook.. :P Zo gaat het daar


-----------------------------------


Elyn




nee, ik heb niet egt dat probleem... ik heb wel net 2 leuke meisjes in mn klas die allebei een beetje bevriend met me zijn geworden, maar nu is het wel telkens uitvechten wie langs me komt zitten in de klas...

en ik ken(de) iemand van wie ik dacht dat ze een vriendin was, een heel goee zelfs, maar ik betrapte haar terwijl ze vuile roddels over mij verkondigde... best wel een schok.... ze zei daarna zo van: 'je dacht toch niet dat wij vriendinnen waren??' en 'ik moet aan mn reputatie denken'
tja...


-----------------------------------


-0-lin-0-




wat harry's-gitly ook al zij dat had ik ook.
iemand van dat ik dacht dat die een 'goede' vriendin was bleek dat niet te zijn, dat was ook een paar jaren geleden enzo toen ik vroeg of we wel echte goede vriendinnen waren zij ze nee en toen zij ze dat we geen echte vriendinnnen meer waren daardoor voelde ik me heel erg rot.

Toen (weet het niet zo zeker meer dat is lang geleden 4 jaar ofzo ;)) en toen waren we geen echte vriendinnen :( vond ik wel jammer met haar kon ik echt goed praten maar nu heb ik wel vriendinnen waarmee ik alles kan doen enzo


-----------------------------------


celtic_me




Ik ken iemand, niet echt een vriendin van mij, maar ik heb met haar op de lagere school gezeten. Zij deed de hele tijd alsof het mijn vriendin was, en ze moeide zich altijd met alles. Ze was pas gelukkig als ze mij de les kon spellen, en maar kon preken tot het aan mijn oren uit kwam. 
Ik vind haar erg vervelend, maar als ik zeg dat ze ermee moet ophouden, doet ze gewoon alsof ze niets verkeerd doet, en dan word ik nog lastiger. 
Niks aan te doen zeker?


-----------------------------------


Sophie Wemel




Tja, bij mij is er een meisje in de klas die mijn 'vriendin' is. In het begin van het jaar deed ze heel aardig tegen mij, maar tegenover vandaag begint ze mij soms opeens af te blaffen en is ze keigrof tegen mij. Ik probeer ze te vermijden door niet naast haar te zitten tijdens het middageten te zitten, want anders geeft ze er toch commentaar op. Ik begin te eten van mijn Bifiworst en ze zegt 'gore' tegen mij. Dat meisje is wel marrokaanse en marrokaanse mensen mogen misschien geen varkensvlees eten, maar ze moet wel respect hebben voor de mensen die het wel eten. Niet leuk maar ik durf niet tegen haar te zeggen dat ik haar wat onbeleeft vind. Anders begint ze mij toch af te blaffen. 
En vanmiddag waren er enkele vriendinnen aan het afspreken voor morgen naar het koopcentrum te gaan. Ja, zij volop aan het praten en ik zei dat ik niet kon omdat ik morgen mijn draadje van mijn beugel moet vervangen. En mijn zogenaamde vriendin dan:"Oh da geeft nie, we hebben u dan ook nieks gevraagt!" Sorry maar dat gaat te ver. Ze kan soms wel aardig zijn hoor, maar soms is ze keigrof tegen mij en ik ben dat beu. Maar ik kan het anderzijds niet over mijn hart krijgen om haar te laten vallen. :( 


-----------------------------------


Donya_07




Ik en Tineke worden af en toe gek van zo'n meisje uit onze klas;

D zat een keertje bij ons, en toen vroeg ze waar Tineke woonde, Dus Tineke gaf antwoord. 
En toen zei D meteen; OkÃ© dan kom ik je morgen ophalen (Om te fietsen).
Dus Ik en Tineke keken elkaar vol verbazing aan. Ik dacht echt bij mezelf; Word dat niet even gevraagd ofzo?!
Want ik fiets namelijk ook met tineke mee.
En op school bleef D ook de hele tijd bij ons lopen. Dus ik en Tineke gingen altijd na de les extra lang erover doen om onze boeken in de tas te doen zodat D eerder weg zou gaan  xP.
En dat blijkt te werken.

MAAR; Tineke was een keertje 1 of 2 weken niet op school, en toen kwam D dus de hele tijd naast mij zitten -__-''
En toen ging ik me de hele tijd na de les verstoppen totdat ze weg was  xP.  


-----------------------------------


Wemelin




@ d.Onjj_: nouja da's lastig voor je maar ook voor haar... Als jullie haar enige vrienden zijn snap ik wel dat zij jullie rondhangt. Maar als je haar echt niet aardig vindt kun je dat toch wel zeggen? Is moeilijk maarja nu laat je haar iets geloven wat helemaal niet zo is.

Nou ik heb dus geen probleem over mensen die bevriend met me willen zijn o.i.d., maar ik heb wel een groepje op mijn school waar ik mee optrek maar die ik totaal niet meer aardig vind. Ik ben hun reservevriendin, voor als ze ruzie met elkaar hebben. Zo gemeen. Maargoed en nu willen ze surprise doen en ik moet perse meedoen... -.- En dat hoef ik dus niet, niet met hen. Sinterklaas/surprise is heilig voor mij en dat laat ik niet verpesten door drie trollen die mij er helemaal niet bij willen hebben. Vorig jaar kreeg ik een doos met een cadeautje (nouja het cadeautje was wel leuk maar een doos is nou niet bepaald een surprise). Geen zin in dus. Maarja ik ga het wel gewoon eerlijk zeggen... Dan word ik waarschijnlijk nog de rest van het schooljaar genegeert maar ik zoek wel nieuwe 'vrienden'.


-----------------------------------


Choco




Oh ja dat is wel lastig >.<

Ik sta meestal buiten met mijn vriendinnen en dan komen er vaak 2 (nogal domme) meisjes bijstaan, en daar werd ik een beetje gek van en een andere vriendin ook, en dat zeiden we een keer tegen iemand en die had het weer doorgelult en toen was dat ene meisje een beetje boos geworden ^^
Maar het was ook gelijk weer over.. Maar ze staan er dus wel nog steeds.
Maar ja, het maakt niet zo veel uit..


-----------------------------------


Felix Fortana




ja ik heb dat eigenlijk ook
ik zat bij iemand in het lager kende die ni zo goe
en al en nu in het middelbaar zit die weer bij mij in de klas
ze vindt me tof en wil bevriend zijn terwijl ik haar niet echt mag
maar gelukkig ben ik ni zo als de anderen van mijn klas en bot af.
ik neem dan afstand van die en da helpt ze hangt niet meer rondt me

*oef*

Briga


-----------------------------------


Hermelien-fan




@ d.Onjj_; Zoiets had ik nou ook, en dat is nou nog steeds bezig.

Er is dus zo'n meisje (afgekort even; L) uit mijn klas, die al sinds de brugklas in dezelfde klas als mij zit. In de brugklas kende ik ook echt niemand, en ik werd dus bevriend met een aantal meisjes uit die klas, terwijl een ander groepje meisjes ook bevriend wouden raken met mij (omdat het een meisje was die ook een vriendin is van mijn beste vriendinnen), maar toen ik dus bevriend was geraakt met die anderen, hadden zij zoiets van; Ohjee, dat gaat niet goed. Nou, dat ging na een half jaar dus niet goed meer. We kregen ruzie en ze lieten me als een baksteen vallen, en ik had een tijdje toen geen vrienden meer. Dat meisje dat nu dus nog steeds in mijn klas zit, zat ook bij dat groepje, en die zei er toen helemaal niks van en liep gewoon mee met hun. Aan het einde van dat jaar raakte ik bevriend met dat andere groepje meisjes (E). In de tweede kreeg ik er een nieuwe, Chinese vriendin (H) bij, en daar ga ik nou nog steeds maar al te graag mee om, omdat we het gewoon over alles eens zijn en overal het zelfde over denken etc. (Ondertussen ben ik ook nog steeds bevriend met dat andere groepje). En al sinds eind vorig jaar irriteert L ons heel erg. We dachten dat het naderhand wel over zou gaan, maar nee. Dit jaar (ik zit nou in de derde, btw) ging dat nog steeds verder. Ze bleef altijd maar achter H en mij aan lopen, alsof we honing aan onze kont hadden, zei echt helemaal niks, je kan er niet mee praten, ze zit bij studielessen altijd maar voor zich uit te staren, als we het over iets leuks hebben, en iemand zegt iets grappigs, dan lacht ze ook maar mee, terwijl ze het helemaal niet volgt en niet weet waar het over gaat, en als ze de beurt krijgt in de klas, komt er ook niks uit haar mond. En als ze eens een keertje haar mond open doet, gaat het over mensen/dingen die wij niet kennen en dan springt ze altijd van de hak op de tak. En dat groepje vriendinnen (E) vind haar nu dus ook nog steeds irritant. En omdat L de hele tijd achter ons aan bleef lopen, wouden E enzo niet meer met H en mij omgaan. Terwijl ik hele goeie vriendinnen ben met E. Toen hebben H en ik de vrijdag voor de herfstvakantie een mailtje naar haar gestuurd over dat we ons aan haar irriteerden, en dat we een stapje terug wouden doen en geen vriendinnen meer wouden zijn. De week voor de proefwerkweek (vorige week, btw) was ze de hele week er niet. En dat alleen omdat wij dat mailtje hadden gestuurd. Ik begrijp haar best, maar het is dat het net een week voor de proefwerkweek is, en als je er maar van blijft weglopen, dat je dan ook geen meter vooruit komt. En we hebben nooit tegen haar gezegt dat we ruzie hadden met haar ofzo. Nou is ze weer terug op school, en blijft ze nog steeds achter ons aan lopen. Ik wil haar niet als een baksteen laten vallen, want ik weet hoe dat voelt, maar we hadden haar heel duidelijk gezegt dat we geen ruzie wouden en alleen maar een stapje terug deden. En ik ken haar dus al drie jaar, en in die drie jaar is ze niks veranderd. We hebben ook in dat mailtje gezet dat als ze zo door blijft gaan, nergens mee verder komt, want op een dag zitten we allemaal op een andere school, en niet meer in dezelfde klassen, en dan leert ze vanaf nu ook al niet om nieuwe vriendinnen te maken.

En nou zie ik dat het wel een heel lang verhaal is geworden ^^" Maar het is er nou in ieder geval uit.

En ik irriteer me dus nog steeds zwaar aan haar.


-----------------------------------


Narcissa




Ik heb eigenlijk als het ware "school vreinden" Ik ga echt alleen maar met hun om op school. Nooit buiten school. Ze weten ook niet mijn msnadress en noem maar op. Met school feesten, ga ik meestal ook niet naar toe ofzo. Omdat ik er niet zoveel aan vind. Een klasgenoot, wilt percee dat ik altijd mee gaat met haar. Als ze na school naar de stad wilt gaan of wat dan ook. En dan zeg ik elke keer nee, iets wat ze helemaal niet leuk vond. Toen heeft ze me eigenlijk laten vallen. Wat ik eigenlijk niet erg vind, wat heb je aan een vriendin die alleen maar blijft zeuren? Kijk een keer mee gaan ofzo . Dat maakt mij niet zoveel uit..maar niet elke dag. Daar heb ik gewoon geen tijd voor. En dat heb ik ook eerlijk gezegd, Alleen zei vond het minder.


-----------------------------------


Skay




Bij mij in de klas zit een jongen, hij gaat niet echt veel met de rest om. Dus hangt hij met ons(meisjes). eerst vond ik dat niet erg, maar hij begint  nu irritant te worden. En erg vervelend, ook op de msn. Anderen reageren er netzo op als mij. Ik probeer hem nu een beetje te negeren, door met anderen om te gaan hopelijk werkt het. 
En Ã©Ã©n meisje: ik heb 1 keer met haar gepraat en nu hangt ze in de pauzes om me heen. Ik ben echt niet populair hoor!! Vaak ga ik dan maar een boek lezen, maar ze snapt de hint niet altijd. 

Ik hoop maar dat het gaat werken, want ik wil haar niet al te veel kwetsen.


-----------------------------------


No




Bij mij in de klas zit een jongen, hij gaat niet echt veel met de rest om. Dus hangt hij met ons(meisjes). eerst vond ik dat niet erg, maar hij begint  nu irritant te worden. En erg vervelend, ook op de msn. Anderen reageren er netzo op als mij. Ik probeer hem nu een beetje te negeren, door met anderen om te gaan hopelijk werkt het. 
En Ã©Ã©n meisje: ik heb 1 keer met haar gepraat en nu hangt ze in de pauzes om me heen. Ik ben echt niet populair hoor!! Vaak ga ik dan maar een boek lezen, maar ze snapt de hint niet altijd. 

Ik hoop maar dat het gaat werken, want ik wil haar niet al te veel kwetsen.

Haha dat had ik ook in mijn klas gehad. Die jongen ging nooit met ons om. Ach ja die jongen is echt beinvloedbaar. Die jongen loopt die meisje als een hond. Niet normaal meer. Maar we vermoeden dat hij homo is. Maar hij heeft ontkend. Dat is oke. maar je moet niet altijd bij dames zijn en homotrekjes doen.
Maar later trok hij meer met ons. Wat later bleek dat hij een spion speelde. Het klinkt stom. Maar het is helaas wel zo. Ik had een klas dat er verschillende personen echt heel erg waren. Meestal de dames en ook paar jongens. en we waren heel vaak neutraal. Volgens dames waren we niet neutraal. Belachelijk. Paar jongens zie ik nog wel en trek met hun op. Er zijn wel veel mensen weg bij onze groep. Maar ja als je beinvloedbaar bent. Dan kin je er weinig tegen doen.


-----------------------------------


Lord_Kiwi




Bij mij in de klas zit een jongen, hij gaat niet echt veel met de rest om. Dus hangt hij met ons(meisjes). eerst vond ik dat niet erg, maar hij begint  nu irritant te worden. En erg vervelend, ook op de msn. Anderen reageren er netzo op als mij. Ik probeer hem nu een beetje te negeren, door met anderen om te gaan hopelijk werkt het. 
En Ã©Ã©n meisje: ik heb 1 keer met haar gepraat en nu hangt ze in de pauzes om me heen. Ik ben echt niet populair hoor!! Vaak ga ik dan maar een boek lezen, maar ze snapt de hint niet altijd. 

Ik hoop maar dat het gaat werken, want ik wil haar niet al te veel kwetsen.

dta heb ik ook gehad, in de 1e. een vriend van me was een zachtuitgedrukt verlegen. hij ging ook alleen maar met de meiden om. bij elke les ging hij naast mij zitten omdat hij mij goed kent. dat vond ik echt irritant ik kon nooit naast mijn vriendinnen zitten. en als hij alleen zat zei iedereen uit me klas altijd noortje waarom ga jij niet even naast hem zitten hij is zo alleen. toen had ik echt genoeg er van. ik leek zijn babyzitter wel. ik ben hem maar een beetje gaan negeren en hem aansporen om bij de jongens te gaan zitten. volgensmij heeft het niet echt gewerkt want ik zit nu in een andere klas en hij zit altijd alleen best wel zielig maar ik zit gewoon bij mijn vriendinnen. beetje hard maar hij moet maar leren vrienden te maken  :)


-----------------------------------


Tienerd




@ d.Onjj_: nouja da's lastig voor je maar ook voor haar... Als jullie haar enige vrienden zijn snap ik wel dat zij jullie rondhangt. Maar als je haar echt niet aardig vindt kun je dat toch wel zeggen? Is moeilijk maarja nu laat je haar iets geloven wat helemaal niet zo is.

Oooh, maat ze weet het nu wel hoor. ;)
Enne, over dat zij verder geen andere 'vriendinnen' heeft, dat heeft ze dus wel, al betwijfel ik er aan of die ook wel zo blij met haar zijn. (a) Oooh FOEI! anyways, in de pauze gaat ze gelukkig altijd naar haar vrienden. En believe me, ze heeft er genoeg. ;) Ze kan opzich best aardig zijn hoor, niks verkeerd mee, maar ik erger me zo vaak aan haar, zoas: Ze schept altijd over haar vriendje op, die een stuk ouder is dan haar, dus is ze zogenaamd stoer. (wat een creep is het trouwens.. (a)) ze wil erg graag naar een hoger niveau, waar Donja en ik dus ook heen willen, maar ze skettert zÃ³ hard door de klas, heeft een grote bek tegen de leraren en haar cijfers zijn nou niet wat je zegt super en dan zegt ze van; "Oooh ja, ik ga echt wel hoger, want ik ben ALLES" -.- 'cause I'm the king.. Yeah king of the idiots bedoel je.. Puh. Nee, zij hoeft niet zo snel bij me te komen om 'gezellig' een praatje te maken. ;)


-----------------------------------


Judith




@Witch_Eva en Judith:

Eva: ik vind dat je helemaal gelijk hebt!
Judith: waarom geef je dat meisje geen kans.
Misschien ka je haar beter in je vriendengroep opnemen en haar voÃ orstellen aan de anderen.
Daarbij zal het voor jou ook heel wat minder "erg" worden als ze ook met anderen kan omgaan.
Dat meisje heeft niemand dus je moet haar ook niet negeren.
Denk er eens aan hoe jij je zou voelen in haar plaats, zou je niet hetzelfde gedaan hebben?
Ik vind dat je haar buitensluit en dat meisje gaat zich erg ongelukkig na een tijdje voelen, en dat is toch ook niet de bedoeling?

Dat is het punt nu juist. Ik heb haar toch een vrij redelijke kans gegeven, al komt dat uit mijn post niet helemaal over.
Ik heb haar een paar keer gevraagd of ze met mij en een paar meisjes kwam meeÃ«ten, van meisjes waarvan ik zeker wist dat ze haar niet zouden pesten (mijn andere vrienden kunnen nog wel eens lomp doen, vandaar). Dat meisje kwam naar onze klas toe, omdat ze daar vriendinnen had. Dus ze had wel iemand, alleen die vriendinnen heeft ze volgens mij best wel verwaarloost en nu heeft ze daar niet veel contact meer mee. 
Ik heb dus wel mijn best gedaan om het haar naar d'r zin te maken, dat ze weer een vriendenkring zou kunnen opbouwen. Helaas heeft ze deze kansen alleen niet benut; ze blijft achter mij aanlopen. Ik vind het niet erg om af en toe iets met haar te doen, of af en toe eens af te spreken, maar ik vind het vervelend als ze me overal volgt. Ik wil ook graag dingen doen met de rest van de klas en andere vriendinnen, en ik wil ook wel eens iets leren of alleen zijn. Ze volgt me zelfs naar de wc, en dat vind ik toch wel wat ver gaan. Ik heb haar al eens voorzichtig geprobeerd uit te leggen wat ik vind; maar ze begrijpt het niet of wil het niet begrijpen. 


@Judith 

Niet om jou belachelijk te maken, maar ik begrijp dat meisje wel. Als je geen vrienden hebt, en je word gepest. En dan kom je in een nieuwe klas en dan komt er iemand naar je toe lopen (jij dus) dan zal ik ook de hele tijd wel bij die persoon lopen. 

Ik bedoel jij was de enige die aardig tegen haar deed. En als je voor de rest niemand kent dan kan het nog wel eens zijn dat ze jou achter na loopt. 

Ik kan het me ook wel voorstellen dat jij andere mensen wilt ontmoeten, maar ja ik begrijp haar ook wel.

Ik snap jouw standpunt ook wel; maar zoals je in de rest van mijn post kunt lezen snap je misschien iets meer wat ik bedoel.
Groetjes, Judith


-----------------------------------


Jess




Ik denk dat iedereen dit probleem wel een keer heeft. Je kunt er niet vanuit gaan dat je het met 'iedereen' goed kan vinden.

Als je zin hebt (a), read my story:

Elke dinsdag heb ik autorijles. Als ik klaar ben met autorijlessen ga ik met de bus weer terug naar huis. Nu zit er elke dinsdag hetzelfde meisje bij mij in de bus =/. Ze verteld mij elke keer hele 'stoere' verhalen, ik word er gek van. Ik doe wat bot- afwijzend- arrogant en ik maak haar gewoon echt duidelijk dat ik niet echt zin heb in haar gezelschap. Laatst maakte ze de opmerking: 'Ik vind het zo leuk om met je te kletsen in de bus, als we vriendinnen worden dan kan ik later tegen mijn kinderen zeggen: Kijk haar heb ik ontmoet in de bus'.

Dus ik denk: OMG OMG- go away. Ze doet ook elke keer zo 'kinderlijk'  en verteld vaak sterke verhalen. Altijd heeft ze ruzie met iemand, of wil ze iemand slaan =/.

Eigenlijk moet ik gewoon eerlijk tegen haar zijn. Maar dat vind ik moeilijker dan ik dacht. Gister wilde ze naast me zitten in de bus (ik zat in een 4-zit). Dus ik gooi mijn voeten op die bank en zet mn tas naast me neer en luister wat naar mijn muziek. Gaat ze op die 4-zit naast mij zitten en weer uitgebreid lopen praten. Zucht.

Als ik wil dat dit stopt kan ik beter maar eerlijk zijn, niet? Of heeft iemand nog andere tips (a). Altijd welkom namelijk. (Misschien even handig; zij is 13 en ik 18. Niet dat ik iets tegen 13-jarigen heb. Not at all. Maar zij is vervelend).


-----------------------------------


Elyn




OMG, moet je horen....

een paar weken geleden kwam er een nieuw meisje op onze school, Sanne. ze kwam uit Antwerpe en ken de echt niemand hier... onder een pauze zag ik haar helemaal alleen zitten, en goed als ik ben, sprak ik haar aan en nam haar mee naar mn vriendenclubje.. 
sindsdien stond ze altijd bij ons en hing van die geweldige verhalen op. 
o. a. dat ze 400 euro per week krijgt, 8 liefkes heeft, heel rijk is, vaak spijbelt... 
ik had zoiets van OMG, zwijg toch! 
ik heb geprobeert van af en toe es te zeggen: 'en hebt ge al vrienden gemaakt?' maar ok, ik was haar enige vriendin en ik ving haar op in een nieuwe school... 
maar toen kreeg ik van een klasgenoot te horen dat ze had gezegd: 'mag ik onder de pauze bij u staan? ik ben die kleuters beu..'

zoiets krijg je dan te horen!! ik heb haar geholpen, haar opgevangen, en dan noemt ze ons 'kleuters'!!!

pff, dan hoeft het voor mij nie meer... als ze zo doet achter onze rug...


-----------------------------------


Serverus Sneep




Toen ik in de brugklas kwam, leek ik al minstens op een 3e klasser (vooral door me lengte) en ik had van thuis al vrienden uit hogere klassen dus daar ging ik meestal mee om. Ik rookte toen ook en leek veel ouder dan ik eigenlijk was. Daarom waarschijnlijk ook wouden opeens veel jongens uit me klas bevriend met me zijn, maar het waren bruggies net zoals ik, maar ik ging niet met ze om en gedroeg me ook niet als een bruggie. Dat was dus behoorlijk irritant en ik kan moeilijk tegen ze gaan zeggen dat ze op moeten rotten. Uiteindelijk ben ik gewoon met een paar jongens uit me klas omgegaan en gezegd dat ze niet iedereen mee konden nemen naar mijn groep. Hun wel, maar niet dat ze iedereen gingen meenemen. Probleem opgelost! :wink:


-----------------------------------


Riesjuh




Ik ken iemand, en hij zit achter iedereens rug om dingen te zeggen, hij verdraait dingen wat je zegt, alleen maar om zichzelf, hij heeft amper vrienden en de vrienden die die heeft, zijn hem helemaal zat. Nu moet ik hem dus vertellen dat hij moet @#$$^#!


-----------------------------------


mairin




hey,
ik zie dat de meesten dit als een probleem zien maar bekijk het ook eens op een positieve manier, wanneer iemand graag met je bevriend wil zijn dan zal je blijkbaar wel iemand zijn die mensen aardig vinden en dat is een positieve eigenschap.
ik kan me heus wel voorstellen dat het soms vervelend is maar stel je eens voor dat jij diegene bent, hoe zou jij je dan voelen. 
hetgeen wat mensen onderscheid van de meeste dieren is het inlevingsvermogen, dus gedraag je als een mens en niet als een dier 
groetjes


-----------------------------------


JustxMe




Ik heb een meisje in de klas.
Ze wordt niet gepest maar niemand wil bij haar zitten omdat ze erg arrogant doet enzo.
En tijden een KWT (Keuze Werkt Tijd) ging ik bij haar zitten omdat er niemand anders zat. Het was wel gezellig enzo.
Maar de voglende dag ging ze de hele tijd bij me zitten, rond me heen hangen enzo.
OkÃ©, dat begrijp ik wel maar ik ging dus zitten met haar ergens en mijn vriend wou erbij zitten en ze zei heel bot dat dat niet mocht, ze wou niet bij hem zitten. Dus ik heb het 1 keer zo gelaten (na Sorry te hebben gelipleeds naar hem) maar ze deed dat dus iedere keer. 
En mijn Beste Vriendin is blijven zitten dus ja logische dat ik in de pauze liever bij haar blijf dan naar Middenwaard. Maar dat meisje hangt dan de hele tijd bij ons en ze snapt onze humor niet enzo. Eerst vond mijn vriendin het niet erg maar daarna deed dat meisje onwijs arrogant en ging haar uitschelde. Toen heb ik gezegdt dat ze mijn vrienden niet moet gaan uitschelden en als ze dat wel doet zoekt ze maar fijn andere mensen. 
Een paardagen liet ze me met rust maar daarna kwam ze weer bij me zitten en ging het weer zoals eerst. Dus toen mijn vriend weer bij mij wilden zitten en ze zei van: "Ik wil niet bij jou zitten"heb ik heel bot gedaan en mijn spullen gepakt en gezegdt "Maar ik wel".
En sindsdien laat ze me wat met rust, ik praat wel gewoon af en toe met haar en zit soms bij haar maar meer ook niet.
EN ik ben blij met de situatie nu ^.^


-----------------------------------


LunatiC.




Oke, ik moet tegeven dat als ik niet bevriend met iemand wil zijn, dat gewoon recht in die persoons gezicht zeg.
En zo dat het ook gelijk duidelijk is.
Sorry  :roll:, zo ben ik nu eenmaal.

Er is wel een meisje bij me op school die is, sorry dat ik het zeg, best vaag.
Ik ben een keer voor haar opgekomen, omdat een hele groep met meisjes om haar heen ston, en ja ik kon dat gewoon niet aanzien.
En ik zei dus tegen die meisjes: 'Sorry hoor, maar wat heeft ze jullie verkeerd gedaan?'
Ze zeiden toen ja ze heeft me geslagen toen zei ik weer: 'Dat lijkt me nogal sterk' (believe me, als je dr ziet..)
Anyway, en vanaf toen, iedere keer als ze me tegenkomt blijft ze staan en wacht ze tot ik hoi gezegd heb ofzo.
Ja sorry hoor maar get over it, 1 zo'n actie wil niet betekent dat ik gelijk je vriendin ben.


-----------------------------------


Mariky




Ik denk dat iedereen dit probleem wel een keer heeft. Je kunt er niet vanuit gaan dat je het met 'iedereen' goed kan vinden.

Als je zin hebt (a), read my story:

Elke dinsdag heb ik autorijles. Als ik klaar ben met autorijlessen ga ik met de bus weer terug naar huis. Nu zit er elke dinsdag hetzelfde meisje bij mij in de bus =/. Ze verteld mij elke keer hele 'stoere' verhalen, ik word er gek van. Ik doe wat bot- afwijzend- arrogant en ik maak haar gewoon echt duidelijk dat ik niet echt zin heb in haar gezelschap. Laatst maakte ze de opmerking: 'Ik vind het zo leuk om met je te kletsen in de bus, als we vriendinnen worden dan kan ik later tegen mijn kinderen zeggen: Kijk haar heb ik ontmoet in de bus'.

Dus ik denk: OMG OMG- go away. Ze doet ook elke keer zo 'kinderlijk'  en verteld vaak sterke verhalen. Altijd heeft ze ruzie met iemand, of wil ze iemand slaan =/.

Eigenlijk moet ik gewoon eerlijk tegen haar zijn. Maar dat vind ik moeilijker dan ik dacht. Gister wilde ze naast me zitten in de bus (ik zat in een 4-zit). Dus ik gooi mijn voeten op die bank en zet mn tas naast me neer en luister wat naar mijn muziek. Gaat ze op die 4-zit naast mij zitten en weer uitgebreid lopen praten. Zucht.

Als ik wil dat dit stopt kan ik beter maar eerlijk zijn, niet? Of heeft iemand nog andere tips (a). Altijd welkom namelijk. (Misschien even handig; zij is 13 en ik 18. Niet dat ik iets tegen 13-jarigen heb. Not at all. Maar zij is vervelend).

Dit klinkt nogal raar. Een 13-jarig iemand die tegen iemand van 18 aan gaat zitten lopen praten. En dan zijn het ook nog van die sterke verhalen. Als het nou iemand was die even oud als jij zou zijn zou het nog niet zo raar zijn, maar er zit wel een groot leeftijdsverschil tussen.

Ik vind dat je het gewoon een keertje tegen haar moet zeggen. Dat is misschien moeilijk, maar wel het beste als je echt gek van dat kind wordt. Het is misschien makkelijker om te zeggen omdat zij jonger is dan jij zelf. Athans dat heb ik altijd ^^ Als je het toch moeilijk vind om te zeggen kan je ook wat anders doen. Je hebt in de bus toch van die stoelen, waar maar een iemand op kan zitten.

Ga voortaan daar zitten zodat dat kind niet naast je kan komen zitten. Neem wat muziek mee en luister dat. Ondertussen kijk je uit het raam. Misschien ziet dat meisje dan dat jij helemaal geen interesse in haar gepraat hebt. Ik weet niet of het werkt, het is alleen maar een tip.


-----------------------------------


Elyn




OMG, moet je horen....

een paar weken geleden kwam er een nieuw meisje op onze school, Sanne. ze kwam uit Antwerpe en ken de echt niemand hier... onder een pauze zag ik haar helemaal alleen zitten, en goed als ik ben, sprak ik haar aan en nam haar mee naar mn vriendenclubje.. 
sindsdien stond ze altijd bij ons en hing van die geweldige verhalen op. 
o. a. dat ze 400 euro per week krijgt, 8 liefkes heeft, heel rijk is, vaak spijbelt... 
ik had zoiets van OMG, zwijg toch! 
ik heb geprobeert van af en toe es te zeggen: 'en hebt ge al vrienden gemaakt?' maar ok, ik was haar enige vriendin en ik ving haar op in een nieuwe school... 
maar toen kreeg ik van een klasgenoot te horen dat ze had gezegd: 'mag ik onder de pauze bij u staan? ik ben die kleuters beu..'

zoiets krijg je dan te horen!! ik heb haar geholpen, haar opgevangen, en dan noemt ze ons 'kleuters'!!!

pff, dan hoeft het voor mij nie meer... als ze zo doet achter onze rug...

well, nu deel 2. 
ik was haar kotsbeu en kwaad dat ze mijn vrienden en mij uitschold achter mn rug om. nu, als ik even bij een paar klasgenoten sta, en zij komt erbij, zeg ik sarcastisch: sorry hoor, maar ik ga even bij m'n kleuters staan...
meestal reageerde ze er niet op, maar ik wist dat ze me hoorde. ik heb dat zo'n 2 Ã¡ 3 keer gezegd, en sindsdien zie ik haar in de pauze niet meer...
als ik haar zie, ga ik haar niet uitschelden of zo [zo laag wil ik niet vallen], ik negeer gewoon en zeg geen woord tegen haar..

probleem opgelost.


-----------------------------------


dreamy81




Het kan moeilijk zijn om dat soort mensen achter je aan te hebben.

Het beste wat je kan doen is eerlijk zijn tegen zo'n persoon. Daar ben jij mee geholpen en die persoon in de toekomst ook. 

Maaaaaaaaaaar wel ff een waarschuwing. Mensen kunnen anders zijn dan je dacht in het begin. Je kan ook met zoiemand praten en kijken of je ergens dezelfde interesses in heb. En wie weet wordt je wel vrienden.


-----------------------------------


Jess




Dit klinkt nogal raar. Een 13-jarig iemand die tegen iemand van 18 aan gaat zitten lopen praten. En dan zijn het ook nog van die sterke verhalen. Als het nou iemand was die even oud als jij zou zijn zou het nog niet zo raar zijn, maar er zit wel een groot leeftijdsverschil tussen.

Ik vind dat je het gewoon een keertje tegen haar moet zeggen. Dat is misschien moeilijk, maar wel het beste als je echt gek van dat kind wordt. Het is misschien makkelijker om te zeggen omdat zij jonger is dan jij zelf. Athans dat heb ik altijd ^^ Als je het toch moeilijk vind om te zeggen kan je ook wat anders doen. Je hebt in de bus toch van die stoelen, waar maar een iemand op kan zitten.

Ga voortaan daar zitten zodat dat kind niet naast je kan komen zitten. Neem wat muziek mee en luister dat. Ondertussen kijk je uit het raam. Misschien ziet dat meisje dan dat jij helemaal geen interesse in haar gepraat hebt. Ik weet niet of het werkt, het is alleen maar een tip.

Het klinkt inderdaad nogal raar hÃ©. Misschien had ik mijn verhaal iets anders moeten beginnen, want ze begon natuurlijk niet â€˜zomaarâ€™ tegen me te praten. Het regende buiten, de bus kwam eraan en ik vroeg de buschauffeur of ik alvast in de bus plaats mocht nemen. Dat mocht. Toen kwam een meisje uit mijn dorp aangelopen, waarop nog 2 andere (voor mij onbekende meisjes) volgden. De nieuwe bushokjes in Emmeloord zijn zwaar verzaakt, ze zijn namelijk niet water bestendig. Dus ik druk op de noodknop op dat meisje uit mijn dorp erin te laten, de 2 andere meisjes liepen vanzelfsprekend ook naar binnen. Ã‰Ã©n van die meisjes is dus het Oh Zo Leuke Meisje dat nu constant tegen me loopt te praten.

Zo is het dus gegaan voordat ze tegen me begon te praten. Ik ben nu al twee keer met de auto terug gegaan vanuit Emmeloord dus ik ben haar niet meer tegengekomen. Bedankt voor je tips :). Die gaan zeker werken als ik haar nog een keer tegenkom!


-----------------------------------


Mariky




Dit klinkt nogal raar. Een 13-jarig iemand die tegen iemand van 18 aan gaat zitten lopen praten. En dan zijn het ook nog van die sterke verhalen. Als het nou iemand was die even oud als jij zou zijn zou het nog niet zo raar zijn, maar er zit wel een groot leeftijdsverschil tussen.

Ik vind dat je het gewoon een keertje tegen haar moet zeggen. Dat is misschien moeilijk, maar wel het beste als je echt gek van dat kind wordt. Het is misschien makkelijker om te zeggen omdat zij jonger is dan jij zelf. Athans dat heb ik altijd ^^ Als je het toch moeilijk vind om te zeggen kan je ook wat anders doen. Je hebt in de bus toch van die stoelen, waar maar een iemand op kan zitten.

Ga voortaan daar zitten zodat dat kind niet naast je kan komen zitten. Neem wat muziek mee en luister dat. Ondertussen kijk je uit het raam. Misschien ziet dat meisje dan dat jij helemaal geen interesse in haar gepraat hebt. Ik weet niet of het werkt, het is alleen maar een tip.

Het klinkt inderdaad nogal raar hÃ©. Misschien had ik mijn verhaal iets anders moeten beginnen, want ze begon natuurlijk niet â€˜zomaarâ€™ tegen me te praten. Het regende buiten, de bus kwam eraan en ik vroeg de buschauffeur of ik alvast in de bus plaats mocht nemen. Dat mocht. Toen kwam een meisje uit mijn dorp aangelopen, waarop nog 2 andere (voor mij onbekende meisjes) volgden. De nieuwe bushokjes in Emmeloord zijn zwaar verzaakt, ze zijn namelijk niet water bestendig. Dus ik druk op de noodknop op dat meisje uit mijn dorp erin te laten, de 2 andere meisjes liepen vanzelfsprekend ook naar binnen. Ã‰Ã©n van die meisjes is dus het Oh Zo Leuke Meisje dat nu constant tegen me loopt te praten.

Zo is het dus gegaan voordat ze tegen me begon te praten. Ik ben nu al twee keer met de auto terug gegaan vanuit Emmeloord dus ik ben haar niet meer tegengekomen. Bedankt voor je tips :). Die gaan zeker werken als ik haar nog een keer tegenkom!

Okay, maar het is toch wel een beetje vreemd dat ze nu opeens zo gaat kleven en kletsen enzo, terwijl jij denkt van: meid, hoe je hoofd nu maar eens.

Alsjeblieft voor de tips en succes ermee!


-----------------------------------


k1ara




Ik heb vaak dat mensen mij aardig vinden en met me om willen gaan en afspreken en ik daar echt niet op zit te wachten. toch vind ik het heel moeilijk om dat die personen duidelijk te maken, je wilt ze niet kwetsen of afpoeieren maar het toch op een duidelijke manier duidelijk maken dat je niks met ze wilt. Moeilijke situatie altijd.


-----------------------------------


Esmaisy




Ikzelf vind het gewoon heel moeilijk om vrienden te maken, omdat ik best verlegen ben en ik totaal niet bij de meeste mensen van het VMBO hoor. Heel veel zijn van de 'kijk mij nou knap en stoer zijn' tutjes en sommige zijn aardig, maar roddellen er achter je rug rustig op los. 
Ik ben veel serieuser en heb het niet over die oppervlakkige dingen, die interesseren me geen moer.
Ik heb geen idee hoe ik naar iemand toe moet stappen en als iemand aardig doet, ben ik daar al heel blij mee. Er zaten we aardige meiden in de klas waar ik vandaag naar toe ben gegaan, maar het is ook afwachten wat hun doen enzo. Weet iemand hoe ik van de verlegenheid af moet komen? Of die me andere handige tips wil geven?


-----------------------------------


Rogue




ik heb dat juist niet, al mag iedereen mij altijd wel en komt iedereen bij me voor advies en dingen, ik neem bijna niemand mee naar huis voor de gezelligheid dat zit niet in mijn aard. Ik hou mensen toch op afstand, ik ben aardig en gezellig maar verwacht niet dat ik je dichtbij laat komen, ik ben toch altijd al een eenling geweest, bij keuze.


-----------------------------------


Sophie Wemel




Ik heb dit nog nooit echt meegemaakt. Er waren wel mensen die met me bevriend wouden worden maar ik ook met hen dus dat is nooit een probleem. 

Deze keer is het wel iets anders en heb ik geen flauw idee of die persoon me wel aardig vind of niet. Er was dus een meisje in mijn klas die soms luidop in de klas durfde te zeggen van: 'En ja, ons Sophieke is weer het engeltje van de klas.' of 'Ja, ons Sophieke krijgt weeral eens een extra punt.' Supervervelend, maar ik zegde er nooit iets op en na een tijdje hield het op. De leerkracht had er toen ook nooit iets op gezegd. Met kortere zin, K. vond het nooit leuk dat ik degene moest zijn die de goeie punten kreeg en maakte dan zo'n opmerking. Soms kon dat meisje heel aardig zijn dan je denkt dat ze je leuk vind, maar soms veranderde ze en begon ze dan irritant te doen. Ik had eigelijk nooit het gevoel dat ze me graag mocht, omdat ze me achter mijn rug een seut noemde en ik volgens haar oersaai zou zijn en volgens haar ben ik ook een dom wijf... En na de rapportophaling was ze online en begon me meteen aan te spreken. Ze was plots heel aardig en dan zegt dat kind dat ik feitelijk wel een toffe ben. :? Ik wist toen echt niet wie ze nou feitelijk was. Dat lieve meisje of die heks die roddelde achter mijn rug? Volgens mij is het de laatste optie. Plots wil ze bevriend met me zijn terwijl ze dan kan roddelen over me. Maar ze is nu van school gestuurd dus van haar kan ik geen last meer hebben.


-----------------------------------


Miss_Slytherin




Heb het wel eens mee gamaakt ja.

Ik vind het echt irritant gewoon, maar ook wel zielig om die mensen duidelijk proberen te maken dat je dat niet wil enzo. Meestal gedaag ik me sowieso wat afstandelijker bij die mensen en meestal gaan ze later ook wel weg enzo :P


-----------------------------------


missme98




Mwah ik heb nog nooit ech dat probleem gehad, misschien wel dat ik na een tijdje niet meer bevriend wildde zijn en dat ik dan gewoon niet meer initiatief zocht om te praten.


-----------------------------------


Danlover




Ik heb ook zo'n meisje in de klas. In de eerste waren we beste vriendinnen, en in de 2e klas ook nog wel. Maar in de derde vond ik haar vreselijk irritant. Komt vooral omdat ze zo iemand is met allemaal allergieÃ«n, maar het komt gewoon niet geloofwaardig over. En als je dan vraagt naar de bekende effecten van het eten van pinda's als je allergisch bent (zo'n opgezette keel, dat je half stikt), zegt ze: "oh, maar ik ben niet allergisch, ik mag het gewoon niet hebben". Het komt gewoon zo ongeloofwaardig over. Daarnaast beledigt ze mijn beste vriendin en allemaal andere door "hoer" naar ze te roepen zonder een reden, of ze uit te schelden voor dik terwijl ze zelf ook echt niet slank is of zo.

Maar ja, ze is ook zo iemand dat eigenlijk door niemand aardig gevonden wordt. Als ze er niet is, roddelen we ons helemaal stuk over haar, maar als ze ons niet heeft, heeft ze niemand op school, dus dat is ook weer zielig, maar ik wil gewoon van d'r af, en zo denkt mijn vriendin er ook over. Ik geef af en toe wel hints, door niet te reageren op telefoontjes, of door mijn moeder te laten openemen en te zeggen dat ik er niet ben, of door af en toe zo'n bitcherige opmerking te maken, maar ze begrijpt het gewoon niet. Soms heb ik haar min of meer op de gewenste afstand en doe ik aardig tegen d'r, maar dan klampt ze zich gelijk weer aan me vast. Dan gaat ze me bellen en mailen en wil ze afspreken. 

Maar ik durf haar niet goed in haar gezicht te zeggen wat ik er nou van vind, omdat ik dat simpelweg niet kan uitleggen zonder te gaan schreeuwen. Ik ben niet zo goed in kalmte bewaren. ze zit inmiddels al 4 jaar bij me in de klas en dat dreiegn er nog 2 extra te worden. En ze denkt nog steeds dat we beste vriendinnen zijn... terwijl ik toch hoop dat ik inmiddels voldoende hints heb gegeven. Ik hoop dat iemand nog wat tips heeft


-----------------------------------


Addiie




Dat probleem heb ik niet echt, hoor. Als ik het zo even mag zeggen, mag iedereen die ik ken mij wel, dus daar heb ik eigenlijk nooit problemen mee.


-----------------------------------


rooieke




ik heb momenteel op het voetballen een meisje (vrouw eigenlijk 27 jaar) die mij en de rest van het elftal kei aardig vindt. maar ik mag haar absoluut niet. ze vraagt of ze met me mee mag rijden en met de trainingen komt ze in de buurt staan enzo. pfff wordt er super moe van. maar ja het eerlijk zeggen dan hebben we kans dat ze stopt en dat is natuurlijk ook niet bedoeling dus ik laat nog maar ff niks merken, wordt het erger zeg ik er wel wat van.


-----------------------------------


eva(nna)




zo'n geval heb ik ook (gehad).
en dat is echt hÃ©Ã©l irritant. 
ze volgd me overal, dringt zich altijd op en doet me altijd na.
dit begon een jaar geleden, ik was nieuw op school en kende iedereen niet zo goed. meteen zag je dat er over die persoon geroddeld werd (door mensen die haar al kende) en ze uitgesloten werd.
toen had ik medelijden met haar en deed aardig tegen haar, probeerde ze een beetje minder eenzaam te laten zijn.
maar niet lang daarna begon ze me overal te volgen. 
ik kon niet meer over persoonlijke dingen babbelen terwijl zij erbij was.
als je dan eens dacht dat ze er niet was stond ze achter je. 
ik werd er gek van!
en het ergste was dat het nog niet eens aangenaam gezeldschap was. 
ze zei nooit een woord kwam altijd tussen mij en mijn vriendin zitten
en soms begon ze letterlijk te ratelen over totaal oninteressante dingen, bv: over dat ze deze morgen koffie met speculaas gegeten had  :? 

ze belde me steeds op of ik geen dingen met haar wou gaan doen.
telkens zei ik dat ik niet kon. een keer heb ik nadat zei lang aandrong haar meegenomen naar de schaatsbaan, toen was ik ze een uur kwijt gespeeld en heeft ze een  broodje op de kosten van mijn moeder gegeten, terugbetalen was precies niet nodig :s

en het ergste is dat ze m'n vriendin helemaal tot het uiterste volgd,
ze had gemakkelijk economie aangekunnen, maar mijn vriendin ging handel talen doen (dat is lager, voor degene die het belgische schoolsysteem niet kennen ;)) eerst wou ze naar de handelschool, doordat ze dat uit een van onze gesprekken had opgepikt sou ze daar ook naartoe, later bleek het dat het lessenrooster niet naar mijn vriendins zin was dus zocht ze naar een andere school, daar was ZIJ  ook achtergekomen en ging plots heel toevallig ook naar die school, maar m'n vriendin dacht dat ze daar haar draai niet zou vinden, dus wou ze naar de school gaan waar ik naartoe ging, dus zij ging er ook naartoe.
maar daar bleek haar richting niet te zijn, dus dan maar naar nog een andere school, en uiteindelijk is ze daar ook achter gekomen en zit mijn vriendin opgeschept met haar, ze heeft er zelfs al voor gezorgd dat ze bij m'n vriendin in de klas zit.

zo'n mensen noem ik dus ZIELIG, ze hebben nooit geleerd vrienden te maken, ik ben echt kwaad. ze aapt me steeds acherna, soms roddel je bv wel eens om een kleinigheidje maar dan roddelt zij er maanden nadien nog over.

ik ben ook in de fout mss door het niet vlakaf te zeggen maar dat ligt niet in mijn aard, dat vind ik dan weer erg, maar wat doe je met zo'n geval. m'n vriendin zal ook veel moeilijker vrienden maken op haar nieuwe school door haar aanwezigheid.


-----------------------------------


waterbleu




Ik heb dat vaak op vakantie, en dan blijven ze me maar achterna lopen om te vragen of ik dit of dat met hun wil doen! :?


-----------------------------------


SeverusSnape




Ik heb echt het idee dat sommige mensen hier bepaalde mensen niet 'moeten', niet omdat ze ze niet aardig vinden, maar omdat ze misschien niet goed zijn voor hun imago.

Als 1 persoon in de klas gepest wordt en deze persoon loopt achter jou aan... hoe groot zijn de kansen dat jij deze persoon aardig vindt?

Ik heb nog nooit een plakkert gehad die ik niet aardig vond. Over het algemeen vind ik veel mensen aardig... ik bedoel, waarom niet? Ieder mens heeft wel wat speciaals, iets leuks, iets interessants. En als je daar niks mee moet of van af wilt weten, zegt dat meer iets over jouw persoonlijkheid dan over de plakkert.


-----------------------------------


Henk88




@Waterbleu: hehe ja ik ken dat, ik ben dat ook al een paar keer tegen gekomen op vakantie. Ooit was er zelfs een kereltje dat een aantal jaar jonger was als mij en ineens komt die op mij afgestapt en zegt: "he Tom kom gaan we spelen..." Ik stond daar van  :shock:  Eerst en vooral heet ik Pieter en niet Tom en dan kende ik die ook totaal niet, ik had die nog nooit gezien :lol: Bleek dus uiteindelijk dat dat kereltje op het vliegtuig naar de vakantiebestemming een soort dubbelganger van mij had gezien en wij zaten toevallig in hetzelfde hotel en die dacht dan dat ik Tom van in het vliegtuig was. Effe verschieten maar wel komisch eigenlijk...

Verder heb ik geen probleem met dat soort zaken. Ooit wel eens 1 keer gehad van iemand die echt niet ophield. Kwam soms gesprekken meeluisteren enzo wanneer ik niet echt wou dat hij erbij stond, dus echt niet tof. Ik heb hem dan een mail waarin ik nogal direct was (heb eerst ook geprobeerd via gesprekken subtiel en dan steeds duidelijker maar hielp niet) gestuurd en nu heb ik er absoluut geen contact meer mee. Ook niet echt mijn bedoeling maar ja... Meestal ben ik redelijk gereserveerd waardoor mensen me niet kennen en ook afwachtend zijn, dus dan heb je niet echt dat probleem dat ze je direct aardig vinden. Integendeel, mensen weten soms niet wat ze van me moeten denken...


-----------------------------------


Justintime




Ik heb echt het idee dat sommige mensen hier bepaalde mensen niet 'moeten', niet omdat ze ze niet aardig vinden, maar omdat ze misschien niet goed zijn voor hun imago.

Als 1 persoon in de klas gepest wordt en deze persoon loopt achter jou aan... hoe groot zijn de kansen dat jij deze persoon aardig vindt?

Ik heb nog nooit een plakkert gehad die ik niet aardig vond. Over het algemeen vind ik veel mensen aardig... ik bedoel, waarom niet? Ieder mens heeft wel wat speciaals, iets leuks, iets interessants. En als je daar niks mee moet of van af wilt weten, zegt dat meer iets over jouw persoonlijkheid dan over de plakkert.

Daar ben ik het absoluut mee ONEENS. Er zijn nu eenmaal persoonlijkheden die botsen, en wanneer iemand DOODirritant doet dan ga je er toch ook niet mee om? En sorry, maar als van heel de school twee personen je aardig vinden (zo is het in mijn geval) dan is dat toch absoluut niet normaal? Ze zit like, drie jaar op school! Er probÃ©ren mensen met haar te socialiseren en te praten, maar dat lukt niet aangezien ze gewoon... associaal is :/

Bij mij is er een meisje in de klas, in het begin van het jaar was ik er wel ''''''bevriend'''''' mee (lees: ik stond er soms eens bij), maar toen had ik al bij sommige opmerkingen die ze maakte moordneigingen. Na een tijd ben ik dus niet meer bij haar groepje gaan staan, maar elke keer als haar enige vrienden die ze had (twee, en wat voor) er niet waren kwam ze bij ons staan. In het begin stond ze er dus gewoon bij, meestal zei ze niets, ok. Maar elke keer Ã¡ls ze iets zei was het Ã©Ã©n of andere stomme opmerkingen waar he weer eens moordneigingen van krijgt. Dus hebben wij hints gegeven dat we ze eigenlijk niet moeten, maar dat leek ze niet te begrepen.
In het midden van het jaar, op culturele dag, zat ze de hele tijd rond te hangen met Ã©Ã©n van haar twee vriendinnen ipv mee te helpen. Wij maakten er een opmerking over, we kregen ruzie, blabla. Ze wou veranderen van school, maar WIJ zijn met haar gaan praten en hebben haar overtuigd om te blijven. (En dat terwijl ze rotte opmerkingen maakte over twee mensen van de klas die mee met haar aan het praten waren :/)
Bijna aan het einde van het jaar, in Londen hadden we al heel wat problemen met haar gehad enzo, kregen we terug ruzie. Maar vÃ©Ã©l erger dan alle andere ruzies. En dat kwam omdat ze ons uitgescholden had voor sl*tten. Waarom? Omdat we spaghettibandjes dragen en verreh close doen tegen jongens :') Natuurlijk pikken we dat niet, we zijn erheen gegaan om gewoon te praten, maar zij ging gewoon weg en schreeuwde dat ze het niet meende. Toen ging ik naar haar, met drie mensen ofzo, om te zeggen dat excuses wel op hun plaats waren. Maar daar kwam het, ze meende het van sommigen wel! :') En Ã©Ã©n van die sommigen stond bij ons, en duh, ze pikte het niet!
Ze begon een hele discussie met haar, gewoonweg geniaal wat ze allemaal zei, ik weet het allemaal niet juist meer xD Heel de speelplaats kwam na een tijd rond hen staan, en op het einde zat iedereen de naam te roepen van degene die sl*t genoemd werd. Ze gingen beiden naar iemand van het school, en die gaven die vriendin van mij ook gelijk.

Ik denk dat dat wel een voorbeeld is van iemand die er iets aan kan doen dat ze gepest word. 


-----------------------------------


*Loena Leeflang*




Ik heb dat probleem niet, ik denk meer iets in de tegengestelde richting.
Ik heb dit jaar een aantal ruzies gehad {over maar kleine dingen} maar tijdens en na die ruzies ben ik gepest. Ik werd bedreigd, ik kreeg telefoontjes waarin niets werd gezegd, genegeerd {wat -ja echt!-) ook pijn kan doen en ik had geen vrienden of vriendinnen meer. 
Ik ben zelf juist altijd behulpzaam en ik wil anderen altijd helpen en ik ben altijd vriendelijk. Ik laat denk ik meer teveel over mezelf heenlopen. Maar het lukt mij ook gewoon niet om Ã©chte vrienden te maken. Ik ben nu bijna 14 en ik heb nog nooit een hartsvriendin of beste vriendin gehad. Vriendschappen blijven oppervlakkig. Er is wel een meisje waarmee ik  vanaf ik 5 ben een oppervlakkige vriendschap mee heb, en die nu nog bij me in de klas zit. Ik houd me best wel aan haar vast. Maar problemen ofzoiets bespreek ik niet met haar. Ook met mijn ouders kan ik niet goed over problemen oid praten, ik blijf er altijd mee zitten. En meestal in een schooljaar schrijf ik s'avonds huilend in bed een verschrikkelijke dag op in mijn dagboek. Ik word hier gek van, ik heb dit jaar een andere klas en ik hoop zo erg dat ik vrienden met iemand kan worden!

Sorry voor het verhaal, maar het deed me goed om het te schrijven.
Verder wil ik iedereen die in een moeilijke situatie zit heel veel succes wensen!
Loena*


-----------------------------------


Henk88




Je moet absoluut niet sorry zeggen voor dat verhaal! Ik vind het goed dat je het niet opkropt en dat je het eens kwijt kunt. Want als je het voor jezelf moet houden, heb je er uiteindelijk teveel last van. Ik denk dat het echt goed is ook dat je dat allemaal eens van je af kunt schrijven in een dagboek. Ikzelf heb geen dagboek maar als ik het moeilijk heb probeer ik het ook altijd van me af te schrijven... En hopen papier dat ik al liggen heb van zulke momenten!! Je hebt inderdaad niet veel vrienden nodig, een echt goeie vriend is meer dan genoeg! Goeie moed voor dit schooljaar!


-----------------------------------


Witch_Eva




@ *Loena Leeflang*  nou ik heb dus exact hetzelfde wat jij ook hebt. Ik heb ook helemaal nog nooit vriendinnen/vrienden gehad. En alle  "vriendschappen" die ik had waren heel erg oppervlakkig. Verder dan "hoe gaat het? Hoe was je weekend" etc. ging het niet. Ik ben ook heel vaak genegeert, en niemand ging dus ook echt met mij om. En dat terwijl ik zelf ook niet echt een heel onaardig meisje ben. Ik ben meestal ook wel vriendelijk. Een dagboek helpt inderdaad. Ik heb ook niemand om mee te praten en ik schrijf ook alles op in een dagboek. Dat kan echt heel erg opluchten. Ik zou je dus zelf ook geen tips kunnen geven, want als ik dit wist dan had ik die ook wel gebruikt. Het belangrijkste is dat je gewoon jezelf moet blijven. En in ieder geval niet helemaal jezelf gaat veranderen alleen maar om vrienden te krijgen. Een echte vriend(in) krijg je pas als die je respecteert hoe je bent...

Daarom doet het mij ook soms een beetje "zeer" als ik verhalen in dit topic lees. Ik deed ook altijd aardig tegen iedereen in de hoop dat iemand mij ook echt aardig ging vinden en vrienden met mij wou zijn. Ik bedoel je moet toch ergens beginnen? En als mensen dat dan zien van: "Dat irritante kind loopt alweer achter me aan" dan vind ik dat zelf gewoon niet leuk om te lezen. Omdat ik ook weet dat zoveel mensen dat ook altijd van mij gedacht hebben. Sommige situaties kan ik me wel voorstellen dat je het irritant vind dat er iemand aan je plakt. (Zoals dat verhaal van Justintime). Maar soms als je dat hebt dan moet je eerst even goed gaan nadenken voordat je die persoon irritant gaat vinden, en de persoon gaat negeren. Alleen al met zo'n iemand praten kan al heel wat betekenen..


-----------------------------------


Ailey




Ik heb echt het idee dat sommige mensen hier bepaalde mensen niet 'moeten', niet omdat ze ze niet aardig vinden, maar omdat ze misschien niet goed zijn voor hun imago.

Als 1 persoon in de klas gepest wordt en deze persoon loopt achter jou aan... hoe groot zijn de kansen dat jij deze persoon aardig vindt?

Ik heb nog nooit een plakkert gehad die ik niet aardig vond. Over het algemeen vind ik veel mensen aardig... ik bedoel, waarom niet? Ieder mens heeft wel wat speciaals, iets leuks, iets interessants. En als je daar niks mee moet of van af wilt weten, zegt dat meer iets over jouw persoonlijkheid dan over de plakkert.

Ik ben het half met je eens en half niet.
Ik ben het met je eens qua dat sommige mensen bepaalde mensen niet 'moeten' omdat het slecht is voor hun imago. Ikzelf geef, denk ik, niet heel erg veel om mijn imago. Ik wil natuurlijk niet als iets gemeens ofzo bekend staan, maar voor de rest maakt het me niet heel veel uit.
Ikzelf heb ongeveer Ã©Ã©n jaar een 'plakker' gehad, die mij en 'mijn groepje' steeds volgde. Maar, na een tijdje ben ik vriendin met haar geworden. 

Ik moet eerlijk toegeven dat ik destijds denk ik niet altijd erg aardig tegen haar ben geweest. Destijds (zo'n 2-3 jaar geleden toch wel) maakte ik me wÃ©l zorgen om mijn imago, maar dat is toch wel verandert. Dat meisje stond absoluut niet bekend als populair en ach, ik was nog jong en ik wilde toen graag dat iedereen me leuk zou vinden. Nu niet meer.

Maar, van iedereen van mijn groepje van toen, spreek ik verre weg het meeste met haar. Zij is altijd vrolijk als ze me ziet (en ik ook als ik haar zie ^^) en we groeten elkaar vrolijk en dat soort dingen. Het zijn geen reuze gesprekken, maar we zijn nu toch erg goede eh- kennissen zeg maar ^^

Ik vind dus, dat iemand die gepest wordt dus wel degelijk heel aardig gevonden kan worden, maar het heeft wel invloed op hoe je met iemand om gaat en hoe druk je je maakt om je imago.


-----------------------------------


*Loena Leeflang*




Henk88 en Witch_Eva; heel erg bedankt voor jullie reacties, lief om zo te reageren!

@ Eva, ik wil je succes wensen met je situatie, het klinkt erg moeilijk en dat zal het ook echt wel zijn. Vooral omdat jij ouder bent dan ik, en het probleem dus al langer hebt.
In het stukje wat je daar onder schreef, ik herken mezelf daar ook in. Mensen nemen niet eens de moeite om je te leren kennen. Een klein gesprekje zou al zo fijn zijn...

@ Henk88, Heel erg bedankt, en ook voor de moed toewensen.En blijf zelf iid ook schrijven als iets je dwars zit. Papier is geduldig!

-------
Ik weet bij mij niet waardoor het allemaal komt, maar mijn thuissituatie is niet echt fijn. In sport ben ik niet goed en school is wat dat betreft mijn enige houvast, dus ik probeer hoge cijfers te halen, het enige waar ik mee bezig ben is school en schrijven.
En dan ben ik weer een "stuud" of "nerd" omdat ik mijn best doe. 
Ik weet het ook niet meer, maar ik hoop op een betere klas in het nieuwe jaar! Ik weet het dinsdag, hoe mijn klas is. 
En dan maar hopen dat ik {en al die anderen die het zelfde probleem hebben als ik} een goede vriend(in) krijg. Die mij {en anderen} tenminste Ã©cht respecteert.
Heel erg bedankt voor jullie reacties!
Groetjes, Loena*


-----------------------------------


Musashi




Ik heb een hoop vrienden.. maar soms.. wil ik gewoon terug trekken. Wil ik op nieuw beginnen. Ik ben hier op gegroeit en verhuisd naar het buitenland. Dat voelt nu zo leeg.. zo veel vrienden verlaten in het buitenland.. in verschillenden landen. En nu.. terug met mijn oude vrienden.. ze zijn aardig en zo! maar het voelt anders.. ik wou dat ik soms gewoon nieuwe vrienden er bij kon hebben. om dingen te veranderen...


-----------------------------------


Boterham




Wij hebben ook zo'n meisje bij ons op school. Ze word ook soms gepest, of eerder uitgesloten maar daar vraagt ze zelf achter. Ik bedoel, ze kan soms zo dom doen. Vorig jaar heeft ze zelfs in haar eigen vinger geniet. =O En ze doet ook niet de moeite om aardig te doen of te socializen met ons. Als wij in een kring op de speelplaats staan, staat zij ernaast "_" Wij doen echt ons best om aardig tegen haar te doen, maar soms gaat het er echt over.

@Mushasi: Dat heb ik ook soms. Ik wil ook wel eens veranderen van school, gewoon omdat ik andere gezichten wil en nieuwe mensen wil leren kennen. Maar mss komt dat ook doordat ik mijn school echt niet leuk vind en een andere richting wil volgen.




-----------------------------------


Emma Roos




Oke, na zo'n beetje heel het topic gelezen het hebben, zal ik zelf ook maar eens reageren:

In de brugklas stonden altijd alle meisjes (ik dus ook) met elkaar in de pauze van onze klas. En bij "vreemde" mensen (of dan toch mensen die ik niet heel goed ken) ben ik vaak nogal op m'n hoede. Dus bijna iedereen zag me als "het stille meisje dat vaak weinig wat zegt" 
Goed, nu is dus het tweede jaar, en bijna heel onze klas zit nog bij elkaar. Ik bleef dus in de pauzes bij dat groepje. En in mijn klas zat ook iemand die - net als ik in mijn eerste jaar - alleen zat en met niemand echt praatte (ik zal haar voor het gemak maar S noemen). Wat vooral zo was omdat niemand het intiatief nam. Wel, toen ze met gym dus weer alleen stond, ben ik erbij gestaan en een gesprek aangeknoopt. En we deden de gymles daarna samen.
Ondertussen had ik al heel sterk het idee dat dat andere groepje mij echt begon te mijden. Toen hebben ze verteld dat ze het niet leuk vonden dat ik er in de pauzes bij kom staan, omdat ik niet zo veel zeg. En dat S me vast wel aardig vond en daar maar mee om moest gaan (wat volgens mij alleen was omdat zij daar dan ook niets mee maken hadden. Waren ze maar meteen van twee mensen af...)
Dan bij mentorles moesten we groepjes maken voor een opdracht. Die vier van dat groepje gaan meteen bijelkaar. Ik en S bleven dus over als meisjes. Ik vroeg dus aan S of we maar bij hun zouden gaan, waar zij mee instemde. Dan vroeg ik of we erbij mochten, waarna ze elkaar heel ongemakkelijk aankijken. En dan lopen ze zomaar naar de andere kant van het lokaal! Wij zijn toen maar bij een stel jongens gegaan. En toen hebben we samen een van hun agenda bekeken en daar een hele discussie over gehouden.
Toen ging ik vaker met haar om, maar ik voelde me echt zo'n "plakkerd" al helemaal omdat ik er net op gewezen was. Nu zitten we naast elkaar en doen we echt alle opdrachten samen (dus geen te lange discussies over wie bij wie gaat en dan alleen overblijven -.-).

Heel het eerste jaar heb ik me trouwens een "plakkerd" gevoeld, maar ik wist gewoon echt niet hoe je vrienden met iemand werd die je zo'n beetje alleen negeerd.

Nu heb ik wel andere vrienden. Twee daarvan zijn echt heel goede vriendinnen, maar zitten op een andere school -.-

En nu moet je weten dat ik in groep vijf van school verhuisd ben. Met twee mensen hield ik nog echt contact. Een daarvan behoord tot die heel goede vriendinnen, die ander niet.
Maar volgens mij denkt ze dat wel. In het begin was dat nog wel een beetje zo, maar ze is echt veranderd. Het lijkt of ze alles wat ik doe (ook mijn HP obsessie en dit forum^^) heel raar vind. Ze kan je zo gemakkelijk afkraken, maar te gelijk klampt ze zich aan je vast. Nu heb ik al bijna een jaar alleen via msn contact, maar als ik ook maar een seconde online ben, vraagt ze me of ik wil afspreken, ect.
Ik zeg steeds dat ik niet kan (wat vaak ook nog zo is), maar eigenlijk weet ik niet hoe ik het haar moet zeggen. En of ik het wel moet zeggen. Ik bedoel ik ben zelf ook zo'n "plakkerd" geweest. Ik was blij dat ze het eindelijk zeiden, maar ik denk dat zij echt heel verdrietig gaat worden. En dan heel boos. Dus ik heb echt geen idee wat ik nu moet doen... Ik bedoel, ze kan ook best aardig zijn, soms. Maar meestal geeft ze echt alleen kritiek op alles wat ik doe...


-----------------------------------


eva(nna)




@Mushasi: Dat heb ik ook soms. Ik wil ook wel eens veranderen van school, gewoon omdat ik andere gezichten wil en nieuwe mensen wil leren kennen. Maar mss komt dat ook doordat ik mijn school echt niet leuk vind en een andere richting wil volgen.



weet je, dat had ik ook, maar ik zit nu op een nieuwe school en ken er niemand, en ik mis mijn vrienden echt verschrikkelijk, maar ik moest wel van ze weggaan voor mijn richting, en nu ben ik vaak alleen :(

ik denk dat ik wel begrijp hoe die plakkerds zich voelen nu,
ik hoop dat ik het niet bn maar ik wil wel nieuwe vrienden en liefst zo snel mogelijk.

en over die post een tijdje geleden van me, ik wil hier geen mensen mee kwetsen hoor, maar als je haar kent is het echt niet leuk, mijn vriendin heeft nog altijd geen nieuwe vrienden gemaakt door haar, dat was op kamp ook zo, niemand moest ons omdat zij altijd bij ons was en ze dachten dat wij ook zo waren.
het kind kan er misschien zelf niet aan doen maar ze mag wel wat minder opdringerig zijn vind ik


-----------------------------------


Sophie Wemel




Henk88 en Witch_Eva; heel erg bedankt voor jullie reacties, lief om zo te reageren!

@ Eva, ik wil je succes wensen met je situatie, het klinkt erg moeilijk en dat zal het ook echt wel zijn. Vooral omdat jij ouder bent dan ik, en het probleem dus al langer hebt.
In het stukje wat je daar onder schreef, ik herken mezelf daar ook in. Mensen nemen niet eens de moeite om je te leren kennen. Een klein gesprekje zou al zo fijn zijn...

@ Henk88, Heel erg bedankt, en ook voor de moed toewensen.En blijf zelf iid ook schrijven als iets je dwars zit. Papier is geduldig!

-------
Ik weet bij mij niet waardoor het allemaal komt, maar mijn thuissituatie is niet echt fijn. In sport ben ik niet goed en school is wat dat betreft mijn enige houvast, dus ik probeer hoge cijfers te halen, het enige waar ik mee bezig ben is school en schrijven.
En dan ben ik weer een "stuud" of "nerd" omdat ik mijn best doe. 
Ik weet het ook niet meer, maar ik hoop op een betere klas in het nieuwe jaar! Ik weet het dinsdag, hoe mijn klas is. 
En dan maar hopen dat ik {en al die anderen die het zelfde probleem hebben als ik} een goede vriend(in) krijg. Die mij {en anderen} tenminste Ã©cht respecteert.
Heel erg bedankt voor jullie reacties!
Groetjes, Loena*

Hey Loena*,
Ik heb je verhaal eens even doorgelezen op de vorige pagina en ik vind het echt vreselijk hoe ze tegen je doen. Ze hebben niet het recht om je te negeren/op te bellen/te pesten enzovoord. Tegen niemand trouwens. En ik begrijp ook hun reactie niet. Het is niet omdat je altijd lief tegen hen bent dat ze zo tegen jouw moeten doen. Maar ik herken je verhaal een beetje omdat ik het zelf ook zoiets heb meegemaakt.
Het zat namelijk zo: vroeger kon ik nooit "nee" zeggen. Ik ga eigelijk alles toe, zelfs als ik dat niet leuk vond: Bv als ze vroegen of ik voor hun iets wou gaan halen, dan wou ik dat niet altijd maar om hun te plezieren deed ik dat zonder morren. Om den duur zijn ze daarvan beginnen profiteren en wisten ze dat ik nooit "nee" kon zeggen, zelfs al vond ik dat niet leuk. Ik had toen wel vrienden in de klas en ze waren erachter gekomen dat die mensen van me profiteerden, dus gaven ze me tips over hoe ik beter "nee" kon zeggen. En dankzij hen kan ik nu beter "nee" zeggen. Ik doe geen dingen meer die ik niet wil doen. 
In jouw geval kan dit wel helpen: als ze vragen om iets te doen wat jij niet wilt en ze ook zelf kunnen doen (zoals een colaflesje gaan halen ofzo) dan moet je je bij de gedachte houden dat ze dat ook zelf kunnen doen. Dat hoef jij niet allemaal te doen. En als ze bv vragen of ze je huiswerk mogen overschrijven, dan kun je denken dat ze zelf moeten leren hun huiswerk te maken. Ze moeten maar zelfstandig leren werken, zo simpel is dat.
Dus als je je aan zo'n gedachtes houd, dan zal het gemakkelijker zijn om "Nee" te zeggen. Bij mij werkt het toch, misschien ook bij jouw.;)

En ik begrijp je wel dat je altijd vriendelijk wilt zijn want ik wil ook behulpzaam en vriendelijk zijn voor iedereen. Ik vind respect echt heel belangrijk. Ik toon dat ook, maar er zijn jammer genoeg niet altijd mensen die respect tonen voor andermans gevoelens. Maar gelukkig zijn er nog mensen die respect tonen en niet iedereen is ongevoelloos of hard. Ik ben zelf wel zachtaardig en ik huil best vlug. Maar ik heb gemerkt dat ik niet meer zo snel huil als vroeger. 1 gemene opmerking raakt me wel, maar ik huil niet meer zo vlug als vroeger. Dat komt misschien omdat ik vorig jaar in een rotklas heb gezeten, en misschien dat dat uit gewoonte is dat ik niet meer zo vlug huil.
En twee jaar geleden had mijn beste vriendin me laten vallen om zelf populair te worden. Ik had nog maar Ã©Ã©n vriend die zich altijd bekommerde om mij, want meestal liep ik gewoon alleen op de speelplaats en werd ik keiveel over me geroddeld. Daardoor ben ik nu bang dat mijn vrienden van nu me ook opeens zullen laten vallen. Ik denk soms van: 'Kijk, straks zal die persoon me ook laten vallen.' Dat is heel vervelend als je zoiets hebt meegemaakt. Maar ik hoop het beste voor jouw en er zijn genoeg mensen op deze aardbol die je zeker zullen respecteren. Je hebt mijn steun al en ook die van anderen, dus je staat er niet alleen voor!

Alvast heel veel succes!


-----------------------------------


Wizardjuh




Ik kan mezelf op veel plaatsen herkennen in jou verhaal, Loena*.

Ik heb zelf wel wat vrienden, maar het probleem is dat de meesten daarvan altijd maar 'stoer' moeten doen. Ik heb echt een hekel aan het woord stoer. Tegenwoordig betekent dat gewoon dat je moet schelden, etc.
Een van mijn vrienden is zelfs van Scouting afgegaan, terwijl we het daar altijd superleuk hadden, omdat Scouting tegenwoordig gewoon niet stoer genoeg is. Want Scouting is voor mietjes en nerds.
Sinds dit jaar zit er een nieuw iemand (ik noem hem maar even D) in de klas bij iemand waarmee ik erg goed bevriend was. Maar die D is gewoon de grootste racist die ik ooit ben tegengekomen. Zodra er in de pauze iemand die er een beetje anders uitziet, huidskleur/bril/wathever, langs onze tafel loopt begint D hem/haar uit te schelden. En natuurlijk moet iedereen dan weer stoer doen, en gaat dan maar mee schelden. En ik zit daar dan stilletjes tussen.
Nu zit ik dus met een andere vriend van me alleen aan een tafel, maar om nou te zeggen dat ik echt een vriend voor het leven heb, nee. Op dit moment heb ik dus twee 'echte' vrienden op de hele school.

Het probleem is dat ik in een heel drukke klas zit dit jaar (sommige mensen beginnen zelfs te zingen onder de les O_o), en ik ben meer iemand die denkt "Goed doorwerken, dat is minder huiswerk". Ik ben liever rustig.
Ook zat ik eerst naast de grootste kletskous van de hele klas. Ã“f het was "Ik snap het niet, ik snap het niet" (luister dan ook naar de uitleg), Ã³f het was "*Naamvanklasgenoooooot*! Heb jij ook zus en zo? blabla. Ja, weet je dat blabla?" *zucht*. Toen heb ik zelf om een nieuwe plaats gevraagd, en nu zit diegene ergens anders, en ik zit alleen. Een beetje met iemand praten onder de les is niet erg, maar dit was gewoon geblÃªr aan Ã©Ã©n stuk door.
Men lacht liever om mij, ook omdat ik mijn tas hoog heb hangen (Als dat ding op je kont heen en weer slingert, dat is toch hartstikke lastig???). Ik ben niet goed in gym door mijn handicap, en ik leer wat makkelijker dan andere mensen.

Er is Ã©Ã©n ding dat ik in ieder geval niet ga doen, en dat is veranderen. Ik ga niet veranderen omdat men mij dan wel als vriend wil hebben, want dan zouden dat ook geen echte vrienden zijn.


-----------------------------------


Jessica.




Ik had eens een ''plakker''. Ik werd overgeplaatst, dus ze zag mij waarshijnlijk als der perfecte vriendin. Maar op het begin vond ik haar echt niet aardig. Ik vond haar vreselijk. Ik had snel nieuwe vrienden in de klas. Het groepje waar zij Ã³Ã³k achteraan loopt. Maar ik was nieuw...
Ik vond haar echt zo opdrigerig. Ik vond het echt niet leuk om als laatste redmiddel of tweede keus te fungeren.
Ik ben niet altijd even aardig tegen haar geweest.

Maar nu... bijna 2 jaar later, zit ik bij bijna alle vakken naast haar, kan ik methaar lachen en is ze aardig tegen mij en ik tegen haar. Ze is niet mijn beste vriendin en dat zal ze nooit worden, maar ik denk dat ik mij vergist heb in haar. Zou was bijna wanhopig naar vrienden, ik was nieuw... nu begrijp ik het wel, maar destijds snapte ik dat niet hoor. Ik voelde me een tweede keus, omdat ze niet bij de populaire kinderen kon komen, kwam ze naar mij...

Mja, mijn vrienden vinden haar nog steeds niet alles, maar iedereen is vriendlijk. En dat vind ik wel fijn. Eindelijk geen gekibbel meer^^
Het meisje is nou eenmaal anders, tja... whatever :D


-----------------------------------


Narcissa




Op het moment heb ik iemand in me msnlijst staan, die een nieuw msnadress heeft gemaakt, en heeft zich al zeker 10 keer bij me aangemeld, en ik weet begod niet wie dat is en dat wilt hij ook niet zeggen. Dus ik heb die persoon nu geblokkeerd en verwijderd. Ik haat het als mensen zich toevoegen en niks laten weten wie ze zijn.


-----------------------------------


Helen




Op het moment heb ik iemand in me msnlijst staan, die een nieuw msnadress heeft gemaakt, en heeft zich al zeker 10 keer bij me aangemeld, en ik weet begod niet wie dat is en dat wilt hij ook niet zeggen. Dus ik heb die persoon nu geblokkeerd en verwijderd. Ik haat het als mensen zich toevoegen en niks laten weten wie ze zijn.
Meteen als diegene online komt vragen wie het is. Krijg je geen antwoord, verwijderen. Ik zet daarom ook eigenlijk nooit mijn msn op internet. Je krijgt allemaal van die rare mensen die mensen verzamelen zeg maar.
Ik snap ook de mensen niet die steeds achter een persoon aanlopen. Je snapt toch ook wel als iemand je wel of niet moet. Ik bedoel, ik heb het wel door (als het goed is) of je me wel of niet moet. Ik ga ook mijn best niet doen om aardig gevonden te worden. Moet je me niet, jou probleem.


-----------------------------------


Josse




Op het moment heb ik iemand in me msnlijst staan, die een nieuw msnadress heeft gemaakt, en heeft zich al zeker 10 keer bij me aangemeld, en ik weet begod niet wie dat is en dat wilt hij ook niet zeggen. Dus ik heb die persoon nu geblokkeerd en verwijderd. Ik haat het als mensen zich toevoegen en niks laten weten wie ze zijn.
Meteen als diegene online komt vragen wie het is. Krijg je geen antwoord, verwijderen. Ik zet daarom ook eigenlijk nooit mijn msn op internet. Je krijgt allemaal van die rare mensen die mensen verzamelen zeg maar.
Ik snap ook de mensen niet die steeds achter een persoon aanlopen. Je snapt toch ook wel als iemand je wel of niet moet. Ik bedoel, ik heb het wel door (als het goed is) of je me wel of niet moet. Ik ga ook mijn best niet doen om aardig gevonden te worden. Moet je me niet, jou probleem.

Daar ben ik het wel mee eens ^^ Alleen ga ik, als iemand mij niet moet ofzo, niet gemeen doen tegen diegene. Ik blijf gewoon aardig, over het algemeen vind ik aardig doen veel gemakkelijker dan gemeen doen. Dat kost me alleen maar meer energie, die ik niet aan die persoon wil besteden. Ik laat ook niet alles over me kant gaan hoor, maar gewoon wat ik van anderen ook accepteer, accepteer ik ook van die gene. En anders, als diegene stom doet, zal ik dat ook wel zeggen.


-----------------------------------


Shirley




Op het moment heb ik iemand in me msnlijst staan, die een nieuw msnadress heeft gemaakt, en heeft zich al zeker 10 keer bij me aangemeld, en ik weet begod niet wie dat is en dat wilt hij ook niet zeggen. Dus ik heb die persoon nu geblokkeerd en verwijderd. Ik haat het als mensen zich toevoegen en niks laten weten wie ze zijn.
Meteen als diegene online komt vragen wie het is. Krijg je geen antwoord, verwijderen. Ik zet daarom ook eigenlijk nooit mijn msn op internet. Je krijgt allemaal van die rare mensen die mensen verzamelen zeg maar.

Ja dat doe ik ook altijd als iemand me toevoegd en ik weet niet wie het is. xD Ik vraag meteen gewoon: Wie ben jij en waar ken ik jou van? Meestal is het antwoord dan van HPF en ik heet daar [...] Dan mogen ze blijven. 
Laatst had ik Ã©Ã©n of andere gast die er maar omheen bleef draaien, en die zei uiteindelijk dat ie me kende van *Insert naam van Ã©Ã©n of ander vaag jongerenforum hier* Nou daar ben ik dus geen lid van. xD Die is er dus meteen uitgesmeten, want hij begon van alles te vragen over mijn hobby's enzo. O.o Rare, zulke types worden dus ook meteen geblokt bij mij. 

@Josse: Dat doe ik ook, ik ga dan niet expres ruzie maken, ik blijf aardig, dat kost gewoon minder energie. Al heb ik wel minder geduld met zulke mensen. Als ik een keer een kort lontje heb, zijn dat wel de eerste mensen waar ik me op afreageer. ^^" Dan word ik dus sneller bot.


-----------------------------------


Helen




Op het moment heb ik iemand in me msnlijst staan, die een nieuw msnadress heeft gemaakt, en heeft zich al zeker 10 keer bij me aangemeld, en ik weet begod niet wie dat is en dat wilt hij ook niet zeggen. Dus ik heb die persoon nu geblokkeerd en verwijderd. Ik haat het als mensen zich toevoegen en niks laten weten wie ze zijn.
Meteen als diegene online komt vragen wie het is. Krijg je geen antwoord, verwijderen. Ik zet daarom ook eigenlijk nooit mijn msn op internet. Je krijgt allemaal van die rare mensen die mensen verzamelen zeg maar.
Ik snap ook de mensen niet die steeds achter een persoon aanlopen. Je snapt toch ook wel als iemand je wel of niet moet. Ik bedoel, ik heb het wel door (als het goed is) of je me wel of niet moet. Ik ga ook mijn best niet doen om aardig gevonden te worden. Moet je me niet, jou probleem.

Daar ben ik het wel mee eens ^^ Alleen ga ik, als iemand mij niet moet ofzo, niet gemeen doen tegen diegene. Ik blijf gewoon aardig, over het algemeen vind ik aardig doen veel gemakkelijker dan gemeen doen. Dat kost me alleen maar meer energie, die ik niet aan die persoon wil besteden. Ik laat ook niet alles over me kant gaan hoor, maar gewoon wat ik van anderen ook accepteer, accepteer ik ook van die gene. En anders, als diegene stom doet, zal ik dat ook wel zeggen.
Ik bedoel daar dus mee dat ik niet ga lopen slijmen maar ik loop weg, zover dat kan, en ik bemoei me verder niet meer met je. Ik bedoel ook niet dat ik je achterna ga lopen om je te zieken ofzo :wink:
Ik hoef niet zo nodig percÃ© lief en aardig gevonden te worden. Het is wel leuk natuurlijk maar het is niet mijn 1e prioriteit als je begrijpt wat ik bedoel.


-----------------------------------


Narcissa




Op het moment heb ik iemand in me msnlijst staan, die een nieuw msnadress heeft gemaakt, en heeft zich al zeker 10 keer bij me aangemeld, en ik weet begod niet wie dat is en dat wilt hij ook niet zeggen. Dus ik heb die persoon nu geblokkeerd en verwijderd. Ik haat het als mensen zich toevoegen en niks laten weten wie ze zijn.
Meteen als diegene online komt vragen wie het is. Krijg je geen antwoord, verwijderen. Ik zet daarom ook eigenlijk nooit mijn msn op internet. Je krijgt allemaal van die rare mensen die mensen verzamelen zeg maar.
Ik snap ook de mensen niet die steeds achter een persoon aanlopen. Je snapt toch ook wel als iemand je wel of niet moet. Ik bedoel, ik heb het wel door (als het goed is) of je me wel of niet moet. Ik ga ook mijn best niet doen om aardig gevonden te worden. Moet je me niet, jou probleem.

Het punt is, dat die persoon wel met zijn oude msn adress in me in mijn lijst staat. Ik weet alleen dat hij mario heet en ergens in friesland woond :roll: Dat kon ik deze week van hem uit halen. Maar hij weet niet wie ik ben, heb mijn naam enzovoort toch niet gezged, al wilt hij dat wel weten. Ik weet alleen dat ik nog Ã©Ã©n keer gaat vragen hoe we elkaar's msn adressen hebben gekregen anders krijg hij een gratis vliegles naar een verwijder knopje. ( En het blijkt dat ik hem al 3 jaar ofzo in me msnlijst heb staan, en nu pas voor het eerst met me praat )


-----------------------------------


Sabrè




Vorig jaar ging ik naar een nieuwe school (MBO) om de opleiding secretarieel te gaan volgen. Een meisje, die ik al heel lang kende ging die opleiding ook doen en we spraken af om dan samen te gaan kijken hoe het was enzo, maar er waren dus nog drie vriendinnen van haar die ook die opleiding gingen doen en dus waren we opeens met z'n vijven.
No big deal, met eentje kon ik het gelijk al goed vinden, want die was net zo druk als ik ook. Maar die andere twee waren een beetje van die popies en ze waren opzich wel aardig, maar ik kon het niet echt supergoed met ze vinden.
Toen werd onze klas dus opgedeeld, omdat ie te groot was en moesten gingen wij vijven samen met nog een ander groepje, waar we al wat meer contact mee hadden de andere klas vormen. In het begin allemaal leuk en aardig, maar die andere meiden waren zo overheersend, dat ik gewoon niks meer zeggen kon en als ik wat zei dan werd er altijd een heel kort antwoord op teruggegeven. Ik heb het er een keer met m'n vriendin over gehad en die zei ook dat ik veranderd was. Veel stiller was geworden en niet meer die 'gekke druktemaker' van vroeger was. Toen besloot ik ook om te stoppen met die opleiding en terug te gaan naar de havo. Daar kon ik ook gelijk de maandag erop beginnen. Dat was dan weer op m'n oude school, maar wel met heel veel onbekende mensen, aangezien het grootste gedeelte m'n vrienden al van school af waren. Ik kwam toen in een klas waar ik 1 jongen kende, die op de mavo al bij mij in de klas heeft gezeten, maar die had z'n eigen vriendengroep. Dus ik was 'alleen'. Maar toen sprak met gym 1 van de meiden me aan die ook niet meedeed (ik had namelijk een liesblessure toen) waarom ik dus niet meedeed en waarom ik nu pas op school kwam etc.
Heel gesprek gehad en sindsdien ging ik met haar en haar vriendengroep om. Maar zij zat niet met alle vakken bij mij in de klas, dus met clusters zat ik weer alleen. Gelukkig zaten bij die clusters weer meiden en jongens die ik kende van de mavo, dus dat scheelde weer, maar alles was en bleef oppervlakkig. En met dat meisje uit m'n klas klikte het toch eigenlijk ook weer niet helemaal, dus ging ik wat meer met de jongens uit m'n klas om. Dat was serieus waar altijd gezellig en in m'n eigen klas had ik toen uiteindelijk m'n plekje wel gevonden, het zij nog altijd oppervlakkig.
Maar ik rook dus (jaja slecht) en daar hebben we een appart rokershok voor. Daar zaten ook weer wat oude klasgenoten, die dan weer wat nieuwe vrienden hadden gemaakt en twee daarvan zaten ook met mij bij clusters en met die vier mensen heb ik nou nog altijd contact en dat zijn hele goede vrienden van me geworden, maar die tijd op het MBO zal ik nooit weer vergeten en ik ben nog steeds niet wie ik voor die tijd was.

Het is gewoon zo raar hoe erg je door het toedoen van anderen kunt veranderen. Dat vind ik gewoon heel jammer en daarom probeer ik mensen altijd zo vriendelijk mogelijk te blijven behandelen. Zelfs als ik ze echt niet mag. Ik zal ze nooit zo behandelen, zoals die meiden toen tegen mij gedaan hebben.


-----------------------------------


miss louise




Ik heb wel eens mensen die aan me plakken, maar ik stoor me daar niet echt heel erg aan. Ik ben namelijk een makkelijk doelwit voor die mensen, zelf toegegeven. Zelf ben ik namelijk geen plakker, maar ik ben meer een eenling. Ik doe dingen het liefst alleen en ik ben gewoon aardig tegen iedereen. Maar omdat ik aardig tegen iedereen doe zijn er mensen die graag bij me staan en zich veilig bij me voelen. Ik vind het best, ik kan wel met iedereen kletsen en overweg.

Ik heb een vast groepje waar ik bij sta tijdens de pauzes. We zijn met zijn zessen. Met twee van die meiden ben ik Ã©cht bevriend, tegen hun zeg ik alles en ik kan met hun ook het beste lol hebben. De andere drie vind ik persoonlijk geen eens echt aardig, ik doe wel aardig, maar dat doen zij niet. Dat vind ik soms best wel eens frustrerend. Ik heb een grote klas, dus als mijn twee vriendinnen eens naast elkaar willen zitten dan blijven die andere meiden over en gaan ze moeilijk doen omdat ze niet naast mij willen zitten. Ik trek me daar niks van aan, hun moeten mij niet, nou... dat is dan hun eigen probleem. Maar toch verziekt het soms wel een beetje de sfeer, want ik heb nooit rot tegen hun gedaan, maar zij doen dat wel tegen mij. Maar goed, dat zegt meer over hun dan over mij, is het niet?


-----------------------------------


Shirley




Plakkers kunnen op zich heel lastig zijn, hoe zielig het soms ook is. Op het MBO hadden we ook zo'n plakker. Het probleem was eigenlijk, dat meisje was raar. Maar dan bedoel ik dus niet raar op een leuke manier. Ik bedoel, de helft van de mensen waar ik mee om ga Ã­s raar, daar is niks mis mee. xD Maar zij was fout raar. En dan bedoel ik echt niet haar uiterlijk ofzo, maar gewoon hoe ze deed. Ze verspreidde verhalen over haar vader (die boer was) en dat hij zijn eigen koeien zou verkrachten... En dat was dan nog maar Ã©Ã©n van de vele verhalen die ze vertelde.

Logisch gevolg is dat niemand meer met haar om wilde gaan. Daarbij deed ze een richting bij ons op school die alleen jongens deden (Vee teelt), dus die zette haar ook constant voor gek. In de pauzes kwam ze dus vaak bij ons groepje (de Bloem en Design kliek) zitten. Maar we mochten haar gewoon echt niet, puur omdat ze allemaal rare verhalen vertelde, en niet helemaal leek te sporen. Dus zulke plakkers kunnen gewoon lastig zijn, wij werden soms ook een tikkie bot tegen haar, gewoon om van haar en haar enge (niet kloppende?) verhalen af te komen. Van sommige mensen word je gewoon gek, dus ik snap het op zich best wel. Nou was dit een extreem geval natuurlijk.

Verder ben ik gewoon iemand die iedereen een kans geeft. Als er nieuwe mensen op school kwamen, tja die plakte natuurlijk wel eens in het begin. Maar de meeste moeten gewoon even wennen, en worden daarna gewoon goede vrienden.


-----------------------------------


Sophie Wemel




Bwa, ik heb er niet echt last van ofzo. De meeste van mijn vrienden zijn meestal mensen die zelf problemen hebben en blijkbaar trek ik dat aan. En sommige hebben een speciale persoonlijkheid wat ik erg leuk vind. Maar dan zijn er een paar die een beetje een crimineel verleden hebben en die dan toch met me bevriend willen worden. Niet dat ik die personen mijd ofzo, maar de meeste van die mensen zijn niet iemand met wie ik bevriend wil worden. Liever een zachtaardig persoon met een leuk karakter dan iemand die superwild is en zich nooit gedraagt. 

Ik zit altijd bij een groepje met vrienden die ik echt graag heb. Er word veel lol gemaakt en ik kan het heel goed met hen vinden. Daar zit nog een persoon bij die ik wel goed kan hebben, maar ik vind dat die soms echt bij me plakt zal ik maar zeggen. Die raakt me soms ook aan (dus voortdurend schouderklopjes geven of die komt op me leunen ofzo) en dat heb ik liever niet graag. Ik denk dat niemand het graag heeft als er iemand constant op je komt leunen. En dan zit die soms mensen de beledigenen, behalve dan tegen mij omdat hij dan zegt: 'Sophie niet, die is lief.' Ik heb van iemand gehoort dat die verlieft op me is en dat komt nu niet zo goed uit. Ik vind niet dat hij me als uitzondering moet pakken en de rest moet uitschelden voor niets. Soms irriteert hij me, maar soms ook niet. 

Vroeger was ik wel een beetje een plakker. Rond de tijd van het 6de leerjaar had ik bijna geen vrienden meer. Mijn beste vriendin had me toen laten vallen en ik had nog maar 2 of 3 vrienden over die ook niet elke keer bij me stonden. Dus ik ging dan vaak bij een groepje meisjes staan. Die waren wel aardig maar ze wouden me toch niet in hun vriendenkring hebben. En meestal als ik bij hun ging staan negeerden ze me en gingen ze gauw ergens anders staan. Ze vonden me toen ook raar, waarom weet ik niet. Maar dat was wel een eenzame tijd geweest. Ik weet ongeveer wel hoe het voeld om geen vrienden te hebben en ik begrijp die mensen anderzijds wel. Sommige mensen lijken echt niet aardig, maar soms kun je het mis hebben en zijn die mensen wÃ©l aardig.


-----------------------------------


