Mrs Charlie Weasley




Na veel twijfel heb ik besloten om mijn verhaal hier op te zetten.

Mijn verhaal gaat over Charlie Weasley, ik heb het geschreven in twee stukken.


Het eerste stuk speelt zich af op Zweinstein en het tweede stuk speelt zich af tussen boek 6 en boek 7.

Mijn verhaal zelf komt er zeer binnenkort aan.


Liefs Wilma

Edit:Ik heb een aantal reacties gehad op mijn verhaal, ik zal alle namen in mijn verhaal aanpassen en de orginele Engelse namen gebruiken. Verder zal ik alle dik gedrukte stukken tekst vervangen door de gewone tekst. Ik zal mijn slordigheidsfoutjes herstellen maar mijn schrijfstijl ga ik niet veranderen. Dit is mijn schrijfstijl en zo ben ik nu eenmaal.


Reacties zijn welkom, ook al zijn ze negatief.


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Voor dat ik mijn eerste hoofdstuk post, wil ik eerst een opmerking maken. Ik ga ervan uit, dat iedereen de boeken gelezen heeft en de films gezien heeft of daarmee bekend is.
Dat is de reden dat ik in de eerste stukken geen of weinig details beschrijf.

Ik heb geprobeerd om de jaartallen en leeftijden uit het boek zoveel mogelijk te volgen en aan te houden, maar als ze niet helemaal kloppen.
Sorry dan.

Dan volgt nu mijn eerste hoofdstuk. Veel plezier!!!!!



Hoofdstuk 1


Eindelijk was het 1 september 1985.
Dominique stapte in de trein die klaar stond op perron 9 3/4.
Haar ouders stonden op het perron en zwaaide naar hun oudste dochter, die dat jaar voor de eerste keer naar Zweinstein ging.

In de trein sleurde ze haar hutkoffer mee totdat ze het zo beu was en stopte bij een coupe. In die coupe zaten 2 meisjes en Dom opende de deur.
Ze vroeg of ze bij hun mocht komen zitten.

"Tuurlijk, kom erbij" zei 1 van de 2, die zich voorstelde als Ann Thompson.
Dominique ging zitten en stelde zich voor als Dominique McWhite. Het andere meisje stelde zich voor als Nymphadora Tonks "maar noem me maar Tonks, dat doet iedereen."

Een paar minuten later kwam er nog een meisje binnen en Ann zei " kon je het vinden,liefje? "
"Ja, prima. Hoi, ik ben Sandra Baker."
"Dominique McWhite."

Sandra vertelde tegen Dominique dat ze net iets eerder dan haar in de 
coupe was gaan zitten.
Op een gegeven moment vroeg Sandra aan Ann en Tonks of ze ook eerstejaars waren. Ann lachte en vertelde dat ze 2de jaars waren en vertelde ook een aantal leuke dingen over Zweinstein, de verschillende afdelingen en over de leraren.
De tijd vloog en voor Dominique het wist, waren ze op het station van Zweinstein aangekomen.

Ze stapte uit. "Eerstejaars,deze kant op!!!!! " riep een harde, luide stem.
Dominique en Sandra volgde de rest van de eerstejaars naar de bootjes. Daar aangekomen stapte ze met tweeen in een bootje en vaarde over het meer naar het kasteel toe. 
"Ohhhh, wat prachtig" riep Sandra toen ze het kasteel zagen. Dominique beaamde dat.

Ze werden door de grote deuren naar de Grote Zaal geleid. Ann had verschillende dingen over Zweinstein vertelt en Dominique keek vol bewondering naar het prachtige plaffond. Daarna keek ze om zich heen
en zag ze de tafel waar de leraren aanzaten.

Professor Anderling had inmiddels het krukje met de oude hoed klaargezet.
"Goed,zodra je je naam hoort, kom je uit de rij naar voren, zet de hoed op en ga op het krukje zitten om ingedeeld te worden" zei ze.
Ze rolde een stuk perkament af en begon de namen op te noemen. Sandra en Dominique werden bij Griffoendor ingedeeld, samen met nog 2 meisjes en 1 jongen.

Het feestmaal begon en Dom verbaasde zich over al het lekkere eten. Terwijl ze de afdelingstafel rondkeek, zag ze een jongen zitten met rood haar en sproeten.
Ann fluisterde in Dom's oor "Charlie Weasley, 2de jaars." Ze lachte en zei "ik zag je kijken."
Dom keek Ann een beetje verbaasd aan en zei toen "vertel eens wat meer over hem, hij lijkt me heel aardig."
"Dat is hij ook " antwoordde Ann met een zucht.
"Charlie is nu 12 en word 13 over een paar maanden, net voor de Kerst. Hij is heel vriendelijk en is sinds kort lid van het zwerkbalteam. Charlie heeft een oudere broer, Bill, die zit daar, een eindje verderop. Hij heeft geen vriendinnetje maar is wel populair bij de dames, niet omdat hij zo knap is, want Bill is veel knapper maar omdat hij heel aardig, lief en vriendelijk is."

"Ben je verliefd op hem? " vroeg Dominique aan Ann. Ann lachte "nee, Charlie is mijn maatje bij toverdranken van Snert Snape."

Na het eten liep Dominique naar de leerlingkamer, tenminste dat was de bedoeling, als die trap niet gedraaid was. Nu was ze dus verdwaald, verdomme, waarom moest dat nu weer bij haar gebeuren!!!
"Verdwaald? " Ze schrok en draaide zich om. Voor haar stond Charlie met een grote grijns.
"Ja, de trap en nu weet ik niet meer waar ik ben of naar toe moet."
"Die trappen nemen iedereen in de maling" zei Charlie. "Ik ben Charlie."
"Dominique."
"Kom" zei Charlie "dan breng ik je naar de leerlingkamer."

Ze moesten nog een behoorlijk eindje lopen, eer ze er waren. Ze kwamen bij een schilderij en Charlie zei "Apekool". Dominique keek hem aan alsof hij gek geworden was maar het schilderij schoof open en daar was de ingang van de leerlingkamer.
"Dames, gaan voor" en hij wachtte netjes tot ze door het portretgat was geklomen.


Dit was hoofdstuk 1.
Reacties, opmerkingen? Alles is welkom.

Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 2


"Daar is ze" riep Sandra.
Sandra, Ann en Tonks kwamen op Dominique afgelopen.
"Waar was je nou? We waren je opeens kwijt" vroegen ze.
"Hoi Charlie" zei Ann. Charlie lachte en zei " ze was verdwaald door 1 van de trappen, ik zag haar lopen en ben er achteraan gegaan omdat ze de verkeerde kant opging."
"Je bent een schatje" zei Tonks lachend.
"Dank je" zei Charlie grijnzend.
Hij liep richting Bill en een paar andere.

Dominique keek hem na en zuchte. Hij was leuk en aardig maar onbereikbaar.

Er gingen een paar weken voorbij en Dominique zag Charlie soms in de leerlingkamer waar hij dan altijd bij zijn vrienden zat.
Sandra en Dominique waren hele goede vriendinnen geworden met Ann en Tonks.
Op een gegeven moment kwam Tonks met het idee om naar een training te gaan kijken van het zwerkbalteam.
De rest vond dat wel een goed idee en Dominique hoopte Charlie nog te zien. De trainingen vonden plaats op dinsdag- en donderdagavond van 18.30 tot 20.30.

Het was dinsdagavond 10 november en het viertal liep naar buiten. Het regende een beetje en het was best wel koud. Ze kwamen aan bij het trainingsveld. Dominique zag een paar mensen bovenin de lucht vliegen.
Opeens begon Tonks te lachen en Ann zei "Charlie is tegen een doelpaal aangevlogen" maar dat was nogal hard gegaan want plots stond heel het team beneden en lag Charlie op de grond.
Hij werd naar de ziekenzaal gebracht en moest daar een week blijven.

Al gauw ging het gerucht dat Charlie tegen die doelpaal was gevlogen omdat hij verliefd was en indruk wilde maken.
Vooral Bill hielp goed mee om dat gerucht te verspreiden, hij vertelde aan iedereen die het wilde horen dat Charlie hopeloos verliefd was.

Dominique besloot om Charlie in de ziekenzaal op te zoeken en ging op donderdagmiddag. Charlie was de enige patient en er was niemand op bezoek. Ze liep naar zijn bed en zag dat zijn ogen dicht waren.
Charlie had een blauw oog, een gebroken neus, zijn lip was op 3 plekken gescheurd en hij had een hersenschudding.
Ze wilde weglopen toen hij zijn ogen  open deed.
"Hoi, wilde je weer weggaan?''
"Ja, ik dacht dat je sliep" antwoordde ze.
"Nee, ik lag wat te doezelen" zei hij.
"Ik wilde je nog bedanken omdat je me 'gered' hebt van de trappen" zei ze.
"O dat, dat was een kleine moeite, ik was blij dat ik kon helpen" zei Charlie.
Hij lachte en zei toen "auww, lachen doet pijn."
"Wat is er precies gebeurd?" vroeg ze.
"Ik lette even niet goed op en vloog tegen een doelpaal, verloor mijn evenwicht en maakte een vrije val van een meter of 5" antwoordde hij.

Opeens zei Charlie " trek je van de geruchten niets aan."
"Hoe bedoel je? Welke geruchten? Waarom zou ik me daarvan iets aan moeten trekken?"
"Ik hoorde van Henry en van Ann dat ik indruk wilde maken op jou en daarom tegen die paal aanvloog. Volgens Henry zijn dat de geruchten die de ronde doen" zei Charlie.
"Pardon?"
Charlie glimlachte moeizaam en zei "ja, Bill is zeer creatief in het aandikken van verhaaltjes.Ik had hem verteld, dat ik een meisje wel leuk vond en nu maakt hij er zo een verhaal van."

Dominique dacht even snel na en besloot haar kans te wagen. "Dat meisje, ben ik dat toevallig?" vroeg ze met een trillende en onzekere stem.
Toen pas dacht ze "wat heb ik nu gedaan, hoe kon ik zo stom zijn om te denken dat hij mij leuk zou vinden. Hij kan me zo gigantisch afwijzen, voor gek zetten."
Ze had zich veel te kwetsbaar opgesteld maar ze had het er nu eenmaal uitgeflapt, nu moest ze de gevolgen ook maar aanhoren en accepteren.

Charlie keek haar even verbaasd aan en zei toen "ja, toevallig wel." 
Ze keek hem aan en wilde in tranen uitbarsten, vanwege de afwijzing, toen het pas tot haar doordrong wat hij zei.
"Zei hij nou dat hij mij leuk vond? Oei en nu" dacht ze.
Charlie zei "verbaasd mijn antwoord je?"
"Nogal ja, ik had iets heel anders verwacht."
"Zo een vermoeden had ik al" zei hij.
"Ik had een giga afwijzing verwacht en dat je me belachelijk zou maken."
"Weet je, Dominique, zo ben ik niet. Ik maak graag een hoop lol en ben alles behalve braaf maar ik maak geen misbruik van iemand zijn gevoelens."



Tips, reacties, suggesties en/of opmerking zijn altijd welkom.
Ik wil Tweelingfan bedanken voor haar reactie in het Fantopic.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 3


Even viel er een stilte.
Charlie verbrak de stilte. "En jij? Wat vind jij van mij?"
Dominique werd vuurrood en stamelde "ik moet weg.Ik zie je nog wel."
Ze rende de ziekenzaal uit met een verbijsterde Charlie achter latend.

Charlie zuchte. "Waarom zijn vrouwen toch zo moeilijk? Ik heb toch niets verkeerd gezegd of gedaan? Ik hoop dat Bill nog komt, dan kan ik hem om advies vragen wat ik moet doen. Ze is zo leuk" mompelde hij in zichzelf.

Buiten adem kwam Dominique in de leerlingkamer en trof daar Ann en Tonks aan.
Tonks keek haar aan en zei "gaat het wel goed met je?"
"Jawel" antwoordde Dominique.
"Tonks, ik moet even naar McGonagall toe " zei Ann.
"Ja, ik zie je straks wel" zei Tonks lachend terwijl ze struikelde over een stapel boeken die daar al een tijdje op de grond stonden.
"Wie heeft deze hier nu weer weggezet?"

Dominique besloot Tonks in vertrouwen te nemen en vertelde haar het hele verhaal. Ze eindigde haar verhaal met de woorden "toen raakte ik in paniek terwijl ik harstikke verliefd op hem ben maar nu heb ik het verpest.
Ik had niet weg moeten rennen. Hoe kan ik hem nu ooit weer onder ogen komen?"
Tonks lachte en zei "Charlie zou inderdaad geen misbruik van je gevoelens maken tenzij je hem keihard of express kwetst, maar ik geloof niet dat je dat zomaar zou doen. Het was niet zo heel leuk om zomaar weg te rennen maar Charlie kennende zal het niet tegen je gebruiken. Als ik jou was, zou ik vanavond terug gaan, ik weet dat dat moeilijk is, maar Charlie zal het zeker waarderen. Als je bang bent dat je niet uit je woorden komt, zet het dan op papier en geef hem die brief. Praat het uit, voor jezelf maar ook voor hem. "

Dominique ging die avond met knikkende knieen terug. Bij de slaapzaal aangekomen zag ze dat Bill er was. Ze wilde net teruggaan toen ze Bill weg zag gaan. Gauw dook ze achter een gordijn en wachte tot hij weg was.
Ze liep naar Charlie's bed. Hij keek op en glimlachte. "Toch maar teruggekomen?"
Charlie's hart maakte een sprongetje. Hij had met Bill gepraat en die had hem gerustgesteld en vertelt dat vrouwen inderdaad heel raar kunnen reageren.
"Het spijt me, ik had niet zomaar weg moeten rennen. Je zult nu wel denken" zei ze zacht.
"Ik overviel je nogal met mijn vraag dus ik kan het je niet kwalijk nemen. Ik moet jou eerder mijn excusses aanbieden. Het spijt mij dat ik je zo voor het blok zette. Aanvaard je mijn excusses? Dan aanvaard ik de jouwe."
"Oke" zei ze "aanvaard."
"Vrienden?" zei Charlie.
"Ja, vrienden."

Charlie lachte en zei "ik wil je iets vragen maar ik ben bang dat ik je dan weer voor het blok zet."
"Vraag maar, ik beloof je dat ik er niet vandoor zal gaan" zei ze met een lach."
Charlie slikte een keer. "Okay, Dominique, eumh, wat is dit moeilijk, ik ehh."
Charlie wist niet goed hoe hij het moest zeggen, laat staan vragen. Hij sloeg helemaal dicht, ze was zo leuk, hij was tot over zijn oren verliefd.
"Hoe moest dit nou? Wat had Bill ook alweer gezegd?" 
Hij kon het zich niet meer herinneren. Hij keek haar aan, wat was ze lief, hij moest het proberen, dit was zijn kans.

"Dominique, wil je mijn vriendin worden?"
Het hoge woord was eruit en nu maar hopen. Onder de deken kruiste hij zijn vingers.
"Hoe bedoel je? We zijn toch al vrienden."

Dominique begreep even niet wat hij bedoelde maar opeens had ze het door. Hij bedoelde verkering en gauw zei ze "ja, ik wil graag je vriendin worden maar dan niet meer tegen een doelpaal aanvliegen om indruk te maken."
Ze glimlachte even poesjelief.
Charlie haalde opgelucht adem, ze had ja gezegd.

Hij moest lachen om haar opmerking. "Nee, ik zal dat niet meer doen maar je was wel de reden dat ik er tegen aanvloog. Ik schrok ervan dat je naar de training kwam en lette daardoor niet op." 

Madame Pomfey kwam aangelopen en zei "ik moet je nu verzoeken te gaan, Meneer Weasley heeft rust nodig." 
Ze draaide zich om en liep weg.
"Jaja, ik ben al weg."
Ze keek Charlie aan en gaf hem heel zacht een kus op zijn voorhoofd "truste."
"Weltruste, Dominique, dank je wel dat je vandaag bent langs gekomen en dat je ja hebt gezegd."

Ze liep, in gedachte, de ziekenzaal uit, richting de leerlingkamer toen ze plots Sandra tegen kwam.

"Hoi" zeiden ze bijna tegelijk.
"Waar ben je geweest?" vroeg Dominique.
"Met Tonks naar de zwerkbaltraining wezen kijken en jij?"
"Bij Charlie op de ziekenzaal."
"Hoe gaat het nu met hem?" vroeg Sandra.
"Het gaat" zei Dominique "hij heeft een hersenschudding en een gebroken neus."

Ze liepen inmiddels terug naar de leerlingkamer.
"Hij is leuk" zei Sandra opeens.
Dominique keek Sandra aan en zei "ben je verliefd op hem?"
"O nee, ze zal toch niet verliefd zijn, dan ben ik straks mijn beste vriendin kwijt" flitste het door haar gedachten.

Sandra begon te giechelen en zei "ik vind hem zo een schatje en ik ben niet de enige. Tonks is ook zeer onder de indruk." 
Dominique besloot om haar mond te houden over haar verkering met Charlie.

De volgende dag kwam Ann naar Dominique toe en lachte. "Ik hoorde van Charlie dat jullie verkering hebben. Gefeliciteerd."
"Dank je" mompelde ze.
"Nou, dat klinkt ook niet enthousiast. Gaat het niet goed?"
"Jawel" zei Dominique "maar Sandra is ook verliefd op hem en Tonks, ik wil ze niet kwetsen."
"Luister" zei Ann "ik wist al een tijdje dat Charlie verliefd op je was. Hij heeft het me zelf verteld, al in de eerste week dat we op school zaten. Hij was behoorlijk onder de indruk van je, nadat hij je 'gevonden' had toen je verdwaald was. Langzaam werd hij verliefd. Ik wist dat jij hem ook leuk vond. Tonks en Charlie draaien al een tijdje om elkaar heen maar meer dan vriendschap is dat niet, echt niet."
"Maar" begon Dominique "ze had gezegd dat ze onder de indruk was."
"Klopt, dat is ze ook. Charlie is een uitstekende zoeker en daar is ze van onder de indruk" zei Ann.



Tips, reacties, suggesties en/of opmerking zijn altijd welkom. 
Ik wil HPWurm bedanken voor haar reactie in het Fantopic en natuurlijk voor haar lieve PBtjes.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoi, even een opmerking van mij. Ik hoop dat iedereen mijn verhaal tot nu toe de moeite vinden om te lezen.
Het volgende hoofdstuk is voor mijn doen lang maar dat komt omdat het het laatste stuk op Zweinstein is.
Hierna maken we namelijk een sprong maar dat lezen jullie vanzelf.


Hoofdstuk 4

Die middag ging ze weer naar de ziekenzaal, samen met Sandra. Charlie zei vrolijk "hoi" en de dames gingen aan weerszijde van zijn bed zitten.

Hij zag er al wat beter uit en praatte honderduit over allerlei dingen.
"Misschien mag ik morgen terug naar de leerlingkamer, ik hoop van wel, ik ben het hier zo ontzettend beu. Het is hier stil en saai."
Sandra lachte en zei "reken er maar niet te veel op, dan kan het ook niet tegen vallen."

Ze namen afscheid van Charlie en liepen terug naar de leerlingkamer. Dominique vertelde dat ze verkering had met Charlie, ze kon het gewoon niet meer voor zich houden en hoopte dat Sandra niet boos zou worden. 
Sandra begon te lachen en zei "ik vind jullie tween een heel leuk stel en ik wil op zijn minst bruidsmeisje zijn op jullie bruiloft."

Dominique en Charlie waren dolverliefd en werden ook onafscheidelijk.
Heel Griffoendor wist dat ze wat hadden en ze werden Stoffer&Blik genoemd. Na school zouden ze trouwen en samen oud worden, dat was hun planning.

Het liep echter anders. Charlie kreeg in zijn 7de jaar de aanbieding om in Roemenie te gaan studeren en te werken in een drakenreservaat. Dat was iets wat hij dolgraag wilde gaan doen.
Hij praatte erover met Dominique waar hij nog altijd verkering mee had.
Dominique zat in haar 6de jaar en wilde heel graag heler worden.
Charlie wilde Dominique absoluut niet kwijt en ze besloten de relatie voort te zetten maar ieder zou zijn eigen weg gaan.
Charlie vertrok naar Roemenie en Dominique ging samen met Sandra haar 7de jaar in.
Tonks werd schouwer en Ann ging op het ministerie werken op de afdeling waar ze de toverkunst moesten verbergen voor de Dreuzels.

***

"Het zal mij benieuwen" zei Dominique.
"Wat?" vroeg Sandra.
"Charlie heeft beloofd dat hij me van Perron 9 3/4 zou ophalen."
"Spannend of hij woord houd" zei Sandra.
"Ja,inderdaad."

De trein zette zich langzaam in beweging en nam de dames voor de laatste keer mee, weg van Zweinstein. Dominique keek naar buiten en zuchtte, ze was van Zweinstein gaan houden, ze had er Charlie, Sandra, Ann, Tonks, Bill en Henry leren kennen. Zeven jaar lang was het haar veilige haven geweest. Dit was een hoofdstuk wat afgesloten werd, ze moest verder.
De week voor het afscheid had ze een brief gehad van St Holisto's Hospitaal voor Magische Ziektes en Zwaktes dat ze was aangenomen als Heler.
Ze kon per 1 september beginnen, dus had ze heel de zomer nog om te feesten, bij te komen en allerlei andere dingen te regelen en te doen.
Uiteraard was ze dolenthousiast geweest en ze had gelijk een uil naar Charlie gestuurd. Charlie was heel blij geweest en had vertelt dat hij haar van de trein zou halen.

"Gaan jullie straks ook praten over jullie relatie? " zei Sandra ineens. 
"Lijkt me knap lastig, jij in Engeland en hij in Roemenie."
Dominique zuchte en wist dat Sandra gelijk had. Ze hadden contact gehouden door brieven en uilen maar dat was toch anders.

Charlie was 1 keer naar Zweinsveld gekomen en dat was een grote verrassing geweest.

"Ja,we moeten praten maar ik weet niet hoe het verder moet."

Dominique keek weer naar buiten en haar hand ging naar haar kettinkje. Ze dacht aan de keer dat ze het gekregen had.
Dominique was 13 december jarig en Charlie de 12de. De ochtend dat ze jarig was, had ze kadootjes gehad van haar ouders, haar kleine zusje had een eigen gemaakte tekening opgestuurd en van Sandra had ze een heel leuk lijstje gehad waar ze een foto van Charlie in kon doen.

Ze was in de leerlingkamer gekomen en Charlie had haar begroet met een kusje op haar mond. Ze moest lachen en de vlinders maakte een vrije val in haar buik.
Charlie gaf haar een klein doosje, ze maakte het open en haalde er een zilveren kettinkje uit met een klein, zilveren hartje eraan.

"Oh Charlie, wat mooi."
"Vind je het echt mooi?" fluisterde Charlie.
Hij zag aan haar gezicht dat ze het echt mooi vond en was zo opgelucht. Het was een idee van Bill geweest en Charlie had Bill wat geld gegeven om het in Zweinsveld te kopen want zelf mocht hij daar nog niet naar toe.

Dominique knikte en Charlie deed het kettinkje om haar hals. Ze draaide zich naar hem toe en gaf hem een lange kus op zijn mond. 
"Het is echt prachtig, dank je wel" zei ze zacht "nu voel ik me helemaal schuldig dat ik jou gisteren niets gegeven heb."
Bijna begon ze te huilen, Charlie zag het en zei zachtjes "dat geeft niets, je hebt me gefeliciteerd en we hebben verkering, daar ben ik heel blij mee. Dat is voor mij veel meer waard dan een kadootje. Trouwens die kus van gisteren was voor mij kadootje genoeg."

Dominique had Charlie gefeliciteerd met zijn verjaardag en had plagend gezegd "wat zou je graag voor je verjaardag willen hebben van mij?", jammer genoeg voor haar had hij het spelletje mee gespeeld en gezegd 
"een lekkere, lange kus."

Even had ze hem verbaasd aangekeken en toen had ze gelachen. 
"Okee" dacht ze "hij wil het zo hebben dan kan hij het zo krijgen ook."
Ze liep naar hem toe en had hem een tongzoen gegeven, midden in de leerlingkamer die op dat moment behoorlijk druk was. De rest vond het wel humor en begonnen spontaan te klappen. Het was hun eerste tongzoen en er zouden er in de loop van de schooljaren nog vele volgen.

"Blijf je met de Kerstvakantie hier of ga je naar huis?" vroeg Charlie.
"Ik blijf bij jou" antwoordde ze terwijl ze haar kettinkje bewonderde in de spiegel "maar waarom gaan Bill en jij niet naar huis?"
"Het is bij ons veel te druk nu, mam heeft haar handen vol aan mijn andere broers en zusje."
"Hoe heten ze?" vroeg ze.
"Even denken" zei Charlie "en je wilt zeker ook weten hoe oud ze zijn?"
Dominique knikte.  
"Percy is nu 7, de tweeling, Fred en George, echte deugnieten, zijn nu 5, Ron is 3 en Ginny, mijn zusje, is 2 en al echt een dametje.
"7 kinderen, dat lijkt me zo gezellig, ik heb alleen maar een zusje van 6, ze heet Claire" zei Dominique.
"Toch ook leuk, het is bij ons altijd heel gezellig maar ook heel druk en hier op school kom ik weer een beetje tot rust."

"Heee, dromer, zit je weer aan Charlie te denken?" lachte Sandra "we zijn er bijna. Je komt nog wel bij mij logeren, he?"
"Tuurlijk kom ik bij je logeren, dan kan ik gelijk vertellen hoe het tussen Charlie en mij is afgelopen."
"Ja" zei Sandra "ik ben benieuwd."

De trein begon vaart te minderen en de meiden pakten hun hutkoffers. Al gauw liep de trein het station binnen. Ze kwamen piepend tot stilstand en met een schok stonden ze uiteindelijk stil.
Ze stapten uit en Sandra zag haar ouders staan en wilde naar hen toelopen maar ze wilde Dominique niet alleen laten.

"Nick, Nick !!" riep een luide stem. Dominique draaide zich om en zag Charlie aan komen lopen.
Sandra lachte en zei "hij is er, mooi, dan kan ik naar pa en ma. ik stuur je nog een uil. Hoi, Charlie" en liep weg richting haar ouders.
"Ja, is goed" zei Dominique "dan laat ik je weten hoe en wanneer ik precies kom. Doe je ouders de groetjes van mij. Bye."

"Hoi, snoepje" en ze gaf Charlie een lange kus op zijn mond. 
"Hoi, mooi meisje, dat is nogal een ontvangst. Goede reis gehad? Geef je spullen maar, ik had al een karretje gepakt."
"Ja, ik zat met Sandra in een" maar ze kon haar zin niet afmaken want Charlie drukte zijn lippen op die van haar. 
Eerst wilde ze protesteren maar ze opende haar lippen een stukje en verdronk in een warme en heerlijke kus.
Charlie verbrak de kus en zei zacht "ik heb je echt gemist maar we moeten praten."
Ze keek hem aan en wist precies wat hij bedoelde: "hun relatie en de toekomst."

Ze besloten om naar de Lekke Ketel  te gaan om daar te praten. Charlie hield de deur open en Dominique liep naar binnen.
Ze ging aan een tafeltje zitten en Charlie bestelde een boterbiertje en een pompoensapje aan de bar.

Ze nam een slokje van haar sapje en keek naar Charlie. "Waarom moest het nu zo?" dacht ze. Ze was nog steeds verliefd en wilde met hem oud worden maar diep van binnen wist ze dat het hier zou eindigen.

Charlie zag haar kijken en hoewel hij heel blij was om haar weer te zien, was hij ook zeer somber, hij zou haar kwijt raken en daar kon hij niets, maar dan ook niets aan veranderen.  

Uiteindelijk verbrak hij de stilte "ik heb nagedacht over ons en onze relatie, het is niet dat het over is of dat ik niet meer van je hou maar zoals het afgelopen jaar, dat trek ik niet. Ik heb in Roemenie een huisje, het is maar klein maar het is wel mijn huisje.
Het liefste zou ik met jou daar gaan wonen, maar dat gaat niet want jij bent hier in London aangenomen. Dat is jouw droom, net als Roemenie mijn droom was. Ik kan en mag jou je droom niet afnemen dus zit er niet veel anders op dan onze relatie hier te beeindigen of denk jij er anders over?"
Hij nam een slok boterbier en wachtte haar antwoord af.

Ze keek hem aan en zei heel zacht "je hebt gelijk, het doet ontzettend veel pijn, maar je hebt gelijk. Ik had het zo graag anders gewild maar dat kan niet. Het is beter om het hier te beeindigen dan nog door te gaan en erachter komen dat het gewoon niet werkt."

Er liep een traan over haar wang, Charlie veegde de tranen uit zijn ogen.
Hij stond op, wist zichzelf geen houding te geven, en zei "dan ga ik maar, ik wilde dat ik alles kon veranderen, maar dat kan ik niet, waarom doet het zo verdomd veel pijn? Waarom mag het niet zo zijn?"
Hij boog zich naar voren en ga haar zacht een kus op haar voorhoofd 
"het ga je goed, Nick."

Ze sloeg haar handen voor haar gezicht en liet haar tranen de vrije loop,
Charlie draaide zich om en liep weg terwijl de tranen over zijn wangen stroomde.
Haar hele toekomst viel aan duigen en haar hart was gebroken.
Uiteindelijk stond ze op en liep als een zombie naar buiten.



Tips, reacties, suggesties en/of opmerking zijn altijd welkom. 
Ik wil HPWurm bedanken voor haar lieve PBtjes.
Dank je wel, Cathy


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Even een kleine mededeling van mij, typen is voor mij moeilijk en zwaar. Daarom heb ik besloten om mijn hoofdstukken een stuk kleiner te maken.
Ik post elke dag een stuk dus lang hoef je niet wachten op het vervolg.


Liefs Wilma


Hoofdstuk 5

5 jaar later.

Harry schrok wakker, hij zocht zijn bril en zette die op. Sinds een week sliep hij bij Ron in verband met de bruiloft van Bill en Fleur.

De sfeer in het Nest was gespannen en somber, vanwege de dood van Dumbledore, de aanvallen van de DE's en de onrust die er in de magische wereld heerste.

Ron keek op en zag dat Harry wakker was. "Kom Harry, opstaan!!!"
Harry lachte "bang dat je het ontbijt mist?"
Ron grijnsde "vandaag komt Charlie. Hij kon niet eerder komen door zijn werk."

Harry en Ron kleedde zich aan en gingen naar de keuken. In de keuken zaten Bill en mr. Weasley al druk te praten.
Mrs. Weasley draaide zich om en zette 2 borden met wafels op tafel.
"Goedemorgen jongens, goed geslapen?" vroeg ze.
Ron knikte met zijn mond vol wafel. 
"Mrs Weasley, waar zijn Hermione en Ginny?" vroeg Harry.
"Die zijn buiten in de tuin, met Fleur, iets over vrouwendingen" zei Bill lachend "Ginny zal Fleur weer wel aan het plagen zijn."
"Pa, hoe laat komt Charlie?" vroeg Ron tussen 2 happen door.
Mr. Weasley keek op en zei "ik denk over een uurtje, misschien wel eerder ook, ik weet het niet zeker. Hij heeft geen tijd gezegd, alleen dat hij vandaag zou komen."

Harry at gauw zijn wafels op en ging samen met Ron naar de tuin. Het was een prachtige ochtend. De zon scheen al en de lucht was stralend blauw. Het was nog niet warm maar dat zou het niet worden ook. Een graad of 20 maximaal.

"Ik hoop dat Bill zulk weer heeft op zijn bruiloft" zei Ron.
"Ja, dat hoop ik ook" zei Harry.

Bill had gelijk, Harry hoorde Ginny's stem en ze gaf een imitatie van Fleur met een zeer plagerige stem. Harry hoorde Fleur iets zeggen maar hij verstond niet wat. Plots rende Fleur totaal overstuur langs hen heen naar binnen.
"Zo" zei Ginny "daar zijn we ook weer vanaf, van die stomme zeur."

Harry voelde een steek door zijn maag gaan. Hij had het uitgemaakt terwijl nog steeds gevoelens voor haar had en nu negeerde ze hem.

Opeens hoorde Harry 2 zachte plopjes en Charlie verscheen samen met een jonge vrouw.
"Hoi, allemaal" riep Charlie.
"Hoi, Charlie" riepen ze bijna allemaal in koor. Ginny rende naar Charlie toe en omhelsde hem.
"We gaan naar binnen, naar pa en ma. Komen jullie ook? Ik wil jullie aan iemand voorstellen" zei Charlie vrolijk.

Zonder antwoord af te wachtte, draaide hij zich om en liep naar binnen, samen met de vrouw.



Tips, reacties, suggesties en/of opmerking zijn altijd welkom.
Ik wil SBG bedanken voor haar reactie in het reageertopic en ik wil HPWurm bedanken voor haar lieve reacties. Dank je.

Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 6




"Wie was dat?" vroeg Ginny met een zeer verbaasd gezicht.
"Als we nu naar binnen gaan, komen we daar vanzelf achter en kunnen we kennismaken" zei Hermione met een lach.

Harry liep achter Ron aan, terug de keuken in. Charlie en de vrouw stonden in de hoek met Bill te praten en ze hadden een hoop lol.
Harry ging naast Ron en Fred zitten en wachtte af wat er zou gaan gebeuren.
Bill was inmiddels ook aan tafel gaan zitten en Harry zag dat Fleur's ogen rood waren van het huilen, Bill boog zich naar haar toe en gaf haar een kus op haar wang.

Mr. en Mrs weasley kwamen de keuken binnen en Mrs Wealey zag ineens Charlie staan. 
"Charlie, liefje, ik wist niet dat je er al was." Charlie werd even fijngeknuffeld door zijn moeder en liep nog net niet blauw aan. Eindelijk liet ze hem los en keek naar de vrouw, die naast Charlie stond.
"Hallo, liefje, erg fijn dat je er bent." Zoals verwacht kreeg de vrouw ook een warme knuffel.

Harry wachtte op een opmerking van de tweeling maar die kwam niet.

Charlie keek even de keuken rond en zei toen "mooi, iedereen is er. Dit is Dominique McWhite." Terwijl hij dat zei, keek hij liefdevol naar Dominique.
"Dominique is mijn verloofde."
"Dat had je ons wel eens eerder mogen vertellen" zei Fred met een grote grijns. 
"Ja, ons de kans niet geven om de draak met je te steken en je voor gek te zetten.!! Hoe durf je!!" zei Fred lachend.
"Verloofde" herhaalde Ron met een zeer verbaasd gezicht.
"Stil nou" siste Ginny richting Ron en de tweeling.

Mrs Weasley gaf de tweeling een zeer boze blik en ze hielden verder stil.
Charlie vervolgde "mijn ouders ken je al, Bill en Fleur zijn ook al bekend."
Dominique knikte en stak haar hand op naar Bill, die vrolijk terugzwaaide.

"Dit is Fred." Charlie gaf Fred een behoorlijk harde tik op zijn hoofd. Fred keek Charlie boos aan en Charlie grijnsde.
"Dit is George." George ontweek handig de tik maar kreeg een duwtje waar hij duidelijk niet opgerekend had. 
"Reken maar dat we je nog wel terugpakken" zei Fred met een zeer grote grijns.

"Ik verwacht ook niet anders van jullie dus kom maar op" antwoordde Charlie met een heel vrolijk gezicht.
"Die," ( hij wees naar Ron) "is mijn kleine broertje Ron en dit is mijn lieve zusje Ginny."  Charlie legde de klemtoon op lieve waardoor Harry het gevoel kreeg dat hij het sarcasrtisch bedoelde.
"Dit is Harry en dit is Hermione, vrienden van Ron" zei Charlie.

Dominique gaf iedereen een hand en lachte heel vrolijk.

Plots hoorde Harry een plopje en Tonks stond ineens in de keuken.
"Nick!!!, wat leuk je weer te zien" gilde ze en vloog Dominique om haar hals. 
"Hoi, Charlie" lachte Tonks terwijl ze hem omhelste, wat Harry een beetje vreemd vond.

"Ik wist niet dat Charlie en Tonks elkaar kende" zei Ron ineens.
"Volgens Bill hebben ze bij elkaar in de klas gezeten en waren ze behoorlijk close" antwoordde Ginny mat.

Bill grijnsde en zei iets tegen Charlie, wat Harry niet kon verstaan, waardoor Bill en Charlie samen de keuken uitliepen. 
Dominique was aan tafel gaan zitten en keek om zich heen.

Harry keek naar haar en vond het een mooi vrouw om te zien. Ze was slank, had een hartvormig gezicht en bruin haar wat ongeveer tot haar middel kwam. Ze had mooie, warme ogen die bruin van kleur waren.
Ze lachte naar Harry en hij lachte terug.



 Tips, reacties, suggesties en/of opmerking zijn altijd welkom. 


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 7



Mr. en Mrs. Weasley waren de keuken uitgegaan. Fleur was opgestaan en de keuken uitgelopen, waarschijnlijk naar Bill toe.
Fred en George verdwijnselde naar boven toe, onder het mom van, we hebben het druk.

"Charlie's verloofde, he? Hij heeft nooit iets over je gezegd. Vertel, waar hebben jullie elkaar ontmoet?" zei Ginny met een gezicht vol spanning. Ze bleef Dominique aankijken, in afwachting van diens antwoord.

Dominique begon te lachen en zei "je bent nieuwsgierig. Charlie had me er al voor gewaarschuwd."
Ginny keek zeer beteuterd maar dat was slechts gespeeld.
"Stil nou" zei Ron "ik wil de rest ook weten."
Dominique begon te vertellen.
"Ik ken Charlie al 12 jaar. We hebben elkaar ontmoet op Zweinstein. Daar hadden we verkering maar na school ging Charlie in Roemenie werken en ik moest nog een jaar. Toen ik van school kwam, werd ik aangenomen als heler bij het St. Holisto's Hospitaal. Ik had de baan die ik wilde maar onze relatie ging uit. Dat vond ik verschrikkelijk. 
Een jaar of 3 later was er op Zweinstein een groot toernooi, the Triwizard Tournament, en ik mocht daar naar toe, als extra heler. Op een avond ging het fout in het drakenkamp, de Chinese Fireball, had een flinke brandwond veroorzaakt bij 1 van de begeleiders en wij moesten er naar toe."
"Daar heeft Charlie helemaal niets van gezegd dat hij gewond geraakt is" zei Ron met een verbaast gezicht.
"Het was Charlie ook niet, die gewond was, het was Douglas, een collega en vriend van Charlie. Eenmaal in het kamp bleek de schade aan het been mee te vallen en nadat we hem opgelapt hadden, besloten Sonja (mijn collega) en ik even een rondje door het kamp te lopen, om even naar de draken te kijken. Ik hoorde ineens mijn naam en tot mijn grote verbazing kwam Charlie aangelopen. Ik was blij verrast en mijn hart maakte een sprongetje. We hebben even staan kletsen terwijl Sonja een rondje liep maar Charlie had het druk met de voorbereidingen voor het toernooi dus spraken we af dat we contact zouden houden via uilenpost.
We hebben een paar maanden contact gehouden totdat ik het tijd vond voor wat anders. Charlie had me al een paar keer uitgenodigd om langs te komen in Roemenie. Ik had een week vakantie en ben, zonder wat tegen hem te zeggen, naar hem toe gegaan op zijn verjaardag. Op zich natuurlijk een groot risico want de kans was groot dat hij niet thuis was.
Die blik in zijn ogen toen hij de deur open deed, dat was gewoon prachtig. Tot mijn verbazing was er niemand maar dat kwam omdat hij zijn verjaardag al gevierd had met een stel vrienden. Gelukkig voor mij verwachtte hij niemand. Die avond sloegen de vonken over en Charlie vroeg mij verkering op zijn verjaardag en ik zei ja op mijn verjaardag. Ik zou 1 week blijven maar ik ben niet meer weggegaan."


Reacties zijn welkom, ook al zijn ze negatief.
Ik wil graag char9 en HPwurm bedanken voor hun reactie.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 8


"Hoe oud werden jullie?" vroeg Ginny belangstellend aan Dominique.
"Charlie werd 23 en ik 22" antwoordde Dominique en ze begon te lachen omdat ze allemaal zaten te rekenen.
Ron zei opeens "dan wonen jullie al een tijdje samen?"
"Ja, ruim 2 jaar nu."
"Pa en ma vonden dat goed? zei Ron met een zeer verbaasd gezicht.

"Nou goed, niet echt, ze was het er absoluut niet mee eens maar ze heeft zich erbij neergelegd, gelukkig maar want Charlie vond het verschrikkelijk dat hij woorden had met zijn moeder" zei Dominique met een serieus gezicht.

Charlie was de keuken binnengelopen en zijn gezicht stond heel vrolijk. Hij lachte en zei "ik zie dat je kennis gemaakt hebt met de nieuwsgierigheid van mijn zusje."
"Waarom heb je ons nooit iets over haar vertelt?" viel Ginny tegen hem uit.
Harry schrok van de felheid van Ginny en keek verschrikt naar Charlie.
Charlie keek zijn zusje aan en zei heel rustig met een grote grijns.
"Sommige dingen hoef je niet te weten en bovendien was het voor ons lekker rustig."
Ginny keek Charlie zeer boos aan en Harry dacht dat ze zou gaan ontploffen van boosheid, haar gezicht werd vuurrood.
"Dat jij een vriendin hebt en samenwoont, dat vind jij niet belangrijk genoeg om aan ons te vertellen!!!!!"
"Ons" herhaalde Charlie "je bedoelt aan jou." Charlie lachte nog steeds en maakte er een spelletje van.

Ron had ooit eens tegen Harry vertelt dat Charlie op dezelfde lijn zat als de tweeling, wat humor betrof en nu snapte Harry wat hij daarmee bedoelde. Charlie had er veel lol in om Ginny op de kast te krijgen. Even had Harry medelijden met haar maar hij wist dat Ginny goed voor zichzelf op kon komen en Charlie dus goed de baas kon.

"Wist Bill het eigenlijk wel? Van Dominique en jou bedoel ik?" vroeg Harry
aan Charlie. 
Hij hoopte een beetje van onderwerp te veranderen voor Ginny echt lelijk zou gaan doen.
Voor Charlie echter antwoord kon geven, viel Ginny weer uit.
"Tuurlijk wist Bill het. Charlie en Bill zijn 2 handen op 1 buik!!!!!!"
 
Charlie had een onheilspellende lach op zijn gezicht, hij stond op en liep naar Ginny toe, pakte haar polsen vast en zei op een plagerige toon 
"kom, stoeien. Kijken of je me aan kunt. Je mond is groot genoeg. Kom, lief klein zusje" en trok haar omhoog.

Ginny verzette zich hevig maar Charlie trok haar toch omhoog. Ginny begon te giechelen en Charlie trok haar tegen zich aan. Ze sloeg haar armen om zijn hals en zei zachtjes iets tegen hem. Charlie gaf haar nog een knuffel en liet haar toen los. 

"Charlie!!!"
Hij keek verbaasd naar Dominique die flauw gevallen was en snelde naar haar toe. Voorzichtig zette hij haar terug in de stoel. Hij toverde met zijn stok een nat doekje te voorschijn en legde dat op haar gezicht. Langzaam kwam ze bij.

"Gaat het, je zit nog steeds heel wit, ga anders even liggen" zei Charlie heel liefdevol tegen Dominique.
"Het gaat wel, ben alleen zo moe." 
Charlie zuchtte. "Waarom konden vrouwen toch zooooo ontzettend eigenwijs zijn."

"Je ziet inderdaad wat wit"  zei Hermione belangstellend.
Dominique keek Charlie aan en zei op een dringende toon "Charlie, ik denk dat we even moeten praten, weet je nog?"
"Ja, dat ben ik niet vergeten, ga je mee? We gaan naar de kamer, daar zullen pa en ma ook wel zijn."

Charlie hielp Dominique omhoog en ondersteunde haar want ze was nog wat misselijk en samen liepen ze naar de kamer.
"Waar zou dat over gaan? zei Ginny en haar nieuwsgierigheid was weer helemaal terug.
"Als het belangrijk is, dan horen jullie het vast wel"  merkte Hermione op.
"Nou, dat betwijfel ik, hij heeft nooit een woord over haar gezegd" zei Ginny met een somber gezicht.

"Kom" zei Ron met een grijns "dan gaan we kijken wat Fred en George aan het doen zijn."
Harry knikte en volgde Ron de kamer uit.



Tips, reacties, suggesties en/of opmerking zijn altijd welkom. 


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 9


Toen Charlie en Dominique de woonkamer binnenkeken, om te kijken of Mr en Mrs Weasley er waren, viel het Dominique op dat de kamer vol stond met veel verschillende dingen.
In de hoek stond een gebloemd bankstel wat duidelijk zijn beste tijd had gehad en her en der stonden verschillende stoelen, die allemaal oud waren en/of iets mankeerde.
Aan de andere kant van de kleine kamer stond een half open kast. Op de kast stonden zeker 15 verschillende foto's van de kinderen. De kast zelf puilde uit met het goede serviesgoed van Mrs. Weasley dat alleen met speciale gelegenheden op tafel mocht komen. Er stond ook nog een oude bruine tafel, waar een tafelkleed op lag. Aan die tafel stonden 9 stoelen.

Naast de bank stond een klein bijzettaffeltje, wat een gebroken poot had gehad. De kamer was kleiner als de keuken en werd niet vaak gebruikt.

Mr. en Mrs. Weasley zaten op de bank te praten over de bruiloft van Bill.
Charlie schrapte zijn keel en Mrs. Weasley keek op.
"Is er iets, liefje? vroeg ze een beetje verbaasd.
"Ehm, ja. Dominique en ik willen graag even met jullie praten, kan dat nu even?"

"Zit je iets dwars, jongen? vroeg Mr. Weasley bezorgd.
"Kom, ga zitten en doe die deur dicht, wil je" zei Mrs. Weasley kordaat.

Charlie en Dominique gingen zitten op de bank en Charlie begon te praten.
"Dominique en ik gaan trouwen over een maand."
Mrs. Weasley keek haar zoon zeer verbaasd aan en wilde iets zeggen maar Charlie ging verder.
"Ze is namelijk 3 maanden in verwachting." 

Charlie haalde opgelucht adem, het hoge woord was eruit. Hij had geen hap meer door zijn keel kunnen krijgen sinds dat hij wist dat hij het moest vertellen want hoe zouden ze reageren als ze het hoorde.

Mrs. Weasley keek van Charlie, naar Dominique en toen naar haar man.
"In verwachting" herhaalde ze met een verschrikt gezicht.
"Dat is heel leuk" zei Mr. Weasley met een blij gezicht terwijl hij van de ene naar de ander keek.

Charlie wachte in spanning op de reactie van zijn moeder.
Langzaam drong het bij Molly door wat Charlie net gezegd had.
Aan de ene kant was ze boos, hoe hadden ze zo dom kunnen zijn, nog niet eens getrouwd maar wel zwanger!!!
Aan de andere kant was ze ontzettend blij, ze hield heel veel van haar kinderen en Charlie had zijn zaken wel goed geregeld, ze woonde al 2 jaar samen en ze zouden gaan trouwen.
Bovendien een kleinkind, wat heerlijk!


Reacties zijn welkom, ook al zijn ze negatief. 


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 10


"Het was een ongelukje en niet gepland. We zouden graag hier willen trouwen. Alstublieft, mam, zeg iets" zei Charlie bijna smekend, met tranen in zijn ogen.
Hij schaamde zich ontzettend en zag de afkeuring op zijn moeders gezicht. Hij bereidde zich voor op zijn moeders reactie.

Mrs. Weasley zuchte en zei met een droevige toon in haar stem.
"Ik had vanalles verwacht maar dit had ik niet van jou verwacht. Je weet dat ik heel veel van kinderen hou maar toch heb ik er moeite mee. 
Je vader en ik hebben niet veel geld en toen we trouwde hadden we bijna niets. We hebben jullie altijd het beste willen geven en willen behoeden voor fouten, die wij gemaakt hebben maar ik weet ook dat je je zaken goed op orde hebt. 
Je hebt vast werk, een eigen huisje en een ontzettende lieve vrouw. Daarom"

Bij elk woord van zijn moeder kroop Charlie verder in elkaar. Hij hoorde dat zijn moeder verder ging met praten.

"ben ik heel blij dat jullie eerst gaan trouwen en dat er een kindje komt. Het was even slikken toen ik het hoorde maar Charlie en Dominique, van harte gefeliciteerd en uiteraard mogen jullie vanuit het nest trouwen."

Opgelucht viel Charlie zijn moeder om haar nek. Mr. Weasley zei "gefeliciteerd, zoon." Hij lachte en keek Charlie en Dominique blij aan.

"Ik ga een lekkere maaltijd maken voor vanavond, dan kunnen jullie het tijdens het eten tegen iedereen vertellen" zei Mrs. Weasley met een gezicht wat straalde van blijdschap.
"Mam, we wilde wachten totdat Bill en Fleur getrouwd zijn met vertellen" zei Charlie met een serieus gezicht.

Dominique had al die tijd niets gezegd omdat ze wist hoe Charlie er tegen opzag om dit aan zijn ouders te moeten vertellen. Ze was zo opgelucht dat Mrs. Weasley uiteindelijk blij was en dat ze vanuit het nest mochten trouwen.

"Dat is niet nodig, dit is zulk geweldig nieuws. Hoe eerder je dit verteld, hoe fijner het is" antwoorde Mrs. Weasley lachend.
Ze stond op en gaf Dominique een dikke knuffel.
"Ik ben heel blij, liefje, dat je ons opa en oma maakt" zei Mrs. Weasley met vrolijk gezicht.
Dominique was een beetje overrompeld door dit gebaar en mompelde "graag gedaan."

Mrs. Weasley liep de kamer uit en Charlie haalde opgelucht adem. Hij gaf Dominique een kus op haar wang en knipoogde. 
Mr. Weasley vroeg hoe het op Charlie's werk ging en ze praatte nog over wat algemene dingen.
De dag verliep verder rustig. Dominique ging 's middags, op aanraden van Mrs. weasley, even liggen.

Tijdens het avondeten ging Charlie staan en zei trots "Nick en ik willen jullie wat vertellen. Wij gaan over een maand trouwen. Wacht!!, ik ben nog niet klaar. Nick is in blijde verwachting van ons eerste kind. Ze is nu ongeveer 3 maanden zwanger en we zijn er heel blij mee. Het was niet gepland maar het is meer dan welkom."
Charlie keek heel trots en blij om zich heen.
Van alle kanten klonk het "gefeliciteerd" en "ohh, wat leuk voor jullie."

De rest van het avondeten verliep in een feestelijke stemming en iedereen was in een vrolijke bui.



Tips, reacties, suggesties en/of opmerking zijn altijd welkom.
Graag wil ik char9 en HPwurm bedanken voor hun reactie.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 11



Het ging heel snel, een harde knal, gevolgd door een aantal plopjes en flitsen.
"Wat gebeurt er?" vroeg Dominique, met paniek in haar stem, aan  Charlie.
"Ik weet het niet zeker maar ik denk een aanval van de DeadEaters." antwoordde hij, een beetje in paniek.
 
"Vlug, de kinderen" schreeuwde Arthur naar Molly.
"Ron, Ginny, Harry en Hermione, waar zijn jullie? riep Molly in paniek.
"We zijn hier, ma" riep Ron.
"Zo snel als je kunt, verdwijnsel naar het hoofdkwartier, ik neem Ginny mee, Arthur" riep Mrs. Weasley.

Ron en Harry verdwijnselde naar het Grimboudplein en wachte daar in spanning af op de rest die zou komen of niet.
Harry keek de vieze, donkere keuken rond en was blij dat Ron naast hem stond.
Met een zacht plopje verschenen Ginny en Mrs. Weasley naast hen.
"Iedereen in orde?" vroeg ze.
Er werd instemmend geknikt.
Mrs. Weasley maakte, met een simpele beweging van haar wand, de open haard aan en begon heen en weer te lopen met potten en pannen.

Ondertussen in het Nest vond een zware slag plaats.
Er waren na die harde knal, een stuk of 20 DE verschenen, die gelijk begonnen waren met spreuken af te vuren.
Gelukkig reageerde de aanwezige leden van de Orde snel en al gauw werden er verschillende duels uitgevochten.

Arthur was in gevecht met Lucius Malfoy en schreeuwde "Paralitis" maar Malfoy wist deze handig te ontwijken. Hij vuurde gelijk een tegenspreuk af, die Arthur op een haar na miste.
Bill kon net op tijd wegduiken voor een "reducto" spreuk, die werd afgevuurd door Bellatrix Lestrange en hem bijna vol in het gezicht trof. Ze begon te lachen en vuurde weer een spreuk op hem af, deze kaatste af op een kast vol met glazen en pannen, die met veel kabaal op de grond vielen.

Fleur en Dominique stonden in een hoekje te kijken en wisten niet wat te doen.
"We moeten hier weg voor dat we geraakt worden" zei Dominique tegen Fleur. Fleur knikte bang.

Dominique zag hoe Charlie, vol in zijn middenrif, geraakt werd door een 
"Reducto" spreuk. Hij zakte in elkaar en bleef liggen.
"Charlie!!!!"schreeuwde ze en wilde naar hem toe rennen maar werd tegengehouden door Tonks.
"Jullie moeten hier weg" gilde Tonks. "Waar zijn Fred en George?"

"Ahhh" Remus was geraakt op zijn arm, die gelijk verbrijzelde.
"Terugtrekken!!!, ze zijn met teveel" bulderde Moody.





Een kort stukje, ik ben niet zo goed in het beschrijven van duels.
Sorry, hiervoor.

Tips zijn altijd welkom.

Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 12



Dominique raakte in paniek omdat de leden van de Orde verdwijnselde en ze wist niet waar naar toe. In het Nest blijven was zeker geen optie dus besloot ze maar terug naar huis te verdwijnselen.

Bill bukte en verdwijnselde, samen met de bewusteloze Charlie, naar Grimboudplein 12.
Tonks rende naar Fleur en verdwijnselde met haar ook naar het Hoofdkwartier.
Even later verschenen Remus en Arthur ook. Dolleman had de spartelende tweeling vast. "Ze hadden zich verstopt op hun kamer" gromde hij, als antwoord op Molly's vragende blik.

Mrs. Weasley keek naar de verwondingen en ging gelijk aan de slag met verband, pleisters en heet water.
Remus keek bezorgd om zich heen. "Is iedereen er?"
"Ja, Remus, ik denk het wel" antwoordde Mr. Weasley met een somber gezicht.
"Dat was kantje boord" gromde Dolleman met een grimmig gezicht.
"Ik ben het met Alastor eens, we hebben geluk gehad. Hoe gaat het met Charlie?" vroeg Remus bezorgd.
"Hij is nog buiten bewustzijn. Hij heeft geluk gehad, er zijn een paar ribben gebroken maar zijn longen of hart zijn niet geraakt" antwoordde Mrs Weasley zacht.

Verslagen zaten ze in de keuken, Bill hielp zijn moeder, zo goed als hij kon, met de gewonden te verzorgen.
Remus zijn arm was 'gemaakt' met behulp van skelettine en zat nu in het gips want hij mocht zijn arm een paar dagen niet gebruiken.
Mr. Weasley had een stuk of 8 wondjes in zijn gezicht, veroorzaakt door rondspringend glas.
Tonks had een grote wond in haar been doordat een "Diffindo" spreuk was afgeketst.
Ze waren stuk voor stuk gewond, de ene wat erger dan de andere maar ze zaten allemaal in de lappenmand.

Tonks keek rond en zei opeens "waar is Dominique?"
"Geen idee, ik heb haar voor het laatst gezien in het Nest" zei Bill bezorgd,
"Ik dacht dat ze hier naar toe zou gaan."
 
"O nee",  zei Mrs. Weasley zacht, "ze zal toch niet, er zou toch niets gebeurt zijn, de baby." Het huilen stond haar nader dan het lachen.



Reacties blijven welkom.
Ik wil Tweelingfan, Lily_Jet en Hpwurm bedanken voor hun lieve reactie.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 13



Dominique stapte de kamer in. 
Ze was regelrecht terug naar Roemenie verdwijnseld.

Het huisje waar Charlie en Dominique woonde was klein en eenvoudig. Het leek op een oude blokhut, er was een klein keukentje met een kachel waar ze op kookte.
Het keukentje was L-vormig, het had een groot raam aan 1 kant waardoor veel licht binnen viel. 
Tegenover het raam stond een heel eenvoudig aanrecht met een stenen gootsteen.
In de ene hoek aan de korte muur stond een bruine, houten tafel met 2 houten stoelen.
Er stond een voorraadkast tegen de andere muur en daar was ook de doorgang naar de simpele woonkamer.

De kamer was iets groter dan de keuken.
Er stond een lederen bank in de kamer, daarnaast stonden een paar stoelen, zo was er een gezellig zitje ontstaan.
De open haard, die vaak aan was, was eigenlijk wel het middelpunt van de kamer.
De kamer was zacht geel van kleur, dit was gedaan om het wat groter, ruimer en lichter te laten lijken.
In de kamer zaten 3 kleine ramen, die in de zomer meestal open stonden.

De paar meubels, die in de kamer stonden waren allemaal licht bruin       (beukenkleur).
Tegen 1 van de muren stond een lage kast, met een glazen deur, die als boekenkast werd gebruikt.
Aan de andere kant van de kamer stond een oude, vale tafel die gebruikt werd als buro en waarop Charlie vaak brieven schreef. 
Charlie zat vaak aan deze tafel te lezen of verslagen te schrijven voor zijn werk.

Vanuit de kamer kon je naar de douche en wc, deze waren sober ingericht. 
Het huisje had 2 slaapkamers, eentje van Charlie en Dominique en de andere was de logeerkamer.
Charlie had veel vrienden, die regelmatig kwamen logeren dus de logeerkamer kwam goed van pas.

De inrichting van het huisje was eenvoudig, sober en rustig ingericht. Ze hadden daar beide bewust voor gekozen.

Charlie had in de hoek, van de woonkamer, een kleine 'afdeling' gemaakt voor de uilen. Die 'afdeling' bestond uit een paal met daaraan verschillende stokken. Er waren verschillende verhogingen, waarop eten en drinken stond en er lagen uilenvellen.
De uilen konden binnen en buiten door een openingen in de muur maar om te voorkomen dat het in de rest van de kamer te koud zou worden, had Charlie er een 'wand' van glas tussengezet. In die 'wand' zat natuurlijk wel een deur, anders konden ze niet bij de brieven komen en konden ze de 'afdeling' ook niet schoonhouden.

De buitendeur zat in de keuken en dat was tevens ook de enigste manier om in het huisje te komen. 
Het was vroeger een houthakkershut geweest en lag aan de rand van een bos. In dat bos lag ook het resevaat waar Charlie werkte.

Dominique liep naar de uilenvleugel, (zo noemen Charlie en Dominique de uilenafdeling), om te kijken of er misschien bericht was van Charlie of iemand anders, er was alleen een uitnodiging van Douglas, maar er was niets van Charlie of een van de andere. 
Dominique zuchte, een paar uilen keken haar met 1 oog aan.
Ze liep terug naar de keuken om thee te zetten.

"Rustig maar, mam", zei Bill, "er zal heus niets gebeurd zijn. Ze zal zo wel komen."
"Maar hoe dan?" vroeg tonks met een benauwd stemmetje. "Ze is hier nog nooit geweest."
Remus zei "heeft iemand een idee waar ze kan zijn?" Hij keek Bill en Tonks aan, in de hoop dat zij iets wisten, want hij maakte zich toch wel zorgen, al liet hij dat niet gelijk zien.
Bill zei "ik heb geen flauw idee en Charlie is nog steeds niet bij kennis."
Hij keek ernstig.

Ron, Harry, Hermione en Ginny zaten in een hoekje bij elkaar. Harry keek Ron aan en zei toen "zou ze in handen gevallen zijn van de DE's?"
Ron haalde zijn schouders op en antwoordde "ik hoop van niet"

"Ze worden steeds brutaler, die DE, dat ze het Nest zomaar aanvallen. Ik heb geen idee waar Dominique is, ik hoop niet, dat ze haar te pakken hebben gekregen"zei Hermione zacht met een droevig gezicht.
"Waarom zouden ze het Nest aangevallen hebben?" vroeg Harry, terwijl hij de andere vol spanning aankeek.

Fred en George waren bij het 4 tal  gaan zitten en Fred zei "wij denken te weten, waarom ze het Nest hebben aangevallen."
George knikte en vervolgde het verhaal van zijn broer.
"Na de dood van Prof. Dumbledore hadden ze een nieuwe Geheimhouder van de Orde nodig, dat hebben we zelf gehoord met onze hangoren, en we hadden heel veel geluk want ze waren vergeten de deur te beveiligen met een "Fnuik" spreuk."

Fred ging weer verder "Bijna alle leden van de Orde zaten in de keuken, ik geloof wel een stuk of 17, ze paste er net allemaal in, het was echt passen en meten."
"Zat Snape er ook bij?" vroeg Harry met een gezicht, vol walging.
"Nee, dat geloof ik niet" zei Fred.
"Ik weet zeker dat Snape er niet bij was, McGonagall trouwens ook niet" antwoordde George.

"Maar goed, Prof. Lupin was druk aan het praten over de nieuwe Geheimhouder en er waren een aantal kandidaten: Tonks, Bill, McGonagall, Moody, Hagrid, pa maar ze hadden bij iedereen wel iets: Tonks wilde niet, Bill was een te groot risico door die aanval van Greyback, dat was ook de reden dat Lupin zelf afviel, McGonagall had het te druk met Zweinstein, Moody lag te veel voor de hand, Hagrid is niet bepaald iemand die een geheim kan bewaren, pa vond zichzelf niet het type ervoor.
Opeens zei Prof. Lupin, ik weet wel iemand die zou heel geschikt zijn. Nou, iedereen wilde natuurlijk weten wie en toen zei hij, tot onze grote verbazing, Charlie." 
"Charlie?" herhaalde Ron zeer verrast.
"Ja", zei George, "wij keken elkaar ook een beetje raar aan."
"Maar, waarom hij?" vroeg Harry verbaasd.
"Nou," zei Fred, "dat wilde derest ook weten dus Prof. Lupin begon zijn redenen op te noemen,
de eerste was: niemand verwacht Charlie,
de tweede: Charlie is een jonge tovenaar, die vlug, sterk en eerlijk is
en de derde: Charlie is makkelijk en krijgt niet snel ruzie met iemand, waardoor iedereen hem zal willen beschermen."

"En wat zei Charlie er zelf van? vroeg Ginny, terwijl ze Fred en George vol spanning aankeek.



Reactie, tips, verhaal sugesties, vragen, alles is welkom.
Ik wil graag Lily_Jet, tweelingfan en HPWurm bedanken voor de lieve pbtjes en reacties.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 14



"Die vond het 3 keer niks," lachte Fred, "ma begon gelijk dat ze het niet wilde, Moody ging er vol tegen in en pa probeerde de boel te sussen."

George grijnsde en zei "Charlie was inmiddels naar buiten gelopen en had ons betrapt met onze hangoren, we dachten dat we er gloeiend bij zouden zijn, maar hij begon te lachen en zei tot onze grote verbazing "Zelf bedacht?"
We knikten en hij zei "ik ga maar weer eens naar binnen, ze zullen nu wel klaar zijn met ruzie maken. Jullie horen het antwoord vanzelf wel."
Hij knipoogde en liep de keuken weer terug in.
Na veel heen en weer gepraat, voornamelijk van ma en Moody, werd Charlie de nieuwe Geheimhouder van de orde."
"Dus," zei Fred, "wij denken dat ze het ontdekt hebben, dat er een nieuwe Geheimhouder is en daarom het Nest aangevallen hebben."
De andere knikte en waren met stomheid geslagen.

Bill zat bij Charlie, toen deze zijn ogen opendeed.
"Hey" zei Bill vrolijk.
"Hoi" piepte Charlie. Praten deed hem heel veel pijn.
Bill keek hem aan. "Ik zal maar niet vragen hoe je je voelt want dat zal wel niet goed zijn."
"Nee, doe maar niet, ik voel me zwaar klote. Waar is Nick?" zei hij met onvaste stem.
Charlie hapte naar adem.
Bill draaide even met zijn ogen en besloot toen open kaart te spelen.
"Dat weet ik niet, ze is niet hier, dat weten we zeker maar waar ze wel is, is voor ons een raadsel."
Bill's stem trilde en hij hoopte dat Charlie het niet zou merken. Hij maakte zich grote zorgen om Dominique.
Charlie dacht even na en zei toen met veel moeite "waarschijnlijk Roemenie of anders in Australie bij Claire. Misschien bij Howard en Sarah maar dat denk ik niet."
"Claire is toch haar zus? Wie zijn die andere?" vroeg Bill opgelucht.
"Haar pa en ma, die wonen op een boot in Monaco, zijn stinkend rijk. Malfoy is er een armoedzaaier bij" bracht Charlie er met veel moeite uit.

Bill keek naar Charlie, die wit werd. "Ga rusten, we vinden haar wel."
"Ja,zuster" antwoordde Charlie grinnikend.
"Pas op, jij" zei Bill semi dreigend.
"En anders?" mompelde Charlie uitdagend.
Bill stond op en wilde Charlie een mep met het kussen geven, toen Molly binnenkwam.
"Charlie, liefje, je bent wakker. Ik was zo geschrokken."
Ze omhelsde hem en Charlie liep wat blauw aan.
"Wat was jij van plan met dat kussen,Bill" zei Molly, vermanend tegen haar oudste zoon.
"Helemaal niets, ma" antwoordde Bill met grote grijns.
Onder de omhelsing van zijn moeder, stak Charlie zijn tong uit naar Bill. Lekker puh!!!!

"En jij!!, niet uitdagen, denk maar niet dat ik het niet zie" zei ze vermanend tegen Charlie, terwijl ze hem losliet.



Reactie zijn altijd welkom.
Ik wil Goldberry, Lily_Jet, HPWurm en TomFeltonGirly bedanken voor hun lieve en leuke pbtje.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 15



Dominique dronk haar thee op en ging naar bed. Er zou nu toch niets meer aan te doen zijn. Morgen zou er misschien wel een teken van leven zijn, ze hoopte het. 
Ze kleedde zich om en stapte in bed. Het bed was koud zonder Charlie en ze miste hem. Gauw deed ze het licht uit en viel in slaap.

"Er word een vergadering gehouden. Charlie is wakker en denkt te weten waar Dominique kan zijn" riep Ginny opgewonden. Ze was even in de kamer geweest.
"Zouden we erbij mogen zijn?" zei Ron hoopvol.
"Neuh, dat geloven wij niet," antwoordde de tweeling in koor, "maar we hebben altijd deze vriendjes ook nog" en ze hielden een bundel vleeskleurige touwtjes omhoog.
"Waar word die vergadering gehouden?" vroeg Hermione.
"Keuken zeker" antwoordde Ron terwijl hij zijn schouders ophaalde.
"Nee," zei Ginny "bij Charlie op zijn kamer, tenminste, dat hoorde ik Tonks tegen Moody zeggen."

Ineens zei Harry resoluut "ik wil erbij zijn en horen wat ze te vertellen
hebben."
Hij stond op en liep naar de kamer waar Charlie lag. Harry haalde diep adem en klopte op de deur.
"Binnen" zei Charlie zacht.
Harry deed de deur open en zag dat Charlie alleen was.
"Harry, is er iets?" 
"Ik, ehh, ik hoorde dat er hier een vergadering was en wilde erbij zijn maar blijkbaar ben ik te laat of heb ik me vergist. Sorry dat ik je heb lastiggevallen" mompelde hij.
Ron was erbij komen staan en Harry voelde zich ineens heel dom. Hij wilde weg lopen toen Charlie plots zei "die vergadering is over 10 minuten, Harry, en van mij mag je erbij zijn maar ma zal er wel iets anders overdenken."
"En wij?" vroeg Ron vol spanning.
"Dan zul je bij ma moeten zijn, Ron, van mij mag het" zei Charlie, met een pijnlijk gezicht. Praten deed nog steeds veel pijn.
Ron liep naar Mrs. Weasley om te vragen of ze erbij mochten zijn.

Harry stond, een beetje ongemakkelijk, in de kamer van Charlie te wachten tot Ron terug zou komen.
"Het zijn mijn zaken niet maar hoe gaat het tussenjou en Ginny? Als je er liever niet over praat, vind ik het ook best."
Harry keek Charlie aan. Charlie was 1 van de twee oudere broers van Ron, waar hij amper contact mee had.
Voor Harry was Charlie, de zwerkballiefhebber die met draken werkte. Harry was vergeten dat Charlie ook een broer van Ginny was, Ginny op wie hij verliefd was, die hem nu straal negeerde.
Hij was blij dat Charlie hem de kans gaf om over zijn gevoelens te vertellen.
"Het is uit, ik heb het uitgemaakt" zei hij zacht.
"Waarom heb je dat gedaan?" vroeg Charlie belangstellend.
"Dat leek toen het beste maar nu niet meer, nu weet ik het niet meer. Ze negeert me en ik weet niet wat ik tegen haar moet zeggen" zei Harry verdrietig.
"Hou je nog van haar?"
"Ja, ik ben nog steeds stapelgek op d'r maar ze wil niets van me weten" zei hij somber.
Harry keek Charlie aan.
"Ik denk dat ze nu wel met je wil praten" zei Charlie grijnzend.
"Hoe bedoel je?"
"Ginny staat ons af te luisteren. Kom maar binnen, Gin, dan kun je gelijk meepraten."De grijns op Charlie's gezicht werd nog groter.
Ginny kwam met een rood hoofd binnen.
Charlie zei tegen Harry, die zeer verbaasd keek, "hoe denk je dat het is, om op te groeien in een huis vol nieuwsgierige broers, die alles willen weten, ik zag haar schaduw onder de deur door."

Harry keek de andere kant op en Ginny vond haar schoenen zeer interesant.
"Kom op, anders hebben jullie er ook geen moeite mee. Gin, je hebt gehoord wat Harry net gezegd heeft. Hij is nog steeds verliefd." Charlie zuchte van de pijn.
"Gin, het spijt" wilde Harry zeggen maar Ginny was naar hem toegelopen en gaf hem een kus op zijn mond.
"Hela, doe dat even ergens anders. Denkje dat ik het prettig vind, mijn kleine zusje, te zien zoenen." Charlie grijnsde
Harry en ginny lachten. "Dank je wel, Charlie."
"Ik heb niets gedaan, jullie hadden een klein zetje nodig."
Ginny omhelsde Charlie.
Daarna gaf ze Harry nog een kus.
"Halloooo, er vind hier zometeen een vergadering plaats. Ga het ergens anders goedmaken" zei Charlie geïrriteerd. Ginny keek Charlie aan en begon een beetje te blozen. "Sorry" mompelde ze.

Ron kwam Charlie's kamer binnengestormd. "Harry, Harry, we mogen erbij zijn van ma" riep hij enthousiast.
Ron keek Harry en Ginny aan. "Wat is er met jullie?"
"Ehm, wij hebben, ehh" stamelde Harry.
"Ze hebben het net goedgemaakt" zei Charlie lachend.
"Juist, dat wilde ik ook net zeggen" zei harry blozend.
Ron grijnsde. "Dat werd wel tijd ook maar wat had Charlie daar mee te maken?" 
"Niets," zei Charlie snel "Harry was hier nog en we waren aan het praten toen Ginny langskwam, ze raakte weer met elkaar aan de praat en besloten om het weer een kans te geven. Auwww." Charlie was lijkwit geworden en flauwgevallen.
"Charlie!!!" gilde Ginny, in paniek. 
"Ginny, wat is er?" riep Bill, die op het geluid af gekomen was.
"Charlie, hij is flauwgevallen" zei Ginny met trillende stem.
Hermione, die net binnen gekomen was, stond samen met Harry en Ron naar Charlie te kijken.
"Het, het komt toch wel g-g-goed met hem? Ik bedoel, hij gaat toch niet dood of zo" stamelde Ron.

Bill lachte. "Nee hoor, het komt allemaal goed met hem, hij moet gewoon rust houden, zoals ma gezegd heeft, in plaats van zijn neus in zaken te steken, die hem niets aangaan."
Charlie deed langzaam zijn ogen weer open. Zijn middenrif deed ontzettend veel pijn, het leek alsof er iemand met 20 messen in aan het steken was. Hij zuchte.

Bill draaide zich om. "Wat was je aan het doen? Wilde je voor bemiddelingsadviseur spelen?"
"Haha, erg grappig, Bill. Jij bent zeker de leukste thuis" zei Charlie moeizaam.
"Goed," zei Bill grinnikend, "Charlie was zich aan het aanstellen, hij wilde gewoon wat aandacht."
"Nou," zei George grijnzend, "dan wil jij wel heel vaak aandacht, Bill."
George kon net op tijd bukken, anders had hij een klap van Bill gehad en de rest kwam niet meer bij van het lachen.



Tips en reacties :arrow: altijd welkom.
Ik wil iedereen bedanken die mijn verhaal leest en mij ook een reactie en/of pbtje stuurt.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 16



"Okee, jongelui" zei Remus opgewekt. Hij was als laatste binnengekomen in het kamertje waar Charlie lag.
Het was een klein kamertje, waar een 1 persoonsbed stond. Het had geen ramen en er hing een muffe lucht. In de hoek stond een kast, naast die kast  hing een kleine spiegel met een barst erin.
Harry had medelijden met Charlie want het was zo een mistroostige kamer, dat hij spontaan somber werd.

"Waar zijn de andere?" vroeg Hermione, terwijl ze om zich heen keek.
"Welke andere?" zei Remus verbaasd.
"Nou," antwoordde ze, "Tonks, Mr. Weasley, Mrs. weasley en de andere."
"O die," lachte hij, "die zijn aan het werk voor de Orde. Fleur is ook mee."
Iedereen keek een beetje beteuterd en Remus zei "jullie zullen het met mij moeten doen."
"Maar er zou een vergadering zijn" zei Harry teleurgesteld.
Bill en Charlie lachte. 
"Die is al geweest" antwoordde Remus.
"En Dominique dan? Er zou een vergadering komen over waar zij is. Charlie, ben jij niet bezorgd dan?" riep Ginny boos.
Charlie schudde zijn hoofd en zei "die zit in Roemenie of bij haar zus. Ik heb haar net een uil gestuurd. Maak je over haar geen zorgen, Gin."

Diep van binnen maakte Charlie zich grote zorgen om Nick maar hij wilde dat absoluut niet laten merken. Zodra er een kans was, zou hij naar Roemenie verdwijnselen om haar te zoeken maar voorlopig zat hij hier vast, in dit vreselijke, stinkende huis. Charlie baalde hevig maar hij kon er niets aan veranderen.

Remus was weer begonnen met praten en Charlie besloot maar om te luisteren. Hij wist wat Remus ging vertellen want daar had de Orde het al uitgebreid over gehad. Hij verveelde zich.
"Nu jullie hier allemaal bij elkaar zijn, er zijn een paar dingen die wij, van de Orde, aan jullie willen vertellen. Bill en Charlie weten dit al maar omdat Bill binnendienst heeft en Charlie gewond is, zijn ze erbij."
"Binnendienst, wat is dat?" vroeg Ron niet begrijpend.
"Bill regelt een aantal dingen, wat precies doet er nu niet toe. Wij noemen dat binnendienst. Kan ik nu verder gaan met wat ik wil vertellen of zijn er nog meer vragen?" vroeg Remus vriendelijk, terwijl hij de groep  rondkeek.
Niemand zei iets.
"Uitstekend. Goed, we hebben een vergadering gehad en daarop zijn een paar dingen besloten."
"En jij bent nu de pineut, die het aan ons mag vertellen" merkte Fred droog op.
"Zo kun je het ook zien," zei Remus glimlachend, "maar goed, zoals jullie weten was Professor Dumbledore de geheimhouder van de Orde. Helaas is hij overleden en we moesten een nieuwe Geheimhouder hebben. Na veel overleg is dat Charlie geworden. Jullie zijn helemaal niet verrast?"
"Nee, we wisten het al" zei Harry opeens.
"Maar hoe kan dat?" vroeg Remus verbaasd.

Harry dacht koortsachtig na. "Hoe kon hij dit vertellen zonder Fred en George te verraden?" Hij keek naar Ron, in de hoop dat hij hem helpen kon maar helaas, Ron zei helemaal niets. Zelfs Hermione en Ginny zeiden niets. Fred en George keken zeer ongemakkelijk, nu ze op het punt stonden om ontmaskerd te worden. Ze zouden gegarandeerd de woede van hun moeder over zich heen krijgen.

"Ik heb het verteld" zei Charlie ineens.
Remus keek hem aan en zei "maar waarom heb je dat gedaan?. We hadden tijdens de vergadering afgesproken dat ik het zou vertellen."
Hij schudde zijn hoofd. "Ik dacht dat je verstandiger zou zijn, Charlie."

Charlie's gezicht betrok en hij deed zijn mond open om antwoord te geven, toen Bill ineens zei "ik geef toe dat het niet slim was van Charlie om het te vertellen maar ga daar nu geen ruzie over maken. Het is gezegd en wat daar de reden van is/was, doet er nu niet toe."
Bill keek naar Charlie en toen naar Remus.

Harry was Charlie heel dankbaar dat hij hem geholpen had maar nu kreeg Charlie de schuld van iets wat hij niet gedaan had en dat was niet eerlijk. Hij wilde Charlie helpen maar hoe? In zijn hoofd bedacht hij een plannetje.

Charlie keek Remus boos aan.
Remus vervolgde zijn verhaal. "Er zijn nog een paar veranderingen. Heb je die soms ook al verteld, Charlie?"
Charlie keek Remus nog steeds boos aan maar zei verder helemaal niets. Zijn vriendelijke gezicht voorspelde een flinke orkaan.
"Hij toonde verdacht veel overeenkomsten met Ginny's gezicht, als ze boos was" dacht Harry grijnzend.


Tips en reacties:arrow:altijd welkom. 
Ik wil iedereen bedanken die mijn verhaal leest en mij ook een reactie en/of pbtje stuurt. 


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 17



"Goed, ik zal er maar vanuit gaan dat Charlie niets verteld heeft." Remus keek even naar Charlie, die nog steeds boos keek.
"Professor McGonagall word het nieuwe hoofd van Zweinstein en daarmee komt de les Transfiguratie vrij. Omdat Prof. Snape de keuze gemaakt heeft om naar de duistere kant te gaan, is ook de les Verweer tegen Zwarte Kunsten vrij gekomen. Wij, van de Orde, willen graag wat mensen op Zweinsteinhebben om Harry te helpen, te beschermen en te steunen bij zijn 7de schooljaar of bij zijn zoektocht naar de Gruzielementen. Ja, Harry, wij weten van je zoektocht. Albus heeft er over verteld."

Harry wilde iets zeggen maar hij wist niet wat. "Waarom had Dumbledore erover gepraat? Dit was toch hun geheim" dacht hij boos. Harry begreep er niets van.
Hij hoorde de stem van Remus weer. "Daarom hebben we besloten dat tonks de nieuwe lerares Transfiguratie word en Charlie de nieuwe leraar Verweer tegen Zwarte kunsten word."
"Cool" zei Ron en hij keek blij naar Harry. Harry vond het wel een leuk idee, hij kon goed met Tonks en Charlie overweg.
"Wie word het nieuwe Afdelingshoofd van Griffoendor dan?" vroeg  Hermione met een serieus gezicht. Ze hoopte maar dat het iemand was, die het serieus nam en bij wie ze terecht kon.
"Die taak hebben we bij Charlie gelegd. Hij wilde het graag doen" antwoordde Remus vriendelijk.
"Niet de beste keuze maar het had erger kunnen zijn" dacht Hermione.

Charlie keek al wat vrolijker en zei "Harry, kan ik jou straks even onder 4 ogen spreken?"
"Ja, is goed" mompelde Harry. Hij voelde de bui al hangen, door hem had Charlie ruzie met Prof. Lupin en nu zou hij de volle laag krijgen.
Remus keek de groep rond. "Kom allemaal, het is al laat en ik vind het bedtijd. Anders krijg ik gegarandeerd ruzie met jullie moeder. Morgen is er weer een dag."
Iedereen stond op en liep de kamer uit. Harry was blijven zitten en voelde zich ellendig.

Hij draaide zich naar Charlie, Harry voelde zich ongemakkelijk door wat er net tussen Prof. Lupin en Charlie was gebeurd. Het was immers zijn schuld dat Charlie nu ruzie had.
"Harry, wat is er? Je kijkt zo moeilijk." Charlie's stem was warm en vriendelijk en niet, zo als Harry had verwacht, kwaad.
Harry durfde Charlie niet aan te kijken en mompelde "door mij heb je ruzie met prof. Lupin."
"Hoe kom je daarbij!!! Harry, als ik niets gezegd had, waren Fred en George verraden en hadden ze de volle laag van ma gehad. Ik weet heel goed wat mijn broertjes uitspoken."
Charlie begon te lachen.
"Maar waarom keek je dan zo boos?" vroeg harry heel zacht zonder dat hij Charlie aankeek.
Charlie's gezicht veranderde van lachend naar boos en weer terug. 
"Ik keek niet boos, zo staat mijn gezicht gewoon het lekkerste maar daar wilde ik niet met je over praten. Je hebt gehoord wat remus gezegd heeft, ik ben komdend jaar het Afdelingshoofd van Griffoendor en ik wil graag weten wat jouw plannen zijn voor het komende schooljaar" zei hij met een ernstig gezicht.



Reacties en tips zijn welkom.
Ik wil iedereen bedanken die mijn verhaal leest en mij ook een reactie en/of pbtje stuurt. 


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 18




"Ik weet dat je je zoektocht naar de Gruzielementen wilt vervolgen. Prof. Dumbledore heeft er weleens iets over verteld en ik heb met Ron en Hermione gepraat. Ik ga je niet dwingen maar ik wil je wel vragen, om even naar me te luisteren."
Harry knikte en keek naar Charlie.
"Voltooi je 7de jaar op Zweinstein. Bereid je voor op het leven buiten Zweinstein, maak je opleiding af. Volg de lessen, die je nodig hebt, zodat je klaar bent voor de confrontatie met Hem."
Charlie had een serieus gezicht.

Harry keek Charlie opnieuw aan. Diep van binnen wist hij dat Charlie gelijk had. Als hij nu van school af zou gaan, had hij geen schijn van kans, in een direct duel maar zijn zoektocht, hij had het beloofd.
Wanhopig keek hij Charlie aan.
"Ik heb het beloofd" zei Harry wanhopig.
"Dat weet ik," zei Charlie zacht, "maar Prof. Dumbledore heeft niets aan je als je gevangen of, erger nog, dood bent."

Sinds hun gesprekje over Ginny, keek Harry anders tegen Charlie aan. Hij had altijd gedacht dat Charlie alleen maar van Zwerkballen hield, met draken werkte en graag geintjes uithaalde maar vanavond bleek dat Charlie ook een hele serieuze kant had. 
Harry vond het prettig om met Charlie te praten, hij had het gevoel dat ze dezelfde hobby's hadden. Op een rare manier voelde het ook vertrouwd.

Harry keek even op en zei "vind je het goed dat we dit onderwerp even laten rusten en over iets anders praten."
"Prima, denk erover na, je weet waar ik ben, als je wilt praten. Waar wil je het over hebben?" 
"Ik weet het niet" zuchte Harry. Het leek wel of alles met Zweinstein te maken had.
"Okay, dan ga ik gewoon iets vertellen over mijn tijd op Zweinstein." 
Charlie wachtte Harry's reactie af maar die zei niets dus vervolgde hij zijn verhaal.

"Ik zat in mijn 5de jaar. Er waren een aantal nieuwe leerlingen bijgekomen en een daarvan was een prachtig meisje, Nicole."
Ondanks het Harry in het begin weinig kon boeien, bleef hij luisteren en vond hij, het verhaal, zelfs leuk worden. Het haalde zijn gedachten even van die brandende vraag af. "Ga ik wel of niet terug?"

"Nicole wist heel goed dat ze mooi was en wilde, als een princesje behandeld worden. Waarom ze bij ons ingedeeld werd, weet ik niet, maar het gebeurde. Wat ze wilde, dat kreeg ze.
Nicole kwam vaak naar trainingen kijken en maakte er absoluut geen geheim van, dat ze interesse in mij had. Ik ben moeders mooiste niet en was er wel van gecharmeerd. Nick moest er wel om lachen en noemde het puppyliefde. Bill waarschuwde me dat het weleens fout kon gaan. Ik dacht dat hij jaloers was, stom van me, ik weet het.
Het ging fout, Nicole was naar een training komen kijken en kwam naar afloop naar het aanvoerderskamertje. Daar begon ze te praten en zielig te doen, te huilen en ik ging voor de bijl. Ik sloeg mijn arm om haar heen en probeerde haar te troosten. Mevrouw wist heel goed wat ze deed en begon mij ineens te kussen, ik was zo verbaasd dat ik eerst terug kuste. Toen het tot me door drong wat ik aan het doen was, duwde ik haar weg. Ze keek me heel boos aan en zei "waarom stop je nou?"
"Misschien, omdat ik al een vriendin heb, die absoluut niet kwijt wil en helemaal geen interesse in jou heb."
"Je kuste me wel terug anders."
Om een lang verhaal kort te maken, Nick kwam erachter dat ik met Nicole had staan zoenen. 
Ze was in de leerlingkamer toen ik door het portretgat klom en wachte me op. Het eerste wat ze deed, was mij een klap in mijn gezicht gegeven en daarna zei ze "HOE KUN JE!!!" Ze was woedend. Ik keek haar aan en ze wilde me nog een klap geven maar haar hand werd opgevangen door Tonks, die zei "als je hem nog een klap geeft, vervloek ik je. Ik waarschuw je!"
Gelukkig voor iedereen kwam Bill ertussen en die suste de boel."

Harry had vol spanning geluisterd en keek Charlie aan. "Ging het toen uit?"
"Nee, Nick wilde even aan iedereen laten zien dat ik van haar was, ze was weggelopen maar kwam teruggelopen. De leerlingkamer zat op dat moment goed vol. Ik kreeg een kus en terwijl ze die kus gaf, beet ze op mijn lip zodat ik mijn mond opendeed van de pijn/schrik en maakte er een tongzoen van. Ik hoorde Bill zeggen "goed zo, dat is beter dan ruzie maken."

Harry  lachte. "Het kwam wel goed tussen jullie?"
"O jawel, ik was opgelucht dat ze zo reageerde, ik was best bang geweest voor haar reactie en dat ze het uit zou maken maar gelukkig voor mij deed ze dat niet. 
Die klap, daar schrok ik van maar van het bijten niet, zo iets had ik wel verwacht."


Tips, reacties, suggesties en/of opmerking zijn altijd welkom.
Iedereen bedankt voor de leuke reacties en voor het lezen van mijn verhaal.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 19



Charlie keek Harry aan en zag dat Harry's gezicht droevig stond. Hij had gehoopt dat zijn verhaal hem een beetje af zou leiden maar dat was niet het geval geweest.
Harry moest een keuze maken en Charlie kon Harry daar niet bij helpen.
Hij was erg op Harry gesteld geraakt en vond het heel jammer dat, Harry's leven vol met ellende en zonder liefde was geweest.
Hij wist dat Ron en Harry dikke vrienden waren en dat Ron met Harry mee zou gaan, al was het naar het einde van de wereld.

"Charlie, wanneer kunnen we terug naar het Nest? Wat denk je?"
"Ik weet het niet, Harry. Ik hoop binnenkort want het zou zonde zijn, voor Bill zijn bruiloft" antwoordde Charlie met een ernstig gezicht.
"Jij moet ook trouwen" zei Harry terwijl hij naar Charlie keek.
"Ja, ik moet trouwen en het beste is om dat binnen 2 maanden te doen" zei Charlie somber.
Even keek Harry verbaasd. "Ben je niet blij? Je kijkt ineens zo somber."
Charlie wachtte even met antwoord geven en zei toen heel zacht "ik ben heel blij dat ik vader word maar ik ben ook bang, alles is zo onzeker."

Harry wist precies wat Charlie bedoelde, sinds Voldemort terug was, wist niemand hoe het zou lopen. De mensen waren bang en achterdochtig. Je wist niet wie je wel en wie je niet kon vertrouwen. Er heerste angst.

Harry stond op en nam afscheid van Charlie. Het gesprek had hem goed gedaan. Hij had er een vriend bij. Iemand die hij kon vertrouwen, iemand zoals Sirius. Harry voelde een steek in zijn hart. Hij voelde zijn tranen opkomen maar het lukte hem om ze tegen te houden.
Hij was bij de kamer van Ron en hem aangekomen. Harry liep de kamer binnen en zag, tot zijn grote opluchting, dat Ron sliep.
Gauw kleedde hij zich om en stapte in bed. Hij was moe en viel gelijk in slaap.

De volgende ochtend liep Harry de keuken in en daar was het een vrolijke boel.
Harry had, voor de verandering, een keer goed geslapen.
Ron had hem wakker gemaakt voordat hij naar beneden gestuiterd was, om maar niets van het ontbijt te hoeven missen.

Hij keek de sombere keuken rond maar om 1 of andere reden was de keuken nu niet zo somber. Er viel een straaltje zonlicht door een vuil raam en aan tafel zaten Bill en Charlie vrolijk te praten met de tweeling. 
Mrs. Weasley neuriede een gezellig liedje. Hermione en Ginny zaten te lachen om de gekke gezichten die Tonks maakte.
Opeens voelde Harry een golf van geluk door zich heen stromen.



Reacties en tips zijn welkom. 
Ik wil iedereen bedanken die mijn verhaal leest en mij ook een reactie en/of pbtje stuurt. 


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 20



Harry ging naast George zitten en kreeg een bord met pannekoekjes voor zijn neus. Gauw begon hij te eten en probeerde het gesprek te volgen. Ondertussen keek hij rond, op zoek naar Ron maar hij kon hem niet vinden.
"Ehh, Bill, waar is Ron?" vroeg Harry nieuwsgierig.
Bill keek Harry aan met een open mond want hij wilde Fred antwoord geven.
"Ik heb geen idee, Harry. Ik heb hem nog niet gezien vanmorgen. Weet iemand van jullie het?" vroeg Bill, terwijl hij Charlie en de tweeling aankeek.
"Nee, wij hebben geen idee" zei Fred met een ondeugend gezicht want hij had weer een meesterplan in zijn hoofd.  
"Ik geloof dat hij iets met pa wilde bespreken," zei Charlie, "tenminste daar hadden Ginny en Hermione het over, je zou het even aan hun kunnen vragen."
Harry at gauw zijn pannekoeken op en liep de keuken uit, op zoek naar Ron.

Bill keek Charlie aan en zei "kan ik jou even onder 4 ogen spreken?"
"Tuurlijk" antwoordde Charlie verbaasd.
Ze stonden op en liepen de keuken uit. Net buiten de keuken, in de hal, stonden ze stil.
"Nou, vertel, wat zit je dwars?" zei Charlie terwijl hij Bill onderzoekend aankeek.
"Ik twijfel of ik met Fleur moet trouwen" zei Bill somber.
Charlie keek Bill verrast en verbaasd aan. 
"Hoe komt dat zo? Gaat het niet goed tussen jullie?"
"Dat is het juist, sinds de aanval van Greyback, twijfel ik aan haar gevoelens voor mij" zei Bill zacht.
"Ze zegt dat ze van je houd en dat je uiterlijk niet meespeelt" zei Charlie met een ernstig gezicht.
"Ja, ik weet wat ze zegt maar haar gedrag en houding naar mij toe, als we alleen zijn, is anders."
"Heb je al met haar gepraat over je twijfel?" vroeg Charlie.
"Ja, en ze zegt dat het allemaal goed komt en dat ze tijd nodig heeft, om aan deze situatie te wennen maar als ik in haar ogen kijken, is het enige wat ik zie, medelijden. Medelijden voor mij. IK WIL GEEN MEDELIJDEN, CHARLIE!!!!" zei Bill boos met harde stem.
"W-w-wat ga je doen?" vroeg Charlie aarzelend. Hij was toch wel geschrokken van de felheid van Bill's reactie.
"Ik weet het niet goed, ik hou van haar maar als zij alleen medelijden voelt, dan zit er niets anders op, dan de bruiloft af te lassen" zei Bill zacht.
Charlie keek Bill verschrikt aan. "Hoorde hij dat goed? Bruiloft aflassen" dacht hij.


Reacties en tips zijn welkom. 
Ik wil iedereen bedanken die mijn verhaal leest en mij ook een reactie en/of pbtje stuurt. 


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 21



"Kan ik iets voor je doen?" vroeg Charlie twijfend. Hij wist niet goed wat hij met deze situatie aan moest. Hij wilde Bill graag helpen en hoorde hem zeggen:
"Nee, dank je. Je kunt niets voor me. Ik vind het heel fijn dat je even naar me geluisterd hebt" zei hij somber.
"Ik hoop dat je eruit komt" zei Charlie zacht en omhelsde Bill.

Dominique schrok wakker, ze had ontzettend lang geslapen en was helemaal in de war. Langzaam werd het een beetje duidelijk, in haar hoofd, wat er allemaal gebeurd was.
Ze stond op, stapte onder de douche en terwijl ze, de warme kraan opendraaide, dacht ze aan Charlie. "Waar is hij? Leeft hij nog?Waar zou hij nu zijn?"
Na het douchen, kleedde ze zich aan en liep de woonkamer in, gelijk naar de uilenhoek, in de hoop dat er een berichtje van Charlie of een van de andere was.
Tot haar grote opluchting was er een kort briefje van Charlie:

"Lieve Nick,

Alles is goed met mij en ook met de anderen. Ik hoop je snel weer te zien en/of spreken. Ik mis je.

Lots of love,

Charlie."

Hij was in orde, er viel een enorme last van haar schouders af. Ze zou vanzelf wel te horen krijgen hoe of wat Charlie wilde.

Ginny en Hermione zagen Bill en Charlie de keuken uitlopen. Hermione zuchtte, ze was heimelijk verliefd op Bill maar durfde dat tegen niemand te vertellen, zelfs niet tegen Ginny en binnen nu en een week zou Bill gaan trouwen met Barbiepop, zoals Hermione Fleur stiekem noemde.
Ginny had Hermione horen zuchten en keek haar nu verrast aan.
"Wat is er?" vroeg ze, aan Hermione, terwijl ze haar onderzoekend aankeek.
Hermione ontweek Ginny's blik en zei zacht "er is niets, Gin. Ik mis mijn boeken."
Ginny geloofde haar niet maar besloot om er nu niet verder op in te gaan, ze kwam er nog wel achter.

Bill liep, in gedachten verzonken, de keuken terug in. Hij lette niet goed op en botste tegen Hermione aan, die net opgestaan was met een kopje thee. Ze gooide heel haar thee over hem heen, werd vuurrood en vluchtte de keuken uit.
Bill vloekte binnenmonds, pakte zijn stok en mompelde een schoonmaakspreuk, waardoor zijn kleren weer theevrij waren.
Ginny zag dit tafereeltje voor haar ogen gebeuren en opeens werd het haar heel duidelijk. Hermione had zich nog nooit zo vreemd gedragen, als Bill in de buurt was.
Ze stond op en liep de keuken uit, op zoek naar Hermione.

Hermione was in haar vlucht, keihard tegen Charlie aangelopen en in tranen uitgebarsten. Charlie was zeer verbaasd maar had zich gauw hersteld en zijn arm om haar heen geslagen. Hij had haar laten uithuilen en had toen gezegd.
"Wil je erover praten?"
Ze had hem een een beetje raar aangekeken maar was wel opgelucht dat het niet Ron of een van de tweeling was.
"Kom" zei Charlie en hij verdwijnselde met haar naar zijn kamer.
"Vertel eens, wat is er aan de hand? Tjee, ik lijk mijn moeder wel" zei hij grinnikend.
Ze keek hem verdrietig aan en hij had gelijk spijt van zijn grinniken.
"Sorry," mompelde hij, "wil je tegen me vertellen wat er is? Ik beloof je, ik zal je niet uitlachen en wat het ook is, het is veilig bij me."



Reacties?????
Ik wil iedereen bedanken die mijn verhaal leest en mij ook een reactie en/of pbtje stuurt. 


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 22



Charlie pakte zijn stok, liep naar de deur en sprak een "fnuik" spreuk uit over de deur. 
"Zo, nu kan niets of niemand ons meer horen."
Hermione was op Charlie's bed gaan zitten en zat een beetje voor zich uit te staren.
Opeens keek ze Charlie aan en riep: "Ik ben verliefd op Bill. Ja, lach me maar uit, ik weet het, ik maak geen schijn van kans met Barbiepop in de buurt. Hij weet niet eens dat ik besta. Voor hem ben ik een stom, giechelend kind wat -"
"Ho ho," onderbrak Charlie haar, "ten eerste lach ik je niet uit en ten tweede weet Bill heel goed dat je bestaat. Ik vind Barbiepop wel leuk bedacht, ik neem aan dat je Fleur daarmee bedoelt?"
Hermione knikte.
"Maar," vervolgde Charlie zijn verhaal, "je hebt gelijk, als je zegt dat je geen kans maakt, niet vanwege Fleur, maar vanwege je leeftijd. Je bent te jong. Dat wil niet zeggen dat je daarom geen tijd met Bill kunt doorbrengen. Ik geloof dat jullie dezelfde, voor mij zeer saaie, interesses hebben."
Charlie keek haar glimlachend aan en Hermione keek niet meer zo droevig.
"Gewoon, uit nieuwsgierigheid, wat is het in Bill wat jou aantrekt? Het zijn niet zijn looks, want na die aanval van Greyback, is daar weinig meer van over" vroeg Charlie nieuwsgierig.
"Ik vind hem nog steeds heel knap en cool, hij is heel intelligent en lang, hij is rebels en ik vind hem het einde" zuchtte ze, met een verliefde blik in haar ogen.
Charlie grijnsde, ze was niet de eerste, die op Bill viel en bij hem kwam uithuilen.
Hij stond op en zei: "Ik ga die spreuk van de deur afhalen, je geheim is veilig bij mij maar ik vermoed dat Ginny je kwijt is. Nog 1 vraagje: hoe zit het tussen jou en babybroer? Jullie waren toch ook een stelletje of zit ik nu hopeloos verkeerd?"
Ze lachte even. "Ron en ik zijn vrienden, we zijn heel close maar meer dan dat is het niet, niet van Ron's kant en niet van mijn kant" zei ze serieus.
Charlie glimlachte, hij had zoiets wel verwacht, hij pakte zijn stok en mompelde de "fnuik" spreuk weer, waardoor de deur weer 'vrij' was.
Hermione stond op en gaf, totaal onverwachts, Charlie een knuffel. "Dank je wel voor het luisterend oor." 
Even was hij overdonderd maar antwoordde snel: "Graag gedaan, als je nog eens wilt praten, dan kom je maar" zei hij met een serieus gezicht.

Hermione liep naar haar kamer, haar gedachten waren nog bij het gesprek wat ze met Charlie had gehad. Hij was zo lief geweest, zo begripvol. Ze wenste dat ze zo een broer had.

Ginny zat al op haar te wachten toen ze haar slaapkamerdeur opendeed.
"Hoi" zei Ginny opgewekt.
"Hoi" antwoordde Hermione vrolijk.
"Ik was je kwijt, nadat je de keuken uitgerend was."
"Ja, ik was bij Charlie" zei Hermione langzaam.
"Bij Charlie?" herhaalde Ginny verbaasd.
"Ja, ik liep tegen hem aan en hij heeft me opgevangen, we hebben gepraat en hij was zo lief" zei Hermione zacht.
"Mag ik je iets vragen? zei Ginny onzeker.
Hermione knikte en Ginny zei: "Heb je een oogje op Bill?"
Ze keek Ginny verschrikt aan en Ginny zei lachend: "Ik wist het, het viel me op dat je je anders gedroeg, als Bill in de buurt was."
"Ja, ik ben hopeloos verliefd" zuchtte ze.
"En Ron dan?" zei Ginny met een serieus gezicht.
"Ron en ik zijn vrienden en meer niet." Een beetje bang keek Hermione naar Ginny want Ginny kon behoorlijk fel reageren. Voorzichtig vroeg ze: "Wat vind je ervan?"
"Ik vind het wel grappig, alleen denk ik dat Ron of Bill er niet zo over denkt. Ron zal er niet blij mee zijn en Bill zal er weinig of geen aandacht aangeven. Wat zei Charlie er eigenlijk van of weet hij het niet?"
Hermione haalde opgelucht adem omdat Ginny niet boos geworden was en Charlie had haar niet uitgelachen.
"Jawel, ik heb het verteld en hij zei er niet zo veel over, alleen dat ik te jong ben" zei ze met een sip gezicht.
"Daar moet ik hem wel gelijk in geven" zei Ginny zacht.

Bill zuchtte. Na zijn gesprek met Charlie voelde hij zich wel wat beter maar hij moest een beslissing nemen. Hij kon en wilde niet trouwen met iemand die alleen maar medelijden met hem had. Hij besloot haar voor het blok te zetten.

Fleur zat in een stoel te lezen, hij liep naar haar toe en zei: "Lief, ik wil je iets vragen."
Ze keek op en wachtte af wat hij ging vragen/doen.
"Hou je van me?" Bill keek haar gespannen aan. Ze keek hem aan en knikte.
Hij slikte en zei zacht: "Vrij met me. Laat me zien dat je van me houd."
Fleur keek hem verschrikt aan en zei: "Dat kan ik niet." 
"Waarom niet, lief? Vroeger kon je niet van me afblijven, als we alleen waren en nu. Nu kijk je me amper aan, alleen als je niet anders kunt. Over die andere dingen nog maar te zwijgen. Fleur, ik kan het niet, ik kan niet met deze show doorgaan. Als ik in je ogen kijk, zie ik alleen maar medelijden. Het spijt me maar ik ga niet met je trouwen. Ik wil meer dan medelijden. Hierbij verbreek ik onze verloving" zei hij zacht.
Fleur keek hem ontzet aan.
"Dit kon hij niet menen, niet nu, niet vlak voor de bruiloft" dacht ze paniekerig.
"Biel, ik heb meer tijd nodig, alsjeblieft." Ze smeekte bijna maar Bill schudde zijn hoofd. 
"Het spijt me, Fleur, echt waar, maar het werkt niet tussen jou en mij" zei hij met een droevige stem.
Hij stond op en liep de kamer uit. Bij de deur stond hij stil en zei zacht: "Het ga je goed."
Hij hoorde Fleur in snikken uitbarsten en liep door, de kamer uit.

Charlie hoorde een klopje op zijn deur. "Het lijkt wel praatdag vandaag" mompelde hij verveeld.
"Binnen!!"
Bill kwam binnen en vroeg zo noncelant mogelijk: "Stoor ik?"
Charlie keek op want er was iets in Bill zijn stem.
"Nee, je stoort helemaal niet. Wat doet erop?"
"Ik heb mijn verloving met Fleur verbroken" zei Bill met trillende stem.
"je hebt wat!!" Charlie kon niet geloven wat hij hoorde. Hij keek Bill aan, in de hoop dat hij begon te lachen maar dat deed hij niet in plaats daarvan begon Bill te huilen.
"Kom, ga zitten."
Bill ging zitten en vertelde, in horde en stoten, het verhaal terwijl de tranen over zijn wangen liepen. Charlie was naast Bill gaan zitten en had zijn arm om hem heen geslagen en tegen zich aangetrokken.
Bill zei snikkend: "Het had zo mooi kunnen zijn, verliefd, verloofd en bijna getrouwd. Waarom moet het nu zo lopen? Waarom kon ze niet meer van me houden? Was ze dan zo? -" 
Bill maakte zijn zin niet meer af. Hij keek Charlie ineens aan en zei met een duidelijke stem: "Ik moet het pa en ma vertellen dat de bruiloft niet doorgaat en jij moet naar Roemenie naar Dominique toe."
Zonder Charlie's reactie af te wachten, verdwijnselde hij naar beneden, op zoek naar zijn vader en moeder.

Ron zat in de kamer met zijn vader te praten, toen harry binnenkwam.
"Hoi, stoor ik?" 
Ron keek op.
"Nee joh, ik was net met pa aan het praten over de Orde" antwoordde Ron.
Hij stond op en keek Harry aan. "Zin in een potje toverschaak, Harry?"
Harry knikte en Ron pakte het bord.

Plots verschijnselde Bill de kamer binnen. Harry keek op en zag Bill zijn betraande gezicht. Hij stootte Ron aan. 
Ron haalde zijn schouders op en mompelde: "Hij zal wel ruzie met Fleur hebben, ze zal hem wel buiten gezet hebben."
"Ja, zal wel" mompelde Harry en ging verder met Ron in te maken.

"Pa, ik wil met jou en ma praten" zei Bill met een ernstig gezicht. Mr. Weasley keek zijn oudste zoon verbaasd aan.
"Dat kan, jongen, maar ik weet even niet waar je moeder is. Is het heel belangrijk?"
"Ja, voor mij wel. Ik ga ma wel zoeken" zei hij en hij verdwijnselde weer.

Fleur was opgestaan en hief haar hoofd trots op. "Als Biel het zo wilde, dan zocht hij het maar uit" dacht ze boos.
Ze was die rotfamilie toch meer dan beu geweest en dat vreselijke eten. Als ze daar nog aan dacht, liepen de rillingen over haar rug. Gauw begon ze haar spullen bij elkaar te zoeken, zodat ze ze kon inpakken en terug naar Frankrijk kon verdwijnselen. Ze wilde geen minuut langer blijven in dit vreselijke huis.
"Ik zie dat je al aan het pakken bent, blijkbaar doet het je niet veel" zei een stem, ijskoud en zonder emoties, achter haar.
Met een ruk draaide ze zich om. 
"Charlie, ik had je niet binnen horen komen" zei ze met de liefste glimlach die ze had.
"Lach niet zo, het maakt je alleen maar dommer en je Glamora heeft geen effect op mij" zei hij ijskoud.
Fleur was even uit het veld geslagen maar herstelde zich weer snel.
"Wat kom je doen, Charlie?" zei ze kil.
Charlie keek haar aan, vernauwde zijn ogen tot spleetjes en zei: "Ik wilde je reactie zien, kijken of je inderdaad zo een oppervlakkige, hartloze trut bent."
Pets!!
Fleur had Charlie een klap in zijn gezicht gegeven, ze keek hem woedend aan.
"Ja, je bent inderdaad een dom wicht en als je me nog een keer aan durft te raken, breek ik je arm. Ik sla geen vrouwen maar bij jou moet ik me echt inhouden."
Charlie keek haar zo kwaad aan, dat Fleur bang begon te worden.
Ze wist dat Charlie snel was en dat ze niet hoefde te rekenen op de hulp van Bill, om haar te beschermen.
"Wat ga je doen?" vroeg ze bang.
"Feestvieren, omdat jij eindelijk uit het leven van Bill bent verdwenen want hij verdient heel wat beter, dan zo een trut als jou" zei hij met ingehouden woede.
Fleur wilde reageren maar bedacht zich op het laatste moment.
Charlie draaide zich om en liep weg.
"Stomme trut" mompelde hij.


Reacties?? Iemand??
Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 23



Bill had zijn moeder gevonden in de keuken en had haar meegenomen naar de kamer, waar zijn vader zat. In de kamer had hij hun het verhaal vertelt en ze waren geschokt.
 Mrs. weasley had haar handen voor haar mond geslagen. Mr. Weasley had zijn zoon ongelovig aangekeken.
Harry en Ron, die nog steeds aan het schaken waren, keken elkaar aan. Ze hadden hun spel gelaten voor wat het was en waren naar boven verdwijnseld, op zoek naar Hermione en Ginny, om dit nieuws te vertellen.
Ron stormde de kamer van de meisjes in. "Ginny, Hermione!!!! De bruiloft gaat niet door!!" riep Ron.
"Wat?Waar heb je het over?" gilde Ginny opgewonden.
"Welke bruiloft gaat niet door?" vroeg Hermione nieuwsgierig.
"Die van Bill en Fleur," zei Harry rustig.
"Wat!!! Waarom?" gilde Ginny hard.
Ron keek Ginny geirriteerd aan en snauwde: "Hou je waffel."
Harry trok een van zijn wenkbrauwen op maar zei niets.
Ron vervolgde zijn verhaal. "Bill vertelde net tegen pa en ma dat hij de verloving verbroken heeft omdat-"
Ginny deed haar mond open om iets te zeggen maar sloot hem gauw weer. Hermione kon haar oren niet geloven en ze kreeg die dromerige blik weer.
"Fleur zijn littekens niet kon verdragen." 
"Dat meen je niet," zei Ginny zeer verbaasd.
"Dat is wat Bill vertelde," zei Ron zacht.
"Ik heb die zeur nooit gemoeten, bah!!!" zei Ginny met een vies gezicht.

Charlie liep naar beneden, hij was van plan om naar Roemenie te verdwijnselen naar Dominique en even uit dit gekkenhuis weg. In de keuken zag hij Tonks.
Ze keek op en glimlachte. "Ik hoorde het van Bill, wat erg!!" 
"Ja, voor Bill is het erg maar ik ben blij dat we van die trut af zijn. Ik ga naar Roemenie, kijken of ik Nick kan vinden."
"Zou je dat-" 
Voor ze haar zin af kon maken was hij al weg. Tonks zuchtte, ze had zo een medelijden met Bill, dit had hij niet verdiend.

Dominique zat in de bank en had haar ogen dicht. Ineens hoorde ze een plopje. Ze pakte haar stok en riep "Expelliarmus".
Charlie's stok vloog gelijk door de kamer. Hij keek erna en zei "Accio" stok. Zijn stok vloog weer in zijn hand.
"Charlie!!!" Dominique vloog hem om zijn nek en kuste hem.
"Leuke ontvangst," zei hij sarcastisch.
"Sorry, ik wist niet dat jij het was," zei ze met een snik.
Charlie keek haar aan en sloeg zijn armen om haar heen.
"Ik ben zo bang geweest, ik dacht dat ik je kwijt was," snikte ze.
"Het is oke, ik ben in orde," fluisterde hij zacht in haar oor.
Ze knikte en begroef haar gezicht in Charlie's kleren, terwijl ze haar tranen de vrije loop liet.
Zo bleven ze een tijdje staan, hij zijn armen stevig om haar heen geslagen en zij snikkend.

"Nick, kijk me eens aan." Charlie's stem klonk zacht maar ook dwingend. Ze keek hem aan en zuchtte.
"Ik wil met je praten," zei Charlie op een serieuze toon. "Kom, dan gaan we zitten."
Hij voerde haar mee naar de bank en duwde haar zachtjes op de bank.
"Luister, Bill heeft zijn verloving verbroken omdat Fleur het niet meer aankon om zijn littekens te zien."
Dominique keek Charlie ongelovig aan. "Dat is een grapje, zeker?"
"Zie je me lachen dan," zei hij boos.
Ze schrok van zijn boze en harde stem.
"Waarom doe je nu zo lelijk tegen mij? Ik kan er niets aan doen," stamelde ze.
"Wat bedoel je daar nu weer mee?" blafte Charlie kwaad.
"N-n-niets." Haar lip begon te trillen, ze stond op en rende de kamer uit naar de slaapkamer. In de slaapkamer barstte ze in tranen uit.

Charlie keek haar na en hoorde haar snikken. "Damn."
Dat was niet de bedoeling geweest, hij had zijn boosheid op haar afgereageerd.
Charlie stond op en liep naar de slaapkamer.
"Nick?" Geen reactie.
Zachtjes deed hij de deur open. Ze lag op bed te huilen, hij ging op de rand van het bed zitten.
"Nick?"
"Donder op."
"Alsjeblieft?"
"Laat me met rust, Charlie!!!"
Hij wilde haar hand pakken maar ze trok deze terug en draaide zich om, met haar rug naar hem toe.
Charlie zuchtte. "Het spijt me, alsjeblieft Dominique. Ik had het niet op jou afmogen reageren. Alsjeblieft, zou je me aan willen kijken?"
Hij hoopte dat ze zich om zou draaien maar dat deed ze niet.
"Ik maakte me zorgen om je, voelde me zeer beroerd door die aanval. Toen vertelde Hermione nog iets tegen me, wat ik liever niet gehoord had omdat ik geen vrouw ben, Bill kwam met zijn probleem, Fleur die zo arogant en verwaand deed, bij mijn thuiskomst hier werd ik gelijk door jou ontwapend. Het werd me alemaal teveel, ik ben ook maar een mens en nu ben jij kwaad op me."
Ze draaide zich om, Charlie had zijn hoofd in zijn handen en zag er moe en afgemat uit.

Dominique sloeg haar benen om zijn middel en gooide hem met een ruk naar achter. Bliksemsnel ging ze bovenop hem zitten. 
Hij keek haar verrast aan maar gaf zich gauw gewonnen.
Ze boog zich naar voren en gaf hem een kus op zijn voorhoofd.
"Ohh Nick, het spijt me zo, ik kan zo een lompe boer zijn," zei hij zacht.
"Dat weet ik. Ik ken je al iets langer dan vandaag maar sinds ik in verwachtig ben, ben ik veel emotioneler. Bij het minste huil ik al en van jou kan ik het al helemaal niet meer hebben."
"Ik weet het, lief. We zullen meer rekening met elkaar moeten houden," antwoordde hij liefdevol.
Ze knikte en gaf hem een kus op zijn mond, die hij vol overgave beantwoordde.


Reacties zijn altijd welkom.
Ik wil iedereen bedanken die mijn verhaaltje leest en mij een reactie geeft. Lily_Jet en HPWurm, bedankt voor al jullie tips, echt lief van jullie.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 24



Ginny zei: "Zou ze al weg zijn? Je weet wel dat vreselijke mens."
"Ik heb geen idee," antwoordde Ron somber.
Ginny stond op, ze had weinig zin om te gaan kijken in Bill's kamer maar kon haar nieuwsgierigheid moeilijk bedwingen.
Ze keek naar Hermione maar die zat een beetje te dromen en Ginny wist heel goed over wie die droom ging.
Ginny vond het leuk dat Hermione verliefd was. Het was haar vriendin en ze zou een prachtig koppel vormen met Bill.

Bill was naar zijn kamer gelopen. Zijn moeder had gehuild, had hem allerlei vragen gesteld en had hem alleen maar aangekeken. Een paar keer had hij antwoord gegeven maar hij kon niet doordringen tot haar, wat hij ook zei of deed.
Hij was heel blij dat Fleur al weg was en dat hij alleen was. Hij wilde nu even niets of niemand om zich heen.
Heel somber ging hij op bed zitten, hij was weer alleen en voelde zich eenzaam.

Charlie verbrak de warme kus. "Ik wil liever niet terug maar we zullen wel moeten," zei hij somber.
Ze keek hem aan en gaf hem een kus op zijn wang. Hij glimlachte even.
Dominique rolde van hem af en ging op bed zitten.
"Over een paar dagen zouden ze trouwen, ik kan het gewoon niet begrijpen," zei Charlie zacht.
Zacht streelde ze zijn rug. "Ik weet wel hoe je je voelt, het is zo onverwachts."
"Ik heb het niet gezien, ze leek zo verliefd maar dat was dus allemaal schijn, wat een vuil kreng!!!" zei hij, iets feller dan de bedoeling was.
Plots stond hij op. "Hoe eerder we terug op het Grimboudplein zijn , hoe beter het is."
Dominique knikte."Je hebt gelijk, ik kleed me even om en dan kunnen we."
Ze stond op en liep naar de kast, waar ze andere kleren uithaalde en zich omkleedde.
Ondertussen liep Charlie een rondje door hun huisje om te kijken of alles in orde was.
"Ik ben zo ver, Charlie!!" riep ze, vanuit de slaapkamer.
"Prima, ik heb even een rondje gelopen om te kijken of alles in orde was en ik heb niets vreemd gevonden."
Ze liepen naar elkaar toe en Dominique ging naast Charlie staan. Ze sloeg haar armen om zijn nek en samen verdwijnselde ze naar het Grimboudplein.

Harry had het nieuws over Bill zijn bruiloft met verbazing aangehoord. Hij kon zich amper voorstellen hoe Bill zich moest voelen maar Harry wist heel goed, dat hij zich heel ellendig zou voelen. Hij keek naar Ron, Hermione en Ginny maar niemand zei wat, ze hadden allemaal hun eigen gedachten over Bill, Fleur en de afgelaste bruiloft.
Fred en George kwamen binnen en Fred zei: "We moeten allemaal  naar beneden komen, naar de keuken." 
Hij draaide zich om en liep achter George aan, naar beneden.
"Wat zou er nu weer aan de hand zijn," zei Ginny vermoeid.
"Daar komen we pas achter als we naar beneden gaan," zei Harry ongeduldig.
Hermione knikte en stond op. "Ik weet niet wat jullie gaan doen maar ik ga naar beneden." Ze liep de kamer uit. Harry liep achter haar aan en Ginny trok Ron aan zijn arm en liep daarna achter de rest aan. Ron zuchtte en verschijnselde de keuken in.


Reacties :arrow: meer dan welkom.
Iedereen bedankt, die gelezen en gereageerd heeft.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 25



Harry was naast Charlie gaan zitten en tot zijn grote opluchting zat Dominique naast Charlie, druk te praten met Tonks. Harry keek de tafel even rond.
"Ik zie dat iedereen er is," zei Remus opgewekt, "en dat Dominique er ook weer terug is, ongedeerd en daar ben ik blij om. Ik heb slecht nieuws maar ook goed nieuws.
Ik zal beginnen met het slechte nieuws, dan hebben we dat tenminste gehad. Bill zijn bruiloft gaat niet door."
Er ging een zucht door de keuken terwijl Harry naar Bill keek, hij zag er zeer aangedaan uit. In de hoek begon Mrs. Weasley zachtjes te snikken en Mr. Weasley legde zijn arm om haar heen.
Remus zweeg even terwijl de rest druk begon te fluisteren en praten.
"En dan nu het goede nieuws," zei hij met luide stem. Hij was blij dat hij dit kon vertellen want het was allemaal zo triest en een beetje vrolijk nieuws zou het moraal goed doen.
"We kunnen,vanaf morgenochtend, weer terug naar het Nest. De kust is veilig," zei hij blij. 
Harry haalde opgelucht adem en de rest was opgetogen, blij en opgewonden.
"Ik stel voor dat we nu beginnen met pakken, zodat we morgenochtend gelijk kunnen verdwijnselen," zei Mr. Weasley vriendelijk.

Terwijl iedereen van tafel afging en verdwijnselde of de keuken uitliep, bleef Bill zitten. Hij had absoluut geen zin om op te staan en zijn spullen te gaan pakken.
Hermione zag het en had medelijden met hem, hij zat daar zo verloren, zo alleen.
Ze verzamelde al haar moed en ging naast hem zitten. Ze hoopte op een reactie maar die kwam niet.

Bill merkte dat er iemand naast hem was gaan zitten en toen hij even opkeek, zag hij dat het Hermione was. Hij had totaal geen behoefte aan een gesprek en overwoog om op te staan en weg te lopen maar iets weerhield hem en hij bleef zitten.

Charlie had al zijn spullen verzameld en in een tas gedaan. Hij was naar de kamer van Tonks gelopen en zag dat ze alleen was.
"Hoi, sorry dat ik daarstraks zo kortaf deed. Dat was niet mijn bedoeling."
Tonks keek hem lachend aan en zei: "Ik begrijp het wel."
Ze struikelde over 1 van haar laarzen en Charlie kon haar nog net opvangen. Hij grinnikte.
Dit was typisch Tonks, het was niet de eerste keer dat hij haar op moest vangen.
Tonks werd rood en mompelde: "Sorry, Charlie."
"Geeft niets, Tonks, ik ben het van jou gewend, je bent niet een van de handigste," zei hij grijnzend.
Ze deed net of ze boos werd en gooide een kussen naar zijn hoofd. Charlie ontweek het en stak zijn tong naar haar uit.




Reacties zijn altijd welkom, ook al zijn ze negatief.
Iedereen bedankt, die mijn een pbtje heeft gestuurd.



Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 26



Hermione keek naar Bill, die op dat moment zuchtte, en wenste wanhopig dat ze iets kon zeggen, waardoor ze een gesprek met hem kon beginnen maar ze wist helemaal niets te verzinnen wat ze kon zeggen.
Opeens zei Bill: "Moet je je spullen niet inpakken?"
"Ehh, ik ben al klaar." Ze werd vuurrood en Bill trok 1 wenkbrouw op.
Weer viel er een stilte en Hermione zuchtte.
"Gaat het niet goed met je?" vroeg Bill, die haar had horen zuchten.
Ze keek hem verschrikt aan en Bill keek terug.
Even keek ze recht in Bill zijn blauwe ogen, voordat ze haar ogen neersloeg en nog roder dan rood werd.
Bill zag het en glimlachte. 
Hermione durfde hem nu helemaal niet meer aan te kijken.
Hij bleef haar aankijken en zag haar roder worden.
Hij was niet gek en even flitste het door zijn gedachten."Ze zou toch niet een oogje op me hebben, nee, dat kan niet. Ze heeft iets met babybroer. Nee, dat is mijn verbeelding. Ik ga me dingen in mijn hoofd halen."

Heel voorzichtig keek ze naar hem. Hij zat voor zich uit te kijken en had een frons in zijn voorhoofd. "Waar zou hij aan denken? Waarschijnlijk aan Barbiepop," dacht ze boos.

Ginny was Hermione kwijt en toen ze klaar was met pakken, hoorde ze Charlie en Tonks praten en lachen. Ze liep naar hun toe en vroeg: "Weet iemand van jullie waar Hermione is?"
Tonks keek haar aan en zei: "Sorry, ik heb geen flauw idee, weet jij het, Charlie?"
"Ik heb geen idee, ik heb haar het, laatst, in de keuken gezien, misschien is ze daar nog," lachte Charlie, "Weet je nog, die keer, toen jij-"
Ginny luisterde er niet verder na en liep weg, richting de keuken.

Bill keek nog steeds voor zich uit en ,diep van binnen, moest hij om deze hele situatie lachen. Heel voorzichtig kwam er een glimlach op zijn gezicht. Hermione zag de glimlach verschijnen en vond hem nog mooier met die lach om zijn mond.
Ze moest iets zeggen maar wat?
Waarschijnlijk zat hij toch niet op haar te wachten maar dit was haar enige kans om hem te laten zien, dat ze geen hopeloos, giechelend kind was.
Koortsachtig dacht ze na. "Bill, vond je het moeilijk om Hoofdmonitor te zijn?" hakelde ze.
Bill keek haar aan. "Wat zei je?" Zijn stem klonk warm en vriendelijk en Hermione voelde de vlinders in haar buik.
"Laat maar, ik zei niets," stamelde ze, terwijl ze haar wangen weer rood voelde worden.
"Wat jij wilt," zei Bill, die naar haar zat te kijken.
Er was duidelijk iets met haar aan de hand en Bill had ervaring genoeg met vrouwen om te weten, dat ze het toch niet tegen hem ging vertellen.

"Hermione," zei hij opeens. Hij zei haar naam, haar hart maakte een sprongetje.
"Waarom ben je naast me komen zitten, als je toch niets tegen me gaat zeggen?"
Het bleef stil, terwijl ze nadacht. "Ik weet het niet, Bill. Ik zag je zitten, zo alleen en-" De woorden bleven steken.
"Je had medelijden met me, net als Fleur," zei Bill fel.
Ze keek hem verschrikt aan. "Nee, ik heb geen medelijden met je. Ik ehh."
"Wat dan? Vond je me zielig?" zei Bill, met een harde toon in zijn stem.
Even begon haar lip te trillen en de tranen brandden in haar ogen maar ze verbeet ze.
"Fleur is een stomme Barbiepop, ze beseft niet half hoe mooi je bent!!!" riep ze kwaad.
Bill leek even helemaal ontdaan en begon toen te lachen. "Ik ben WAT, volgens jou?"
Hij keek haar lachend en uitdagend aan.
Hermione besefte ineens wat ze gezegd had en wist niet meer waar ze moest kijken. Ze schaamde zich dood en wilde het liefste door de grond zakken.
Bill zag haar weer rood worden en ineens werd het hem duidelijk, ze was verliefd op hem. Zijn eerdere gedachten waren toch goed geweest. Het rood worden, het stotteren, het thee ongelukje, het naast hem komen zitten, alle stukjes van de puzzel vielen op hun plaats.

Op dat moment kwam Ginny binnen. 
"Daar ben je, ik was je kwijt," riep ze, toen ze Hermione zag.
Aan de ene kant was ze blij dat Ginny binnenkwam maar aan de andere kant vond Hermione het ook heel jammer.
Ginny keek haar aan en zei: "Ga je mee?"
Ze knikte, stond op en liep, zonder Bill aan te kijken, de keuken uit.

Bill keek haar na."Ze was niet lelijk en ze was heel slim, liep altijd met een stel boeken rond, ze was hoofdmonitor en ze was pas 18.
Merlijn!!, wat haalde hij zich in zijn hoofd?"
Hij stond op en verdwijnselde de keuken uit, recht in zijn kamer.

Hermione had Ginny heel het verhaal vertelt en wachtte op haar reactie.
"Dus eigenlijk kwam ik te vroeg binnen?"
Hermione zuchtte. "Ik weet het niet, Gin, hij moet toch niets van me weten."
"Zal ik eens met hem praten?" vroeg ze medelevend.
"Denk je dat dat nut heeft?" vroeg Hermione hoopvol.
"Ja, waarom niet? Ga jij inpakken, dan ga ik Bill opzoeken," antwoordde Ginny.
Voor Hermione iets kon zeggen, liep ze weg.

"Charlie, kom je? Het is al lang bedtijd," zei Dominique plagend, terwijl ze naar de kamer van Tonks toe liep.
Ze duwde de deur open en moest lachen.
Tonks had Charlie's haar groen gemaakt en hij keek zeer beteuterd.
"Hai," lachte Tonks, toen ze Dominique zag, "Het is zijn eigen schuld, moet hij maar niet uitdagen."
"Vind ik ook," zei Dominique vrolijk.
Charlie hield wijselijk zijn mond. Hij kende de beide dames goed genoeg, om te weten dat hij het onderspit zou delven, als hij iets zou zeggen.




Reacties :arrow: welkom!!!!
Iedereen die mijn verhaal leest en mij een pbtje stuurd of gestuurd heeft, BEDANKT.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 27



Ginny had Bill gevonden en was op zijn bed gaan zitten.
"Bill, wat vind je van Hermione? Ik weet wat er, in de keuken, gebeurt is tussen jullie."
"Wat moet ik van haar vinden, Gin? Ze is aardig en de vriendin van Ron," antwoordde Bill zacht.
"Nee, ze is niet de vriendin van Ron, ze hebben niets met elkaar. Je hebt toch gezien hoe ze reageerde," zei Ginny fel.
"Ik heb zeker gezien hoe ze reageerde maar ze is een beetje jong, Gin. Ik ben 27 en zij 18."
"Dus je vind haar leuk?" zei Ginny gretig.
"Ik heb nooit gezegd dat ik haar niet leuk vond."
Ginny begon te grijnzen en Bill zuchtte."Dit was het laatste waar hij op zat te wachten, zijn hoofd zat nog vol met Fleur en hun afgelaste bruiloft maar om de een of andere reden leek het allemaal niet meer zo erg."

Ginny zag de twijfel bij Bill en besloot om Hermione nog wat de hemel in te prijzen.
"Ik weet nog steeds niet, wat je van Hermione vind," zei Ginny dwingend.
"Dat heb ik daarstraks al gezegd," zei Bill vermoeid.
Hij had hier echt geen zin in, Ginny kon zo aan zijn kop zeuren en het enige wat hij nu wilde was alleen zijn.
"Gin, ik heb hier geen zin in. Hermione is een lieve meid en verder heb ik er niets over te zeggen. Ik wil nu alleen zijn, ik heb vanmiddag mijn verloving verbroken en zit niet te wachten op allerlei andere dingen aan mijn hoofd."
Hij keek haar aan en hoopte dat ze weg zou gaan.
Ginny stond op, keek Bill zeer beteuterd aan en liep de kamer uit.

Charlie zocht zijn redding bij Bill. Hij rende, met een noodgang, Bill's kamer in en plofte neer op zijn bed. Bill keek hem verbaasd aan maar zei niets.
Plots zag hij dat Charlie's haar groen was en begon te lachen.
"Voor wie ben je nu weer op de vlucht?" Bill wees lachend op Charlie's haar.
"Nick en Tonks," was Charlie's antwoord.
"Ja, een hele gevaarlijk combinatie en vooral voor jou," zei Bill grinnikend.
Diep van binnen was Bill blij met Charlie's komst en toen hij uitgelachen was, vertelde hij heel het verhaal over Hermione, de keuken en Ginny.
"En weet je wat het gekke nu is?" zei Bill serieus. "Ze heeft iets, iets wat ik niet kan beschrijven, iets interesants."
Charlie glimlachte en zei: "Geef haar een kans, leer haar kennen, volgens mij is ze hartstikke lief en leuk."
 Bill keek hem aan, enigzins verrast door zijn antwoord en zei: "Ik weet het niet, ik wil even geen relatie."
"Ik zei toch niet dat je gelijk een relatie met d'r moet nemen of wel soms?" antwoordde Charlie fel, "Bill, ze heeft interesse in je en jij vind haar ook spannend, doe daar iets mee!!! Praat met haar!!!" 
Charlie wilde het uitschreeuwen maar hield zich in.
Bill begon te grinniken en zei: "Praten? Er komt geen zinnig woord uit haar."
Charlie zuchtte: "Je bent hopeloos, Bill."

Hermione keek op toen Ginny binnenkwam.
"Sorry, maar hij wilde niet praten, hij wilde alleen zijn," zei Ginny zacht.
Hermione knikte en zuchtte.
Het was hopeloos en ze moest maar proberen om hem uit haar hoofd te zetten want het zou nooit iets worden. 
Er liep een traan over haar wang. Ze veegde hem weg en toen ze naar Ginny keek, zag ze dat ze weg was, waarschijnlijk naar Harry toe.

"Vanwaar die tranen, lief?" Hermione keek verschrikt op en zag Bill in de deuropening staan.
"Mag ik binnenkomen?" vroeg hij zacht. 
Ze knikte en Bill liep naar binnen. Hij sloot de deur achter zich.
"Ik denk, dat jij en ik eens moeten praten." Zijn stem was zacht, vriendelijk maar ook dwingend.
Ze hapte naar adem.
"Wat er vanavond in de keuken is gebeurd, vond ik grappig maar het heeft mij ook aan het denken gezet." Bill wachtte even en vervolgde toen: "Als ik een beetje logisch nadenk, en geloof me dat kan ik heel goed, dan denk ik dat jij verliefd bent op mij."
Hermione werd rood.
"Klopt dit?" vroeg hij langzaam.
Verlegen knikte ze, op dat moment was ze niet meer in staat om antwoord te geven, het was alsof ze een klap in haar gezicht had gekregen.
Bang voor zijn reactie keek ze Bill aan. Ze had verwacht dat hij haar uit zou lachen of zou beledigen maar dat deed hij niet.
Bill keek naar haar en toen ze knikte, als antwoord op zijn vraag, had hij niets gezegd. Hij wist precies wat hij ging zeggen en wat hij zou gaan doen.



Reacties welkom!!!! 
Iedereen die mijn verhaal leest en mij een pbtje stuurd of gestuurd heeft, BEDANKT. 


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Laatste Hoofdstuk




Harry en Ron waren klaar met inpakken en waren vrolijk aan het praten toen Ginny binnenkwam.
Ron keek haar grijnzend aan en zei: "Morgen weer naar huis, het kan niet veel beter maar wat kijk jij somber?"
Voor Ginny iets kon zeggen kwam Charlie binnen en Ron begon te lachen. "Wat heb jij nu?" Verder kwam hij niet want hij schoot in een lachbui.
Charlie zag Harry's vragende blik en zei grijnzend: "Tonks vond het leuk om me te vervloeken en Nick deed vrolijk mee. Ze maken mijn haar pas weer normaal, als ik ze een kus geef."
"Alleen maar een kus?" vroeg Ginny verbaasd.
"Ja, alleen maar een kus," lachtte Charlie, "Maar ik vertik het en daarom is mijn haar nu groen."
"Kun je dat niet zelf oplossen?" vroeg Harry vrolijk.
"O jawel hoor maar daar heb ik nu ook geen zin in. Ik ben vanavond lekker dwars en eigenwijs."

Bill liep naar Hermione toe.
"Ik moet zeggen dat je me nogal verraste in de keuken en het was wel het laatste, waar ik op zat te wachten maar ik vond het wel lief van je. Ik kan niet zeggen dat het wederzijds is want dan zou ik liegen maar ik denk dat wij veel dingen met elkaar gemeen hebben. Geef me de tijd om je te leren kennen, geef me tijd om mijn hoofd weer helder te krijgen en misschien groeit er dan iets moois uit." Zijn stem was warm en zacht.
Hermione kon haar oren niet geloven. "Dit moest een droom zijn, dit kon niet waar zijn," dacht ze.
Ze knipperde met haar ogen en keek maar Bill stond nog steeds in de kamer en keek naar haar. Ze voelde zich ongemakkelijk en wist niet wat ze moest zeggen of doen.
Bill had verwacht dat ze geen reactie zou geven, daar was ze veel te verlegen voor, en ging voor haar staan.
Hij was ruim een kop groter dan haar maar dat maakte niet uit.
"Kijk me eens aan," zei hij zacht.
Heel voorzichtig keek ze hem aan. "Ben je zo bang voor me?" fluisterde hij.
Ze schudde haar hoofd en wilde iets zeggen maar Bill legde zijn vinger op haar lippen. Heel rustig boog hij zich naar voren en gaf haar zacht een kus op haar mond.
Hermione voelde zijn warme lippen, op die van haar, en sloot haar ogen.

Dominique en Tonks waren op zoek naar Charlie. Ze klopte bij iedereen aan maar niemand scheen in zijn of haar kamer te zijn.
"Het is hopeloos, we vinden hem nu toch niet en ik ben moe," zuchtte Dominique.
Ze liep terug naar hun kamer en nam afscheid van Tonks.
Terwijl ze zich omkleedde, keek ze naar het bed en zag, tot haar grote verbazing, dat Charlie haar breed grijnzend lag aan te kijken.
Ze moest lachen want hij was haar en Tonks gewoon te slim afgeweest.
"Deugniet," lachte ze.
Hij grijnsde en zei: "Kom maar eens hier, dan zullen we eens kijken wie er hier een deugniet is!!"
Charlie sprong uit bed en pakte haar bij haar middel. Ze begon te giechelen. "Charlie, niet kietelen, niet doen!!!!" gilde ze van plezier.
Ze hadden een hoop lol, voordat ze uiteindelijk samen in slaap vielen.

Bill had haar een kus gegeven en had zich zelf erop betrapt dat Fleur inmiddels niet meer belangrijk was. Hij bleef even staan en keek haar aan, ze was vlakbij want hij voelde haar adem op zijn gezicht. Zachtjes gaf hij haar een kus op haar voorhoofd en fluisterde: "Ik moet gaan, morgen is het weer vroeg dag. Sweet dreams, love."
Hij verdwijnselde de kamer uit, voordat ze iets kon zeggen.
Hermione kon niet geloven wat er zojuist gebeurt was. "Bill had haar gekust, misschien had ze toch een kans."
Met een rode blos op haar wangen kleedde ze zich om en ging in bed liggen. Ze viel snel in slaap.

De volgende ochtend stond iedereen gepakt en gezakt in de keuken. Remus had samen met Moody de leiding en er werd precies bij gehouden wat de stand van zaken was.
Mrs. Weasley was als eerste naar Het Nest gegaan om op te ruimen en de boel in orde te maken. Het was een ravage, er waren een aantal kasten overhoop gehaald en overal lagen kapotte spullen, zoals borden, pannen, glazen en boeken. Met een paar diepe zuchten begon ze spullen te repareren.
Bill en charlie hadden zich ontfermd over de bagage en brachten die, zo goed en kwaad als het kon, naar Het Nest.
Om 11 uur was alees opgeruimd. Iedereen zat aan de keukentafel en alle bagage was op de plaats van bestemming.

Een week later trouwde Charlie en Dominique, het was een kleine bruiloft.
Dominique had een bordeauxrode jurk aan die strak was aan de bovenkant met topless schouders en glittersteentjes. De rok liep zeer wijd uit en had aan de onderkant een hoepel. Haar bruine haar was opgestoken en er zat een gouden speld, in de vorm van een draak, in.
Charlie was gekleed in een zwarte, drakenlederen broek. Hij had een bordeauxrood overhemd aan, wat precies bij de jurk van Dominique paste. Om het geheel af te maken, droeg Charlie een lange, zwarte mantel.
Op de bruiloft waren een aantal vrienden van Zweinstein en natuurlijk de ouders en zus van Dominique: Howard, Sarah en Claire McWhite. Verder waren de leden van de Orde er.
Bill was getuige van Charlie en Claire was de getuige van Dominique.
Claire was bijna het spiegelbeeld van Dominque, het grote verschil was dat Claire blond was en Dominique bruin haar had. De zusjes scheelde 6 jaar. Claire had niet op Zweinstein gezeten en leefde als Dreuzel in Australie, ze was advocaat.

Na de inzegening was er een feestje in de tuin van Het Nest. Mr. Weasley had het gezellig gemaakt met kaarsen en muziek. Er werd veel gedansen, gelachen, gezongen maar vooral veel gelachen.
Hermione keek stiekem naar Bill, Harry danste heel de avond met ginny en Ron ondernam verschillende pogingen om de aandacht van Claire te trekken maar helaas, ze had geen interesse.
Fred en George hadden voor vuurwerk gezorgd en dat was schitterend.

Bill liep naar Hermione en vroeg haar ten dans. Ze begon te blozen en accepteerde zijn uitnodiging.
Dominique danste met Mr. Weasley en Charlie met Mrs. Mcwhite. 
Toen Charlie later die avond met zijn bruid danste, vroeg hij: "Ben je gelukkig, Mrs Charlie Weasley?"
Ze knikte en hij zei: "All in the name of LOVE."



Iedereen bedankt, die mijn verhaal gelezen heeft. Ik vond het heel leuk om jullie tips, adviezen en reacties te krijgen.


Liefs Wilma


-----------------------------------


Mrs Charlie Weasley




Wat gebeurde er met:



 :arrow: Bill kreeg een relatie met Hermione en ze trouwde een jaar later. Ze kregen geen kinderen. De Weasleys verwelkomde haar zeer hartelijk.

 :arrow: Charlie en Dominique kregen een gezonde zoon, Jack genaamd. Ze hebben het bij 1 kind gelaten en wonen nog steeds in Roemenie.

 :arrow: Percy draaide helemaal door en kwam in het St. Holisto terecht op de afdeling, waar ook de Familie van Neville zat. Zijn ouders bezoeken hem regelmatig.

 :arrow: Fred kwam Angelina weer tegen en trouwde met haar.

 :arrow: George kreeg een relatie met Claire McWhite, Claire verhuisde naar London, ze trouwde en kregen samen een dochter, Robin genaamd.

 :arrow: Ron trouwde, met wat hulp en advies van Harry en zijn broers, met Lavender Brown. Ze wilde geen kinderen en hebben ze ook niet gekregen.

 :arrow: Ginny trouwde uiteraard met Harry. Ze kregen een tweeling, die 1-eiige was. De jongens werden James en Fabian genoemd, nar Harry's vader en een broer van Molly.

 :arrow: Remus en Tonks waren een stelletje en bleven dat ook.

 :arrow: Arthur en Molly waren heel gelukkig met hun kinderen en kleinkinderen. Ze zeiden tegen elkaar: "Dat hebben we mooi gedaan, met behulp van liefde en een beetje geld."


-----------------------------------


