Sam




Hoi! Ik begin hier een Fan Fiction verhaaltje over Lily Evers en James Potter. Ik hoop dat jullie het leuk vinden! ^^ 

Hoofdstuk 1: Lily&James

(Lily)
Zo zag Lily Evers eruit: Ze had rood haar. Tot iets over haar schouders, een heel klein beetje sproetjes op haar wangen en ze had mooie, gifgroene ogen.

“POTTERR!!” Lily liep zo snel ze kon naar James,wat een rotstreek van hem om Sneep in het meer te duwen! Wat dacht hij wel niet? ! "Potter, wat is jouw reden, om Sneep in het water te duwen? Wie denk je wel dat je bent om dat te doen?" Ze porde met haar vinger in zijn buik, ze was iets kleiner dan James, maar dat ontmoedigde haar niet.
Voordat James iets kon zeggen, draaide ze zich om naar haar vriendin Maya, die op haar stond te wachten. “Kom Maya, we gaan.” Lily wist dat Maya James leuk vond.
Lily draaide zich nog 1 keer om naar James en keek hem aan met een vernietigende blik. Hij, daarentegen, glimlachte naar Lily alsof hij haar nu voor het eerst zag. 

Terug in de leerlingenkamer ging ze meteen naar de slaapzaal. Ze ging zitten en dacht na. Maya kwam ook naar boven. Ze keek Lily aan en zei “James vroeg aan mij of ik tegen jou wou zeggen of jij morgen met hem uit wilt.” Lily keek haar vriendin stomverbaasd aan. Ze kende Potter al best lang, maar dit had ze nóóit van hem verwacht!  “Nee” zei ze resoluut. “Ik haat Potter, en hij mij, dus waarom zou ik met hem uit willen?” “Toe nou Lily, James is een hartstikke leuke jongen!” Lily keek haar vriendin aan.
“Dat vind jij misschien, maar ik niet!” Zei ze tegen haar vriendin. 
Ze besloten maar te gaan slapen. De volgende ochtend werden ze beide tegelijk wakker rond half 7. Lily sprong snel onder de douche. Ze zou moeten opschieten want Maya moest ook nog… Zometeen Verzorging van Fabeldieren, Toverdranken, Geschiedenis van de toverkunst en dan al pauze! Ze glimlachte. Morgen zou hun eerste week voorbij zijn!

(James)
James Potter, een lange jongen met zwart haar dat nooit helemaal goed ging zitten. En mooie, hele mooie bruine ogen. 

James draaide zich verward om. Waarom is ze nou zo boos? Ik doe Secretus wel vaker wat! Sirius grinnikte gemeen naar James. “Goed gedaan maat!” James lachte naar Sirius. Sirius was James’ beste vriend.

Sirius Zwarts was iets langer dan James, hij had zwart haar, net als James, maar dan een maatje langer. Het hing langs zijn gezicht. Ieder meisje zou er zo voor vallen. Hij grinnikte meestal. Hij en James haalden vaak grappen uit.

“Peter!” Riepen Sirius en James tegelijk. Ze keken elkaar even aan en lagen in een deuk. “Kom je?!” Weer allebei tegelijk. Nu kwamen ze niet meer bij van het lachen! 

Peter Pippeling, ook een vriend van James en Sirius, was een klein dik ventje met stroblond haar. Hij waggelde altijd op dezelfde rare manier achter James en Sirius aan. Hij huppelde zenuwachtig op en neer, maar dat was niet zo raar, Peter was immers altijd zenuwachtig.


Peter piepte terug “Ik kom eraan! Eventjes op Remus wachten!” En hij stond te springen van opwinding, maar dat was niet zo bijzonder, Peter sprong immers altijd.
Remus Lupos, een leuke, charmante jongen. Had licht bruine ogen (in tegenstelling tot James, die had donkerbruine ogen) En bruin haar. Gaf meer de voorkeur aan leren dan grappen uithalen.

James en zijn vrienden haalde vooral kattenkwaad uit. Vooral samen met Sirius. 
Sirius en James kenden elkaar al heel lang. 
Sirius is bij James komen wonen omdat Sirius mishandeld werd thuis. 

James, al vanaf het eerste jaar helemaal van de kaart door Lily, pestte haar meestal. Hij wou haar aandacht. Ze was bloedmooi als ze lachte, dat vond hij dan. 
Ook als ze boos was, dacht hij, en hij grinnikte, hij dacht al de hele ochtend aan haar. Opeens zag hij een wazige hand voor zijn ogen zwaaien. James keek op. Sirius keek hem met zijn glinsterende oogjes aan. Ze zaten te eten, maar James had nog geen hap door zijn keel gekregen. “Hey James, Remus vroeg je wat!” “Oh, sorry Remus! Ik zat met mijn gedachten even ehm, ergens anders.” “al goed James! He, heb jij je huiswerk al gemaakt?” Remus keek James verwijtend aan. “Ehm,” zei James, “nee, eerlijk gezegd niet.” “Tsja” Zei Remus. “Moet je maar niet teveel kattenkwaad uithalen” James keek Remus vreemd aan. “Kattenkwaad? Ik? Neeeee, hoe kom je erbij? Wij pesten alleen maar onze… ehm… geliefde! Secretus! Ohja, en natuurlijk Evers.” Remus draaide zich met een zucht om. Dat joch zal het nooit leren, dacht hij geïrriteerd.


-----------------------------------


Sam




*springt* Mijn nieuwe stukje! :mrgreen: Enjoy! ;) 

Hoofdstuk 2: Verontschuldiging
(Lily)
Lily werd wakker, ze draaide haar hoofd om en ze keek recht in het gezicht van Maya. Ze schrok zo erg dat ze pardoes uit bed viel! “Je hoeft niet zo van me te schrikken hoor!” Ze lachtten. Al weer 2 maanden op Zweinstein. Lily zuchtte. 
Lily liep de trap af naar de leerlingenkamer en zag een paar piekjes zwart haar boven de stoel voor de haard uit komen. Ze keek even woedend naar die plukjes haar en liep hem straal voorbij. “Evers! Wacht even!” Lily keek verbaasd naar Maya. “Darons, wil je even weg gaan? Ik wil even wat aan Evers vragen” James werd rood. Maya liep weg en liet een stomverbaasde Lily achter.
“Potter, je weet dat ik niet graag met je praat.” Lily maakte aanstalten om weg te gaan. 
“Evers, wacht even.” Hij greep Lily bij haar arm en hield haar vast. Wat is er toch met me? Dacht ze, ze had het idee dat ze helemaal warm werd vanbinnen. 
“Evers…” begon James. “Sorry, van dat met Sneep, ik, ik weet dat je het niet leuk vond dat ik Secretus in het meer duwde.” Lily keek nog verbaasder voor zover het kon. Potter, zijn excuses? “Zeg dat maar tegen Severus, en niet tegen mij.” Zei ze kil. “Evers, ik zeg het tegen jou, omdat ik weet dat jij het sowieso niet leuk vind.” Lily ontspande zich, wat moet hij toch van me? Dacht ze. Waarschijnlijk zei ze dat hardop, want James zei “Ik hoef niks van je Evers, alleen, ik wou dus even zeggen dat het me spijt.” James liep weg en liet Lily achter, die zich na een paar minuten herstelde. 

 (James)
James liep weg. “Potter!” hoorde hij achter zich. Hij grijnsde even voordat hij zich omdraaide. “Ja, Evers?” “Voor deze ene keer, neem ik je excuses aan.” Hij lachte. “Is goed.” Sirius, Remus en Peter keken hem vreemd aan. “Wat is er?” vroeg hij verbaasd, maar met een glimlach. “Je, je hebt je excuses gemaakt aan Evers?!” Vroeg Sirius. “Ja” Zei James kortaf.
Hij lachte om de gezichten van zijn vrienden. “Wat is daar nou zo erg aan?” Vroeg hij opgewekt. Sirius keek James vreemd aan. “Kom, we gaan naar de les.” Zei James na een lange stilte. “We moeten Anderling maar niet nog langer laten wachten.” Zei hij met een grijns. “Ja, dat zal wel.” Zei James afwezig, en hij liep achter Sirius aan. 
“Wat is er toch met jou?” Vroeg Sirius duidelijk bezorgt. “Niks, niks,” Zei James afwezig. Maar Sirius wist dat er wel wat was en liet zijn vriend maar met rust. 
James dacht na over die 2 mooie, groene ogen die hem al zo vaak woedend hadden aangestaard.
Na de lessen liepen ze terug naar de leerlingenkamer.
Ze gingen zitten en Remus zat zoals gewoonlijk huiswerk te maken. James zuchtte.
“Waarom ga jij geen huiswerk maken?” Vroeg Remus. “Geen zin.” Zei James. 
“Kom Sirius, we gaan even de gangen door, onder mijn ontzichtbaarheidsmantel.”


-----------------------------------


Sam




Weer nieuw stukje! ;) Reacties zijn welkom! :D

Hoofdstuk 3:  De onbekende…


(Lily)
“LILY! Wakker worden! Het is eerste kerstdag!” Lily keek met een slaperige kop op. 
Ze vloog naar het voeteneinde van haar bed. “Kadoootjes!” Riep ze blij. 
Ze kreeg een mooi boek van Maya, een doos Chocokikkers van haar ouders. (Ze keek verbaasd. Haar ouders waren geen tovenaars, hoe konden ze dan aan Chocokikkers komen?) 
Er lag nog een pakje, nieuwsgierig maakte ze het open. Er zat een mooie ketting in van een Hippogrief. En een briefje. Dit stond er op:

“Lily, ik weet dat je me niet aardig vind, en dat je me niet heel goed kent. Het enige wat jij van mij kent is mijn slechte kant.

Kusjes, een onbekende.”

“Maya?” Vroeg Lily. “Ja?” Zei Maya verbaasd. 
“Moet je lezen…” Ze gaf het briefje aan Maya. “Wauw! Een geheime aanbidder!” Maya kreeg twinkelingetjes in haar ogen. “Kom, we gaan eten.” Zei Lily na een lange stilte. “Ja, is goed.” Antwoordde Maya. In de Grote Zaal keek James een beetje hoopvol naar Lily, hij zag dat ze het kettinkje om had. “Waar zit jij naar te staren?” Vroeg Lily. “Je kettinkje, het is, best mooi.” “Voor Kerst gekregen, van een geheime aanbidder.” Lily en Maya giechelden even. “Oh, jammer dat ik het niet ben Evers.” Lily keek verbaasd naar James, zou hij… Nee! Dat kan niet, dacht ze. 
Sneep kwam naar Lily toe. “Hallo Evers.” Lily keek nog verbaasder naar Sneep dan dat ze net deed naar James. “Sinds wanneer noem jij me Evers, en geen Modderbloedje?” Vroeg ze. 
Ze zag dat James vernietigend naar Sneep keek. “Sinds nu, lijkt het.” Zei Sneep. En met die woorden liep hij weg. Lily keek verbaasd naar Maya. Zij keek verbaasd terug. 
Lily zag dat James naar Sneep toe liep.
Ze zag hun met elkaar praten. “Waar hebben ze het over? Potter en Sneep, gewoon met elkaar praten? Dat is ook voor het eerst dat ik dat zie!” Maya knikte instemmend. Zij vond het ook maar vreemd… “Volgens mij, is James echt serieus aan het praten met Secretus, je hebt gelijk Evers!” Zei Sirius, die waarschijnlijk met open mond had meegeluisterd en gekeken. 

(James)

James liep vastberaden achter Sneep aan. Hij mompelde wat. “Secretus!” Riep James naar Sneep. Sneep draaide zich om. Zijn ogen stonden vol haat. “Wat moet je Potter?” Vroeg hij. 
      “Je noemde Evers opeens Evers, in plaats van Modderbloedje.” “Ja, dus?” Antwoordde Sneep brutaal. “Ik wou vragen, Evers heeft een kadootje gehad van een geheime aanbidder, weet jij daar soms meer van? Ik was het namelijk niet.” James grijnsde toen hij zag dat Sneep bleker werd. “Ja  dus, nou, ik weet genoeg. Doei Secreetje!” James liep weg met een grijns. Hij zag dat Lily weg liep, blijkbaar naar haar eerste les. “Evers!” Riep James haar na. Lily keek verbaasd om, hij grijnsde. “Wat is er Potter?” “Ik weet wie je geheime aanbidder is.” Lily wou wat zeggen, maar James stak zijn hand op en maande haar tot stilte. “Ik vertel het alleen, als je met me uit wilt.” Lily zuchtte, ze had James nooit gemogen, maar sinds kort voelde ze toch een beetje voor James, dacht ze. “Oke Potter, voor deze ene keer.” Maya keek haar met grote ogen aan. “Maya, je ogen vallen er bijna uit.” Lily, James en Maya lagen in een deuk. James liep terug naar Sirius, nog een beetje na grinnikend. “Waar lach je om?” Vroegen Sirius, Remus en Peter tegelijk. “Ik ga met Evers uit.” Hij glimlachte. “WAT?!” Remus, Peter en Sirius keken hem met grote ogen aan. “Ik ga met Evers uit.” Zei hij nog een keer. Dit keer glimlachend. Na de lessen liepen ze terug naar de leerlingenkamer. 
“Evers!” James riep Lily bij hem. “Morgen, om half 7 bij de eenogige heks met de bochel op haar rug. Oke?” “Oke” Zei Lily. James ging naar de slaapzaal. Morgen zou hij met Evers uit gaan. Hij glimlachte en viel in slaap. Dromend over hun date voor morgen….


-----------------------------------


Sam




*Springt* Alweeer een nieuw stukje!! :D Reacties? Please?  :( 
Hoofdstuk 4: De date.

(Lily)
Terug op de slaapzaal begint Maya meteen tegen Lily te schreeuwen. “HOE KON JE?! MET DE VIJAND NOG WEL!” “Ik ga alleen met Potter uit omdat ik nieuwsgierig ben naar mijn geheime aanbidder.” Zei Lily rustig. Maya plofte naast Lily neer. “Ja, dat begrijp ik, maar Lil, het is Pótter!” “Ja, nou, en? Zodra ik het weet, ren ik terug naar Zweinstein.” Lily keek Maya glimlachend aan. “Kom, we kunnen nu beter gaan slapen, morgen is het weekend en we hebben nog een hele lange dag voor de boeg.” “Jij wel ja.” Zei Maya. “Ach Maya, je bent gewoon jaloers!” Maya bloosde, “Ja dus.” Lily draaide zich om. Deed haar hemelbed dicht, en ging slapen.
De volgende dag werd Lily ruw gewekt door Maya. “Opschieten! Je moet al over 4 uren bij de heks staan!” Lily keek op. “Waarom zo gestressd Maya?” Maar Maya was al bezig Lily uit bed te sleuren en onder de douche te gooien. “Hup, snel, douchen! Ik leg ondertussen kleren voor je klaar!” Hijgde Maya. Lily douchede snel want na 5 minuten stond Maya al te schreeuwen dat ze op moest schieten. Snel deed Lily haar ondergoed aan, want Maya stond al in de badkamer met kleding. “Hier, trek dit aan, schiet nou op! Je komt zo te laat! Je hebt nog 3 en een half uur!” Snel trok Lily de naar haar toegeworpen kleding aan. “Dreuzelkleding?” “Ja, ik weet wat jullie gaan doen!” Maya knipoogde naar Lily. “Wil ik het weten?” Vroeg Lily met op getrokken wenkbrauwen. “Nu nog niet, als je er bent zie je het wel. En nu haal ik even beneden wat eten voor je. Wat wil je?” “Doe maar gewoon een boterham met kaas.” “Oke, tot zo!” En Maya liep weg. 
Lily ging in de lege leerlingenkamer zitten. Nog 2 en een half uur, dan zou ze met Potter uit gaan. Ze gniffelde. De laatste paar uur was ze nog meer voor Potter gaan voelen, of leek dat alleen maar zo? “Hoi Evers!” Hoorde ze achter haar. “Potter.” Zei ze kortaf. “Evers, we gaan zo met elkaar uit, je mag me nu best wel bij m’n voornaam noemen hoor!” “Maar, dat doe jij toch ook niet?” Vroeg ze. James kwam naast haar zitten. Heel dicht naast haar. Nu komt het… Dacht ze. Nu gaat het gebeuren…

(James)
James schoof nog een klein stukje dichter naar Lily. “Nou en?” Zei James. Maya kwam weer binnen met een paar broodjes en een glas pompoensap. Ze liep voorbij James en Lily richting de slaapzaal. “Maya!” “Geen tijd! Lily moet eten!” “Maar Maya, ik zit hier!” “Oh, oké, hier heb je je eten!” Lily at snel alles op. “Nog een uur Potter.” Zei ze. James kreeg kriebels in z’n buik. “Waar gaan we eigenlijk heen?” “Naar iets, iets dat je nog nooit gezien hebt, tot zo Evers!” James klom het portret gat uit, en ging wat eten in de Grote Zaal, waar Severus zat. Remus was zo te zien in een goede bui, want hij zei: “Let op.” Hij pakte zijn toverstok, richtte hem op Severus, en zei een bezwering. “Wacht, als hij gaat staan zul je het wel zien.” Zei Remus met een grijns. Sirius, James en Peter keken hem raar aan. Maar toen keken ze vlug weer naar Sneep. Die ging net staan en wou net weglopen. Toen moest hij vlug bukken want al het servies op de Zwadderich tafel vloog opeens naar Severus. Hij ging onder de tafel liggen. Blijkbaar wist hij dat zo de vloek opgeheven kon worden, want al het servies kletterde op de grond. “Jongens,” Zei James opeens. “Ik ga naar de leerlingenkamer, me voorbereiden, en dan naar de heks.” “Is goed, succes!” Riepen ze alledrie in koor. James liep naar de leerlingenkamer om z’n tanden te poetsen. Daarna liep hij naar de heks waar Lily al stond te wachten. Dit keer met make-up. “Wat zie jij er goed uit Evers!” Het floepte er zomaar uit, hij dacht dat ze boos zou worden, maar integendeel, ze leek juist gevleid! “Kom, we gaan onder deze mantel, en dan door de heks. “Je bedoelt, er dóórhéén?!” “Ja Evers, er doorheen.” James grijnsde, haalde zijn mantel uit zijn broekzak. (Een wonder dat dat ding erin past.) Stopte Lily en hem eronder, tikte met zijn toverstok op de heks en fluisterde “Dissendium”, daarna kropen ze door de heks heen, en liepen ze door de gang. Ze liepen best dicht bij elkaar. James kreeg kriebels. Aan het eind van de gang liepen ze naar een trap. James ging Lily voor om er voor te zorgen dat Lily er goed uit kwam. Toen ze eruit waren rook James de zoete geur van snoep. “Heb je geld bij je?” “Ja, altijd!” Fluisterde Lily. “Kom, het is al bijna donker en ik wil je wat laten zien.” Maar Lily bleef staan. “Is dit wat ik denk dat dit is?” Fluisterde ze, een beetje bang. “Ja Evers, dit is wat je denkt dat dit is, maar kom nou! We moeten gaan.” “Eerst wil ik weten, wie mijn geheime aanbidder is! Zei Lily. “Dat vertel ik je zo, als je met me mee komt!” Fluisterde James met een knipoog. Hij hoorde dat Lily een zucht slaakte en met hem mee liep. James had een mantel om, maar Lily had alleen een rokje en een topje aan. Even buiten het dorp gingen ze op een bankje zitten. “Mooi, is het niet?” Vroeg James aan Lily. “Het is…. Betoverend!” Fluisterde Lily. 
Ze bibberde een beetje. “Heb je het koud, Evers?” “Ja, een beetje wel.” Fluisterde Lily zacht. James trok zijn mantel uit en legde die over Lily’s schouders. “Dank je.” Zei ze zacht. 
“Wie is het nou? Wie is mijn geheime aanbidder? Je zei toch dat je het wist?” Vroeg ze, een beetje snel, aan James. “Ik weet het ook.” “Wie dan?” “Evers, geloof het of niet, maar het is Sneep.” Lily keek met een woedende blik in haar ogen naar James. “Jij weet ook niet van ophouden he? Jij geeft die arme Sneep de schuld, je probeert hem het leven zuur te maken, je probeert gewoon mij ook tegen hem te keren!” Lily raasde nog een tijdje door. James kon er geen woord tussen krijgen. 
“Weet je wat?! Laat maar zitten, ik ga terug naar het kasteel! Mij krijg je echt niet zo ver meer tot een afspraakje Potter!” Lily rende terug naar het kasteel en liet James achter zich. Toen hij zich realiseerde wat er gebeurd was, was ze al bijna bij het luik. Hij rende enorm snel naar het luik, en probeerde Lily tegen te houden. Maar toen hij bij het luik was, klom zij snel uit de heks. “gedoe” Mompelde James. Waarom moest hij zijn enige kans om Lily te krijgen nou weggooien? Hij dacht na. Hij ging naar de heks, klom er uit en liep naar de leerlingenkamer. Lily zat er niet. Die zou vast wel boven zitten, tegen Maya razen en tieren over wat ik wel niet heb gezegd…


-----------------------------------


Sam




Jaaa nieuw stukje! Met een cliffhanger! :D 

Hoofdstuk 5: Laatste schooldag.

Lily ging naar boven, wat gemeen van hem om zoiets te zeggen!
 Ze hijgde, ze had de hele weg gerend, en had nu last van haar zij.
 “En?! Hoe ging het?!
” Maya kwam vrolijk aanhuppelen, maar toen ze Lily zag, vervaagde haar grijns, en maakte die plaats voor een bezorgd gezicht. 
“Wat is er gebeurd?” 
“Kom mee naar boven, dan vertel ik alles.”
 Lily vertelde alles, hoe lief James was geweest in Zweinsveld, en hoe hij vertelde dat het Sneep was.
“Maar Lily, misschien heeft hij gelijk, je hebt gezien hoe ze met elkaar praatte.” 
Lily keek Maya vernietigend aan. “Maar misschien was dat wel om serieus te praten, en ook meteen om Sneep af te troefen, Maya, verwacht je echt van Potter, van Pótter, dat hij de waarheid spreekt en tegen Sneep normaal praat?!”
 Maya keek Lily moe en verbluft aan. “Laten we maar gaan slapen.” Zei Maya. Haar korte blonde haar zwiepte langs haar toen ze zichzelf omdraaide. 
“Ja, laten we dat maar doen.” Mompelde Lily.
 De volgende ochtend hoorde ze gegil van meisjes. “Een jongen in de slaapzaal!”
 Hoorde ze Maya roepen. 
“Huh? Watte?” Mompelde ze moe. Iemand met zwart haar richtte zich op haar. “AAAAAAH” Lily gilde en viel van schrik uit haar bed. Verward vocht ze met haar gordijnen, als niet iedereen geschokt was hadden ze gelachen. 
Uiteindelijk kwam ze vrij en keek in het bezorgde gezicht van Sirius. “Sirius! Ik ga een aanklacht indienen bij Perkamentus over jongens in de meisjesslaapzaal!”
 “Relax Evers, ik ben alleen hier om even met je te praten. Ga je even mee?” Lily keek naar Maya die knikte. 
“Oke, op 1 voorwaarde, dat je nooit meer de meisjesslaapzaal binnenkomt!”
 Sirius grinnikte. “Oke, ik beloof het, maar ik kan niet zeggen of ik die belofte waarmaak.” Sirius keek Lily met twinkelende ogen aan.
 Lily en Sirius gingen naar een stil hoekje in de leerlingenkamer.
 “Evers, ik moet zeggen dat James helemaal kapot is van je optreden van gisteren.” 
“Dat moet hij zelf zeggen, dat hoef jij toch niet voor hem te doen?” Lily keek verbaasd.
 “James heeft alles tegen mij gezegd, alles! Ook over dat hij toen met Secretus praatte, hij sprak de waarheid Evers!”
 “En hoe weet ik zeker of jij dat ook doet?”
 Sirius keek moeilijk. “Je moet me maar vertrouwen Evers, stap desnoods naar Sneep zelf toe!”
 De lichtjes in Sirius zijn ogen waren gedoofd. “Vandaag is de laatste dag op school, vraag het bij het eten!”
 En met die woorden liep Sirius weg. Lily bleef verbluft achter. Lily liep zonder na te denken naar beneden, liep naar de Zwadderichtafel en keek naar Sneep.
 “Kan ik je even spreken?” Zei ze met minachting in haar stem. Sneep werd bleek, maar liep toch mee. “Ik weet van je kadootje, waarom jij?”
 Sneep werd in plaats van bleek, nu rood. 

(James)
James zag Lily en Sneep praten. “Secretus.” Siste James tegen Sirius.
 “Ga er niet naartoe James.” Maar James luisterde al niet meer.
 Het enige wat hem nog baatte was Lily, die zometeen er ongelofelijk van langs zou krijgen van James.
 Hoe durfde ze? Hij was nu bijna bij hun, hij keek naar Lily, ze was echt heel mooi… James stond nu naast Secretus. 
“Wat moet je, Potter?” Siste Sneep, op dezelfde manier als James net tegen Sirius deed.
 James keek naar Lily, niet naar Sneep.
 “Wat ben je aan het doen Evers? Praten met een Zwadderaar? Geloof je me nu eindelijk? Hij was het, hij stuurde je dat kadootje, ik sprak de waarheid.”
 Hij zag tranen in Lily’s ogen komen. Ineens, zonder te waarschuwen, zonder een teken van wat ze zou gaan doen, viel ze in James’ armen.
 James keek verbaasd, maar toch heel blij. Lily huilde op zijn schouder, maar hij wist niet waarom. 
Sneep liep nijdig weg, hij had het verpest, Secretus had het verpest bij Lily, en ze hing nu om zijn nek!
 James lachte, terwijl hij Lily voorzichtig troostte. Hij haalde haar van zijn schouder af, keek in haar ogen en begon te praten tegen haar. “Wat is er, Evers?”
 “Ik, ik was gister toch heel gemeen tegen je Potter, en daar heb ik spijt van..”
 James keek met vol medelijden naar Lily. “Ik heb het je al vergeven Evers”
 “Dankje Potter.” Ze liep weg, James liep haar achterna en troostte haar. 
Hij zag dat Sirius achter hem stond, Sirius grinnikte en stak zijn duim op. 
Lily was nu van hem, hij wist het, zij wist het.
 Ze keek verbaasd naar James en liep naar achter alsof ze een spook zag.
 Ze rende weg, weg van hem….


-----------------------------------


Sam




Sorry voor het kleine iniminie stukje, morgen meer! ;)

Hoofdstuk 6: Onderweg naar huis. 

(Lily)
Ze had het duidelijk gezien, ze wist het, hij had haar in z’n macht.
 Ze zag het in z’n ogen. Maar morgen zou ze de hele vakantie geen last meer van hem hebben.
 Ze liep naar de slaapzaal. Maya zei wat tegen haar maar Lily negeerde haar. 
Lily liep naar haar bed, viel neer, en begon weer te huilen. Maya kwam boven en vroeg wat er was. Lily vertelde haar het hele verhaal.
 Maya troostte haar en stelde voor om hun hutkoffers in te pakken, morgen zou ze naar huis gaan, weg van James…
 Blij met dat vooruitzicht pakte ze haar koffers in.. 
Er liep een traan over haar wang, ze zou het hier missen. Maar goed, ze zou het terugzien!
 Met die gedachte liep ze naar beneden, naar de Grote Zaal om te eten. 
James kwam naast haar zitten, legde een arm om haar heen en trok haar tegen hem aan.
 Lily, die net haar bord leeg had, trok zich los uit James zijn greep en liep weg.
 Ze hoorde James haar nog naschreeuwen: “Ja, loop maar voor me weg Evers!” Lily liep weg.
 Naar de Grote Hal, ze moesten naar de trein, het was namelijk half 11.
 Toen ze in de trein zat zochten ze een lege coupé. Toen ze er eenmaal eentje hadden, gingen ze zitten en wachten tot de trein vertrok.
 Toen de trein vertrok wachtten ze tot het karretje met snoep voorbij kwam. Toen het karretje eindelijk kwam, kochten ze hem helemaal leeg, bergen snoep lag er op het bankje tegenover hen.
 Tot er een onaangename verassing het deurtje van de coupé opendeed….

(James)
James stapte samen met Sirius, Remus en Peter Lily’s coupé in. “Wauw zeg, jullie hebben veel snoep!”
 James ging naast Lily zitten, die snel een eindje op schoof.
 James lachte in zichzelf, ze was bang voor hem. De lach verdween en maakte plaats voor bezorgdheid. James pakte een Chocoketel en at hem op. “Zo, Evers, hoe kom je aan zoveel geld?” “Meegenomen van thuis, wat denk je dan?”
 “Misschien gestolen? Niet iedereen blijft altijd braaf en lief, Evers, zelfs jij niet.”
 Sirius en James grinnikten. “Zeg Evers, waar woon je eigenlijk?” Zei James voordat Lily kon antwoorden op zijn opmerking, hij ging deze vakantie verhuizen, en hij hoopte dat hij vlakbij Lily ging wonen.
 “Ik woon in Londen Potter, maar wat gaat jou dat aan?”
 In Londen… Dacht James, daar ga ik ook wonen!!” James staarde naar Lily, hij was echt verliefd op haar…
 “Potter, doe je mond dicht, en ruim je kwijl op.” 
James kwam er inderdaad achter dat hij kwijlde. Ów genant!
 Sirius rolde over de grond van het lachen en Remus lag helemaal in een deuk.
 Peter was al naar de wc gerend anders deed ie ’t in z’n broek. De hele coupé lag ondersteboven. Lily zuchtte, zwiepte met haar toverstok, mompelde iets en James zijn kwijl verdween, want Sirius was er bijna in gerold.
 En toen kwam de trein aan bij het station. James zou weer naar huis gaan.
 Hij was blij, maar hij zou Lily missen.
 Hij zal haar wel schrijven, anoniem, net zoals vorig jaar…


-----------------------------------


Sam




Ik schrijf over elke week van de vakantie een stukje, er zijn dus in totaal 6 hoofdstukken die daarover gaan. ;) 

Hoofdstuk 7: De eerste week van de vakantie.

(Lily)
Eindelijk, geen last meer van James, ze zag haar ouders al staan.
 Ze zou naar huis gaan, naar haar eigen kamer, haar eigen bed… Toen ze thuis was, rende ze naar boven, yes, dacht ze, haar eigen bed.
 Petunia kwam aangelopen.
 “Hoi heks, ben je weer thuis?” Snauwde ze.
 Lily deed niks, niemand, zelfs Petunia, kon deze dag niet voor haar verpesten. Ze zag dat het huis tegenover hun leeg stond. 
“Mam, krijgen we nieuwe buren?” Riep ze naar beneden.
 “Ja schat. Maar kom je nu beneden? We gaan eten.” Riep haar moeder terug naar boven.
 Lily liep vrolijk naar beneden. En die avond sliep ze heerlijk.
 Na een week kregen ze eindelijk nieuwe buren.
 Toen ze uitstapten sloeg ze haar hand voor haar mond. “MAAAAAAAAAMMM!!” Ze schreeuwde zo hard mogelijk naar beneden.
 Haar moeder stond binnen 2 seconden achter haar. 
“Wat is er schatje?” 
“Wie is… wie zijn dat?” Vroeg ze met grote ogen.
 “Dat zijn onze nieuwe overburen.” Zei haar moeder.
 Lily keek haar moeder boos, en verbaasd aan. 
“We gaan vanavond op visite bij ze, je zult ze vast aardig vinden! Vooral hem.. Hij is echt jouw typ Lil!”
 Ze keek haar moeder vernietigend aan. Die avond belde ze aan bij haar nieuwe overburen.
 “Hallo mevrouw Evers!” Klonk het vanuit de deuropening!
 “Hallo mevrouw!” Zei haar moeder blij.
 Ze stapte naar binnen en daar zat een jongen met zwart warrig haar en mooie bruine ogen. “Potter!” Siste Lily. Maar toch wel beleeft.
 “Hallo Evers!”
 “Ah! Jullie kennen elkaar!” Zei mevrouw Potter blij.
 “Ja mam, Evers zit bij mij op school!”
 “Ah, nou, oké, als jullie naar boven gaan, iets leuks doen misschien, dan blijven wij hier lekker roddel… ehh, kletsen!”
 Lily en James gingen naar boven, naar zijn slaapkamer.
 “Waar is Sirius?” Vroeg Lily nieuwsgierig.
 “Die is bij Remus, omdat wij aan het verhuizen waren, hij blijft daar de hele vakantie.”
 Lily knikte. “Aha, dus, je bent de hele vakantie alleen?”
 James knikte. “Kom erbij zitten Evers.” En hij klopte op het bed. 

(James)
Hij keek uitnodigend naar haar. Hij zag dat ze aarzelde.
 “Kom nou Evers, je bent toch niet bang voor me?” En hij klopte nog een keer.
 Lily ging voorzichtig aan de andere kant van het bed zitten. 
“Zullen we een film kijken? Ja Evers, verbaasd, dat ik de TV en de DVD ken?”
 Lily keek met grote ogen naar James. “Wat voor film wil je zien dan?” Vroeg ze.
 “Wat dacht je van een grappige film?” Lily stemde ermee in.
 Ze lagen op zijn bed, James merkte dat Lily zich steeds meer ontspande.
 James pakte een stukje perkament en schreef daarop:

Evers,
Ik weet dat je je niet goed voelt bij mij.
Ik weet dat je denkt dat ik je in mijn macht heb.
Het is niet zo Evers.
Ik vind je al 2 jaar leuk. 
Ik hou van je.
Kusjes, James. 

Hij schuifde het briefje in Lily haar handen. “Pas lezen als je thuis bent.” Fluisterde hij in haar oor. 
Toen ze de film gingen kijken hadden ze samen gelachen.
 Toen ze in de film zoenden, keek James Lily aan. Steeds een stukje dichterbij, dacht hij.
 Toen hun lippen elkaar bijna raakten, vloog de deur open.
 “Lily. Kom je over een half uurtje beneden? Dan gaan we weer.” 
Na een half uurtje ging ze weg. Ze hadden nog wat gestoeid, en nog een kussengevecht gehouden. James dacht aan die avond.
 Ze hadden bijna gezoend, ze zou nu het briefje lezen. 
Langzaam viel James in slaap, en viel de maandagochtend.


-----------------------------------


Sam




Nieuw stukje! :D Willen jullie mij alsjeblieft PMen of in het reageertopic zetten, als jullie gestemd hebben op de poll, ik heb anders namelijk een beetje het gevoel alsof ik alleen voor mezelf schrijf... :(

(Lily)
Lily was in slaap gevallen, zonder nog aandacht te besteden aan het mysterieuze stukje perkament in haar hand, dat James haar had gegeven.
 Ze werd de volgende ochtend wakker, met het stukje perkament in haar hand. Snel las ze het door. Ze lachte. 
Na een half uurtje terug gedacht te hebben aan de vorige avond, liep ze naar beneden, schreef een brief aan Maya, over dat ze verliefd was, en daarna liep ze weer naar boven, om zich aan te kleden. Ze zou vandaag weer naar James gaan.
 Ze at haar brood op, en liep daarna naar de overkant, haalde diep adem, en belde aan.
 Mevrouw Potter deed open.
 “Hallo mevrouw Potter, is James ook thuis?”
 Ze had het niet hoeven vragen, James kwam de trap al afgerend. Zenuwen gierden door haar lijf, hij zag er goed uit vandaag, hetzelfde als altijd, maar er was toch iets anders aan hem…
 Zijn kleren! Hij had zijn gewaad niet aan! Ze kon zichzelf wel voor haar hoofd slaan.
 Zo te zien was James net van plan om naar haar toe te gaan.
 “Hallo Potter!” Zei ze vrolijk en opgewekt.
 Hij kwam dicht bij haar staan, oh wat had hij toch mooie ogen…
 “Je mag me nu wel bij m’n voornaam noemen hoor Lily.”
 Lily werd rood. “Hallo James.”
 Fluisterde ze. James keek haar vrolijk aan.
 “Zullen we eventjes een stukje gaan lopen?”Stelde ze voor, en James stemde in.
 Toen ze buiten liepen vertelde James dat hij Lily inderdaad leuk vond. Al een hele tijd.
 Lily vertelde dat ze ook wel wat voor James voelde, maar dat pas dit jaar. James lachte.
 Lily ook, ze vertelde dat ze inderdaad het gevoel had dat James haar in zijn macht had…

(James)
Het deed hem pijn om dat te horen, er viel ook nog eens een pijnlijke stilte.
 Opeens pakte James Lily vast, en knuffelde haar. 
“Ik ben blij, dat we zo eerlijk tegen elkaar zijn.” 
Toen, zonder het verwacht te hebben, drukte Lily haar lippen op de zijne, het voelde goed, zo stonden ze nog 2 minuten, zonder zich te bewegen, alleen met haar lippen tegen de zijne.
 Totdat ze zich losmaakte, en haar hoofd op zijn schouder legde.
 Ze liepen door, James met een arm om haar heen, en toen ze bij hem thuis waren, zoende Lily James weer, en toen liep ze weg, naar huis, niet wetend wat er op haar wachtte. 
James vertelde het hele verhaal aan zijn moeder, en die stelde voor om wat te doen, ze zwaaide met haar toverstok naar Lily’s kamer.
 James at wat, rende naar boven om meteen aan Sirius te schrijven dat hij morgen Lily zou vragen. Na een kwartier kwam zijn uil al terug, James wist niet dat uilen zo snel konden zijn, maar toen hij goed keek was dit een andere uil, en niet de zijne.
 Hij maakte de brief open, die aan de poot van de uil zat en aan hem geadresseerd was.
 Hij was van een onbekend meisje. De brief was toch echt aan hem geadresseerd. 
Hij las de brief:

Hallo James! 
Je kent mij niet, ik jou wel.
Ik ben het nieuwe vriendinnetje van Sirius, je beste vriend.
Sirius praat altijd heel enthousiast over jou.
Ze kwamen er pas later achter dat ik een heks was.
Ik krijg les van professor Broomstaart, en ik zit ook in Griffoendor.
Ik woonde eerst in een dreuzelweeshuis, maarja, het Ministerie van Toverkunst maakt wel vaker foutjes.
Ze dachten namelijk dat ik een Snul was. Ik had namelijk tovenaarsouders.

Groetjes, van Sirius nieuwe vriendinnetje, Ruby. 

James lachte hardop, Sirius zijn zoveelste verovering.
 Hij vond haar een beetje arrogant want ze vertelde alleen maar over zichzelf..
Nouja, misschien was ze in het echt wel veel aardiger!
Uren verstreken, en James viel in slaap..


-----------------------------------


Sam




Nieuw stukje! :D

Hoofdstuk 9: De derde week van de vakantie.

(Lily)
(Dit is, in tegenstelling tot het vorige stukje, een andere dag! Dus niet die zondag, maar dit is een dinsdag.)

Lily kwam thuis, ging wat eten en liep naar boven, boven aangekomen was haar hele kamer vol met rode rozen. James!Dacht Lily meteen.
Ze zocht naar haar bed, en daarop lag een stukje perkament in zijn handschrift. Dit stond er op: 

Lieve Lily,
Ik kan verdrinken in je ogen, 
Je bent mooi, ik heb het nooit tegen je gezegd, maar het is waar.
Kom vanavond om 12 uur precies naar mijn huis, ik wil je wat laten zien .
Liefs, James.
 PS: Als je wilt dat de rozen weggaan, moet je even aan mijn moeder vragen of ze ze weg wilt halen. 

Lily zuchtte, hij was zo lief!
 Ze stuurde haar uil, die al terug was gekomen van Maya, die alleen had gezegd dat ze het leuk vond voor Lily. Lily stuurde haar uiltje naar James om te zeggen dat ze zou komen.
Na 2 minuutjes kwam de uil terug met een briefje waarop stond dat ze zich warm aan moest kleden.
Nog anderhalf uur, zag ze. Ze kleedde zich vast warm aan, en liep naar beneden.
 Petunia zat aan tafel.
“Zo, een aanbidder, heks?”
“Ja.”
“Hoe heet hij?” 
“James, James Potter.” 
“Die van de overkant?” 
“Ja”
Lily zuchtte verliefd.
“Maar hij is toch helemaal niet van jouw soort?” 
“Jawel, hij zit bij mij op school, zelfde jaar, zelfde afdeling.” 
Petunia staarde haar met grote ogen aan. 
Lily glipte de keuken uit, het was 2 voor 12…
Ze sloop naar de voordeur en glipte weg… De duisternis in.

(James) 
Hij zag haar al aankomen, hij liep naar haar toe en gooide zijn ontzichtbaarheidsmantel om haar heen.
 “Wat gaan we doen?” Vroeg Lily aan James.
 “Dat zie je zo wel, kom mee!” En hij pakte zijn bezem. “Kom, vlug!”
 Ze stapte achterop zijn bezem en hield hem goed vast. De mantel was groot genoeg voor Lily, James, en zijn bezem.
 Ze gingen landen bij een park, ze gingen zitten op het bankje en Lily vroeg aan James waarom ze hier waren.
 James antwoordde:
 “Omdat ik je iets wil laten zien.”
 Lily keek James aan, en James keek niet terug.
 “Lily, ik wil heel graag een grap met je uithalen, mag dat?”
 James kreeg schitteringen in z’n ogen. Lily antwoordde: “Nee.”
 Maar James luisterde niet naar haar antwoord. James deed zijn handen voor haar ogen. Hij lachte diep vanbinnen, deze zou zelfs Sirius goed vinden.
 Hij leidde haar naar het meer.
 “Nog één stapje Lily.. Nog een, nog een.”
 PLONS! Lily viel in het water, maar het maakte niet veel uit, het was schoon en warm water, dus ze zou geen longontsteking krijgen.
 Hij had dit al heel lang in gedachten, hij zou erbij springen, water was immers toch schoon.
 Hij sprong erbij, en Lily keek hem vernietigend aan.
 Hij wist dat ze niet lang boos zou zijn, maar hij dacht verkeerd. Ze klom het meer uit, en ze begon te schreeuwen tegen James. Na nog 10 minuten geschreeuwd te hebben, was ze ineens kalm.
“En dan ga ik nu naar huis, dag James!”


-----------------------------------


Sam




Grijns, hier nog een stukje! :D


Hoofdstuk 10: De vierde week van de vakantie: 

(Lily)
Lily was nogsteeds woedend op James, maar ze vond toch wel dat het tijd was voor haar excuses tegen James.
 Voor de tweede keer deze vakantie liep ze met zenuwen in haar lijf naar de overkant, belde aan, en toen de deur openging stond James in de deuropening.
 Ze knuffelde hem, en zei dat het haar speet, dat ze niet zo tegen hem mocht uitvallen. James aanvaardde haar excuses.
 Hij vroeg of ze binnen wou komen. 
“Je bent onverbeterlijk.” Ze lachte, en duwde James zachtjes, James, die daar niet op had gerekend, viel om.
 Lily rolde over de grond van het lachen. James lachte mee, hij vond het toch wel grappig, ook al had hij z’n hoofd gestoten.
 Lily rolde op haar buik, en liet haar hoofd in haar handpalmen rustten, James ging tegenover haar zitten, ze keken elkaar even aan en barstten daarna weer in lachen uit.
 Na een half uurtje ging Lily weer naar huis, ze moest nog een paar dingen doen voor haar moeder. Thuis aangekomen voelde ze dat er iets mis was.
 Lily keek rond, ze wist wat het was, de stilte, en de vrieskou die heerste in huize Evers.
 “Mam, mama,?” Geen antwoord… 
 “Mama?” Nu iets harder en zelfverzekerder. Weer geen antwoord.
 “Papa?” Schreeuwde ze nu door het huis. Weer, geen antwoord.
 Ze keek naar de oprit, de auto stond er wel.Vreemd…
 Lily werd steeds banger en banger. Ze vond dit niet leuk, helemaal niet leuk. 
Opeens kwam Petunia de trap afgestormd.
 Lily kreeg een hartverzakking, dit was niet leuk!
“Petunia, waar zijn pap en mam?”
Petunia bleef stil en keek naar boven. Bovenaan de trap…
“Petunia?”
Weer geen antwoord.
“Petunia, wat is er?”
“JIJ!” Schreeuwde Petunia alsof ze haar nu pas zag.
 Petunia vloog haar aan, slaand en schoppend om haar heen.
 “JE HEBT ZE VERMOORD!”
 “Petunia waar heb je het over, waar zijn pap en mam?” Petunia stopte niet met gillen, krijsen, slaan en schoppen.
 Lily wist nog maar één uitweg, James.
 Er kwam een, een ding in een zwart gewaad de trap af. Lily herkende hem, of eerlijk gezegd het. 
“PETUNIA! KOM MEE!”
 Lily rende het huis uit, Petunia achter zich aan.
 Naar het huis van de Potters…

(James)
James zag Lily en Petunia naar zijn huis komen rennen, hij opende vlug de deur, liet hen binnen en gooide ‘m weer dicht.
 Lily en Petunia begonnen te huilen, elkaar verwijten naar het hoofd te gooien en te schreeuwen, net toen Petunia op het punt stond Lily een klap te geven, sprong James voor haar.
 Hij pakte ze bij hun shirt, gooide ze de huiskamer in, op een bank, James tussen beide in.
 Lily en Petunia waren gelijk stil. Tot het “persoon” voor het raam kwam staan. Alles bevroor. “Ohjee, Lil, dit, dit is een dementor!!”
 2 seconden nadat James het woord dementor door de kamer schreeuwde, kwamen zijn ouders naar beneden.
“James! Dementors! Ze zijn overal!”
 Snel pakte mevrouw Potter James en Lily bij de hand.
 Meneer Potter pakte Petunia beet. Ze Verdwijnselde zo snel ze konden.
 Ze stonden in een donker steegje, helemaal in de war.
“Wat waren dat?”
“Dementors, Petunia, wat is er thuis gebeurd?” 
Petunia vertelde: 
“Jij ging weg, naar Potter, en toen werd het ineens ijskoud in huis, ik ging kijken, en hoorde mam gillen, ik rende naar beneden en zag die, die, dat ding boven haar, en toen liep ik naar boven, en hoorde ook papa schreeuwen, daar  hing ook zo’n Demente Tor boven.”
 “Dementor” Verbeterde James haar.
 “Ja, die, toen hoorde ik jou weer thuiskomen, en hoorde je roepen, ik rende naar beneden, die Dementtor was er nog.”
 “Dementor.” Zuchtte Lily.
 “Ja, en toen keek ik er even naar, en toen begon ik tegen jou te schreeuwen, ik dacht dat jij ze erheen had getoverd met die hocus pocus van je.”
 Het bleef een hele tijd stil. “Het, het spijt me Lily…” 
Lily keek verbaasd, James had een arm om haar heen geslagen, ze moest zich heel rot voelen nu, omdat haar ouders waarschijnlijk dood zijn.
 “Zullen we teruggaan naar huis? Ik denk dat ze nu wel weg zijn.”
 “Ja, is goed, maar waar zijn we eigenlijk?” 
“De Halvemaanstraat.” Antwoordde mevrouw Potter.
 Ze gingen naar James’ huis, de dementors waren weg. Lily en Petunia rende meteen naar hun huis. James en zijn ouders gingen erachteraan.
 Voordat ze de deur bereikte hoorde ze ze al gillen. Het was niet goed, helemaal niet goed…
 James rende naar Lily, die stond bij haar moeder, ze huilde, gilde, verzette zich tegen James, maar James drukte Lily stevig tegen zich aan. Uiteindelijk gaf Lily toe.
 Lily drukte haar hoofd tegen zijn borst, ze wou het niet meer zien.
 Opeens, zonder te waarschuwen rukte Lily zich los en rende naar boven. James rende zo snel hij kon achter haar aan.
 Er was een deur open. Hij zag Lily door de deur heen kijken.
 Lily rende naar James toe, en gooide zich weer in zijn armen. Haar ouders waren dood, wist James.
 Lily woonde nergens…


-----------------------------------


Sam




 Nieuw stukje, sorry dat het misschien wat lang duurde!! ;) 
Hoofdstuk 11: De vijfde week van de vakantie. 

(Lily)
Lily woonde nu bij de Potters, samen met Petunia, ze hadden de begravenis van hun ouders vandaag, Lily zag er tegenop, zij sliep op de kamer van James, en Petunia op de logeerkamer
 Lily huilde vaak als James al sliep.
 Het ministerie was ermee eens dat Petunia en Lily bij de Potters kwamen wonen.
 “Lily, kom je? We moeten gaan..”
 James stond achter haar, in een zwart pak. Lily had een zwarte rok aan, met een zwart t-shirt.
 “Ik kom eraan.” James liep weg.
 “James, wil je bij me blijven? Ik, ik heb iemand nodig die me steunt, vooral nu, vandaag…” James kwam naar Lily toe lopen.
 “Ik blijf bij je, voor altijd.” Lily draaide zich om naar James, knuffelde hem even, maar liet hem daarna weer los
. “Je bent lief.” Fluisterde ze zacht tegen James.
 Ze liepen naar beneden, stapte de auto in, en gingen op weg naar het crematorium. Lily zat naast Petunia, die altijd zo sterk was, zat nu te huilen. Lily troostte Petunia.
 Ze voelde opeens een warm iets op haar schouder rustten, het was James, hij zat ook te huilen, hierdoor moest Lily ook huilen, ze trok het niet meer.
Daar aangekomen kropen James en Petunia de auto uit.
 Lily had er de kracht gewoon niet voor. James kwam naast Lily zitten, Lily kroop bij James op schoot, sloeg haar armen om hem heen en begon nog harder te huilen
 Lily voelde hoe iedereen naar hen keek, maar dat maakte haar niks uit.
 James keek haar aan, en Lily gaf hem snel een kus.
 “Zullen we gaan?” Vroeg ze met tegenzin. James knikte.
 Tijdens de begravenis was Lily meerdere malen in huilen uitgebarsten.
 Lily en Petunia moesten een toespraak houden, en Lily wou dat James meeging. Hij was zo lief, hij stond altijd voor haar klaar en liep altijd met haar mee.
 Toen ze thuis kwamen was Lily moe, ze hadden hun ouders gecremeerd, en ze stonden nu op een plekje bij de open haard.
 Lily ging meteen naar boven, op naar haar warme bed. James liep haar achterna, hij was zo te zien ook niet echt wakker. 
Lily liet zich op haar bed vallen, en ze wachtte op James die op het bed naast haar zou gaan liggen. In plaats daarvan voelde ze dat hij op haar bed ging liggen, tegen haar aan. Ze vond het een fijn gevoel. Ze viel in slaap en werd de volgende dag wakker.
 Ze keek op de klok, half 7! Waar was ze wakker van geworden? Ze voelde dat James nog steeds naast haar lag. Ze hoorde meneer en mevrouw Potter door de gangen rennen, ze hoorde hen
 “de Wegisweg” roepen.
 James was ook wakker geworden. Hij stond op, liep naar de gang om zijn ouders te vervloeken omdat ze hen zo vroeg wakker hadden gemaakt.
 Z’n moeder gilde toen ze James zag.
 Lily stak haar hoofd om de deurpost heen en vroeg zich af waarom ze zo gilde…

(James) 
Hij zag Lily een beetje giechelen en rood worden, en zijn moeder gilde het uit.
 Wat was er toch aan de hand? Lily fluisterde in James z’n oor:
 “James, je trui, en je broek hebben pootjes gekregen.”
 James keek Lily met grote ogen aan. Ze had gelijk, hij rende z’n kamer weer in en trok kleding aan.
 “James, je moet je gewaad aantrekken, we gaan naar de wegisweg. Ohja, en zorg ervoor dat je je sleuteltje van Goudgrijp niet verliest.”
 “En Petunia dan? Zij is geen heks!. Zij kan niet mee.”Hoorde James Lily zeggen. 
 “Petunia kan bij andere vrienden voor een paar uurtjes blijven.”
 “Oké, dat is goed, zullen we dan nu gaan? En hoe gaan we eigenlijk?” Vroeg James, een beetje verbaasd.
 “Collectebus.”
 Antwoordde Lily voor meneer en mevrouw Potter. Ze hadden hun lijsten al, liepen naar de stoep en James stak zijn toverstokhand uit.
 “Welkom bij de Collectebus, snel vervoer voor…”
 “Ja, al goed Arno, hier,”
 Lily duwde wat tovenaarsgeld in zijn hand en stapte in, de rest volgde. 
“Lily, kom je naast me zitten?” Vroeg James terwijl hij probeerde Lily wat op te vrolijken. 
“Waarheen?” Vroeg Arno Stopper.
 “Naar de Lekke Ketel.” Zei mevrouw Potter. 
James keek nogal verbaasd. Maar zei niks.
 Eenmaal in de Lekke Ketel liepen ze meteen door naar achteren, gaven een paar tikken op de muur, en liepen daarna de wegisweg in.
 Na al hun spullen hebben gekocht, liepen ze weer terug naar de Lekke Ketel, maar dit keer gingen ze Verschijnselen.
 James propte alles alvast in zijn hutkoffer, over een week zouden ze immers al weer terug gaan naar Zweinstein en zouden ze weer gewoon les krijgen, James zou weer lol maken met zijn vrienden.
 Er was slechts 1 verschil: hij zou meer met Lily omgaan.


-----------------------------------


Sam




 Hier weer een stukje, ik post niet eerder, voordat ik 5 reacties heb! :P 

Hoofdstuk 12: Terug naar Zweinstein!

(Lily)
Lily werd om vijf voor 8, ze ging wat eten en daarna zou ze terug gaan naar Zweinstein.
 Ze wou graag terug naar Zweinstein. Ze wou Maya weer zien! 
Lily ging vlug naar beneden om wat te eten.
 Ze sleurde har hutkoffer alvast naar beneden, zodat ze die zometeen niet naar beneden hoefde te gooien. James kwam naar beneden.
 Lily liep naar hem toe en gaf hem een kus.
 “Jij bent vroeg wakker.” Zei ze plagend tegen James.
 James lachte, wat was hij toch knap! En lief.. Lily zuchtte.
 Ze pakte James bij z’n hand en liep met hem naar de tafel.
 “Heb je lekker geslapen?” Vroeg ze, terwijl ze zelf gaapte.
 “Ja, ik wel, maar jij niet zo te zien.”
 Lily grijnsde. Het was onderhand half 10, meneer en mevrouw Potter waren al wakker, en ze zouden pas over een half uur naar het station gaan
 Lily zat bij James op schoot en ze zat dicht tegen hem aan.
 Ze grijnsde, ze was zo blij met James! James fluisterde in haar oor.
 “Alles komt goed meisje, ik beloof het, ik blijf voor altijd bij je.” Lily lachte.
 Lily drukte haar lippen tegen die van James.
 “Kom tortelduifjes, we gaan.”
 Lily en James schrokken, ze hadden James’ ouders niet aan zien komen! 
Lily lachte, sprong van James af, en keek over haar schouder.
 Daar, waar ze net nog op James’ schoot had gezeten, zat nu James niet, maar haar vader! Lily keek verbaasd naar haar vader en schreeuwde:
 “Dit kan niet waar zijn, je bent dood, ga weg! GA WEG!!!”
 Lily gilde en haar vader keek enorm verbaasd.
 Lily deed haar ogen dicht en weer open, daar zat James weer. 
Lily begon te huilen en te schreeuwen, James drukte haar tegen zich aan. Ze was bang, heel bang!

(James)
Lily en hij bleven zo nog eventjes staan. 
Hij was enorm geschrokken van Lily. James sleurde Lily mee naar de Collectebus, die al klaar stond.
 James ging achter Lily staan, en liep de Collectebus in. James ging naast Lily zitten, die nu weer huilde. 
“Stil maar, ik ben bij je.”
 James nam Lily’s gezicht in zijn handen.
 “Vertel, wat was er aan de hand?”
 Lily vertelde wat ze had gezien, alleen soms werden ze onderbroken door de Bus die heen en weer schommelde.
 Toen ze uiteindelijk bij het King’s Cross Station waren, liepen Lily, James en aanhang naar het perron. James’ vader had al een karretje gepakt.
 Lily en James stonden nog wat te praten, totdat Maya in zicht kwam.
 “Maya!!” Riep Lily. Maar Maya keek niet blij.
 “Lil, kan ik je even spreken?” Lily liep met Maya mee.
 James hoorde hoe Maya tegen Lily schreeuwde en schold. James liep rustig naar Lily en Maya toe, tot hij zag dat Maya naar Lily uithaalde.
 Lily schreeuwde het uit van woede en pijn. James begon te rennen naar de 2 meiden.
 Maya zag niet dat James eraan kwam. Het enige wat ze deed was lachen. Lachen om Lily, die nu tegen de poort aan zat. 
“Waar denk je in godsnaam waar je mee bezig bent?” James schreeuwde tegen Maya.
 Maya schreeuwde terug. Opeens pakte James Lily beet, kuste haar, trok haar mee naar zijn ouders, waar hij afscheid van nam, en rende door de poort met het karretje.
 Vrijwel meteen zag hij Sirius met Remus. Hij zag ze verbaasd kijken naar James.
 Lily kwam ook uit de poort en James keek verliefd naar Lily. Lily liep naar James, zoende hem, liep naar de trein en zocht een lege coupé.
 “Wat was dat maat? Je nieuwe verovering? Ze lijkt verdomd veel op Evers!”
 James grinnikte. “Het is Lily Sirius.”
 Sirius keek verbaasd. “Meen je dat?!”
 “Ja, dat meen ik!” Zei James blij.
 Ze hoorde het fluitje,
 “Kom, we gaan!”
 Schreeuwde James boven het enorme geluid van de trein.
 “Goed idee!” hoorde hij Sirius schreeuwen.
 Ze sprongen nog net op tijd in de trein, op weg naar Zweinstein…


-----------------------------------


Sam




Maar 2 reacties van mensen hier op het forum, jammer... Maar ik heb het ook aan mensen van school laten lezen, en daar heb ik ook reacties van gekregen. Vind het jammer dat ik maar 2 reacties van hier heb gekregen. Als ik niet meer reacties krijg, laat ik het verhaal wel sluiten, en schrijf ik voor hun door, heb het gevoel dat hun het meer lezen dan jullie hier, het spijt me... Dus gewoon, geef een reactie! Ik heb gezien dat het meer dan 900 keer is gelezen! 

Hoofdstuk 13: Terugreis naar Zweinstein.
 
(Lily)
Lily zat in een coupé, James zat naast haar, Remus zat naast James, en op de bank tegenover hun zaten Ruby, Sirius en Peter.
 Ruby en Sirius duwde Peter zowat van de bank wat eigenlijk wel een heel erg grappig gezicht was.
 Sirius had een arm om Ruby heen geslagen, en hij keek haar nu diep in haar ogen aan. Lily wendde haar blik van hun af, en keek naar James, die nu ook een arm om haar heen sloeg. Lily kreeg het warm en ging op zijn schoot zitten.
 James knuffelde Lily, en Lily keek naar James, ze zuchtte, hij was zooo lief!
 Ze zag Remus naar hen kijken, ze wist wat er aan de hand was. Lily keek naar haar handen, ze voelde zich schuldig.
Lily draaide zich om en keek recht in het zo ontzettend knappe gezicht van James. Lily gaf hem een kus op zijn mond en knuffelde hem. De hele coupé keek naar hen.
 Zelfs Sirius en Ruby waren gestopt met hun, waar ze dan ook mee bezig waren! 
“Ik heb me nog niet voorgesteld, ik ben Lily Evers.” Zei Lily opeens tegen Ruby.
 “Ik ben Ruby, Ruby Lee.” Ruby lachte naar Lily, en Lily lachte terug.
 “In welk jaar zit je?” Vroeg Lily, nogal nieuwsgierig aan Ruby.
 “In het derde jaar, net als jullie.”
 “Liefjes, willen jullie iets van het karretje?”
 Lily vloog door de coupé door James, die zo abrupt was opgestaan. Lily belandde op Peter, en zo te zijn was ze er niet blij mee.
 De hele coupé lag helemaal in een deuk en Lily stond snel op. James had alles ingekocht en zag wat er gebeurd was
. Lily liep naar hem toe, en zoende hem alsof haar leven ervan afhing. Ze deed heel even haar ogen open en zag Remus kijken.

*Terugblik*
Lily liep een rondje om het meer. Ze dacht na, en merkte niet dat er iemand naast zich kwam lopen. Het was Remus, hij was altijd aardig, en hielp haar vaak bij haar huiswerk. 
Ze liepen samen nog een rondje, in gedachte verzonken. Op een gegeven moment bleef Remus staan en Lily liep nog een stukje door. 
Tot ze omkeek en Remus vlak achter zich zag staan. Ze keek hem recht in zijn ogen aan. Na iets wat uren leek, kwam Remus wat dichterbij, ze zoende…

*Einde terugblik*

Lily liet James los en keek hem aan. Hij keek terug.
 Lily zuchtte.
 James liep terug naar zijn zitplaats en Lily ging naast hem zitten. Iedereen ging weer verder met wat ze aan het doen waren.

(James)
Waarom deed ze dat nou?
 Wou ze bewijzen dat ze echt van hem hield omdat ze zonet op Peter viel? James schudde die gedachte snel van hem af, zij vond hem gewoon leuk, dat was het. 
“James, knalpoker spelen?” Vroeg Sirius, en hij grijnsde.
 “Je hebt toch niks met de kaarten uitgespookt toch Sirius?”
 James grinnikte, het zou echt wat voor hem zijn, om de kaarten te beheksen. Sirius grinnikte.
 “Nee James, ik heb er niks mee uitgespookt. Ik wil alleen een potje knalpoker spelen.” 
Sirius keek onschuldig naar James. 2 seconden was het stil in de coupé en toen barstte James en Sirius tegelijk in lachen uit. James keek naar Lily, die gezellig met Ruby zat te kletsen. 
“Die zitten wel goed James, kom, we gaan spelen!” James ging maar met Sirius een potje knalpoker spelen. 
Soms keek hij naar Lily, als de meiden weer eens in lachen uitbarstte. Soms ving James vlagen op van hun gesprek en moest hij lachen om de dingen die ze besproken.
 Op een gegeven moment werd het schemerig en zei James:
 “Ik denk dat we onze gewaden maar aan moeten trekken.”
 Ze pakte hun hutkoffers en net toen ze hun gewaden aan hadden getrokken kwamen ze aan op Zweinstein. James ging naar de deur van hun coupé en opende hem.
 Hij ging de anderen voor naar buiten. James zag de kleine man die altijd de eerstejaars begeleidde naar de bootjes. Jams stapte in de koets, samen met Sirius, Peter en Remus. 
Ze praatte de hele tijd en toen zagen ze Zweinstein.
 Hij was weer thuis! 
Hij kon weer grappen uithalen, hij kon weer doen zoals hij altijd deed. Alleen was er nu een grens. Hij dacht aan Lily….


-----------------------------------


Sam




Ik heb toch besloten om door te gaan met het verhaal, jeetje, ik wist niet dat zoveel mensen het goed vinden! :oops: 

Hoofdstuk 14: Zweinsveld en het mysterie van Lily.

(Lily)
Ze zaten nu eindelijk 2 maanden op school en morgen zou ze met James naar Zweinsveld gaan! Lily liep naar de les, de laatste les voordat het weekend begon. Verweer Tegen De Zwarte Kunsten, haar lievelingsvak!
 Lily rende snel naar het lokaal en ze zag dat ze de eerste was. 
Ze behandelde deze les de Onvergeeflijke Vloeken. Na de les rende Lily naar de leerlingenkamer en ging in de stoel bij de open haard zitten. Ze zat goed, en wachtte totdat James binnen zou komen. Toen James en aanhang binnenkwam, ging Lily staan, en liep naar James toe.
 Lily omhelsde James, en gaf hem een kus. Na hem even hebben aangekeken, liep ze naar de slaapzaal. Waarom was hij zo stil toen hij haar zag?
 Lily dacht heel even na, liep toen naar beneden en keek naar James, die wat zenuwachtig teruglachde. Lily grinnikte, liep uit het portret naar het kantoortje van hun Toverdranken leraar. Lily mompelde een spreuk, die ze ook uitsprak over de deuren van de Grote Zaal.
 Toen ze weer in de leerlingenkamer terugkwam, lachte ze zelfvoldaan, en liep naar haar slaapzaal. 

Toen ze de volgende ochtend aan haar ontbijt zat, als eerste, kwam Sneep naar de Grote Zaal.
 Ze wachtte af, en ja! Hij hing nu ondersteboven! 
Lily gierde het uit van het lachen, zo hard, dat ze haast stikte in haar pompoensap. Lily grinnikte nog wat na, en toen viel Sneep weer, na 3 minuten.
 Toen kwam James binnen, Lily wachtte weer af, ook hij ging ondersteboven!
 Lily moest enorm veel moeite doen om niet in lachen uit te barsten. Lily stak haar toverstok uit naar James en mompelde de tegenspreuk. James viel met een klap op de grond. 
Lily barstte in lachen uit. Ze kon het echt niet meer inhouden. James kwam naar haar toegelopen, Lily deed ontzettend veel moeite om niet weer in lachen uit te barsten, maar toen ze zijn gezicht zag, hield ze het niet meer. Lily rolde over de vloer van het lachen.
 “Ah, jij zit hier dus achter.” Lily keek onschuldig naar James.
 “Ja, sorry, ik kon het niet laten.”
 “Geeft niks, geeft niks, ik vraag me alleen af hoe de andere Marauders hier op zullen reageren…” James klonk niet echt overtuigend, maar Lily wist dat hij het meende.
 James sloeg een arm om Lily heen, die net haar laatste stukje brood in haar mond stopte.
 “Ik ga, naar de leerlingenkamer, zie ik je over een uurtje of 2 in de Drie Bezemstelen?”
 James knikte naar haar. Ze grinnikte zelfvoldaan toen zij gewoon door de deuren kon lopen. Zometeen zou ze uitgaan met James…

(James)
James ging naar zijn slaapzaal, en maakte zich klaar om naar Zweinsveld te gaan.
 Hij zou met Lily erheen gaan! Toen hij bij de Drie Bezemstelen stond, kwam Lily er al aan.
“Hai, zullen we naar binnen?”
 Ze had gerend zag hij, hij vroeg zich af waarom.
 “Ja, kom, we gaan.” Hij pakte Lily’s hand en sleurde haar mee naar binnen.
 James bestelde 2 boterbiertjes en ging tegenover Lily zitten. Lily keek een beetje ongemakkelijk. “Lily, is er iets?”
 “James, er is iets wat ik je moet vertellen…” James keek een beetje raar naar Lily. Wat zou er zijn? “… Maar dan wel waar niet zoveel mensen bij zitten…” 
James keek raar naar Lily, die een beetje schuldig terugkeek. 
“Kom Lil. Er zit je duidelijk iets dwars.” 
“Ik wil niet mee.” Lily kreeg tranen in haar ogen.
“Kom mee Lil, nu, ik wil weten wat er is.” James pakte haar handen, maar zij trok ze snel terug.
James stond op, en liep naar de deur.
“Ik ben in de leerlingenkamer als je me zoekt en met me wilt praten, tot zo Lil.” 
James liep weg, de wind was koud. Waarom wou ze nou niet met hem praten? Wat was er gebeurd? Die vragen spookten door zijn hoofd.

Toen hij in de leerlingenkamer zat, dacht hij na. 
“James, kan ik je even spreken?” James keek op.
“Ja, natuurlijk.” 
“James, waar is Evers?” Sirius keek hem onderzoekend aan.
“Ik weet het niet, er zat haar iets dwars…” Sirius deed zijn mond weer open, en toen weer dicht.
“Sirius, ik ga naar haar op zoek, tot zo.” James keek vastberaden.
James liep door de gangen, toen hij daar aankwam, zag hij Lily in een hoekje zitten.
“Lily? Lil? Wat is er aan de hand?” Lily begon te huilen.
“James! Het waren Maya, en Sneep! Ze, ze, James, het was vreselijk! Maya bond me vast, en Sneep probeerde me te vervloeken, Maya hield me de hele tijd vast. Totdat ik deed alsof ik dood was, ik ben blij dat ze de Onvergeeflijke Vloeken nog niet kende!” James versteende.
“Waar zijn ze?” 
“In de Zwadderich leerlingenkamer.” 
“WAT?! Allebei?!” James keek haar met grote ogen aan.
“Ja, allebei,je weet toch wat Anderling zei? Eens in de zoveel jaar krijgt Zwadderich een zielsverwant van Griffoendor. Maya is zijn vriendinnetje, ze zijn zielsverwanten zei ze, James, Sneep heeft Maya het wachtwoord gegeven!!” 
James keek Lily verward aan.
“Ah, Evers, daar ben je!” 
James draaide zich met een ruk om. Daar stond een jongen met lang zwart haar in de schaduw…


Oeh, Cliffhanger, spannend! ;)


-----------------------------------


Sam




Muahaha, heel veel reacties gehad, met vragen wie het nou was. Here is the answer! ^^

Hoofdstuk 15: Nachtelijke wandeling.

(Lily)
Lily draaide zich met een ruk om. Daar, in de schaduw stond niemand minder dan….
“Sirius?” 
“Ja, ik zag dat James achter je aanrende, dus ben ik achter hem aangegaan.” 
Lily zei niets.
“Ik heb het gehoord wat je zei Lily, en we gaan er wat aan doen, en wel nu!” 
Lily keek Sirius raar aan. 
“Wat bedoel je daarmee?” Vroeg James. 
“Dat we wraak gaan nemen.” Sirius’ blik stond duister.

Lily zat in de leerlingenkamer naast James. Ze voelde zich rot.
Voelde ze eigenlijk nog wel wat voor James? Ze wist het niet…
Ja, natuurlijk voelde ze nog wel wat voor James! Anders zou ze nu niet hier met hem zitten! Lily schudde haar hoofd alsof ze die gedachten er zo uit kon krijgen.
“Wat is er Lil?” Ruby stond voor haar.
Lily vertelde het hele verhaal, over Maya en Sneep.
Ruby sloeg een arm om Lily heen, die weer aan het huilen was.
Ze vond de Marauders echt heel aardig, ze waren er altijd voor haar!
Ondanks de vervelende grappen die ze uithaalde, dacht Lily. 
Lily werd weer boos, haar humeur sloeg ineens om.
“Lily?” James keek haar aan.
Lily voelde zich zo boos worden, dat Lily hem in z’n gezicht sloeg.
Iedereen was stil.
“Waarom deed je dat?” James keek Lily met betraande ogen aan. 
Zou ze zo hard geslagen hebben?
Nee, dat was het niet.
“Sorry, ik dacht even terug en….” 
Verder kon Lily niet komen. James was opgestaan en had Lily gezoend, midden in haar zin.
“Sorry James.” Fluisterde Lily zachtjes.

Lily liep naar boven, en ging op haar bed liggen. Ze had niet gemerkt dat er nog iemand was.
“Lily, gaat het wel? Wat is er gebeurd?” 
Ruby kwam naast haar zitten. Lily vertelde over wat ze had gevoeld en had gedaan.
Toen Lily zei dat ze James had geslagen sloeg Ruby een hand voor haar mond, maar onderbrak haar niet.
 Lily vertelde verder, en praatte maar door. Totdat ze moe werd.
“Ik ben moe, ik ga slapen, sorry Ruby, tot morgen!”
Lily kroop in bed, en viel in slaap…
Even later werd ze weer wakker en liep naar beneden…

(James)
Hij liep naar boven, ging liggen op z’n bed, en liep toen weer naar beneden. Hij ging in de stoel bij de haard zitten, en dacht na. Hij keek op zijn horloge, half 12! 
“Hallo James, wat doe jij hier nog zo laat?”
James schrok en draaide zich om.
“Hallo Lily, ik ehm, kon niet slapen.” 
“Oh, dat probleem ken ik…” Lily kwam uit de schaduw, ze had gehuild besefte James.
“Lily, waarom heb je gehuild?” Lily ging naast James zitten.
“Gewoon, alles kwam weer naar boven, ik, ik kan er niet meer tegen James…” James keek Lily aan.
“Vertel maar.”
“Morgen misschien, ik ben moe, ik ga proberen wat te slapen…”
“Weltrusten Lil.” James gaf Lily een kus.
“Truste James.”
James ging ook weer naar boven, maakte Sirius wakker, en samen gingen ze onder z’n ontzichtbaarheidsmantel het kasteel onveilig maken. 

“Pssst, James!” James keek op.
“Wat is er Sirius?” 
“Sluipvoet!” Ohja, hij was vergeten dat ze elkaar nu bij hun bijnaam noemde.
“Hee, wacht eens even, jij noemde mij net ook James!” Sirius grinnikte.
“Gaffel bedoelde ik.” Sirius stak z’n tong uit. 
James lachte, Sirius, is zo grappig!
“He Sluipvoet, wat gaan we doen?” Vroeg James, terwijl Sirius ineens onder de mantel wegliep.
“Sluipvoet?” James liep naar Sirius. 
“He, Sluipvoet, zeg eens iets!” 
“Gaffel! Kom! Moet je kijken!!” Sirius moest z’n lach inhouden.
Daar stond Sneep, te zoenen met Maya.
James kwam niet meer bij van het lachen, het leek alsof ze elkaar aan het opeten waren.
Sneep hoorde James duidelijk lachen, want hij draaide zich om, naar de kant waar het gelach vandaan kwam.
“Wie is daar?” James moest nóg harder lachen, omdat Sneep’s halve gezicht nat was. 
James en Sirius rende snel weg. Sneep rende de andere kant op, en Maya erachteraan.
“Zag je z’n gezicht?” Sirius keek hem ontdeugend aan.
“Wat ben je van plan Sluipvoet?” James keek twijfelend naar Sirius.
“Kan je je die spreuk nog herinneren? Van Anderling? Die Peters water groen maakte?” 
James keek nu ook ontdeugend.
“Jaa! Die kan ik me nog herinneren!”
En zo kwam het, dat Sneep een hele dag met een half groen gezicht liep.


-----------------------------------


Sam




 Maar 2 reacties. :( 

Hoofdstuk 16: De wraak van Lily.

(Lily)
Lily zag Sneep lopen. Woest liep ze naar James. 
”Waar denk je dat je mee bezig bent?!” Riep ze naar James.
“Sorry, maar je had het moeten zien! Echt!” Schaterden James en Sirius. 
Lily kreeg een idee, en lachtte lief naar James.
“James, kom je even mee, naar het meer?
“Oke! Ik kom er aan, ga jij maar vast!” 
Lily liep naar het meer, en 10 minuten later kwam James er ook aan.
“Hallo, liefje.” Zei James op een slijmerige toon.
James knuffelde Lily, keek haar diep aan, en zoende haar.
Lily had hierop gewacht, ze stonden vlakbij de rand van het meer, en Lily duwde James hard het meer in. 
Lily had echter niet gedacht, dat de reuzeninktvis het vandaag enorm warm had, en dus lag te zonnen. Het beest voelde dat James het water inkwam, en zwom naar James toe.
“JAMES!!” Lily gilde, nee, dit had ze niet gewild!
“JAMES!!!” Nog een keer gillen, ze begon te huilen, ze wilde dit niet, James moest niet dood! Ze wou hem een lesje leren!!
“PROFESSOR SLAKHOORN!!” Professor Slakhoorn kwam net voorbij gelopen, en werd haast weggejaagd door Lily, die als een hysterische gek op hem afkwam. 
“U moet hem helpen! James! Hij is in het water gevallen!” 
Sirius kwam aangerend.
“LILY! Wat is er? Waar is James?” 
“In het water!” Huilde Lily hysterisch. 
Sirius vloekte.
“Ik haal professor Perkamentus, hij weet wat er gebeuren moet!” Riep Slakhoorn.
“Dan is het te laat, dan is hij allang dood!” Schreeuwde Sirius.
Lily begon nog harder te huilen.
Sirius knuffelde Lily en zei tegen haar dat ze rustig moest blijven.
“Ik ga hem halen!” 
Sirius sprong het water in, nam een hap lucht en dook onder water.
Lily keek ernstig bang toe...

(James)
James voelde zijn longen haast barsten.
Hij hoorde Lily’s stem in z’n oor fluisteren.
“Wees niet bang James, ik ben bij je... Ik ben bij je..” 
Hij voelde hoe er een arm om hem heen werd geslagen, en hoe hij naar boven werd getrokken.
Een stekende pijn sneed door zijn been.
Hij voelde hoe hij omhoog werd getrokken, veel te snel voor een mens.
James voelde hoe hij weer kon ademen, eventjes maar, want toen werd hij met een harde klap op het water gegooid.
Hij hoorde Lily schreeuwen, maar dat stierf snel weg, omdat hij weer onder water was.
Hij voelde hoe hij weer werd vastgepakt, en dit keer juist langzaam naar boven werd getrokken. 
Een blij gevoel betrok hem, hij kon weer ademen.
Er vloog een blije Lily om zijn nek.
“Oh James, het spijt me zo! Ik wou je niet in gevaar brengen!” 
Lily sprak een spreuk uit over hem, en meteen had hij het weer heerlijk warm. 
Lily sprak dezelfde spreuk uit over Sirius, die naast hem stond te verkleumen.
“Dank je wel Sluipvoet, dat je me gered hebt.” 
En James gaf Sirius een vriendschappelijke knuffel.
“Any time Gaffel.” En ze grinnikten alweer.
“Lily, ik vergeef het je wel, echt wel!” 
Lily begon nog harder te huilen.
“Maar ik kan het mezelf niet vergeven James, nooit!” 
Ze liepen met z’n allen naar het kasteel, onderweg kwamen ze Perkamentus tegen.
“Ah, ik zie dat de jonge heer Potter al het meer is uitgevist, nou, dan ga ik weer naar binnen.” 
Lily, James, en Sirius liepen achter hem aan. 
“James?” Lily keek hem aan.
“Wat is er?” Vroeg James.
“Weet je zeker, dat het niet erg is?” 
“Natuurlijk, anders zeg ik het toch niet?” 
“Maar...” 
“Lily LUISTER! Ik vergeef je, en jij moet jezelf ook vergeven!” 
Lily zuchtte.
“Ik wil het wel, maar ik kan het niet..” 
Hij zag dat Lily op het punt stond om te gaan huilen. 
James knuffelde Lily, gaf haar een kus en lachte bemoedigend naar haar.
“Ik help je wel, als je wilt.”
“Dat is lief James, heel lief.”
“Ben ik toch ook?” James keek Lily ontdeugend aan.
“Ja, dat ben je ook.” Gelukkig, dacht James, ze lachte weer.


-----------------------------------


Sam




1 reactie, kom op mensen, geef eens wat meer reacties... :( 

Hoofdstuk 17: Verdriet.

(Lily)
Lily werd wakker, en voelde zich nogsteeds heel erg rot over de dag daarvoor. 
Lily liep naar beneden en zag James zitten praten met Ruby.
Ze hoorde haar naam en vroeg aan James:
“Wat is er met mij?” 
James schrok zo erg, dat hij bijna van z’n stoel viel.
“Niks!” Zei Ruby snel.
“Jawel, ik hoorde m’n naam.” 
“Lily, het is echt niks.” Zei James, ter verdediging van Ruby.
“Jawel, anders praten jullie niet over mij.” 
James liep naar Lily toe en legde een hand op haar schouder, Lily schudde hem af.
“Zeg eerst wat er is James!” 
“Sorry Lily, ik kan het niet zeggen.”
Lily kreeg tranen in haar ogen, haar hart was gebroken..
“Ik dacht dat we wat hadden Potter, maar dat blijkt dus niet zo te zijn...”
James keek Lily aan met een mengeling van verbazing, en verdriet.
“Lily..”
“Laat maar Potter, laat maar, het is over tussen ons, je vertrouwt me niet...”
Lily liep weg, er rolde een traan over haar wang.
“WAAROM NOU!?!” Lily schreeuwde het door het trappenhuis.
“Wat is er Lily?” 
Sirius, ook dat nog, dacht Lily...

(James)
James liep achter Lily aan, en zag dat Lily met Sirius stond te praten.
“Ehm, Sluipvoet, kan ik je even spreken?” 
“Sorry Gaffel, maar zie je niet dat ik met Lily aan het praten ben?” 
James keek naar Lily en schrok, ze had bloeddoorlopen ogen, en haar wangen waren nat van de tranen..
James kreeg de neiging om haar te troosten, maar dat kon niet, het was uit..
“Ga maar met Potter mee Sirius, zie ik je over 10 minuten in de leerlingenkamer?”
“Is goed, tot zo Lily!” 
“Wat is er nou Gaffel?” 
Sirius keek James geërgerd aan.
“Ik, ik wou gewoon even weten of... waar je was.” Zei James twijfelend.
“Nou, ik ben hier dus. En voor als je het vergeten bent, het is vanavond volle maan.”
Dat laatste fluisterde Sirius.
James draaide zich om, liep naar de leerlingenkamer, en trof daar Lily, die getroost werd door Ruby.
“Lily, luister nou even naar me, ik, ik wou je niet kwetsen.” 
Lily keek hem aan.
“Ik was gewoon je zoveelste verovering hè? 
“Nee Lily, jij bent speciaal voor mij.”
“Zoals elk meisje. “
Lily kreeg weer tranen in haar ogen.
“Ik wil je nooit meer zien Potter, ik durf het niet meer aan, je word bedankt.”
Lily rende naar boven, de slaapzaal in.
“James, was dat nou echt waar? Wat je vanochtend tegen me zei?” 
“Ja Ruby, dat was waar.” 
Hij zag Sirius binnenkomen. James had geen zin om tegen zijn beste vriend te praten, en rende ook naar boven. 

Om het spannend te maken, hier een klein stukje van de volgende keer:

"Lily draaide zich om, en keek in het knappe gezicht van.... Sirius? Ho! Wacht! Dat klopt niet! Sinds wanneer vond ze Sirius knap?!"


-----------------------------------


Sam




 Ik wil heeel graag tweelingfan bedanken voor haar reacties die ze op elk stukje geeft!! Dus hierbij, bedankt!! ;) 

Hoofdstuk 18: De brief.

(Lily)

Lily zat aan de tafel van Griffoendor, ze zuchtte, ze zou volgende week al naar huis gaan. En nu ze ruzie had met James, kon ze niet meer met hem mee. En Petunia dan?
“Lily?”
Lily draaide zich om, en keek in het knappe gezicht van.... Sirius? Ho! Wacht! Dat klopt niet! Sinds wanneer vond ze Sirius knap?!
“Wat is er, Sirius?” 
“Ik vroeg me af, nouja, laat maar...” Hij liep weg, en Lily rende achter hem aan. 
“Wat is er Sirius?” 
“Ik moest van James vragen, of je nog met hem naar huis wou, omdat, omdat het nu uit is tussen jou en James, snap je?”
“Ik snap het, maar waarom vraagt hij dat zelf niet?” Lily speurde met haar ogen de Griffoendor tafel af.
Sirius kwam dichterbij staan.
“Omdat hij bang is, dat je hem gaat slaan ofzo.” 
“Sirius, je weet toch dat ik nooit iemand zal slaan?” 
“Ik wel, Lily, maar hij niet..” 
En met die woorden liep Sirius weg. 
James kwam op Lily afgelopen. 
“Oooh nee, ook dat nog.” Kreunde Lily zacht, en ze draaide zich om.
“Lily?” Klonk het, alweer achter haar. Het klonk een beetje twijfelend, dacht Lily.
“Ja, Potter?” 
Lily draaide zich om naar James, hij stond vlak voor haar, er zat misschien een centimeter tussen.
Lily kreeg de drang om z’n wang te strelen, te huilen, te zeggen dat het haar speet, dat ze zich vorige maand zo stom had gedragen.
Maar geen van deze dingen deed ze.
“Ik wil zeggen, dat het me spijt Lily, ik hou zoveel van je, ik wil je niet kwijt, echt niet.” 
Hij legde een hand op haar arm.
Lily begon te huilen.
“Waarom doe je dit James? Waarom, alsjeblieft, vertel het me.” 
James negeerde de vraag van Lily.
“Ga je met me mee in de vakantie, Lily? Of, niet?” 
Lily knikte.
“Ja, ik ga mee.”
James lachte, knuffelde Lily zachtjes, vriendschappelijk, niet meer zoals ze eerst deden.
“Kom, eet wat.” Fluisterde James in Lily’s oor.
“Ik heb geen honger.” Piepte ze.
Ze vond het niet fijn, dat James zo dicht bij haar stond. Maar toch ook weer wel.
“Je moet wat eten Lily.”
“Ik zei toch, dat ik geen honger had?”
“Ga wat eten, of ik kus je!” Lachte James.
Lily keek twijfelend.
“Doe dan maar liever het laatste.” Mompelde ze, maar ze wist dat James haar had gehoord.
James pakte haar gezicht tussen z’n handen, en gaf haar een kus op haar mond.
“Waarom deed je dat?” Lily keek verbaasd.
“Omdat je erom vroeg.”
“Niet waar.” 
“Wel! Je zei dat je liever het laatste wou! Nou, hier heb je het.” James knipoogde naar Lily.
Lily draaide zich om, en liep mompelend weg.
Ze wou graag naar haar slaapzaal. Eenmaal daar aangekomen wist ze dat er iets niet klopte..
Ze zag wat het was.
Een uiltje, met een brief aan z’n pootje.
“Hai kleintje! Is die brief voor mij?” 
Het uiltje vloog naar Lily toe, ging op haar schouder zitten, en stak z’n pootje uit.
Lily maakte de brief los, en het uiltje vloog weg. 
Lily las de brief, en liet hem uit haar handen vallen. 
Tranen rolde over haar gezicht, erger dan dit kon haar leven niet worden, dacht ze tenminste...

(James)

James zat op de slaapzaal. Wat een stomme actie van hem om Lily te zoenen! Hij kon zichzelf wel wat aandoen!
“James?” 
“Wat is er, Sirius?” James schrok, het kwam er botter uit dan hij bedoeld had.
“Lily is net helemaal overstuur binnengekomen, ze was helemaal overstuur, ze gilde dat ze je wou zien, dus ik denk dat je maar naar beneden moet komen.”
James liep met een bang voorgevoel naar beneden. 
Daar, beneden aangekomen, zag James Lily zitten, nouja zitten..
Ze vocht tegen Ruby, die haar stevig vasthield.
Toen ze James zag, werd ze wat rustiger.
James ging naast Lily zitten, en Lily kalmeerde wat.
James legde een hand op Lily’s schouder, hij wist wat er aan de hand was.
Ze had het gelezen.
“Lily, kalmeer. Vertel, wat is er aan de hand?” 
“Je wou het niet zeggen, het is je eigen schuld!” 
Lily gooide hem de brief toe. 
James las de brief, die hijzelf had geschreven.

“Lily,
Je wou weten wat ik tegen Ruby zei.
Hier, in deze brief, kom je het te weten. 
Luister, of nee, lees, ik wou je niet kwetsen, ik wist niet hoe je zou reageren.
Maar ik zei tegen Ruby, dat ik jou nooit wou kwetsen, nooit meer wou verliezen, en het nooit uit wou maken.
Ik durfde het niet tegen je te zeggen Lily, omdat ik nogal een grote reputatie heb, en dan gaat het de ronde dat “James  Potter eigenlijk een watje is.” 
Dat wil ik niet, begrijp dat.

Liefs, James.” 

Hij vond de brief zelf nogal vaag, maar het was toch wel duidelijk wat er bedoeld werd.
Hij keek Lily aan.
“Het spijt me Lily, dat ik je hiermee gekwetst hebt.”
“Het spijt je?! Het spijt je?! Hoe weet ik in godsnaam of het wel waar is?!” 
“Vraag maar aan Ruby.”
Lily rukte de brief uit James’ handen, en gaf hem aan Ruby.
Ruby las hem door. En knikte.
“Het is waar Lil.” 
Lily jammerde.
James wist niet wat er in haar omging maar hij wist zeker dat het niet leuk was.

James ergerde zich een beetje aan Lily. Waarom deed ze zo hysterisch.
Lily maaide met haar armen in de lucht, haar mouw van haar gewaad zakte een beetje af.
“Lily? Wat heb je daar? Op je arm?
Lily keek geschokt, en deed haar mouw weer naar beneden.
James keek naar Sirius, hij dacht waarschijnlijk hetzelfde als hem.
Sirius liep op Lily af, pakte haar arm beet, en strook haar mouw op.
Ze had een heel lang, diep litteken op haar arm.
 “Lily, hoe kom je hieraan?" Vroeg Sirius.
Lily werd rood.
“Gaat je niks aan, Zwarts!” Schreeuwde ze, en ze rende naar boven. 
Sirius maaide met z’n armen in de lucht.
“Ik ga wel achter haar aan.” Mompelde hij.
Sirius liep naar boven, en James rende achter hem aan. 
Maar hij ging niet de slaapzaal binnen. 
James stond voor de deur van de slaapzaal, hij luisterde naar wat er gezegd werd.


-----------------------------------


Sam




 1 reactie.  :(  Kom op mensen!

Hoofdstuk 19: Het gesprek.

(Lily) 
Lily viel neer op haar bed. Ze hoorde iemand naar boven lopen.
“Ga weg!” Maar het persoon voor haar deur ging niet weg.
Lily bleef liggen, met haar gezicht in het kussen.
Sirius kwam binnen. 
“Lily? Mag ik met je praten?” 
Lily antwoordde niet, waarom leek het nou zo’n goed idee om de slaapzaal in te rennen?
“Ja, je mag met me praten, maar niet over... over... dat...” 
“Dat wou ik nou juist wel.” Mompelde Sirius.
“Nou, dan heb je pech.” Zei Lily, harder dan ze bedoelde.
“Oke, ik wil het best zeggen, als je maar belooft het tegen niemand te zeggen.”
“Ik beloof het.”
Lily begon te vertellen...
*Terugblik*

Lily sliep vredig.
“Lily?”
Lily werd wakker, wie praatte tegen haar?
“Wie is daar?” Mompelde ze.
Lily pakte haar toverstok, en richtte die op het persoon voor haar bed.
“Expelliarmus!” Fluisterde het persoon tegenover haar.
Lily’s toverstok vloog naar het persoon toe. 
“Wat moet je van me?” 
“Petrificus Totalus!” 
Maya sprak een spreuk uit, nonverbaal.
Lily zat vast, ze kon geen kant meer op. 
Maya draaide zich om. En draaide zich weer terug.
“Sectumspemra!!” Er ontstond een grote snee in Lily’s arm.

*Einde terugblik.*

 “En zo is het gegaan.” Zei ze uiteindelijk.
Sirius keek Lily met open mond aan.
Zoiets had hij natuurlijk niet verwacht, dacht Lily.
“Waar is Maya?” 
“Weet ik niet.” Antwoordde Lily.
Lily zag de haat in z’n ogen.
Opeens stond Sirius op, gaf Lily een knuffel en een kus op haar wang, en liep weg.
Hij draaide zich nog om en zei:
“Ze krijgt haar verdiende loon, Lily.” 
Toen draaide hij zich terug en liep weg.
“Sirius!” Schreeuwde Lily hem na.
“Ja, Lily?” Antwoordde hij.
“Wil je alsjeblieft niks tegen James zeggen?” 
Ze zag Sirius twijfelen...
“Is goed, ik zeg hem niks.”
Sirius liep naar de deur, deed hem open, en een harde *baf* vulde de kamer, gevolgd door...

(James)
“JAMES!” Lily rende naar James toe, en ze zag dat hij bewusteloos was.
Sirius kwam naast Lily staan.
“Wingardium Leviosa.” Lily liet James zweven naar de ziekenzaal.
Iedereen keek raar op toen Lily James voor haar uit liet zweven.
Lily negeerde alle blikken, en keek alleen maar bezorgd naar James. In de ziekenzaal liet Lily James op een bed zakken. 
Na een paar minuten kwam James weer bij. 
“Lily?” Bracht James moeizaam uit. 
Lily legde een vinger op James’ mond.
“Ssh, niet praten.” 
James ging rechtop zitten, en vroeg wat er gebeurd was.
Lily antwoordde en vertelde wat er gebeurd was.
“Lily, het spijt me, maar ik heb aan je deur geluisterd.” James zag tranen in haar ogen.
“Heb je alles gehoord?” Vroeg ze, terwijl ze in zijn ogen keek.
“Ja, ik denk het wel, maar ik ben het vergeten door die romantische ontmoeting met jouw deur, da’s nog eens iets anders dan je beste vriendin!” James keek sarcastisch naar Lily. 
Lily glimlachte, en keek James aan.
“Je bent je gevoel voor “humor” nog niet vergeten, hoor ik!” Zei een stem achter hen.
“Malfidus, wat doe jij hier?!” Lily keek ijzig naar Lucius Malfidus. 
“Ik kom hier heus niet voor je vriendje hoor Modderbloedje!” Siste Malfidus.
James voelde haat in zich opborrelen, wacht maar, hij zal ‘m wel in de trein krijgen.
Malfidus grijnste zelfvoldaan, en liep weer weg.
“Ik krijg ‘m nog wel!” Mompelde James.
Madame Pleister kwam aangelopen.
“Ga weg, ga weg! De arme jongen moet rusten, wat is er gebeurd meneer Potter?”
“Ik was boos op hem en smeet het portret tegen ‘m aan.” Antwoordde Lily nog voor James kon antwoorden.
“Ga je maar bij Perkamentus melden, mevrouw Evers!” 
“Ja, madame Pleister.”
Lily liep weg, James alleen achterlatend.
“Moet ik nu smerige dingen drinken en eten en op bed blijven liggen?” Vroeg James sarcastisch aan Madame Pleister.
Ze keek op.
“Ja, inderdaad, dat moet u!” 
Toen ze dat had gezegd, stormden de Marauders binnen.
“Gaffel, is alles oké met je?!” Riep Remus door de hele ziekenzaal.
“MENEER LUPOS!” Gilde Madame Pleister.
Ze rende naar hen toe, en begon te schelden op hun. 
“Verdorie, er liggen in Merlijns naam nog meer mensen op de ziekenzaal! Komt u vanavond maar terug, meneer Potter moet nu rusten! Tot vanavond, en dat geld voor jullie allemaal!”
Lupos en Peter gingen weer weg.
“Gaat u ook maar, meneer Zwarts.”
Sirius liep de ziekenzaal uit, James alleen achterlatend.
James dacht aan Lily, wat zou ze nu doen? Zou ze straf krijgen?
James viel langzaam in slaap....


-----------------------------------


Sam




Reacties? :)

 Het spijt me, dit is een kort hoofdstuk, ik zal de volgende langer maken, I promise!
Hoofdstuk 20: De reden.

(Lily)
Lily liep naar Perkamentus’ kantoor, gedoe, gedoe, gedoe! Waarom was het ook alweer een goed idee om voor James te spreken?
“Omdat James anders waarschijnlijk de echte reden zou vertellen.” Zei Lily tegen zichzelf.
“Pompoentaart!” Het beeld sprong opzij, en Lily liep naar boven. 
Lily klopte op de deur, en ze hoorde de stem van Perkamentus “Binnen” roepen, dus liep ze naar binnen.
“Ah, mevrouw Evers, ik verwachtte u al.” Hij wapperde met een brief in z’n hand.
Hij aaide de uil naast hem.
“Uilen zijn snelle beesten mevrouw Evers, maar goed, ter zake, wat is er gebeurt tussen u en onze geliefde meneer Potter?” 
Lily vertelde dat ze ruzie gehad had met James, ze wou hem terugpakken, en toen ze door het portretgat liep, ze het schilderij tegen James z’n gezicht aan had gesmeten.
“Dat was onverstandig van u mevrouw Evers, heel erg onverstandig.”
Lily knikte, en haar polsen waren ineens heel erg intressant.
“Het spijt me meneer.” 
“Ooh, het hoeft u niet te spijten, meneer Potter komt er wel weer bovenop. Ik wil u er alleen op wijzen dat u het voortaan niet meer moet doen.”
“Ik zal het ook niet meer doen, professor! Ik, het spijt me echt enorm!”
“Gaat u nu maar uw hutkoffer inpakken mevrouw Evers, over een paar dagen gaat u al weer naar huis.”
“Is goed professor, een fijne dag nog.” Lily knikte met haar hoofd naar Perkamentus.
Ze liep meteen naar de ziekenzaal, James vertellend wat er gebeurd was...

(James)
James werd zachtjes wakker gemaakt, hij zag een meisje met rood haar, groene ogen en een beetje sproetjes op haar wangen boven hem hangen. Hij glimlachte.
“En, wat brengt deze mooie dame, op zo’n mooie dag als deze, haar naar de ziekenzaal?” 
Lily scheen over deze zin na te denken.
“Haar vriendje opzoeken, en vragen wat hij vandaag heeft meegemaakt.” Zei ze speels.
“Oh! Dat is heel wat hoor!” En hij vertelde dat Lupos straf had gekregen, en dat Sirius en Peter op een brute manier waren weggestuurd door Madame Pleister.
“Mafkezen, ik zag ze wel op de hoogte brengen.” Knipoogde Lily.
“Meneer Potter, u mag weg uit de ziekenzaal.” 
“Ah, bedankt Madame Pleister!”
Lily en James liepen hand in hand over de gangen. Sommige portretten keken hen verbaasd aan.
En toen, kwam er iemand om de hoek lopen, een meisje met kort, blond haar kwam naar hen toegelopen.
“Evers, hoe is het met je?” Vroeg ze, met een ijzige ondertoon.
“Gaat je niks aan Maya!” Vloekte ze.
James had haar stok afgepakt, hij was bang dat ze haar zou vervloeken.
James wist alleen niet dat Lily stiekem James’ staf had gepakt.
Lily pakte James’ stok en vervloekte Maya.
“EXPELLIARMUS!” Klonk er door de gang.
“Petrificus Totalus!” 
James trok Lily’s stok, en mompelde “Fenite Incantatum.”
Lily vloekte op James.
“Dit was de enige manier om haar terug te pakken!”
“Ik weet wat beters!” Mompelde James.
Ze zagen Maya wegrennen.
“LEVICORPUS!” Klonk er door de gang.
“Zo, Maya, wat was je reden om Lily aan te vallen?” Vroeg James.
“Ze had me nooit alleen mogen laten, ze negeerde m’n brieven, en ik had het gevoel dat ze alleen maar aan jou dacht, Potter, maar no matter, ik heb nieuwe vrienden, en een lief, leuk vriendje.” 
Lily proestte het uit.
“Vind je het grappig, Evers? Ik zie het al, jij kan niet beter krijgen dan Potter!”
Maya kreeg 2 klappen in d’r gezicht, 1 van Lily en een van James.
“Laten we haar hier hangen, James?” Vroeg Lily..
“Ja, we laten haar hier hangen.” Zei James tegen Lily


-----------------------------------


Sam




Hoofdstuk 21: Naar huis, of toch niet?
(Lily)
Lily zat bij haar laatste examens. Verweer Tegen de Zwarte kunsten. Ze moesten Boemannen beschrijven nu.
Toen ze klaar was, stormde ze naar haar slaapzaal, en ging haar koffer in pakken, om de volgende dag naar huis te gaan.
Lily voelde iets aan haar rug, toen ze opkeek, zag ze James achter haar staan, Lily vloekte.
“Bij Merlijns baard James! Je mag hier niet komen! Dat weet je!” James lachte Lily toe.
“Ik weet het ook, juffrouw Evers, maar toch.” Lily keek stomverbaasd en verdrietig naar James.
“Sinds wanneer noem jij me Evers?”
“Grapje Lily, weet je toch?” James knipoogde naar Lily.

De volgende dag, liep Lily samen met James, Ruby, Sirius, Peter en Remus naar de trein. Ruby had ondertussen wat met Remus.
Lily zocht naar een lege coupé, en vond die!
Lily ging naast James zitten, en keek uit het raam.
Na een half uur in de trein hebben gezeten, leek het alsof de trein stil ging staan.
“Hoe kan het dat de trein vaart mindert? We zijn er nog niet, we kunnen er nog nieteens zijn!” Piepte Peter.
Lily knikte instemmend.
“Iedereen blijft zitten waar hij of zij zit, er hebben Dooddoeners de trein genaderd! Voor degenen die het nog niet weet, Dooddoeners zijn volgelingen van Marten Vilijn, de jongen die 2 jaar geleden is afgestudeerd, op Zweinstein!” Schalde de stem van Profesor Perkamentus door te trein.
Lily piepte en kroop dicht tegen James aan.
Er stormde iemand door het gangpad, en Lily zag dat het geen leerling was, misschien een leraar.
De trein begon zachtjes te rijden, maar versnelde niet. Opnieuw klonk de stem van Perkamentus door de trein.
“We staan nu op een brug, zodra de hele trein op het land staat, zal de trein ontruimd worden! We verzoeken jullie vooral rustig te blijven!”
Lily stond langzaam op, en pakte James’ hand vast.
“Kom, we gaan de trein uit, ik denk dat ik al weet wat we moeten doen.” Fluisterde ze in James’ oor.
James liep gehoorzaam mee, Lily voelde de zenuwen in haar lijf gieren.
Toen de trein stilstond, sprongen Lily en James als eerste de trein uit.
De stem van Perkamentus schalde over het grasveld waar ze op stonden.
“Ik wil dat iedereen een zesde of zevende jaars opzoekt! 2 mensen per persoon! We gaan Verschijnselen! Sommige zesde of zevendejaars moeten weer terugkomen, omdat ze dan nog meer leerlingen moeten wegbrengen!” 
“Ik kan al Verschijnselen! Ik heb erover gelezen, en al geprobeert, stiekem! Perkamentus weet ervan, ik mocht het van hem leren omdat ik een uiterst slimme heks ben!” 
James keek Lily verbaasd aan.

(James)
“Ik neem jou en Ruby wel mee, de anderen zoeken maar een zesdejaars ofzo!” Mompelde Lily.
“Ruby! Kom eens?” En Lily vertelde het hele verhaal aan Ruby.
“Heb je je brevet?” Die vraag sprong er zomaar uit bij James.
“Ja, die heb ik!” Lily glunderde.
“Pak m’n arm heel, heel goed vast!” Fluisterde Lily. 
James deed dat. 
James kon het gevoel wat hij had niet omschrijven, maar hij kon niet ademen, zijn trommelvliezen werden in z’n oren geduwd, en z’n ogen puilden uit. 
En toen stonden ze midden in de kamer van James. 
Lily drukte snel een kus op James’ mond, en Verdwijnselde toen weer.
Na een kwartier verscheen Lily weer in z’n huiskamer. 
“LILY!” James was blij dat ze er weer was.
James sleurde Lily mee naar boven, en legde haar op zijn bed.
De volgende dag stonden ze al vroeg op.
“Goeiemorgen schoonheid.” Fluisterde James in Lily’s oor.
“BIJ MERLIJNS BAARD!! JAAAAMES!!” James’ moeder stond in de deuropening.
“Ja mam?”
“Waarom heb je niet gezegd dat Lily hier sliep?” 
“Sorry mam, Lily was gisteravond te moe om naar haar eigen bed te gaan. Ze kon echt niks meer!”
Lily knikte.
“Is er iets gebeurd, tussen jullie?” Stamelde James’ moeder.
“Nee, niks.” Zei Lily.
Lily kon niet liegen, wist James. 
Ze hadden hun kleren nog aan, dus ze liepen meteen naar beneden om te ontbijten.
James besefte dat hij z’n toverstok kwijt was.
“Mam, ik ben m’n stok kwijt!” Schreeuwde James.
James’ moeder rolde met haar ogen, pakte haar stok, en mompelde wat.
Even later kwam James’ stok aangevlogen.
“Gatver!” Zei James. Er zat koeienvlaai aan z’n stok.
“Aguamenti.” Zei z’n moeder.
 En z’n stok was schoon.
Na het ontbijt ging Lily naar Petunia, die haar omhelsde.
“Lily, ik ga binnenkort ergens anders wonen! Volgende week!” Zei Petunia.
“Dat is geweldig!” Zei Lily.
“Waar?” Vroeg ze.
James stond er een beetje verveeld naast te kijken.
“Bij Herman Duffeling! Hij is lief Lil! Echt waar!” Lily knuffelde Petunia.
James rolde met z’n ogen, en liep naar boven.
Hij schreef een brief aan Sirius, dat hij wel deze vakantie hier kon slapen, omdat hij nu bij Remus sliep. Alweer.
“Dit word echt een geweldige vakantie!” Zei James in zichzelf


-----------------------------------


Sam




Reacties, als je die hebt, graag via PM! Ik lees het reactietopic niet! ;) 


Hoofdstuk 22: eerste week van de vakantie, op vakantie!

(Lily)
“Lily? Ik heb een verassing voor je.”
Lily draaide haar hoofd om, en keek recht in het gezicht van James.
“Wat is er dan James?”
“We gaan op vakantie!!” 
“Waarheen? Wanneer?”
“Naar het uiterste puntje van Spanje! Op het strand!” 
“En wanneer?” Vroeg Lily, een beetje opgewonden.
“ Vanmiddag!” Antwoordde James blij.
Lily keek James met grote ogen aan.
“Van... van... van...” 
“Lily? Je spullen zijn al gepakt, oh, wacht ik heb wat voor je!” 
James pakte z’n moeders toverstok, en wees ermee naar Lily.
“Zora.” Mompelde hij.
Meteen zag Lily er heel zomers uit.
Lily keek blij naar James.
“James! Lily! Komen jullie? Dan gaan we!” Schreeuwde James’ moeder.
“Hoelang blijven we eigenlijk?” Vroeg Lily.
“De hele vakantie, en Remus en Sirius komen ook!” Zei James.
Lily voelde zich een beetje ongemakkelijk, ze vond Sirius en Remus wel aardig, maar Sirius was de laatste veel te close met Lily.
Iets té close.
“Lily? Kom je nou nog?”
“Ja, ik kom!” 
Ze stapten de achtertuin in, en pakte de hand van James’ moeder.
“Petunia!!” Schreeuwde Lily.
“Die is al naar Herman, je kan haar na de vakantie weer zien.” Zei James’ moeder.
En voordat Lily het wist, stonden ze voor hotel “Onder de betoverende Zon.”.
Lily keek verbaasd toen ze naar binnen liepen, het was een tovenaarshotel!
“James!!” Lily knuffelde James, ze wist niet waarom.
Samen liepen ze hand in hand naar hun kamer. 271.
Lily opende de deur, en zag een verbluffend mooie kamer.
De kamer was lichtgeel, met grote ramen die op een kiertje stonden, en 2 grote bedden.
In de kamer stond een tafel met een geel kleedje erover, en een fruitschaal.
Er stond een kleerkast van eikenhout, en een tv. Uiteraard om toverzenders op te ontvangen.
Lily zette haar hutkoffer neer, en begon uit te pakken.
James echter, sleurde z’n hutkoffer op z’n bed, en haalde alleen z’n zwembroek eruit.
“Kom, we gaan zwemmen!” Zei James.
“Jaa! Ik ga mee!” 

(James)
James en Lily liepen samen naar het strand, waar het niet zo druk was, integendeel, er was niemand! Op 1 persoon na..
“Wanneer komen Sirius en Remus?” Vroeg Lily.
De vraag kwam zo onverwacht, dat James even schrok.
“Morgenochtend, rond 11 uur.” Antwoordde James.
Lily liep naar de onbekende jongen toe, en stelde zichzelf voor. James bleef op een afstandje, maar wel zo zodat hij alles kon horen.
“Hallo.” Zei Lily.
“Hoi!” Zei de jongen.
“Aah, je spreekt m’n taal! Ik twijfelde een beetje.” Tot James’ verbazing bloosde Lily een beetje.
James wist dat dit het moment was om in te grijpen.
James liep naar Lily toe, en vroeg aan haar, met verleidelijke stem, of ze mee ging zwemmen.
“Nee, ik ga een stukje met....” Lily stopte haar zin.
“Roald.” Zei de jongen.
“Roald zwemmen!” Zei Lily.
“Ooh, oke, ik ben in het hotel Lily, en Lil, lieverd, ik vertrouw je!” 
Lily knikte.

Toen Lily terugkwam, zat James kwaad op z’n bed.
“En wat hebben jullie gedaan? Je bent 5 uren weggeweest!!” Schreeuwde James naar Lily.
“Ik ben met Roald wezen zwemmen, daarna wat gegeten en toen schone kleren daar aangetrokken, hij slaapt hiernaast!” Zei Lily blij.
James keek kwaad naar Lily. 
“Wat is er, James?” Vroeg Lily verbaasd.
“WAT ER IS?! HOE ZOU JIJ JE VOELEN ALS IK VREEMD ZOU GAAN?! Schreeuwde James.
Lily keek James verbouwereerd aan.
“Roald, is gewoon een vriend, jeetje James, ik wist niet dat jij zo snel jaloers werd!” Zei Lily boos.
James keek Lily met grote ogen aan.
“Het is uit Lily, we kunnen vrienden blijven.” Zei James, de verdriet die hij had kwam in zijn stem tot zijn recht.
Nu was het Lily’s beurt om met grote ogen te kijken.
“Goed dan, laat Remus of Sirius maar hier slapen, ik slaap wel bij Roald op de kamer.”
James kon die nacht de slaap niet vatten.
Had hij wel juist gehandeld?
James stond, liep naar het raam en toen naar de deur. 
Hij moest en zou met Lily gaan praten. Maar of het verstandig was wist hij niet...


Wat zou er met James gebeuren? En met Lily? En wie is toch die Roald? ^^


-----------------------------------


Sam




Hoofdstuk 23: Roald.

(Lily)
Lily was woedend op James. Ze liep met betraande ogen naar Roald z’n kamer.
“Wat is er gebeurd?” Vroeg Roald.
Hij sloeg z’n arm om Lily heen, en leidde har naar zijn bed.
Hij duwde Lily zachtjes, zodat ze op het bed viel. Hij ging tegenover haar zitten.
“Hier, een koud glas pompoensap.” Roald drukte het glas in Lily haar handen.
Ze keken elkaar even aan, en Roald lachte bemoedigend naar Lily.
“Wat is er nou gebeurd?” 
Lily vertelde wat James tegen haar gezegd had, en wat hij gezegd had.
Toen ze klaar was, en Roald net een arm om haar heen had geslagen, werd er op de deur geklopt.
“Ik ga wel! Het zal je vriendje wel zijn.” Mompelde Roald.
“Ex-vriendje.” Verbeterde Lily Roald sip.
Roald deed de deur open, en inderdaad, daar stond James.
“Ik kom Lily spreken.” Hoorde ze James zeggen.
“Die is hier niet.” Zei Roald kortaf.
Lily stond op, en liep naar Roald toe.
“Ik ben er wel, ik wil je alleen niet spreken.” Zei Lily.
James stapte naar voren, ze keek hem aan.
“Ik wil jou wel spreken Lily.” Zei hij.
Hij pakte haar hand, maar Lily trok die weg.
Roald sloeg een arm om haar heen.
“Ze is nu van mij, hoe heet je eigenlijk?” 
“James, James Potter. Voor jou dus gewoon Potter.” Antwoordde James arrogant.
“Ik ben van niemand! Niet van jou, en niet van James!” Schreeuwde Lily.
“Ik dacht dat we vrienden waren, en niet dat je verliefd op me was, hierbij is onze vriendschap gewoon verbroken, maar ik ben blij dat James nog een vriend is!” Schreeuwde Lily.
“James, ik ga met je mee naar jouw kamer.”
James liep achter haar aan, onderweg zwegen ze.
“James, het spijt me.” Zei Lily opeens.
James bleef staan, en Lily na nog 2 passen ook.
“Wat is er James?” 
James antwoordde niet, maar werd alleen bleker.
“James?” 

(James)
James keek naar de andere kant van de hal. Dit kon niet waar zijn!
“SLUIPVOET!!” Schreeuwde hij, hij rende naar Sirius, die in de deuropening stond. 
Ook Remus stond er.
“MAANLING!” Hij was echt heel blij om ze te zien!
“Is de volle maan van deze vakantie al geweest Maanling?” Fluisterde James.
“Ja Gaffel, het is veilig.” James zuchtte opgelucht.
“Waar praten jullie over, James?” Vroeg Lily met een suikerzoet stemmetje.
Hij wou niet nog een keer dat het uit zou gaan, dat zou dan definitief zijn.
“Over Maanling’s harige probleempje!” Zei James.
“Hoi Lily!” Zeiden Sirius en Remus tegelijk.
Lily knuffelde Sirius en Remus vriendschappelijk.
Tot James’ ergernis voelde hij een steek van jaloezie.
Hij kon toch wel toelaten dat Lily z’n beste vrienden knuffelde?
En dan nieteens zoals ze bij James deed.
“Zullen we naar onze kamer, Gaffel? Die zal nu wel vergroot zijn, nu wij er ook zijn.” Zei Sirius.
“Is goed Sluipvoet, ik blijf nog heel even bij Lily op de gang.”
Remus en Sirius haalden hun schouders op, en liepen naar hun kamer.
James sloot Lily in door zijn handen tegen de muren te drukken, en Lily tussen zijn handen stond.
“Waar was dat goed voor?” James’ stem druipte van de jaloezie.
“Wat?” vroeg Lily nonchalant. 
“Wat je net deed, Sirius en Remus omhelzen, dat heb je nog nooit gedaan!” 
“Oooh! Dat! Nee, ik was gewoon blij hun te zien.” Giechelde Lily.
“Het zal wel Lily...” James was teleurgesteld, ze loog tegen hem.
“En nu de waarheid graag Lily.” Zei James verwijtend.
“James! Kom! We hebben een klein probleempje!”  Schreeuwde Remus.
“We komen eraan!” Schreeuwde James terug.
“Oké!” Schreeuwde Remus terug.
“Lily, nog even, en ik vertrouw je niet meer, dat begrijp je toch wel?” 
Lily keek raar naar James.
“Nee, eerlijk gezegd begrijp ik dat niet.” Fluisterde Lily.
“Jij knuffelt m’n beste vrienden en ik mag je niet meer vertrouwen?” James schreeuwde bijna.
“Onzin.” Fluisterde Lily.
“Dat vind ik nou ook Lily.”
“Ik snap het niet meer James, ik weet niet meer wat ik moet doen...” Fluisterde Lily.
James zag dat Lily bijna moest huilen.
“Ik snap het ook niet meer Lily, wat wil je nou...?” Fluisterde James.
“Ik wil bij jou zijn, voor altijd.” Fluisterde Lily.
James liep terug naar zijn kamer en zag daar dat ze inderdaad een probleem hadden.
“3 bedden?” Mompelde James.
“Juist ja, 3 bedden!” Mompelde Lily.
“Ik slaap wel bij Lily.” Zei Sirius meteen, hij grinnikte.
“Niks daarvan! Ik slaap bij Lily!” Zei James streng, maar toch met een lach.
Die avond sliep Lily bij James....


Reacties? Serieus, ik krijg nog maar 1 reactie per keer dat ik post... :( 


-----------------------------------


Sam




Dit vind ik tot nu toe het leukste stukje... :P Bedankt voor alle hippe reacties! Blijf vooral door reageren! :D 


Hoofdstuk 24: Week 3: Op het strand.

(Lily)
Lily werd wakker door mensen in de kamer, die schreeuwden en lachte en krijsde.
Lily merkte dat James niet meer naast haar lag, en stond op.
Lily keek met grote ogen naar het tafereel wat zich voor haar afspeelde.
James en Sirius hadden een matras voor een bed neergezet, en Remus was alleen.
Ze gooide met kussens en raakten elkaar in het gezicht, en doken ook steeds weer weg.
Lily sloop stilletjes naar de kant van Remus, met haar armen vol kussens.
“Goeiemorgen, Remus!” Fluisterde Lily.
Remus sprong van schrik een meter de lucht in.
“Lukt het, Remus?” Schreeuwde James.
Lily ging tussen de bedden in staan, en staakte het gevecht.
“Ik heb een idee.” Zei Lily.
“Ohjee, ze heeft weer een idee.” Mompelde James tegen Sirius, die in een deuk lag.
“Laten we naar het strand gaan!” 
“Goed ideeee!!” Zei James.
Even later was er een clubje mensen op weg naar het strand.
Lily trok haar kleren uit, daaronder had ze haar zwemkleding.
“Sexy Lily!” Zei James.
Lily stak plagend haar tong uit.
Sirius stond al aan de rand van het water, en floot naar Lily.
“Hij heeft wel gelijk Lily!” Schreeuwde Sirius.
Lily rende naar Sirius, en Lily duwde hem in het water in.
Remus kwam naast Lily staan.
“Dat had ik willen doen!” Zei hij.
Lily duwde hem ook het water in.
Lily rende naar James, pakte z’n hand, en rende met hem het water in. 
James vloog achter Lily aan, en duwde haar in het water.
“Waar was dat voor nodig?” Vroeg James verontwaardigd, maar toch met een lach.
“Ik wil je iets zeggen, en daar hoeft de rest niet bij te zijn.
“Vertel.” Zei James.
“James, het is beter, als we het uitmaken.” 

(James)
James keek naar Lily, het kon niet waar zijn.
“Waarom Lily?” 
“Ik heb wat tijd voor mezelf nodig, het spijt me James...” 
“Ik snap het niet.” 
“Ik ook niet, maar ik heb wat meer tijd nodig James, het is beter zo.” 
James keek Lily aan. 
Waarom moest ze nou zo doen?
“Het is beter dat ik even naar het hotel ga, tot zo James”
Sirius stond naast hun.
James keek met open mond naar Lily.
Lily sjokte het water uit, en zei tegen Remus, die ondertussen al op het droge was geklommen, dat ze even naar het hotel ging.
“Sirius?” 
”Ja maatje?” 
“Ik heb een plan.”
“Vertel!” Sirius keek James verwachtingsvol aan.
James wenkte Sirius, die vlakbij James ging staan.
James fluisterde wat in z’n oor.
“Goed idee Gaffel! Zo ken ik je weer!” Sirius keek blij naar James.
James lachte, en leek er rustig onder, dat het uit was met Lily.
“Gaan jullie alvast naar het hotel, Remus en James? Ik moet nog even wat doen.” Zei Sirius , met een blik op James.
“Is goed, kom je, Remus?
Remus keek twijfelend, en barstte toen in lachen uit.
“Wat hebben jullie nou weer voor idee?” 
“Zie je dan wel Remus, kom mee.” Zei James, lachend. 
Remus ging met hen mee, en vroeg maar niks.
“James, waar gaan we heen?” Vroeg Remus.
“Naar het hotel.” Zei James nonchalant.
Remus zweeg, en ze liepen door.
James en Remus waren eindelijk bij het hotel aangekomen, en liepen naar hun kamer.
Toen ze binnenkwamen, hoorde ze iemand zingen, mooi was het niet, maar het was niet vals.
“Lily?” Vroeg James.
“Ik sta onder de douche, waag het niet om binnen te komen!” 
James en Remus grinnikten, en stormden de douche binnen...


-----------------------------------


Sam




Op speciaal verzoek...

Hoofdstuk 25: Week 4: Plan in uitvoering.

(Lily)
Lily werd wakker, James lag op de grond naast haar.
Lily grinnikte, en gooide een kussen op James z’n gezicht.
“Wakker worden luilak, je ligt op m’n looppad te snurken.” 
James gromde, en draaide zich om.
Lily zuchtte, en rolde met haar ogen.
“Dan moet je het maar zelf weten.” Zuchtte ze.
Lily stapte uit bed, stapte over James heen, mopperde, en pakte een glas water.
Ze gooide het over z’n gezicht heen, en hij werd meteen wakker.
“Waar was dat goed voor?” Gromde hij.
“Je wou niet wakker worden, dus ik dacht, hij moet toch wakker worden, en toen ben ik maar even wat gaan drinken.” Grinnikte Lily.
James grinnikte nu ook.
“Ik ga Sluipvoet en Maanling wakker maken.” Mompelde James.
“Is goed, ik ga eten.”
“Bestel je ook wat voor ons?”
“Dacht het niet! Haal zelf maar wat!” Beet Lily hem toe.
James keek haar boos aan, en maakte Sirius en Remus wakker.
Lily mopperde binnensmonds, en ging naar beneden.
Daar begon de ellende al...
Net toen ze zat, kwamen James, Remus, en Sirius naar haar toe.
Ze deed net alsof ze ze niet aan zag komen, en bestelde wat te eten.
Blijkbaar hadden James, Sirius en Remus haar in de gaten gekregen, want ze kwamen naar haar toe.
“Goeiemorgen Lily!” Zeiden Sirius en Remus. 
“Goeiemorgen jongens! Lekker geslapen?” Vroeg Lily.
“Ja hoor, lekkerder als James, hopen we.” Grinnikten ze.
Lily haalde haar wenkbrauwen op.
“Hoezo?” 
“Nou, we hoorden James nogal ehm, praten in z’n slaap.” Grijnsde Sirius.
James werd rood.
“Wat gaan jullie vandaag doen?” Vroeg Lily, terwijl ze een hap van haar ontbijt nam.
“Hoezo ‘jullie’?  Het is toch ‘wij’?” Vroeg Remus.
“Oh, goed dan, ik ga wel met jullie mee, wat gaan we doen?” 
“Wat dacht je van, het strand?” 
“Is goed.” Zei Lily kortaf, ze had niet echt bepaald goede herinneringen aan het strand.
Even later liepen ze met z’n vieren naar het strand.
Ze zouden er tot diep in de nacht blijven, ze hadden hout meegenomen, drank, wat te eten, en nog veel meer.
Lily had een kort t-shirtje aan, en een driekwarts broek, en sandalen.
Ze had haar haar opgestoken.
Lily merkte dat Remus de hele tijd naar haar keek.
Toen ze bij het strand waren, deed Lily haar kleding uit, want daaronder had ze haar zwemkleding aan.
Ze zwommen en lachten een paar uur, tot Sirius opperde om het kampvuur aan te maken.
Iedereen stemde ermee in.
Lily haalde een zak marshmellows uit haar tas, en Sirius haalde uit de koelbox wat vlees.
Ze hadden prikstokjes meegenomen, en Lily prikte en een marshmellow aan. 
Na een uur te hebben gegeten, stelde Remus voor om weer te gaan zwemmen.
“Dat lijkt me geen goed idee, zometeen krijgt 1 van ons kramp ofzo!” Mompelde Lily.
De rest stemde in met Lily, en James haalde wat vuurwhiskey uit de koelbox.
“Er is genoeg voor iedereen!” Zei James.
Lily had er een raar gevoel bij, ze dacht dat ze wist wat de jongens van plan waren.

(James)
James grinnikt, en gaf iedereen een vuurwhiskey.
Hij zag Lily twijfelen.
“Ach, kom op Lily! Doe eens gek!” Grijnsde hij.
Ze lachte, en nam het aan. 
James nam een slok, hij vond vuurwhiskey heerlijk.
Hij zag Lily een slok nemen, en ze spuugde het meteen uit.
“Heeeerlijk!” Zei ze sarcastisch.
James grijnsde bij het zien van Lily’s gezicht.
“Kom op Lily, zo erg is het toch niet?! Een beetje tovenaar moet er tegen kunnen.” 
“Laat mij eens zien hoeveel alcohol erin zit?”  Vroeg Lily.
“Iets van 50%, als het niet meer is Lily.” Sirius mengde zich ook in het gesprek.
“Fijn” mompelde Lily.
“Neem nog een slokje Lily, kom op, je kunt het!” Iedereen moedigde Lily aan.
Lily lachtte, en goot alles achterover.
“Wauw, en auw, denk ik.” Zei ze.
Lily kreeg een glimlach op haar gezicht.
Yes, dacht James, het werkte!
“Remus?” Vroeg ze.
Remus kreeg een vermoeden, en keek raar op naar Lily.
“Ja, Lily?” 
Lily krabbelde bij Remus op schoot, James en Sirius kwamen niet meer bij van het lachen.
“Wat is er Lily, wat moet je van me?” 
“Ik weet het niet, maar, ik heb ineens het gevoel alsof ik heel erg verliefd op je ben...” 
Oh nee, ze bood weerstand tegen de liefdesdrank, dacht James, zo te zien dacht Sirius hetzelfde, in alle vuurwhiskeys zaten liefdesdrank, behalve in een stuk of 4, die ze aan de kant hebben gelegd.
“Hier Lily, neem nog een vuurwhiskey!” 
“Ja, graag, ik voel me nogal raar...” 
Lily sloeg een arm om Remus’ nek.
“Remus, vind je het erg als ik je zoen?” Vroeg Lily, zachtjes, met een glimlach op haar gezicht.
Dit had James niet verwacht, het zag er enorm grappig uit, maar hij wou Lily niet kwijt, niet op deze manier, hij was haar al kwijt, maar als ze iemand anders zou zoenen, zou hij haar voorgoed kwijt zijn.
Lily leunde naar voren, Remus keek hopeloos naar de anderen, Sirius knikte van ja, maar toen hij James’ gezicht zag, wist hij het zeker.
“Nee Lily, je hebt liefdesdrank op.”
“Zullen we maar teruggaan naar het hotel?” 
“Ja, is goed maat, morgen moeten we alweer teruggaan.” 
Dat klopte, de plannen waren veranderd.
Lily liep naast Remus naar het hotel, eenmaal daar aangekomen viel ze in slaap, ze was mooi als ze sliep, dacht James.
Morgen zouden ze weg zijn...


Iemand een ideetje? Ik ben uit m'n inspi! *zoekt in kast voor inspi*


-----------------------------------


Sam




De 3 mensen, bedankt voor de ideeën! Ik ga er zeker wat mee doen! Nu weet ik meteen ook dat mensen m'n verhaal lezen, voor hun, speciaal dit stukje!

Hoofdstuk 25: Week 5: Spijt.

(Lily)
Lily lag in haar bed na te denken over gisteravond, voor zover ze het zich nog kon herinneren.
Ze had bijna met Remus gezoen, was ze verliefd op Remus? Ze wist het niet meer.
Ze keek naar hem, hij sliep.
Ze keek naar Sirius, ook hij sliep, maar op een vreemde manier. Met zijn ene hand boven zijn hoofd, zijn andere boven de dekens op z’n buik, zijn ene been lag uit het bed, en de andere aan de andere kant, en hij kwijlde. Ze giechelde, wauw, wat een macho! Hier zou ze een foto van moeten maken...
Ze keek naar James, hij sliep rustig, hij zag er schattig uit. Hij was bijna ingegraven in de dekens, je zag alleen nog maar een plukje haar, en een oog.
Ze keek weer naar Remus, tot haar grote schrik, stond ze oog in oog met hem.
“Lily, we moeten praten, denk ik.” Fluisterde Remus.
 “Ja, ik denk het ook, waar? Hier, nu?” Fluisterde Lily terug.
“Ja, is goed, ik kleed me aan, dan kom ik, oke?” 
Lily knikte, ze kleedde zich om, en liepen naar elkaar toe.
“Luister, Remus...” 
Verder kwam Lily niet, hij zoende haar.
Lily bleef stokstijf staan, maar gaf zich toen over aan de zoen.
“Ik wist het wel! Hoe kón je Remus! Je weet dat ik Lily nog leuk vindt!
Lily draaide zich om, daar stond...

(James)
“Sirius?” Mompelde James.
Lily keek hem aan.
“Oké, wat is hier nou de bedoeling van, mij in de war maken?!” Schreeuwde ze.
Sirius keek laaiend van woede James’ kant op.
“Ik had het Remus verteld, jou niet. Ik wás verliefd op Lily, tot ze deze vakantie meeging. 
Ik kan er niks aan doen James, maar het was gewoon zo.” 
“En gisteravond dan? Je lachte omdat Lily Remus wou zoenen!” Zei James, op iets hardere toon.
“Ik was dronken.” Mompelde Sirius.
3 woorden, die James hard raakte, hij had nog nooit zoiets stoms gehoord, 2 van zijn vrienden, en hijzelf, verliefd op hetzelfde meisje, waar ging dit heen?
“Remus?” 
“Ja?” 
“Jouw verklaring, waarom heb je niet eerder met Lily gezoend, gisteravond?” 
“Omdat ik wist dat het fout was, ik wou het liever als ze nuchter was, daarom heb ik mezelf vanochtend wakker gemaakt, en heb Lily gezoend, ik weet niet of ze wat voor mij voelt, maar ik wel voor haar.” 
“Nou jij, Lily.” 
“Ik werd wakker, keek in het rond, toen ik voor de 2de keer naar Remus keek, was hij wakker, hij zei dat we moesten praten, en toen, toen zoende hij mij.” Sloot ze af, alsof het een dramatisch hoofdstuk was.
 
(Sirius)
Sirius ging zitten, zijn handen in zijn lange, zwarte haar.
“Ik weet het niet Lily, wat wil jij?” Hoorde hij James haast fluisteren.
“Ik weet het ook niet, ik snap het niet meer, ik weet het niet meer, hoe kunnen jullie mij zo in de war maken?!” Dat was de stem van Lily.
Ja, Sirius was al een tijdje verliefd op Lily.
Hij kon er niks aan doen, het overdonderde hem zo.
Langzaamaan werd Sirius wakker.
Hij stapte, zonder erbij na te denken, op Lily af, hij zoende haar ook.
Ze bood weerstand, maar hij had haar stevig vast.
Ze wou zich niet overgeven, maar hij bleef doorgaan.
‘Ze heeft het door!’ Dacht Sirius.
Langzaam ontspande Lily zich, nu liet hij haar los.
Hij liep de deur uit.
“Stukje lopen!” Schreeuwde hij achterom.
 Sirius was niet het type jongen dat wegliep, nadat hij een meisje had gezoend. 
Maar Lily was niet zomaar een meisje...

(Remus)
Remus keek op, hij voelde een vlaagje vreugde, ze had Sirius niet terug gezoend, hem wel!
“Lily?” Remus was het, die als eerste sprak. 
“Ga even zitten, dan kunnen we erover praten.” Zei hij rustig.
Hij pakte Lily haar hand, en zette haar neer op zijn bed, James kwam erbij zitten.
Langzaam sloot Remus z’n ogen, hij was duizelig.
“Gaat het wel, Remus?” De bezorgde stem van James, de warme hand van Lily op z’n arm.
“Ja, ik denk het wel, James, wil je even op de kalender kijken?” 
James knikte.
“Remus, gaat het echt wel?” Hij had hoofdpijn gekregen.
“Lily...” Mompelde hij.
Hij hoorde Lily haar stem, zag haar mooie ogen, haar rode haar.
Hij zag niks meer dan dat in de duisternis. 
Hij hoorde Lily zijn naam schreeuwen.
Hij viel, in de duisternis, het leek eeuwig te duren.

(Lily)
“Jamessss!!! Remus is flauwgevallen!” Schreeuwde Lily.
“Er klopt niks van, het moet pas over 4 dagen!” Schreeuwde hij.
Lily keek hem aan.
“Wat?” vroeg ze argwanend. 
“Zijn maandelijkse periode.” 
Lily keek James vragend aan, was Remus een omgebouwd meisje, en moest hij ongesteld worden? Die vraag stelde ze aan James.
James schoot in de lach. 
“Nee, ik mag het niet zeggen, maar het is best ernstig, dat wel.” Mompelde James.
Lily barstte in huilen uit.
James keek raar op naar Lily, hij wist niet wat hij moest doen.
“Ik maak me zorgen om Remus!” Mompelde ze.
“En je wilt niet eens vertellen wat er aan de hand is! Vuile egoïst!”
James, duidelijk geschokt van deze aanval, kwam naar Lily toe.
“Het is niet dat ik het niet wíl, het is dat ik het niet mág van Remus, Lily!” 
Lily keek naar het bewusteloze lijf van Remus.
“Hij komt bij! Haal een glas water James!” Schreeuwde Lily.
Lily ging naast Remus liggen, en praatte zachtjes tegen Remus. 
Remus draaide z’n hoofd.
“Het spijt me zo, Remus.” Mompelde ze.
Remus lachte, en gaf haar een kus.
Een beetje overdonderd, kuste ze Remus terug...


Dit is een beetje een cliffhanger, hoe zal Remus reageren? En James? En... Sirius? Wat vindt Lily er zelf van? Onbeantwoorde vragen...

In deze zin zit een hint, wel meerdere, maar achter alle hints, een hele grote. ;) 


-----------------------------------


Sam




Zoek de antwoorden! ^^ De hint was de titel. ;)


(Lily)
James kwam terug met een glas water, die hij op de grond liet vallen.
“Jij, hij, wij, niet...?” Stotterde James. 
Lily en Remus schrokken van James.
“Ja, James, wij...” Mompelde Remus.

Lily, Ruby, James, Sirius, Remus en Peter zaten in de trein.
James en Sirius maakten grapjes over de vakantie, Remus en Lily praatten over hun toekomst, en Ruby en Peter waren stil. 
Plotseling barstten James en Sirius in lachen uit.
De hele coupé was stil, behalve James en Sirius.
“En.. en toen, toen zei ze... ‘Je moet je er niet mee bemoeien, Zwarts!’” Lachte Sirius.
Iedereen lag in een deuk, Sirius had dat zinnetje met een hoog stemmetje gezegd. 
“Ehm, ehm, ik moet, ik ga, even...” Piepte Peter.
James rolde met z’n ogen.
“Tot zo Peter, wel je broek ophijsen hé?” Grijnsde Sirius.
Lily keek naar hem, hun blikken kruisten elkaar, Lily bloosde, en Sirius werd ook rood.
Lily had zoveel vragen, maar geen antwoorden.
Lily keek op naar Remus, die al de hele tijd naar haar zat te staren.
“Is er iets, Remus?” Vroeg Lily lichtelijk bezorgd, hij zag er al zo slecht uit...
“Nee, ik voel me prima.” Hij wierp een blik naar Sirius en James, die veelzeggend naar hem terugkeken.
Lily rolde met haar ogen, jongens...

James: 
Sirius had net een goeie grap gemaakt, hij grijnsde, zag Lily naar Sirius kijken, hij zuchtte, hij wou haar zo graag terug. 
Was het wel goed?
Voelde het wel goed?
Wist hij wel wat hij wou?
Zoveel vragen..
Zoveel onbeantwoorde vragen, het duizelde James.
Opeens verscheen Peter weer.
Na een paar seconden lag de hele coupé ondersteboven van het lachen.
“Peter... Ik.. ik heb je toch gezegd...” Sirius barstte weer in lachen uit.
Peter zijn broek lag op de grond, hij had een hartjes onderbroek aan.
Peter werd knalrood, en hees zijn broek op.
“Ik dacht al dat er iets niet klopte.” Piepte hij beschamend.
“Kijk.” Zuchtte James.
“Zweinstein is in zicht.” Mompelde James.
Sirius rolde met z’n ogen.
“De dichter in James word wakker.” Zuchtte Sirius, en gaf James een klap tussen z’n schouderbladen.
James grijnste, en keek met een gemaakte dromerige blik naar het kasteel.
“Met zijn torentjes zo hoog en groot.” Zuchtte hij met gemaakte dromerige toon.
Iedereen lachte, Lily keek naar hem, James haalde vlug een hand door z’n haar en knipoogde naar haar. 
Lily rolde met haar ogen, en keek uit het raam.
Hij zag dat Remus voorzichtig haar hand pakte.
James voelde een steek van jaloezie en woede, hoe kon hij?!
Blijkbaar was James’ gezicht vertrokken, want hij liet Lily haar hand snel los en verschoof een stukje, van haar weg.
Was Remus bang voor hem?
James glimlachte geruststellend naar Remus, die een beetje zenuwachtig terug lachde.
Ja, Remus was bang voor James. 

*Zware stem* De volgende keer innnn: Back in time on Hogwartsss!! Onverwachte wendingen, PB me voor tips! (En geef meteen een reactie mee!


-----------------------------------


Sam




Dit stukje is speciaal voor miss_sweet, vanwege haar ongeloooofelijke ( :P ) lieve reacties, bedaaankt!!! :D 

Hoofdstuk 27: Remus. 
(Lily)

Lily liep langzaam naar de koetsen, ze wachtte op Remus, James, en Sirius, die bij haar in de koets zouden zitten.
Lily wist dat James enorm jaloers was op Remus, en Sirius ook.
Ze keek naast zich en glimlachte naar Remus. 
Hij lachte terug.
Ze was er zo zeker van geweest dat hij haar ook leuk vond.
Op Zweinstein kregen ze, zoals gewoonlijk, als eerste de Sorteerceremonie, en daarna de gebruikelijke preek van Perkamentus.
“Waar is Remus?” Vroeg ik aan Sirius, die naast me zat.
“Vroeg naar bed gegaan, doodmoe, geen honger, geen zin.” Mompelde hij.
Ik keek Sirius met grote ogen aan, er was iets met Remus, er was geen twijfel mogelijk.
Zou hij er iets mee te maken hebben?
James stond op, midden in de preek van Perkamentus.
Hij liep naar de deur, jammer genoeg zonder dat mensen naar hem keken.
“Meneer Potter, wat gaat u doen? Ik ben nog niet klaar, wilt u niet luisteren naar het gepreek van een oude man?” Zei Perkamentus.
James buigde licht, hij had respect voor Perkamentus, alleen liet hij dat niet altijd merken.
“Met alle respect meneer, maar een vriend van mij zit in de problemen, het is niet mijn schuld, maar ik heb alles voor mijn vrienden over, ik zou voor ze sterven als dat nodig zijn, ik zou meneer Lupos graag even willen spreken, hij is boven.” Zei James.
Iedereen keek hem aan.
James grijnsde naar Perkamentus. Na een kleine twijfeling van Perkamentus gaf hij toestemming.
“Goed, meneer Potter, gaat u uw vriend maar spreken, meneer Zwarts, of misschien, mevrouw Evers, zal u wel inlichtten over wat er is gezegd.” James trok een gezicht toen hij Lily’s naam hoorde.
“Bedankt, professor.” Zei James, hij buigde weer licht, Perkamentus deed hetzelfde, en hij liep weg. 
James liep naar het Portretgat, en vroeg naar het wachtwoord.
Na een crisis bij de Dikke Dame, liep hij uiteindelijk toch de Leerlingenkamer binnen.
Geen spoor van Remus.
Hij liep naar boven, naar de Slaapzaal.
Geen spoor van Remus. 
Waar was dat kind?!
Hij liep naar beneden ,de Leerlingenkamer stroomde al vol, de eerste die hij zag was Lily.
“LILY!” Schreeuwde James over de hoofden van de eerstejaars heen.
“POTTER!” Schreeuwde Lily terug, maar op een andere, bozere manier dan James net deed.
“Wat moet je van me?” Siste ze.
“Remus is weg, hij was niet bij het eten, en hij was ook niet in de jongensslaapzaal.
Lily duwde James ruw opzij, en rende weg, naar de jongensslaapzaal...

(Lily)
Ze rende naar de jongensslaapzaal en keek in Remus’ bed, niks.
Ze raakte lichtelijk in paniek, liep weer naar beneden, deed het portretgat open, ze had hem niet gezien onder het feestmaal.
“Wat is er, Lily?” Dat was de stem van Zwarts.
Ze draaide zich om, lichtelijk krankzinnig kijkend.
“Remus is weg! Weten jullie er meer van?” Ze keek Zwarts aan, hij MOEST meer weten!
“gedoe!” Riep hij, en hij was weg.
“Gaaffel!!! Wanneer moet Remus zijn probleempje krijgen?!”
“Over vier dagen, ik moest z’n kalender bewaren!” Schreeuwde James terug.
Sirius keek bedenkelijk.
“Zeg wat er aan de hand is! Nu!” Schreeuwde Lily gefrustreerd. 
“Sorry Evers, dat kunnen we niet, mogen we niet van Remus.” Zwarts keek haar aan.
Lily schreeuwde het uit van frustratie.
“JULLIE ZIJN ECHT ONGELOFELIJK! REMUS IS WEG EN NÓG WILLEN JULLIE NIKS ZEGGEN? IK HAAT JULLIE! JULLIE ALLEBEI!” De hele leerlingenkamer keek haar aan. 
Lily was rood van woede, tranen liepen over haar wangen, ze wou weten wat er aan de hand was.
“Het gaat wel over mijn vriendje.” Fluisterde ze, Potter en Zwarts stonden vlak naast haar.
“Het gaat om onze vriend, wij weten meer als jou Evers, jij kan het uitmaken, wij laten hem niet in de steek, omdat hij aardig is, onze vriend is, en een klein beetje om z’n probleempje.” 
Lily hield het niet meer, en rende naar boven. 
“IK HAAT JULLIE! DENK MAAR NIET DAT HET OOIT GOED KOMT TUSSEN ONS POTTER!” Gilde ze.
Ze liep naar haar slaapzaal en viel na een paar uren huilen, in slaap.

Ik heb een Beta-Reader nodig, ik heb een Beta-Reader nodig, iemand belangstelling?! :D 


-----------------------------------


Sam




Laatste stukje! Ik ga op vakantie, voor een tiental dagen, ik kom de 27ste weer terug! Enjoy! (En laat een reactie achter? :D ) 

Hoofdstuk 28: Antwoord.

(Lily)

Lily lag in haar bed, op haar linkerzij, met haar hand onder haar kussen.
Ze werd wakker, en voelde dat haar hand een stuk perkament vast had.
Ze haalde het onder het kussen vandaag, en keek erop.

“Lily,
Remus is ergens
Ik kan niet zeggen waar
Christina uit de vijfde weet het
Kan het niet zeggen, spijt me

Groetjes, de afzender die je leest als je de eerste woorden van elke zin achter elkaar zet.” 

Rick, kende ze een Rick?

Natuurlijk! Hij was de broer van haar vader! Ze keek raar naar de brief.
Ze sprong uit bed, zonder te douchen sprong ze in haar kleren, rende de trap af, en rende naar Anderling haar kantoortje.
“Professor Anderling, kunt u mij vertellen of er een Christina in het vijfde jaar zit?” Ze hijgt nog een beetje na.
“Dat kan ik, als u even wacht mevrouw Evers.” Lily knikte alleen maar.
“Ja, er zit een Christina in de vijfde, Christina Divo, ze zit in Ravenklauw.” Lily gaf aan dat ze het begrepen had, en rende weg, naar de Grote Zaal.
Ze liep naar de tafel van Ravenklauw, liep naar een aardig uitziend meisje, en tikte op haar schouder.
Het meisje keek om.
“Weet je misschien wie Christina Divo, uit de vijfde, is?” Vroeg ze vriendelijk.
Het meisje knikte, en wees naar een meisje met blond haar, blauwe oogschaduw en roze lipgloss, ze zat naast een jongen die zijn arm om haar heen had geslagen, en ze lachte met een meisje dat veel op haar leek.
Ze liep naar het meisje toe.
“Pardon, ben jij Christina Divo?” Lily keek wat onzeker, het meisje keek haar arrogant aan.
“Ja, dat ben ik, hoezo? Moet je wat van me?” Bitste ze.
“Ik ben Lily, Lily Evers, ik kreeg vanochtend een brief waarin stond dat jij meer wist over de verdwijning van Remus Lupos.” Lily keek het meisje aan.
Het meisje lachte naar de jongen.
“Ik ben zo terug.” Zei ze tegen hem.


(James)
James liep naar beneden en zag Lily met Christina praten, natuurlijk kende hij haar! Zij was het populairste meisje op Zweinstein en hij had wat met haar gehad. 
James liep nonchalant naar ze toe, en keek naar hen, hij hoorde Christina wat fluisteren aan Lily, en Lily keek haar boos aan.
Hij hoorde Lily schreeuwen naar dat meisje, en hij liep meteen naar hen toe.
“Wat is er aan de hand, meisjes?” Zei hij zo galant mogelijk, hij haalde een hand door zijn haar en een paar meisjes achter Christina vielen flauw.
James graaide naar Lily’s arm en liep weg.
“Waar was dat voor nodig, Evers?” De neidige ondertoon in zijn stem was goed te horen.
“Dat jij alleen maar aan meisjes denkt, en nogsteeds niet beseft waar Remus is, hoeft nog niet te betekenen dat ik hetzelfde doe als jou, Potter!” Siste ze.
“Logisch Evers, jij denkt niet aan meisjes, heb je enig idee waar Remus is dan?” Vroeg hij zo nonchalant mogelijk.
Lily knikte, en James trok haar mee naar buiten.
“Waar dan?” Hij leek nieuwsgierig. 
“Hij is ontvoerd, door iemand die wij niet kennen, ik kreeg een aanwijzing van mijn oom, en Christina is eigenlijk zijn dochter, we zijn dus familie, al laten we het niet zien.” James knikte, en zei niks, dus vertelde Lily wat Christina had gezegd. 
“We laten het trouwens ook niet merken aan haar vriendinnen, ze wilt absoluut niet dat mensen weten dat wij familie zijn.” James knikte weer, als teken dat hij het had begrepen.
“Dus, Remus is ontvoerd, en wij moeten aanwijzingen zien te vinden?” Vroeg hij.
“Ja, elke week krijgen we er eentje, Christina wist verder niks. Om de beurt krijgen wij er eentje, alleen wij twee.” Hij vroeg zich af waarom.
Die gedachte sprak hij uit.
“Ik weet het niet, het lijkt een soort, spelletje, vind je ook niet?” Ze keek hem nadenkend aan.
“Ja, het lijkt wel zo..” Hij keek bedenkelijk.
“Ik ga, ik heb nog wat te doen, Sirius en Peter inlichtten namelijk, Remus heeft een, probleempje.” Zei James.
Lily knikte, ze snapte het wel.


-----------------------------------


Sam




 Nieuw stukje, ik heb het met moeite geschreven, omdat ik het steeds minder leuk vind om dit verhaal te schrijven, mede omdat ik ook zo weinig reacties krijg. Dus ik denk dat ik hierna nog een hoofdstuk ga schrijven, en er dan mee stop, voor de mensen die dit verhaal wel lazen: sorry, maar ik ga binnenkort met iets nieuws beginnen. ;) 

Hoofdstuk 29: De tweede....

Lily
Een week ging voorbij.
Maar snapte ze het eigenlijk wel? Wist ze wel wat er aan de hand was?
Nee, ze wist het niet.
De volgende dag klonk er een enorm tumult op de gangen, ze was onder weg naar haar les Verweer en in een chagrijnige bui, ze miste Remus.
Ze liep langs het groepje, maar haar blik viel op iemand die in het midden lag.
Lily werd nieuwsgierig en liep er naartoe.
“Wat is hier aan de hand?!” Vroeg ze.
Het was Sirius.
“SIRIUS!!! Wat is er gebeurd!” Ze raakte een beetje in paniek.
Lily leviteerde Sirius, en liet hem naar de Ziekenzaal zweven.
Hij zag er verschrikkelijk uit, zijn gezicht zat onder de krassen en schrammen en hij had een blauw oog.
Vlak voor Lily en een zwevende Sirius voor de deur waren, schoot hij omhoog.
“Grapje Lily! Kijk! Opplakbare schrammen, krassen, en blauwe ogen!” Grijnsde hij.
Lily gilde en liet Sirius vallen, die hard op de grond kwam.
Lily foeterde Sirius uit.
Toen kwam Madame Plijster om de hoek, die foeterde Lily uit, en Sirius begon tegen Madame Plijster te schreeuwen dat het onterecht was.
Ze stopten alle drie abrupt, grinnikten even, en liepen alle drie een andere kant op.
Lily liep naar buiten, eigenlijk was het wel grappig wat Sirius had gedaan, maar Lily maakte zich zó druk om Remus dat ze heel snel uit haar slof schoot.
Lily deed haar handen in haar zakken, en voelde een briefje.
Ze pakte het kleine stukje perkament uit haar zak en las het.

“Vanavond gebeurt het.”

Drie woorden, ze moest James vinden. Hij kon haar helpen, misschien was het wel weer een aanwijzing.

James
James lag heerlijk in zijn bed te slapen, toen Lily binnenkwam,
Ze schreeuwde tegen hem dat hij zijn bed uit moest komen, ze trok zijn dekens van zich af en wachtte ongeduldig tot hij wakker was.
Ze duwde een briefje in zijn hand en hij las het. 

“Vanavond gebeurt het.”

“Wat is dit? Wat gaat er vanavond gebeuren? Waar heb je dit gevonden, Evers?” Hij wist niet meer hoe hij haar moest noemen, dus gebruikte hij gewoon haar achternaam.
“Als je naar me had geluisterd, had je die vragen niet hoeven stellen! Dit is een stukje perkament, wat er gaat gebeuren weet ik niet, en het zat in de zak van mijn gewaad!” Lily gilde, en James trok zijn kussen over zijn hoofd om het geluid te dempen.
Lily gilde van frustratie en trok James zijn bed uit.

Die avond zaten Lily en Sirius aan James te vertellen wat ze die ochtend hadden meegemaakt, James kon er wel om lachen, maar hij snapte Lily’s reactie ook wel. 
Lily, Sirius en James zaten te wachten tot er wat zou gebeuren, Peter was er niet. 
Toen er om half twee s’nachts nog niks gebeurd was, liepen ze naar boven, uitgeput, en zonder Remus...
James lag in z’n bed, en kon zijn gedachten maar niet van Remus afzetten.

De volgende ochtend liep hij naar beneden, in de leerlingenkamer klonk er groot tumult.
“Wat is er gebeurd?” Vroeg hij aan Lily.
“Sirius is verdwenen! Hij is nergens!” James vloekte, er waren nu al twee van zijn vrienden weg!
James liep naar boven, en pakte zijn Tweewegspiegel, hij hoopte dat Sirius die bij zich had.
“Sluipvoet! Ben je daar?” Maar hij hoorde zijn stem dubbel, hij vloekte. 
Was er nog een manier om met Sirius te communiceren? Hij dacht na, na een tijdje kwam hij tot de conclusie dat hij die niet had.
Langzaam stond hij op, hij hoorde getik tegen het raam.
Zijn uil stond voor het raam, zijn beste vriend was zojuist ontvoerd, of wat hij ook maar aan het doen was.


-----------------------------------


Idril




Misschien is dit een beetje nutteloos, aangezien je nog maar 1 hoofdstuk gaat schrijven, maar het is de bedoeling dat je stukken verhaal minstens uit 1000 woorden bestaan, en dat is bij jou niet het geval. Als je met je nieuwe verhaal begint, wil je daar dan op letten aub?


-----------------------------------


Sam




Hoofdstuk 30: Hereniging.

(Sirius)
Sirius werd wakker uit een enorm diepe slaap, hij rook de ranzige lucht van rotting, bloed, en zweet. Hij kokhalsde en probeerde te kijken wie naast hem stond.
Hij draaide zijn hoofd, en een pijnscheut schoot door zijn lichaam, maar toch kon hij nu zien wie naast hem zat.
“Remus?” Ondanks dat het donker was, wist hij dat Remus hier ergens moest zijn.
“Nee.” Antwoordde een maar al te bekende stem.
Sirius kon zich niet meer bewegen, het was pijnlijk.
“Sneep!” Zei Sirius, hij was furieus.
“Zwarts, dacht je echt dat ik stom was? Mijn wraak, voor al die jaren dat jullie me gepest hebben. Vanavond is mijn plan voltooid!” Sneep was krankzinnig!
“Waar is Remus?” Sirius keek woest naar Sneep.
Er klonk een kreun vanuit de hoek, en Sirius wist meteen dat het Remus was.
“Remus?” Sirius klonk bang, vanuit het raampje scheen er een streepje maanlicht op Remus.
“Ja, ik ben het.” Sirius schrok, zijn stem was hees en bang.
“Remus, wat is er aan de hand?” Vroeg hij.
“Niet praten! Luister, als die heldhaftige vriendjes van jullie straks hun gezichten niet komen laten zien, vermoordt Lupos Zwarts, en dan ben ik voor altijd van jullie af!” 
(James)
James zat met z’n handen in z’n haar en Lily zat naast hem.
“We moeten erheen! We moeten James, we moeten Sirius en Remus redden voor het te laat is!” James negeerde haar, ze werkte hem op zijn zenuwen.
“Lily, hou in Merlijns baard nou voor heel eventjes je mond dicht! Ik probeer na te denken!” Schreeuwde hij bijna.
Abrupt stond hij op, hij moest en zou zijn vrienden vinden.
“We gaan ze zoeken!” Zei hij vastberaden, Lily knikte, en ze liepen samen het portretgat uit.
“Waar gaan we heen?” Lily keek hem vragend aan, James keek op de brief.

Hoi,
Jullie vinden jullie vrienden beneden
In de donkerste kelder
Waar maar 1 raam is
Hoe kan dat? 
Zoek het uit, maar zorg ervoor dat je niet betrapt word!

Ze liepen naar beneden, de duisternis tegemoet.


(Lily)
Zenuwachtig liep ze met James door de gangen, langzaam maar zeker kwamen ze in de buurt, wist Lily.
Ze liepen naar beneden, en doorzochten de kerkers, nergens eentje met een raam.
“Misschien is het de verdieping hierboven.” Fluisterde ze.
James knikte, en ze liepen naar boven, voorzichtig schuifelden ze over de vloer.
De gang liep omlaag, realiseerde Lily zich.
Langzaam reikte haar hand naar de enige deur op die verdieping.
James pakte haar hand.
“Niet doen! Straks is het vervloekt! Laat mij maar...” James pakte zijn stok en blies de deur op.
Daar viel het licht op het gezicht van Sneep, die bang kijk.
“Sirius, Remus?” Lily rook de ranzige lucht en kokhalste.
“Lil!” Dat was de stem van Remus!
Ze wou naar hem toelopen, maar James pakte haar hand.
“Plan: ik hou me met Sneep bezig, en jij ontvoert Sirius en Remus!” Lily knikte kort, en schuifelde voorzichtig naar een hoek, waar Remus lag.
“Remus, is alles goed met je?!” Haar stem klonk een beetje bezorgd.
Ze zag hem knikken, en probeerde hem overeind te trekken, tot ze erachter kwam dat hij vastgeketend zat.

(Remus)
Remus lag op de grond, en zag dat Lily haar stok pakte.
Ze sprak een ingewikkelde spreuk uit, en de ketens lieten los.
Remus en Lily moesten uitwijken, anders zouden ze geraakt worden door een vloek.
Ze stonden op, en liepen naar het uiteinde van de kelder.
Lily vertelde vlug hoe hij naar boven moest gaan, en ging Sirius redden.
Hij bleef wachten op Sirius, James en Lily, en ze liepen allemaal stilzwijgend naar boven.

(Allemaal)
Stil zaten ze bij het haardvuur, Remus en Sirius besloten te gaan douchen, en Lily en James bleven alleen achter.
“Ik ben zo blij dat ze weer terug zijn, wat is er met Sneep gebeurd?” Vroeg Lily.
James lachte voor het eerst deze avond.
“Die vinden ze straks met een paar extra armen en benen, wild spartelend en met een tentakel uit z’n hoofd!” 
Lily lachte, en heel, heel voorzichtig, drukte ze een kus op zijn mond.
Vanaf toen wisten ze het, ze zouden voor altijd samen zijn, en dit zou voor altijd in hun geheugen staan.


*Pinkt traantje weg* Nou, dit was het dan... Ik heb erg veel plezier aan dit hoofdstuk beleefd, en ik hoop op nog een paar reacties.  @ Idril, ik zal erop letten!
Ik wil iedereen heel erg bedanken voor reacties, ideeën, tips, en nog veel meer! Bedankt! Ik begin gauw weer met een nieuw verhaal.

-xxx- Sam.

PS: Kan hier een slotje op? ^^


-----------------------------------


