Rayna




Dit is een algemeen topic voor alle emotionele buien die te maken hebben met de dood van een personage. 
Omdat het niet erg veel nut heeft om voor elk overleden personage een topic te maken waar eigenlijk alleen maar dezelfde berichtjes in staan, is het beter dat er 1 algemeen topic komt. 

Dus, moest je huilen bij de dood van Carlo, Sirius, Perkamentus of Ã©Ã©n van de andere personages die het leven achter zich hebben gelaten? 
Of ben je een koele kikker en heb je geen traan gelaten?


-----------------------------------


Moniek




Nou, bij Carlo en Perkamentus niet (hoewel ik het wel vervelend vond), maar bij Sirius kreeg ik wel een beetje een brok in m'n keel ;) Maar echt huilen doe ik niet zo vaak, hooguit bij een extreem zielige film, maar dat is zeer zeldzaam ^^


-----------------------------------


Wou[$]eR




Nee ik huilde niet toen Perkamentus, Sirius of Carlo dood ging. Later na zo in het boek nog wel over de nasleep. Ik huil meestal op het eind het einde van ieder boek vind ik bijna bij alle boeken zeer ontroerend. Meestal als Perkamentus dan met Harry praat weet niet echt waarom dan...

BV toen Perkamentus Harry alles vertelde over de profetie en dat de profetie niet hoeft te kloppen maar dat Voldemort toch alles er aan zal doen om Harry te doden. En dat Harry het inzag dat hij voor de keus stond om de 

'arena ingesleurt te worden of met opgeven hoofd de arena binnen te lopen' 

Zulke zinnen grijpen mij vaak aan ik weet niet waarom vind het gewoon ontroerend.


-----------------------------------


magic@home




nou ik heb niet echt gehuild maar ik vond het wel allemaal zielig maar toen we naar film 4 gingen en bij de begrafenis van carlo (ik en 2vrienden gingen er heen) moest een van mijn vrienden volgens mij een beetje huilen maar ze zij dus dat ze iets in haar oog had(<--die ken ik) maarja dat geloof ik dus even niet he (Trouwens het was een zij die huilde geen hij<-- even ter info)


-----------------------------------


Helen




Nah, ik heb niet gehuild eigenlijk.
Dat van Sirius was meer van "huh" en Dumbledore was ook "huh". De begravenis sprak mij meer aan, daar had ik het wel wat moeilijker mee.
Cedric had ik de 1e keer het niet eens door maar de 3e keer had ik wel een klein brokje in mijn keel


-----------------------------------


Rowan




Bij Serius dat ik van, gedoe niet hij. Maar bij Perkie kreeg ik echt een brok in m'n keel. Perkie, die wijze oude man, die Sneep altijd vertrouwde, vermoord. Vind het zeer zeer laag van Sneep, om zo'n wijs man, die altijd het goede in hem zag, te vermoorden met zo'n gruwelijke spreuk. De begravenis vond ik ook erg mooi, hoe mooi alles is, iedereen die meeleefd. Rowling beschrijft het echt zo mooi. Niet echt huilen, maar zeer meelevend, raar eigenlijk, het is maar een boek zou je zeggen. Maar ik vind het meer dan een boek. Een verhaal, dat zo mooi omschreven is, dat je denkt dat het werkelijkheid is.  :roll:


-----------------------------------


mimi




De dood van de personages was meer een schok voor me dan dat ik
verdrietig was. Maar soms moest ik achteraf wel huilen, bijv. bij het 
stukje over de begravenis, of wanneer de gevoelens van Harry beschreven zijn.


-----------------------------------


Expecto Petra




bij de dood van carlo moest ik niet huilen, want hij had niet zo'n hele goede band zoals charlie wemel al zegt. en er zijn ook heel veel mensen dood gegaan tijdens de toverschooltoernooien. en hij heeft zelf ook wel gekozen om zoiets gevaarlijks te gaan doen.

bij de dood van sirius had ik even van nee niet hij, want ik vond hem altijd zo goed voor harry en daardoor vond ik hem ook wel een beetje lief :oops: 

bij de dood van perkamentus moest ook niet huilen maar ik had wel een grote brok in mijn keel. vooral ook bij de begrafenis. en hij vertrouwde sneep nog wel sneep zou dankbaar moeten wezen daarvoor. en hem dan, las ze zo nodig zoiets moesten doen, hem de kus laten geven door de dementors. maar dat had ik ook niet gewild ik had liever gewild dat er iemand doodging die niet zo bekend was voor ons i.p.v. perkamentus.


-----------------------------------


Jess




Nu ik  :P .. ik ben geen emotioneel persoon en ik heb dan ook niet hoeven huilen bij de dood van Ã©Ã©n van de personages.
Ik heb wel hetzelfde als Narcissa, dat ik af en toe wel medelijden heb met een personage.

De dood van Dumbledore vond ik het ergste, dat was iets wat ik niet echt aan zag komen. Ik heb niet hoeven huilen maar kreeg er wel een raar gevoel bij, Dumbledore dood ..  :roll: < vond ik gewoon een maf idee.



-----------------------------------


the corpse bride




Ik moest huilen bij de dood van Sirius en Perkamentus.
Maar bij Carlo moest ik enkel een beetje huilen in de cinema.
Dat was zooo zielig  :cry:  :cry: .
En bij Perkamentus vanaf Harry bij het lijk van Perkamentus was tot op het einde.
En bij Irius moest ik huilen bij het laatste zinnetje van dat hoofdstuk dat zo ongeveer was: 'Hij is dood'


-----------------------------------


child of the other side




Nee, ik heb bij de HP boeken nog niet moeten huilen, omdat... Ik weet het eigenlijk niet. Misschien schrijft Rowling het niet emotioneel genoeg ( voor mij dan he, ieder zijn eigen mening) of is de reactie van de personages niet verdrietig genoeg, ik weet niet.
 
Dus maar hopen dat boek 7 lekker emotioneel wordt......


____________________________________________
*hint, hint --> What lies beneath my eyes*

I don't laugh, I don't cry, I'm doing nothing....


-----------------------------------


Kaartje




Ik moest wel huilen bij de dood van Perkamentus en Sirius :oops: Maar dat was niet zo zeer omdat ik het zielig vond voor Perkamentus en Sirius, maar ik vond het zo zielig voor Harry. Voorla zo als hij erop reageerde


-----------------------------------


Designy




Heb wel moeten huilen bij die van Perkamentus.
Maar bij die van Sirius pas na de 2de keer geloof ik.
De eerste keer dat ik het las, kwam het niet tot me
door wat er was gebeurd :P

En voor Carlo moest ik alleen huilen bij de film.
Maar goed, kwam grotendeels door mezelf maar goed :P


-----------------------------------


Hippogriefje




Oke hier komt de mijne:

Bij Carlo moest ik in het boek niet huilen, het gebeurde zo snel, voor je het wist was hij al dood o.0 Maar in de film heb ik wel even moeten huilen toen Harry met hem terugkwam bij het doolhof.

Bij Sirius kreeg ik even een brok in mn keel en dacht ik dat hij toch echt achter dat gordijn vandaan zou komen, net als Harry.

Maar bij Perkamentus moest ik wel huilen, ik vond het vooral schokkend dat SNEEP hem doodmaakte! Iedereen gelooft altijd Perkamentus, die weet ook altijd alles...En dan maakt Sneep hem ineens dood! Ik ben ook benieuwd hoe het nu verder zal gaan zonder hem.  :( 


-----------------------------------


~*leslien*~




van sirius geloofde ik het eerst niet ik dacht dat kan gewoon niet maar khad wel een brok in men keel

bij perkamentus wel het was zo een schok omdat sneep hem had vermoord perkamentus had altijd alles gedaan voor sneep vooral bij de begrafenis  :cry:


-----------------------------------


||-RoSa-||




Ik moest huilen bij de dood van perkamentus :oops: 
en ik moest huilen toen harry zich zo rot voelde toen sirius dood was :oops:  maarja ik huil nu eenmaal snel bij boeken-,-
En bij de dood van Carlo kannewasser moest ik eigenlijk helemaal niet huilen :?  ik vond het wel zielig in de film hoe de vader van Carlo deed
xxx


-----------------------------------


Bee




Bij de dood van Carlo moest ik niet huilen omdat het allemaal te snel gebeurt was.
Het ene moment leeft hij en het andere is hij gewoon dood. Het ging te vlug om er echt bij stil te staan.

Bij Sirius' dood moest ik ook niet huilen omdat ik gewoon niet door had dat hij dood was. Hij was gewoon weg. Ook hier ging het eigenlijk allemaal te snel.

Als ik op voorhand niet had geweten dat het Perkamentus was die in boek 6 ging sterven dan zou ik het misschien wel moeilijk gehad hebben om zijn dood zo te lezen. Maar ik was er op voorbereid.

Ik heb dus bij geen enkele dood van een personage moeten huilen.  Ik ben ook niet echt het type om een boek te lezen en dan wenen als er iets droevig in gebeurd.


-----------------------------------


Tyra




Carlo: Ik heb geloof ik helemaal niet gehuild, ik was ook 
geen fan van hem.

Perkamentus: Hier heb ik ook niet op gehuild, ook bij deze
personage was ik niet zo al te erge fan. Ik vond het wel
jammer dat hij gedood werd, ohja ik wis al van te voren
dat hij dood ging.

Sirius: Hier heb ik wel een traantje weg moeten vegen,
hij was echt een favoriete personage van mij. Ik wis
wel van te voren dat hij zou sterven maar toch...


-----------------------------------


Japie




Ik heb nog niet geweend bij het lezen van een boek.
Wat me wel opvalt bij de Harry Potter boeken is dat ik heel erg meevoel met Harry, iets wat me anders nooit voorvalt...
Hierdoor kreeg ik toch wel een klein 'attaqueske' bij o.a. de dood van sirius en perkamentus


-----------------------------------


lilinferi




In de GoF film heb ik wel gehuild toen Cedric Diggory doodging, maar in het boek niet. Geen tijd om erbij stil te staan. ook in de film komt de shock niet gelijk. pas als ze terugkomen.

En heb ook niet gehuild bij de dood van Dumbledore. Alleen een beetje week  toen Harry hem mee terug moest nemen van de grot.


-----------------------------------


Machoefeltje




Bij de dood van Carlo in het boek heb ik niet gehuild. Het gebeurde ook zo snel en je hebt niet echt veel kennis gemaakt met het personage Carlo ook ni. 
Bij de film had ik het wel moeilijk. Vooral toen ze terug kwamen van het kerkhof. 

Bij de dood van Sirius heb ik de eerste keer wel wat gehuilt maar na een paar keer niet meer. Het gebeurt ook wel redelijk snel en er wordt niet zoveel gevoel ingelegd zoals bij Perkamentus.

Bij de dood van Perkamentus huil ik elke keer opnieuw. Vanaf het moment dat hij dood is tot de begrafenis. Ik vind het elke keer opnieuw zo erg, vooral omdat Perkamentus Ã©Ã©n van mijn lievelingspersonage's was. 


-----------------------------------


ini




Jaaaa, ik heb gehuild!!!!!!
Ik was in m'n bed aan het lezen en ik heb gehuild vanaf het moment dat hij dood was tot het einde van het boek...
daarna was m'n bed helemaal nat van de tranen...
Bij Cedric en Sirius heb ik ook gehuild,...
Ik vraag me dan af of dat alleen door mij komt of misschien ook op de manier hoe JK schrijft...


-----------------------------------


Rietje




Ik heb alleen gehuild bij Sirius en bij de begrafenis van Perkamentus en dat was bij allebei pas bij de tweede keer. De eerste keer drong het geloof ik niet echt tot mij door wat er gebeurde :oops: 

Bij Carlo dacht ik alleen: 'Is hij echt dood straks gaat Harry ook dood.' :oops:


-----------------------------------


Kippetje




ik ben niet gaan huile bij de dood van carlo/sirius/perkamentus....bij sirius was ik wel bijna gaan huilen, maar net niet. bij perkamentus had ik meer zo iets van hu?? dat kan tog niet?? de dood van carlo in het boek vond ik neit zo heel erg traanopwekkend maar in de film weer wel (heb toen niet gehuild ofzow), maar dan zie je het ook.


-----------------------------------


LavenderBrown




Bij de dood van Carlo & Sirius moest ik huilen (daarnÃ¡ zat ik in een shock), en bij Perkamentus niet, want een of andere (...) had me al verklapt dat hij dood ging.. Zucht, anders waarschijnlijk wel..

<3 Fleur


-----------------------------------


Laeta




Hmm, bij de dood van Carlo voelde ik toch weinig, had niet zoveel met dat karakter. Sirius vond ik erg leuk, maar ik vond zijn dood nogal abrupt en zakte pas later in. Bij perkamentus was mijn eerste reactie: O help, niet snape, niet snape! en pas bij de begravenis scene vond ik het erg emotioneel worden(ik huil dan niet, maar zit wel zo helemaal in mezelf)


-----------------------------------


B_hp_F




My turn! :D


Bij de dood van Carlo-  
Niet echt gehuild...meer geschokeerd :shock:  het begon toen echt duister te worden! :l echt heel...eng  8) 

Dood van sirius-
...Ik had het moelijk..Laat ik het zo zeggen, niet gehuild..moelijk
Ik had heel erg medelij met Harry...

dood van perkamentus-
Ik wou huilen! ik zei tegen mezelf...Nu ga je huilen!
T kwam alleen niet :l,  Maar ik wou huilen...Ik vond het moelijk om er mee om te gaan *snik*

Gr.B
Hp rules ;)


-----------------------------------


teule




cÃ©dric, nou volgens mij wask te jong toen ik t las om ut egt te begrijpen.
sirius, ag ja khad t er moeilijk mee
Dumbledore, tja heel dicht bij huilen 

Maar weetje wat nou eht aller ergste van alles is? Het boek her-lezen en dan meeleven met dumbledore die met harry naar de toren vliegt en dat hij eerst ontwapend wordt etc etc....


-----------------------------------


Camisado




Bij Carlo moest ik wel huilen, was echt Zielig! :cry: 
Bij Sirius zat ik wel echt in een Schok! Hij was een van mijn favo's uit de boeken!(op Carlo na!)
Bij Perkamentus had ik het eigenlijk al verwacht, dus was het niet echt van: "Neeeeeeej!!"Maar ik vond het naturlijk wel jammer,,,


-----------------------------------


Romy...




Bij Carlo --> in het boek niet, maar de film wel ...  :( 
Bij Sirius --> was ik in complete shock ... heb dat stukje wel 5 keer opnieuw gelezen
Bij Perkamentus --> zeker ... ik d8 ... nu is alles voorbij


-----------------------------------


Miss Blacks




Ik heb nooit gehuild om de dood van een personage, maar ik weet zeker dat dit gebeurt als Harry eens doodgaat. Bij de dood van Carlo (toen ik t zag was ik in de bios) begon een vrouw voor me wel keihard te huilen, en bij de dood van Sirius was ik geschokt..en bij de dood van Perkamentus al helemaal. Ik heb dat stukje nog een paar keer overnieuw gelezen, want ik wilde zeker weten of het wel klopte.


-----------------------------------


The Harry Potter






ogarme. ik heb eigenlijk ook niet gehuild.maar ik schrok heel hard.
carlo kon me eigenlijk geen bal schelen.


-----------------------------------


profke_frankie




bij perkamentus kreeg ik het even heel moeilijk..omdat hij een van mijn lievelings personages is en odmat perkamentus zo'n grote leraar en magische tovenaar was vondt ik het heel erg dat rowling hem dood heeft laten gaan..maja ze zal haar redenen wel hebben gehad ;)


-----------------------------------


Aradia




Bij de dood van Carlo had ik al zo'n voorgevoel :) dus echt onverwachts vond ik het niet 


-----------------------------------


Lupos-freak




Carlo : Tja, ik was enorm geschrokken, maar ik moest zeker niet huilen.

Sirius: Heel jammer, maar ik kende Sirius toen nog niet zo lang... ( boek 3, 4, 5 ) en dus vond ik het zÃ³ triestig niet...
Wel zielig als Harry om Sirius roept...

Perkamentus : Triestig was ik zeker niet, maar wel enorm woest tegenover Sneep.  :evil:  :evil:


-----------------------------------


Benfreakte




Bij Perkamentus was ik helemaal overstuur (tja....ik weet het)
Bij Sirius weet ik het niet echt goed meer. In eerste instantie dacht ik dat hij weer uit het gordijn zou komen dus vond ik het niet echt heel erg. Maar toen dat dus niet bleek had ik het wel even moeilijk............ 
Bij Carlo had ik volgens mij niks, had nou niet echt een band met hem.


-----------------------------------


ninniachel pattinson




haha  :lol: srry.. ik heb erg gejankt bij de dood van cedric  :P  maar toen ik het boek las niet want bij kwam hij toen wat arogant over..
maar de film dacht ik van wooow die is knap en wat zonde dus toen heb k wel gehuild  :oops: ...
en dat pattinson dus niet meer in hp speelt  :(  ... k ga echt janken nu..

bij sirius: jammer.. maar meer niet..
bij dumbledore: ach .. ( k hoop dat potter dood gaat in deel 7 ) dus k hoop dat hij nog minder steun heeft en lekker wordt vermoord door voldeLord.. hehe 

maar k ben wel Potterfan hoor,,  alhoewel dat niet zo overkomt ^^''


-----------------------------------


Lisan




Ik moets wel huilen :P
Maar dat heb ik al vaakbij boeken, en in de bios moest ik ook huilen :roll: 
Bij de dood van Sirius het ergst, want dat had ik niet verwacht en hij was een van mijn favoriete characters... snik...


-----------------------------------


Ukkepulk




Bij Sirius niet. Perkamentus wel. Perkamentus was zo vanzelfsprekend geworden. Vanaf het moment dat ik het boek kocht was ik ervan overtuigd dat het zou eindigen met een strijd tussen Harry en Voldemort, waarna Harry zou terugkeren naar Zweinstein waar hij een zeer verheldered gesprek zou hebben met Perkamentus... Hij was altijd al Harry's rots in de branding. Iedereen vertrouwde blindelings op hem. En toen was ie dood. Ik moest niet zozeer huilen bij zijn dood, maar vooral bij zijn begrafenis.
Het was zoooo zielig dat hij eerst nog smeekte.'Severus, alsjeblieft!' en dat Hagrid maar niet zou geloven dat ie dood was toen Harry het vertelde.
En dat Hagrid moest huilen bij de begrafenis. Mijn lievelingspersonage dood. Nu is het Marcel Lubbermans, dat vind ik zo'n schatje in de boeken. :oops:


-----------------------------------


DreamGirl




Bij Carlo niet,maar bij sirius en perkamentus dacht ik toch wel even bij na.
Bij de dood van sirius raakte ik in paniek,en ik vond het wel triest.
Maarja,nou heb ik een herinnering van mijn traantje :wink: 
Er zit nou zon kreukeltje op de bladzijde waar het stond,daar heb ik mijn traantje late rolle

Btw:je kunt er beter bij zetten dat het spoilers bevatten :wink: de mensen die deel 6 niet uit hebben,die zullen het vast en zeker niet leuk vinden wie er dood gaat


-----------------------------------


Risika




Carlo: Zijn dood deed me eigenlijk niet veel. Het maakte het verhaal alleen maar spannender, maar je kende zijn personage nog niet lang, dus nee, ik huilde niet bij zijn dood.

Sirius: Nou, toen het gebeurde was ik in shock. Later huilde ik wel een klein beetje (lees: gewoon vochtige ogen), want toen besefte ik pas echt dat hij weg was. Ik wist het ook van tevoren, maar dat heeft het voor mij niet minder erg gemaakt... hij was ook een van mijn favoriete personages.

Dumbledore: Ik huilde niet bij zijn dood. Ik vond het wel ontzettend erg, vooral toen je de reactie van Remus en de anderen (maar vooral van Remus) in the Hospital Wing zag. Het zal wel wennen zijn als hij er in het 7e boek niet meer bij is :( .


-----------------------------------


Gilrean




Toen Carlo dood ging hoefde ik niet te huilen, het was inderdaad zo'n nieuw karakter dat ik er nog geen band mee had.

Met Sirius heb ik wel een paar keer moeten slikken, maar toch kwamen er nog geen tranen........en toen

Perkamentus, nou tranen met tuiten hoor  :oops: Echt vanaf dat ie dood ging tot en met het laatste hoofdstuk :cry:


-----------------------------------


Jana




Perkamentus wel. Perkamentus was zo vanzelfsprekend geworden. ...... Hij was altijd al Harry's rots in de branding. Iedereen vertrouwde blindelings op hem. En toen was ie dood.

Ik huil niet snel. Maar bij alle drie de overledenen had ik vochtige ogen; vooral Perkamentus. Ik vind deze quote heel mooi, ze drukt precies uit hoe ik het ook aanvoelde. Het enige dat nog enige houvast bood, is verdwenen. In alle boeken wordt benadrukt hoe belangrijk Perkamentus was...
Eigenlijk het moment dat Perkamentus de beker leegdronk (ik dacht: dit is het begin van het einde! Ik dat hij toen al aan het sterven was!) en de begrafenis vond ik het ergste.
Sirius vond ik vooral achteraf erg. Hij was zo belangrijk geworden voor Harry, ondanks zijn fouten, ondanks alles. Hier was ik vooral verdrietig voor Harry (ik vind z'n frustratiemoment in Perkamentus' kamer, als hij met alles gooit en zo woest ik, zo erg). Bij Perkamentus was het wel ook een persoonlijk verdriet. Want echt, het deed me pijn.
Carlo was minder. Ook hier zorgde de verdrietige sfeer en de rouw van de andere personages hier eerder dat ik het moeilijk had.
En idd, alle boeken zijn erg ontroerend.


-----------------------------------


disaster




ik had niet eens de kans gekregen om nog maar het stuk te LEZEN waarin perkamentus dood ging of mijn vriendin hing al half huilend aan de telefoon (creeeeeeepyyy!!)
maar die scene vond ik vooral heel erg voor harry.

ik vond het bijvoorbeeld VEEl erger toen sirius dood ging !! dat heeft me echt gepakt  :cry: 


greetz

disaster :D


-----------------------------------


Dr. Temperance Brennan




Ik heb alleen maar een brok in mijn keel gehad, echt huilen deed ik niet. Al vond ik het wel jammer toen Albus Perkamentus stierf, want hij was wel een groot schoolhoofd geweest. Albus had gewoon niet uit die beker moeten drinken, dan had hij nog wellicht geleefd. Bij de dood van Sirius Zwarts heb ik ook niet gehuild, maar heb wel een soort brok in mijn keel gehad.


-----------------------------------


hermion3




Bij de dood van Carlo had ik wel een brok in m'n keel en ik moest echt m'n tranen inhouden, telkens slikken enzo.

Bij de dood van Sirius kreeg ik wel medelijden met Harry maar verder niet echt een naar gevoel.

Bij de dood van Perkamentus en het einde heb ik wel wat gehuild, mhja lekker boeiend :wink:


-----------------------------------


Lix




Ik schrok enorm, vooral bij de dood van Dumbledore. En ja, ik geef toe - ik heb bij alledrie gehuild. Maar ik huil nogal wat af, dus het is niet 'zo bijzonder'.


-----------------------------------


Gladys Boothby




Ik ben nog altijd niet over dat gedeelte van Perkamentus heen, en ik heb besloten het gewoon niet te aanvaarden, dus minstens tot boek 7 klaar is kan ik lekker geloven dat hij er nog is, en mss heel mss is het ook zo!
Zwarts vond ik zo zielig voor Harry, waarom dacht ie nou niet aan die spiegel....dan was het nooit gebeurd...


-----------------------------------


Kyron




Heey... 
Ik ga zowieso al niet huilen voor een boek ( als er daar iemand in sterft ) 
Maar ik vond het wel erg dat Perkamentus stierf  :(  Hij was zo de stam van harry potter vond ik  :(  ( Carlo en sirius ) maakte me niet zo uit


-----------------------------------


***nijn***




Carlo vond ik eigenlijk niet zo erg..  :oops: 
Bij Sirius kreeg ik wel echt een brok in m'n keel, maar de tranen kon ik onderdrukken. 
Maar bij perkamentus moest ik toch echt wel huilen  :cry: omdat dat toch wel een van de laatste "vaderlijke" persoon voor harry was.. ik vind dat echt heel zielig


-----------------------------------


Quinney




Sirius: Bij de dood van Sies heb ik inderdaad wel gehuild. Ik kon het nauwelijks geloven dat hij dood was, en ik vond het zo zielig :(
Elke keer dacht ik dat hij toch weer terugkwam, 
totdat ik het boek uit had, en wist dat hij niet meer zou komen Carlo: Bij de dood van Carlo heb ik totaal neit gehuild. Ik mocht hem niet zo erg, en we kenden hem nog neit zo goed. Het was geen schok ofzo.. maar meer iets van 'Oow..' *knippert met ogen*
Beetje mean eigenlijk ^^' Maar zo was het wel..

Dumbledore:Alhoewel ik had al wel had verwacht, schrok ik wel bij de dood van Perkamentus. Ik heb niet gehuild maar k'was wel een beetje in shock O__o


-----------------------------------


Jessica.




bij Carlo moest ik niet huilen in de boeken maar in de film wel...werden ze eindelijk een beetje vrienden gaatie dood :shock: 
bij sirius huilde ik tranen met tuiten!!!
zelfs nu ik dit schrijf vijnd ik het errug!!!
bij perkie had ik het moelijk!
vind het zooo erg dat sneep dat doet(misschien)
 :evil:  :evil:  :evil: maarja  :shock:  :?  :twisted: 


gteetz: een half jankende Miss Raddy :arrow:


-----------------------------------


Ewenah




Bij de dood van Carlo moest ik in de film even slikken, zo ook bij Sirius in het boek. Maar bij de dood van Perkamentus heb ik echt gehuild. (het duurde een tijdje voordat ik weer gekalmeerd was) :shock: Perkamentus was een personage dat al vanaf het begin van deel1 een grote rol speelde; zo was het niet bij Sirius of Carlo.


-----------------------------------


lieske90




Ik vond alle 'sterfscÃ¨nes' erg mooi, maar ik moest niet huilen. Ik had wel even zo'n rotgevoel, maar dat is ook niet gek natuurlijk :) Vooral bij Perkamentus had ik dat: waarom nou net hem? Bij Sirius vond ik het ook erg, maar bij Carlo niet zo heel erg (hoewel de manier waarop erg wreed was)...


-----------------------------------


linyda




ik moest echt huilen toen sirius dood ging ik wou gewoon niet geloven dat hij dood was en ik was er van overtuigt dat hij terug zou komen best stom maar goed maar bij perkamentus en carlo moest ik echt niet huilen meestal zit ik teidens het lezen van hp boeken te lachen te huilen of nagels te bijten omdat ik me er helemaal in leef dan zitten me ouders me raar aan te kijken maar goed dat maakt niet uit toch :wink:  :D 


-----------------------------------


Hermione




Ik moest bijna huilen bij de dood van Perkamentus. Ik denk bij die van Sirius ook...nee, toch niet. Toen deed ik het boek even dicht. Ik kon even niet meer verder lezen. Ik bedoel, ik ga nu niet huilen om een paar letters, als je begrijpt wat ik bedoel^^


-----------------------------------


--ChOcOlate&amp;CaRaMel--




ik moest wel huilen bij sirius maar bij perkamentus niet, ik vond het alleen wel erg. omdat toen de engelse HP 6 uit kwam ging ik meteen opzoeken wie er dood was. te nieuwschierig heet dat....


-----------------------------------


Gin




Zowel bij Sirius als bij Perkamentus kreeg ik het toch ff moeilijk om niet te wenen, ik vond het echt verschrikkelijk!
Maar bij Carlo ging alles zo snel (zijn dood) en daarbij, je kende zijn personage niet zo goed...
Ik hoop maar dat in boek 7 niet al te veel mensen dood gaan, maar ik vrees ervoor. :?  :cry: 

xxx Gin :lol:


-----------------------------------


Jessica.




Als ik  hety hoor( op luistercd) van sirius lig ik helmaal te snikkken...zo sneu.... perkamentus had ik wel verw8 dak moest huilen maar nee...net niet.Carlo niet, hij had niet zoon grote rol.. :shock:


-----------------------------------


HP Lover




Je wist veel van Sirius en Perkamentus waardoor je zelf ook een speciale band krijgt) dat heb ik heel sterk gehad. Ik heb ook bijna alle boeken in drie dagen uitgelezen (per boek:P) Ik was er daardoor in verdiept en kon ik het maar niet (van Perkamentus) uit mijn hoofd zetten. Je wist ook veel meer van Perkamentus dan van Sirius 

Ik heb bij Perkamentus en Sirius bijde moeten huilen door de reden hierboven. Maar bij Perkamentus meer je wist ook veel meer van hem Maar integendeel van Carlo niet. Je hebt ook veel minder van hem geweten, waardoor je geen band maakte.


-----------------------------------


Leonie




nou volgens mij ben ik een beetie een jankerd hoor haha :lol: 
toen ik de dood van carlo las moest ik niet huilen maar toen ik het zag in de film voelde ik een traan op me wang komen  :cry: 
bij sirus kon ik het( trouwens net als harry) niet geloven dat hij dood was ik dacht 'die komt wel weer terug' maar toen dat niet gebeurde kreeg ik wel een brok in me keel  :( 
en met perkamentus.........
ik kon het gewoon niet geloven ik zat met me hand voor me mond te lezen.
met de begravenis van perkamentus hiel ik het niet meer droog. :cry:  :cry:  :cry: 
vooral toen ron hermelien trooste barst ik gewoon los (slik) ik hoop niet dat in het 7e boek nog zo'n erge sterfgeval krijg bijvoorbeeld ron of hermelien :(


-----------------------------------


mrs. Diggory




ik moest bij iedereen (die we kenden) huilen


bij carlo, helemaal, carlo rules!!

bij sirius moest ik ook echt hard huilen, 
niet alleen een brok in mijn keel of een traan op mijn wang,
maar echt helemaal. 
toen heb ik mijn vriendin gebeld, 
die was ook in deel vijf bezig, 
komt ze helemaal verstikt aan de telefoon. 
ik fluister: "hij is dood." 
en we beginnen samen superhard te huilen! 
zij was ook net op dat stukje :D 

bij perkamentus moest ik een beetje huilen, maar ik geloofde al niet dat hij doodging. hij leeft nog (denk ik)


-----------------------------------


koekiemonster




ahh bij perkie en sirius moet ik wel even slikken. bij carlo had ik daar geen last van
perkie en sirius zijn natuurlijk heel belangrijk voor harry.. dus vond ik het wel erg.. want hij is al zo lonely


-----------------------------------


Lockheart




Van Carlo boeide me het niet echt omdat je hem niet goed kende, bijna alleen maar omdat hij ''knap'' was, en dat hij Zoeker was voor Huffelpuf. Bij Sirius moest ik er wel aan wennen en kon het eigenlijk niet geloven.
Van Perkamentus had ik wel een soort voorgevoel toen ze zeiden dat er Dooddoeners in het kasteel waren. Ook omdat hij toen zwak was door het drankje wat hij gedronken had. Eigenlijk moest Draco hem vermoorden, maar hij kon het niet, dus deed Sneep het. 
Maar aan het begin van het 6e boek lees je ook wel een heel gesprek met Narcissa Malfidus, Bellatrix van Detta en Severus Sneep. Daar kom je er wel achter dat hij Perkamentus moest bespioneren en dat hij nooit aan ''onze'' kant stond.

Maar ik denk wel dat Perkie nog leeft. In de derde film bij de Zwerkbal wedstijd zie je bij Harry's van dat hij wijst met z'n vinger en zegt ''ARESTO MOMENTUM''. Dat kon hij misschien ook wel bij zich zelf doen.


-----------------------------------


Ilsje




Ik heb bij film 4 wel moeten huilen bij Carlo, maar bij het boek niet. Ik moest wel huilen bij boek 6, toen perkamentus begraven werd en alle leerlingen zaten te luisteren naar de toespraken, en toen Harry tegen Ginny zei dat hij weg moest ook. Hmmmm....volgens mij huil ik best snel :P 

greeties!!!!


-----------------------------------


Lupos-freak




Carlo : Tja, ik was enorm geschrokken, maar ik moest zeker niet huilen.

Sirius: Heel jammer, maar ik kende Sirius toen nog niet zo lang... ( boek 3, 4, 5 ) en dus vond ik het zÃ³ triestig niet...
Wel zielig als Harry om Sirius roept...

Perkamentus : Triestig? Dat was ik zeker niet, maar wel enorm woedend, tegenover Sneep... :evil:  :evil:

Ik persoonlijk raak niet gauw triest door een boek...


-----------------------------------


Whompie the Willow




Nou, bij Sirius moest ik niet echt huilen, hij was een personage die meer in de weg liep dan nuttig was. Je moest wel met zijn mening rekening houden, maar hij zei nooit iets wat echt heel nuttig was. 
Maar toen Perkamentus stierf ben ik echt even overstuur geraakt en volgden de waterlanders al snel. Perkamentus was net een vader voor Harry, hij heeft nu geen volwassene meer om hem bij te staan, het wordt erg zwaar voor hem...


-----------------------------------


LinwÃ« Calafalas




Bij carol heb ik niet gehuild ik dacht zo van... het zal wel.. maar bij sirius moest ik wel huilen, hij was mijn favo personage en toen liet ze hem doodgaan. bij perkamentus toen hij doodging niet.. maar toen aan het einde moest ik wel even huilen :oops: 


-----------------------------------


ParelMel




Ik moest niet huilen, maar bij Perkamentus dacht ik wel even: 'NEEEEEE'
Ik houd van Perkie. Met die leuke opmerkingen van hem  8) Hij is stoer. Maar ik weet zeker dat hij niet dood is  8)


-----------------------------------


Merel




Bij die van Carlo en Sirius had ik wel een brok in mijn keel, vooral dan bij Sirius. En de eerste twee keer dan ik Perkamentus' zijn dood las had ik ook een brok maar de derde keer begon ik te wenen. Ik vond het nogal raar omdat ik al wist hoe en wanneer en zo hij dood ging.

Metje


-----------------------------------


Jade The Orkkiller




Bij het lezen van de boeken hebben ik nooit gehuild, bij Sirius was ik wel woedend en bij Perkamentus verbluft. Maar toen ik Goblet of Fire voor het eerst zag en Carlo zo zag sterven moest ik toch huilen hoor. En zeker als Harry terugkeerd met het lichaam en er zich zo aan vast klampt, dat vond ik trouwens een sterk staaltje acteerwerk van Dan.


-----------------------------------


Fairy




Bij geen enkele gehuild, maar bij de dood van Carlo toch ook traantjes in de ogen gehad :p

Van Sirius is het niet echt een dood vind ik

En van Perkamentus heeft het een reden denk ik, dus nee, niet gehuild


-----------------------------------


Jenica




Bij Carlo schrok ik heel erg, ik had het niet verwacht. Bij Sirius schrok ik nog meer, maar ik moest niet huilen.
Na de dood van Dumbledore kon ik me niet inhouden en heb ik toch wel een traantje gelaten.


-----------------------------------


Magisch-Eendje




Bij allerdrie niet.

Bij Carlo was ik nog jong, dat weet ik niet meer.
I don't care about Sirius ^^
En bij Perkamentus was ik wel wat overrompeld, ook al was ik er van tevoren al perongeluk achter gekomen. Maar gewoon die manier waarop. Het ging zo snel...


-----------------------------------


steffitjuugn




nee, ik heb niet moeten huilen bij de dood van een personage in het boek...
Maar bij het hoofdstuk van de begrafenis van perkamentus had ik het wel ff moeilijk...het leek zo echt!
In film 4 vind ik het ook zielig als carlo daar zo ligt, maar ik heb er niet om moeten huilen...ik huil namelijk niet zo veel bij boeken/films...


-----------------------------------


olga




hoi hoi

In boek 4 toen carlo dood ging had ik niet erg moeilijk. 
Bij deel 5 dat Sirius viel, Heb ik echt zitten huilen. hij was echt alles voor hem, een van de weinige informatiebronnen van zijn ouders. 
En perkamentus heb ik ook een traantje weg gepinkt.

groetjes :!:  :!:  :!:


-----------------------------------


Mama Potter




Van de dood van Carlo,  in het boek, was ik meer geschrokken. Maar in de film heb ik wel een traantje gelaten. Niet zozeer omdat hij dood was maar meer om het verdriet van Harry en omdat er naast mij twee dochters en hun drie vriendinnen hartstochtelijk zaten te snikken. :cry:  

Van Sirius dacht ik eerst, hij komt wel weer terug, maar toen ik me realiseerde wat het gordijn inhield dacht ik, nee he :shock: 

Van de dood van Perkamentus was ik eerst alleen maar geschrokken. Pas tijdens de begrafenis kwamen de traantjes eventjes. :cry:


-----------------------------------


LadyD




als ik heel erg eerlijk moet zijn, heb ik stiekem bij alledrie gehuild... Vooral bij Perkamentus was ik erg overstuur... Dat was wel de laatste persoon waarvan ik had verwacht dat die dood zou gaan.. Bij Carlo was ik eigenlijk het minst overstuur, waarom weet ik eigenlijk niet..


-----------------------------------


profke_frankie




 bij de dood van carlo en sirius had ik eventjes...van slik...maar bij de dood van perkamentus heb ik toch echt eerlijk tranen gekregen in mijn ogen...het is een van de machtigste tovenaars en dan dat je dit moet lezen is nooit leuk...hij was overigens ook mijn lievelings personages...
daarom denk ik nog steeds dat hij nog leeft maar daar ga ik niet verder op in want daar zijn andere topics voor 


-----------------------------------


SaturnJune




Ik ben nu wel een heel emotioneel type maar Carlo's dood deed me het minste. Alleen in de film had ik even een krop in mijn keel. Maar bij Sirius en Perkamentus... daar was ik echt ziek van. Misschien ook wel omdat Perkamentus' dood niet echt voor de hand liggend was. Per slot van rekening speelde hij een zeer grote rol in Harry's leven.


-----------------------------------


Choco




Ik heb geen een keer gehuild, eigenlijk. 
Ik moest ook niet huilen bij Perkamentus' dood, al vond ik dat wel het ergste. Ik had 'per ongeluk' al op het forum gezien (van de gene die het Engelse boek al gelezen hadden) dat hij dood ging door Sneep. Dus het kwam ook niet onverwacht. Toen ze het in het begin over Draco en zijn opdracht hadden, verwachtte ik ook al wat het zou zijn...

ik had bij cedric een beetje van oke in een klap weg maar bij sirius kreeg ik een brok in me keel enbij perkamentus kon ik het echt niet geloven wie zou eigenlijk de volgende zijn???? :cry: 

Dat zal dan wel Harry of Voldemort zijn he...:P


-----------------------------------


Shezzy




Toen Dumbledore juist gedood was, moest ik niet wenen. Maar nadien dat er verwijst werd naar hem ed, zijn begrafenis, kwamen er wel traantjes vloeien, net zoals bij Sirius, niet toen hij zo net dood was maar nadien bij de verwijsingen wel, de volgende films gaan erg droevige films worden voor mij *sniff*


-----------------------------------


Caleb




Ik heb geen traan gelaten maar het was wel zo dat ik meer aangeslagen was bij de dood van sirius dan die van de andere 2 personages. Dat kwam misschien ook omdat JK Rowling het verdriet van Harry heel goed omschreef en de radeloosheid van Harry echt goed overkwam op mij. Bij Perkamentus vond ik het op de een of andere manier toch wat minder erg.


-----------------------------------


SarahLord




ik wel..bij Carlo kreeg ik een brok in mn keel en moest ik bijna huilen, en bij sirius zat ik er dagenlang in, en bij perkamentus moet ik t boek nog eenkeer overlezen voordat t echt doordrong en toen moest ik huilen jah...trouwens; De eerste keer ook..., en toen als k deel 4 nu weer lees moet k ook huilen bij Carlo...oow...i'm pretty emotional...


-----------------------------------


gaffel89




eerlijk gezegt had ik het wel verwacht dat zoiets ging gebeuren want is er nog meer spanning in het boek . en zo kan Harry  zeg nog beter richten op de eind strijt met Voldenmoord want dan kan hij zeg helemaal freken op de mord van zijn ouders natuurlijk en Sirus en Perkamentus dus die 4 dingen samen maken erge woede  en kracht  in hem los dat hij Voldenmoord wel verslaat ik heb persoonlijk niet egt tranen gelaten maar ik ind het jammer dat hij dood is hij is 1 van beste personge in een boek die ik ken ik denk soms had ik maar zo school hoofd maar ja ik heb een lange reuis met een bril op ze neus dus beetjh vergelijk baar me hagrid alleen is mijn school dircteur niet breed maar lang 

mzl
    gaffel 


-----------------------------------


huffelpuf_girl




In het boek moest ik niet huilen om Carlo's dood, maar toen ik naar de film ging kijken, begon het wel bijna. :cry: 

Bij het lezen van de dood van Sirius wou ik wel huilen, maar ik kon het niet. Ik vond dat zo erg, en vooral voor Harry. :cry: 

Bij de dood van Perkamentus moest ik ook niet huilen, maar ik was wel lichtjes geschokt. Wie had nou verwacht dat Perkamentus zou gaan sterven? Natuurlijk werd het al overal verteld op het internet en zo, maar ik durfde dat niet echt te geloven, pas toen ik het zelf las, geloofde ik het. :(


-----------------------------------


Lord_Kiwi




ik bij allemaal wel denk ik...... bij de film toen bij crlo drong het pas echt tot me door toen ze terug waren dat vond ik echt soooo zielig dan staan de tranen in me ogen... en bij perkementus moets ik ook ff een traantje wegpikken hoor.. en bij sirius vond ik het ook heel zielig maar wel iets minder denk ik.... kweet niej meer... :P maar ik vind het wel jammer dat ie dood ging hoor...


-----------------------------------


lia_hh




ik vond het wel jammer toen ik las dat perkamentus doodging,,
dat was even van, ik lees niet meer verder,,
nooit meer,,
maar een maand later heb ik toch verder gelezen,,
en ik heb er nog steeds geen spijt van,


-----------------------------------


Sirius_fan




Ik moest niet huilen, bij geen van alle drie.

Carlo: ik kreeg een brok in mijn keel en tergelijker tijd moest ik eigenlijk ook wel lachen, omdat ik het helemaal voor me zag.
Sirius: Dit is mijn lievelings personage, hier kreeg ik echt een grote brok in mijn keel en ik stond op het punt te gaan huilen, maar ik deed het nog net niet.
Perkamentus: Ik vond het bij Perkamentus nogal snel gaan, ik bedoel ik had echt zo iets van."He, wat is er gebeurd!" Een paar minuten later."Holy gedoe is Perkamentus dood!" Nou daarom moest ik niet echt huilen.


-----------------------------------


granger*girl




Ik heb bij perkamentus moeten huilen.. ik vond het zo stom want ik lag het boek te lezen in een kamer naar mijn ouders, en gelukkig hadden die het niet gezien maar ik was zo boos JKR geworden dat ik heb boek niet verder ging lezen (na een half uurtje had ik het weer gepakt)
maar bij Carlo en Sirius heb ik niet gehuild.


-----------------------------------


;_BlackÃ—Rose




Toen ik zag dt carlo dood neer voelde k wel mn ogen
vol tranen zitten,,toe harry hem niet los wilde laten en 
de vader over zn lichaam boog rolde de tranen 
tog wel.. :P Bij de dood van sirius kreeg ik een brok in
mn keel


-----------------------------------


ashton-lover




Ik moest bij Dumbledore wel huilen hoor. Een paar tranen maar, maar toch... M'n hele boek was nat  :oops: . Dus ik moest even wachten totdat ik weer verder kon gaan lezen :P . Maarja, en verder bij sirius moest ik niet huilen maar had ik wel zo iets van: OMG :o .


-----------------------------------


The Rasmus




 Bij de dood van sirius was ik alleen maar heel verbijsterd,, ik kon haast niet geloven dat hij Ã©cht dood is. Ik vond het wel heel erg maar er om gehuild heb ik niet.
Bij perkamentus kreeg ik wel tranen in mn ogen,, dat vond ik wel heel erg...
Maar carlo Kannewasser deed me helemaal niets:S
  

XxX
 [/code]


-----------------------------------


LadyD




Ik heb bij iedere dood volgens mij wel gehuild.. Ik vond het echt niet leuk.. Je gaat je zo hechten aan de personages dat het net lijkt alsof iemand die je kent overlijdt.. Daarom was ik aardig overstuur.. Bij Carlo had ik er het ook het minste last van.. Dit kwam denk ik omdat je hem nog maar net kende in de boeken.. Ook was hij niet echt een leuk personage voor Harry.. Hij jat zijn vriendinnetje, wordt zijn tegestander in het Toernooi.. Ik denk dat ik daarom het minst overstuur was bij de dood van Carlo


-----------------------------------


LilyEvers




Nouw zal ik het zo zeggen ik vond het bij Perkametus en Sirius heel erg zielig voor Harry omdat hij nu eigenlijk niemand heeft in een zekere zin.
En bij Carlo wist ik egenlijk niet wat ik moest denken behalve dan dat ik het zielig vond om op zo een jonge leeftijd te sterven


-----------------------------------


Ginny____Weasley






-----------------------------------


Gast




Om eerlijk te zeggen ja. :P
Overal wel, maar je bent HP-Addicted.
Om het zo te zeggen.
Ja ik huil soms wel is bij films.
En dan nu helemaal.
Snap je wat ik bedoel? Ã“_o


-----------------------------------


loutje




vind me niet een watje ofzow
ma ik heb echt tranen met tuiten gehuild toen perkie /sirius doodging
ik vond da gewoon zo erg !!!!!!!!!!!
aaaaah ,straks begin ik weer te huilen
tis gewoon,als je die boeken heel intensief leest dan ontstaat er nog een wereld,die van hp,dan bestaat die toverwereld echt
en als er dan iemand doodgaat..................ja dan doet da pijn :cry:  :cry:


-----------------------------------


Sam Griffel




Bij Carlo moest in niet huilen, die kende je niet zo goed van personage, en die was gewoon klap, in een keer dood, bij Sirius kreeg ik wel een brok in m'n keen, maar huilen kwam volgens mij niet van, maar bij Perkamentus begon ik wel te huilen :P ...maar als je daarna een een beetje nadenkt, dan zie je dat er vershillende theorieen zijn en hij eigenlijk helemaal niet dood hoeft te zijn :D


-----------------------------------


miss marlies radcliffe




ik heb bij alle dooien nog moeten huilen omdat ik het zo zielig vind voor iedereen, en zelfs als ik dat stukje ooit weer eens lees huil ik steeds... :cry: ik moest ook in die bioscoop huilen met carlo's zijn dood. en toen vooral toen ze weer in het stadion waren en zijn vader zei '' dat is mijn zoon...''echt zo'n stukje om in huilen uit tebarsten :cry: en ook de stukjes warop harry aan de dood ontsnapt.... :cry:  oooh... straks begin ik weer te huilen :cry:


-----------------------------------


Narcisella




Huilen niet.. maar toen ik de GoF zag toen cedric dood ging voel je wel zown schock en toen sirius dood ging vond ik kei erg ik geloofde het eerst niet ik dacht oh hij valt gwn naar beneden en an ligt ie daar en wordt ie zo weer wakker maar nee hij valt door dat gordijn achtig geval en kotm niet terug.. dat was de grootste schock.. toen perkamentus dood ging.. tjah ik wist het alleen maar ik kwam wel een traan in me oog want vond ut gwn zielig !!


-----------------------------------


lilitje




als ik lees leef ik altijd zo mee dat ik er helemaal in op ga dus moest ik huilen bij de dood van alle personage die dood gingen, bij carlo stroomde de tranen over mijn wangen ik kon maar niet stoppen ik weet niet hoe dit kwam. tijdens de film had ik dit niet carlo is daar ook niet zo symphtiek.
bij sirius had ik het wel een beetje maar daar ging het zo snel dus ik kreeg wel de brok maar weinig tranen. bij perkamentus was ik eerst vooral ontzet en omdat ik midden in de nacht aan het lezen was was de huilbui niet heel hevig maar dat gebeurde wel toen ik em voor de tweede keer las. nu liggen er allemaal tranen in mijn boek 6.


-----------------------------------


S___




Jaaa ik heb moeten huilen bij Sirius en Perkamentus.!
Ik huil echt heel simpel HAHA :oops: 
Maar in harry potter 4 moest ik ook wel huilen toen harry met carlo aankwam en Cho en iedereen begonnen te huilen. en toen perkamentus al die dingen zij.
Ik weet nu al dat ik bij boek 7 ook zal huilen. ( al is het Malfidus die dood gaat. )


-----------------------------------


*troel*




ik heb bij de boeken nooit echt hoeven huilen, maar ik had wel -net zoals 
vele andere- een brok in mijn keel toen sirius dood ging.

bij de film heb ik wel een traantje weg moeten pinken toen perkamentus 
aan het einde van deel 4 die dingen over cedric vertelde.

in het boek HBP vond ik toen ik het verhaal voor de eerste keer las een 
beetje vaag dat perkamentus er niet meer was.
maar toen ik het nog een keer had gelezen begreep ik het wel, maar ik 
heb daar niet bij hoeven huilen en heb ook geen brok in mijn keel 
gevoeld.

voor de rest heb ik nooit echt moeten huilen.


-----------------------------------


lieske90




Nee, ik heb niet gehuild, maar ik vond het echt zÃ³Ã³ zielig! :( 
Bij Perkamentus zat ik toch wel tegen het huilen aan (toen ik hem voor de eerste keer las dan)...
Bij Carlo en Sirius had ik dat wat minder, omdat ze toen zeg maar 'midden in een strijd' zaten :wink:


-----------------------------------


Little-_-Devil




Nhja,, ik ben in het echt geen jankbal,, alleen met films etc,, moet ik janken,, maar dit keer dus ook bij de boeken,, :o Ik moest bij de dood van Perkie huilen en Sirius maar ook toen hij "gemarteld" werd.. :o ik moet bijna altijd huilen als er iemand dood gaat,, vink zielig,, maar ligt er wel aan welk persoon het is.. (bijv. bij CSI: Miami,, ging Tim Speedle dood,, ik moest janken egt erg.. :o mhja,, toen Cedric dood ging lag ik ook heel erg te janken een vriendin zei toen zo Verelien is aan het huilen.. :? )


-----------------------------------


--&gt;innie&lt;--




bij carlo kreeg ik alleen tranen in me ogen en bij sirius en perkamentus moest ik wel huilen.

alleen bij film 4 toen harry zo over carlo heen lag moest ik echt zo hard  huilen :cry:  dus dat gaat wat worden met film 5 en 6. dan kan ik wel een hele doos zakdoekjes neerleggen :P


-----------------------------------


nymf.anna




ik ben iegenlijk best wel cool bij dat soort dingen iegenlijk te cool (maar ik ben autenisties(en dat beteekent dat je je niet goet in iemand anders kunt inleven) maar ik bedenk wel dat het een boek is . MAAR WEL EEN HEEL GOED BOEK [color=yellow][/color]DE HELE SIRIE IS TROUWENS TOP


-----------------------------------


Phoenix.Rose,




Bij Perkamentus moest ik wel heel erg huilen, maar dat komt vooral omdat het boek zo een mooi einde heeft en zo een goed beeld geeft van hoe dat dat dan is om in (fictie)oorlog te leven. Bij Sirius en Carlo heb ik niet gehuild en kreeg ik ook geen tranen in mijn ogen. :wizard:


-----------------------------------


Geertjuhh




Nou ik laat niet zo snel een traan..
Bij Carlo en Perkamentus liet ik niets merken..
Maar bij Sirius moest ik ff Ã©Ã©n traan laten.. ik denk omdat het gewoon een emotioneel stukje was,, en vooral omdat HP veel van hem hield..


-----------------------------------


celtic_me




Ik heb moeten huilen bij de dood van ze alledrie. Maar niet zozeer op het moment dat ze doodgngen, eerder daarna. 
Bij Cedric was dat toen Harry zijn geest zag die hem vroeg zijn lichaam mee terug te nemen, en toen Harry vertelde dat hij Cedric daar niet kon achterlaten.
Bij Sirius ook pas daarna, toen Harry het pas echt besefte.
en bij Perkamentus vooral bij de begrafenis, en met Felix en zijn lied.
Nu, eigenlijk huil ik bij zowat iedere film die ik zie, behalve natuurlijk als het extreme horror of komedie is, maar dan huil ik wel weer van het lachen.
Ik weet het, ik ben niet echt volslagen normaal...


-----------------------------------


blackbelt_barbie_1990




De dood van perkamentus vond ik erg.
Bij carlo moet ik alleen huilen als ik het in de film zie.
toen sirius doodging heb ik de halve nacht wakker gelegen van het huilen (ik vond dat echt heel erg)


-----------------------------------


rasjaan




bij carlo moest ik niet huilen alhoewel ik vond het wel triest
maar bij sirius moest ik  echt ff slikken 
sirius vond ik echt heel erg triest en ik had het echt niet verwacht
en bij perkamentus werd ik echt hysterisch neit door dat hij dood was maar omdat sneep hem heeft vermoord ik bedoel ik dacht dat sneep wel uiteindelijk aan de goede kant maarja

(en eigelijk denk ik aan een kant dat perkie niej dood is en het allemaal een plan was en aan een kant ook weer niet) :P


-----------------------------------


Narcisella




bij carlo moest ik niet huilen alhoewel ik vond het wel triest
maar bij sirius moest ik  echt ff slikken 
sirius vond ik echt heel erg triest en ik had het echt niet verwacht
en bij perkamentus werd ik echt hysterisch neit door dat hij dood was maar omdat sneep hem heeft vermoord ik bedoel ik dacht dat sneep wel uiteindelijk aan de goede kant maarja

(en eigelijk denk ik aan een kant dat perkie niej dood is en het allemaal een plan was en aan een kant ook weer niet) :P
haha dat denk ik ook aan de ene kant hoop je dat sneep en perkamentus het zo geplant hadden maar aan de ene kant denk je toch weer wat is die sneep toch een ^#$&* maarja we zullen het zien in boek 7...
maar dit is beetje spam heeft niet echt met het onderwerp te maken dus ik zeg dit maar ff er bij
bij cedric krijg je wel ff zown schock van boem dood en das wel zielig enzo, bij sirius vonk echt erg dat is de dood die ik het ergst vond in alle boeken en bij perkamentus, tjah ik wist het jmmr genoeg al van te voren het verassings element was weg maar anders had ik mss wel gehuild of minstens een traantje gelaten maar wat je vooral voelt( ik in iedergeval ) is zown schock van ze zijn der niet meer.. jah ze zijn der nooit geweest aangezien ze fictief zijn maar jullie snappen het vast wel..


-----------------------------------


xFREAK




Ik moest alleen huilen toen Perkamentus overleed. Elke keer als ik het boek lees weer. Bij het laatste boek zit ik altijd zo in het verhaal gezogen, en het is zo mooi omschreven... Ik huil niet snel, maar ook niet nooit, een beetje gemiddeld. Ik huil natuurlijk dan ook uit teleurstelling omdat ik het jammer vind dat Perkamentus eruit is en zo bang ben dat het saai wordt  :P 


-----------------------------------


DragonFly




ik kreeg zo'n kil gevoel bij die scene toen perkamntus door sneep dood ging? ooh, ik had zin om door mijn boek te schreuren, en dan sneeps ogen uit te krabben.
Ik vond het zooo jammer dat harry niets kon doen, en dat perkamentus zich had opgeofferd om hem te laten leven. 
het was zo triest, toen ik bijna aan het huilen was.
en als ik dan van mijn kamer kom, vraagt mijn ma wat er is. 
oh niks, zeg ik dan, stofje in mijn oog!

arme perky


-----------------------------------


Jalf




Ja, ik moest bij iedere dood eigenlijk wel huilen... Najah... niet helemaal, want ik huilde eigenlijk nooit om de dood zelf, maar meer om de reactie van de mensen die achterbleven.

Cedric: Ik begon eigenlijk pas te huilen toen ik de reactie van Amos las... Het lijkt me echt heel erg om je eigen kind dood te zien. O_O

Sirius: De reactie van Harry deed het de eerste keer bij mij. Echter, toen ik het boek herlas en ineens de reactie van Remus zag vond ik dat eigenlijk 100 keer zo zielig. T_T Gewoon hoe die naar die Archway bleef staren en tegelijk Harry probeerde tegen te houden.

Dumbledore: Ja, Opnieuw die mentale instorting van Remus liet wat traantjes rollen. Arme jongen... T_T 


-----------------------------------


Viss




Bij de dood van Carlo in het boek moest ik niet huilen, maar toen hij in de film werd vermoord dacht ik: damn waarom sterven altijd de mooiste als eerst? :P 
Met de dood van Sirius en Perkamentus moest ik niet huilen maar ik was wel volledig in shock omdat ik het totaal niet zag aankomen.


-----------------------------------


Gompie32




Huilen moest ik niet, maar ik moest de dood van Sirius en Dumbledore wel effies laten zakken. Eigenlijk ben ik wel benieuwd naar hoe ze dat in de film gaan laten zien, het zal wel een erg droevige maar mooie scene worden.


-----------------------------------


Rooms_DD




Ik heb gehuild bij de dood van DD. 
Zo mooi geschreven, echt ik kon het gewoon niet geloven, najah huilen is een groot woord, ik zat met tranen in mijn ogen tesnikken laat ik het zo stellen  :P


-----------------------------------


hpfreakie




Toen ik las dat Perkamentus dood was,kreeg ik een koud gevoel in m'n maag,en ik las steeds dat stukkie opnieuw en opnieuw...K kon het niet geloven!!Maar volgens de geruchten zou Perkamentus volgende boek weer leven...


-----------------------------------


FireBolt428




ik wist het al op voorhand, dus kwam het niet echt als een verrassing toen ik het boek las, ik was wel verbaasd, maar ik moet eerlijk gezegd toegeven dat ik perkamentus al had zien sterven in boek 5....dus, nee, niet dat ik het niet jammer vond, maar, het kwam niet als een totale shock of verrassing, kies maar...


-----------------------------------


svenstein




ik had altijd wel dezlefde gedachtes en gevoelend als harry en toen sirius dood ging was ik echt overstuur! ik kon me gewoon zÃ³ goed indenken hoe harry zich voelde toen hij de man verloor die voor hem als enige in zijn hele leven als een soort vader had gediend! 

ik vond et echt zielig!


-----------------------------------


Sweetdevil




Ik heb gehuild bij de dood van Sirius en perkamentus
en ook bij de begrafenis van Perkamentus
Toch wel straf he ? 
Da iets zo goe verwoord en zo mooi geschreve is da ge dervan moet wene ? 

Achjha 
Het is dan ook geschreve door JKR :)


-----------------------------------


DragonFly




ik voelde mijn maag knagen bij de dood van Sirius en ik voelde mij dagen ongelukkig.
bij Perkamentus hetzelfde maar 10 keer erger. 
ik moest huilen en ik was lastig over vanalles.
ik kon niet zwijgen over Harry Potter,  :P 
ik vind het nu nog altijd zo erg, daarom heb ik in mijn fanfiction doen doorschijnen dat hij nog wel leeft, maar niemand weet voorlopig nog niet of hij nog wel leeft.


-----------------------------------


daniel lovaa




nou ik ging niet echt huilen bij eentje van hun..
ik huil dan niet zo snel hoor als het in een boek om iemand gaat..
ik vond het wel echt heel erg alle drie :

perkamentus: harry en hij hadden een hele sterke band...

carlo: voor de ouders en cho en natuurlijk zijn vrienden allemaal.

en sirieus: vooral voor harry wan thet was zijn enig zeg maar familie nog zo beschoude hij hem nu heeft hij niemand meer waarmee hij kan praten ...perkamentus en geen sirieus...


-----------------------------------


Hermion Granger




Bij de dood van Sirius heb ik nou niet echt gehuild, maar het scheelde niet veel, Harry's reactie daarop vond ik echt... *denkt na* ... niet voor woorden. Dan had ik het wel ff lastig.
 De dood van Perkamentus daar heb ik wel bij gehuild, een beetje. Gewoon hoe ze hem lieten afzienb, hoe hij sneep smeekte en dan oppeens een mega groot gevoel van woede. Sneep die Perkamentus dood?!?!?!?! Dat kon er bij gewoon ff niet in.
Bij de dood van Carlo heb ik niet gehuild. Het was vrij snel gebeurt vond ik, maar in de film wel. Daar heb ik een inniminni traantje gelaten.  :wink: 

gr.


-----------------------------------


princess__




Bij Carlo nee niet echt 

maar bij Sirius en Perkamentus , Perkamentus heb ik zeker drie keer moeten herlezen ik kon het gwn niet geloven  :o 
en Sirius was ik ook geschokt vond het gwn kei zielig voor harry 
de mensen die het dichts bij hem stonden gwn weggerukt ,,, of eerder
zijn vaderfiguren
wat ik nog zieliger vind maar dat was meer in de film 
de eerste film zag hij zijn ouders en zijn moeder lachte naar hem en ineens kijkt ze triest en legt ze haar hand op zijn schouder
toen had ik wel een huilbui was zo zielig toen hij zijn hand op de "hare" legde  


-----------------------------------


lOvely^Naatje;




Ik heb niet gehuild toen de personages doodgingen.
Ik vond het wel heel ontroerend.
Bij Sirius kwam het een beetje raar. Ik dacht die staat weer op en duelleerd verder, maar hij was dus dood. 


-----------------------------------


LavenderBrown




Ik vond in de boeken Sirius zo zielig :( De eerste keer moest ik er niet bij huilen, maar later wel. Misschien was ik toen op het moment heel emotioneel of zo xP En Perkamentus' begrafenis vond ik zo zielig, daar moest ik ook bij huilen, bij zijn dood weet ik niet meer.
En Carlo... Tja, dat was echt - FLASH CARLO DOOD - en toen werd er niet meer veel aandacht aan besteed, omdat Harry nog met Voldie moest vechten. Maar in de film vond ik dat wel heel zielig, zoals ze terugkwamen en de muziek begon te spelen en Fleur ging gillen en zo, en toen Hars en Carlo's vati allebei zo over Carlo heen hingen. Maar ik moest er niet bij huilen .. 


-----------------------------------


Miss. Danique Griffel




Toen ik de eerste keer boek 6 las moest ik niet huilen toen Perkamentus dood over de rand kieperde maar wel bij de begrafenis. Echt zielig, maar ik hoop natuurlijk dat zijn portret een grote rol in 7 gaat spelen. Perkie mijn favo personage.


-----------------------------------


Mrs. Watson




Bij Perkamentus eerlijk gezegd niet zo. Bij mij wel toen Sirius dood ging, je leeft zo met Harry mee en dan verliest hij ook nog zijn Peetvader! Bij de vierde film moet ik ook steeds wel bijna huilen als Cedric en Harry terug zijn op Zweinstein en Harry huilend verteld dat 'hij terug is' daar moet ik altijd wel om huilen x'( 


-----------------------------------


wizz gÃ­rl




ja ik moest huilen, maar daar schaam ik me niet voor. ik huilde vooral toen perkamentus doodging en felix een van zijn onaardse liedjes zong, ook ik bij zijn begrafenis. 
Maar toen carlo doodging pinkte ik niet zo veel traantjes weg. Ik had ook veel tranen in mijn ogen toen sirius langzaam door het zwarte gordijn viel.
maar ik ben geen baby! :P ik word gewoon snel emotioneel!! :wink:


-----------------------------------


karinpotter





Ik was wel eens verdrietig als er iets gebeurde in de boeken wat ik niet wou of waar ik het niet mee eens was maar ik heb alleen in boek 5 een beetje gehuild omdat niemand Harry geloofde en Sirius dood ging :cry:  :oops: 


-----------------------------------


DragonFly




Ik ben nu nog altijd triest om de dood van Sirius.
iki vond de personage zoo goed, dat ik hem niet weg wilde.
Ik hoop dat Remus, Tops en Luna ook niet doodgaan, want dan gaan ik nog veel harder wenen.
Perkamentus zijn dood wist ik al voor ik het boek las, omdat - je weet wel- niemand zijn mond kan houden, dus die schok was niet zo immens!


-----------------------------------


lotjesc




Ik moest huilen bij de dood van Sirius ik vond het zo zielig voor Harry en ook bij Carlo ik vond het zo erg dat Harry het allemaal had moeten zien en bij Perkamentus omdat hij gewoon zo goed was Harry kon altijd op hem vertrouwen en Perkamentus is vermoord door iemand die hij vertrouwde omdat Malfidus zelf het niet kon


-----------------------------------


Wemelin




Ik weet niet meer of ik huilde.. In de films iig niet, want ik huil niet met mensen erbij (en ik was in de bioscoop), maar volgens mij huilde ik wel toen Perkamentus doodging. 
Bij Sirius had ik alleen een brok in m'n keel...  :cry:


-----------------------------------


kjell-lovers




Ik zat alleen beneden toen ik het 5de boek las. Er is toch wel een traan ontsnapt toen Sirius doodging.
Ik vond het gewoon ontroerend.
Bij Perkamentus niet. Ik weet niet waarom, ik denk dat ik gewoon niet zo gehecht was aan het personage.
Ik ben naar de cinema gaan kijken naar de 4de film. Toen heb ik ook moeten wenen wanneer Carlo stierf. Ik ben nu eenmaal een emotioneel persoon wat betreft films. 


-----------------------------------


Rosa-Witch




ik heb tot nu toe:piedere keer als iemand doodging gehuild *zucht* ik zie het helemaal voor me, en het voelt ook bijna net alsof ik die persoon kende en er supergoed mee bevriend was :shock: naja, iedere keer als ik de boeken lees zit ik weer te huilen haha:p
ach ja :) 
XXX


-----------------------------------


Perkomentoes




toen ik voor de eerste keer potter 6 ging lezen toeen kreeg ik wel wat natte ogen op het eind hoor.

ik vond het wel zielig

en in potter 4 de film kreeg ik ook wel een beetje traan ogen bij de terug komst van het dolhof :cry:   maarja meer ook niet


-----------------------------------


Silveryne




In de eerste boeken heb ik er eigenlijk niet zo heel veel van gemerkt. Misschien in het derde deel wanneer ze in het Krijsende Krot waren.
Bij deel zes kon ik het op het eind niet droog houden, de tranen stroomden over mijn wangen van woede en verdriet. :cry:


-----------------------------------


bateendje




Ik heb vreselijk gejankt bij de dood van Sirius.
Ik moest zelfs mijn boek dichtdoen omdat ik niets zag door de tranen heen.
Ik heb zeker 10 minuten gehuilt.
Later in het boek, ik de kamer van Perkamentus, 
waar Harry zit te schreeuwen en de puber zit uit te hangen heb ik ook moeten huilen. Niet omdat iemand toen dood was, 
maar gewoon omdat ik dat moment gewoon vreselijk vond.
Toen ik het boek later opnieuw las kwamen er geen tranen, maar wel een brok in m'n keel.
Toen andere personages stierven heb ik niet gehuilt.
Carlo kende je toen niet zo goed, dus dat was niet erg (of toch niet zo).
Maar het moment na zijn dood, buiten the maze, toen kreeg ik wel 'emotionele' kriebels.
En met Perkamentus, wel mijn zus kond haar mond nu eenmaal niet houden, 
ik wou niet echt weten wie dood ging in boek 6.


-----------------------------------


daniel lovaa




Ik heb vreselijk gejankt bij de dood van Sirius.
Ik moest zelfs mijn boek dichtdoen omdat ik niets zag door de tranen heen.
Ik heb zeker 10 minuten gehuilt.
Later in het boek, ik de kamer van Perkamentus, 
waar Harry zit te schreeuwen en de puber zit uit te hangen heb ik ook moeten huilen. Niet omdat iemand toen dood was, 
maar gewoon omdat ik dat moment gewoon vreselijk vond.
Toen ik het boek later opnieuw las kwamen er geen tranen, maar wel een brok in m'n keel.
Toen andere personages stierven heb ik niet gehuilt.
Carlo kende je toen niet zo goed, dus dat was niet erg (of toch niet zo).
Maar het moment na zijn dood, buiten the maze, toen kreeg ik wel 'emotionele' kriebels.
En met Perkamentus, wel mijn zus kond haar mond nu eenmaal niet houden, 
ik wou niet echt weten wie dood ging in boek 6.


zo erg had ik het nou ok weer niet ..
eigenlijk moest ik helemaal bij niemands dood huilen ,
warrom weet ik niet maar tog...
ik kon wel heel goed met de personages mee leven :P
Vondt de dood van sirius heel erg voor harry, het was zijn enige bekende zeg maar nog eigenlijk gewoon familie...:P!

de dood van perkamentus vond ik ok wel erg maar niet dat ik er om moest huilen...
echt vreselijk..dat wel..

maja doeii!


-----------------------------------


roosje




niet echt keihard gehuild ofzo... ik vond het alleen best wel naar dat ze dood zijn, maar het zou ook saai zijn als ze niet dood zouden gaan... weet je wat, laat harry ook maar doodgaan :)  het brengt leven in de brouwerij.. (bittere ironie)


-----------------------------------


Lucius Malfoy-Deatheater




Als ik mag spreken over een gebeurtenis uit de film (aangezien ik in de boeken nog maar aan deel 5 bezig ben), dan moet ik zeggen dat in film 4 ik wel tranen kreeg toen Perkamentus zijn 'Zweinstein eendracht en macht' speech gaf, dat kwam vooral door die muziek...

Ik zal wrs ook een traan laten als ik zal lezen als Sirius en Perkamentus sterven en zo zullen er nog een boel dingen volgen.  :wink:


-----------------------------------


Wemelin




Veel mensen hier hebben toch wel gehuild bij de dood van Sirius... Dat vond ik eigenlijk helemaal niet zo'n emotioneel moment. Ik had wel een beetje een brok in mijn keel maar helemaal geen tranen, en dat heb ik snel, geloof me... In de vijfde film gaat dat denk ik (hoop ik) wel een emotioneel moment zijn, dat was ook zo bij de dood van Carlo. Ik vind het knap dat ze dat zo'n emotioneel moment hebben laten worden, omdat Carlo helemaal geen belangrijk persoon is voor Harry.

Ik vind de dood van Sirius wel erg, maar het moment waarop het gebeurt vind ik niet emotioneel. Ik kan niet uitleggen waarom... Misschien omdat het een tijdje duurt voordat Harry het doorheeft en de lezer (ik iig wel) heeft het al langer door. Misschien omdat Lupos heel kalm blijft, of dat Harry niet moet huilen, of omdat alles gewoon doorgaat, of weetikveel. Perkie's dood vond ik wel emotioneel, ik moest huilen de eerste keer, maar daarna niet meer. 


-----------------------------------


anneke353




ik heb alleen gehuilt met de boeken en ik vond het eigenlijk wel stom omdat het ten slotte maar fictie was 
 ik huilde niet op het moment dat  sirius carlo of perkamentus dood gingen maar op het moment erna dat iedereen begint door te krijgen dat ze er echt niet meer zijn


-----------------------------------


Feel&lt;Free




ik geef eerlijk toe dat ik erg moest huilen toen Sirius dood ging, bij Perkamentus en Carlo was ik wel even stil,,maar dat deed me niet zo heel veel maar bij Sirius toen heb ik best wel wat tranen laten gaan  :oops:


-----------------------------------


--&gt;innie&lt;--




bij de film 4 heb ik echt zitten huilen gewoon :P 
in de boeken heb ik altijd als ze dood gaan denk ik okee was dit het maar dan de volgend blz als ze dat dan zeggen enzo moet ik ook huilen :P 
maar ik ben best wel zo'n persoon die snel huilt hoor :P


-----------------------------------


Choco




Ik heb niet echt moeten huilen volgens mij de eerste keer toen ik de HBP las, meer even slikken. Maar ik heb wel een andere keer volgens mij er een traantje om gelaten :') Bij de film heb ik ook een keer een beetje zitten janken bij de dood van Cedric..

Oh ja, wat ook echt superstom was van mijzelf: ik keek op dit forum toen het Engelse boek uit was en ik ging de Nederlandse lezen, en dus zag ik al dat Perkamentus dood ging :(


-----------------------------------


pigwidgeon




Bij de dood van Cedric was ik te verbouwereerd om ook maar aan huilen te denken. :shock: 
Bij Dumbledore aan de andere kant, heb ik tranen met tuiten gejankt :cry:  :cry: Het hield maar niet op. En het heeft weken geduurd voor dat ik het een beetje had verwerkt. :oops: 


-----------------------------------


Tops&lt;3




Ik moest niet huilen bij Carlo of Sirius. Al hoewel vond ik het bij sirius wel heel erg omdat harry zeg maar weer een soort ouder was verloren. Bij de film kreeg ik wel tranen in mijn ogen toen die vader van carlo zo moest huilen. En bij Dombledore in het boek heb ik toch wel even een traantje laten gaan.


-----------------------------------


Jet




In de boeken moest ik niet huilen toen Carlo en Sirius dood gingen. Misschien moest ik wel even een traantje wegpinken bij Sirius als ik niet al had geweten dat hij dood zou gaan in boek 5. Ik wist het dus (helaas) al. Bij Perkamentus moest ik wel echt huilen. Toen hij dood ging natuurlijk, maar het ergste was toen Perkamentus zo ontzettend zwak was (dit was in die grot) en Harry hem moed probeerde in te praten: 'Niet bang zijn Parkamentus.'
'Ik ben niet bang, ik ben bij jou, Harry.' Toen werd ik helemaal week vanbinnen. 
In de film the Goblet of Fire moest ik huilen toen Carlo dood op de grond lag en zijn vader naar hem toe rende en over Carlo heen boog en snikkend riep: 'It's my son! My son!' Vreselijk zielig was dat en ik leefde helemaal mee. Ik vind het wel fijn als ik me helemaal in kan leven in een film of een boek. Wat ik wel hoop is dat niemand me dan ziet. ;) In de bioscoop is het gelukkig donker.


-----------------------------------


*_eOwyn_*




ik niet 
ik vond het wel zielig
maar echt huilen moest ik niet

ik heb 1x bij een boek moeten slikken 
maar dat was omdat hoe de hoofdpesoon overlijd 
erg dicht bij mijzelf ligt
ze overlijd namelijk aan borstkanker
en veel mensen in mijn familie hebben leukemie
(boek:er komt een vrouw bij de dokter)


-----------------------------------


MissHermiej




Eerlijk is eerlijk, ook ik heb wel eens een traantje gelaten bij Harry Potter. Bij Carlo niet toen hij in het boek doodging, maar toen ik in de bios zat... Hoe de tropmetten en de trommels nog klinken, en dan, als ze beseffen dat er iets hÃ©Ã©l erg mis is... Carlo's vader die naar beneden rent en zich snikkend op zijn dode zoon werpt, zÃ³ erg gewoon...En vooral bij de speech van Perkamentus hield ik het niet droog. 
Bij Sirius, was het, vreemd genoeg, veel minder erg. Ik wist het al een beetje van te voren, dus het was ook geen schok ofzo... Maar ik denk dat ik, als ik in de bios zit (wat helaas nog wel een tijdje duurt) het ook niet droog ga houden, als ik het dan ook echt voor mezie lijkt het altijd veel erger.
Het ergst was het bij Perkamentus. Ik wist het al van tevoren, het was geen schok, maar ik vond het zo ontzettend ontroerend geschreven... Tijdens het stuk over de begrafenis had ik een brok in mijn keel, maar ik bleef doorlezen. Maar toen ik het boek uit had kwamen de tranen ook vanzelf. Die laatste zin was naar mijn mening ook heel emotioneel. (Ik weet het niet meer precies, maar de zin eindigd met zoiets als: "... hij zou in ieder geval nog een glorieuze dag van vrede beleven..." )
Ik lijk misschien een beetje over-emotioneel, maar zo ben ik dus gewoon....


-----------------------------------


Lupos-freak




Tijdens een HP-boek of film heb ik zelf nog nooit moeten huilen, ook al ben ik nogal emotioneel op dat vlak. Maar als ik naar de soundtrack luister, naar dat fragment als Carlo sterft, dat komen er wel traantjes. Bij de filmmuziek heb ik dat, terwijl ik het niet bij de boek of het film heb. Maar tijdens die muziek zie ik dat beeld weer voor me in m'n fantasie. En men zegt altijd dat fantasie extremer is dan de realiteit/of wat je echt gezien hebt. En misschien daarom...

Bij Carlo vond ik het in het boek helemaal niet ontroerend. Het was nogal onverschillig vond ik. Terwijl het in de film dan weer zo'n groot drama was. Maar in de film was het zo overdreven. Amos die om zijn zoon roept, Perky's speecht. Het is een beetje te veel voor ik er echt emotioneel zou bij worden. 

Sirius was wel enorm triestig geschreven. Maar ikzelf bleef er nogal onverschillig bij. Sirius is eigenlijk nooit echt goed geweest, hij heeft nooit heel leuk gedaan tegen Harry. Behalve toen Harry hem net gered had.

Perkamentus was dan weer heel wat triestiger geschreven. Maar ik had geen tijd om er emotioneel van te zijn, omdat ik steeds zo razend was op Sneep. Bij Perkamentus' begrafenis lette ik dan weer vooral op de aanwezigheid van sommige mensen, dat het ook niet echt emotioneel meer was...


-----------------------------------


lovely luna




Ik heb boek zes nu al een heleboel keren gelezen en nog steeds moet ik huilen als Perkamentus dood is... si want als hij dood gaat dan komt eerst de achtervolging nog en dan ben je nog soort van boos maar op t moment dat Harry samen met Hagrid naar Perkamentus loopt als t besef komt... en tijdens de begrafenis als Ginny en Hermelien dikke tranen huilen dan hou ik t ook niet droog...


-----------------------------------


Kellytje




huilen is een groot woord hÃ©.
ik moest niet echt huilen bij de boeken (films)
maar ik kreeg wel zo'n brok in m'n keel.
En zo'n gevoel van: 'nee, dit kan niet waar zijn'
maar om mij bij boeken te laten huilen moet je al veel doen denk ik :P


-----------------------------------


christientje




Nou, toen boek 6 uit was in het Engels hadden mijn moeder en ik meteen twee ervan bij de bieb gehaald. We kwamen allebei tegelijk bij het stukje waar Perkamentus dood gaat en toen liepen we tegelijk naar elkaar toe en moesten allebei heel hard huilen (waren allebei ongesteld geloof ik :lol: haha) wij elkaar de hele tijd troosten natuurlijk. Achteraf gezien was dat eigenlijk best grappig maar toen hadden we echt het gevoel alsof de wereld verging.


-----------------------------------


watsonette




Ik moest een beetje huilen bij de dood van Perkamentus & bij de begravenis . 
Bij Sirius & Carlo moest ik niet huilen . 
Bij carlo kreeg ik meer een brok in mijn keel .
Ik denk dat het gewoon kwam omdat Perkamentus gewoon een belangrijke rol speelt in Ã¡lle HP boeken . Ik kreeg ook tranen in mijn ogen toen Harry Hagrid omhelsde toen hij terug was uit Azkaban ( HP 1 ) 

Groetjes Lisa  :D


-----------------------------------


HERMELIEN22




ik moest huilen bij de dood van sirius toen hij achter die boog viel en niet meer tevoorschijn kwam verder huilden ik ook bij de dood van perkamentus vooral toen felix een droevig liedje liet horen ook huilde ik bij de dood van carlo toen hij daar zo lag en perkamentus en de andere naar hem en harry toe kwamen
dit stukje heeft er misschien niet veel mee te maken maar ik vond het wel zielig dat muil de hond van hagrid vast zat in dat brandende huisje van hagrid ik moest ook daarbij huilen


-----------------------------------


James Potter




ik heb het boek harry potter en de fakkel met de groene vlammen gelezen.
en toen iemand hermelien wou doden sprong dobby er voor en zei:
'niemand mag een vriend van harry potter doden'
en toen ging hij zelf dood.
toen moest ik echt huilen.
en wat ik nog erger vond was dat ze geeneens wisten dat hermelien haar leven aan dobby had te danken.
en dobby werd begraven in saoedi arabie omdat die daar was geboren en harry kon niet mee en toen kuste die hem op zijn hoofd
dat was echt heel tragisch :cry:  :cry:


-----------------------------------


karinpotter




Bij carlo niet in de film en ook niet in het boek, dat vond ik niet zo erg :oops: 

Toen ik de eerste keer OotP las had ik zoon medelijden met Harry. Sirius was zijn enige familie en de ene die hem begreep. Ik heb het boek nu ook aan het lezen en ik hoop dat ik morgen als ik bij dat stuk ben ook weer ga huilen :P want dat betekend dat ik een boek en dat stuk nog stees mooi vind... Ik hoop ook dat ze het mooi verfilmen.
Bij Perkamentus was het wat minder ik vond het wel zielig maar ik geloof niet dat ik tranen heb gehad. Het is ook zo lang dat ik het gelezen heb ik denk dat ik dat nog maar eens ga doen :wink: 

Tranen hebben is eigenlijk iets heel moois....


-----------------------------------


Lily Emma




Ik huil meestal nooit bij een boek of film. Ik heb ook niet echt gehuild bij een boek of film van Harry Potter, dus. De enigste keer dat ik echt bijna moest huilen was bij Anne Frank en The Titanic, dus. Maar ik kreeg zeker wel een brok in mijn keel toen Perkamentus & Sirius stierven. 


-----------------------------------


Smoky




De eerste paar keer dat ik HBP las, moest ik niet huilen..
Maar laatst toen ik hem las wel. De laatste paar hoofdstukken vond ik ineens veel en veel zieliger dan dat ik me kon herrineren.
Misschien kwam dat wel een beetje omdat ik sowieso al down was die dag...


-----------------------------------


Schaduwmeisje




Heejj 

In het verhaal bij Sirius dacht ik meer van hmm okÃ© jammer voor harry maar ik lees verder:) 

Bij Perkamtus vond ik het heel zielig dat hij Sneep smeekte. Maar daar voelde ik niet veel bij. Alleen bij de begrafenis vond ik het echt te zielig.. kreeg ik wel ff een traantje :oops: 

Bij Carlo vond ik 't niet erg
alleen in de film dat die vader zo begint te schreeuwen kwamen er ook wel wat traantjes..  :wink: 

Schaduwmeisje


-----------------------------------


Emalisse Timperly




Ik moest wenen bij de dood van Sirius en van Perkamentus maar van de dood van Carlo was ik niet zo erg aangedaan. Carlo had ook niet echt zo'n belangrijke rol in eht verhaal zoals Perkamentus of Sirius dus ik denk ook dat het daarom is. Sirius en Perkamentus hadden ook een goede band met Harry.


-----------------------------------


Glauces




Ik kreeg een flinke brok in mijn keel toen Sirius en Perkamentus dood gingen. In eerste instantie had ik iets van: hÃºh~!?! wat is dit nou weer? dat kan toch niet.. Sirius dood? Perkamentus dood? Maar toen het tot me doordrong heb ik wel een traantje gelaten :P Bij Carlo niet.. hij boeide me niet zo heel erg veel  :wink:  In de film vond ik het wÃ©l erg...  :P


-----------------------------------


Chaja-girl




Ik moet meestal niet huilen omdat een persoon dood gaat, (hoewel ik het super vervelend vind dat ze dood zijn) maar ik huil altijd om de manier waarop de gevoelens van de hoofdpersonen na de dood worden beschreven. 

Vooral bij Perkamentus, had ik zo'n leeg en.. nou ja, depressief gevoel van binnen...


-----------------------------------


Kat




Ben best wel een jankerd hoor. :oops: 
bijvoorbeeld in de film waarin Carlo stierf en die vader echt uithaalde van verdriet.
Ik had het er erg moeilijk mee toen Lupos weg ging en met wat hij zei.: "I've looked worse." arme ziel.
en met de dood van Perkamentus schrok ik wel, maar de tranen kwamen pas echt toen ik de titel van het volgende hoofdstuk las: 'the white tomb'
Bah. Om een of andere reden krijg ik nog steeds kippenvel bij het lezen van die begravenis.


-----------------------------------


Shirley




Ik moet eerlijk zeggen dat ik bij de dood van geen enkele personage heb gehuild. Misschien ben ik dan een koude kikker, maar het is gewoon zo. Ik vond het niet lÃ©uk maar gehuild heb ik dus ook niet.

Wat ik nog wel weet is dat ik de dood van Sirius gewoon veel erger vond als de dood van Perkamentus. Geen idee waarom, maar met Perkie had ik veel minder moeite. xD 

Hoe dan ook ze zegt dat al die doden een reden hebben, dan hoop ik maar dat het een verrekte goede is. xD


-----------------------------------


Carla




Ik moest in de boeken huilen bij de dood van Sirius en Perkamentus (pas bij de echte emotionele scÃ¨nes, dus bij Harry's beleving en de witte tombe van Perkamentus). In de films moest ik ook wel een beetje huilen bij de dood van Carlo. Ik ben dus niet echt een koele kikker, maar het ligt ook aan de manier van schrijven/filmen. Ik huil dan niet om het personage, maar om de emoties die Harry heeft. Zoiezo moet ik vrijwel altijd huilen als iemand anders huilt, dat zit gewoon in me.


-----------------------------------


SR




Ik kreeg wel tranen in mijn ogen toen Carlo dood was (had het boek4 nog niet gelezen), maar dat kwam omdat ik het zag. Bij Sirius en Perkamentus had ik niet echt de neiging naar huilen omdat ik het las, maar misschien als ik ze in de cinema zie wel.


-----------------------------------


Lilytje




Ik heb niet moeten huilen bij Carlo (ik vond hem altijd al een kwal), maar bij Sirius wel, het was zoo erg voor Harry :cry: . Bij Perkamentus heb ik ook niet meteen moeten huilen, maar pas iets daarna, toen ik besefte dat hij werkelijk weg was. En als in HP7 Harry doodgaat... dan weet ik nu al dat ik ga moeten huilen...


-----------------------------------


KimMeke




Ik heb niet echt gehuild, maar ik vond het wel heel erg! Als ik het voor de zoveelste keer weer lees, vind ik het nog steeds even zielig! Bij sirius is dat hetzelfde. En inderdaad de begrafenis van Perkamentus was nog zieliger dan het moment dat hij werd vermoord. En dan huilende Hagrid  :cry:  Ik hoop maar niet dat er in Boek7 iemand 'belangrijks' dood gaat!  :cry:  Want dan hou ik het denk ik niet meer. ! :wink:


-----------------------------------


Rhona




alleen bij perkamentus heb ik gehuild. Dat vond ik zo zielig, en ik zat zo enorm in het verhaal. Alsof ik het zelf mee maakte. Maar perkamentus zijn dood vond ik ook zoveel erger en intenser dan bij sirius en carlo. 

Bij sirius en carlo was het zo gebeurd. Carlo en AK, en Sirius viel achter het gordijn. Maar bij perkamentus leefde je er echt helemaal naartoe. En toen stroomde er wel traantjes uit mijn ogen. Ik hou mijn hart vast voor boek 7, waar waarschijnlijk nog wel meer doden gaan vallen.


-----------------------------------


Elyn




bij Carlo totaal niet bij het boek, wel vochtige oogjes bij de film. maar ik had Carlo toch al niet zo graag dus van mij mocht hij dood.
Bij Sirius vond ik het wel heel erg, de eerste keer weende ik wel veel, nu niet meer... 
En Perkamentus vond ik al even erg, maar die begrafenis maakte het nog dubbel zo erg.. dus ja.


-----------------------------------


M'leen




Ik heb niet Ã©Ã©n keer gehuild bij het lezen van de boeken. Al moet ik toegeven dat ik bij de dood van Perkamentus wel een brok in mijn keel kreeg en bijna vochtige ogen had. Dat vond ik toch wel erg jammer. 

Misschien kwam dat ook wel omdat ik op vakantie was waar het heel vervelend was en ik me dus compleet op het boek had gestort. Ik huil niet snel bij boeken of films.


-----------------------------------


Snoepje




Bij Carlo moest ik niet huilen, ik vond het niet zo heel erg. Bij Sirius had ik veel meer moeite en moest ik minimaal 1 traantje wegpinken. Bij Perkamentus was ik eerder geschokt dan dat ik moest huilen, had het echt niet aan zien komen.


-----------------------------------


Bernou




Ik heb bij geen enkel personage gehuild omdat deze overleden was, maar ik moest wel bijna huilen bij Perkamentus toen Felix begon te zingen. Dat vond ik een heel mooi stukje. Hierbij moest ik bijna huilen. Bij Sirius of Cedric heb ik niet hoeven huilen en had ik ook niet dat ik bijna moest huilen, maar bij Perkamentus dus wel..^^


-----------------------------------


Annaaa




Bij Carlo moest ik niet huilen. omdat Rowling er verder niet diep op inging ofzo.

Bij Sirius moest ik wel heel huilen, maar niet zo erg als bij Perkamentus, omdat het gewoon zo ontroerend was, met de begravenis en het lied van felix. 

Maar met Sirius moest ik ok wel huilen hoor, hij is wel  mijn favoriete personage.. en daarna Perkamentus..


-----------------------------------


Sabrè




Dat Carlo dood ging boeide me eigenlijk niet zo heel veel, vond het niet echt een interessant personage eerlijk gezegd.. 
Bij Sirius weet ik het niet eens meer, volgens mij was ik echt heel erg geschokt toen hij dood ging. Dat was ook echt heel erg onverwacht eigenlijk.
Bij Perkamentus moest ik wel huilen, dat was gewoon zo zielig. En zijn dood werd ook heel uitgebreid besproken, bij Sirius veel minder en bij Carlo eigenlijk helemaal niet... Dus dat maakte het ook al weer extra ontroerend zeg maar...
Ik ben benieuwd naar de slachtoffers in het volgende boek, ze zeggen dat een belangrijk personage dood gaat.. Ik ben benieuwd.......



-----------------------------------


Deanuz Snape




Bij Carlo heb ik nooit gehuild, en dat zal ik ook nooit doen. Dit omdat ik niet zo veel met het personage had.
Bij Sirius daarintegen heb ik gebruld. Hij is Ã©Ã©n van mijn favo personages, het is gewoon een schat van een man.
Daar komen we bij Perkamentus! Daar heb ik ook de nodige emmers voor moeten leegmaken. Leek net alsof mijn opa dood ging, alleen ehh iets minder  :roll: .

Sirius is dus Ã©cht wel het grootste verdriet geweest =P


-----------------------------------


Femke.




Bij de doo van Perkamentus heb ik toch wel een traantje gelaten. En in de film had ik bij de dood van Carlo ook wel een brok in m'n keel, niet omdat ik Carlo nou zo geweldig vond, maar omdat het zo mooi geacteerd was!


-----------------------------------


boekenwurm




Bij de dood van Carlo in het boek heb ik niet gehuild, het was meer een reactie van; He! Dat mag niet.. Carlo was net zo'n leuk personage. De film is wel een ander verhaal. Ik heb dan wel niet gehuild, maar het was wel heel erg zielig. Vooral dat moment dat Carlo's vader het doorheeft dat zijn enige zoon dood is. 

Bij Sirius dood heb ik een hele tijd gedacht dat hij  nog achter het gordijn vandaan zou komen. Het was wel vervelend dat, dat dus niet zo was. Maar ik heb niet gehuild. Was wel erg boos op Harry, dat hij in die val trapte. 

Perkamentus dood was echt een hele grote schok. Al had ik wel een beetje zoiets zien aankomen, toen hij dat drankje in die grot dronk. Maar de begrafenis vond ik het allerergste, en alle reacties. Ik heb wel heel wat moeten wegslikken. En dat zegt wat, want ik heb nog nooit bij een boek gehuild.  


-----------------------------------


smartie728




Even kijken.. bij de dood van Carlo had ik zoiets van 'ohh jammer' maar meer ook niet. Dat personage kende je ook niet zo heel goed in ieder geval zo dacht ik erover. 
De eerste keer dat ik las dat Sirius dood ging moest ik wel even slikken, vond ik echt niet leuk! Maar als ik het nu lees heb ik daar geen last meer van.
Deel 6 heb ik nu 2 keer gelezen, en bij beide keren had ik echt tranen over mn wangen rollen bij de dood van Perkamentus, vond het zo zielig! En dat terwijl ik nieteens zo heel emotioneel ben.


-----------------------------------


Pottergirl




Oei, huilen bij boeken... Dat gebeurd bij mij niet snel. Wel waterige oogjes + brok in de keel :') Maar huilen nog niet echt.

Cedric - Bij zijn dood heb ik tijdens het lezen van het boek niet gehuild omdat het allemaal vrij snel ging, maar de reactie van Harry erna vond ik wel ontzettend sneu om te lezen. Maar niet huilen. Bij de film vond ik het nog wat dieper omdat je het echt ziet, toen kreeg ik wel waterige oogjes.

Sirius - Vond ik vreselijk om te lezen, vooral omdat Sirius wel Ã©Ã©n van m'n lievelingspersonages is. Brok in m'n keel en waterige ogen vanwege Sirius' dood en Remus' + Harry's reacties, maar niet huilen :')

Dumbledore - Vond Dumbledore eigenlijk best wel irritant worden op het laatst xD Maar ik vond hoe Harry en de anderen (met name Remus en McGonagall) reageerden op de dood van Dumbledore wel heel erg om te lezen en daardoor kreeg ik toch een brok in m'n keel. En de begrafenis was vreselijk.

Ben heel benieuwd hoe ze de dood van Sirius hebben verfilmd in film 5, want films werken meestal 'beter' op m'n emoties, daar word ik echt ingetrokken. Dus ben benieuwd... :')


-----------------------------------


Sophie Wemel




Bij mij is huilen bij een film heel zeldzaam, maar bij een boek kan ik je niets verzekeren. :wink: 

Cedric: Dat vond ik nou echt erg. Vooral bij Harry die dan Cedric niet wou loslaten en zelf aan het huilen was. Toen moest ik even een traantje wegpinken...

Sirius: Dat vond ik ook erg, net zoal ik al zei bij Cedric. Toen Harry dan ook erg veel verdriet om had vond ik ook verschrikkelijk.

Dumbledore: Die begrafenis vind ik het verdrietigste van allemaal. Ik heb me toen moeten inhouden om niet in tranen uit te barsten.


-----------------------------------


la_ma




ik heb altijd wel iets als er iemand in een boek dood gaat.
tranen springen me dan in de ogen.
mijn hp boeken zijn best nat er door geworden zoals bij de dood van perkamentus en sirius en toen hedwig aangevallen was.
alleen als ik het drie keer gelezen heb hoef ik niet meer te huilen maar het lucht wel op :oops:


-----------------------------------


Lanfir




Bij de dood zelf van de personen hoefde ik eigenlijk niet te huilen. Bij Cedric moest ik huilen om de woorden die Dumbledore sprak, dat vond ik zo mooi :)
En bij de begrafenis van Dumbledore zelf heb ik het ook niet droog gehouden....
Dat van Sirius vond ik minder om te janken, maarja daar werd de begrafenis enzo niet beschreven. Toen moest ik wel huilen toen Harry helemaal flipte om die gestolen spullen.


-----------------------------------


Kevin.




Cedric- Ik moest niet huilen bij zijn dood. Maar de woorden die Perkamentus over hem zei vond ik zo mooi, dat ik wel een traantje weg pinkte.

Sirius- Bij zijn dood moest ik huilen, omdat Harry hem nog geen eens zo lang kende en dat hij zo werd weggenomen vond ik best wel erg.

Perkamentus- Bij zijn dood moest ik echt huilen, want ik zag het niet aankomen en Perkamentus is 1 van mijn favoriete characters.


-----------------------------------


Jessica-Malfoy




Ik kan niet zeggen dat ik bij de originele boeken & film een traantje heb gelaten. Maar bij sommige fanfiction verhalen (draco/ginny ships verhalen) ween ik soms wel want er zijn daar vele verhalen echt zo goed en emotioneel geschreven dat ik het soms wel es moeilijk krijg  :oops: 

Eigenlijk niets om zich over te schamen hÃ© want dat is een teken dat het verhaal u aangrijpt en zo goed geschreven is... Chapeau voor die schrijvers zeg ik dan. 


-----------------------------------


gwomyr




Ik vond het een moeilijk stuk op de begrafenis van Perkamentus, toen Harry tegen Ginny zei dat ze elkaar niet meer konden zien en toen het tot hem doordrong dat Perkamentus echt weg was. Toen heb ik wel een traan gelaten...

Bij Carlo niet, die had je nog niet echt leren kennen, vind ik.

Bij Sirius kreeg ik wel een krop in mijn keel...


-----------------------------------


Glauces




Bij de dood van Carlo heb ik niet gehuild. Dat kon me eigenlijk niet zoveel schelen, omdat ik hemt och niet mocht (hij was toch een beetje een rivaal van Harry, he  :wink: )
Bij de dood van Sirius kreeg ik wel een brok in mn keel, ik vond het heel zielig voor Harry, maar ik moest niet echt huilen.
Toen Perkamentus dood ging, had ik in eerste instantie iets van: HUH? wat?  :?  Wat is dit nou weer? De 'begrafenis' was wel heel erg ontroerend.  :o


-----------------------------------


nirphania




Ik ben gewoon een watje wat dat betrefd.

carlo :arrow:  dit kwam zo als een schok ineens was ie dood, dat had ik toen (al die jarengeleden) helemaal niet verwacht en het was ook niet zo dat er naar toe werd gewerkt. Dus op het moment zelf niet nee maar daarna toen ik las dat harry er zoveel moeite meehad von ik het wel zielig.

sirius :arrow:  ja echt wel envooral met dat gesprek erna tjeetje wat een rot stuk is dat toch om te lezen (kan de woorden steeds niet meer lezen :?)
maar je dat vind ik echt zielig, en helemaal als perkamntus aan het eind van het gesprek ook huilt. Ik kan er niet tegen als mannen huilen of dat nou in een boek is of echt.

Perkamentus :arrow: toen hij van de toren af werd geblazen had ik nog zoiets van als ik verder lees is er niks aan de hand. Maar dan heb je dat stuk dat hij bij hem knielt enzo en toen kwamen de tranen bij mij, en natuurlijk op de begrafenis.

En het rare is ik heb de boeken nou allemaal al een paar keer gelezen maar iedere keer word ik weer emotioneel van. :?


-----------------------------------


FayWinter





Of ben je een koele kikker en heb je geen traan gelaten?

Yup, dat ben ik. Nah het was het zielig waarneer Carlo stierf, maar dat was het ook. Ik heb nog niet gezien hoe Sirius en Perkamentus dood gaan, dus daar kan ik niks over zeggen.

Ps. Ik zie altijd liever de films, omdat het wat extra heeft.


-----------------------------------


Hermione_Granger&lt;3




Ik vond de dood van Sirius super erg, maar ik had geen tranen ofzo in de ogen. Dit was bij de dood van Dumbledore wel het geval. Ik voelde me echt een paar dagen slecht na zijn dood!  :cry:


-----------------------------------


MissGranger




Ik was eerst nog niet zo'n fan, want ik was toen nog best jong, maar ik ben begonnen met lezen toen 6 ong. uitkwam. Maar mijn zus had me alles al verteld dus dan is het minder erg. Maar ik vond het eigenlijk wel best lullig dat ze het had verteld, maar dat kwam vooral omdat ze dacht dat ze het nog wel kon vertellen, ze dacht dat ik nog niet zo'n grote fan was... :cry:


-----------------------------------


JanPiraat




Ik ben niet echt zo'n grote fan van harry potter maar het zijn wel de enige 6 boeken die ik gelezen heb maar 1 keertje en vaak verbaas ik mij als mijn 2 kleine zusjes tegen elkaar vertellen dat ze hem al 5 keer hebben gelezen maarjah ik heb de film pulp fiction ook al 10x gelezen maar even on-topic eehm ik heb niet gehuild omdat ik niet zo'n grote fan ben en omdat ik niet zo emotioneel ben


-----------------------------------


Tessa Tinkels




Toen ik las dat Sirius doodging, was ik helemaal geshockeerd, zo'n beetje zoals Harry ^^'
Rowling scrijft ook precies zÃ³ dat je wel verward en in schock moet zijn, omdat Harry dat ook is. Vooral bij Dumbledore's dood schrok ik me dood. Zijn begrafenis was ontzettend triest en ik denk wel het dat dat me het meeste raakt in alle boeken. Ik moest niet huilen, maar toen ik dat 's morgens lasheb ik een hele dag afwezig op school gezeten en staane r in mijn schriften hele evrhandelingen over dat hij terug moet komen en hoe.
Terug bij Sirius: zijn dood was voor Harry erg pijnlijk omdat hij een vaderfiguur had en ik leefde met hem mee. Dat stukje erna, dat hij emt van alles gooit is ontzettend triest. Na boek 6 heb ik boek vijf nog een keer gelezen en als je dan beseft dat Harry een jaar later ook de man verliest die hem helpt Sirius' dood te verwerken, wordt het echt in en in zielig. 
Carlo's dood kwam vooral heel onverwachts en op dat moment vond ik het neit zo erg, maar in dat stukje als hij teruggekeert is en ich aan Carlo vastklampt, op dat stukje was het wel even slikken.


-----------------------------------


Auror89




Ik word niet gauw emotioneel, ik moest dus ook niet huilen toen er een dood plaatsvond. 
De dood van Carlo ging vind ik te snel om er echt om te huilen.
Bij Sirius was ik geschockeerd en verdrietig, zeg maar. Hij was mijn lievelingspersonage, ik was er niet bij mee, maar ik moest er niet van huilen. 
Van Perkamentus zag ik het per ongeluk op het internet staan, twee dagen voordat ik het las, dus dat verpestte het wel.


-----------------------------------


Rogue




ik word juist heel snel emotioneel maar ik heb niet gehuild bij de dood van Sirius of perkamentus. Wel op de begrafenis van perkamentus moest ik een paar traantjes laten. Bij Carlo's dood hoefde ik ook niet te huilen, ik weet niet waarom, het deed me gewoon niet zoveel.


-----------------------------------


E.Diggory




ik moest wel huilen bij de dood van cedric, het maakt niet uit wat voor een band harry met hem had, ik bedoel, harry leed er zelf ook ontzettend onder en het geschreeuw van cedric's vader vond ik hartverscheurend. dat is dan ook de enige keer dat ik gehuild heb bij een HP film.

en perkamentus dood vond ik gewoon STOM, heb er geen ander woord voor, ik was het boek aan het lezen en ik had het totaaal niet verwacht, ik had ook gelijk geen zin meer om verder te lezen, heel raar, zonder perkamentus vond ik het opeens niet leuk meer. heb het boek uiteindelijk toch uitgelezen natuurlijk.


-----------------------------------


ijssnuiver




Er moet echt onwijs veel gebeuren mij te laten huilen :wink: . Maar heb wel is een brok in me keel.

Bij Sirius had ik dus brok in me keel en echt zoiest van NEEEEE dat kan en mag niet. Kon toen echt nog beter dan normaal met Harry mee voelen. Om heerlijk te zijn voelde ik dat ook wel een beetje, ik was erg aan Sirius gehecht geraakt(uhm dit klinkt heel raar gehecht raken aan een boekpersonage).

Carlo deed me eigelijk niet zoveel. Zoveel had hij tenslotte niet mee gespeeld en ik heb hem nooit zo boeiend gevonden.

Perkamentus heb ik niet echt ene brok gehad. Maar wel ziets van huh, nee. Gewoon omdat hij wel iemand was waar je met al je problemen heen kon. De begrafenis deed me eigelijk niet zo heel veel. 

Ik vond gewoon van Sirius het ergst en vind dat nog steeds erg jammer!!


-----------------------------------


Lady des Champs




Nee, ik hoefde niet te huilen, ik las er haast te snel over heen, zo spannend was het, en zo onmogelijk vond ik het dat Dumbledore het niet ging overleven... Maar ik ben niet zo iemand die moet huilen bij het lezen, als iemand het lukt dan vind ik dat heel knap ;) :P


-----------------------------------


missme98




Ik kan me nog zo goed herinneren waar ik was toen ik het las van perkamentus. Ik lag in bed met de zaklamp (mocht niet lezen, was te laat) in mijn oude kamer. En toen ik het las stroomden de tranen gewoon over mijn wangen.


-----------------------------------


Johan




Geen traantje gelost.
Maar ik vind het van alles heel jammer voor Harry.
(Sireus & Carlo & Perkamentus)

P.S. Bij Carlo vond ik het niet ZÃ’ jammer want ik vind het maar een opscheppertje. Maja mijn mening. :wink:


-----------------------------------


hedwigje




als er doden zijn vindt ik het jammer bij de vierde film begonnen mijn ogen te tranen bij de dood van carlo terwijl ik het niet echt erg vond.
en als er bij een boek een lievelings karakter dood zou gaan zou ik boos worden het boek dichtklappen en er een tijd niet meer naar kijken, alsof het boek dan zou schrijven dat hij/zij nog wel leefde.


-----------------------------------


hpfan77




In deel 5 met Sirius dacht ik echt van: Neeee =| maar ik hoefde niet te huilen ofzo
In boek 6 moest ik wel heel erg huilen toen Perkamentus doodging...
en ik denk dat ik in boek 7 ook wel zal huilen 
tijdens de films heb ik nog niet echt gehuild..alhoewel toen sirius doodging in deel 5 kreeg ik wel zo'n naar gevoel, en toen harry bezeten werd toen kreeg ik wel echt een brok in mijn keel en tranen enzo. (tja ben best emotioneel)  :oops:


-----------------------------------


hermione1000




bij de dood van Sirius moest ik niet huilen maar wel bijna maar dat kwam omdat Harry zo moest huilen en daar moet ik ook bijna van huilen :( 

en bij de dood van Perkamentus was ik echt even kwaad op JK Rowling en dacht ik van ik wil deel 7 helemaal niet meer lezen ik wil hier nix meer mee te maken hebben en ik was echt de hele dag pizzig maar de volgende ochtend was ut al weer over :P 

ik heb trouwnes nog nooit om een boek gehuild, en ook niet bij filims en zo.


-----------------------------------


Esmaisy




Ik zat met tranen in mijn ogen toen Sirius dood ging, ik vond het vooral zielig voor Harry. Nu was hij iedereen kwijt (behalve Parkamentus, maar die praatte op dat moment nog niet met hem).
Bij Perkamentus heb ik eigenlijk helemaal niet met tranen in mijn ogen. Ik vond het eigenlijk niet zo heel erg dat hij dood ging. :P


-----------------------------------


Hoepkoen




Bij Carlo dacht ik eigenlijk niet veel. Harry had nauwelijks een band met Carlo dus dat viel wel mee. 

Maar bij Sirius moest ik toch wel een klein beetje huilen :(  Sirius was (en is nog steeds) Ã©Ã©n van mijn favo personages.

Tja, dan hebben we Perkie nog. Dan moet ik toch wel toegeven dat ik echt een grote brok in m'n keel kreeg. Sneep vermoord Perkamentus! Dat had ik echt nooit verwacht. En toen later, toen Hagrids huisje in de fik stond. Toen zei Hagrid: 'Ach, niets dat Perkamentus niet kan opknappen'. En toen zei Harry: 'Eh, Hagrid, Perkamentus is dood'. En toen moest ik toch wel bijna huilen.


-----------------------------------


Wicked Sprout




Nee, ik ben niet zo iemand die snel gaat huilen als er iemand sterft in het boek. Ik vind het wel enorm jammer en het is een leeg gevoel, maar om te zeggen dat ik ervoor ga beginnen huilen. Nee bedankt XD'' En ik bekijk het meestal ook positief vb. Misschien is die persoon niet dood, maar speelt die dood  :D Dat dacht ik ook van Dumbledore, maar dan later is het wel dus degelijk bevestigd dat hij dood is!


-----------------------------------


hedwigje




meestal moet ik gewoon als ik de film kijk is het zo dat ik de eerste keer gewoon toekijk. en als ik de tweede keer kijk springen de tranen in mijn ogen!
maar van sirius vond ik het nog het ergst.
eerst wist ik nog niet dat sirius dood was want ik was deel 5 aan het lezen voor mijn boekbespreking en ik sloeg wel wat over als ik er geen zin in dus had ik dat waarschijnlijk overgeslagen.
en een keer in groep 5 had ik het van de bieb geleend en toen las ik voor de grap het einde(maar toen kon ik nog niet goed lezen) dus toen dacht ik dat SIRIUS zei dat LUPOS dood was maar het had eigenlijk omgekeerd moeten zijn! :)


-----------------------------------


hedwigje




meestal moet ik gewoon als ik de film kijk is het zo dat ik de eerste keer gewoon toekijk. en als ik de tweede keer kijk springen de tranen in mijn ogen!
maar van sirius vond ik het nog het ergst.
eerst wist ik nog niet dat sirius dood was want ik was deel 5 aan het lezen voor mijn boekbespreking en ik sloeg wel wat over als ik er geen zin in dus had ik dat waarschijnlijk overgeslagen.
en een keer in groep 5 had ik het van de bieb geleend en toen las ik voor de grap het einde(maar toen kon ik nog niet goed lezen) dus toen dacht ik dat SIRIUS zei dat LUPOS dood was maar het had eigenlijk omgekeerd moeten zijn! :)


-----------------------------------


Lady Voldermort




Ik huil niet zo gauw om boeken, maar bij de dood van Sirius en Perkamentus zat ik wel met een brok in mijn keel. Ik had nooit verwacht dat zij dood zouden gaan - en al helemaal Perkamentus niet! Vond het echt een zielige draai van het verhaal.


-----------------------------------


Schouwer




bij geeneen moestik huilen, al kreeg bij bij de dood van perkamentus(? (nog steeds een vraagteken voor mij, ik heb genoeg theorieÃ«n)) wel een nare schok van ''dat kan niet  :shock: ''

bij de zwrkbalwedstrijd in deel 5 dat harry fred en george ruzie kregen met malfidus werd ik boos op mafidus, dat wel, en datzelfde geldde voor stoker in deel 6


-----------------------------------


LuCos




Nou ik kan je zeggen, ik spoil niks verder. Maar de eerste doodde bij de nieuwe HP ik schrok me kapot. 

Maar ik spoil niks dus ik ga neit verder over boek 7.

Maar de doden tot deel 6:
Van Dumbledore schrok ik wel, maar had per ongeluk een glimp opgevangen op een site dat hij dood zou gaan, ik hoopte dat het niet zo was anders had ik dus een spoiler gelezen op een site, waarbij dat er geen spoilers op stonden.
Ook bij Sirius vond ik het heel schrokerend. Maar toch wel te verwachten. Ik heb nooit echt gehuild bij de Harry Potter boeken, alhoewel ik soms wel met rode ogen zat te lezen. en mss ooit een een traantje naar beneden glee.

Carlo schrok ik wel, dat had ik gewoon niet zien aankomen. Toe besefte ik eigenlijk wel dat het geen kinderspel is, maar echt heel serieus begint te worden.


-----------------------------------


Geertjuhh




Ik moest niet echt huilen, maar bij Carlo en Sirius, was gewoon totaal onverwachten.
Bij Perkamentus wist ik zeker na het lezen van boek 4 dat hij in van de volgende boeken zou gaan overlijden


-----------------------------------


Witch_Eva




Ik moest niet echt huilen, maar bij Carlo en Sirius, was gewoon totaal onverwachten.
Bij Perkamentus wist ik zeker na het lezen van boek 4 dat hij in van de volgende boeken zou gaan overlijden
Hoezo kon je dat weten? Ik vond niet dat zijn dood ook echt duidelijk gemaakt werd in boek 5, en zelfs in boek 6 werd het niet helemaal duidelijk dat hij dood zou gaan. Dan vind ik het nog wel knap dat jij dat dus al een beetje na kon gaan. Ik vond namelijk dat zijn dood nogal onverwachts kwam.


-----------------------------------


Geertjuhh




Ik moest niet echt huilen, maar bij Carlo en Sirius, was gewoon totaal onverwachten.
Bij Perkamentus wist ik zeker na het lezen van boek 4 dat hij in van de volgende boeken zou gaan overlijden
Hoezo kon je dat weten? Ik vond niet dat zijn dood ook echt duidelijk gemaakt werd in boek 5, en zelfs in boek 6 werd het niet helemaal duidelijk dat hij dood zou gaan. Dan vind ik het nog wel knap dat jij dat dus al een beetje na kon gaan. Ik vond namelijk dat zijn dood nogal onverwachts kwam.

Nou toen ik las bij de dood van Carlo, had ik al het gevoel, dat Perkamentus dood zou gaan, en zeg ik niet in welk boek. Maar dat dat gevoel had ik gewoon, want zijn alleen dierbaren die dood gaan. Carlo was een vriend. Dat van Sirius wist ik niet. Maar ik dacht al wel, dat Perkamentus in 1 van de latere boeken wel dood zou gaan.


-----------------------------------


shinystephanie




Bij geen van allen echt, want ik ben niet zo emotioneel, maar ik kreeg wel een brok in mijn keel toen Sirius .... Naja... Het loodje legde...
Dat vind ik het ergste wat er in de hp boeken is gebeurd, perkamentus is natuurlijk ook erg, maar Sirius vind ik heel erg :(


-----------------------------------


DoubleD




Ik had het erg moeilijk in de bios toen Sirius dood ging. Ik denk vooral omdat Sirius toch wel een favoriete personage van me is.  Die reactie van Harry vond ik gewoon zo zielig. Ik kreeg echt een brok ik mijn keel. :( 

Ik heb wel een een traantje gelaten toen Dumbledore dood ging. Vooral met de begrafenis en toen omschreven werd hoe Harry zich voelde. 
Maar op de toren met Snape heb ik niet gehuilt. En was toen geloof ik vooral onbegrip. Ik wilde niet geloven dat Dumbledore dood was, omdat ik dacht dat hij toch wel weer beter werd enzo. Helaas niet.. :(


-----------------------------------


Shiralee




Ik had het ook moeilijk in de bioscoop met Sirius, ik had het wel aan zien komen maar Sirius blijft Sirius. Ik probeerde niet te huilen en dat was me ook wel gelukt maar toen ik thuis in bed lag kwam er wel een traantje langs me ogen. xd Ik schaam me vaak als ik huil in de bioscoop, en zoals Corinaa enz. zegt een brok in mijn keel. En met Cedric, dat was ook zo heftig, toen hield ik het helemaal niet meer. : (


-----------------------------------


Shirley




Bij de boeken heb ik dus nooit moeten huilen, maar bij de films dus ook niet. Nu huil ik ook niet zo snel tijdens films, maar volgens mij ben ik echt een koude kikker. ^^" 
Bij de dood van Carlo in de film, had ik wel zoiets van, balen, maar ik moest er echt niet van huilen. Bij Sirius precies hetzelfde. Maarja misschien komt dat dan ook weer omdat je het boek al zo vaak hebt gelezen, en het er al zo ingepeperd zit dat die mensen toch dood gaan. xD


-----------------------------------


Avana




Ik heb het niet echt moeilijk gehad bij het lezen of zien van de dood van Sirius en anderen maar meer daarna bij de emoties van Harry.
Ik lees het boek heel erg vanuit de gevoelens van Harry dus pas als hij het ergens heel moeilijk mee heeft, moet ik ook even iets wegslikken of een traantje weg pinken.


-----------------------------------


Jessica.




Ik heb het echt heeeel erg moeilijk gehad met de dood van Sirius. Ik moest voor mezelf echt blijven herhalen dat het maar een boek was, want ik was echt de hele tijd in tranen.
Ik weet dat het in de mei vakantie was dat ik dat boek onder het stof vandaan haalde en besliste dat ik hem nou eens uit ging lezen xD
Het was een weekje in Oostenrijk en ik heb heel erg veel gelezen die vakantie...
Ik had het boek in 4 dagen uit en ik liep soms naar de badkamer om uit te huilen xD
Dat was echt heel erg, maar ik kon er echt niets aan doen...

Je hebt van die mensen die zeggen dat het stom is als je huilt voor een boek of film, nou ik vind het stom als mensen dat zeggen, want ik jank voor het minste gerinkste... Dat ligt er nou eenmaal aan of je emotioneel bent ingezteld... en dat ben ik nou eenmaal...

xD


-----------------------------------


Lilly potter-duffeling




Ik heb eigenlijk bij geen van alle echt moeten huilen. Ik ben wel een persoon die bij dit soort dingen heel snel een traantje moet weg pinken.

Wel had ik heel erg veel medelijden met harry, toen siruis dood ging.
Dat vond ik echt heel erg voor hem. Volgens mij had ik wel een brok in mijn keel toen ik het stukje las dat perkamentus begraven werd. Dat vond ik zo'n mooi stukje. Toen perkamentus op het moment zelf vermoord werd. Was ik vooral gefrustreerd omdat Sneep hem had vermoord en harry er niks aan kon doen.


-----------------------------------


Sanne_huffelpuf




Ik moet gewoon serieus bijna elke keer huilen als ik het lees van Perkamentus. Bij Sirius niet, hoewel dat wel een van mijn favoriete karakters is, maar in de film kreeg ik wel een brok in m'n keel daarvaan. :P


-----------------------------------


StupÃ©faite




haha, ik ben typje emotioneeeeel!

Ik heb volgens mij bij elke dood wel moeten huilen. Ik zit vaak zo verdiept in het boek dat ik alles helemaal meevoel enzo. 

Bij perkie waren er twee emoties aan het vechten, verdriet enj verbazing. Verdriet overwon! Ik heb ongeveer het hele laatste stuk moeten huilen.. ook het gesprek met ginny enzo. de echte verbazing kwam later eigenlijk toen ik het herlas, hoewel ik ook toen nog huilde xD Ik kan hoevaak ik het boek ook overlees altijd maar blijven huilen. 

Zelfde geld eigenlijk voor Sirius. Ik moest zo hard huilen en ik zat maar te shcudden met mij hoofd en ik bleef maar zeggen "Nee, nee,nee, dat mag niet" en ik ben echt boos geweest op rowling. Hoe kon ze? Ja dat was echt tranen met tuiten.

Bij Carlo huilde ik ook, meteen al toen hij dood was.. Maar dat was ook vooral die spanning enzo echt crisis. 

haha ik heb besloten dat ik gewoon overemotioneel ben. En dat dat door mijn liefde voor Harry Potter nog versterkt word ook! haha


-----------------------------------


Annaa




Ik moest huilen bij Perkamentus. Het was zo mooi en uitgebreis geschreven, vooral met de begrafenis en met het lied van Felix.

Ook bij Sirius moest ik huilen, omdat dat gewoon mijn favoriete personga is. Ik vond dat er verder niet heel veel aandacht aan besteed werd. Dat vond ik wel jammer. Maar ook hoop dat hij misscien toch niet dood is :P 

Bij Carlo moest ik niet huilen. Het werd niet beschreven, en zijn karakter deed me ook niet echt veel.


-----------------------------------


Elyn




Dat Carlo doodging, vond ik totaal niet erg in het boek, maar in de film moest ik wel huilen... Het zag er echt zielig uit...
In het boek heb ik wel wat vochtige oogjes gehad bij Sirius, maar bij Perky ging ik helemaal... met die begrafenis erbij... ik bestierf het.
Sirius' dood vond ik in de film wel niet zo goed naar voor gebracht dan in het boek...


-----------------------------------


lauie




Ik vond het niet zo erg dat Carlo stierf maar in het zesde boek vond ik het zo erg dat Perkamentus stierf!!! Ik kreeg tranen in de ogen toen ik het las !!!

En in de vijfde film vond ik het ook zo zielig dat sirius stierf en Harry was zo aan het roepen en aan het wenen ik vond het zo erg!!


-----------------------------------


Hermelien 4 ever




OMG ik ween echt bij alles, zelf bij tarzan op mijn leeftijd, hoe kan ik dan niet wenen bij de dood van perkie of serieus ?
*zucht* still miss them ! ^^

Ik heb precies hetzelfde :lol: 
Ik ben echt vreselijk emotioneel, niet normaal. Ik moest bij alle doden huilen, behalve Carlo, omdat ik hem gewoon nix vond. Maar het meest bij Perkamentus. En bij deel 7 heb ik echt om alles gehuild. Ik was zo blij dat me pa niet thuis was


-----------------------------------


Mrs Riddle





De dood van Perkamentus vind ik het ergst: alleen al de manier waarop het gebeurt is erg, en hij heeft het dan nog zelf uitgedokterd ook! Toen ik las dat Perkamentus stierf, had ik zoiets van: van wie kan Harry nu raad krijgen en meer te weten komen over zichzelf, want je kan zeggen wat je wilt, maar niet dat het geen ingewikkelde kwestie was! :? 

Aan de andere kant vind ik de dood van Carlo Kannewasser ook heel erg, omdat het op zo een onfaire manier gebeurt, gewoon omdat hij er WAS werd hij vermoord en ook vond ik het heel erg voor Cho Chang... :(


-----------------------------------


Darren




De dood van Sirius.. Volgens mij heb ik er niet gehuild, maar vond het achteraf wel heel erg. Ik herinner het me niet goed meer, maar weet wel dat ik het niet leuk vond (logisch xD). Bij Dumbledore was ik ook geschrokken. Volgens mijn oma (ik las het op de camping destijds, bij mijn oma en opa) huilde ik bijna om een boek of zo, maar dat was niet zo. Ik vond het gewoon schokkend en heel stom. xD Poor Dumbs. Ik mis Sirius trouwens nog.. T-T Het is zeker één van mijn favoriete personages. <33


-----------------------------------


Ravengirl




Sirius dood is ongeveer wel het meest schokkend. Hoe Harry hem wil redden bijvoorbeeld, dat vond ik toch echt zo zielig. En dan bedoel ik niet zozeer uit die sluier trekken, maar hoe hij speciaal naar het Ministerie ging om hem te redden is ie als nog dood.

Poor Sirius


-----------------------------------


Malou




Aangezien ik hier niet meer heb gereageerd sinds HBP zal ik nog ff mn ervaringen posten met DH erbij.

Er is nogsteeds maar 1 dode waarbij ik een traantje wegpinkte, en dat is bij Igor Karkaroff.
Vond het zo sneu om te lezen.. ook omdat het ff gemeld wordt. Niet dat ik van Remus verwacht dat ie er een drama van zou maken xD Maar toch (a)


-----------------------------------


Linda Slytherin




Ik vond het stukje met de dood van sneep echt super zielig. Toen ik het voor de eerste keer las had ik echt zoiets van: oh, wat erg (niet echt dus), maar na het lezen van de herinnering heb ik 'de dood van sneep' nog een keer gelezen en toen kwamen de traantjes toch wel naar boven  :roll:


-----------------------------------


Skay




Bij films zie je me af en toe wel een traantje wegpinken,
maar bij boeken heb ik dat nooit gehad, terwijl ik me bij een boek beter kan inleven. dus dat vind ik wel raar.

Maar ik moet zeggen dat ik het wel erg vond toen ik het hoorde van Fred, Remus en Tonks. Bij de rest had ik zoiets van: 
"O...die zijn dood? Dat zal wel beter in  het verhaal passen."


-----------------------------------


teacherspet




zonder twijfel bij Severus' dood.. ruwe bolster blank pitteke (and so cute..) hij had al zoveel afwijzingen en miserie in zijn leven en nu offert hij zichzelf op.. respect. Sev respect. ( en ik doe nu ook de bijbehorende gesture..) definetly tranen gelaten!!
ook dobby trof me heel erg aan.. geen kwaad been in da wezentje te vinden.. AVADA *** bad guy's!!!


-----------------------------------


Doxy




Bij Sirius moest ik huilen, gewoon omdat ik niet had verwacht dat hij dood zou gaan. Bij Perkamentus wist ik het al maar het was allemaal zo zielig. Die begrafenis, Hagrid en het zingen van die vogel. 

Bij het laatste boek gingen er zoveel dat ik niet eens de tijd had om eh te rouwen. Van de dood van Fred en Hedwig schrok ik wel het meest. Die had ik het minst verwacht.


-----------------------------------


berry6145




ik heb niet echt heel erg gehuild bij sommige doden maar ik kreeg wel tranen in me ogen zoals bij dobby, hedwig, moody of aan het einde met fred, en toen tonks en lupin dood lagen ging er ook een schok door me heen. Perkamentus was niet zo'n hele grote schok omdat ik het verwacht had dat ie dood ging. Bij sirius vondt ik het vooral zielig bij harry's reactie dat ie dood was.


-----------------------------------


Ardanwen




bij Sirius, Perkamentus en Severus vond ik het wel jammer. maar verder huil ik niet zo snel...


-----------------------------------


_Tonks




ik schrok me dood toen ik las dat tonks en remus naast fred etc. lagen..
ik heb het zinnetje wel meer dan 6 keer overgelezen omdat ik het gewoon niet kon geloven..arme teddy *knuffelt ted*

dat is het enige waar ik echt om moest huilen, bij de rest kreeg ik wel een brok in m'n keel =


-----------------------------------


Pumpkinsoup




Ik huilde bij Sirius, Fred, Perkie (ja, toch moest ik huilen ook al wist ik het) en Severus. Vond het terrible! Ik krijg sowieso al snel tranen in m'n ogen, dus hier ook al xD.


-----------------------------------


miss louise




Ik ben bij twee personages wel emotioneel geworden. Bij Perkamentus moest ik echt wat tranen wegpinken, want het is een van mijn favoriete personages, en bij Dobby moest ik echt tranen met tuiten huilen. Het was gewoon zo ontzettend zielig hoe zo'n klein nobel wezentje zijn leven op het spel heeft gezet voor Harry. Ook de reactie van Harry vond ik héél erg zielig, ook dat hij Dobby zelf ging begraven enzo. Ja, Dobby heeft me echt het meest aangegrepen. Fred ging zo langs me heen. Lupos en Tops ook. Komt misschien deels door de manier waarop J.K. hun dood beschreven heeft, maar ook deels omdat het niet mijn meest favoriete personages zijn. Bij Sneep kreeg ik wel eventjes een brok in mijn keel, vooral het hoofdstuk wat daarna kwam was erg mooi...


-----------------------------------


IMPEDIMENTA




Volgens mij heb ik niet een keer écht moeten huilen. Maar wel een keer een brok in mijn keel. Ik weet niet meer wanneer dat was... Ik weet nog wel dat ik de dood van Fred helemaaaal niet leuk vond, omdat die 2ling altijd zo vrolijk was leek het alsof zelfs ZIJ het niet meer 'overleefden'. En van Perkamentus vond ik het helemaaaaal niet leuk, behalve na het laatste deel, want toen was ie toch nog ff 'terug'. Alleen ik heb me altijd afgevraagd waarom ze niet gewoon naar dat schilderij gingen...


-----------------------------------


Miryana




Niet echt huilen bij 1 van de doden, maar had het wel erg moeilijk bij Dobby en Severus. En dan vond ik dobby het moeilijkste.


-----------------------------------


MissMyrnaWeasley




Nou ik heb echt heel erg gehuild toen Harry 'dood' ging op het einde.
Ik vond dat zo mooi geschreven...Werd er echt emotioneel van...
Toen ik daarna het begin van het volgende hoofdstuk begon te lezen heb ik snel mijn tranen weggeveegt want Harry was nog niet dood ;) Joehoe d8 ik :P


-----------------------------------


ilseee




Ja, toen Perkamentus doodging heb ik echt gehuild, tranen met tuiten haha! En bij Sirius ook, maar dan meer voor Harry, omdat hij al zoveel mensen had verloren


-----------------------------------


Jano0403




niet huilen, maar ik kreeg wel echt een brok in mn keel bij de dood van perkamentus, dobby en lupos (dat waren namelijk mijn 3 lievelings personages!!!)  :cry:   :wink:


-----------------------------------


Anslenemans




Ik moet meestal huilen bij het stuk na de dood van een bepaald personage. Zoals bij de begrafenis van Perkamentus, of het stuk nadat Sirius is gestorven wanneer Harry bij Perkamentus zit. 
Ik weet niet hoe het komt, maar ik vind die momenten emotioneler dan de dood zelf.


-----------------------------------


Mary Potter




Ik ben gevoeling op het vlak van dood dus ik heb zeker geweent. Bij Carlo heb ik niet echt ge weent en bij perkamentus. Maar bij Sirius, Fred, Lupos en Tops zeker ik vond het verschrikkenlijk en ik was kwaad op Rowling. En bij de dood van Sirius was ik ook kwaad op Harry. :(


-----------------------------------


Mr.X




Ik huilde wel bijna bij de dood van Perkie!
*Snik*


-----------------------------------


NicoleD




Ik ben sowieso een emotioneel wrak en huil gewoon veel. Maar bij Sirius, Perkamentus, Fred en natuurlijk, dit vond ik echt erg; Lupin en Tonks kreeg ik tranen in mijn ogen. Arme Teddy, waarom moet Rowling alweer een kind wees maken? Ik snap het gewoon niet. Daarbij is Lupin z'n hele (weerwolven) leven verafschuwt en nu hield iemand gewoon van hem!


-----------------------------------


noisecontrollers




nouwjah ik heb niet gehuild toen ik een boek aan het lezen was, maar ik vond het zeker wel bagger dat Sirius dood ging in deel 5. en het verbaasde mij ook zeker dat Fred doodging, hij heeft een hele grote famillie die hem zou missen en zelfs een 2-lingbroer :shock: zijn dood vond ik wel onnodig


-----------------------------------


sirius4ever




Ik moest een traantje wegpinken toen Sirius doodging.
Hij was toen ie in beeld kwam meteen mijn favo personage (uit het boek)


-----------------------------------


lucy




als ik lees ben ik helemaal van de wereld en leef ik mee met het verhaal. Ik heb moeten wenen bij de dood van sirius en perkamentus.  :cry:


-----------------------------------


Hermelien-Griffel




Ik moet huilen toen Sirius, Dumbledore, Dobby, Fred, Mad-eye Moody, en Lupin en Tonks doodgingen. Nouja, bij de laatste 3 niet echt huilen, maar wel bijna. Van Moody was het zo, tja, onverwacht. En ik vond dat Lupin en Tonks dood wel wat meer had kunnen zijn, inplaats van een regeltje. Ik vond Lupin zo leuk, en opeens is hij dood. En juist als hij een zoontje heeft. Van Fred vond ik ook super erg. Hij was echt super, samen met George was hij echt super grappig. En dan wordt hij vermoord. Ik moest het boek ff wegleggen, ik kon niet verder lezen.
Bij Sirius moest ik ook echt huilen. Ik vond hem al leuk in deel 3, toen ze nog dachten dat hij slecht was. En van Dumbledore was ook super erg. Vooral dat het door Snape was. 
Bij de dood van Snape moest ik touwens ook een traantje wegpinken. Ik dacht altijd dat hij slecht was, dus ik was eerst wel blij dat hij dood was. Maar toen Harry in de Pensieve ging, werd ik toch wel verdrietig. Hij was wel goed, en, nouja, het raakte me wel.
En dat van Dobby vond ik ook super erg. Die vond ik misschien wel het ergte. Hij was altijd zo super lief, en hij deed alles voor Harry. En dan gaat hij dood... :cry:


-----------------------------------


dark_moonlight




Hmmm
ik vond t wel jammer van dwaaloog...
en Carlo vond ik ook nie leuk!
Perkamentus vond ik onverwacht... de manier hoe ie is dood gegaan
Serius vond ik helemaal niet leuk!
Maar Hedwig  :cry:  dat vond ik echt balen!!!!!!!!!!!
Lupos & Tonks :(  niet eerlijk!!!!
Sneep  :(  eindelijk erachter: goed versus slecht, goed dus en dan dood..
En Fred *slik*
Dobby vond ik oneerlijk!!!


-----------------------------------


levitha




ik hoefde niet zo te huilen bij de dood van de meeste personages
maar dat van sneep was zo oneerlijk
laat hij eindelijk zien dat hij aan de goede kant hoort gaat ie dood -.-
ik heb wel gehuild toen hij dood ging..  :( 
hij was mijn favo charakter vanaf boek 1 al  :oops:


-----------------------------------


kimmetje




Het is me niet bepaald in de koude kleren gaan zitten dus heb wel een traantje gelaten. Om ze allemaal :(


-----------------------------------


goderich potter




Nou, ik stond wel bijna in tranen, toen sirius dood ging. Toen vond ik dat zo jammer voor harry. Nu heeft hij geen familie meer :(.


-----------------------------------


Mazrak




Ik vond de dood van sirius wel erg! Ik heb het gewoon een stuk of vijf keer overgelezen om het te geloven. Maar ik vond het ook weer niet zo erg dat ik moest gaan huilen. Ik vond het gewoon schokkend, had harry eindelijk een vader figuur en gaat ie dood.


-----------------------------------


horse2freakje




[color=red]bij carlo kreeg ik niet echt een brok in mijn keel. Bij perkamentus vond ik het wel jammer, en heb er misschien een traantje om gelaten.

bij Sirius vond ik het echt om te janken, ook om hoe het beschreven werd. Het was zielig voor harry!

en dan bij fred (staat misschien wel niet in het lijstje, maar die hoort erbij!), daar moest ik ook wel huilen, vooral om de reactie van Percy. Opeens was hij dood 'met de schaduw van zijn laatste glimlach nog op zijn gezicht.' 

ik denk dat ik die van Fred en Sirius het ergste vond.[/color]


-----------------------------------


MissCocoAmor




Sirius !! ik vond dat acht heel erg jamer dat sirius dood ging ook voor harry Hij had eindelijk een soort van (Peet)Vader en dan gaat hij ineens dood ik moest acht heel erg huilen Omdat ik dat echt zo Zielig vond voor Harry Errst verliest hij zijn Vader en moeder en dan ook nog zijn peetvader!


-----------------------------------


Hermelien girl




Ik moest voor het eerst huilen bij de dood van Dobby... Omdat er toen voor mijn gevoel een grote en innige vriendschap verloren ging. En omdat ik al fan ben van Dobby sinds de eerste keer dat hij sokken spaart!! Daarom is het ook mooi dat hij met sokken begraven word...


-----------------------------------


Evanesco




Ik huil best snel bij boeken. Komt omdat ik me te snel in leef denk ik. :P
Ik moest huilen bij de dood van Dobby. Dat was zo triest en tegelijkertijd mooi beschreven.


-----------------------------------


Vloddermort




Ik heb hier en daar wel een traantje moeten laten, ik ben ook een emotioneel figuur zie je. De dood van van Perkamentus greep mij het meest aan.


-----------------------------------


francaatjuh




Ik had het even moeilijk toen ik las dat dumbeldore dood ging in deel 6..dat vond ik wel het meest moeilijkste..en van sirius vond ik ook erg..bij dwaalog schrok ik behoorlijk dat ie ineens dood was..en van hedwig had ik wel verwacht maar was ook niet zo leuk..
bij lupin en tonks vond ik het ook vberschrikkelijk vooral omdat ze een zoontje hadden en bij dobby vond ik de tekst eromheen wel heel mooi..hoe harry dat deed allemaal


-----------------------------------


Cookiiemonster




Ik heb niet gehuild, wat me erg verbaasde xD.
Maar bij het stukje waarin Fred omkwam, daar kreeg ik wel tranen.
Bij de rest schrok ik wat, Dumbledore, Dwaaloog, Dobby ): ...
Maar Fred was de enigste die tranen kon loskrijgen ^^'


-----------------------------------


Misses Dark.




Nee, ik heb nog nooit gehuild om de dood van een persoon. Ik heb het wel vaak jammer gevonden, en onnodig. Bijvoorbeeld de dood van Sirius, Lupos en Perkamentus. Natuurlijk, het verhaal is spannender met.

Maar toch, het is altijd raar. In veel boeken gaan de belangrijke personages nooit dood, hier worden ze een voor een afgeslacht.


-----------------------------------


EKLS.




Ik heb eigenlijk bij iedereen die dood ging gehuild, maar bij Sirius was het heel erg. Als ik een boek lees, leef ik me ook heel erg in. Dus ik was een week depressief toen Sirius dood was. Ik vond het echt verschrikkelijk.


-----------------------------------


Kyrax




Ik in het laatste deel...
Daar gingen zó veel mensen in dood!
Ik moest echt huilen... ;$


-----------------------------------


Aylee.




Bij Fred (forgive me if i'm wrong).
En bij Tops en Lupos, dat had ik nooit verwacht!
Ik heb er btw niet bij gehuild maar ik zat wel even van 'wtf?'
En ja Perkamentus maar dan niet bij zijn dood maar bij zijn begravenis.
Erg triest allemaal..


-----------------------------------


Hermelien girl




De eerste door waarvan ik echt moest huilen in boek 7 was Dobby. Gewoon omdat hij zo een goed band had met Harry, en dat harry hem toen zelf ging begraven... Zo een mooi en ontroerend stukje...

En in boek 6 moest ik natuurlijk ook een traantje laten om Perkamentus.. Ik vond het zo raar dat hij harry toen verlamde.. Naja, in boek 7 kom je er achter waarom..


-----------------------------------


carmita




Ik moest huilen bij de dood van Perkamentus.
Gewoon omdat hij dood was.
Perkamentus was wel de lieve wijze opa die iedereen wilde, 
hij kon alles uit de kast halen en je zo raken door maar een paar woorden.

Ik vond het wel voor Harry erg.
Perkamentus was wel één van de paar mensen die hij zo vertrouwde, die meer wisten over de dood van zijn ouders en die hem veel heeft geleerd. Voor mij was Perkamentus degene die ik als heel belangrijk beschouwde om de boeken te vullen en een mooie draai te geven aan het verhaal. Want zeg nou zelf, Perkamentus heeft een paar mooi en onverwachte dingen gedaan met zijn zuurtjes.

Vaarwel Perkamentus,


-----------------------------------


Kiwa




Ik heb nooit echt gehuild met gesnotter en al, maar had vaak de tranen in mijn ogen, en er zijn er een paar weggerold bij de dood van Dobby en Perkamentus, en bijna bij Sneep, en ik voelde me erg rottig bij de dood van Fred, Remus, Tops, Hedwig, en ik vond het 'huh?!' bij Kasper Krauwel en Ted Tops. Sirius was natuurlijk ook een erg groot verlies. Zo veel personages eigenlijk als ik ze zo opnoem :cry:  Ik kan ook nogal gevoelig en empathisch zijn maar geef niet graag toe dat ik soms huil :P


-----------------------------------


piepekoe




Ik kreeg een krop in de keel bij de begrafenis van Perkamentus, maar echte tranen welden pas op bij de dood van Dobby. Die werd zo mooi beschreven, kwam zo onverwacht, en dit terwijl ik het niet echt voor Dobby heb.
Ook kwamen de tranen tijdens het duel tussen Molly en Bellatrix.


-----------------------------------


misz-magic




Ik moest toch wel een paar tranen laten om de dood van Perkamentus.
Ik vond het gewoon heel erg want hij was een van de enige die wist hoe Harry voldemort kon verslaan.

Ik was wel geschrokken van de dood van Dwaaloog Dolleman omdat ik dat gewoon niet verwacht had.
En ik moest ook huilen bij de dood van Fred omdat hij net de ruzie met Percy had opgelost.


-----------------------------------


