miss_sweet




http://img98.imageshack.us/img98/2765/header2yp2.jpg

Een angstaanjagend, verlaten huis ergens in een spookstad zorgt voor veel nieuwsgierigheid. Maar dat neemt niet weg dat mensen er met een grote boog omheen lopen. Of het nu tovenaars zijn of dreuzels, niemand wil daar iets mee te maken hebben. Het ziet er niet alleen akelig uit, het heeft ook zijn geschiedenis met zich mee. Telkens als iemand zich zo dapper vond om het huis over te kopen en erin te wonen, zijn die mensen ofwel spoorloos verdwenen, ofwel op een onverklaarbare wijze vermoord teruggevonden.

Op een dag verschijnt er een mysterieus berichtje in de Ochtendprofeet, waarin staat dat het groepje mensen dat twee weken in het huis durft te verblijven een som van 100.000 Galjoenen te wachten staat. Het geld wordt verdeeld onder de mensen die het daar ook twee weken volhouden en... degenen die het overleven. Het vreemde berichtje trekt de aandacht van verschillende mensen. Alleen de vraag blijft wie deze mysterieuze oproep heeft gedaan en wat voor baat heeft die persoon daarbij? Maar dat alles wordt al snel naar de achtergrond gedrukt als mensen elkaar uitdagen, weddenschappen aangaan en nog veel meer. Het wordt meer dan alleen het geld verdienen, deze mensen willen zich kunnen bewijzen. Hoe erg kan het zijn? Misschien zijn al die verhalen overdreven en onzin?

Een groepje mensen is dan ook bereidt deze uitdaging aan te gaan. Ze kunnen tenslotte twee uurtjes per dag het huis verlaten, alleen ’s nachts moeten ze wel binnen blijven. Maar alles wordt een stuk ingewikkelder als het na een tijdje blijkt dat het groepje dappere tovenaars opgesloten zit in het akelige huis en geen kant kan opgaan. De vreemde gebeurtenissen volgen zich op en de vraag blijft wie er uiteindelijk aan het eind van deze twee weken zal overleven.


Butler

http://img108.imageshack.us/img108/2032/edgarmr5.jpg

Je kan hem beter met rust laten. Hij is namelijk niet de meest aangename persoon om mee om te gaan. Abott leeft al geruime tijd in het schuurtje achter het grote huis. Heel zijn leven heeft hij de mensen gediend die in het huis kwamen wonen. Tot zijn ontzetting is het nu een soort van toeristische actie geworden, waar hij zoveel mogelijk zijn ongenoegen van zal laten merken. Toch zal hij in de gaten houden dat iedereen binnen het huis blijft én hij zal ook aangeven wanneer deze groep mensen hun dagelijkse vrije tijd (van 2 uur) buiten het huis krijgen. 


RPGers

Male
SiriusZwarts - Clive Hoffman
Genner – Miles Vincent
TheKimKommer – Kennith Green
Legolas – Chris Edwards 
Trijntjuh - Finn Coolsaet
Miseria - Robertus Janszoon
Harry Potter Rocks – Martin Johnson

Female
    Machoefeltje – Lily Robins
Bernou – Noah Nickens
Jilly-ann – Madison Williams
Hermelien-fan – Melody Parker
    miss_sweet – Faith Williams

Plattegrond

Gelijkvloers: 
- Keuken
- Livingroom
- Music room
- Laundry room

1ste verdieping: 
- Slaapkamers met hun eigen badkamer 
(linkerkant: vrouwen, rechterkant: mannen)

2de verdieping:
- Bibliotheek
- Nog een grote living

3de verdieping:
- Zolder

En dan is er nog de kelder, maar dat is simpel. Het is verboden terrein. Er mag onder geen enkele voorwaarde deze regel gebroken worden. De deur is dan ook extra beveiligd.


Kamers

001 - Madison Williams & Melody Parker
003 - Lily Robins & Noah Nickens & Faith Williams

002 - Clive Hoffman & Kennith Green
004- Miles Vincent & Chris Edwards 
006 - Finn Coolsaet & Martin Johnson & Robertus Janszoon 


Start

De RPG gaat van start wanneer het groepje mensen, elk op hun manier, het huis binnengaan. Het is ergens rond middernacht, want wat is er nu gepaster dan om ten laatste 0.00 uur het huis binnen te zijn.


Veel plezier!
Harry Potter Rocks & miss_sweet


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris stapt uit de taxi die hem tot voor het huis heeft gevoerd, de taxichauffeur kijkt hem aan met een "omgz-je-bent-gek"-blik. Maar dat kan hem niet schelen, hij slaat het portier dicht en haalt zijn koffers uit de kofferbak van de zwarte taxi-auto. Die rijdt zo snel hij kan weg en daar staat Chris alleen voor het huis. Het geeft hem op de een of andere manier rillingen, maar teruggaan kan niet meer. Hij stapt naar de voordeur en aangezien er geen bel is klopt hij maar aan. De deur gaat open, uit zichzelf blijkbaar. De technologie van tegenwoordig hé. 
Chris gaat naar binnen en eigenlijk valt het wel mee, al die stomme spookverhaaltjes ook. Het is gewoon een huis... En redelijk luxueus blijkbaar, wat is het toch vreselijk om hier zo lang mogelijk te blijven. Hij zet zijn koffers bij de trap en kijkt in het rond, blijkbaar is hier nog niemand anders. Hij blijft in de gang wachten totdat iemand anders arriveert.


-----------------------------------


Genner




http://i29.tinypic.com/33ufsc4.jpg

Met een zachte plop verschijnt Miles aan het huis. De deur gaat net dicht, er is dus al iemand binnen. Hij pakt zijn koffers vast. Hopelijk zijn de meesten al gearriveerd, dan kan hij een mooie entree maken. Hij loopt naar de deur en opent die met een grote zwaai.
"Goedenavond," begint hij groots. Hij zwijgt abrupt als er nog maar één jongen is. Hij vloekt binnensmonds. Daar gaat zijn show die hij zo mooi van tevoren bedacht heeft. Welja, nog gelegenheid genoeg.
Hij stapt op de jongen af en zegt hooghartig: "Ik ben Miles Vincent." Hij steekt zijn hand niet uit naar de jongen en vraagt ook niet naar zijn naam, die interesseert hem dan ook niet. Zolang die jongen maar weet wie hij is. Hij gaat met zijn rug naar de hal staan, zijn blik op de deur. Vol spanning wacht hij om te zien met wie hij de komende twee weken te maken heeft.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert10.jpg
Robertus JanszoonNog thuis in zijn eigen warme huisje, slaat Robertus zijn goedkope Onzichtbaarheidssmantel om zich heen. Hij moest wel opschieten; over 10 minuten zou zijn Fopshopmantel niet meer onzichtbaar zijn, enkel doorzichtig. Hij stapt de voortuin in, met de koffers in de hand, ziet enkele Dreuzels voorbijlopen, draait zorgvuldig genoeg om zijn skinny ankles onder de mantel te houden, en Verdwijnselt de nacht in, naar zijn bestemming der Onheil.

Aangekomen bij het huis, kijkt hij zorgvuldig om zich heen. Een taxi rijdt net weg, en de eerste bezoeker betreedt het huis. Kort daarna Verschijnselt ook een tweede. Robertus verklaart de kust Dreuzelvrij en trekt de mantel van zich af. Hij gooit de prul in de bosjes en loopt naar de voordeuren. Deze hadden zichzelf gesloten, en Robertus duwt ze voorzichtig open.
"Goedenavond," begroet hij de mannen die al in de hal staan. Hij zet zijn koffers neer en kijkt - niet al te zeer geschrokken - om als hij een knal hoort. De deuren hadden zichzelf zojuist gesloten. Hij trekt een wenkbrauw op.
"Ah," brengt hij deze intelligente opmerking naar voren. Hij kijkt rond en merkt op dat het huis groot is, mooi en zeer luxieus en goedverzorgd oogt. Hij kijkt eventjes naar de onbekende mannen naast hem in de hal, en komt er niet op om zich voor te stellen. Ach tja, no-lifers.

EDIT: Genner was me voor, dus ik heb mij bericht eventjes aangepast ^^


-----------------------------------


jilly-ann




Madison Williams

Madison pakt al haar tassen zorgvuldig bij elkaar. Als ze zeker weet dat ze alles goed beet heeft glimlacht ze naar haar zus toe. "Tot zo," grijnst ze en voor haar zus kan protesteren is ze al weg. Met een plop komt ze aan bij de deuren van het landhuis. Vrolijk klopt ze met moeite aan, want ze wil de tassen niet op de grond zetten, en als vanzelf gaat de deur open. Daar ziet ze dat er al 3 andere voor haar beland zijn in het huis. Ze laat de tassen vallen op de grond en haalt een hand door haar haren heen.
"Ik ben Madison Williams," zegt ze vrolijk en steekt dan haar hand uit, klaar voor de eerste die van plan is de hand aan te nemen en zich ook zo voor te stellen.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Faith staart geïnteresseerd naar het grote huis. Ze heeft er veel over gehoord, en het huis bezoeken stond al lang op haar verlanglijstje. Als Madison iets zegt, scheurt ze uiteindelijkhaar blik los. "Maddie, wacht!" Ze zucht als ze een lichte plop hoort. Maar in plaats van te verdwijnselen, duwt Faith tegen de poort die krakend opengaat en stapt het onverlichte paadje op. Zo heeft ze meer tijd alles goed te bekijken. Het enige licht komt van het huis, dat betekent dat er waarschijnlijk al meer mensen gearriveerd zijn. Ze blijft even voor de grote deur staan als die gesloten blijkt te zijn. Haar hand blijft half in de lucht hangen als de deur vanzelf piepend opengaat. "Aaaah," mompelt ze opgetogen. Als ze binnenstapt ziet ze al een groepje mensen staan. Een warme glimlach siert haar gezicht en ze zet en stap dichterbij. 

"Goede-.. nacht." Haar zachte stem galmt door het huis en ze bekijkt kort even de groep mensen. "Mijn naam is Faith Williams." Ze legt haar zware koffer op de grond. "En Maddie hier, is mijn lieftallige zusje," vertelt ze trots glimlachend.


http://img175.imageshack.us/img175/3032/edgarhh9.jpg

Hinkend opent hij de deur naar de hal. Abott stapt de hal binnen en hoort al verschillende stemmen. Daar gaat zijn rust! Met een diepe zucht richt hij zijn wandelstok op het groepje mensen. "Jullie daar! Kan het wat stiller," gromt hij. Afkeurend mompelend bekijkt hij het groepje ongeregeld. "Ga in de woonkamer wachten," beveelt hij. Jullie krijgen zo instructies." Met dat gezegd te hebben, verschijnt er een valse grijns om zijn tandeloze mond. Hij neemt uitgebreid de tijd om de mensen goed in zich op te nemen. Nu maar hopen dat de rest van die luilakken zich wat haasten!


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Melody.png

Melody loopt op haar dooie gemak richting het huis toe. Ze was een eindje verderop verschijnseld en was de rest maar gaan lopen. Zo'n spetterende zin had ze er ook niet bepaald in, en helemaal als eerste aankomen was ook helemaal niet haar.

Net voordat de deuren achter een ander meisje sluiten, houdt Melody ze nog snel tegen om dicht te gaan. Met een zuchtje loopt ze verder. Haar koffer had ze immers met magie achter haar aan laten komen. Ze was niet gek om dat ding de hele weg te dragen.

Melody rolt even met haar ogen wanneer de meisjes waar ze net achteraan is verschenen meteen vrolijk zichzelf voorstellen. "Die hebben er zin in.." mompelt ze in zichzelf.

Melody kijkt op wanneer er opeens iets aan komt hinken. "Allright. We hebben dus ook nog een enge freak in ons midden. Dat wordt wat." zegt ze dan sarcastisch waarna ze verder de gang in loopt en ergens maar afslaat naar een kamer die wel wat weg heeft van een 'woonkamer'. Daar laat ze zich nonchalant op een bank neerzakken.


-----------------------------------


trijntjuh




Finn Coolsaet. 

Finn trekt met een gretige ruk zijn helm van het hoofd.
Met een grijns kijkt hij naar het immense gebouw.
Is dit nu zo eng?  Gaat er door zijn hoofd.

Hij snuift diep terwijl hij van de moto krabbelt.
Haastig neemt hij zijn tas waarin zijn benodigheden inzitten om daarna naar het huis toe te lopen. Hij merkt dat de deur al open is.

'Oeeewh, spooky.' Hij kan een lach niet onderdrukken en schudt zijn hoofd. 
Nog net ziet hij hoe een groepje mensen, de andere bewoners, een grommige vent aan hun been krijgen.
'En waar moet die woonkamer dan wel zijn?'
Hij trekt even een wenkbrauw op en kijkt dan naar de anderen.
'Ik ben Finn trouwens.' Hij glimlacht zijn tanden bloot en steekt zijn hand uit naar de dichtste persoon, Faith.
En waar is Lily? Met een hoopvolle blik kijkt hij rond.


-----------------------------------


Moniek




Clive Hoffman
Banner komt nog

Clive kijkt even om zich heen, niemand te zien. Met een zachte plop verschijnselt hij met zijn tas naar het huis. Hij kijkt er even naar en grinnikt.
Ze hebben wel hun best gedaan het op een spookhuis te laten lijken. Cliché.

Hij hijst zijn tas over zijn schouder en loopt kalm over het pad naar de voordeur. Hij ziet dat er al wat mensen zijn en dumpt z'n tas op de grond. Hij kijkt even rond en ziet dat het van binnen al net zo cliché is als van buiten. 
Misschien is het ooit de set geweest van een of andere griezelfilm, denkt hij spottend. Dan pas ziet hij dat een van de meisjes, die zich heeft voorgesteld als Madison, haar hand heeft uitgestoken naar... niemand. Met een opgetrokken wenkbrauw kijkt hij ernaar.

'Probeer je vast vrienden te maken met de geesten,' vraagt hij semi-nieuwsgierig. Hij leunt tegen een van de muren - verbaasd dat hij er niet doorheen valt - en wacht tot er iets gaat gebeuren. Hij luistert naar de "enge" butler - lol - en kijkt de anderen rustig observerend een voor een aan. Hij ziet een deur die op een kier staat en ziet daarachter iets wat op een woonkamer lijkt. Hij haalt zijn schouders op en loopt er naartoe. Hij gaat niet op de bank zitten, maar leunt opnieuw tegen de muur aan, wachtend op die zogenaamde instructies.


-----------------------------------


Genner




http://i29.tinypic.com/33ufsc4.jpg

Miles is nog maar pas binnen als hij nog iemand ziet aankomen. Hij springt even op van schrik als de deur met een klap dichtvalt, maar herstelt zich snel. Mooi, niemand heeft het gezien.

Dan komen er nog twee vrolijke huppels binnen. Miles grijnst breed; die zullen wel makkelijk te imponeren zijn. Hij kruist zijn armen voor zijn borst en knipoogt naar het meisje dat het eerst binnengekomen is.
"Jezus!" schreeuwt hij als er plotseling een enge, oude vent tevoorschijn komt. Zijn stemgeluid echoot door de hal. "Doe niet zo sluiperig, man," mompelt hij. Die vent lijkt een persoon die je beter niet tegen je hebt. Hij zegt dat ze naar de woonkamer mogen gaan en hij volgt hem. Meteen laat hij zich zakken in de fauteuil die hem het zachtst lijkt zitten en zwaait zijn benen over de armleuning.

Hij fluit als er een knap meisje binnenkomt. Ze laat zich op een bank zakken.
"Miles Vincent," zegt hij vanuit zijn fauteuil. "En jij bent?" Hij kijkt haar verwachtingsvol aan.

Er komt nog meer volk. Miles trekt zijn neus op als er een stoertje binnenkomt, zo eentje die graag de held uithangt. Hij stelt zich meteen voor aan de tweede hulp.
Daarna volgt er nog een gast. Die gaat niet zitten, maar leunt tegen de muur. Die ziet er wel oké uit.


-----------------------------------


TheKimKommer




http://i2.photobucket.com/albums/y32/thekimkommer/kennith.jpg

Kennith loopt op een langzaam tempo de straat in waar het beroemruchte huis staat. Op het moment dat hij de advertentie had zien staan besefte hij dat dit de kans was om zijn tegenslag goed te maken. Nog niemand had hem ooit wat wijsgemaakt en de verhalen van deze Mansion leken hem eerder een knap verhaal dan dat daar enige werkelijkheid in verborgen zat.
Als hij voor het hek van het huis staat kijkt hij even op. Kennith ziet nog net iemand naar binnen lopen, maar hij had geen haast. De mensen binnen waren slechts concurrentie, welke hij makkelijk zou verslaan. Hoe meer er vroegtijdig zouden vertrekken, hoemeer de prijs was welke hij op kon strijken. Dan duwt hij het hek open, loopt het pad af en opent de deur. Binnen ziet hij een gevarieerd gezelschap en hij knikt even kort.

"Een goede avond, allen."

Zijn blik glijdt langs het publiek en blijft even op een wat oudere statige man hangen. Aan zijn kledingdracht te zien de butler. Dan kijkt Kennith opzij naar een blonde vrouw met een glimlach op haar gezicht. Hij had er zijn twijfels bij wat een meisje als zij hier dacht te vinden, maar hij houdt wijslijk zijn mond.


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Na een tijdje komen de eerste mensen al binnen, die Miles mag hij al niet. Wat een onbeschofte vlerk zeg... Hij schudt de hand van Maddison en stelt zich vriendelijk voor. Hij observeert de butler als die binnenkomt en meteen begint te ijlen dat ze niet zoveel lawaai moeten maken. Als Finn binnenkomt hoopt hij dat de eerste indruk niet altijd waar is, wat een macho. Maar meestal zijn zij die luid blaffen juist diegenen met het kleinste hartje, daar zal hij dus niet veel last van hebben. Faith komt binnen en hij stelt zich weer voor. De zusjes zijn wel een vrolijk stel, misschien kan dit dan toch nog leuk worden. Hij heeft het gevoel dat hij Faith al ergens heeft gezien. De mensen hier zijn dus niet allemaal verwende nesten met een dikke nek. Chris luistert naar de butler en gaat de woonkamer binnen waar hij op een stoel neer gaat zitten. Hij wacht tot de niet zo vriendelijke man zou beginnen met zijn uitleg. In gedachten verzonken kijkt hij naar de ring aan zijn ringvinger. Er komt iemand anders binnen, maar daar let hij niet meer op. Dat het hier maar snel begint, des te sneller kan hij weer weg.


-----------------------------------


Machoefeltje




Lily Robins

Lily Verschijnselt voor de deur van het huis. Haar blik richt zich omhoog en ze trekt een wenkbrauw op. Spookhuis, yeah right... "Eens zien hoe hard het hier spookt..." Zegt ze tegen zichzelf met een kleine sarcastische ondertoon. Dan valt haar blik op de motor voor de deur, Finn is er al. Een kleine glimlach nestelt zich rond haar mond, ze zal hem is wat laten zien. 

Ze duwt de deur open en loopt binnen. Daar vindt ze al een aantal personen. Ze kijkt even iedereen aan en ze merkt algauw Finns witblonde haar op. "Lily Robins..." Stelt ze zich kort voor met een kleine glimlach. Ze wist dat ze misschien onbeleefd kon overkomen, maar wat moest ze nog meer zeggen? Ze kende de mensen niet. Dan gaat ze naast Finn staan en geeft hem een duw. "Klaar ervoor, Coolsaet?" Zegt ze met een kleine grijns. 

Dan valt haar blik op de butler en ze staart hem even aan. 'Wow, wat een nijdige kop...' Schiet door haar hoofd. 'Daar alleen van zou je al gaan lopen.' Een kleine grijns nestelt zich om haar lippen. 

Dan kijkt ze opzij naar Finn en erna naar de rest.


-----------------------------------


trijntjuh




Finn Coolsaet.

Finn kijkt zwijgend naar de andere personen, haast observerend.
Hij wist nu al haast zeker dat Maddie en Faith twee grote schijtluizen zouden zijn. Of toch niet?

Hij bijt op zijn lip en laat zijn blik rusten op Miles.
God, wat ziet me dat er een ongelooflijke zak uit.
Hij onderdrukt nog net de neiging om van zijn ogen te rollen en zucht.

Dan kijkt hij op als hij wel een héél bekende stem herkent.
Algauw krijgt hij een duw en hij smoort zijn lach als antwoord.
'Tuurlijk ben ik er klaar voor. Wat dacht je nu?'
Hij kijkt veelbetekend naar Lily.
'Nog geen schrik, Lils?' Hij kan een grinnik niet onderdrukken.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Melody.png

Melody kijkt op als iemand opeens naar haar fluit en haar vervolgens aanspreekt. Onwillekeurig moet ze er eventjes om grijnzen. Dit zou wat gaan worden zeg. "Melody Parker." stelt ze zich dan aan hem voor.

Melody knikt af en toe nog lichtjes naar iemand wanneer die goedenavond zegt of zich voorstelt. Nog een enkele keer stelt ze zichzelf voor en vervolgens vouwt ze haar armen over elkaar heen en vouwt ze ook haar ene been over de andere heen. "Als we er aan het eind maar niet hetzelfde uitzien als die freak." mompelt ze tegen niemand in het bijzonder, doelend op de butler. "De enige echte griezel hier."

Melody kijkt nog eventjes naar Miles en laat haar blik dan over de anderen glijden. Sommigen schenen elkaar al te kennen en waren meteen weer close aan het doen, anderen stonden ergens tegen een muur aangeleund.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison merkt dat niemand haar hand aanneemt en dan moet iemand die net binnen komt het er ook in wrijven. Gelukkig pakt Chris haar hand aan en stelt zich voor. Dankbaar glimlacht ze naar hem toe. Ze grijnst naar Faith en loopt dan ook de woonkamer in. 

In de woonkamer gaat Madison op een lege bank zitten. Ergens voelt ze zich ongemakkelijk, zo in een ruimte met ineens zoveel mensen. Normaal heeft ze daar geen last van, maar dat maakt haar niet viel uit. Glimlachend kijkt ze in het rond.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

"Aangename kennismaking, Finn." Ze schudt beleefd zijn hand en kijkt dan naar een oude man die er niet al te blij uitziet. Meteen houdt ze haar mond en begeeft zich ook naar de woonkamer. Wat groot, is het eerste wat haar opvalt. Ze gaat op een bank zitten en vouwt haar handen op haar schoot, de perfecte gelegenheid om te zien wat voor soort mensen dit zijn. Zwijgend kijkt ze iedereen één voor één aan. Haar blik blijft even hangen op een man die in gedachten lijkt te verzonken. Ze fronst haar voorhoofd, die komt haar vaag bekend voor. 


-----------------------------------


Genner




http://i29.tinypic.com/33ufsc4.jpg

Er komt een stijfkop binnen die er nog arrogant uitziet ook. Geweldige combinatie, en hij praat zo bekakt. Miles laat hem links liggen. 
Een meisje komt binnen en gaat bij stoertje staan. Coolsaet heet hij dus, en die twee kennen elkaar. Mooi stelletje. Haar mag hij ook al niet.

Het knappe meisje stelt zich voor als Melody Parker. Dat klinkt goed. Hij hoort haar iets mompelen en grijnst breed. Ze delen blijkbaar dezelfde ideeën over die griezel.

Hij ziet hoe ze nog even naar hem kijkt en dan weer verder door de kamer kijkt. Nou, wat een dooie boel. Hij richt zich tot de creep en zegt luid: 
"Zeg, is het nog voor vandaag of blijf je eeuwig zwijgen?"


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert10.jpg
Robertus JanszoonDe hal stroomt al erg snel vol met de gasten. Robertus laat zijn blik - enigzins minachtend - op de uitbundige jonge mensen vallen. Soms voelde hij zich erg oud; hij kon wel afleiden dat hij - afgezien van de butler - de oudste van het gezelschap was. En kom, 32 was wel heel bejaarderig oud. Robertus begint zich al aardig te ergeren aan de jongeheer Miles.
"Probeer je vast vrienden te maken met de geesten?"
Robertus zucht met oudbollige irritatie en sleept zich naar de woonkamer. Hij laat zich zakken op een lege fauteuille. Ach ja, hij kwam hier toch alleen maar voor het verhaal. Zolang de anderen hem niet te veel in de weg zouden zitten, zou hij het prima met ze kunnen vinden.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Met een plop die luider is dan de bedoeling, verschijnt ook Martin voor de deur van het huis. Net wanneer Martin de deur wil openen, gaat deze vanzelf al open en kan hij naar binnen. Eenmaal binnen, neemt Martin alle mensen op die er inmiddels zijn.

'Goedenavond, mijn naam is Martin Johnson en is het de bedoeling dat we hier blijven wachten?' 'Of mogen we de woonkamer al in?' 


-----------------------------------


miss_sweet




http://img175.imageshack.us/img175/3032/edgarhh9.jpg

Gelukkig werkt Abott’s gehoor niet meer zo perfect als vroeger, anders waren die met hun grote mond er niet goed van geweest. Hij stapt de woonkamer binnen en gaat voor het groepje staan. Met zijn stok slaat hij op de tafel zodat hij meteen hun aandacht krijgt.
“Laten we elkaar maar geen illusies maken. Ik mag jullie niet en jullie mogen mij niet. Maar laat één ding duidelijk zijn. Je doet wat ik zeg zolang je in dit huis leeft. Wie daar problemen mee heeft, is vrij om meteen weg te gaan.” Hij pauzeert even om eventuele lafaards de kans te geven de kamer te verlaten.

“Goed. Zoals jullie weten verblijven je hier twee weken. Hier is de verdeling van de kamers.” Hij overhandigt een stuk perkament aan de dichtstbijzijnde. “Het huis is groot dus ik heb hier nog een plattegrond.” Hij legt het andere stuk perkament op de tafel.

Zijn gezicht verandert in een gemene grijns en zijn ogen lichten op. “En nu het belangrijkste; jullie verlaten onder geen enkele omstandigheid dit huis! Behalve als jullie toestemming krijgen van mij en dat zal maar twee uur per dag zijn. Je bent vrij om door de tuin te lopen, zolang je maar ver wegblijft van mijn huis. Ik kom af en toe kijken in dit huis en ook mededelen wanneer jullie het huis mogen verlaten. Ik wil geen overdreven lawaai, geen onrust, geen  chaos, geen ruzies.  En dat is het...”

“Ah ik ben nog iets vergeten,” hij laat zijn blik over de gezichten glijden en verlaagt zijn stem. Hij was het helemaal niet vergeten, maar wou zijn woorden meer effect geven. “De kelder is verboden terrein. Ik wil daar niemand in de buurt zien, Begrepen!”

Met die laatste woorden, draait hij zich om en verlaat de kamer


001 - Madison Williams & Melody Parker
003 - Lily Robins & Noah Nickens & Faith Williams

002 - Clive Hoffman & Kennith Green
004- Miles Vincent & Chris Edwards 
006 - Finn Coolsaet & Martin Johnson & Robertus Janszoon


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Nieuwsgierig pakt Madison de kamerideling van Abbot aan. Ze zit samen op een kamer met Melody, maar voor zover zij weet heeft éne Meldoy zich nog niet voorgesteld. Voor de vraag ook maar haar gedachte inkomt verlaat hij haar mond al. "Wie is Melody?" vraagt ze in het algemeen. Daarna geeft ze met een glimlach de indeling door.
"Chagerijn," mompelt ze als ze Abbot zo hoort praten. Het is niet eens haar bedoeling het te zeggen maar toch is het gebeurd.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Melody.png

Melody luistert aandachtig naar de freaky butler, terwijl ze gewoon voor zich uit blijft kijken. Ze kijkt hem echter na wanneer ze zijn laatste woorden hoort. "Die freak weet toch zeker dat hij daar mensen alleen maar mee aanmoedigt?" zegt ze dan. "Ah well. We hebben er dus ook een babysitter bij en moeten leven als kluizenaars. Kan niet beter he?" zegt ze dan sarcastisch.

Melody gaat even verzitten en gaat nou zijdelings zitten, met een arm over de rugleuning van de bank en haar rechterbeen opgetrokken. Ze stond niet bepaald te springen om te weten met wie ze op een kamer moest slapen. Als het maar een niet al te blije gup was, en ook geen stuk chagarijn. En al zeker geen freak zoals de butler.

"Melody. That's me." zegt ze dan tegen een meisje, die zich had voorgesteld als Madison. Ze zet eventjes een glimlachje op, maar die verdwijnt alweer snel. "Dat wordt gezellig. Met z'n tweetjes op een kamer in dit spookhuis." zegt ze dan met een flauw grijnsje.

"Well. Ik kom zo wel weer, en anders zie ik jou nog wel in onze kamer." zegt ze dan nog. "Laten we dan maar van onze vrijheid hier genieten he." zegt ze vervolgens, waarna ze opstaat en even op de plattegrond kijkt. Het was een groot huis, en dus was er vast wel genoeg te zien en beleven. 

"Ciao everybody!" zegt ze nog. Als een van de eersten verlaat Melody de kamer alweer en loopt ze wat door de gang heen.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert10.jpg
Robertus JanszoonRobertus bekijkt de plattegrond en de lijst ook. Finn Coolsaet en Martin Johnson, op kamer 6. Laat dat nou net zijn favoriete getal zijn. Hij was er natúúrlijk niet op uit om al snel vijandschap te creeëren, maar hij was blij dat hij niet met de uitbundige mensen op de kamer zat. Hij bekeek Abott eens goed. Hij mocht de man wel. Hij zocht tenminste niet teveel sociaal contact.
Een verbod naar de kelder. Dat kan leuk worden. bedenkt Robertus met een schuin oog op de ietwat schrikkerige meisjes. 

Robertus staat weer op, loopt naar de hal, pakt zijn koffers op en loopt de trap op. 
Rechtsaf, denkt hij in zichzelf. Ah, daar was kamer 006 al. Hij opende de deur, schopte zijn koffers naar binnen en keek rond. Hij koos een normaal bed, testte het eventjes door er op te zitten en wat te wiebelen, en begon toen met het uitpakken van zijn koffer. Hij zette een groot stuk vensterbank af en begon deze vol te zetten met zijn hobby en obsessie: dood en verderf. Uit zijn koffers vistte hij de replica's die hij door de jaren heen had verzameld. Replica's van legendarisch vervloekte voorwerpen, zoals hangers, ringen, dolken en meer. Voorwerpen uit Dreuzelsprookjes en spookverhalen vonden ook hun plek; een spinnenwiel, een bloedrode appel, een naald, een scheermes... en de bebloede chirurgersscalpel van Jack the Ripper mocht uiteraard niet ontbreken.


-----------------------------------


Machoefeltje




Lily

Lily kijkt met opgetrokken wenkbrauw opzij naar Finn. "Finn, ik heb geen schrik. Hiervoor is een perfect logische verklaring." Mompelt ze tegen hem. "Zie maar dat jij hier niet bibberend buiten gaat."

Ze slaat haar armen over elkaar en volgt de butler naar de woonkamer. Onderzoekend kijkt ze rond en luistert dan zwijgend naar de butler. Onbewust speelt ze met haar ketting rond haar nek. Twee uur per dag buiten, daar kan ze mee leven. Maar die kelder intigreert haar nu al, waarom mogen ze daar niet komen? Wedden dat daar DE verklaring te vinden is voor dit mysterie?

Ze kijkt hoe Madison de kamerindeling aanneemt en gaat naast haar staan. Ze kijkt over Madisons schouder en zoekt haar naam. Hmm, Noah en Faith. "Wie zijn Faith en Noah?" Vraagt ze in het algemeen en kijkt naar de meisjes die al in de kamer staan. 

Vanuit haar ooghoeken ziet ze de butler de kamer verlaten en Melody een beetje later. Dan volgt een jongen en Lily kijkt ze na. Lekker sociaal, natuurlijk. "Dit kan nog gezellig worden..." Zegt ze tegen niemand in het bijzonder, waardoor iedereen vrij is om wel of niet te reageren.


-----------------------------------


trijntjuh




Finn Coolsaet.

'Wie? Ik? Je bent zeker vergeten dat IK degene was die JOU uitdaagde?'
Hij grijnst lichtjes bij de gedachte.
Je had Lily haar ontzette blik moeten zien, laat staan haar horen tegenwerken, zelfzeker dat ze het hier zou redden.

Finn smoort zijn lach en haalt diep adem.
Dit gaat leuk worden.
Zwijgend kijkt hij naar de personen die de woonkamer verlaten.
'Eens kijken wie ik bij de kamer heb.' 
Hij neemt het blad over van Robertus, die voorbijloopt, en bijt op zijn lip.
'Aha... Martin en Robertus.' 
Hij kijkt op en herkent Martin meteen van toen die zichzelf voorstelde.
'Het lijkt dat je met mij opgescheept zit.' Hij geeft Martin een klein stootje tegen zijn schouders.
'En onze andere kamergenoot is net vertrokken.'


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Haastig stapt Martin de woonkamer in en hoort nog gelukkig de laatste woorden van de butler. Op zijn gemak neemt hij plaats en kijkt over het hoofd van een meisje naar de kamerindeling. Right, kamer 6 en zijn kamergenoten waren ene Finn Coolsaet en Robertus Janszoon.

Nog voordat hij zijn sporttas kan pakken, hoort hij iemand die hem aanspreekt. 'Aha, jij bent vast Finn en onze kamergenoot is inderdaad al gevlucht.' 'Zullen we hem maar volgen.'


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert10.jpg
Robertus JanszoonRobertus kijkt rustig om als de deur open wordt geduwd. Hij poogt tot een glimlach naar zijn kamergenoot.
"Ik, eh... maak mijn stukje een beetje... eigen..." licht hij, ietwat stamelend, toe. Het moet een heel maf gezicht zijn om een man moordwapens uit te zien stallen in een Haunted Mansion. Hij schraapt zijn keel eventjes, draait zich langzaam weer om en gaat rustig door. Als hij klaar is, begint hij met zijn kleding. Hij werpt een blik op de stoffige kledingkast, trekt hem open en begint zijn overhemden er te hangen. Hij heeft maar een beetje ruimte nodig; de gillets hing hij eroverheen, iets wat een hoop ruimte scheelde.
"Genoeg ruimte voor jullie," zegt hij tegen Martin. Misschien kon hij wel een poging doen tot wat sociale interactie.


-----------------------------------


Moniek




Clive Hoffman

Clive bekijkt rustig even alle mensen die er zijn, hij wil weten waar hij mee te maken krijgt. Hij uistert echter niet echt naar alle namen dus als hij volgens het lijstje met ene Kennith Green op de kamer zit, heeft hij geen flauw idee wie dat is. Met de gedachte dat hij daar vanzelf achter komt loopt hij naar zijn kamer - nummer 002 - en checkt even welk bed er het beste uit ziet. Hij gaat voor degene het dichtst bij het raam en zet zijn tas er op. Uitpakken kan later nog wel dus hij verlaat de kamer weer. 

De kelder... ooooh, daar mogen we niet komen dus het is vast de bedoeling dat iedereen daar nu op af stormt.

Ja, maar Clive vindt het te lame om te denken dat het echt de moeite waard is om erheen te gaan dus loopt in plaats daarvan terug naar de hal. Vanaf daar kiest hij een random deur en komt in een soort ... eetkamer te staan. Net zo typisch ingericht als de rest van het huis natuurlijk.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Melody.png

Melody loopt nog steeds wat heen en weer door de hal heen. Alles zag er even spookhuizig uit. Alsof er elk moment een skelet uit een kast zou kunnen vallen als je er eentje open zou doen. Alsof de ogen van enge mannetjes op schilderijen elke stap van jou zouden volgen. Right. Veel zou er dus niet aan zijn. En vooral niet als ze alleen hier heen en weer zou blijven lopen. Sommigen waren nog in de woonkamer, anderen in hun slaapkamer. In de hal was het toch tamelijk rustig en erg stil.
Dan ziet Melody iemand een kamer binnen gaan. Ze haalt even haar schouders op en loopt er kalm heen.

"Boeh." zegt ze dan droog, door de stilte heen. Waarom zou ze ook alleen rond gaan spoken wanneer ze ook bij anderen zou kunnen spoken. Misschien zou ze zelfs wel sociale contacten kunnen leggen. Beeld je dat eens in. Wow. "Het ziet er hier net zo lame uit als overal. Een paar spinnenwebben, hier en daar wat afgehakte handen en hoofden, en tadaam."

Melody kijkt de jongen niet echt meer aan en laat haar blik door de kamer heen gaan. Een typische eetzaal zoals in al die griezelfilms.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Faith kijkt op als ze haar naam hoort. Het klink ietwat vreemd uit de mond van een onbekende. "That would be me." Met haar eeuwige glimlach gaat ze bij het meisje staan en kijkt over haar schouder op het perkament. "Dus jij bent mijn kamergenootje, Lily." Makkelijk te onthouden. "Mooie naam heb je," valt haar op. "Ik ga alvast uitpakken in onze kamer. Dan kan ik het huis nog verkennnen.. Ik zie je vast nog wel." Ze kijkt de kamer rond of er nog een Noah is, maar niemand die reageert op de naam."Noah vindt ons vast wel." Voordat ze de kamer verlaat, gaat ze nog langs Madison. "Blijf uit de problemen jij," zegt ze met een plagerige knipoog. Dan loopt ze de trappen op richting haar kamer.


-----------------------------------


Moniek




http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Clive is aandachtig een groot schilderij aan het bestuderen en hoort iemand binnenkomen. Hij hoort haar praten maar kijkt niet op, in plaats daarvan loopt hij naar het schilderij.

'Lame? Je maakt een grapje zeker, ik doe het bijna in m'n broek,' antwoordt hij droog. Hij kijkt nog eens aandachtig naar het schilderij, waaide het doek nou een klein beetje naar voren in de lijst?

'En kijk, om het plaatje nog completer te maken,' vervolgt hij terwijl hij het schilderij opzij schuift. Achter het schilderij zit geen muur, maar leegte. Een gang of een kamer, dat kon hij niet goed zien, maar gezien de soort van "wind" is het waarschijnlijk een gang. 'Echte geheime gangen. Ooh, ik durf niet naar binnen hoor'


-----------------------------------


trijntjuh




Finn Coolsaet.

Finn kijkt haast geschokt naar de voorwerpen dat Robertus boven haalt.
Met ongeloof gooit hij een blik naar Martin dat 'Meent hij dit nou?!' uitstraalt.

Finn neemt een paar passen afstand van de wapens.
God, moet hij nu echt bij zo'n dingen slapen?
Vlug haalt hij een glimlach boven als hij merkt dat Robertus kijkt.
'Fraaie collectie heb je daar.' Mompelt hij.

Hij gooit zijn tas op een bed, dat nog niet is ingenomen en zucht.
'Ik denk dat ik even het kasteel ga verkennen.'
Haastig verlaat hij de kamer, maar al te blij dat hij weg is van die dingen.

'Lils?!' Roept hij dan.
God, waar zit die meid toch.


-----------------------------------


Bernou




http://img412.imageshack.us/img412/3268/banner19hq8.png

Zuchtend stapt Noah de auto uit en draait ze zich nog even om naar haar broer, die de auto bestuurde. 'Tot snel hè' hoort ze haar broer lachend zeggen. Noah lacht even sarcastisch. Ze moest nu echt eens haar muggle-rijbewijs gaan halen, want telkens overal door haar broer gebracht worden wilde ze ook niet. Al helemaal niet omdat ze dat verdwijnselen nog niet helemaal onder controle had. "Ik ga dat huis tenminste binnen. Dat kunnen we van jou nog niet zeggen" grijnst ze nog. Noa slaat de deur van de auto dicht en haalt dan haar koffer uit de achterbak. Met een snelle spreuk zorgt ze ervoor dat deze voor haar uit zweeft. Wel zo handig natuurlijk. 
Als ze de deur van het huis wil openen, blijkt deze al vanzelf te gaan. Noah loopt voorzichtig naar binnen, maar hersteld zich al snel. Als ze nu al als een bange kip ging lopen doen, was ze hier morgen alweer verdwenen. Noah kijkt om als de deur opeens dichtklapt en besluit er maar niet teveel aan te denken. Creepy. 
Als Noah nog net ziet hoe een oude, vieze man papiertjes met kamers erop uitdeelt en weg loopt, rent Noah achter hem aan. "Hè, wacht even. Ik heb nog geen!" Noah zucht even als de man niet reageert. De kwal. Ze loopt de woonkamer in en ploft dan op een bank neer. "Noah Nickens" stelt ze zichtzelf aan de anderen voor. Ze wist dat ze laat was, maar zo laat had ze niet verwacht. Zo ongeveer alle mensen waren er al. "Heeft iemand nog zo'n kamerpapier?" vraagt ze dan maar in het algemeen. Ze ging dus niet op de bank slapen, ofzo.


-----------------------------------


Genner




http://i29.tinypic.com/33ufsc4.jpg

Miles kijkt op als er nog een meisje binnenkomt. 
"Meid, er is maar één papier met de kamerindeling. Denk je nu echt dat die engerd dat voor iedereen gemaakt heeft?"
Dan grist hij het papier uit de handen van degene die het op dat moment vastheeft en kijkt waar hij slaapt.
Bij ene Chris Edwards... wacht, die kent hij. Hij kreunt; het is die gast die er al was toen hij aankwam! Dat wordt een saaie boel zeg...
"Ciao," knipoogt hij naar dat laatkomertje, en hij gaat op weg naar kamer 004. 

Hij ziet dat die Chrisgast er nog niet is en gooit zijn koffer op het bed bij de raam. Met een zwiepje van zijn toverstok gaat de koffer open. Daarna tovert hij al z'n kleren de kast in. Die nemen zo'n driekwart van de oppervlakte in beslag. Hij haalt zijn schouders op, dan moet Chris het maar doen met een kwart van de kast. Als dat geregeld is, gaat hij op zoek naar de meisjeskamer. Hij moet die Melody wat beter leren kennen.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison grijnst naar Faith toe. "Ik en Problemen? Ik zou niet durven," zegt ze schijnheilig. Daarna staat ze ook op en loopt naar de gang toe om haar spullen te pakken. Als ze al haar tassen eindelijk beet heeft loopt ze traag de trap op. De tassen wegen niet niks, maar halverwege krijgt ze een idee. Ze pakt haar toverstok uit haar zak en leviteert haar spullen voor zich uit. Veel makkelijker.

Als ze boven is gaat ze op zoek naar kamer 001, die verrassend snel gevonden heeft. Met de hand doet ze de deur open en brengt eerst haar spullen naar binnen toe, voor ze zelf ook volgt. Melody is er duidelijk nog niet. Ze zet haar spullen bij het bed die het dichtste bij de deur staat en gaat dan op het bed zitten terwijl ze de kamer bewonderd.


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris staat recht als bijna iedereen al zijn of haar koffer is gaan halen om die naar de kamers te brengen. Hij had het papier vast en als Noah binnenkomt kijkt hij op het papier om te zeggen welke kamer ze heeft, dan neemt die Miles het gewoon van hem af. Hij rolt met zijn ogen en als hij zijn kamergenoot naar boven ziet gaan stapt hij naar Noah.

"Je hebt kamer 3. Let niet op die jerk van daarnet, hij heeft ze niet allemaal op een rij."" zegt hij, geeft haar een flauwe glimlach, draait zich om en gaat zelf met zijn koffers naar zijn kamer. Hij laat zijn bagage deze keer natuurlijk wél zweven, deze keer zijn er geen dreuzels in de buurt. 
Chris gaat de trap op en kijkt een open kamer binnen, waar Madison zit. Hij steekt even zijn hand op als wijze van begroeting en stapt verder naar zijn kamer en gaat naar binnen. Natuurlijk heeft Miles al een bed ingepalmd... Hij gaat naar het overgebleven bed en laat zijn koffers daarop landen. Chris gaat naar de kast en doet die open, wat is zijn kamergenoot toch vreselijk vriendelijk. Maar hij gaat zich niet laten doen hoor... Hij neemt een paar kledingstukken van Miles eruit en legt die netjes op diens bed. Dan legt hij zijn koffer onder zijn bed, laat hij zijn kleren in de kast vliegen en doet hem weer dicht. Chris gaat op het bed liggen en staart naar het plafond.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison glimlacht als Chris naar haar zwaait en ze zwaait terug. Daarna gaat ze weer staan en gebruikt haar toverstok zodat haar kleren in de kast komen te liggen. Natuurlijk houd ze wel rekening met Melody. Faith zal haar wat aandoen als ze merkt dat ze dat niet doet. Ze besluit Faith is te gaan zoeken!
In de gang gaat Madison maar gewoon een kant op aangezien ze niet weet waar Faith's kamer is en uiteindelijk ziet ze Chris in zijn kamer, omdat zijn deur ook al open staat. Met een glimlach klopt ze op de deur. "Ik heb je toch niet laten schrikken hoop ik," zegt ze aangezien Chris naar het plafond aan het staren was.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Als Faith zowat klaar is met alles uitpakken en ordenen gaat ze op een willekeurig bed zitten. Ze bekijkt de kamer nog eens goed en wat eerst nog een akelig lege kamer was, ziet er al heel wat beter uit. Ze haalt veer en perkament tevoorschijn en begint alle eerste indrukken van het huis en de mensen neer te schrijven. Dit kan nog belangrijk worden voor haar boek. 

Na een kwartiertje besluit ze dat het tijd is om te zien wat dit huis te bieden heeft. Als ze op de gang komt ziet ze Madison's rug recht tegenover haar kamer. Op haar tippen gaat ze achter Maddie staan en legt een arm op haar schouder

"Oeh pas op voor de boze spook," lacht ze in haar oor. Met de lach nog steeds op haar gezicht laat ze haar blik door de kamer glijden. "Dus dit is niet jouw kamer." 

"Hoi."


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris gaat rechtzitten als hij iemand hoort kloppen en vraagt of ze hem niet heeft doen schrikken. Het is Madison weer.

"Nee. Nee, je moet wel meer moeite doen om mij te laten schrikken." zegt hij en staat recht.

"Ik snap trouwens niet waarom ze dit een spookhuis noemen, het is haast een luxueus vakantiehuis" zegt hij dan maar, als een poging om het ijs wat te breken. Dan komt Faith er ook bij en hij zegt vriendelijk "Hey" terug.

"Nee, hier slapen Miles en ik... Kan nog leuk worden." zegt hij met een vleugje ironie in zijn stem. Chris twijfelt of hij gaat zeggen dat hij Faith ergens van kent want dan zal hij waarschijnlijk moeten beginnen over zichzelf, dat heeft hij niet zo graag. Beter niet dus.


-----------------------------------


Machoefeltje




Lily

Lily glimlacht als ze het compliment van Faith krijgt dat ze een mooie naam heeft. Ze vind Faith ook mooi, maar ze is te laat om het te zeggen, want Faith gaat al op weg naar hun kamer. 
Finn is ook al verdwenen want ze ziet zijn witblonde haar nergens meer. 

Een paar minuten later komt er een nieuw meisje binnen dat ze voorstelt als Noah. "Ah, jij bent Noah!" Glimlacht Lily. "Lily Robins, je ligt bij mij en Faith op de kamer." Stelt ze zichzelf voor en steekt haar hand uit naar Noah. Ze glimlacht lichtjes. 

"Zullen we onze kamer ook gaan zoeken?" Stelt ze dan voor aan Noah. "Faith was al naar de kamer." In de verte hoort ze  Finn roepen, maar ze reageert niet meteen. Ze ging eerst haar kamer maar eens zoeken. Afwachtend kijkt ze naar Noah.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Melody.png

Melody draait zich om naar Clive toe, die dus opeens een schilderij open heeft geslagen. "Spanneeend." zegt ze dan op een sarcastisch toontje. "Ik zou maar oppassen. Straks stapt er opeens een mummie uit die gang." gaat ze dan droog verder.

"Of die freak van een butler. Het enige freaky ding hier dat leeft." mompelt ze nog. Melody kijkt nog wat rond in de eetkamer en merkt dan op dat er echt niks bijzonders aan is. Alleen wat duister, maar dat was te verwachten.

"Well.. Ik ga maar weer eens. Kijken hoe mijn kamer eruit ziet. Minstens zo eng als hier waarschijnlijk." zegt ze dan, niet dat het haar uitmaakte dat hij wist waar zij was. Dat was wel het laatste waar ze voor was gekomen. "Pas maar op dat je de muren straks niet ingetrokken wordt."

Met die laatste opmerking loopt ze de eetkamer weer uit en loopt ze op haar gemakje richting de slaapkamers. Kamer 001 was het, als ze het goed had gezien.


-----------------------------------


trijntjuh




Finn Coolsaet.

Finn slaakt een zucht als hij geen antwoord krijgt.
Dan haalt hij maar zijn schouders op en loopt de gang door.

Nieuwsgierig kijkt hij af en toe een paar kamers binnen, waar andere bewoners druk bezig zijn met uit te pakken.
Algauw komt hij de eetkamer binnen en ziet hoe Clive een verborgen gang heeft gevonden.

'Ze hebben dit wel heel mooi geloofwaardig gemaakt.'
Hij grijnst lichtjes terwijl hij naast Clive gaat staan.
'Haast echt.'
Hij laat zijn hand even in de gang verdwijnen en zet een voet dichter.
'Zouden we hem niet verkennen?' Vragend kijkt hij opzij naar Clive, maar trekt algauw bleek als hij een overvloed van spinnenwebben voelt.
SPINNEN!
Als Finn wel aan iets een hekel heeft, is het dat.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert10.jpg
Robertus Janszoon"Dank je," antwoordt Robertus trots. Hij bekijkt zijn collectie goed. "De meeste mensen noemen me hierom een excentriekeling. Anderen noemen me ronduit gek. Ik noem mezelf liever een liefhebber..."
Hij kijkt om en merkt dat Finn alweer weg is. Hij kijkt Martin eventjes aan.
"Dat betekent dat we alleen zijn," merkt hij met een dappere glimlach op.

Robertus loopt de badkamer in. Bij de wastafel blijft hij eventjes staan. Hij voelt de marmeren bak. Hij draait de kraan open. Bruin water stroomt er kokhalzend uit.
"Lekker," merkt Robertus sarcastisch op. Hij pakt zuchtend zijn staf en richt hem op de kraan. "Sanitatio!"
Er komt een gorgelend geluid uit de kraan. Robertus draait hem nogmaals open; zonder enig verschil. Goor bruin water loopt er nog altijd uit. Robertus barst in lachen uit. Hij gaat onder de kraan hangen.
"Lumos!"
Hij schijnt het licht van zijn staf in de kraan; pulserende schimmels hebben zich genesteld aan de binnenkant. 
"Sanitatio!" herhaalt Robertus. Geen effect.
"Fascinerend!" roept hij opgewonden. Hij laat een klein spreukarsenaal los op de kraan, maar zonder enig resultaat. Hij lacht weer en snelt terug naar zijn koffer.
"Toch niet zo'n luxieus hotel! Wacht, ik geloof dat ik mijn plasma-verdelger hier ergens heb zitten - Ja!"
Zo. En nu gaan we eens lekker schimmeltje-jagen.


-----------------------------------


Bernou




http://img412.imageshack.us/img412/3268/banner19hq8.png

Noah kijkt op als er een jongen het beter probeert te weten.  "Meid, er is maar één papier met de kamerindeling. Denk je nu echt dat die engerd dat voor iedereen gemaakt heeft?" hoort ze de jongen zeggen. Ze trekt haar neus even op en slaat haar armen over elkaar. “Net of ik dat weet. Ik kom hier net binnen” zegt ze tegen de jongen en nu slaat ze ook haar benen over elkaar. Noah glimlacht als een andere jongen haar wel vriendelijk haar kamer wijst. Vriendelijk voor haar dan, niet voor de jongen die de kamer net verliet. Noah knikt instemmend. “En of die ze niet helemaal op een rij heeft. Vertel mij wat” Noah grijnst even. Ze mocht hem wel. Hij wees haar tenminste wél waar haar kamer was en begon niet gelijk te klagen omdat ze iets niet wist. 

‘Ah, jij bent Noah’ De woorden laten Noah opkijken en haar opstaan van de bank. Het meisje blijkt Lily te heten en ze blijken ook nog eens bij elkaar op de kamer te slapen, samen met nog een ene Faith. Die moest ze ook nog maar eens gaan ontmoeten zo. Straks was dat zo’n raar mens waar ze mee opgescheept was, maar dit meisje leek op het eerste gezicht wel aardig. Noah neemt de hand van het meisje aan. ”Noah Nickens, maar volgens mij had je dat al begrepen” Ze grinnikt even. 
Als Lily voorstelt om de kamer te gaan zoeken, knikt Noah instemmend. ”Ik vind dat nu echt een super goed plan” Snel pakt ze haar koffers, die volgepropt zitten met oud prul en gaat ze bij Lily staan. ”Die kan ik beter gelijk meenemen” zegt ze, terwijl ze naar haar koffers wenkt.


-----------------------------------


miss_sweet




@ Tim: in die laatste zin bedoel je waarschijnlijk Faith ipv Madison (a)

http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Faith knikt naar Chris. Waaaaarom komt hij haar bekend voor?  Maar ze wendt haar gezicht af als ze merkt dat het staren vast vreemd moet lijken. "Ik ga mijn kamergenootjes ook maar eens zoeken. Ik zie jullie nog wel, kan haast niet anders." Opgewekt draait ze zich om en wil terug naar haar kamer gaan als ze Lily ziet met nog een meisje die ze niet eerder heeft gezien. "Oh jij bent vast Noah," zegt ze met een brede glimlach. "Ik ben Faith." 

"Dit is onze kamer." Ze knikt in de richting van kamer 3. "Ik heb al uitgepakt. En er zijn nog twee bedden vrij, maar dat vechten jullie onderling wel uit." ^^


-----------------------------------


TheKimKommer




OOC: Wowss :shock: 

http://i2.photobucket.com/albums/y32/thekimkommer/kennith.jpg

Kenneth staat uiteindelijk in zijn eentje nog in de gang en wordt door een laatkomer voorbij gelopen. Hij trekt slechts een wenkbrauw op en begeeft zich dan uiteindelijk naar de woonkamer. Daar ziet hij nog wat mensne in de weer met koffers, maar ook dat er schijnbaar al een hoop mensen naar hun kamers toe zijn. Kennith werpt een blik op het papiertje en ziet zijn eigen naam bij kamer twee staan.
Zonder verder iets te zeggen verlaat hij de kamer en gaat opzoek naar zijn slaapvertrek voor de aankomende twee weken. 
De kamer is al bezocht door de andere persoon en hij zet zijn tas op het lege bed neer. Hij had geen flauw idee wat er verder van hem werd verwacht, maar hij had er geen interesse in om hier zelf verder achter te moeten komen. Kennith loopt de kamer uit en gaat opzoek naar een plek waar misschien wat sterkers dan water te vinden is.


-----------------------------------


Moniek




http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Right denkt Clive als het meisje weggaat en er ineens iemand anders zich ermee kwam bemoeien. Hij had niet zo'n beste indruk van hem gekregen daarnet dus hij was er niet bepaald blij mee, but whatever.

'Lumos,' zegt hij terwijl hij vanuit zijn ooghoeken ziet dat hij wat bleekjes wordt. Hij weet niet wat zijn probleem is, maar met zijn hand maakt hij een weg vrij tussen de spinnenwebben terwijl hij de gang in loopt. Na een klein stukje lopen ziet hij iets voor zich opdoemen. Hij voelt dat het weer een schilderij is en duwt het wat opzij, waarna hij in de woonkamer staat.

'Nou, dat was spectaculair,' zegt hij droog terwijl hij een paar spinnen en spinnenwebben van zich af plukt. Hij vindt het nu al saai hier, hij moest morgen maar een goede voorraad boeken inslaan.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Eventjes staat Martin vreemd te kijken naar de voorwerpen die kennelijk het bezit zijn van Robertus. 'Interessante voorwerpen zijn dat' kwam er met een lichte ondertoon uit zijn mond. En dan merkt hij dat Finn de kamer weer heeft verlaten en dat Robertus de badkamer aan het onderzoeken is.

Met een glimlach op zijn gezicht loopt hij ook naar de badkamer en vraagt dan aan Robertus. 'Zullen we dit zogenaamde spookhuis is gaan verkennen?'


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert10.jpg
Robertus JanszoonRobertus tikt nog een paar maal vermakelijk tegen de kraan. Hij smijt zijn plasma-verdelger op bed, en grijnst naar Martin.
"Wel, goed dan," antwoordt hij. Hij wenkt met zijn hoofd naar de deur en gaat voor op de gang. 
"Mij lijkt de bibliotheek wel wat," roept hij over zijn schouder. "Of de zolder. Als ik me de plattegrond goed herinner zit de bieb op de 2e verdieping, niet?"
Robertus loopt een stukje de gang op. Hij blijft eventjes staan en kijkt gefascineerd naar een trollenhoofd dat aan de muur hangt. Hij tilt het een klein beetje van de wand, en bekijkt de randen van het afgehakte hoofd.
"Jemig, wat cru! Afgehakt met een brandend zwaard!" roept hij lachend uit, als hij de dichtgeschroeide randen van het vlees ziet. "Maargoed, we gingen op onderzoek uit, en geen trolletje kijken."


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison knikt als Chris zegt dat het net een luxueus vakantiehuis is. "Ze denken vast dat we als een stelletje bangerikken allerlei illusies gaan verzinnen," grijnst ze. Haar grijns word breder als ze Faith ziet. 
"Nee, dit is dus niet mijn kamer," beaamt ze. Ze grinnikt als Chris zegt dat het nog wat gaat worden met hem en Miles op één kamer. "Misschien gaat hij wel dood en gaat rondspoken," zegt ze opgewekt. "Dan hebben we ook meteen een echt spookhuis."

Ze zwaait even naar Faith als die zegt dat ze haar kamer genoten gaat zoeken. Ze loopt verder de kamer in van Chris en ziet dan dat Miles kleren op zijn bed heeft liggen. "Is het echt zo'n ijdeltuit?" vraagt ze zich hardop af.


-----------------------------------


trijntjuh




Finn Coolsaet.

Finn gilt het net niet uit als een spin voor zijn zicht bengelt.
Ik hou niet van deze prut beesten!
Haastig loopt hij achter Clive, in de hoop dat die alle spinnen meesleurt.

Haast opgelucht haalt hij adem als ze weer in een leefbare ruimte komen.
'Nou...Dat was... Interessant.' besluit hij als antwoord te geven terwijl hij niet probeert te walgen van de ervaring daarnet.

Finn haalt diep adem en kijkt de ruimte rond.
'Ik denk dat ik terug naar de kamer ga.'
Hij kan net onderdrukken van hysterisch de kamer uit te rennen.


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris kijkt Madison met een kleine glimlach aan als ze Miles half doodwenst en staat recht.

"Te mooi om waar te zijn, I guess." zegt hij, stapt dan naar het raam en leunt tegen de vensterbank aan. Hij ziet Faith naar hem staren en hij kijkt vragend terug, maar ze zegt er niets van en gaat weg. Chris schudt zijn hoofd en hoort dan de opmerking van Madison.

"Ja, blijkbaar... Anyway, ik hoop dat hij niet flipt als hij ziet dat ik mijn deel van de kast heb opgeëist." gaat hij verder.

Chris kijkt wat rond in zijn kamer en ziet een schilderij hangen met een eng landschap op. Het is erg donker, erg deprimerend en er hangt een nare sfeer rond vindt hij. Het stelt een duister bos voor waar er allerlei onwezens in schuilen, in de verte staat er een persoon, een schaduw.

"God, ze proberen ons hier gewoon weg te jagen... Wedden dat er hier zelfs niets zit van geesten, monsters of wat dan ook?" zegt hij met een laatste blik op het schilderij en draait zich dan terug om naar Madison.

"We moeten gewoon ons hoofd koel houden en dan komt alles in orde."

Wijze, wijze raad. Maar waarom heeft hij dat nu aan Madison gegeven? Hij moet het geld hebben... En liefst zo snel mogelijk. Zijn gezicht verandert in een frons als hij aan Ilana, zijn dochtertje denkt en schraapt zijn keel.

"Zullen we de rest zoeken?" 


-----------------------------------


Bernou




http://img412.imageshack.us/img412/3268/banner19hq8.png

Noah kijkt op als er opeens al een meisje voor hen staat, dat zich voorsteld als Faith. Op de één of andere manier heeft ze ook al door dat ze Noah is, net als het andere meisje. Best grappig, ze was nog onbekend, maar toch kende iedereen haar al. Vaag. 
"Noah Nickens, inderdaad. Je zat helemaal goed" grijnst ze naar het meisje, dat tegenover haar staat. 
Als Faith hen de kamer aanwijst knikt Noah even. "Dus daar gaan we deze creepy twee weken doorbrengen. 's Nachts dan, welbegrepen. Ziet er nog best goed uit" mompelt ze, terwijl ze de kamer binnen loopt en haar koffers op het eerste bed gooit, die ze tegen komt. Dat was de hare nu en niemand zou haar die meer afnemen. Hier zou ze de komende twee weken slapen. "This is my bed en die van niemand anders, begrepen?" grinnikt ze, terwijl ze naar haar bed wijst. 
Noah haalt haar koffers open en haalt eerst haar belangrijkste spullen eruit, die ze deze weken echt nodig gaat hebben. De rest van de spullen zou ze later wel een leuk plekje geven. Ze moest het hier eerst een goed gaan verkennen.


-----------------------------------


Genner




http://i29.tinypic.com/33ufsc4.jpg

Miles kijkt op als hij Melody de trap ziet opkomen. Ze gaat naar haar kamer en hij kijkt op het bordje. Kamer 001. Hij leunt tegen de deurlijsten en kijkt toe hoe ze begint uit te pakken.

"Zal ik je even helpen?" vraagt hij. Vrijwel meteen beseft hij dat dit niet het meisje is dat hulp aanvaardt, hoe hard ze die ook nodig heeft.
"Right. Als je hier klaar bent, kom je dan mee? Mister Creep zoeken en vragen wanneer we aan het ontbijt moeten staan. Kunnen we lekker tien minuten te laat komen," knipoogt hij.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Hij knikt naar Robertus en volgt hem dan. 'Volgens mij, was de trap naar de tweede verdieping direct naast de kamer van Melody en Faith'

En terwijl ze bijna bij de trap zijn, voelt Martin ineens een koude rilling over zijn rug lopen. Met een wat-gebeurt-hier-blik kijkt Martin naar Robertus en vraagt dan. ''Heb jij die wind ook gevoeld, terwijl er geen raam in dit hele huis open is?'' Na dit gezegd te hebben kijkt hij voor de zekerheid nog om zich heen om te zien of er echt geen raam open is.


-----------------------------------


trijntjuh




Finn Coolsaet.

Finn komt de trap op waar Robertus en Martin zich ook aan bevinden.
Prompt verstart hij als een enge wind zich langs hem passeert.
Nog net hoort hij wat Martin tegen Robertus zegt.

'Ik voelde het ook.' Hij slikt en kijkt haast zenuwachtig rond.
Martin had gelijk. Geen enkel raam staat open.
'...Hun special effects zijn wel héél goed, hé.' Zegt hij met een zenuwachtig stemmetje.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Melody.png

Melody gaat gewoon verder met uitpakken op ene van de bedden die blijkbaar nog niet bezet was wanneer ze opeens iemand hoort praten. Haar kleren hangt ze in de kast naast de kleren die er al hingen, en dus van Madison waren. Dan loopt ze weer terug en pakt ze nog wat laatste dingetjes uit. "Zie ik eruit alsof ik m'n eigen koffer niet uit kan pakken?" zegt ze dan, om de korte stilte te verbreken. Dan slaat ze haar koffer weer dicht en dumpt die naast haar bed.

Melody laat zich even op haar bed vallen en voelt even hoe het zit en hoe het ligt. Dan gaat ze weer rechtop zitten en kijkt ze Miles aan. "Miles was het, right?" zegt ze dan. "Heel leuk en aardig allemaal.. Maar ik heb nou niet bepaald zin om naar zo'n creep te gaan zoeken." zegt ze dan zoetjes. "Het maakt me echt niks uit om hoelaat het ontbijt is. Ik sta op wanneer ik wil en dan zie ik wel wat er over blijft van het eten, als het er notabene al staat." vervolgt ze dan.

"Je kan ook gewoon meteen vragen of ik gewoon met je mee wil." zegt ze dan met een overdreven lief glimlachje. "Ik heb ook niet bepaald zin om de hele tijd nog in dit duffe kamertje te blijven, dus ja, ik ga wel even mee." zegt ze terwijl ze van haar bed opstaat en vast langs Miles door de deuropening heen loopt. Ze loopt gewoon door. Miles zou haar wel bijhouden als hij wou. "Als ik maar genoeg slaap krijg vannacht. Met een ochtendhumeur wil je me niet meemaken."


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison kijkt aandachtig naar het schilderij als ze merkt dat Chris ernaar staart. Zou hij soms iets bijzonders in het schilderij zien? Ze rilt als ze een zacht briesje voelt op haar gezicht die uit het schilderij lijkt te komen. Maar dat is onzin stelt ze zichzelf voor. Ze kijkt weer naar Chris toe als hij weer begint te praten. Al snel denkt ze niet meer aan het schilderij.
"Ze zullen toch wel wat meer moeten doen om ons weg te jagen," grijnst ze naar Chris toe. Zeker als Chris zegt dat ze het hoofd koel moeten houden. Dat zal ze zeker doen. Ze heeft zichzelf gewoon een illusie gemaakt. Niks om je zorgen om te maken, toch? Ze glimlacht naar Chris toe en knikt dan als antwoord op zijn vraag. "Laten we dat maar doen." Na dat gezegd te hebben loopt ze zo kalm mogelijk de kamer uit.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert10.jpg
Robertus Janszoon"Hoe bedoel-?" begint Robertus naar Martin, maar hij maakt zijn zin liever niet af. Hij voelt het inderdaad al. Hij kijkt enigzins verbaasd om zich heen.
"Dus er is toch wel degelijk iets mis met het huis," beaamt hij. "Of was het een geest? Hallo, is hier iemand? He bah, waarom heb ik mijn detector nou thuis gelaten- een beetje denken dat het niet nodig zou zijn, m'n hoela, hoe kon ik zo stom-"
Robertus draait zich met een ruk om.
"Hoorde jij die klap? Of is Miles heel hard op zijn bek gegaan?"


-----------------------------------


Machoefeltje




Lily

Lily volgt Noah naar boven met haar koffers. Ze volgt Noah de kamer in, als Faith hen die heeft aangewezen. "Ziet er gezellig uit." Zegt ze grappend. Ze smijt haar koffers op het overgebleven bed. "Noah, nu wilde ik toch wel het bed dat jij hebt ingenomen ze." Grijnst ze breed. "Neenee, grapje." Voegt ze er dan snel aan toe. 

Ze prutst even aan haar ketting en kijkt de kamer rond. Dan haalt ze een paar kleren uit en legt ze in haar kast. "Ik neem dit deel van de kast, goed?" Zegt ze tegen Noah. 

Dan kijkt ze om naar Noah. "Ik ga het huis een beetje verkennen. Zin om mee te gaan?" Vraagt ze haar. Ze loopt alvast de kamer terug uit en vindt Finn, Martin en Robertus. "Hey jongens..." Zegt ze en merkt dan hun blikken op. "Wat scheelt er?" Vraagt ze er dan achter.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

En dan hoort hij dat Finn en Robertus de wind ook hebben gevoeld. ''Volgens mij zijn het geen special effects, Finn.'' Hij stopte eventjes met praten en na een aantal seconden ging hij verder. ''Nee, volgens mij is er iets heel vreemds aan de hand hier en dat kan ik nu al merken.''

En dan merkt hij ineens dat er een meisje bij hun kwam staan die vraagt wat er aan de hand was. Hij keek haar eventjes aan en deed zijn verhaal nog een keer ''Lily was het toch? Wat er aan de hand is, dat wij een wind voelen hier. En dat terwijl er geen raam open staat.''


-----------------------------------


trijntjuh




Finn Coolsaet.

Finn kijkt op als hij de bekende stem hoort van Lily.
Even haalt hij een glimlach boven en knikt als Martin alles rustig uitlegt aan haar.

'Daarnet heeft Clive nog een geheime gang gevonden dat zich verbindt met twee kamers van dit huis.'
Wijselijk houdt hij zijn ervaring met de spinnen achterwege.
Geschrokken kijkt hij om als er een luide krak door het huis gaat.
'WT-' Hij probeert zich vlug te herstellen en kijkt de anderen aan.
'Waar denken jullie dat het vandaan komt?' Vervolgt hij dan.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Faith kan een kleine glimlach niet onderdrukken als ze Martin hoort. Ze legt een hand op zijn schouder. "Misschien stond er in één van de kamers een raam open en waaide het hard. Geen reden tot paniek." Ze kijkt naar het groepje mensen dat zich heeft verzameld. "En mocht het toch iets zijn, zou het me niks verbazen..." 

Faith kijkt geïntereseerd door de gang. Ze heeft niet op alle details gelet, en dat is toch wel van cruciaal belang voor haar boek. De gang was lang en een rood tapijt dempte de voetstappen. Waarschijnlijk is er op deze verdieping niks anders dan slaapkamers. Er is in ieder geval geen raam te bespeuren op de gang. Het plafond was een mozaïek en antiek kunstwerk. De kristallen kroonluchter is haast perfect.

Ze draait zich om als ze ook de het geluid hoort en de opmerking van Finn. "Volgens mij komt het van beneden. Ik ga een kijkje nemen," zegt ze, terwijl ze haar enthousiasme probeert te verbergen. Oeh misschien is het iets eng! Faith daalt de trappen af en komt terug in de hal terecht. Daar ziet ze meteen al wat het lawaai heeft gezorgd. Een identieke kroonluchter als boven in de gang lag in stukken op de grond.


-----------------------------------


Machoefeltje




Lily

Lily kijkt nogal sceptisch als ze Martins uitleg hoort. Dat het waait, ok. Maar dat er nergens een raam open staat? "Ja, inderdaad, Lily..." Dan zegt Faith dat er waarschijnlijk gewoon ergens anders een raam open staat. "Ik sluit me aan bij Faith. Maar het zou me verwonderen moest die wind iets met het huis te maken hebben." En daar was haar realistische kant weer. Niets raar aan dit huis!

Dan hoort ze Finn over de geheime gang vertellen. "Elk huis van deze aard heeft geheime gangen. Dat was normaal vroeger. Daarom spookt het hier toch nog niet?" Vraagt ze nuchter. "Zo'n gangen zouden trouwens perfect zijn om zo'n boel in scène te zetten om ons schrik aan te jag-" Haar uitleg wordt onderbroken door de luide krak. 

Faith gaat dan algauw kijken en ergens vindt Lily dat niet erg. Liever Faith dan zij, maar dat geeft ze niet toe. Van haar lang zal ze leven niet, zal zij toegeven dat ze bang is. Voor dat de rest begint te denken dat ze bang is, loopt ze ook de trap af. "Ik ga ook kijken." Zegt ze enkel.
Beneden gaat ze naast Faith staan en kijkt naar de kroonluchter. "Laten we maar uitkijken voor we zoiets op ons hoofd krijgen." Zegt ze en kijkt opzij naar Faith. "Wat denk je? Verroest snoer waarmee het omhoog hing? Of meer aan de hand?"


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris stapt ook de kamer uit en hoort dan ook een luide klap. Hij schrikt en draait zich om, waar hij een groepje mensen ziet staan. Zonder iets te zeggen gaat hij bij de groep staan en bekijkt de gang. Niets op aan te merken... Hij ziet de angst in de ogen van Martin en Finn en kijkt hen aan.

"Alles ok guys?" vraagt hij vriendelijk en kijkt nog eens achter zich. Op de een of andere manier voelt hij zich bekeken.

"Misschien zit er hier toch iets..."denkt hij en slikt. Maar als er hier iets zit maakt het dit hele avontuurtje wel anders. Bang is hij niet echt, eerder ongerust. Ongerust om hier niet meer uit te geraken en niets meer in controle te hebben. Hij neemt zijn raad van daarnet in gedachten.

"Gewoon het hoofd koel houden..."


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Faith zwijgt als Lily erbij komt staan. Ze laat zich op haar knieën zakken en bekijkt aandachtig de chaos. Ze staat weer recht en kijkt Lily serieus aan. "Nee, dit kan niet zomaar gebeuren." Ze zijn nog geen uur in het huis en er gebeuren al vreemde dingen. Maar dat maakt haar niet bang, het geeft haar alleen maar meer interesse voor het huis. Ze deelt dit echter niet met Lily. "Ik hoop dat die butler het niet heeft gehoord, anders zitten we in de problemen. Hoe moeten we uitleggen dat het vanzelf uit de lucht is komen vallen."


-----------------------------------


Bernou




http://img412.imageshack.us/img412/3268/banner19hq8.png

Noah kijkt op van haar koffers als Lily iets over de kast vraagt. "Oh ja, prima hoor" glimlacht ze, terwijl ze weer allemaal spullen uit haar koffer gooit. 
Noah kijkt op, gooit haar spullen neer en loopt snel achter Lily aan als deze het huis wil gaan verkennen. Daar had ze nu eigenlijk ook wel behoefte aan, ze moest wel alles weten hier, anders zou ze nooit die weken vol gaan houden. 

Als ze bij de jongens aankomen en deze beginnen over een wind, zonder dat er ergens een raam open staat, trekt ze een wenkbrauw op. "Tuurlijk en dan ben ik ..." Noah kapt haar zin af als ze ergens een krak hoort. Als Finn vraagt waar dat vandaan komt, haalt Noah haar schouders op. "De butler die door de vloer zakte en met heel veel gedoe de grond raakte?" Ze grijnst even en kijkt dan naar Faith, die wel een kijkje wil gaan nemen. Ook Lily gaat mee en Noah besluit ook maar te volgen. 
Als ze bij een kroonluchter aankomen, zucht Noah even. "Dat ding was gewoon verroest. Dit gebouw bestaat al eeuwen en zolang kan een kroonluchter echt niet blijven hangen. Ze proberen hier ons gewoon weg te krijgen met die dingen. En die butler die moet gewoon zijn mond houden, wij zijn hier toch niet verantwoordelijk voor?" Noah slikt even als ze nog wat gekraak hoort. Nu ze geluid hebben gehoord, hoort ze het opeens overal vandaan komen.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert11.jpg
Robertus JanszoonRobertus begint zich te ergeren aan het feit dat de anderen de hele tijd zo schamper en flink doen. Gezonde angst kan nooit kwaad, zei hij altijd. Om maar een beetje uit het ongemakkelijk drukke gezelschap te vluchten, loopt hij naar beneden toe, om de kroonluchter te bekijken. Hij tilt het topje - gezien de kroonluchter te groot en te zwaar is om zonder spreuk te tillen - een klein stukje op en bestudeert het goed.
"Natuurlijk is je redenering uiterst logisch, Noah - zo heette je, niet?" zegt hij. "Maar er zit geen spoor van roest op de luchter. Vreemd, hoe sommige delen van dit huis wél goed onderhouden zijn. Oh, en douchen zou ik trouwens nog maar eventjes niet," voegt hij er terloops aan toe. Hij staat weer op en kijkt rond. Hier en daar ziet hij spinnenwebben, maar hij ziet ook stukjes die tot glimmens toe geboend zijn.
"Zou Abott gewoon niet helemaal goed bij zijn hoofd zijn, dat hij slechts de helft schoonmaakt, of is daar een reden voor?" vraagt Robertus zich hardop af. "Of heeft hij gewoon slecht personeel onder zijn hoede?"


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison loopt achter Chris aan naar de trap waar iedereen een get together heeft besloten te houden. Ze kucht even als ze merkt dat iedereen op de trap blijft staan. Faith is alleen nergens... "Hoe lang zijn jullie van plan op de trap te blijven staan?" vraagt ze opgewekt. Ze loopt een paar treden naar beneden toe en loopt de andere voorbij. "Als jullie wachten haal ik eten en kunnen we picknicken op de trap."
Oké, iedereen die nu enige logica bezit snapt nu vast wel dat ze er niks van meent, toch? Ze loopt snel verder naar de plek waarvan ze denkt dat er een klap gekomen is. Daar ziet ze Faith, Lily en Noah al staan. Dus daar is Faith. "Zijn er al spooky dingen gebeurd?" vraagt ze glimlachend. 


-----------------------------------


Genner




http://i29.tinypic.com/33ufsc4.jpg
Miles voelt zich lichtjes belachelijk als hij achter Melody aanloopt. Gelukkig haalt hij haar al snel in.
"Je hebt gelijk," zegt hij vleiend. "Je lijkt me zo'n type dat altijd gelijk heeft."

Ze zijn intussen in een vreemde gang gekomen. Het is er erg donker en er lijkt een lichte bries te staan. Dan ziet Miles dat het raam aan het einde van de gang open staat en dat de gordijnen meedeinen op de wind.
"Spooky," zegt hij sarcastisch. "Als ze mij bang willen maken moeten ze wat vroeger opstaan, hoor," zegt hij stoer.


-----------------------------------


Machoefeltje




Lily

Lily kijkt Faith even aan als ze zegt dat dit niet zomaar kan gebeuren. "Als die butler ons de schuld probeert te geven, dan ga ik er wel tegen in. Niemand van ons was hier beneden op het moment dat die luchter viel..." Ook Noah oppert dat de luchter gewoon verroest was. Lily denkt hetzelfde maar ze zegt het niet opnieuw. Als de rest wil geloven dat er iets anders aan de hand is, dan laat ze hen maar doen.

Ze kijkt eventjes rond en ziet Robertus naar beneden komen die de luchter bestudeert. Ze volgt zijn handelingen met haar hoofd lichtjes schuin. "Geen roestsporen?" Reageert ze haast ongelovig. Ze knikt naast Robertus neer om de luchter zelf te bestuderen. Maar inderdaad, ze moet Robertus gelijk geven, geen roest. 

Ze gaat terug rechtstaan en voelt zich verward, voor het eerst kan ze ergens geen logische verklaring voor geven. Gelukkig komt Madison haar uit haar gedachten verlossen en vraagt of er al spooky dingen gebeurt zijn. "Euh... Je kijkt er naar." Wijst ze. "Die is plots zonder reden naar beneden gevallen." Zegt ze kalm.


-----------------------------------


trijntjuh




Finn.

Finn blijft even roerloos staan, samen met Martin, aan de trap.
Alles moest hij op een rijtje zetten.
Dus daarnet hadden ze een ijzige wind gevoeld...En daarna, in een paar seconden tijd viel die luchter naar beneden.

Finn trekt een gezicht en snuift diep.
Was wel heel toevallig.
Hij draait zich om en slentert de treden langzaam af terwijl hij de anderen observerend bekijkt.
Zwijgend kijkt hij toe hoe Robertus de luchter onderzoekt tot ze tot een bepaalde vasstelling komen.

'Geen roest?' Herhaalt Finn met een schampere ondertoon.
'Dan lijkt het me dat er hier een paar leukerds zijn die zich wel heel goed geamuseerd hebben om mensen schrik te laten krijgen.'
Hij schudt zijn hoofd met een kleine grijns.
Geen haar dat er aan denkt dat hij zal toegeven dat er iets in hem knaagt.
Een teken dat er hier iets niet klopt.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert11.jpg
Robertus JanszoonRobertus kijkt eventjes ongemakkelijk naast zich, naar Lily. Jemig, wat was hij toch een kneus. Hij kan al niet op 1 meter afstand van iemand anders staan zonder zich ongemakkelijk te voelen. Om maar wat afstand te nemen, loopt hij naar een stukje schone muur.
"Ben ik de enige die het idioot vindt dat hij slechts kleine stukjes schoonmaakt?" vraagt hij aan niemand in het bijzonder. "Nou goed. Ik weet niet wat jullie gaan doen, maar ik trek me weer terug."
Ach, we wisten al dat Robertusje een sociaal onbedreven kneus was. Zonder te vertellen waar hij heen gaat, loopt Robertus de trappen weer op, naar de kamer waarvan hij zeker weet dat hij zich het meest thuis zal gaan voelen.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Als er steeds meer mensen komen, besluit Faith dat het tijd is om het eens op te ruimen. Met een paar zwaaien van haar wand is de rommel opgeruimd. "Goed..." Ze keert zich naar alle aanwezigen. "Blijkbaar heeft dit huis toch meer te bieden dan alleen een slaapplaats. Ik zou maar oppassen bij het slapengaan, wie weet wat er dan allemaal in je kamer komt rondsluipen." Dat laatste zegt ze met een blik op Miles.

"Ok de show is voorbij," lacht ze. "Als iemand nog iets meemaakt geef maar een gil." Ze glimlacht en maakt zich los uit het groepje. Ze was van plan het huis te verkennen en dat gaat ze dan ook doen. Ze voelt zich helemaal niet moe of slaperig, integendeel zelfs ze is klaarwakker.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Martin luisterde aandachtig naar de geruststellende woorden van Faith, ze zullen inderdaad niet hebben goed gekeken of er daadwerkelijk een raam open was.

Wanneer hij merkt dat het hele groepje zich verplaatst heeft naar beneden waar blijkbaar een kroonluchter is gevallen, volgt Martin ze op de voet. Hij knikt instemmend als Faith zegt dat het tijd word om op te ruimen. ''We willen niet dat die enge Abott merkt wat er is gebeurt, misschien geeft hij ons wel de schuld.''

Na dit gezegd te hebben loopt Martin de trap weer op naar hun kamer, aangezien hij heel erg toe was aan slaap.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Melody.png

Melody glimlacht eventjes overdreven liefjes naar Miles wanneer hij zegt dat ze een type lijkt dat altijd gelijk heeft.
"Hmm.." mompelt ze, waarna ze naar het open raam toe loopt en die met een klap dicht doet. "Boeh." zegt ze dan droog wanneer Miles zegt dat er wel wat meer nodig is om hem bang te maken.

Melody laat haar blik even van het raam afgleiden naar boven toe. Langs het raamkozijn, richting het plafond. Het zag er allemaal wel stevig genoeg uit, en niks zag er bepaald los uit of wat dan ook. Wel hoort Melody ergens iets kraken. En een eindje verderop staat de rest van de hele bup wat rond iets dat blijkbaar uit het plafond is gevallen.

Melody wenkt Miles maar eventjes en loopt er dan ook heen. "Laat me raden. Abott stootte zich door z'n mankementen tegen een gammele muur of pilaar aan, en dat ding daar viel naar beneden?" zegt ze dan, waarna ze langs de andere mensen vast de trap oploopt.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert11.jpg
Sexy Robertus *rofl*Robertus loopt de trappen op, op zoek naar de bibliotheek. Het kost hem enkele minuten dwalen door een paar gangetjes, maar uiteindelijk komt hij er wel. De bibliotheek was een grote, redelijk hoge, ronde bibliotheek, met trapjes op wielen aan de wandkasten. Gut, hij was dol op die dingen; af en toe was hij echt een klein kind, en sjoefde hij langs de boeken op die dingen. In het midden stond een rond bureautje, met daar omheen vijf rijk bewerkte stoelen. Robertus neemt de kamer in zich op, en begint daarna de boekenkaften af te speuren. Hij ziet boekwerken die hij in opa's verzameling ook had gezien, spreukboeken voor gevorderden, geschiedenisboeken en macabere boeken over Duistere Machten. Robertus laat zijn vinger over de stoffige kaften glijden, en vindt uiteindelijk het perfecte boek voor hem.
Helse Historie en Vervloekte VoorvallenAandachtig begint Robertus te lezen. In het begin meent hij dat hij er een fictie-boek uit heeft geplukt; er wordt uitvoerig in beschreven hoe de Gravin van Moria vergiftigd wordt door één van haar lakeien. Al snel komt hij tot de conclusie dat het een zeer gedetailleerd geschiedenisboek is, die niet erg geschikt is voor jonge Zweinsteinleerlingen. De moord op de monnik van Montreale wekt Robertus' nieuwsgierigheid, als blijkt dat deze uitstekend is geïllustreerd. Net als hij zich voorover buigt om de moord zelf wat beter te bekijken - zijn neus bijna de vergeelde bladzijde rakend - voelt hij een koude hand op zijn schouder. Zoals ieder normaal mens doet uit reflectie, dapper of niet, draait hij zich geschrokken met een ruk om: niemand. Niemand staat achter hem, terwijl hij toch wel degelijk een hand voelde. Het ritselen van perkament maakt Robertus nogmaals omdraaien; een kille wind waait door het boek dat open lag, waardoor deze er nu uitziet als een vreemd soort waaier. Robertus blijft eventjes als bevroren op de zachte, oude, chice stoel zitten. Dan gaat de binnenshuize storm liggen, en alles is weer stil.


-----------------------------------


Genner




http://i29.tinypic.com/33ufsc4.jpg
Miles doet heel overdreven alsof hij schrikt. 
"Laat me raden. Abott stootte zich door z'n mankementen tegen een gammele muur of pilaar aan, en dat ding daar viel naar beneden?"
Hij lacht, dit meisje heeft echt wel humor. Totally his type.

Dan loopt Melody de trap op en hij volgt haar. Hij begint zich nu echt een schoothondje te voelen en besluit dat daar zo snel mogelijk verandering in moet komen. Uiteindelijk ziet hij een zware deur en hij trekt Melody mee naar binnen.
"Wow, waar hebben ze al die boeken gehaald? En wat doen die hier, als er toch niemand woont?"
Miles fluit als hij de rekken vol boeken ziet. Het moeten er duizenden zijn. Hij loopt door wat rekken heen om te zien of er iets interessants tussen zit. Dan merkt hij iemand op in een stoel. Die heeft hij hier al gezien, da's één van de mensen hier.
"Melody?" Hij ziet haar nergens meer... ze komt vast wel. Hij besluit dan maar een praatje te maken met die gast, hij ziet er wel oké uit.
"Ik ben Miles, Miles Vincent. Ik denk niet dat we elkaar al ontmoet hebben?"
Zo beleefd deed hij nog nooit tegen een volslagen vreemde.


-----------------------------------


trijntjuh




Finn.

Finn blijft besluitloos kijken naar de luchter, tot iemand besluit van het boeltje op te ruimen.
Ze hebben gelijk. Anders kregen ze Abott op hun dak en daar heeft hij ook geen zin in.

Finn, je bent dingen in je hoofd aan het halen.
Hij bijt op zijn lip.
Je gaat deze zever toch niet geloven? Het ligt er zo dik op.
Hoezeer hij ook probeert van zichzelf wijs te maken dat er niets aan de hand is, het gevoel blijf in zijn maag steken.

Dan vertrekt de ene na de andere persoon weer.
Straks stond hij hier nog als enige.
Finn, de deelnemer, die geen zak gelooft van het zogenaamde 'Spookhuis' en er zeker van is dat hij het geld zou winnen door zijn ongeloof.
Alleen...Langzaam begint de IS te veranderen in een WAS, enkel wil hij het niet aan zichzelf toegeven.

Finn kijkt opzij naar Lily.
'Nou, ik heb honger...Plunderen we de keuken even?'


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris loopt een tijdje met de rest mee naar beneden en ziet ook de kroonluchter liggen. Een slecht voorteken? Toeval? Hij schudt zijn hoofd en besluit om maar terug naar zijn kamer te gaan.

"Ik ga slapen mensen, er is hier toch niets te beleven." zegt hij, als poging om wat contact te leggen. Maar hij heeft er vandaag niet zoveel zin in, morgen zal het wel beter lukken.

Chris loopt de trap op richting zijn kamer, nog steeds met het gevoel dat hij bekeken wordt. De haartjes op zijn arm gaan rechtstaan, maar dat negeert hij. Hij gaat z'n kamer binnen en begint zijn foto's uit te laden. Hij legt ze op zijn kussen en gaat op zijn bed zitten.

"Chris?" hoort hij, maar negeert het. Het zijn waarschijnlijk zijn hersenen die een loopje met hem proberen te nemen.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Faith loopt langzaam de trappen op, elke kleine beweging in de gaten houdend. Ze heeft het gevoel dat er nu vanalles kan gebeuren. Als ze op de gang komt, wil ze doorlopen naar haar kamer als ze een deur ziet openstaan en daar Chris ziet zitten. Ze twijfelt even, maar voor ze nog van gedachte kan veranderen. "Chris?" Dat is zijn naam toch? Ze blijft aarzelend in de deuropening staan, wachtend op een uitnodiging om binnen te komen. Ze zwijgt even en besluit het dan zonder omwegen te vragen.

"Ken ik jou misschien ergens van?" Faith beseft hoe stom dat vast moet klinken. "Ik bedoel.. ik kan het gevoel niet ontgaan dat ik je al eens gezien heb." Ze tovert een aarzelende glimlach tevoorschijn en pijnigt haar hersenen in een poging hem te herkennen. Misschien kent ze hem helemaal niet, dan staat ze nu wel mooi voor schut.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert11.jpg
Robertus JanszoonRobertus blijft strak naar het inmiddels rustige boek staren. Zijn ogen blijven maar op de vergeelde bladzijdes gefixeerd.
"Ik ben Miles, Miles Vincent. Ik denk niet dat we elkaar al ontmoet hebben?"
Het duurt een tijdje voordat Robertus doorheeft dat er tegen hem gepraat wordt. 
"Ja," zegt hij, zonder zich om te draaien. Zijn blik ligt nog steeds op het boek. "Jij bent Miles -" - hij had de stem onmiddelijk herkend - "- ik zag je al, in de hal. Robertus... ik..."
Robertus begint ineens onbedaarlijk te lachen.
"Goeie god!" slaakt hij uit. "Als dat alles is! Niet te geloven, ik had me nog wel op erger voorbereid! Maar als dat alles is..."
Robertus schudt lachend zijn hoofd. Hij leunt opgelucht achterover in zijn stoel.
"Maar tegelijkertijd is dat alles ook zo gevaarlijk..." mompelt hij hardop, totaal niet beseffend dat Miles nog achter hem stond en alles kon horen. "Maar wat een opluchting!"
Hij legt zijn hoofd uitgeteld achterover op de rugleuning. Jemig, was dat het?


-----------------------------------


Genner




http://i29.tinypic.com/33ufsc4.jpg
Miles fronst zijn wenkbrauwen als de man begint te lachen. Wat is er met hem aan de hand? 
"Als wat alles is? Waar heb je het over?" vraagt Miles verbaasd. "Opluchting? Wat is er een opluchting?"
Oké, deze gast doet écht vreemd. Heeft hij iets verkeerd gedaan ofzo? Het zint Miles niet dat hem dat iets lijkt te schelen. 

"Euhm... ik denk dat ik maar op zoek ga naar Melody," zegt hij even later. Snel maakt hij zich uit de voeten, maar nu vindt hij het meisje niet meer. Naar zijn kamer dan maar.
Daar ligt die Chris al op zijn bed. Miles rukt de deuren van de kast open en merkt dat er kleren weg zijn. Hij draait zich om en ziet dat ze op z'n bed liggen.
"Waarvoor was dat nodig? Je kon toch eerst vragen of je aan mijn spullen mocht komen?" vraagt hij geprikkeld.


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris kijkt op en ziet Faith in de deuropening staan. Hij gaat nu echt niet zeggen dat hij haar ook van ergens kent hoor.

"Dat is mogelijk, misschien heb ik je eens in de supermarkt gezien ofzo." zegt hij met een glmlach en ziet dan Vincent binnenkomen en beginnen freaken over zijn kleren.

"Ik heb alleen mijn plek in de kast opgeëist, het is niet omdat jij teveel bij hebt dat ik daarvoor plek moet ruimen voor jou." zegt hij serieus, en kalm. Het is niet zo dat hij ál zijn kleren heeft weg gedaan, enkel die teveel waren. Nu is alles tenminste eerlijk verdeeld.

"En ik heb geen zin om met jouw kinderachtig gekibbel mee te doen." merkt hij nog kalm op en schuift zijn foto's onder zijn kussen.

Chris kijkt even naar Faith en dan terug naar Vincent.

"Leef er maar mee..."


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Faith lacht zachtjes, maar voelt zich een beetje onwennig. "Zou kunnen..." Al denkt ze van niet, maar dat zegt ze niet. "Wat doe je?" vraagt ze, als ze hem zijn foto's op het bed ziet leggen. Als ze dichterbij komt, ziet ze een lieve babyfoto. "Oeh wat schattig!" Ze neemt het kadertje in haar handen en bewondert de kleine baby en plots weet ze het. Ze heeft hem en de baby al eens in St. Holisto gezien! 

Maar de kans om dat te zeggen krijgt ze niet als Miles en Chris een discussie krijgen. Zwijgend kijkt ze van de één naar de ander, terwijl ze nog steeds naast het bed staat met de foto in haar handen. 


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
Robertus Janszoon
Ooc: ja, mensen, alweer een nieuwe banner XD"Het spookt hier..." fluistert Robertus als antwoord op Miles' vragen, in de veronderstelling dat hij nog achter hem staat. Hij moet weer lachen. Waarom bleef hij erom lachen? Hij moest wel gestoord lijken. Ach, misschien is hij ook wel gestoord. Wat kan hem dat nou verdommen? Hij weet nu dat hij het wel twee weken hier uit kan houden. Hij trekt zijn zakhorloge uit zijn broekzak en kijkt erop: 2:00. Hij draait zich om om iets tegen Miles te zeggen, maar merkt dan dat hij allang weg is. Veel kon het hem eigenlijk niet schelen. Zijn maag deed afschuwelijk veel pijn; hij had lange tijd niet gegeten. Toch was er nog geen oranje gloed te zien door het raam. En hij betwijfelde het ten zeerste dat Abott vroeg op zou staan voor het ontbijt. Robertus besluit zijn tijd te vullen met het verder lezen van het boek waarin hij begonnen was, voor hij onderbroken werd door... iets...


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Melody.png

Melody wordt opeens door Miles meegetrokken, een kamer in. Een grote kamer met heeel veel boeken. Zonder nog wat tegen Miles te zeggen loopt ze al een andere kant op. Weg van het gepraat van Miles en.. nog iemand. Ze loopt op haar gemakje tussen de boekenkasten door en pakt er af en toe wat uit.

Zachtjes begint ze een liedje te neurien en pakt ze er nog een boek uit dat er nogal aangedaan uitziet van de kaft. Voorzichtig doet ze hem open en bladert ze erdoorheen. Opeens kruipt er een klein spinnetje doorheen en dan slaat ze het boek weer dicht. Net wanneer ze van plan is om het boek terug te zetten, beseft ze dat er iets achter het boek zat in de boekenkast. Nog een boek, maar niet die van de andere kant. Ze pakt het wat kleinere boekje vast en probeert die eruit te trekken, wat tot haar eigenlijk niet zo grote verbazing stroef gaat.
Ze trekt nog wat harder en het lijkt net of er ergens iets zwaars wordt verschoven. "Right." brengt ze dan uit.


-----------------------------------


Genner




http://i29.tinypic.com/33ufsc4.jpg
Miles voelt zich een beetje belachelijk gemaakt door Chrisgast. Dan pas merkt hij een meisje in de deuropening op.
"Hi," zegt hij verveeld. Hij kan net zo goed een beetje sociaal doen. "Alles goed?"

Ondertussen stuurt hij zijn kleren naar ergens onderaan in de kast waar nog een beetje plek is. Hij gaat echt niet toegeven dat Chrisgast wel een beetje gelijk heeft. Dan haalt hij wat posters uit en prikt die op de muren. Het mag hier best wat gezelliger zijn. Hij let erop dat hij maar de helft van de muur behangt, dan kan Chrisgast niet klagen.
De posters zijn vooral van wizardbands en mooie meisjes die verleidelijk met hun ogen knipperen en tonen wat ze te bieden hebben.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison blijft nog een tijdje verbaasd naar de kroonluchter kijken, tenminste naar de plaats want dankzij Faith is die weg. Ze gelooft echt helemaal niks ervan dat hij 'zomaar uit het niets' gevallen is. Er moet toch tenminste één ding mis zijn! Een kroonluchter valt niet zomaar uit zichzelf. Zelfs niet in een spookhuis. 

Met een glimlachje loopt ze de eetkamer uit en gaat weer op de trap, die deze keer leeg is. Daar gaat het picknickje, denkt ze opgewekt. Ze blijft op het midden van de trap stil staan als ze daar een raam ontdekt. De tuin ziet er mooi uit. Daar kan ze morgen mooi een kijkje nemen in hun twee uur buiten zijn.

Als Madison dan eindelijk in de gang staat hoort ze de stem van Faith en als ze zich naar de richting waar het geluid vandaan komt heert, ziet ze Faith's rug. Met een serene glimlach loopt ze naar haar oudere zus toe, die nu voor de tweede keer bij Chris' kamer staat. Als ze dichtbij genoeg is ziet ze ook Miles in de kamer. "Ik zie dat je aan het socializen bent," grijnst ze naar Faith toe.


-----------------------------------


Kevin.




OOC: Wow Gennepen, jij verandert veel van banner xD

http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Humm, blijkbaar was Martin de enige die dit zogenaamde Spookhuis niet verder meer wil ontdekken. Maar wanneer hij éénmaal weer boven in de gang staat hoort hij stemmen uit één van de andere kamers komen.

Daar loopt hij op af en ziet nog net dat Miles, Chris en beide zusjes zich bevinden in de kamer van de eerst genoemden. Met een lach op zijn gezicht stapt hij de deuropening in en uiteindelijk komt er uit zijn mond. ''Hebben jullie nog geen behoefte aan slaap na deze, hoe zullen we het zeggen 'interessante' eerste avond?''


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
Robertus Janszoon
Ooc: @Kev; yups, and there are more to come! :'DRobertus kan zijn gedachten niet helemaal bij het boek houden. Hoewel Berndard de Bedotte op een afschuwelijke manier is gestorven (opgehangen aan zijn eigen stropdas, welke vast bleef haken aan de spijlen nadat hij van het balkon werd geduwd) dwaalden zijn gedachten steeds af. Dan zaten ze in zijn koffer, bij alle reageerbuisjes en flesjes vol toverdrank die hij mee had genomen, dan zaten ze weer bij de kille wind die zojuist woeide door de bibliotheek. Het andere moment zaten zijn gedachten op zolder, hoewel hij daar wel behoorlijk zijn fantasie moest gebruiken, omdat hij niet wist hoe deze eruit zag. Ze zaten zelfs een paar minuutjes bij zijn langverloren - en enige - schoolliefde, ene Rosemary van wie hij - hoe stom ook - de achternaam niet meer wist. Robertus' mondhoeken krullen om in de zoveelste onbedwingbare glimlach. Hij slaat het boek toe en staat op. Hij is schandalig vrolijk, dat terwijl hij de meest afgrijselijke sterfgevallen door de eeuwen heen heeft bestudeerd en hij zojuist is aangeschoten door een plaaggeest. En toch zo vrolijk. Met het gezicht gelijk aan dat van een kind van vijf dat zojuist een speelgoedtreintje heeft gekregen, loopt hij naar beneden, naar kamer 006. Op de 1e verdieping loopt hij langs een grote groep mensen die zich verzameld hebben in en in de deuropening van een kamer, maar hij slaat er geen acht op.

Eenmaal in de kamer, breekt het hart van het kind als hij ziet hoe zijn speelgoedtrein door midden is gebroken. Robertus' moordwapens zijn van de vensterbank geveegd. Zijn koffers liggen allemaal open, van sommige de deksel eraf gerukt. Sokken, broeken, zijn kakkerige witlinnen chokers, maar ook al zijn glazen flesjes liggen verbrijzeld op de grond. Tussen de glinsterende glasscherven, liggen zelf-uitgevonden apparaten, waarmee hij elk magisch verschijnsel kon detecteren, tandwieltjes er zielig naastliggend of afgebroken of omgebogen hendels erbij. Robertus' mond viel open van ontzetting. Al zijn spullen - zijn lust en zijn leven - waren door de kamer gegooid en vernield. Toen werd hij overmand door een gevoel van pure woede. Hij slaakte een geërgerde kreet en liep naar buiten. Hij beende op het drukke groepje mensen af.
"Wie is er zojuist in kamer 006 geweest?!"Ooc: Time for some drama =] *dun dun dun* x'D


-----------------------------------


Machoefeltje




Lily Robins

Lily kijkt toe hoe Faith de kroonluchter laat verdwijnen. Even dwaalt ze terug af in haar gedachten en zucht lichtjes. 'Kroonluchters die uit de lucht vallen, rare butlers,...' Lily trekt onbewust een gezicht. Dit huis heeft zo hard geheimen. Maar no way dat het hier spookt!

Dan wordt ze uit haar gedachtenstroom gehaald door Finn. "Eten?" Zegt ze nogal verbaasd. "Ik heb niet echt honger. Eerder zin in mijn bed." Reageert ze nogal droogjes. "Ik ga naar boven, kom je?"

Ze loopt zonder echt op antwoord te wachten loopt ze de trap op. Ze loopt voorbij een kamer en wordt haast onder de voet gelopen door Robertus die uit zijn kamer gestormd komt. Hij loopt naar het groepje mensen en Lily volgt hem. Ze hoort zijn vraag en trekt een wenkbrauw op. "Nou, ik alvast niet." Zegt ze. Ik kom net van beneden. Van bij de kroonluchter. Vult ze zichzelf aan terwijl ze naar beneden naar de trap wijst. "Wat is er gebeurt misschien?" Vraagt ze dan terwijl ze een nieuwsgierige toon probeert te onderdrukken.


-----------------------------------


trijntjuh




Finn.

Finn slaakt een zucht als Lily de trap, naar boven toe, op loopt.
Slapen? Hij kijkt haast ongelovig. Ik heb geen zin in slapen..Heb je dan echt niet door dat ik even bij jou wil zijn? ...Alleen.
Hij mompelt een paar verwensingen maar wordt dan verstoord door een schelle kreet die van boven komt.

Haastig volgt hij de voetstappen van Lily en rent de trap op.
Algauw ziet hij hoe Robertus naar het groepje stuift en zijn vraag los vuurt.
'Is er iemand in onze kamer geweest?'
Finn kijkt even geschokt en loopt gauw richting hun kamer.
Met een gespannen blik kijkt hij de kamer rond en merkt de chaos.
Vele apparutuur over de grond verspreidt, andere dan duidelijk naar de kl*ten geholpen en over de hele kamer geslingerd. 
Alleen...Zijn en Martins spullen zijn onaangeroerd.

'Er was duidelijk iemand uit op jou apparatuur, Robertus.'
Hij zwijgt terwijl hij zich omdraait naar de groep toe.
'Alsof ze niet willen dat je het zou gebruiken...' Besluit hij dan.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Melody.png

Melody zet het boekje terug en besluit maar eens naar bed te gaan. Het was immers al laat genoeg en ze had niet bepaald meer de puf over om nog verder op 'onderzoek' uit te gaan. Melody strekt zich even uit en loopt vervolgens de bibliotheek weer uit, op weg naar haar kamer.
Eenmaal daar vangt ze een paar woorden op van Robertus en de reactie's daarop. Melody loopt even een stukje door en kijkt dan even de kamer in. Wat een puinhoop zeg. En dan vooral.. met die spullen. Wie moet er nou wat met die spullen? Right.

"Calm down." zegt ze dan. "Waarschijnlijk is een van de geesten in dit huis niet echt blij met al die rare spulletjes van jou."

Melody stapt de kamer in en raapt een bloedrode appel van de grond op. Ze bekijkt hem eventjes en raapt vervolgens een scalpel van de grond af. Voorzichtig gaat ze met haar vinger over het topje heen. Melody besteedt er geen aandacht aan dat het iets belangrijks voor hem zou kunnen zijn ofzo, en steekt dan de scalpel in de rode appel. "Ik bedoel maar.. Wat moet iemand met dit soort spullen? Of is het gewoon een obsessie?" vraagt ze dan, terwijl ze zich naar hem omdraait met de scalpel in de appel  in haar rechterhand. Haar andere hand heeft ze in haar zij gezet.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
Robertus Janszoon
Ooc: *total shock*"Al mijn spullen zijn overhoop gehaald," antwoordt Robertus op Lily's vraag, maar al snel is dat niet meer nodig. Beide Finn en Melody lopen naar de kamer.
"Uit op mijn spullen?" vraagt Robertus zich hardop af. "In dat geval zou ik niemand anders dan Abott kunnen bedenken."
Hij ziet erop toe hoe Melody zijn appel van de grond af raapt... en de Jack the Ripper scalpel erin steekt. Hij krimpt ineen.
"Waarom doe je dat nou?" piept hij op een wijverige toon. Zijn ogen worden groot, en hij kijkt toe hoe er sap uit de appel loopt. Hij grist de appel uit Melody's hand, trekt de scalpel eruit, veegt deze schoon aan zijn jasje en kijkt ontzet naar de appel.
"Deze heeft me twee sikkels gekost!" roept hij geïrriteerd uit. Mopperend, en om te voorkomen dat anderen zijn spullen nog meer zouden kunnen schaden, zet hij de appel op de vensterbank, haalde zijn staf uit zijn zak en begon te zwaaien. De apparaten heelden zichzelf grotendeels, maar hij wist dat hij sommige tandwieltjes handmatig weer aan moest brengen.
"Wat ik overigens met deze spullen moet?" bijt hij geïrriteerd naar het gezelschap. "Dit is mijn léven. Mijn inkomen. Mijn hele bestaansreden. Zonder deze dingen zou ik niet aan brood kunnen komen! Een spookjager zonder detectors is als een voet zonder schoen!"
De glazen flesjes helen zichzelf, en Robertus tikt zuchtend op het tapijt in een poging om de bijtende stoffen eruit te halen. Hij wist niet wie of wat dit had gedaan, maar boeten zou het.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: Dit is het laatste vreemde voorval voor vannacht. Straks gaat iedereen braafjes slapen, morgen moet er namelijk veel gebeuren. Daarover later meer 

http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Faith lacht kort naar Miles, maar zegt verder niks. Hij heeft bij haar nogal een slechte eerste indruk gemaakt en dat vergeet ze niet snel. Als ze een bekende stem hoort, draait ze zich om en grijnst breed naar Madison. "Moet jij niet gaan slapen," is haar antwoord. En dan komt Martin er ook bij. "Ik voel me helemaal niet slaperig," zegt ze simpel. "Maar misschien moeten we Miles en Chris wel de kans geven om te rusten." Met nog een laatste blik op de foto, legt ze het terug naast hem. "Ik weet al waar ik je heb gezien..." Als Robertus dan geërgerd komt binnenvallen, kijkt ze verbaasd op. 

"Wat is er met die kamer?" Als er iets is gebeurd moet ze het zien! Zonder nog op iemand te letten, loopt ze de gang op en stapt kamer 6 binnen. Bij het zien van al die chaos, is ze lichtjes teleurgesteld. Is dat al? 

Ze luistert naar Robertus en schudt haar hoofd. "Vreemd." De chaos in de kamer en de drukte maakt haar onrustig. Maar haar nieuwsgierigheid wordt gewekt door wat hij zegt. "Ben jij een spookjager?"


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Hij lacht even naar Faith als hij haar opmerking hoort. En dan ziet hij Robertus plotseling geërgerd de kamer binnenkomen. Nog voor hij wat kan zeggen hoort hij het verhaal van hem aan.

''Wat? Jouw spullen zijn vernield? Waarom zou iemand dat willen doen?'' Hij volgt geinteresseerd het groepje terug naar kamer 006 en ziet dan de chaos. ''Wat is de geur die ik ruik hier? Zijn dat bijtende stoffen?'' Na dit gezegd te hebben kijkt hij Robertus vragend aan.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
Robertus Janszoon"Goed geroken, slimmerik," antwoordt Robertus, nog steeds geërgerd. Hij heeft er meteen spijt van, maar is nog te boos om berouw te tonen. Hij weet de stof uit het tapijt te krijgen, maar krijgt niet alles meer terug in de flesjes. Met enkele zwaaien van zijn staf rangschikken alle spullen zich weer en sluiten de koffers zich. Zuchtend gaat Robertus op zijn bed zitten en kijkt naar de koffers, die weer netjes rechtop staan.
"Ja, ik ben een spookjager," antwoordt hij Faith. "Een undercover Dreuzelbaan. Dreuzelzorg betaalt goed. Ik belazer Dreuzels voor belachelijk veel geld, verzoek spoken vriendelijk te gaan en als ze niet meewerken, vervloek ik hun kont."
Hij kijkt op naar het groepje ramptoeristen, dat hij nota bene zelf had verzameld.
"Maar ik doe het niet voor het geld." voegt hij eraan toe. "Ik doe het uit liefde."
Hij beseft vrijwel meteen dat dat walgelijk moest klinken. Maar ach. Zolang maar duidelijk was dat van zijn spullen afgebleven werd.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Melody.png

"Okay okay! Niet zo hysterisch doen. Het is maar een appel" zegt ze dan schouderophalend, terwijl ze toekijkt hoe Robertus alles weer goed ordend en heel probeert te krijgen.

"Liefde voor.. spoken?" Melody haalt een wenkbrauw op. "Zoals.. liefde voor chocola? Of liefde voor een of andere acteur?" gaat ze verder. "Maarja.. Liefde voor spoken.. Dat zal net iets anders zijn, niet? Er is geen enkel bewijs dat die dingen bestaan."

"En ik geloof het pas wanneer ik het met m'n eigen ogen gezien heb. Misschien dat dit krot me kan overtuigen, maar tot dan.. wens ik jou nog veel plezier met je spookjes." zegt ze dan met een flauw grijnsje.

"Well, ik ga slapen." zegt ze dan, waarna ze weer naar de deur loopt. Bij de deur stopt ze echter en kijkt ze nog even achterom. "Doe je Casper nog de groetjes?" zegt ze dan liefjes, waarna ze zich naar haar eigen kamer begeeft.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Faith is diep onder de indruk. Spookjager... Ze heeft er zoveel over gelezen, geschreven, en nu ontmoet ze er zelfs eentje. Geïnteresseerd observeert ze hem. Hij is zowat de meest vreemde man die ze ooit ontmoet heeft, maar ergens trekt hij haar aandacht. En deze opeenstapeling van gebeurtenissen versterkt haar vermoeden alleen maar, maar ze moet het zeker weten en besluit het aan de expert te vragen. "Dit is dus het werk van spoken?" Dus de geruchten kloppen. Het verbaasd haar niet echt, maar om het zelf mee te maken is natuurlijk anders dan al die verhalen.

Opnieuw bewust van de drukte, chaos en de weinige ruimte begint ze het benauwd te krijgen. "Het is al laat... Slaapwel iedereen." Met dat gezegd te hebben gaat ze naar haar eigen kamer. Na alles meegemaakt te hebben is slapen het laatste wat ze wil. Faith is vol energie en moét gewoon iets doen. Ze haalt veer en perkament tevoorschijn. Ze kan aan een kladversie beginnen van haar boek. Er is genoeg gebeurd om over te schrijven. Maar Lily en Noah willen vast slapen en ze wil hun niet storen, bovendien heeft ze licht nodig. Ze neemt veer, perkament, inkt mee en gaat terug naar beneden. Het is donker en koud in de gang. Maar al snel maakt ze de deur naar de living open en drukt de lichtknop in. Ze maakt het zich gemakkelijk in de zetel en begint geconcentreerd te schrijven. Het is zo stil, onnatuurlijk stil... 


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
Robertus JanszoonGeïrriteerd kijkt Robertus naar Melody, die wegloopt.
"Onder welke steen heb jij gezeten?" schreeuwt hij haar achterna. "Niet in geesten geloven, mijn hoela!"
Kinderachtig steekt Robertus zijn tong uit naar Melody's rug, die al snel om de hoek verdwijnt. Hij merkt op dat Faith hem aankijkt. Robertus schuift ietwat ongemakkelijk heen en weer, proberend er geen acht op te slaan.
"Ja, dit is het werk van spoken," antwoordt hij Faith. "Plaaggeesten, hoogstwaarschijnlijk." Hij richt zijn aandacht op zijn Luchtvochtigheidsstabilisator en draait wat aan een wieltje. Hierom heeft hij niet door dat Faith wegloopt.
"Geesten die mensen kwellen met jammerklachten," gaat hij verder. "Afdrukken van mensen die op afschuwelijke wijze zijn omgekomen. En die iedereen hun eigen lot gunnen. We moeten uitkijken dat ze geen schade aanrichten, aan niemand."
Hij kijkt op, en merkt dat het de zoveelste is die weg is gelopen. Ach tja. Hij trekt zijn jasje uit en hangt deze met zorg over de stoel die midden in de kamer staat. Hij ontknoopt zijn gilet en kijkt op naar de mensen in de deuropening.
"Het is laat, en ik denk dat ik de laatste 4 uur van deze nacht toch slapend benut. Weltrusten."


-----------------------------------


Legolas




 http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris zucht als de rest uit hun kamer gaat en staat recht om de deur dicht te doen. Als hij zich omdraait valt zijn blik weer op dat enge schilderij aan de muur. Het lijkt net of de figuur dichterbij is gekomen... Maar dat zal maar schijn zijn. Hij schopt zijn schoenen uit, doet zijn kleren uit en doet een slaapt-shirt aan, zo warm is het nu ook weer niet. Hij gaat in zijn bed liggen en zet de fotokader die Faith vasthad op zijn nachtkastje.

"Ik weet al waarvan ik je ken."

Maar Chris weet het nog niet waar hij haar van kent, maar dat maakt voor hem niet zo enorm veel uit. Hij kijkt naar Miles die daar ook nog in de kamer staat.

"Kijk maar uit dat er geen eng monster onder je bed zit." zegt hij op een serieuse toon. Het lijkt hem wel leuk op Miles een beetje te laten zien wie hier mentaal het sterkste is.

"Lok hem maar niet met je gesnurk."


-----------------------------------


miss_sweet




Rise and shine! Degene die nog niet slapen waren kunnen met 

http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Het felle licht van de opkomende zon schijnt op haar gezicht waardoor ze al snel wakker is. Zuchtend rekt ze zich uit en gaat vermoeid zitten. Tot diep in de nacht heeft ze liggen schrijven, uiteindelijk is ze op de zetel in slaap gevallen. Nu terug gaan slapen heeft geen zin, dus raapt ze haar spullen bij elkaar en gaat op haar tippen de trappen op. Het is nog vroeg, ze hoeft de rest nog niet wakker te maken.

Zo zachtjes mogelijk sluipt ze haar kamer binnen en verdwijnt in de badkamer. Fris gedoucht en aangekleed voelt ze zich al heel wat beter. Ze gaat op haar bed liggen en besluit een boek te lezen om de tijd te doden.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody loopt zonder nog om te kijken gewoon verder naar haar kamer. "Hij is me er eentje.." mompelt ze dan tegen zichzelf.
Vervolgens loopt ze haar kamer in en laat ze zichzelf op haar bed vallen. Eigenlijk was zo'n eerste nacht toch best vermoeiend geweest. Ze waren al laat aangekomen en iedereen zwierf meteen het hele huis door. Een normaal mens wat gewoon meteen gaan slapen.

"Yugh." mompelt ze. "Hier mag wel eens schoongemaakt worden."

Melody kleed zich vervolgens aan en gaat weer op haar bed zitten. Ze zou zometeen wel eens kijken wie er allemaal wakker waren. Eerst nog eventjes van de rust genieten.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
Robertus JanszoonDe volgende morgen ontwaakt Robertus rustig. Hij knippert eventjes met zijn ogen om aan het schemerlicht gewend te raken. Stilletjes kruipt hij zijn bed uit, om de anderen niet wakker te maken. Hij verruilt zijn nachtgewaad voor een donkere broek, een net niet wit overhemd en een lichtbruine gilet (voor de verandering XD), waarbij hij een net wél wit sjaaltje zorgvuldig in zijn hemd stopt. In de badkamer draait hij de kraan open, maar wordt begroet door de bruine drek die eruit stroomt. Laat maar, nog liever een vies gezicht dan het te besprenkelen met díe zooi. Hij draait hem weer dicht en verlaat de kamer.

Hij loopt de trap af en besluit alvast plaats te nemen in de woonkamer, totdat de rest ook zou komen. Hij ziet dat er al iemand geweest was. Hij vindt inkt op één van de stoelen. Robertus zelf gaat zitten in een grote, met donkerrood fluweel bekleedde fauteuil, en wacht tot de rest kwam.


-----------------------------------


Moonslave




Melissa
Banner in aantocht

Aarzelend loopt Melissa op het grote, gevaarlijk ogende huis af. Ze heeft voor een hele dag uitstel kunnen zorgen door een plotse hevige vlaag van ziekte te veinzen, maar nu moet ze er wel voor gaan. Ze moet bewijzen dat ze zo dapper is als iedereen denkt dat ze is. 
"Ach, een eitje." mompelt ze voor zich uit, zichzelf dit voorhoudend, "Even in een bespookt huis leven, wat is het gedoe er rond?"

Niettemin moet ze even slikken als de trappen oploopt en voor de grote deur staat. Daar gaat ze dan...
Voorzichtig opent Melissa de deur en stapt de gang in. Het huis is doodstil. Waarschijnlijk ligt iedereen nog in zijn of haar bed. Des te beter, dan heeft ze de mogelijkheid het huis te onderzoeken, om zo genante situaties in verband met verdwalen te voorkomen.

Ze negeert het luide bonken van haar hart en loopt zo nonchalant als ze kan - met de handen in de zakken - door de hal, ondertussen om zich heen kijkend.

Plots hoort ze echter een geluid van achter een deur komen. Onmiddelijk maakt haar hart overuren en gaan haar haren recht overeind staan.
Jezus, je gelooft toch niet wat er gezegd wordt? berispt ze zichzelf en probeert haar nonchalante houding te bewaren. 
Alsof ze zichzelf moet bewijzen, neemt Melissa zelfs de klink van de deur vast. Even aarzelt ze nog, maar dan wint haar nieuwsgierigheid en nonchalance het van haar angst en drukt ze de klink omlaag.

Ze ademt opgelucht uit als ze slechts een man in een fauteuil ziet zitten. Geen spook, geen zombie. Gewoon een man. 
"Hallo," zegt ze, terwijl ze zacht tegen de deurpost leunt op een casual way, "Wie mag jij wel zijn? En slaapt de rest nog? Ik ben net gearriveerd, trouwens."
Ze zegt dit alles op een onverschillige toon, maar als je goed luistert, kan je een trilling horen die veroorzaakt wordt door zenuwen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody loopt naar de badkamer toe om zichzelf een beetje op te frissen, maar tot haar afschuw komt er alleen maar een bruingroennige drab uit de kraan vloeien. Meteen sluit ze de kraan weer en haalt ze een hand door haar haar heen.
Met een zucht loopt ze trug naar de kast en haalt daar een te groot vest uit. De mouwen vallen van haar schouders af, maar het zat fijn en was wat warmer. Aangezien het nog steeds wat tochtte door het huis.

Met vluchtige passen loopt ze haar kamer uit richting de woonkamer. Daar ziet ze net iemand anders in verdwijnen. Owee als het Abott was. Dan zou dit zijn beste dag nog niet zijn.

Melody stormt de woonkamer in. "Afschuwelijk gewoon!" brengt ze uit. "Wat stelt die vieze drab wel niet voor! Mensen kunnen zich tegenwoordig niet eens normaal opfrissen!"

Dan merkt ze dat het Abott niet was, die de woonkamer in kwam, maar een nieuw meisje en die rare Robertus. "Great." brengt ze dan uit. Ze haalt nog even een hand door haar haar. "Iemand schijnt nu nog op te komen dagen. Was het 's nachts gewoon wat.. te eng?" zegt ze dan spottend. Jup. Last van een ochtendhumeur. "Rot Abott ook!"

Melody laat zich op de bank zakken en slaakt nog een diepe zucht.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily staart het gedoe met Robertus even zwijgend aan. Waarschijnlijk zit Abott er wel achter, of zo één of andere kwibus van dat soort. 
Ze haalt haar schouders op als iedereen naar zijn kamer begint te gaan en Lily kijkt om naar Finn. "Ik ga dan ook maar, slaapwel Finn." Zegt ze en ze drukt een zoen op zijn wang. Ze loopt naar haar kamer. 

Een tijdje later ligt ze te slapen. 

"Nieuw? Of iemand van het personeel? Want dan lijk je me sympathieker dan Abott." Zegt ze met een kleine glimlach. "Lily Robins." Stelt ze zichzelf voor.
Dan ploft Lily neer in één van de zetels om te wachten op de rest.


-----------------------------------


Elpraz




http://img132.imageshack.us/img132/8971/skyfj7.jpg
Skylerr Farell

Sky word afgezet door een taxi met een nogal onvriendelijke taxichauffeur in. Hij stapt uit de auto, gooi Sky's bagages op de stoep neer en vertrekt met gierende banden. Sky kijkt met opgetrokken wenkbrauw de taxi na maar draait zich daarna om. Ze sleurt haar koffer van de grond en haalt die over haar schouder heen. Ze bekijkt het huis even en fluit. Impressionant huis. Ze draait met haar ogen als ze onkruid ziet in een verwilderde tuin. Dat hebben ze waarschijnlijk express laten staan, denkt ze bij zichzelf. Ze haalt haar schouders op en loopt naar de voordeur. Als ze die voorzichtig open doet loopt er een onbeschrijfelijke koude rilling over haar rug heen. Even blijft ze staan. Na even met haar ogen te hebben gepinkt stapt ze de hal in."Volk!" roept ze. Kom maar hier lieve bewonertjes, spook of mens.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kleurt licht rood aan als hij plots lippen op zijn wang voelt.
Dan nog van Lily!
Diep vanbinnen hoopt hij dat ze niets gemerkt heeft.
Finn besluit dan maar van ook te gaan slapen en dommelt algauw in.

'Ik hoorde al een nieuwe stem.' Als hij de woonkamer in komt en de nieuweling opmerkt.
'Finn is de-' Zijn zin wordt onderbroken door een geeuw, 'Naam.'
Hij gaat zitten naast Lily en strekt zich uit als definitief einde van het wakker worden.
Algauw galmt er 'Volk!' de kamer binnen, gedempt weliswaar.
'Nog iemand?' Hij kijkt met een verwarde blik.[/img]


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Martin kijkt rustig toe als Robertus de rotzooi opruimt. ''Als iedereen zo lief is om nu naar hun kamers te gaan, dan kunnen wij ook gaan slapen.'' En terwijl hij dit zegt, verlaat iedereen hun kamer al.''Weltrusten'' mompelt hij naar Finn en Robertus en even later valt Martin ook in een diepe slaap.

''Martin Johnson is de naam en jullie zijn?''


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris wordt wakker en blijft even in zijn warme bed liggen. Hij kijkt naar het bed van Miles en ziet dat die ook nog slaapt. Na een tijd vindt hij dat het tijd is om maar eens op te staan, gaat uit bed, doet zijn kleren aan en gaat naar beneden. Natuurlijk is hij stil voor de lieve Miles.
Als hij beneden komt met zijn slaapkop ziet hij een nieuw meisje staan, diei s wel even te laat zeg.

"Je moest eigenlijk wel om 00.00 uur hier zijn hoor." zegt hij serieus, maar met een blik waardoor je merkt dat hij het niet meent.


-----------------------------------


Elpraz




http://img132.imageshack.us/img132/8971/skyfj7.jpg
Skylerr Farell


"Ik ben Skylerr Farell. Aangenaam." zegt ze aan de bewoners des huizes.Ze kijkt dan met een grote glimlach naar een gast die haar komt plagen met 'te laat zijn'."Ik had een héél belangrijke vergadering met de hoofdredacteur van The Times die mij kwam uitvragen over een intressant artikel die ik verleden maand geschreven had." zegt ze met een bekakt gemaakt té deftig stemmetje. Ze lacht dan even."Nah die oude knar kon gewoon niet wachten en dusjah.." ze rolt met haar ogen. Ze bekijkt de jongen even."En wat is de naam van de persoon die mij op het uur wijst?". Eigenlijk was hij best wel knap. Eigenlijk waren alle mannelijke bewoners aanwezig in deze ruimte knap. Oeh Sky ging zich amuseren.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
Robertus Janszoon
Ooc: Kev, Sad: "go, go, GO!"?? :'D"Hoi," begroet Robertus de nieuweling, bij gebrek aan een originelere begroeting. Al gauw komt Melody de kamer ook binnen.
"Goedemorgen," zegt hij koeltjes. Hij was zijn geliefde appeltje nog niet vergeten. De kamer stroomt al snel vol met de rest van de schone slapers, en Robertus begroet hen allemaal met een korte "Hmm,", wat meer een "Hi!" had moeten zijn. Robertus' oog valt op de laatste laatkomer, die een heel verhaal ophangt over een belangrijke vergadering. Robertus, bevooroordeeld als hij is, hoest iets wat sterk lijkt op "Verwaand!"
Subtiel kijkt hij om en brengt het gauw op een ander onderwerp.
"Enig idee hoe het ontbijt hier werkt?" vraagt hij. "Zelfbediening of krijgen we iets van Abott voorgeschoteld?"
Ooc: go? :3


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison slaat als een automatisme de dekens over haar hoofd heen als er een grote hoeveelheid zonlicht de kamer inkomt. Zo ligt ze een tijdje tot ze de slaap weer kan vatten en net als ze in slaap is gevallen roept er iemand keihard 'volk'. Mopperend slaat Madison de dekens van zich af en gaat de douche in. Daarna glimlacht ze weer. De stralen van de douche doen haar goed. Als ze klaar is kleed ze zich snel aan en fatsoeneert ze zichzelf. 

Beneden aangekomen loopt ze zomaar een willekeurige deur binnen en ziet ze dat er de keuken is. Aangezien er niks is gemaakt gaat ze vrolijk op zoek naar eten en een paar pannen. Daarna stopt ze van alles in een pan en maakt wat klaar. Gelukkig heeft ze geleerd te koken van Faith.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: @ Robertus: Go! xD

http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Genoeg gelezen. Ze gooit haar boek terug in haar tas en hoort al rumoer op de gang. Leven in huis! Als ze beneden aankomt, hoort ze stemmen uit de woonkamer komen, ze stapt binnen en ziet dat iedereen daar verzameld heeft. En meteen ook twee nieuwe gezichten. "Faith," stelt ze zich vriendelijk voor.

Bij de opmerking van Robertus glimlacht ze."Volgens mij moeten we zelf zorgen voor ons eten, Abott lijkt me nu niet meteen de meest behulpzame bediende. Ik ga even in de keuken kijken." Met die woorden stapt ze een paar deuren verder de keuken binnen. Ze heeft die plattegrond in haar geheugen gegrift, dus weet ze ongeveer alles liggen.

Verbaasd kijkt ze naar Madison die al bezig is met het ontbijt. "Goeiemorgen zusje." Ze lacht even en kijkt over haar schouder in de pan. "Dat ziet er goed uit." Met een simpel spreukje is het heerlijk uitgebreide ontbijt op de tafel in de eetzaal verschenen. 

"Let's go!" Met haar arm rond Maddie's schouder loopt ze de gang op. "En hoe bevalt het huis je?" vraagt ze opgewekt.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt met een opgetrokken wenkbrauw naar het tweede telaatkomertje; Sky. Yeah right. Dat zou nog eens wat gaan worden. Melody knikt nog eventjes naar Robertus wanneer hij haar een goedemorgen wenst. Eventjes kan ze haar lach haast niet inhouden wanneer hij Sky 'verwaand' noemt, en vooral wanneer ze terug moest denken aan het gezicht dat hij trok toen ze dat appeltje in stak. Jup, het was haar helemaal duidelijk. Dit zou echt nog wat gaan worden met al die mensen.

Melody staat op en loopt vervolgens de woonkamer uit, naar de eetkamer. Daar aangekomen ziet ze dat de tafel al gedekt is en dat het ontbijt al klaar staat. "Eten!" roept ze dan naar de woonkamer toe, terwijl ze zelf vast aan tafel gaat zitten en een broodje op haar bord pakt.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
Robertus Janszoon
Ooc: YESSSSSS, GO!Robertus staat op als er geroepen wordt. Hij loopt de hal in en staat op het punt de keuken binnen te gaan als hij afgeleid wordt door een 'plof'. Robertus kijkt omhoog. Zijn nieuwsgierigheid wordt gewekt, en hij loopt naar boven. Hij kijkt rond, maar op de eerste verdieping ziet hij niets bijzonders. Hij loopt nog een verdieping omhoog, maar ziet daar niets ongewoons. De deur van de bibliotheek staat half open. Robertus neemt er een vlug kijkje, maar ziet niets. Hij gaat nog een verdieping omhoog. Daar ziet hij dat er nog een grote, luxieuze woonkamer is. Robertus kijkt omhoog. Op het plafond ziet hij niets. Maar het geeft hem wel inspiratie; de zolder. Hij gaat de zolder eens onderzoeken.

De zolder beslaat de hele oppervlakte van het huis en is daarom vrij groot, maar het lage, schuine dak reduceert de omvang enigzins. Het dak is slecht geïsoleerd. Een klein, wit lichtbundeltje valt door een klein gaatje in het dak, en Robertus voelt een briesje. Er hangt spinrag aan het plafond, en de vloer ziet wit van het stof. Er staat een oude kast, een vervallen piano, een met spinrag bekleedde oude, gammele stoel. Robertus loopt verder. Klets.
"Getver,"
Robertus tilt zijn schoen op om te zien waar hij in is gaan staan. Tot zijn ontzetting ziet hij dat zijn zool rood is, en dat hij een rode afdruk heeft achtergelaten op de grond. Hij kijkt achter zich, en ziet dat hij in een grote plas bloed is gaan staan. Hij hoeft niet ver te kijken eer hij de bron heeft gevonden. Robertus voelt zijn hart in zijn keel en van de rem schieten. Een meter of twee van hem verwijderd ligt een lichaam; hoofdloos. Robertus' mond valt open. Zijn hart gaat als een razende tekeer in zijn keel. Hij begint te hijgen, alsof hij een marathon heeft gelopen. Het oude hout laat een luide 'krak' klinken, en met die krak schieten Robertus' gedachten de hele andere kant op. Met een ruk draait hij zich om en met ee vloeiende beweging trekt hij zijn toverstaf. Hij beseft in wat voor geweldig gevaar hij - en de rest van het gezelschap beneden - verkeren. Angstvallig begint hij rond te draaien, pogend elke hoek van de zolder onder schot te houden. Hij slaakt een geschrokken kreet als hij ineens iets hoort rollen. Tok. De grote, wijd opengesperde ogen van Kennith Green staren omhoog naar de helblauwe van Robertus.
"HELP!" schreeuwt Robertus. Geschrokken duwt hij het hoofd met zijn voet weg, en het rolt richting de deur. Zweetdruppeltjes glijden langs zijn voorhoofd. Zijn hand trilt. Hij hijgt. Hij voelt de adrenaline door zijn aderen gieren. 
"HELP!" schreeuwt hij nogmaals. Zouden ze hem daar helemaal beneden wel horen? Hij durft geen poot te verzetten. Behalve om angstvallig om zijn as te blijven draaien, zich ervan bewust dat hij zichzelf ten alle tijden zou moeten beschermen. Hij had gelijk. Dat alles was zó gevaarlijk.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kijkt op naar het plafond als er gedempt geluid ontstaat.
'Horen jullie ook iets?' Terwijl hij naar boven blijft staren.
Hij trekt een wenkbrauw op als hij opnieuw het rare gedempte geluid hoort. 
Is het een briesje, een muis dat ergens boven rond loopt te trippelen, iemand die net zijn bed uitkrabbelt?

Finn slaat zijn blik de kamer rond en krabbelt dan overeind.
Hij loopt naar de kamerdeur toe en trekt die met een kleine kraak open.
Haast afwachtend kijkt hij de grote hal in en hoort het geluid dan beter.
'...Help?' Herhaalt hij met een aarzelend gezicht.
'Was Robertus niet naar de zolder?' Hij kijkt de groep even aan en loopt dan haast in versnelling naar de trap toe.

Hij slaat een paar treden over en rent zo snel mogelijk naar de zolder toe.
Dan duwt hij, licht hijgend van de inspanning, de deur open en ziet Robertus geschrokken kijken.
Het licht van Robertus' stok fel in zijn gezicht brandend.
'Laat die stok beetje zakken w-' Hij staakt zijn zin en snakt geschrokken naar adem.
' Is...IS DAT KENNETH?!' Schreeuwt hij, hysterich zwaaiend met zijn ene arm terwijl hij een paar passen achteruit zet, voor de zekerheid.
Dan spoken er talloze gedachten door zijn hoofd. Heeft hij Kenneth vermoord?! Hij kijkt nog steeds met de geschrokken blik op zijn gezicht naar Robertus op. Nee...Kan niet, anders zou hij niet om hulp roepen...Misschien was het wel een val? Om te laten blijken dat hij er niets mee te maken heeft?
'...Wat is er in godsnaam met hem gebeurd?' Vraagt hij aarzelend terwijl hij naar het lichaam blijft staren.
Finn vertrouwt nog steeds het zaakje niet en doet nog een paar passen achteruit, terwijl hij stiekem naar zijn toverstok tast voor een eventuele aanval van Robertus.


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris stelt zich voor aan Sky, die hij eigenlijk wel grappig vindt, en wil net zijn hand uitsteken als hij Robertus enorm hard help hoort schreeuwen. Instinctief neemt hij zijn wand uit zijn zak en loopt op het geluid af. Hij ziet Robertus en Finn bij het lijk staan. Hij kijkt met gruwel naar het lichaam zonder hoofd en kijkt dan naar Robertus.

"Wat is er gebeurd..."  mompelt hij in zichzelf en beseft dat dit toch geen plezierreisje zal worden. Even is hij paniek, maar hij maant zichzelf aan tot kalmte. Als hij de angst heeft overwonnen stapt hij naar de woonkamer waar de rest zit.

"We hebben een probleempje... Kom even mee..." zegt hij kalm, geen reden tot paniek, er is enkel iemand onthoofd. 

Chris stapt terug naar waar Kenneth ligt en slikt.

"We moeten dit aan Abott melden... I mean, dit gaat toch zomaar niet? Er stond nergens in het artikel dat dit risico er was..." redeneert hij en draait zich dan om.

"We moeten hem hier wegkrijgen..." zegt hij tegen de rest. Is er iemand die een lijk wil verplaatsen?


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Help? Haar Heler instinct (ja dat bestaat xD) zegt haar dat er iets serieus mis is. "Volgens mij komt het van boven," mompelt ze half verstaanbaar tegen Madison. Met snelle pas en half de trappen oplopend, komt ze bij de zolder aan. Ze duwt de deur open en ziet al meerdere mensen. Zonder iets te vragen loopt ze naar een doodsbange Robertus. Ze volgt zijn blik en slikt. Dit ziet er niet goed uit. Dit ziet er helemaal niet goed uit. Snel grijpt ze een lakenachtig iets en werpt het op het hoofd en de rest van het lijk. Nog steeds niet in staat een woord uit te brengen door deze plotse scène kijkt ze naar de rest van de aanwezigen. Als ze uiteindelijk iets zegt, klinkt haar stem merkwaardig kalm. Ze heeft geleerd kalm te blijven in dergelijke noodsituaties. "Wat is er gebeurd?" Iemand moet toch iets gezien hebben. Robertus misschien?

"Er stond ook niet in dat er geen risico was," antwoordt ze Chris. "En we moeten inderdaad Abott op de hoogte stellen. Maar eerst moet het lijk weg. We kunnen hem leviteren, maar waar naartoe?" De angst is duidelijk in haar ogen te lezen. 


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
De Almachtige Sexy Robertus Janszoon XDDGeschrokken draait Robertus zich om als hij weer geluid hoort en hij richt zijn staf naar de deur. Al gauw ziet hij dat Finn en later ook Chris binnenkomen. Finn schreeuwt hysterisch, Chris blijft onmenselijk kalm. Later komt ook Faith binnen, die het lijk afdekt. Robertus slikt. Hij voelt een zweetdruppel over zijn neus lopen. Hij laat zijn staf nog steeds niet zakken. Langzamer en systematischer blijft hij ronddraaien.
"Ik weet niet wat er gebeurd is!" zegt Robertus, en zijn stem trilt enigzins. "H-hij lag hier! Aan Abott melden? Als hij het niet al weet! Ik zou er een hand om durven verwedden dat hij de moord verdomme heeft gepleegd!"
Zwarte vlekjes begonnen te dansen voor zijn ogen. Wat moesten ze wél doen? Schouwers inschakelen? Nee, natuurlijk niet! Dan zouden ze hem meteen naar Azkaban slepen! Hij heeft nota bene zijn bloed aan zijn schoenen! Verbergen? Gewoon verzwijgen? Moeten ze het überhaupt wel aan Abott vertellen?

Langzaamaan laat Robertus zijn staf zakken en houdt op met draaien. Hij kijkt naar de contouren van het losse hoofd dat onder het laken ligt. Hij had veel gezien, maar zelfs voor een spookjager was dit aanzicht geen pretje. Hij voelde zich enigzins misselijk. Hij nam een diepe teug adem en nam in zichzelf een besluit.
"Verbergen of niet, we moeten weten wat er is gebeurd," zegt hij dan. "Wie niet hoort, moet maar zien. Om achter de waarheid te kunnen komen... zullen we autopsie moeten uitvoeren."


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Algauw springen Chris en Faith ook binnen.
Alles gaat in een stroomversnelling.
Chris doet zijn zegje, daarna doet Faith een deken over het lijk, waardoor Finn lichtjes opgelucht is, want god... Dat aangezicht was alles behalve een pretje.

Hij staakt zijn poging van zijn toverstok te grijpen als hij merkt dat Robertus met trillende stem antwoord. Moest wel van eerlijkheid zijn.
En ook de gezichtsuitdrukking van hem; zei meer dan genoeg.
De arme drommel was zelf geschrokken van het tafereel.
'Aan Abott vertellen? Misschien heeft Robertus wel gelijk en weet de ouwerd het allang.'

Finn ontspant zich en haalt diep adem.
Maar dan begint Robertus over autopsie.
'Je wil...Wat?' Finn kijkt met een ongelovig, licht walgend gezicht. ' Je maakt een grapje, hoop ik?'


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Meelevend kijkt ze naar Robertus. Ze vindt het maar een raar zicht hoe hij maar blijft draaien, maar dat is waarschijnlijk de schok. Faith legt een hand op zijn schouder en knijpt er zachtjes in. "Je moet kalm blijven. We moeten zien dat we de situatie onder controle hebben." 

"Ik weet niet of dat zo'n goed idee is," zegt ze dan peinzend. Een autopsie? Nee, helemaal geen goed idee. Ze stemt er gewoon niet mee in, en ze betwijfelt of Robertus weet hoe het moet. "Daarvoor hebben we allerlei medische voorwerpen voor nodig. Sowieso lijkt me dat geen goed plan." 

Ze schudt haar hoofd bij Finn's opmerking. "We mogen niemand beschuldigen, zolang we niet weten wie deze gruwelijke moord heeft gepleegd, en daarmee bedoel ik ook Abott."

In plaats van hier te staan praten, moet ze iets doen. Ze haal diep adem, knielt neer en laat weer een deel van het hoofd blootstellen. Ze bekijkt de rand van de nek, het is duidelijk van het romp afgescheurd. Ze voelt zich misselijk worden en bedekt het snel weer. Zonder nog iets uit te brengen laat ze zich langs de muur naar beneden zakken. Kalm blijven, diep ademhalen.



-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
De Almachtige Sexy Robertus Janszoon XDDRobertus kalmeert enigzins. Hij voelt Faith zachtjes in zijn schouder knijpen. Ieuw, jukkie, menselijk contact. Toch schuifelt hij niet weg, wat hij normaal gesproken gedaan had. Het werkte wel kalmerend.
"Ik was ook helemaal niet van plan verder te gaan dan zijn nek!" zegt hij, zijn stemvastheid weer terug vindend. "Of denk je nou echt dat hij dood is gegaan aan vergiftiging?"
Hij knielt ook.
"Ik heb zat dingen beneden liggen," zegt hij. "Danwel geen Helersinstrumenten, maar een groot arsenaal aan toverdranken en meetinstrumenten."
Hij moest nu toch wel zijn imago redden hoor. Een bange spookjager!


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Ook Melody bevindt zich op de zolder. Tja, wat wil je dan. Alleen achterblijven om in je uppie te ontbijten terwijl er hier iets spectaculairs aan de hand is? Daar hoeft geen antwoord op gegeven te worden, lijkt me.

Melody heeft iedereen en alles eventjes van een afstandje gevolgt. "Natuurlijk is het een ziekmakende grap van Abott en de rest van dit huis. Eerst de briesjes, de kroonluchter, die kamer, dan die vieze drek, en nu een onthoofd lijk. Moet niet gekker worden." zegt ze dan tegen niemand in het bijzonder.

Melody trekt even een wenkbrauw op wanneer Robertus - wie anders - voorsteld autopsie uit te gaan voeren. "In dat ding gaan prikken en snijden?" ze trekt even een vies gezicht. "Kom op zeg. Laten we nou eerst eens hier vandaan gaan. De plaats voor zo'n moord is ook echt te cliche. De plaats van misdaad maakt de misdaad meestal nog wat verschrikkelijker." zucht ze dan. "Laten we naar Abott gaan en hem eens op alle feiten wijzen die al voorbij zijn gekomen. Laat hem die troep maar opruimen en in lijken prikken. Het is ten slotte zijn spookhuis."


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Als Melody ook vertrekt naar boven zucht Madison en loopt ze ook langzaam naar boven toe. Ze komt net binnen als Faith het lijk bekijkt en haar maag maakt een misselijk makend rondje. Het zou haar niks verbazen als haar hoofd ondertussen groen is geworden. Ze kijkt even verbaasd naar Melody die vínd dat het één en ander moest gebeuren en dat moet Abbot dan natuurlijk doen. Yeah right. Die halve sok, die kan dus echt geen autopsie voeren. "Ik denk dat we het St Hospital moeten waarschuwen," zegt ze aarzelend. Die weten immers het beste om een autopsie te plegen.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Martin staat sprakeloos te kijken naar het tafereel dat zich momenteel afspeelt op de zolder. Ontbijten wou hij allang niet meer na dit, zijn eetlust was nu al lang in de grote leegte verdwenen. En dan hoort hij de woorden van Melody. ''Je wilt Abott de autopsie laten uitvoeren? Denk je nou echt dat die ouwe gek uberhaupt iets weet van de menselijke anatomie?''


-----------------------------------


miss_sweet




http://img175.imageshack.us/img175/3032/edgarhh9.jpg

Met een grijns om zijn gerimpelde mond staat hij in de deuropening te kijken naar de doodsbange kinderen. Eén van hen zou de volgende zijn, dat weet hij zeker. Het was hun keuze om in dit huis te verblijven, dan moeten ze de gevolgen ervan dragen. En ook kennis maken met de duistere geheimen van dit huis zoals hij lang geleden heeft gedaan. Verbitterd denkt hij aan die specifieke dag die zijn leven voor altijd heeft veranderd.

"Jij!" Luid genoeg om zijn aanwezigheid bekend te maken. Hij wijst naar Robertus en kijkt hem kwaad aan. "Wat had jij hier te zoeken." Hij dempt zijn stem en staart hem met een haast krankzinnige uitdrukking op zijn gezicht aan. "Soms is het beter dingen te laten voor wat ze zijn. Die nieuwsgierigheid van je kan je duur komen te staan." Abott wist alles. Hij heeft alles gezien en nauwlettend in de gaten gehouden op een manier die deze oppervlakkige kinderen nooit voor mogelijk zouden houden. Maar als die wijsneuzen nu maar niet teveel vragen stelden.

"Er wordt niks gedaan." Met een non-verbaal spreuk en zijn wand gericht op de resten van het lijk, zorgt hij ervoor dat het verdwijnt, samen met al het bloed. 

"Jullie hadden hier niets te zoeken," mompelt hij boos. "Tenzij je de volgende wilt zijn..." Hij kijkt ze allemaal één voor één doordringend aan. Een lange stilte valt, waarin hij ze allemaal naukeurig in de gaten houdt. Uiteindelijk zonder blijk te geven van enige emotie, breekt hij die stilte.

"Het ontbijt staat klaar heb ik gezien. Later vandaag krijgen jullie de toestemming om het huis te verlaten." Afkeurend mompelend en hoofdschuddend verlaat hij de kamer.



-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
Robertus Janszoon"Pardon?!" roept Robertus verontwaardigd uit. "Ú heeft ons nooit verboden op de zolder te komen!"
Hij kijkt zwijgend toe hoe het lijk geruimd wordt. Hij schudt ongelovig zijn hoofd als Abott zo snel als gekomen weer gaat.
"Dit is toch absurd!" verklaart hij hardop. Hij merkt dat hij op het punt staat hysterisch te ratelen. "Die man, die onschuldige man, is net vermoord, en natuurlijk staat dat oude lijk ons niet toe hem te onderzoeken! Nu weet ik wel zo'n beetje zeker dat hij het heeft gedaan! Waar is hij heen? We moeten in ieder geval íets doen! Spirituele activiteit hier meten? Fabeldieren opzoeken? En dat tuinhuisje van hem?"
Hij kijkt het gezelschap aan en probeert het ratelen te staken.
"... en die kelder?"


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris is opgelucht als Faith een doek over het lijk legt, zo moet hij er tenminste niet meer naar kijken. En één ding weet hij nu wel zeker... Die Abott mag hij niet. En Robertus is een beetje naar de irritante kant neigend. Hij hoort hem allerlei voorstellen doen en schudt zijn hoofd.

"Wat denk je ervan om gewoon kalm te blijven en geen problemen te zoeken?" merkt hij nuchter op en vindt dat inderdaad de beste oplossing.

"Ik denk niet dat er hier iets bovennatuurlijks bezig is en ik ga me er in ieder geval niet mee bemoeien. En zelfs áls er hier iets onverklaarbaars bezig is ga ik er me zéker niet mee bemoeien." gaat hij verder en gaat naar beneden. Chris gaat de keuken binnen en ziet daar het eten staan, hij neemt een paar broodjes en gaat aan tafel zitten. 

"Sommige mensen zien overal spoken..." denkt hij met een frons en neemt een hap van zijn broodje.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody wil net antwoordt geven op Martin, wanneer Abott opeens ten tonele komt. Ze kijkt maar wat naar z'n enge gezicht en luistert even naar wat hij te zeggen heeft. "Wat een freak." zegt ze wanneer Abott weer verdwijnt. Oke. Ze wist - althans.. het lag voor haar wel erg voor de hand - dat Abott hier achter zat, maar kom op zeg! Niet zo misselijk. Poor Kennith. Wat een wrede manier om te sterven.

Melody luistert even nog naar Robertus en vervolgens kijkt ze Chris even na. Op zich had dit gedoe haar nieuwsgiergigheid wel gewekt, en ze had best zin in een avontuurtje. Onthoofde lijken.. wat zou die Abott nog meer in petto kunnen hebben? "Eigenlijk.. Is het beter om gewoon kalm te blijven en niks te doen tegen die Abott. Zo zal je er het makkelijkst vanaf kunnen komen, in dit spookhuis." zegt ze dan. 

"Maar aan de andere kant.." mompelt ze dan wat afweziger, met haar gedachten bij de kelder. "Well.. Ik ben weer beneden.." Als beneden in beneden beneden. De angsthazen zouden niks aandurven na dit incident. Melody kijkt nog eventjes naar alle anderen op de zolder en vraagt zich af wie er het lef wel voor zou hebben.

"Ciao!" zegt ze dan met een flauw glimlachje, waarna ze naar beneden toe loopt.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kijkt ontzet om als Abott in het gezelschap komt.
Dan begint die ouwe nog eens zijn preekje te geven en dreigementen.
De volgende?
Finn vertrouwt Abott voor geen haar, wedden dat hij er achter zit?
Spoken, mijn hoela!

Hij rolt zijn ogen als hij Abotts woorden tot zich laat zinken, maar staakt algauw zijn gedrag als Abott zijn blik op hem laat richten.
Finn trekt even een wenkbrauw op, om te laten blijken dat hij er niet mee akkoord is.
Hij knikt gretig als Robertus in de aanval gaat.
Het is nooit verboden geweest!

Plots laat Abott gewoon doodleuk het lijk verdwijnen.
Woeeeeeh, nog meer argwaan opwekken.
Finn slaakt een zucht als de ouwerd weer de kamer verlaat na zijn o zo grappige afsluiting van het gebeuren.
Zak.
Finn kijkt de groep even rond en haalt zijn schouders op.
'Die ouwe knar bij zijn lurven grijpen en in een kast proppen, lijkt me nog de beste optie. Wedden dat het 'spoken' onmiddelijk ophoudt?'
Hij draait zich om en verlaat de zolder dan om naar de eetzaal te vertrekken.


-----------------------------------


Moonslave




http://i10.photobucket.com/albums/a147/Lientje666/13549247-1.jpg

Melissa wilt zich net voorstellen en het brutale meisje van repliek dienen, als er plots te veel in één keer gebeurt. Er komt geschreeuw van vanboven, mensen bewegen zich naar boven, nog meer lawaai.

Nieuwsgierig volgt Melissa de meute, maar krijgt daar meteen spijt van als ze merkt wat er gebeurd is. Er ligt een lijk... zonder hoofd.
Hevig geschrokken doet Melissa een paar stappen achteruit, en rent dan snel de trap af, een willekeurige, lege kamer in. Yep, de badkamer.
Daar blijft ze even staan, met haar handen om de lavabo geklemd en haar hoofd naar beneden.
Waarom heb ik dit ooit gedaan? Dit is ziek. Echt ziek.

Dan richt ze haar hoofd weer op en dwingt ze zich om zichzelf aan te kijken. Ze gaat hier niet weg. Ze houdt vol. Oh jawel.




OOC: argh, lameheid, maar ik moet er nog wat inkomen, I guess ^^


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily rent samen met de rest naar boven als ze het help-geroep van Robertus hoort. Lijkbleek staart ze naar het hoofd van Kenneth tot het afgedekt wordt. 

Vanop een afstandje houdt ze de hele boel in de gaten, het gesprek onderling en Abott die zich komt moeien. Ze was een klein beetje van haar melk door het hele lijk-vinden-gebeuren. Ze merkt vaag dat Melissa de zolder terug afstormt en volgt haar voorbeeld. 
Beneden aan de trap blijft ze staan en haalt diep adem om te kalmeren. Ze ziet Finn haar passeren en bijt op haar lip. 

Uiteindelijk besluit ze om te doen alsof er niets gebeurt is en volgt Finn. Ze loopt langs de badkamer en merkt daar Melissa op. "Melissa? Gaat het?" Vraagt ze aarzelend. Lily kan het goed begrijpen moest dat niet zo zijn, ze is er zelf ook niet goed van. "Kom anders mee eten, dan kan je je gedachten verzetten." Zegt ze stilletjes. 

Ze wacht even maar gaat dan al onderweg naar de eetzaal en kijkt even om of Melissa volgt. Dan loopt ze de eetzaal maar in.


-----------------------------------


Moonslave




http://i10.photobucket.com/albums/a147/Lientje666/13549247-1.jpg

Geschrokken veert Melissa overeind als ze een stem achter zich hoort.
Oh gedoe.
Ze beseft maar al te goed dat ze zich niet uit deze hachelijke, zwakke situatie kan redden, maar toch doet ze een poging.

"Natuurlijk, alles ok," zegt ze, terwijl ze snel overeind komt en haar handen werktuigelijk in haar zakken stopt, "Wat zou er moeten zijn?" Ze zegt dit op een luchtige toon, maar toch heeft ze het gevoel dat het niet echt overtuigend klinkt. Damn. Ze wilt niet als watje bekeken worden. Dat is echt het laatste dat ze wilt.

Dan stelt Lily voor om iets te gaan eten. Stiekem heeft Melissa wel honger, dus besluit ze maar om Lily te volgen naar de eetzaal. Op haar weg werpt ze nog eens een blik naar boven, waar zich het vreselijk tafereel bevindt dat in haar geheugen gebrand staat.



-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn laat zich op een willekeurige stoel neerploffen aan de lange, volgeladen met broodjes, chocopasta, jam, cornflakes, muesli, melk, chocolademelk, yoghurt,..., tafel.
Even blijft hij er verbluft naar kijken maar trekt dan de mand met broodjes dichter.
De volgende? Hij trekt een gezicht als hij zichzelf betrapt dat hij weer aan Abotts woorden denkt. Ergens willen ze hem maar niet los laten.

Hij onderdrukt een zucht terwijl een broodje begint te smeren met chocopasta.
Net op dat moment gaat de deur opnieuw open en ziet hij Lily binnenkomen algauw gevolgd door Melissa, die er maar bleek uit ziet.

'Hey...' Zegt hij flauwtjes en haalt een glimlach boven.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert12.png
Robertus Janszoon
Ooc: zeg, zijn we nou tovenaars of niet? Zweinstein is niet bepaald spookloos.Robertus draait zich geërgerd om. Hij staart eventjes naar de muur achter de stoffige kast. Er is niets bijzonders te zien, maar het is in ieder geval een reden om zijn gezicht afgewend te houden. Hoe konden ze zo sceptisch zijn? De vele geheimen en het gebrek aan interesse - ja, zo leek het in zijn ogen - frustreerde hem, en zijn frustratie voedde zijn nieuwsgierigheid. Hij stond voor een onmogelijke uitdaging, eentje die hij in zijn hele carrière nog nooit had gehad. Hij móest en zou het geheim ontdekken. Met of zonder gevaren. Hij weet dat hij het niet alleen kan. Maar wie is er gek genoeg om met hem mee te doen? Melody misschien. Misschien zou ze voor zo'n uitdaging haar nu al overduidelijke minachting voor hem wegschuiven. Faith? Nee, die was in Robertus' ogen te rationeel. Chris? Goeie god, die is hopeloos! Die nieuwe had hij geen idee van. Finn en Lily? Nee, op de een of andere manier leek hen dat geen geschikte kandidaten. Martin? Idem. Over Madison wist hij vrijwel niets. En dat rest hem tot Miles. Die leek Robertus net zo gek als Melody, maar dezelfde vraag als bij haar deed zich ook bij Melody voor; zou hij zijn ontzettende irritantheid hiervoor opzij kunnen schuiven? Robertus blijft daar staan, in gepeins verzonken.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison heeft haar ogen gesloten. Ze wilt niet naar het lichaam van Kennith kijken. Ze merkt niet eens dat Abbot het lichaam weghaalt. Als de zolder aanzienlijk leger word doet ze haar ogen weer open. Haar hart stopt als ze het lijk nergens ziet maar al snel haalt ze opgelucht adem. alleen Faith, Robertus, Martin en zij stonden nog op de zolder. "Schijnbaar moeten we toch beter oppassen," zegt ze met een flauwe glimlach. "Het is dat ik zelf het ontbijt heb gemaakt anders had ik het met geen vinger aangeraakt."


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Martin schrikt even als hij de stem van Abott hoort, die schijnbaar de hele groep weer aan het bang maken is met zijn enge praatjes. ''Waarom wilt u niks doen? ''Bent u soms bang dat we steeds meer dichterbij de waarheid komen?'' Maar zijn woorden komen niet meer aan bij Abott, aangezien die verdwenen is.

Dan draait Martin zich om en ziet hij dat alleen hij, Robertus, Faith en Madison nog op de zolder zijn. Na een lange stilte komt er eindelijk weer iets uit zijn mond. 'Zullen wij ook maar weer naar beneden gaan?'' ''Hier kunnen we niks meer doen.''


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody loopt de gang van de 2e verdieping nog eens door. Bij de bibliotheek blijft ze even staan. Het was onmogelijk om datzelfde boek weer te vinden. Ze zou nu kunnen gaan zoeken, maar dat zou niet veel uit gaan halen. Ze had ook nog een andere optie om de ochtend mee te vullen. Melody knikt eventjes lichtjes en loopt dan naar de 1e verdieping, gevolgd naar de begane grond.

Melody loopt nog even de eetzaal in en pakt er een appeltje weg van een fruitschaal. Met een licht knikje naar de rest aan tafel loopt ze weer uit de kamer, terwijl ze de appel tegen haar mouw aanwrijft om hem wat schoon te krijgen. Ze neemt er een hap uit en loopt voorzichtig verder door de gang. Ze blijft even tegen een muur aan staan hangen. Even kijken wie er allemaal in de buurt kwamen van de kelder. Waarschijnlijk niet veel mensen, na dat incident op de zolder. Poor Kennith.

Melody glimlacht eventjes flauwtjes in haarzelf en neemt vervolgens nog een hap uit haar appel. Nog even en het grote raadsel van de verboden kelder - dun dun duunn - zou opgelost worden. Weer moet ze eventjes lachen.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img176.imageshack.us/img176/7315/faith2wb0.jpg

Stilletjes en alles nauwlettend in de gaten houdend, volgt Faith het hele gebeuren. Niet in staat iets zinnig uit te brengen, antwoordt ze niet op de vraag van Martin. Haar blik glijdt naar Madison en dan naar Robertus, hij lijkt diep in gedachten verzonken. "Gaat het?" verbreekt ze haar stilzwijgen. Misschien wordt dit hem wel teveel? Maar zonder op antwoord te wachten, vindt ze dat ze hier niets meer te zoeken heeft. "Ik ga ook naar beneden," zegt ze tegen niemand in het bijzonder

Ze onderdrukt haar angst en forceert een glimlach op haar gezicht. Er zijn genoeg mensen die zich zorgen maken, zonder dat ze zich moet gaan aanstellen. Faith zucht diep en stapt ook de eetzaal binnen. Ze neemt plaats aan de tafel, hoewel ze helemaal geen honger meer heeft. In plaats daarvan, kijkt ze wat naar de mensen. En haar blik blijft even hangen op Chris' hand als ze ziet dat hij een trouwring heeft. Een glimlach speelt om haar lippen. "Die foto," begint ze, een gesprek aanknopend. "Was dat jouw dochtertje?" Ze hoopt dat hij haar niet te nieuwsgierig vindt, ze vraagt het gewoon uit interesse.


-----------------------------------


Moniek




OOC: Sorry voor mijn inactiviteit, ik heb het druk gehad. Over een weekje ofzo heb ik weer meer tijd voor de RPG ^^ Lame post, ik moet er weer even inkomen.

http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Clive is op het geluid afgegaan en hoort nog net het praatje van Abott, het hele lijk-gebeuren heeft hij gemist. Wat er precies is gebeurd weet hij niet, maar dat het niet helemaal goed is begrijpt hij wel dat er iets niet helemaal goed is. Hij begrijpt dat er ontbijt is en loopt naar de eetzaal, waar hij gaat zitten maar nog niets eet. Hij kijkt even rond naar de paar mensen die er ook zijn.

'So, kan iemand me even vertellen WTF er hier aan de hand is?' vraagt hij kalmpjes.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Schouder ophalend volgt Martin Faith naar de Eetzaal en ploft daar neer in een stoel naast Finn. En nog voor hij de mand met broodjes naar zich toe kan trekken hoort hij de woorden van Clive.

''Dit is er gebeurd, Robertus heeft Kennith dood op de zolder gevonden, zonder hoofd.'' Dat laatste kwam er moeizamer uit dan Martin wou. Na eventjes een adempauze te hebben genomen, vervolgt Martin. ''Daarna kwam Abott ons weer bang maken met zijn enge praatjes en toen zijn we langzamerhand weer naar beneden gekomen.''


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Een voor een komen er allemaal mensen bij hem zitten, maar zegt er maar niets tegen. Zijn broodjes zijn nu even belangrijker en hij heeft even geen nood aan menselijk contact. Als Faith over hme komt zitten richt hij helemaal zijn aandacht op zijn eten, op de een of andere manier voelt hij zich bedreigt door haar. Ze weet iets van hem, en dat zint hem niet. Chris frons zijn wenkbrauwen als ze vraagt of op de foto van in zijn kamer zijn dochtertje staat. Hij kan haar toch niet zomaar negeren, dus zal hij gewoon moeten antwoorden.

"Yeah." antwoordt hij kort terwijl hij naar zijn broodje kijkt, kijkt even naar Faith en neemt nog een hap van zijn broodje.

"Maar die is hier nu niet, dus hoeven we er ook niet over te praten."

Gelukkig is de afleiding daar onder de vorm van Clive.

"Gewoon één of ander neplijk waarmee ze ons hier proberen weg te jagen." oppert Chris en steekt het laatste stuk brood in zijn mond, kauwt, slikt en kijkt de kamer rond. De meesten schijnen bang te zijn.

"En het lukt blijkbaar nog goed ook..." mompelt hij.


-----------------------------------


miss_sweet




iknowiknow, maar ik was de vorige banner al beu. Credit goes to dear Yara =D
http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

"Aww het is echt een schatje en..." maar ze stopt midden in haar zin als hij duidelijk maakt dat het haar zaken niet zijn. "Euh, ja tuurlijk... sorry." Ze snapt niet waarom hij zó reageert, maar goed het is blijkbaar privé. Ze zwijgt maar. 

"Het was zeker niet nep," komt ze tussenbeide. "Als je het van zo dichtbij hebt gezien als mij, kan ik met zekerheid zeggen dat het echt was." Iedereen zou moeten weten waar ze aan toe zijn. Voorzichtigheid is zeker vereist. "Dit bewijst nogmaals dat de verhalen niet verzonnen zijn. Het lijkt me het meest veilige als we nergens afzonderlijk gaan. Blijf in groepjes. We zijn nu gewaarschuwd en ik zou deze keer de raad van Abott maar opvolgen." Ze zucht en laat zich weer achterover in haar stoel zakken. Gespannen staart ze naar haar lege bord. Ze had alles verwacht, maar na het zien van zo'n lijk voelt ze zich opeens zo kwetsbaar. En na die reactie van Chris, voelt ze zich ook zo stom. Damnit!


-----------------------------------


Moniek




http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

'So, iemand is dood en iedereen is totally geschokt toen ze het lijk zagen,' vat Clive even kort samen. Hij kijkt met opgetrokken wenkbrauw naar Faith.

'Dus één of andere idioot heeft issues en brengt zichzelf om zeep en meteen wil je dat iedereen maar een beetje elkaar op de nek gaat zitten? Perfect idee!' antwoordt hij sarcastisch. 'Trouwens, als er echt een duistere moordenaar is, wie zegt dat hij zich laat stoppen omdat er toevallig een paar toeschouwers zijn?' zegt hij nog, vooral het "duistere moordenaar" stuk redelijk sarcastisch. 

Clive smeert een boterham voor zichzelf en begint te eten. Wow, de organisatoren waren goed, één dag en ze waren er al in geslaagd mensen in paniek te brengen. Dat wordt nog wat. Hij vraagt zich af hoe snel de eersten vluchten.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert13.png
Robertus Janszoon
Ooc: meet banner number x *lol*Robertus blijft nog enige tijd in gedachten verzonken naar de muur staren.
"Hm," bromt hij als Faith vraagt of het goed met hem gaat. De zolder stroomt leeg. Robertus zucht, trekt zijn bebloede schoen uit en verlaat de zolder. Hij komt kort in zijn kamer, legt zijn bebloede schoen zorgvuldig neer en wisselt van paar. Dan gaat hij naar beneden.

Hij hoort nog net de woorden van Clive.
"Dus één of andere idioot heeft issues en brengt zichzelf om zeep en meteen wil je dat iedereen maar een beetje elkaar op de nek gaat zitten? Perfect idee!"
"Zelfmoord?" snuift Robertus schamper. "Ik zou jou dan graag je eigen hoofd van je romp af zien scheuren!"
Ongelooflijk geprikkeld gaat Robertus zitten. Hij neemt geen brood, want honger heeft hij niet. Niet omdat hij misselijk werd van het bloedige tafereel van daarstraks, maar omdat hij met zijn gedachten elders is. Hij overweegt zijn kansen in het huis... en in de kelder. Maar hij vreest dat het niet veel meer zal worden dan het overwegen van de kansen.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Met ongeloof staart Martin Chris aan, die het ineens over een neplijk heeft. ''Heb je wel gezien hoeveel bloed er lag op de zolder, voordat Abott het opruimde?'' ''Dat was absoluut geen ketchhup!'' ''En daarmee kan je concluderen dat Kennith echt dood is en dat er geen neplijk te zien was.''

Na dit gezegd te hebben trekt hij nijdig de broodjesmand naar zich toe, en smeert er ééntje met jam klaar. Er blijf maar één gedachte spoken in het hoofd van Martin. Wat gaat er nu gebeuren?


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert13.png
Robertus Janszoon
Ooc: zeg, we gaan toch niet met z'n allen net zo dood als Kennith?Na een tijdje peinsen besluit Robertus toch maar dat hij zijn maag niet langer zou martelen en iets zou eten. Ondanks zijn mentale afwezigheid was de honger toch teruggekomen, en hij werd zo'n beetje misselijk van de honger. Hij pakt een broodje en besmeert het met jam. Geen ingewikkeld gedoe voor hem, zolang het maar vult. Echt veel goede herinneringen aan goede maaltijden had hij toch niet, want moedertjelief kon alles behalve koken. 

"Zeg, waar is die Noah-meid eigenlijk?" vraagt hij in het algemeen, terwijl hij een hap neemt. "En die nieuwe? Hebben ze nu al de benen genomen?"


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: @Gen: eeeuuh.. no comment xD

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Met haar ogen gericht op haar potje yoghurt waar ze al een tijdje in zit te roeren, luistert ze toch aandachtig naar wat er gezegd wordt. Ze besluit niet te reageren op Clive en kijkt hem alleen maar even aan.

Ze haalt dan lichtjes haar schouders op bij Robertus' vraag. "Ze zullen hier wel ergens aan het ronddwalen zijn volgens mij," stelt ze hem gerust. "We moeten nu niet meteen gaan panikeren bij het minste dat er iemand uit de buurt is."

Faith kijkt toe hoe alles van de tafel verdwijnt eens dat iedereen gegeten heeft, ze schuift haar stoel naar achter en staat op. "Hopelijk kunnen we snel naar buiten, ik heb op dit moment echt behoefte aan frisse lucht." Ze glimlacht lichtjes en verlaat de eetzaal.


-----------------------------------


Legolas




ooc: I want some action :(

http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris blijft aan tafel zitten en luistert naar de gesprekken, hij heeft niet echt de behoefte om mee te praten. Hij hoort Faith iets zeggen van naar buiten gaan, daar heeft hij ook wel zin in nu. Hij staat recht en gaat de eetzaal ook uit en komt zo in de gang. Chris stapt naar de voordeur en probeert die te openen, maar die is natuurlijk op slot.

'Damn..." mompelt hij en probeert het raam ernaast open te krijgen, tevergeefs. Je geraakt er écht niet uit.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kijkt zwijgend de tafel rond en onderdrukt een zucht.
Dat ze maar gauw naar buiten mochten. Straks was die Abott hun aan het jennen, en zaten ze lekker vast.

Finn werkt de rest van zijn ontbijt naar binnen en schraapt uiteindelijk zijn stoel achteruit.
'Nou, mocht iemand me nodig hebben...Ik zit op mijn kamer.'
Niet dat hij verwacht dat er iemand zal afkomen. 
Misschien Lily, omdat ze hem kent, maar dan nog. 
Zelfs zij zag hij nog niet direct afkomen. Zo close waren ze nu ook weer niet.

Hij haalt zijn schouders op en verlaat de kamer om daarna de trap ,naar boven toe, op te slenteren.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison verlaat als aller laatste de zolder, duidelijk. Terwijl ze nog steeds probeerd haar ademhaling onder controle te houden loopt ze de trap af. Aangekomen bij de hal van de slaapkamers, ziet ze Finn die de trap op slentert. Ze wacht tot hij boven is en glimlacht dan.
"Hoi," zegt ze vriendelijk. Ze kijkt even ongemakkelijk naar haar schoenen toe. Ze kan niet gewoon doen alsof er niks is gebeurd. Dat is niks voor haar, al heeft ze ook geen zin om er eeuwen over door te gaan omdat ze dan toch maar bang word. Terwijl ze niet zonder Faith weg zal gaan. Nooit! "Ga je ook het huis verder onderzoeken?" vraagt ze nieuwsgierig. Eigenlijk was ze op weg naar Faith om te vragen of ze mee wilde gaan, maar met Finn kan het toch ook? Tenminste als hij wilt...


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily is ondertussen neergeploft aan tafel en volgt half de gesprekken die er gaande zijn. Het meeste mist ze, maar ze hoort wel Faith praten over frisse lucht. Dat zou inderdaad wel deugd doen. 

Ze smeert zichzelf een broodje en eet er zwijgend van. Haar ontbijt sluit ze af met een appel. Ze kijkt op als Finn met de mededeling dat hij naar zijn kamer gaat, de tafel verlaat. 

"Ik zou ook wel eens buiten willen..." Valt ze Faith bij. "Ik wil wel eens in de tuin kijken of er daar iets is." Zegt ze, terwijl ze niet echt weet of iemand naar haar aan het luisteren is.

Ze neemt een slok van haar drinken en kijkt even uit het raam naar buiten.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn loopt, in gedachten verzonken, de trap op en botst bijna tegen Faith aan.
Hij kijkt op als haar voeten zijn blik kruisen.
Dan krijgt hij een lieve hoi. 
Hij glimlacht even als antwoord. 'Hey terug.'
Hij grijnst en kijkt haar voor een paar seconden aan.
'Het huis verder verkennen?'
Met een besluitloze blik kijkt hij haar aan.

Hij was van plan geweest om eindelijk maar eens zijn koffers uit te pakken, aangezien hij gister er weer te lui voor was.
Maar ah, die dingen kunnen best nog even wachten.
'Ja, er zijn nog kamers die ik niet heb gezien.'
Hij kijkt haar met een kalme blik aan.
'Anders geen zin om mee rond te kijken met mij?'


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: voorlopig is het nog mogelijk om buiten te gaan, uiteraard alleen in de tuin ^^
En actie komt nog....

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

"Misschien moet je het slotje daarboven eerst ook openmaken?" oppert ze. Ze stapt naar hem toe. "Mag ik eventjes." Ze gaat op haar tippen staan en reikt naar het kleine, bijna onzichtbare slotje bovenaan en schuift het open. Daarna opent ze de voordeur en het zonlicht komt haar tegemoet. Wat een prachtige dag.

"Hij heeft niets gezegd over het feit dat we niet in de tuin mogen en de deur kan open, dus het zou zonde zijn om daar niet gebruik van te maken." Ze kijkt even opzij naar Chris."Tenzij je liever alleen wilt zijn," voegt ze er snel aan toe. 

Ze zet een hand boven haar ogen tegen het zonlicht en glimlacht. Overdag ziet het er helemaal niet uit als een angstanjagend spookhuis. Gisternnacht viel het haar niet op hoe mooi de tuin wel is. Voor een berucht huis is het goed onderhouden, waarschijnlijk het werk van Abott. In de nabije verte ziet ze zelfs een meertje. Faith stapt ernaar toe en gaat aan de rand zitten, ze doet haar schoenen uit en laat haar voeten in het water bengelen. Met haar handen op de grond steunend en haar gezicht naar de zon, maakt ze haar hoofd even leeg van alles. Heerlijk. Het lijkt net vakantie. Ze vergeet alles eventjes, in het bijzonder die gruwelijke situatie daarnet.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Ik raak niet in paniek," antwoordt Robertus Faith, en hij stouwt nog een hap brood naar binnen. Hij luistert naar de onwijs diepzinnige en filosofische gesprekken rond de tafel, maar gaat nergens op in. Hij kijkt eventjes op als Chris iets doet dat lijkt op een inbraakpoging van binnenuit, en hoe Faith de deur open krijgt.

Naar buiten gaan, daar heeft hij ook wel zin in. Gewoon in de zon zitten, grassprietjes plukken en ze vierendelen, heel hard gillen en wegvluchten als er een bij langszoemt, ontspannen een boek lezen onder het genot van natuurlijke geuren... gewoon lekker niets doen. Hij bedenkt zich dat een elvenwhisky er ook wel inging op een zonnige dag op het gras. 

Robertus eet het laatste beetje van zijn broodje op en staat op. Hij loopt twee verdiepingen omhoog, naar de bibliotheek, vist een willekeurig boek van de plank en loopt weer naar beneden. Yeuy, tijd om buiten te spelen. Hij ziet Faith al aan het meer zitten. Hij loopt richting het meer en nestelt zich enige meters afstand van Faith, aan het meer, maar er nog net niet in. Hij knijpt schuw zijn ogen tot spleetjes als er een libelle vlak langs hem vliegt - bah, wat had hij een hekel aan insecten - maar ontspant zich snel als de libelle weer wegvliegt. Hij kijkt eventjes nietsziend uit over het meer, en concentreert zich dan op het boek dat hij gepakt had. 
De Bloedzuivere Geschiedenis van de Bloedzuivere RoyalenNou, dat kon nog interessant zijn. Hij slaat het boek open en wordt begroet door een magische vorstin, ene Isadora, die hem arrogant aankeek. Hij begint het boek stilletjes te lezen.
Ooc: lame is my middle name.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison knikte instemmend als Finn zegt dat hij nog niet alle kamers heeft gezien. Daar was vannacht ook niet genoeg tijd voor, even min dat was voor het ontbijt. Dan vraagt Finn de vraag, die zij eigenlijk wilde stellen. "Graag," glimlacht ze. Ze heeft geen zin om alleen door het huis te dwaalen. Zeker niet met Abbot in de buurt. Ze vind hem eng, gelukkig niet zonder goede reden. Hij ís gewoon eng. Het is genoeg beaamt om haar heen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody blijft nog eventjes een poosje staan tegen de muur aan, met het klokhuis van haar appel nog in haar hand. Na nog even wat dingen doorgenomen te hebben heeft ze besloten dat het niet het perfecte tijdstip was. Het was nog vroeg en ze zouden zo nog te horen krijgen wanneer ze naar buiten mochten, dus zou Abott in de buurt zijn. En om het mysterie achter de kelder en Abott te ontrafelen zou dat natuurlijk zonder Abott in de buurt moeten gebeuren, anders ging het natuurlijk al helemaal in de mist op.

Melody heist zich van de muur af en loopt nog eventjes langs de eetzaal, waar nog een enkeling zitten te eten en anderen net naar de tuin lopen. Ze gooit de resten van haar appel weg en loopt vervolgens ook naar de tuin.

Eenmaal buiten rekt ze zich even uit. Eindelijk frisse lucht na die muffe inhoud van het huis. Ze zou immers haar tijd moeten verdoen met.. iets. Misschien eens even kijken wie waarom hierheen was gekomen? Er zaten behoorlijk wat angsthazen bij.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: Abott komt zo snel mogelijk om aan te kondigen dat iedereen het huis mag verlaten ^^ Even een algemeen vraagje; zouden jullie liever willen dat ze nu al 'opgesloten' zitten of is het een goed idee om nog 1 keer het huis uit te mogen. Het verhaal wordt dan ineens ook een stuk anders en we zijn bang dat de RPG minder actief wordt. Dus de meeste stemmen tellen =)

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith bengelt met haar voeten heen en weer in het water. Het was verkoelend en voelde goed. In de verte ziet ze iemand aankomen maar ze herkent niet meteen wie het is. Pas als hij dichterbij komt, ziet ze dat het Robertus is. Blijkbaar vindt hij het leuker om ver weg van haar te gaan zitten, maar ze neemt het niet te persoonlijk op :') Faith zwaait naar hem en lacht. "Hé ik bijt niet hoor," zegt ze luid genoeg. Ze haalt haar voeten uit het water en doet haar schoenen weer aan. Ze stapt naar Robertus toe en laat zich naast hem op het gras vallen. "Wat lees je?" glimlacht ze. "Don't worry, ik zal je niet storen hoor. Maar ik vond het wel socialer zo," zegt met een ^^ -gezichtje. 

"Hee Melody!" 


OOC: en toen was de inspiratie op ):


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn glimlacht even en kijkt Madison aan. 
'Waar heb je al gekeken?' Hij kijkt haar vragend aan. 
Hij kijkt vluchtig de gang door en onderdrukt een zucht. 
Ondertussen laat hij zijn handen verdwijnen in zijn broekzakken. 
'Misschien kunnen we doodleuk tegen elk stukje muur gaan duwen of schilderijen opzij duwen om te kijken of er geen verborgen gang achter zit.' Grapt hij. 

Ooc: Lame postje, maar moest iets. :')
Ooc2: Stem voor opsluiting. x'D


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: In de tuin blijven? Niet te lang, lijkt me. Tenzij je(/jullie) iets spannends in gedachten had(den), maar anders blijven we hier te lang koeien en kalveren! (woeii)"Hé ik bijt niet hoor,"
Robertus kijkt op.
"Ik misschien wel hoor," grapt hij, hoewel het er helemaal niet grappig uit kwam. Hij kucht eventjes beschaamt en richt zijn aandacht weer op zijn boek. Ondertussen komt Faith naast hem zitten. 
"Wat lees je?"
"Geen idee, om eerlijk te zijn," antwoordt Robertus, zijn wenkbrauwen fronsend. Hij frunnikt nerveus aan de hoeken van de vergeelde bladzijden, zijn ogen steeds naar de hoek schietend, in de richting van het blonde goed naast hem. Ze zag er belachelijk jong uit, minstens 10 jaar jonger dan hijzelf. Haar vrolijkheid viel Robertus op. Ze was achterlijk vrolijk, dat voor een jonge vrouw die zojuist een lijk had gezien. Maar had ze het niet over Helers?
"W-wat doe je zoal in de buitenwereld?" vraagt hij Faith, zijn ogen niet van het boek afwendend.
Ooc: *snapt vraag eindelijk* Well, you've seen my vote in chat: opsluiting! >: D


-----------------------------------


Hermelien-fan




Ooc: Ik stem ook voor de opsluiting :')

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt op wanneer iemand haar opeens groet. Right.. dat was dus dat ene vrolijke meisje met nog een zus, hoe heette ze ook alweer? Ohja, Faith. Melody knikt eventjes naar haar als teken van een groet, of in ieder geval dat ze het gehoord heeft. Achja, waarom ook niet.. 

Melody loopt op haar gemakje richting Faith en Robertus. "Hi." zegt ze dan met een klein grijnsje. Melody zet zich aan de andere kant van Robertus en pakt vervolgens het boek uit z'n handen. "De Bloedzuivere Geschiedenis van de Bloedzuivere Royalen? Right.. Het zal dan uiteindelijk ook wel blijken dat die Bloedzuivere Royalen helemaal niet Bloedzuiver waren." zegt ze dan, terwijl ze even wat door het boek heen bladert.

"Je hebt wel een obsessie met horrordingen, niet?" zegt ze vervolgens, terwijl ze hem het boek weer terug geeft. "Maar als meneer een onthoofd hoofd krijgt toegeworpen, weet hij niet wat hij moet doen.. Spookjager, right?" vervolgt ze dan mompelend, maar nog wal verstaanbaar.

Melody plukt even een paar grassprietjes uit de grond en kijkt vervolgens weer naar Faith en Robertus.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus hoeft niet om te kijken om te weten wie het boek uit zijn handen rukt. Hij zucht geïrriteerd.
"Misschien moet jij eens opzoeken wat het woord "horror" inhoudt," bijt hij Melody geïrriteerd toe. "Dit wordt namelijk ook wel een geschiedenisboek genoemd."
Hij pakt het boek weer ruw aan en gooit het naast zich neer. Als Melody doorratelt over Kennith's hoofd, begint Robertus zijn voornemen om Melody op zijn kelderfeestje uit te nodigen ernstig in twijfel te trekken.
"Spookjager, inderdaad," snauwt hij. "Geen koppensneller of lijkruimer. Jij bleef behoorlijk koeltjes onder die brute moord."
Hij kijkt Melody zijdelings aan en verlaagt zijn stem.
"Weet je heel zeker dat je er niets mee te maken hebt?" fluistert hij dan, zijn ogen tot spleetjes geknepen. Hij recht zijn rug en vervolgt op normale toon.
"Waarom ben je hier eigenlijk? Alleen om de rest af te zeiken, of heb je daadwerkelijk een doel?"
Ooc: Mi-auw :')


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kan het niet laten om te grijnzen wanneer ze Robertus hoort. Ze doet haar handen omhoog ten teken dat ze er niks mee te maken heeft. "Calm down, calm down." zegt ze dan met een grijnsje.

"Waarom zou ik iemand willen vermoorden? En dan op zo'n brute manier, iemand die ik totaal niet ken? Nou; ik kan je in ieder geval zeggen dat het mij niet zozeer om het geld gaat. Anders was ik wel lid geworden bij de lotto." zegt ze dan terwijl ze hem koeltjes aankijkt. "Ik zou dus ook geen concurrentie uit moeten schakelen of whatever."

"Het leek me gewoon leuk om tussen de spookjes te zitten hier, gezellig theeleuten samen enzo." zegt ze dan flauwtjes. "Wat nieuwe contacten leggen."

Melody kijkt hem met een angelfaceje aan, terwijl ze het toch niet kan laten te grijnzen. Heerlijk.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC:@ iedereen behalve Es en Gen xD

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith heeft aandacht voor Robertus al verloren en kijkt opnieuw over het meer. Als hij haar een vraag stelt, glimlacht ze. "Ik ben heler." Meer details wil hij waarschijnlijk niet, ze heeft zo'n vaag vermoeden dat hij het gewoon uit beleefdheid vraagt.

Vervolgens kijkt ze geamuseerd toe van Robertus naar Melody. 
"Het geld is voor mij ook zeker geen reden om mee te doen. Ik schrijf namelijk een boek over dit huis en de mensen die meedoen. Bovendien was ik benieuwd wat dit huis te bieden had." 

Ze lacht eventjes om Melody. "Heb je al spookjes gezien dan? Dan mag je me wel eens voorstellen, dat zou interessant zijn voor mijn boek." 

Faith kijkt eventjes naar Robertus die blijkbaar geïrriteerd is. Dat wordt hij nogal snel. Het valt haar op hoe snel alles hem raakt en hij hettelkens nodig vindt zich te verdedigen. 

"Misschien kan Robertus er wel voor zorgen dat we onze spoken te zien krijgen," zegt ze opgewekt.


-----------------------------------


Kevin.




OOC: Ik stem ook voor de opsluiting http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Vermoeiend kijkt Martin op als het ontbijt van de tafel verdwijnt. Hij had slecht geslapen en toch al geen honger meer. Uiteindelijk na eventjes doelloos te hebben gezeten aan de tafel, merkt hij op dat iedereen blijkbaar wonderbaarlijk weg was.

En eventjes later wanneer hij in de gang staat, ziet Martin dat de voordeur open is. Mogen ze dan eindelijk een frisse neus halen? Met die gedachte stapt hij de tuin in en ziet onder andere Faith en Robertus. Rustig loopt hij naar ze toe en vraagt dan 'Is er al enig teken van onze grote vriend Abott?' 

OOC: Lame, ik weet het [a]


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/robert14.png
Robertus JanszoonHet is dat Robertus tegen vrouwenmishandeling is, anders had hij Melody een klap gegeven. Of in ieder geval een zacht tikje tegen het achterhoofd. Hij kalmeert enigzins.
"Heler? L-leuk," antwoordt hij Faith. Als ze voorstelt om Robertus op spookjacht te gaan, moet hij zijn enthousiasme onderdrukken.
Rustig aan, denkt hij bij zichzelf. Straks denken ze nog dat je gek bent! Like that would happen.

"Ik heb het een en ander mee," zegt hij daarop bescheiden. Hij denkt aan de koffers die op zijn kamer staan, gevuld met al zijn zelf uitgevonden snufjes. "Zolang er deze keer maar van afgebleven is."

Al snel komt Martin bij hen staan. Robertus kijkt op en ziet Martins silhouet; de zon staat pal achter Martins hoofd.
"Nee, geen enkel zicht," antwoordt hij met zijn hand in een indianenhouding boven zijn voorhoofd. "Laten we hopen dat hij zich nog koest houdt. Ik zie hem er wel voor aan om ons te straffen voor het feit dat we in de tuin zitten."


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Ze fronst haar voorhoofd. Dit is nu al de tweede keer dat Robertus stottert, zo eng is ze toch niet? Faith luistert maar half naar de gesprekken en als Martin erbij komt schenkt ze hem een lieve glimlach. "Misschien moeten we maar naar binnen gaan," stelt ze voor. "Ik zie Abott er nog wel voor aan om ons te straffen ofzo. En eerlijk gezegd wil ik niet eens weten wat dat zou zijn." Ze haalt haar schouders op en plukt wat grassprietjes en versnippert ze weer. Eigenlijk heeft ze zelf niet zo’n zin om weer in dat muffe huis te gaan zitten. Ze zullen de laatste twee weken niks anders doen, maar als iedereen gaat zal ze wel volgen.

Als Faith opkijkt, valt het haar eindelijk op dat Chris een eindje verderop eenzaam zit te wezen. Ze krijgt een beetje medelijden, het is haar al opgevallen dat hij liever niet zoveel contact maakt met de rest van de groep. Maar niemand verdient het om buitengesloten te worden! Ze staat op en strijkt haar kleren glad,. "Geef maar een seintje als Abott in zicht is." 

Met die laatste woorden stapt ze naar de plaats waar Chris zit. "Is deze plek vrij?" maakt ze haar aanwezigheid bekend. Zonder op antwoord te wachten gaat ze naast hem zitten. Niet echt wetend wat nu te zeggen, aangezien ze maar een paar woorden met hem gewisseld. Na een kleine stilte, kijkt ze even opzij. "Je houdt niet zo van gezelschap hè?" Ze glimlacht even. "Het is gezellig daar met zijn allen," Ze knikt in de richting van het groepje waar ze net nog bijzat. "Waarom kom je er niet bijzitten? Ik beloof te zwijgen over je privéleven," grapt ze.


-----------------------------------


Legolas




http://img148.imageshack.us/img148/5184/159xv1.jpg

Chris staart over het water, hij kan haast niet wachten om hier een paar uurtjes weg te zijn. Hij moet gewoon even gaat checken hoe het met Ilana is. Hij wordt uit zijn gedachten gehaald door Faith die hem wel lijkt te achtervolgen als een boomerang die hij net heeft weggegooid. Ze vraagt waarom hij niet bij hen komt zitten. Misschien gewoon omdat hij nu echt geen nood heeft aan hyperactieve en gekke mensen en gewoon even alleen wil zijn? Jup, dat moet het zijn.

"Ik wilde jullie gewoon niet storen." zegt hij met een kleine glimlach en haalt zijn schouders op.

"Alright dan, maar dan hou ik je wel aan je woord." zegt hij, staat recht en steekt zijn hand uit om Faith recht te helpen.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

En wanneer Martin merkt dat Faith lief naar hem lacht, lacht Martin natuurlijk overdreven terug. Daarna hoort hij wat ze zegt en hij knikt als teken dat ze op zullen letten. Met nog steeds een overdreven lach op zijn gezicht kijkt hij Robertus aan en zegt dan: 'Zullen we heel voorzichtig het schuurtje is gaan bekijken waar onze grote vriend Abott in woont?'


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison haalt haar schouders op als Finn vraagt waar ze al gekeken heeft. "Op Zolder, de woonkamer beneden, de keukens en sommige slaapkamers," somt ze op. Ze weet dat het niet echt veel is wat ze heeft gezien, maar dat is ook niet gek want zo lang zijn ze er nog niet.
Ze grijnst om zijn grapje. Dat zou iets voor Faith zijn. "En dan krijgen we Abbot zeker achter ons aan, omdat we het huis besmetten met onze handen," grijnst ze.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: Ready, set, action! ...als jullie meewerken natuurlijk ^^

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith laat zich rechttrekken door Chris. "Doe niet zo gek, waarom zou je storen." Bij zijn laatste opmerking, fronst ze haar wenkbrauwen. Waarom is hij zo op zijn privacy gesteld, ze maakte maar een grapje en blijkbaar meent hij het serieus. Ze knikt lichtjes en houdt wijs haar mond erover. 

"Wat ga jij doen als we hier weg kunnen straks?" Ja, ze moet toch een gesprek op gang houden. Eigenlijk meer voor zichzelf, zo valt er tenminste geen ongemakkelijke stilte. Nog voor ze bij het groepje aankomen, houdt ze Chris tegen.

"Wacht." Heeft ze nu net iets gehoord of was dat alleen maar haar verbeelding. "Heb je dat ook gehoord?" vraagt ze hem. "Het is net alsof iemand om hulp roept en het komt van daar, denk ik." Ze wijst in de richting achter het huis, richting het achtertuintje. "We moeten gaan kijken!" Ze heeft nu geen tijd in tegenstribbelen, dus neemt ze zijn hand vast en trekt hem mee achter het huis(sorry Tim, als je er niet mee eens bent, mag Chris haar wel slaan ofzo. Hier is ze nog niet geweest en de sfeer is hier helemaal anders. Het is donker en het heeft een kille sfeer, ze rilt even. Faith wordt niet snel bang, maar dit is wel een uitzondering. Ze stapt verder, het gras is al tijden niet gemaaid geweest en al dat onkruid. Onbewust knijpt ze zachtjes in zijn hand, ze voelt zich echt niet op haar gemak. Is het dan toch haar verbeelding geweest, nu is het opeens zo stil. Veel te stil.

"Daar!" Ze laat hem weer los en loopt het kleine heuveltje op. Bijna struikelt ze over een steentje, maar ze kan nog net haar evenwicht nog houden. Geschrokken slaat ze een hand voor haar mond en als ze het niet met haar ogen had gezien zou ze het nooit geloven. Boven op het heuveltje liggen twee grafstenen op de graven. De namen zijn duidelijk te lezen: Skyler Farell
Noah Nickens


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: no fear, my dear, Sexy Robertus is here! >: DRobertus kijkt op naar Martin en haalt zijn schouders op.
"Ja, waarom niet?" antwoordt hij. Hij mocht Martin wel. Eén van de weinigen die nog niet gemeen, sarcastisch of sceptisch was geweest. Hij staat op en loopt richting de achterkant van het huis. Hij kijkt achterom, erop vertrouwend dat Martin hem zou volgen. De sfeer en omgeving veranderen ogenblikkelijk; de achtertuin is donker, kil en onverzorgd. En al bezocht door twee mensen: Faith en Chris. Hij ziet hoe Faith in Chris' hand knijpt en Robertus trekt een zuur gezicht. Toch houdt hij zich nog eventjes op de achtergrond. Faith rent een heuveltje op en slaat geschrokken haar hand voor haar mond. Dan komt Robertus wel in aktie.
"Faith?" roept hij voorzichtig. Hij komt langzaam dichterbij. "Wat is er?"
Hij gaat naast haar staan en kijkt eerst naar haar, voordat hij naar beneden kijkt.
Skyler Farell
Noah NickensZijn ogen worden groot, en hij kan geen woord uitbrengen.
Ooc: *dun dun dun*


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg
Ooc: Nu is Finns haar helemaal in de war van JULLIE GEPOOK! Ö

Finn grijnst zijn tanden bloot als Madison geamuseerd antwoord op zijn grapje.
'Tjees, ja. Ik wil die vent niet achter me hebben. Nuja, niet dat we zouden moeten rennen. Met slenteren haalt hij ons nog niet in. De oude knar.'
Hij blijft even staan bij een schilderij en proest het uit.
'Moet je dat mens haar kapsel zien. Net een opgestoken hondendrol.'
Hij doet alsof hij een traantje wegpinkt en kijkt geamuseerd.
Dan richt hij zijn blik naar de trap toe als er vaag lawaai onstaat vanbuiten af.
'Wat is er daar nu weer aan de hand?'


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody staat ook maar op wanneer iedereen opeens naar het schuurtje gaat en daar vervolgens blijft staan. Het bleef ook eigenaardig stil, wat dus zou moeten betekenen dat er iets aan de hand was. En als er iets aan de hand was, zou Melody dat natuurlijk niet mogen missen. Dus loopt ook Melody achter de rest aan.

Eenmaal bij de rest wil ze net haar mond open doen om iets te zeggen, totdat ze de grafstenen ook opmerkt. Skyler en Noah? Ho, wait. Die namen komen haar bekend voor. Die zaten de vorige nacht toch ook nog in het huis? Eerst Kennith, nu deze twee stenen.

"Dit hoeft niks te betekenen. Tenzij niemand Noah of Skyler deze dag nog heeft gezien, natuurlijk.." brengt ze dan uit. "Het zou een misselijk truukje kunnen zijn van Abott.. Misschien dat we eerst even gaan zoeken of ze in de buurt zijn ofzo.." probeert ze dan. "Al ben ik bang dat we ze niet gaan vinden.." mompelt ze er nog achteraan.

Na nog een stilte slaakt Melody een zuchtje. "Rest in peace.." zegt ze dan maar. "Iemand suggestie's voor wat we nu gaan doen? Wachten tot Abott ons komt mededelen wanneer we op de menukaart verschijnen? We kunnen hier niet de hele dag blijven staan.."


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt verbaasd naast zich. Melody? Ze lijkt van haar stuk gebracht...? Of in ieder geval niet bijdehand, sarcastisch of sceptisch. Die had Robertus niet aan zien komen. Wauw, dat maakte haar bijna interessanter dan een geest. En dat zegt heel wat uit Robertus' oogpunt. Dan kijkt hij weer naar de stenen. Hij luistert naar Melody.

"Ik snap het niet," beaamt hij hoofdschuddend. "Mijn onheilalarm... die had al lang en breed af moeten gaan. Tenzij hij gisteravond natuurlijk onklaar is gemaakt-"
Dan moest het Abbot wel zijn.
"Tenzij Abbot er mee heeft geknoeid, zouden we ze moeiteloos kunnen opsporen..." zegt hij bedachtzaam, maar opgewonden. Hij pakt zijn staf.

"Accio koffers!" 
Kling. Robertus' gezicht vertrekt als hij een ruit stuk hoort gaan. Enkele secondes later komen zijn koffers aanscheren en stoten hem in de maag. Robertus valt om, opent zijn eerste koffer, staat op en begint te rommelen. Hij mompelt in zichzelf.
"Oh wee als hij geknoeid heeft met de zielendetector..." mompelt hij, terwijl hij een apparaat dat lijkt op een ouderwetse Dreuzelkassa op poten zet. "De geestesactivitator, de luchtvochtigheidsmeter, de- ah, mijn onheilalarm!"

Hij zet de apparaten neer en begint te draaien aan de tandwieltjes. Hij pakt de zielendetector van de standaard en houdt hem bij de grond. Het blijft stil. Robertus geeft het een mep en probeert het nogmaals. Weeral, stil. Hij houdt hem bij Melody's borst, en hij begint te loeien. Hij houdt hem bij Faith's borst, en het begint weer te loeien. Mooi, hij werkt nog prima; ervanuitgaande natuurlijk dat hij reageert op de zielen van beide. Zo gauw als hij de geestesactivitator aanzet, begint deze onophoudelijk te loeien en te trillen. Robertus zet hem snel en geschrokken weer uit.
"We hoeven niet bang te zijn dat dit huis geestesloos is," zegt hij, het apparaat terug in zijn koffers proppende. Hij bijt op zijn lip en denkt na.

"Ik vraag me af of mijn apparaten goed zullen functioneren als er een overactiviteit is in dit huis," beaamt hij dan hardop. Hij kijkt op de teller van de geestesactivitator. "Maar als ze werkelijk dood zijn, dan is hun geest heen..."


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt zijdelings naar Robertus wanneer hij begint te praten over een of ander onheilalarm. Like; what the hell? Ze kijkt toe hoe Robertus z'n staf pakt. Vervolgens is er het geluid van brekend glas te horen. "Kon die koffer niet de deur nemen?" mompelt ze droog.

Melody kijkt toch met enige interesse toe wat Robertus allemaal uit z'n koffer haalt - like; de meest vreemde dingen dus - en volgt elke beweging nauwkeurig. Ze kijkt hem met opgetrokken wenkbrauwen aan wanneer hij opeens iets bij haar borst houdt, waaruit een eng opvliegend loeiend lawaai uit komt. "Volgens mij mag dat ding me niet.." mompelt ze dan. Vervolgens ook nog bij Faith, en wanneer Robertus weer spreekt kijkt ze hem aan alsof hij gek is - niet dat dat niet zo is -, wat een maf kereltje.

"Ze zouden dan toch juist veel beter moeten kunnen functioneren?" zegt ze dan wanneer Robertus weer dingen hardop begint te zeggen. "Wat zijn het eigenlijk voor dingen.. apparaten?" vraagt ze hem dan, terwijl ze wat dichterbij stapt om het beter te kunnen zien. "Kinda interesting."


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Martin volgt Robertus voorzichtig en merkt dan op dat ze nu achter het huis zijn. Het eerste wat Martin merkt is de hele kille sfeer die er hangt, zou het soms een begraafplaats zijn? Het antwoord komt al gauw als hij ziet waar Faith, Robertus en ook Melody bij staan. 

Met een geschokte blik loopt hij de heuvel op en ziet dan de namen van Skyler en Noah op de graven staan. Ondertussen ziet hij Robertus in de weer met zijn apperaten. Met enige interesse kijkt hij toe en vraagt dan nog steeds geschokt. 'Waar dienen al deze apperaten voor?' 'Detecteren ze spoken?


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Nog steeds kan Faith amper geloven dat dit werkelijk gebeurt. Ze heeft haar nagels gedrukt in haar handpalm waardoor er rode putjes ontstaan. Ze is niet iemand die snel toegeeft aan angst, maar dit slaat werkelijk alles. 

Ze luistert naar wat iedereen zegt, maar komt er niet tussen. Faith heeft het te druk met het verwerken van drie doden op één dag. Je zou voor minder... Maar de vraag is hoe, wanneer, waarom en door wie zijn ze vermoord en begraven. En áls ze al vermoord zijn, het kan net zogoed een misselijke streek zijn van iemand zijn om hun bang te maken zodat ze het huis verlaten. Zo goed kent ze de mensen hier niet en dan die Abott...

Faith haalt diep adem en merkt dat ze vrij kalm is. Dit soort dingen heeft ze al meegemaakt, niet precies hetzelfde. Maar doden, lijken etc wel. 

"Robertus, kan je misschien ook uitleggen waarvoor die dingen dienen?" Ze kijkt hem aan en dan naar de verschillende vreemde apparaten. "Heb je misschien één of ander apparaat om te testen of deze mensen werkelijk dood zijn." Na een kleine stilte, vervolgt ze. "Want ik weiger te geloven dat deze mensen dood zijn, er moet hier een verklaring voor zijn. Eén dode is al erg genoeg. Volgens mij wil iets of iemand ons bang maken om ons zo uit het huis te jagen. En hij slaagt er waarschijnlijk nog in als we alles blindelings gaan geloven wat we te zien krijgen."

Ze gaat voorzichtig op haar knieën tussen de twee graven in zitten en gaat met haar vinger langs de zachte aarde. Wat was hier aan de hand? Is dit huis dan echt zo duivels als beweerd wordt?


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Ja, Martin," antwoordt Robertus. "Althans, de meesten. Sommige apparaten detecteren alleen aspecten."

Hij kijkt zijdelings naar Faith, die oprecht onthutst lijkt. Zijn eerste instinct zegt hem haar op de een of andere manier gerust te stellen, ook al had hij haar helemaal niets te bieden, laat staan zekerheid. Hij beweegt zijn hand om in de hare te knijpen, maar halverwege de beweging bedenkt hij zich en laat hij zijn hand in een rare en onnatuurlijke zwaai door zijn haar gaan.
Sukkel, galmt het door zijn hoofd. Robertus maant het gemene stemmetje met een snauwerige gedachte tot stilte Ooc: nee, hij is geen schizofreen xD en richt zijn blik op de grafstenen, terwijl hij naar Faith luistert.

"Ik heb niets om menselijke aanwezigheid te detecteren, behalve de simpele spreuk Homenum Revelio," antwoordt hij. "Maar het lijkt me sterk dat deze zal werken. De geestesactivitator is niet veranderd sinds mijn aankomst, en de zielendetector detecteert niets bij de graven. Ofwel, ze zijn niet dood, of ze zijn heen. Ze hebben geen geest achtergelaten."

Hij pakt zijn staf en speelt wat met zijn onheilalarm. Hij ziet dat er aan een wieltje gedraaid is, wat zou kunnen verklaren waarom hij niet af is gegaan.  Hij draait hem open, en het alarm begint als een gek te loeien en draaien. Het vliegt uit Robertus' handen en begint als een razende heen en weer te zoeven. Hij blijft een paar centimeter voor Robertus' gezicht hangen en brandt dan door; met een doffe plof valt hij op de grond. Robertus kijkt er verbluft naar.

"Doorgebrand!" slaakt hij uit met een schel kreetje. "Dóórgebrand! Hoe is het mógelijk! Er moet ofwel een bijzonder hoge onheilsgraad zijn, ofwel..."
Eigenlijk had hij geen flauw idee. Hij keek op en zocht de zon. Deze hield zich nog net schuin achter een hoek van het dak van het huis. Robertus wees ernaar en trok met zijn vinger een denkbeeldige lijn naar het westen.
"Wat ik nog het vreemdste vind, is dat de tuin in het zuiden ligt," zegt hij hardop, terwijl hij met gefronste wenkbrauwen naar een vogelverschrikker in de tuin kijkt, waar een kraai de ogen van het pompoengezicht uit probeert te pikken. "Wat betekent dat hij zo'n beetje de gehele dag in de zon zou moeten liggen. En toch is het hier zo kil..."


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith voelt zich ongemakkelijk zo tussen die twee grafstenen en staat maar snel op. Ze voelt Robertus' ogen op haar branden en schenkt hem een lieve glimlach, om te laten weten dat alles in orde is met haar terwijl dat niet helemaal waar is. Ze ziet zijn hand naar de hare reiken... of toch niet. Maar meteen heeft ze meer aandacht voor wat hij te zeggen heeft, waarom heeft ze daar niet aan gedacht! Maar natuurlijk! "Dat kunnen we alleen maar te weten komen als we het proberen." 

Ze neemt haar wand tevoorschijn en richt het op de grafstenen. "Homenum Revelio!" Met ingehouden adem wacht ze af en er gebeurt niks. Helemaal niks. "Dat betekent dat ze nog leven!" zegt ze verrast en met lichtelijke enthousiasme in haar stem. Dat moet haast wel, er is geen teken van een lichaam onder de grond. Ze wist het wel. Ze leven nog, ze fcking leven gewoon! Faith moet moeite doen om niet van geluk te stuiteren, maar de realiteit komt als een klap in haar gezicht. Robertus zei net dat het niet zeker is dat het zou werken, misschien heef de spreuk gewoon niet gewerkt.

"Dit betekent dat ze nog in leven zijn, toch?" Ze kijkt de anderen haast smekend aan. Als laatste kijkt ze Robertus aan, hij moet het vast weten. Ze kijkt hem strak aan. "Tóch?"


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody's blik blijft even op de grafstenen hangen terwijl ze elk woordje maar al te goed hoort. Het dringt alleen niet allemaal even goed door. Het is ook allemaal zo vaag, vooral die rare dingen - detectoren van Robertus.

Melody kijkt op naar Faith wanneer ze eerst heel enthousiast is, en vervolgens opeens heel onzeker. "Ik zou me toch maar niet al te veel opwinden.. Wie weet zijn ze niet hier.. maar ik heb ze ook niet binnen gezien, deze ochtend. Wacht dus maar met vreugdedansjes enzo, tot we er zeker van zijn." mompelt ze, met een gefronst voorhoofd. Melody vreest nog steeds voor het ergste, vooral na wat er met Kennith is gebeurt.

"Hier blijven staan heeft geen zin meer, neem ik aan." zegt ze vervolgens, terwijl ze vast aanstalten maakt om weer weg te lopen van de angstaanjagende tuin.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus bijt op zijn lip als Faith enthousiast haar stafje naar de grafstenen zwiept. 
Jeetje, die is echt ver heen, denkt hij geschokt als ze ineens onzeker wordt.

"Faith...?" zegt hij voorzichtig. "Melody heeft gelijk. Homenum Revelio is nou niet echt een waterdichte spreuk. Bovendien - het is nog niet geheel zeker, gezien de leeftijd van de spreuk - wijst veel erop dat de spreuk niet werkt op levenloze lichamen... lijken."
Hij kijkt met een pijnlijk gezicht naar Faith.

"Ik zal wel weer de enige zijn," zegt hij, en hij kan enige ergernis niet onderdrukken. "Maar een waterdichte oplossing lijkt mij graven. Maar goed, mocht de miezerige kans bestaan dat jullie me niet voor gek verklaren, zal Abott er waarschijnlijk een stokje voor steken."

Hij schopt een steentje weg en kijkt naar de vogelverschrikker. De kraai is nog steeds druk bezig de pompoen blind te maken, en hij merkt een dode kraai op die ernaast ligt. Wat een akelige plek.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody moet toch eventjes lichtjes grijnzen ondanks de omstandigheden wanneer ze hoort dat Robertus haar gelijk geeft. Dat had ze dus niet verwacht.. in ieder geval niet dat hij het ook echt uit zou spreken. Met die gedachtes loopt ze vast op haar gemakje terug.

Maar dan verdwijnt het lichte grijnsje alweer als sneeuw voor de zon van haar gezicht, en blijft ze abrupt staan. Ze draait zich terug om en kijkt Robertus aan alsof hij een of andere grote flubberwurm is met allemaal slangen die uit z'n ogen komen en onthoofde hoofden uit z'n mond komen vallen. "Ben je gek geworden?" brengt ze dan uit.
Toch denkt Melody er even over na. Op zich.. "Krankzinnig genoeg.." Melody kan zich wel voor haar kop slaan. Dacht ze er nu echt over? Hah. Zij? "Denk ik dat ik je gelijk moet geven, als we erachter willen komen."

Langzaam loopt ze weer terug.  "Abott kan zijn gammele dakje op. Hij wil ons angst aanjagen? Nou, als gevolg van dat krijg je.. dit." Ze laat haar blik over de stenen heen glijden en loopt er even omheen. Ze hurkt bij een van de stenen neer en voelt even aan de aarde. Voorzichtig veegt ze vast een laagje van het zatte zand weg. 

"Wie wroet er mee?" vraagt ze dan, om geen stilte te laten vallen, zonder iemand ook maar aan te kijken. Best wel.. nouja.. het was niet echt normaal, laten we het daar op houden.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Martin luistert aandachtig naar wat iedereen zegt. Tsja, als opgraven de enige mogelijkheid is om aan te tonen dat die twee dood of levend zijn, dan moest het maar.

Langzaam kijkt hij Melody aan en zegt dan. ''Laten we dit gauw doen en terug naar binnen gaan.'' ''Ik kan hier geen moment meer blijven en we hebben in ieder geval een schep nodig.'' Dus waar zouden we er één vandaan kunnen halen?'' 

Lame en veels te kort, *zucht*


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: Abott komt er een stokje voor steken 

http://img175.imageshack.us/img175/3032/edgarhh9.jpg

Abott mankt zo snel als mogelijk is voor hem naar het groepje. Met enige moeite en met handige werk van zijn wandelstok klimt hij het heuveltje op en kijkt boos naar de mensen die zich daar hebben verzameld. "Stop allemaal maar meteen." Zuchtend kijkt hij hun aan, waarom doen die mensen zo moeilijk. Het is nog erger dan hij verwacht had te zijn. "Als jullie nu binnen gebleven waren zoals ik had beveeld, dan zouden jullie op dit moment niet voor gek staan en dan zouden jullie te weten zijn gekomen dat deze twee personen het huis hebben verlaten en niet onder de grond gestopt zijn." Met enige ergernis in zijn stem, vervolgt hij. "Is het zo moeilijk om te doen wat van jullie verwacht wordt."

Hij leunt wat op zijn wandelstok, dit is allemaal erg vermoeiend voor hem. "Ik verwacht dat wordt gedaan wat ik zeg, de volgende keer komen jullie er niet zo makkelijk vanaf. Ik duld geen ongehoorzaamheid."

Hij pauzeert even om zijn woorden te laten doordringen. "Naar binnen. Nu! Eigenlijk zou ik als straf jullie vrij uurtjes het huis uit niet door laten gaan. Maar dit is de enige en laatste keer dat ik dit door de vingers zie. Alleen de voortuin is de plaats waar jullie mogen zijn. Begrepen?"

Hij draait zich om en mankt weer naar zijn huisje. Stelletje pubers.


http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Dat Abott boos is kan haar zelfs niks schelen. Skyler en Noah leven nog en dat is het belangrijkste, ze vreesde even voor het ergste. "Laten we dan maar teruggaan." Ze kijkt het groepje tevreden aan. "We maakten ons zorgen om niks. Een hele opluchting zeg!" Faith wandelt terug richting het huis, maar ondertussen herinnert ze zich weer iets dat ze helemaal vergeten was door heel dat gedoe. Ze hoorde stemmen, meer bepaald iemand om hulp roepen, vandaar dat ze daar in de eerste plaats ging kijken. Was dat haar verbeelding of niet? En wie had die grafstenen daar geplaatst met de namen? Allemaal vragen die door haar hoofd spoken.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: *buigt naar Es* je crea's zijn hiiipHet verbaast Robertus in geen enkele manier wanneer Melody hem verbluft aankijkt en hem voor gek verklaart - whoa! Dát had hij níet verwacht. Met een gezicht dat héééél erg leek op het gezicht dat Melody net trok kijkt hij toe hoe Melody hurkt en begint te wroeten. Hij kan een kleine vermakelijke grijns niet onderdrukken. Een seconde later wil hij zich echter ook op zijn knieeën laten vallen om te helpen, maar Abott komt - zoals Robertus al voorspeld had - er een stokje voor steken.

Robertus laat de woorden bezinken, maar er komt geen verrassing voorbij. Hij wist het. Hij kijkt Abott na als deze naar zijn huisje strompelt. Hij kijkt een keer rond het gezelschap, maar maakt dan rechtsomkeert en loopt naar de voortuin.

"Faith...?" vraagt Robertus voorzichtig, als hij haar passeert. "Gaat het wel?"
Hij blijft stilstaan op enige afstand van haar. Hij kijkt haar aan met zijn eeuwig gefronste wenkbrauwen. Na een paar minuten gebiologeerd naar Faith gestaard te hebben, draait hij zich om en loopt verder naar de voortuin. Bij het water pakt hij het boek op wat hij daar had laten liggen.

Hij gilt. Robertus begint wild met het boek in zijn hand te maaien.
"Aaaah!"
Gillend als een wijf rent hij weg als hij achterna wordt gezeten door een libelle. Bij stom toeval geeft hij het beest een flinke mep met het boek en verstopt zich achter de voordeur.
"Ik haat insecten," bromt hij.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody wil net haar mouwen een beetje opstrijken wanneer ze de niet zo aangename stem van de niet zo aangename Abott hoort. Ze luistert naar hem terwijl ze ondertussen alweer het zand van haar handen afveegt. Wat een snelle gluiperige gozer. En wauw, hij matste hun zelfs!

Melody kijkt hem eventjes na, en niet veel later gaat ook Faith alweer - met een wat beter humeur - weg, al gauw gevolgd door Robertus. Melody blijft nog eventjes hangen en loopt vervolgens zelf ook maar weer terug, niet echt aan Martin denkend.

"Dus Abott plaatst een grafsteen ter nagedachtenis aan degenen die het huis hebben verlaten? Well.. hoe.. eervol." mompelt Melody dan tegen zichzelf terwijl ze alles nog eventjes door haar hoofd heen laat gaan.

Melody kijkt verschrikt op als ze een gil hoort. Had Abott toegeslagen en in iemands oor gebeten ofzo? Maar dan moet Melody al gauw grijnzen om wat ze ziet.
Op haar gemakje loopt ze dezelfde weg terug, richting het huis, waarbij ze dus ook langs Robertus loopt. "Spookjes, detectoren, insectenfobie.. Je blijft me verassen." zegt ze dan met een grijnsje in het voorbij lopen.


-----------------------------------


miss_sweet




Lalala, me likey Robertus ^^

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith kijkt opzij als ze haar naam hoort. "Oh hey, Robertus. Ja, het gaat prima," liegt ze. Het is niks voor haar om hem onnodig bezorgd maken, ze moet gewoon wat minder piekeren. Ze verwacht dat hij nog iets gaat zeggen, maar in plaats daarvan staart hij haar gewoon aan. Faith begint zich een beetje ongemakkelijk te voelen, net als ze iets wil zeggen gaat hij alweer weg. En het volgende moment ziet ze hem gillen. Met een slecht voorgevoel snelt ze naar hem, maar blijkbaar is het vals alarm.

Ze blijft grijnzend bij de voordeur staan. "Nooit gedacht dat jij zo'n afkeer had van insecten." Ze kijkt naar het verplette insect. "Het is dood, de kust is veilig." Ze moet moeite doen om niet te lachen, anders denkt hij waarschijnlijk dat ze hem uitlacht.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: *lalala-t mee met Sad XDD*Ooh, men, Robertus kan wel door de grond zakken van schaamte. Toegegeven, insecten zijn gruwelijk, ieuw, jukkie, bah, maar liever een libelletje dan zó afgaan voor de twee laatste personen waarbij hij een raar figuur aan zou willen slaan. Hij had het idee dat het daarvoor al enigzins mislukt was, maar erg behulpzaam was zijn entomofobie hierbij ook niet echt. Hij staat nog enigzins verstijfd bij de deuropening als Melody grijnzend voorbijloopt en Faith lacht. Hij probeert het incident lacherig weg te wuiven, maar zijn gegrinnik komt erg houterig over. Met een kop als een boei loopt hij naar boven.

Hij zoekt zijn kamer op en laat zich vermoeid op het bed vallen. Vervolgens slaat hij zichzelf.
Sukkeeeeeeel, galmt het harder dan ooit in zijn hoofd. Robertus kijkt fronsend naar zijn andere paar schoenen, waarvan één van de zolen nog onder Kennith's bloed zit. Hij zou het er maar beter afhalen. Maar níet voor hij er een monstertje van heeft genomen. Hij opent één van de koffers die nog niet naar buiten zijn gevlogen - wat hem eraan deed denken dat al zijn spullen nog buiten stonden - en pakt een reageerbuisje. Als er een flink laagje bloed inzit, doet hij er een kurkje op en maakt hij zijn schoen schoon.

Hij kijkt uit het raam, en merkt op dat deze de vluchtroute van zijn koffers is geweest. Voorzichtig steekt hij zijn hoofd naar buiten, om zijn nek niet te snijden aan de scherpe scherven in het venster. Beneden, op het gras, glinsteren de scherven. Hij zwaait zijn staf en roept "Accio koffers!"

Als Robertus zijn hoofd snel terugtrekt wanneer de koffers naar hem toe zoeven, snijdt hij zich toch aan het kapotte raam. Hij bromt geïrriteerd, gaat weer uit het raam hangen en roept "Reparo!"
De scherven vliegen omhoog en het raam herstelt. Hij liet zich weer op het bed vallen, en nu hij erover nadacht, wist hij niet eens een spreuk om een simpele snede te herstellen. Hij wrijft over het wondje en loopt dan weer naar beneden, hopende dat daar een schonere kraan is dan de zooi die uit de kraan op kamer 6 pruttelt.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith heeft zich ondertussen in de living geïnstalleerd met een boek op haar schoot. Nu ze toch niets beters te doen heeft, kan ze wat lezen en inspiratie opdoen voor haar eigen boek. Ze heeft besloten nadat ze terugkeren van hun vrije tijd buiten dit huis - waar ze enorm naar uitkijkt - alle gebeurtenissen eens rustig op te schrijven. Het is nog maar één dag en er is al zoveel gebeurd. Ze vraagt zich af wat er hun nog allemaal te wachten staat. Als Faith beseft dat ze geen woord heeft gelezen, neemt ze het boek in haar handen en besluit naar haar kamer te gaan.

Ze staat op en loopt de woonkamer uit. Haar oog valt op een prachtige zin in het boek dat nog open in haar handen ligt, hey dat kan nog van pas komen! Dit moet ze onthouden. Met haar neus in het boek, heeft ze geen aandacht voor iets anders waardoor ze pardoes tegen Robertus opbotst, die ze blijkbaar steeds meer en meer schijnt tegen te komen in dit grote huis. "Oooh, sorry! Ik keek niet, want-" Ze fronst haar voorhoofd en bekijkt hem eens goed. "Hé is dat bloed?" Inderdaad, hij is gewond. "Hoe kom je daaraan?" vraagt ze bezorgd. 

"Kom je even mee. De wond lijkt me ietsje diep, toch niet al te ernstig. Maar ik zal het toch moeten schoon maken. Hier is er dan misschien geen fatsoenlijk water, maar ik heb boven een kit met helerspullen liggen." Faith loopt al richting de trap en blijft op de trede staan om te zien of Robertus instemt of te trots is om haar hulp te aanvaarden.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus schrikt als hij tegen Faith op botst.
"Nee, nee, dat was m-mijn fout," verontschuldigt hij zich. Hij wrijft over zijn bloedende nek.
"Nee, het valt wel mee, het is maar een snee-"
Hij stopt en laat Faith uitpraten. Ze loopt al naar de trap en Robertus glimlacht flauwtjes naar haar.
"Dank je," zegt hij alvast. Hij volgt haar naar boven. "Het raam was kapot, en ik was stom genoeg om eruit te gaan hangen. NIets heel ernstigs..."


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Ze glimlacht als hij instemt en haar volgt naar boven. Eenmaal in haar kamer, gebaart ze dat hij op het bed kan zitten. Volgens haar is het niet zomaar een snee. 

Faith rommelt in haar koffer, en na een momentje vindt ze de kit met allemaal eerste hulp spullen erin. Ze gaat naast Robertus op het bed zitten en bekijkt de wond op zijn nek en laat haar vinger langs de wonde glijden. Vervolgens spuit ze op een watje wat vloeistof en  buigt zich naar hem toe om het te ontsmetten. "Dit gaat even prikken" zegt ze zachtjes. Ze voelt zijn warme adem op haar gezicht, maar probeert het te negeren en focust op haar werk.

Vervolgens neemt ze haar wand en richt het op de wonde. "Hygiëna." Het ziet er al heel wat beter uit dan daarnet. "affigere." Ze laat haar blik eindelijk omhoog gaan naar zijn ogen. "Je bent weer zo goed als nieuw," zegt ze met een ^^ -face.


-----------------------------------


Kevin.




Me likey iedereen!  :) 

http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

En net wanneer Martin de meeste briljante vraag ooit wil stellen, namelijk waar Abott krijgt hij het antwoord al gauw. Hij luistert half naar de dreigementen van de oude butler. Nog voordat Abott weg is schreeuwt Martin naar hem. 'We komen er nog wel achter waarom er twee grafstenen zijn met de namen van Skyler en Noah, terwijl ze kennelijk nog leven.' 'Let maar op mijn woorden!'

Langzaam draait hij zich om en loopt dan terug naar binnen in het huis. Wanneer Martin de living heeft bereikt gaat hij rustig in een stoel zitten.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus blijft doodstil zitten als Faith aan het werk gaat. Hij trekt kort een pijnlijk gezicht als Faiths vingers langs de snee glijden, maar herstelt zich weer. Hij bijt kort op z'n lip als ze de wond ontsmet; wat betreft lichamelijke kwalen was Robertus een watje. Eigenlijk betreft alle kwalen... 

Robertus voelt zijn nek warm worden, terwijl Faith spreuken mompelen. Was dat nou het helen van de wond, of Faiths adem? Als ze klaar is, kijkt ze hem lief aan.
"D-dank je..." zegt hij opnieuw. Hij kijkt rond, op zoek naar een gespreksonderwerp.
"Mooie kit," zegt hij, bij gebrek aan beter. Hm, wat was hij hier toch heerlijk slecht in.


-----------------------------------


Hermelien-fan




OOC: Hier dan het resultaat van de inspiratieloosheid van Es. *geeft zichzelf een schouderklopje om het behoorlijke resultaat*

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody loopt haar kamer uit want ja ze had eerder gewoon even besloten om daar heen te gaan, niet alles hoeft immers detail per detail verteld te worden, we gaan ook nooit naar de wc in rpg's dus waarom zou ik dan moeten melden dat Mel naar haar kamer was gegaan? Ja inderdaad, dat vind ik ook. Zo heb ik me maar weer even een alinea volgekletst he.

Meloy loopt dus haar kamer uit en dwaalt maar even gewoon wat rond. Zo komt ze ook langs de kamers van anderen, dus ook die van Robertus. Ze werpt even bij het voorbijlopen een blik naar binnen en merkt dan ook Faith daar op. Hoorde ze nou iets over een kit? "Wat een gezelligheid." zegt ze alleen maar eventjes, besluitend maar niks over het doelloze gespreksonderwerp te zeggen.

Melody loopt naar beneden toe en vindt zich even later in de livingroom, waar ook Martin zit. Eigenlijk was ze nog niet echt gaan zitten praten met iemand ofzo. Het enige gepraat was een beetje met Robertus geweest, en dat leek meer op katten gemiaaaauw. Melody laat zich op een bank neerzakken.

Even slaakt ze een zuchtje en kijkt ze af en toe even naar Martin. "Ola." zegt ze dan heel droog. Tja.. En dan? "Die tuin mocht wel eens onderhouden worden.." mompelt ze dan maar. "Tja, wat valt er ook te praten over.. jah.. Onthoofde mensen.. Grafstenen.. Enge butlers?" Melody grijnst eventjes lichtjes.

Dan kijkt ze Martin weer aan. "Martin was het toch?" als ze het goed had opgevangen. Melody laat weer even een stilte vallen. "Duuus... Gezellig hier he?"


-----------------------------------


miss_sweet




lol, go Es xD *aait* 
@ anderen; er zijn nog meer mensen dan Melody/Robertus/Martin/Faith in HM hoor =)

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith lacht zachtjes bij het complimentje van haar kit :') "Volgende keer wat beter oppassen met kapotte ramen," zegt ze met een knipoog. "Je ziet er nu haast niks meer van." Ze bekijkt zijn nek nog eens, maar wil niet te handtastelijk worden dus laat ze het maar daarbij. Ze laat ze haar blik door de kamer glijden en kijkt dan weer naar Robertus.

"Wat een voormiddag hé," zucht ze. "Ik had veel verwacht, maar dit alles toch niet hoor. Lijken, graven, zombies in de gedaante van Abott..." 

Faith gaat wat gemakkelijker zitten en kijkt hem geïnteresseerd aan. Ze heeft toch niks beters te doen en ze kan wel wat gezelschap gebruiken. "Maar wat brengt jou, een succesvolle spookjager, tot dit aangenaam en gezellig huisje?" 

Ze twijfelt even en gaat wat ongemakkelijk aan haar trui friemelen. "Weetje," begint ze. Nee, dit gaat hij waarschijnlijk belachelijk vinden. "Dit heb ik nog aan niemand verteld, maar de reden dat ik naar de achtertuin ging was omdat ik een stem hoorde. Een stem die om hulp riep." Ze kijkt hem ietwat verward aan. "Ben ik nu gek of..." Ze maakt haar zin niet af en heeft al spijt dat ze wat gezegd heeft. Nu denkt hij vast dat ze gestoord is ofzo.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: uhhuh, peepjahs, posten! >:3Robertus lacht zachtjes als Faith hem maant voorzichtiger om te gaan met ramen.
"Hehe, ik zal eraan denken..." zegt hij. Hij knikt instemmend als ze over de ochtend praat.
"Maar wat brengt jou, een succesvolle spookjager, tot dit aangenaam en gezellig huisje?"
Hihi, dat klinkt leuk. Hij glimlacht bescheiden.
"Ach, gewoon," antwoordt hij. "Interesse. Inspiratie. Eigenlijk heb ik geen flauw idee waarvoor, want schrijven kan ik niet."
Hij denkt eventjes aan de uiterst speciale prijs die hij op zijn 16e kreeg.

Hij fronst zijn wenkbrauwen als Faith over stemmen begint, en denkt diep na.
"Gek is een groot woord," zegt hij na een lange stilte, en hij krabt eventjes aan zijn kin. "Maar stemmen zijn niet goed. Helemaal niet goed."
Veel dieper zouden normale mensen niet kunnen fronzen, maar toch lukt het Robertus.
"Hoewel..."
Hij denkt terug aan de koude hand die hij op zijn schouder voelde, in de bibliotheek.
"Misschien was het een plaaggeest," suggereert hij. "De dwalende ziel van een gestorvene die de levenden kwelt met zijn of haar afschuwelijke dood. Het zou me niets verbazen als er minstens één plaaggeest aanwezig is in dit huis."
Robertus ontspant zijn wenkbrauwen en kijkt naar Faith. Deze zit ongemakkelijk te friemelen. Was dat nou om hem, omdat ze hem gestoord vond? Misschien was het een goed plan om eens wat minder vreemd te doen, Robertusjepooh.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Ze knikt af en toe terwijl ze luistert naar zijn interessante uiteenzetting over plaaggeesten. "Misschien..." zegt ze traag. "Het lijkt me echt interessant om één van die plaaggeesten te zien te krijgen. Ik heb er veel over gelezen, geschreven en bestudeerd, maar nooit werkelijk eentje gezien."

Als ze ziet dat Robertus kijkt hoe ze ziet te friemelen, houdt ze maar snel op en glimlacht ietsje onwennig. "Kan jij ook geesten oproepen?" vraagt ze vervolgens. "Je komt er vast vaak mee in contact?" 

Faith  laat haar blik door de kamer glijden en onbewust moet ze rillen, omdat ze plots een koude windvlaag voelt. Ze had ergens gelezen dat je niet over geesten moet praten op een plaats waar je zeker bent dat ze zijn. Dat is vragen om problemen.

Lichtjes geschrokken door deze onverwachte verandering, grijpt ze Robertus' hand. "Heb je dat ook gevoeld!"  Ze voelt hoe haar hart meteen sneller gaat kloppen en ze voelt een vreemd gevoel van blijdschap; ging ze dan toch in contact komen met een geest?


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus fronst weer als Faith over het zien van plaaggeesten begint.
"Plaaggeesten zijn nu niet bepaald de fijnste geesten," zegt hij vertwijfeld. "Sommigen zijn zo gekweld, dat ze tot moorden in staat zijn. In feite heeft Kennith net zoveel kans vermoord te zijn door een levende als door een plaaggeest."

"Kan jij ook geesten oproepen? Je komt er vast vaak mee in contact?"
"Ja, hoewel het vaak ook Boemannen zijn die ik tegenkom. Dreuzels kunnen dat snel met elkander verwarren..."

Een windvlaag snijdt door de kamer, en Faith grijpt zijn hand. Robertus schrikt meer van Faith dan van de windvlaag zelf.
"Heb je dat ook gevoeld!"
Robertus knikt en kijkt rond. 

Hij hoort een hoge lach, of eigenlijk meer een giechel. Hij trekt zijn staf, gewoon voor alle zekerheid, en staat op. De gordijnen dansen op de plotselinge wind. Als Robertus uit het raam kijkt, meent hij een bos bruin haar nog net om de hoek te zien verdwijnen. Hij werpt een blik op Faith, en dan weer naar het raam. Robertus wacht gespannen af op verdere tekenen van activiteit.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faih kijkt gespannen in de richting van het gegiechel. Oeh spannend! Ze is Robertus' woorden dat het gevaarlijk kan zijn al helemaal vergeten en volgt elke beweging nauwlettend en prent alles zo gedetailleerd mogelijk in haar geheugen. Als Robertus naar haar blikt, kijkt ze hem met grote nieuwsgierige ogen aan. Ze ziet de gordijnen bewegen, loopt er zonder aarzelen naartoe en laat haar vingers door het delicate stof glijden. Maar net zo plots en onverwachts het begonnen was, is het zonder meer meteen weer stil. 

"Damn!" mompelt ze teleurgesteld. Faith was net aan het rommelen op zoek naar haar fototoestel, maar het was al te laat. Ach, ze krijgt vast nog meer kansen. Het lijkt net of ze een adrenalinestoot heeft gekregen, ze voelt zich opeens zo levendig en vrolijk. Ze kijkt even naar het fototoestel in haar handen en richt het dan op Robertus. "Smiiiile!" lacht ze. Flits. Zo, nu heeft ze hem ook vereeuwigd.

Met nog steeds een lach op haar gezicht, legt ze het toestel weg en gaat bij Robertus staan. "Zo gevaarlijk leek me die plaaggeest toch niet..." Ze duwt zachtjes zijn wand naar beneden. "Straks verwondt je nog iemand." 


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison haalt haar schouders op als Finn vraagt wat er beneden aan de hand is. Ze kijkt naar het raam en wiebelt met haar wenkbrauwen. Een plan vormt zich al snel in haar hoofd. "Dan moeten we maar gaan kijken," zegt ze liefjes. Ze loopt naar het raam toe en doet deze open. "Dit heb ik al zo vaak gedaan."
Ze klautert snel het raam uit en zet haar voeten voorzichtig op het dak. De wind gaat door haar haren heen. Ze kijkt even door het raam heen naar binnen. "Je bent toch niet bang?" vraagt ze uitdagend aan Finn.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn trekt een wenkbrauw op terwijl hij haar aankijkt.
'Je beweert dat ik...Ik bang zou zijn?'
Hij geeft Maddie plagerig een duwtje waardoor ze haast haar evenwicht verliest.
'OW!' Hij grijpt haar snel bij de arm en moet lachen.
'Zeker dat jij geen schrik hebt, nu?'
Hij geeft haar plagerig een tik tegen haar hoofd en gooit zijn ene been dan over de vensterbank.
'Doe wel even door...Ik blijf hier niet de hele dag zitten, weet je wel.'

Hij kijkt even naar het groepje beneden in afwachting dat Maddie gaat verder klimmen naar beneden toe.
'Let op dat je niet valt, hé.' :')


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison's hart mist een slag als Finn haar duwt maar kan haar nog net tegenhouden te vallen. Ze grijnst naar hem toe als hij vraagt of ze nu schrik heeft. "Echt niet," zegt ze opgewekt. Ze klimt een stukje naar beneden toe als Finn haar dat vraagt te doen.

Madison grinnikt even als Finn zegt dat ze ervoor moet zorgen niet te vallen. "Ik deed dit al toen ik 4 was, Faith had er een hekel aan als ik dat deed," zegt ze grijnzend. Ze maakt een kleine draai en valt daarbij weer bijna. Ze grinnikt als ze weer gewoon staat. "Een kat land altijd op vier poten."


-----------------------------------


Kevin.




OOC: En hier is het resultaat van mijn inspiratie die ik niet heb. *Hoopt op het beste*

http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Hij trekt eventjes een wenkbrauw op als hij ziet wie hem gezelschap komt houden. 'Wat wil je Melody?'. Het antwoord op die simpele vraag kwam al snel, ze wou kennelijk praten.

Hij moet grijnzen als ze gespreksonderwerpen opsomt. 'Ik weet wel waar we het over kunnen hebben.' 'Je zou mij is antwoord kunnen geven op de vraag waarom je in dit huis terecht bent gekomen.' En na een stilte, vervolgt Martin. 'Mijn naam is inderdaad Martin en het is hier in dit huis nou niet bepaald gezellig.' Met nog steeds een grijns op zijn gezicht kijkt hij haar aan.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn schudt geamuseerd zijn hoofd als hij haar bezig ziet en hoort.
'Je bent er me eentje.'
Hij trekt zijn broek beter op en kruipt dan helemaal naar buiten.
'Ik zou niet willen dat ik hier plots hang met mijn broek aan de enkels.'
Hij grinnikt lichtjes bij de gedachte en neemt aanstalten om naar beneden te kruipen.
De laatste meter laat hij zich naar beneden ploffen en zakt lichtjes door zijn knieën als hij de grond raakt.
'Ziezo...'


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Martin eerst eventjes met een opgetrokken wenkbrauw aan wanneer hij vraagt wat ze wil, maar wanneer hem dat duidelijk is geworden kijkt ze hem nonchalant aan. Die nonchalante blik verandert weer in een vragende blik wnaneer hij zegt dat hij wel weet waar ze het over kunnen hebben. Ze moet eventjes lichtjes grijnzen om zijn vraag. "We zouden het wat gezelliger kunnen maken door hier en daar wat slingers op te hangen en confetti over Abott heen te gooien." zegt ze met een grijns.

Melody is nog eventjes stil en doet alsof ze er echt heel erg hard over moet nadenken. Wat deed ze hier inderdaad ook alweer? "M'n vader heeft me hier naartoe gestuurd omdat hij genoeg van me had?" zegt ze dan met een grijnsje. 
"Well, eigenlijk.. Geen idee eigenlijk. Het leven verliep zo z'n gangetje en tja.. het was te kalm en eentonig voor mij. Een beetje avontuur leek me wel leuk, en zoals de mensen over dit huis praatten, klonk wel interessant." zegt ze dan, met een bedenkelijke uitdrukking op haar gezicht. "Ik dacht toen wel dat ik wel zou zien hoe lang ik het vol zou houden, het geld was niet van levensbelang, alleen maar mooi meegenomen."

"Gewoon eens kijken wat spooky dingen hier ronddwalen." zegt ze dan met een klein grijnsje waarna ze hem weer aankijkt. "Spooky ding nummer 1 blinkt al ongelofelijk uit; Abott."

"En wat doe jij nou eigenlijk hier?" vraagt ze hem dan.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Zijn grijns word steeds groter als Melody het over slingers op hangen heeft en confetti over Abott heen gooien. 'Ik denk dat die ouwe dat niet zo zou waarderen als wij dat zouden doen.' 

Uiteindelijk als ze klaar met haar verhaal zegt Martin. 'Hoelang wil je het hier volhouden Melody?' 'Er is al één iemand dood gegaan en het leek erop alsof Skyler en Noah ook dood waren.' 'En ik ben hier vanwege het avontuur, Robertus is een spokenjager en ik ben een avonturier.' Simpel antwoord op een simpele vraag, niet?


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Ik denk dat ik je daar gelijk in moet geven." zegt Melody dan met een grijnsje terwijl ze het gezicht van Abott al voor zich ziet als hij bedolven zou worden onder de confetti. Sneller zouden ze het huis dan niet uit kunnen rennen dan mogelijk.

"En wat heeft Robertus met jou te maken?" vraagt ze hem dan. Dat Robertus een spookjager is, en hij hier voor het avontuur is, kan Melody niet echt een verband opmerken.
Ze grijnst eventjes lichtjes. "Hoelang?" Melody kijkt hem met een grijnsje aan. "Zo lang als maar kan." zegt ze dan. "Ik zal niet zo snel opstappen door een paar incidentjes.. Ik kan wel meer aan." zegt ze dan. "Ik zal er maar niet aan twijfelen. Hoelang dacht jij er over te willen doen dan?" huppakee, dan vraagt ze toch ook weer dezelfde vraag terug aan hem.

"Of je wilt me natuurlijk zo snel mogelijk weghebben, dat kan ook natuurlijk." grijnst ze dan, waarbij ze hem even doordringend aan blijft kijken. "Tot zo'n grote last ben ik nou toch ook weer niet?" vraagt ze met een grijnsje.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt om met een huh?-gezicht als Faith ineens "Smiiiiile!" roept. Flits. Robertus knippert verward met zijn ogen. Het duurt een tijdje voor hij doorheeft dat er zojuist een foto van hem is gemaakt.
"Juist ja," mompelt hij, nog steeds verbaasd knipperend. "Ahum. Hoe dan ook."
Gedoe, foto's waren niet zijn ding. 

Faith drukt zijn staf naar beneden, maar Robertus stopt hem nog niet weg. Hij kijkt nog eenmaal naar buiten en hoort de giechel weer. Hij glimlacht.
"Dat is omdat ze ook geen plaaggeest is," zegt hij. 

Robetus draait zich met een ruk om en blaast met zijn staf de bloemenvaas van het dressoir af. Hij stapt naar voren en kijkt rond.
"Zo is het goed," roept hij naar de leegheid. "Genoeg gespeeld. Kom tevoorschijn!"
De laatjes beginnen te klapperen, en de deur zwaait heen en weer. Robertus' ogen flitsen van hoek tot hoek. Hij richt zijn staf op de gordijnen naast Faith en ze waaien opzij. Het gegiechel klonk weer, en de geest trekt een zwevende sprint door de kamer. Met een strenge stokbeweging dwingt Robertus de geest tot stilstand.

De geest nog steeds goed onder schot houdend, neemt Robertus haar op. Ze zag er Frans uit, erg Frans. Aan haar jurk te zien kwam ze uit ongeveer de 15e eeuw. Ze was klein, veel kleiner dan de gemiddelde Engelse van haar eeuw. Bovendien was haar jurk bewerkt met de toendertijd laatste Franse mode, en het kant aan haar mouwen viel elegant over haar wijde rok. Gedoe, nou moest hij natuurlijk Frans praten. Het meisje moest een jaar of 15, 16 zijn. Ze had geen zichtbare verwondingen; geen opengesneden polsen of keel, geen handafdrukken rond de keel die op een wurging zouden kunnen wijzen... De geest glimlacht mierzoet naar Robertus, en probeert lachend weg te komen.

"Waag het om iets uit te halen, en ik blaas je verschijning aan flarden," zegt Robertus, en hij probeert iets van een dreigend gezag in zijn stem door te laten klinken. Wauw, dat lukte. Niet. Het meisje giechelt weer, maar zegt niets.
"Eh..." begint Robertus, beseffende dat het geen Frans was. "Parlé-foe franzè?"
De geest gooit schaterend haar hoofd in haar nek en zweeft weg. Nou, dat was weer een geslaagde actie.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison grinnikt als Finn naar beneden klimt, maar in plaats van hem te volgen voelt ze nu pas echt de vrijheid van op het dak zitten. Daarbij denkt ze niet dat er veel mis kan gaan. Met een glimlach klimt ze hoger, steeds maar weer hoger. Pas als ze op het puntje van het dak zit stopt ze. Ze slaat haar been naar de andere kant toe en geniet van de wind die langs haar gezicht waait. Genietend sluit ze haar ogen. "Het is hier heerlijk!"  roept ze naar Finn toe. Niet wetend dat iedereen die nu buiten staat haar ook kan horen. Ze weet immers niet dat de rest buiten is.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kijkt met een rare blik omhoog als Maddie haast als een sluwe kat het dak opkruipt.
'Euh... Wees wel een beetje voorzichtig, wil je?'
Hij bijt op zijn lip terwijl hij haar in de gaten houdt.
'Het is hier heerlijk!' Hij moet lachen als ze die zin naar hem roept.
'Meid, je bent gek!'
Hij schudt zijn hoofd en kijkt even naar de groep, een eindje verderop.

Hij probeert te onderscheiden of Lily er niet bij staat.
Maar algauw merkt hij dat ze er niet bij aanwezig is.
Hij wendt zijn blik af en zucht.
Waar zou ze zijn? Ik heb ze al een tijdje niet meer gezien. En normaal is ze altijd de eerste om haar mening te zeggen over zaakjes, en dat was nu toch wel een heel goed zaakje aangezien haast de hele groep daar staat.


-----------------------------------


miss_sweet




@ hierboven: niemand staat meer buiten (;

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Blijkbaar was het stilte voor de storm - bij wijze van spreken - want al snel hoort ze weer het gegiechel. Oh, en dan komt ze nog te weten dat het helemaal geen plaaggeest is. "Wat is het dan wel?" Faith ziet hoe de gordijnen naast haar opzijzwaaien en voelt bijna de opwinding groeien, ze zou het te zien krijgen. Maar haar hart slaat een slagje over als ze helemaal onverwacht Maddie op het dak ziet. Met grote ogen vol ongeloof trekt ze het raam open, heel dat geestgedoe even vergetend. "Madison Elizabeth Williams!" zegt ze streng. "Maak dat je daar wegkomt, besef je wel hoe gevaarlijk je bezigbent." Boos kijkt ze Madison aan en beseft niet dat ze haar zusje voor schut zet zo. 

Ze zucht diep, en wendt zich weer weg van het raam net op het moment dat de kamer opeens verandert in een grote chaos en alles begint te klapperen en zwaaien. Ze houdt haar adem in en kijkt gefascineerd toe. Nog geen minuut later ziet ze de geest. 

Zwijgend kijkt Faith van Robertus naar de geest. Helemaal onder de indruk  staat ze een moment met haar mond vol tanden te staren van de één naar de ander. Pas als Robertus een poging doet tot iets dat op Frans lijkt, kan ze het niet laten te glimlachen. "Est-ce que je peux demander quelques questions?" vraagt ze haast ademloos. Dit moet vast vreemd lijken, even in het frans spreken met een geest nota bene! Maar de schrijfster in haar is sterker dan zichzelf. Zonder haar ogen af te wenden van het tafereel grijpt ze perkament en veer.

Dan gaat ze weer naast Robertus staan en fluistert zo zacht mogelijk. "Wat ga je nu doen?"


-----------------------------------


Machoefeltje




OOC: Vermits ik al een tijdje niet meer gepost heb, snap ik niet veel van wat er nu aan de hand is. Maar ik wil er ook niet uit, dus daarom ga ik terug actiever worden ^^' Nog eens sorry!
Oh, als ik iets fout doe, laat maar weten. En als iemand even wil zeggen wat er juist aan de hand is vind ik dat ook heel sympathiek ^^'

http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily loopt een beetje dwalend door het huis. Abott was toch niet in de buurt, dus profiteert Lily daar maar van. En Lily heeft ook niet echt een idee van wat er allemaal bij de rest aan de hand is. Nadat ze de de eerste verdieping doorzocht heeft loopt ze terug naar het gelijkvloers. Even kijkt ze naar de ingang van de kelder, maar ze besluit het toch maar niet te doen.

Ze loopt verder rond en ontdekt een deur die ze nog niet eerder gezien heeft. Ze bijt op haar lip maar opent ze dan toch lichtjes nieuwsgierig. "Eens kijken..." Fluistert ze tegen zichzelf. Snel heeft ze door dat ze in de muziekkamer staat. Lichtjes grijnst ze, daar staat een piano. En wat kan Lily nu? Pianospelen!

Ze loopt naar de piano toe en trekt haar neus even op als ze ziet dat de piano stoffig is. Maar met wat stokgezwaai lost ze dat snel op. Voor ze zich neerzet op het stoeltje, zet ze een raam open voor wat frisse lucht. Dan zet ze zich neer op het stoeltje en plaatst haar vingers op de toetsen. Is algauw een liedje aan het spelen en bijt op haar lip. 

Als ze even stopt met spelen hoort ze wat geroep buiten. Ze herkent Finns en Maddies stem en krabbelt recht. Ze gaat door het raam leunen en kijkt onhandig op naar boven. Ze ziet Maddie naar boven kruipen op het dak en merkt Finn een beetje lager. Ze schudt haar hoofd, typisch iets voor Finn. 
"Hey Finn!" Roept ze, "Wil je niet vallen om mij een plezier te doen? Kan ik nog eens lachen!" Grijnst ze lichtjes en steekt haar tong plagerig uit.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Ze is een gewone geest," antwoordt Robertus. Hij staart naar de plek waar de geest net nog zweef. Hij kijkt om als Faith bijna vloeiend Frans praat.
"Wát?" vraagt hij verbaast. Hij had dus echt geen flauw idee wat ze zei. Hij doet zijn almachtige frons nogmaals eventjes kort, en kijkt dan weer naar de lege plek.
"Wat ik nu ga doen?" mompelt hij, meer in zichzelf, maar wel hoorbaar. Hij duikt op de grond, op zijn buik en kijkt onder het bed. Ah, spin! Hij springt zo vlug weer op als naar beneden. Hij haalt één keer diep adem. Ok, het was maar een spinnetje. Dat kan hij wel aan. Een klein spinnetje van vuistgrootte, met dikke harige poten en gigantische kaken die- Weet je wat, hij kijkt wel achter het dressoir. Als hij ernaar toe loopt, beseft hij dat Faith geen flauw benul moet hebben van wat hij doet.
"Snel, zoek naar iets ouds, wat van de geest had kunnen zijn geweest," zegt hij, wat dwingender dan hij had bedoeld. Hij dacht aan een handspiegeltje, of kanten zakdoekje. "Een geest verschijnt bijna nooit zonder reden."


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Eigenlijk was het antwoord wel voor de hand liggend, maar ze had wel iets meer spectaculairs dan een 'gewone geest' verwacht. Ze haalt haar schouders op als Robertus verbaasd kijkt als ze frans spreekt. "Ik lees veel, ook in andere talen," verduidelijkt ze. "Ik vroeg haar namelijk of ik wat vragen mocht stellen." Ze blikt even naar veer en perkament in haar hand. 

Maar het volgende moment gaat alles zo snel dat Faith er amper iets van begrijpt. "Uh, Robertus?" Ze fronst haar voorhoofd bij zijn vreemde bewegingen. "Iets ouds?" Ze kijkt de kamer rond, maar kan niks speciaals onderscheiden. "Zowat alles is hier oud." 

"Aaaaah!" gilt ze. Het gevoel dat iemand ijskoud water over haar heen heeft gegooid, maar dan tien keer erger ging door haar lichaam heen. Een verschrikkelijk gevoel dat ze liever nooit meer wenst mee te maken. "Het... ging door me heen." Verward en een beetje geschokt laat ze zich op het bed vallen. Verschríkkelijk gevoel was dat.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Hij blijft Melody nog steeds met een grijns aankijken. Eindelijk een gesprekspartner in dit huis gevonden met wie hij kon lachen. Als ze vraagt wat Robertus met hem te maken heeft zegt hij rustig. 'Niet zoveel eigenlijk, alleen hebben hij en ik dingen met elkaar gemeen.'

'Ik probeer net als jouw zo lang als het maar kan hier te blijven.' 'Ondanks het feit dat er meer met dit huis aan de hand is, dan het oog toegeeft.' Want tsja, dat was de waarheid. 'En ik zou je niet weg willen hebben, daar ben je een te interessante gesprekspartner voor.' Na een kleine stilte zegt hij nog één ding. 'Ik vraag me wel af waar je vriendje Miles is gebleven?'


-----------------------------------


Hermelien-fan




Ooc; Voor degenen die het nog niet gemerkt hebben (geen idee of die er nog zijn :')) ; 

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Jullie hebben dingen met elkaar gemeen?" vraagt ze hem dan met een grijnsje. "Of verzamel jij soms ook appels?" zegt ze terwijl ze hem nog eventjes voor de grap onderzoekend aankijkt. "Of je hebt natuurlijk ook een obsessie met rare dingen... Of.. Tja, andere freaky facts?" zegt ze dan maar met een grijnsje.

"Je hebt gelijk denk ik.. Vallende kroonluchters, enge briesjes.. Er moet wel meer aan de hand zijn." vult ze hem aan. 

Melody moet weer eventjes grijnzen wanneer hij zegt dat ze een te interessante gesprekspartner is om kwijt te willen. Dan komt het onderwerp opeens op 'haar vriendje Miles'. Miles? Waar kwam die naam ha,- Ohja, die Miles! "Miles? Geen idee. Misschien is hij wel opgegeten door Casper het spookje." zegt ze dan. "Mijn vriendje Miles?" ze trekt even een bedenkelijk gezicht. "Die heb ik nooit gekend.. Bestaat er zo iemand?" vraagt ze hem met een grijnsje.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Het enige beetje Frans dat ik ken zijn de sonetten van Le Comte de Château de Belle Malefique." antwoordt Robertus fronzend, als Faith haar Franse kennis toelicht. Hij schuift het dressoir wat naar achteren en begint met zoeken.

Robertus kijkt geschrokken op als Faith gilt.
"WATTISSER?" roept hij paniekerig. Hij ziet Faith verstijven, en zich daarna op het bed laten vallen. Mejuffrouw Frans kwam langs.
"Oh, als dat alles is," zegt hij opgelucht, en hij draait zich weer om om verder te zoeken. Meteen beseft hij dat dat heel lullig moest klinken. "Ik bedoel, het is een afschuwelijk gevoel, maar... eh..."
Hij zwijgt en gaat verder met zoeken. Hij doorzoekt de laatjes van het dressoir, die voornamelijk gevuld zijn met stof. In het tweede laatje van onderen ziet hij een scharniertje, en na een beetje stofvegen ook een klein hendeltje. Hij rijkt ernaar uit.

Als hij aan het hendeltje trekt, onthult zich een verborge vakje. In het vakje ligt een gebarsten handspiegeltje. Robertus pakt het eruit en bekijkt het zorgvuldig. Achterop staat een kleine inscriptie.
J. FillemondeRobertus draait zich weer met de rug naar het dressoir en kijkt rond in de kamer.
"Maadeemwassèl Fillemonde?" roept hij. "Wie want toe talk. Eh, èssekuh sju peuw-"
"Doe geen moeite,"
Robertus draait zich om; de geest zweeft achter hem.
"F-Fillemonde?" vraagt hij haar. De geest knikt zwijgend.
"Ik geloof dat je iets hebt wat van mij is," zegt ze met haar zachte, zweverige stem, terwijl ze knikt naar het spiegeltje in zijn hand.
"Ik zou je wat vragen willen stellen," antwoordt Robertus, het spiegeltje buiten de discussie houdende. Fillemonde glimlacht poeslief naar hem, en schudt zwijgend haar hoofd. Ze houdt haar hand afwachtend uit naar het spiegeltje.
"Het spiegeltje of heisa."


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison is net bezig de kick nog groter te maken door op het dak te gaan staan. Ze grijnst naar beneden toe, naar Finn als ze eindelijk ook staat. Ze zwaait vrolijk naar Lily toe als ze haar hoofd door het raam ziet steken. "Hey Lily, alles goed?" vraagt ze vrolijk. Ze geniet vrolijk van het uitzicht, tot dat Faith het natuurlijk weer verpesten moet. Van schrik schiet ze in de lucht en komt niet goed weer terug terecht op het dak. Ze gaat door haar voet heen en komt met haar arm pijnlijk op een punt. In een reflex grijpt ze met haar andere hand naar het dak toe en grijpt deze vast. Haar hart bonst in haar keel. Faith had gewoon beter moeten weten dan te schreeuwen. Ze bijt op haar lip om de tranen tegen te houden van de pijn in haar arm en voet.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Heb jij vijf minuten pech, hé. Hij steekt zijn tong terug uit naar Lily en grijnst dan.
Ik ben al voor je gevallen...
Hij droomt even weg in zijn gedachten tot hij doffe geluiden hoort.

Alles gaat in stroomversnelling:
Faith mept het raam dicht en Maddie verliest haar controle.
Hij kijkt op naar het dak en ziet Maddie met een pijnlijk gezicht in een rare pose zitten.
'Alles wel in orde?!'


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Als dat alles is?! Hij heeft dat waarschijnlijk nooit meegemaakt want dat gevoel is echt onbeschrijflijk, in de negatieve zin. Ze besluit er maar niet op te reageren als hij zowat begint te stotteren. Faith staat weer recht en heeft het gevoel dat ze zich net aanstelde. 

Ze kijkt zwijgzaam toe naar wat er afspeelt tussen Robertus en de geest, die blijkbaar Fillemonde heet. "Uh, vragen stellen?" fluistert ze niet-begrijpend. Ze heeft geen idee waar hij het over heeft, zij wil dat ook maar met een doel; een boek over schrijven. Maar wat wil hij nou vragen.

Niet wetend wat er buiten aan de hand is met Madison, kijkt ze gefascineerd toe. "Ga je haar jeweetwellen?" vraagt ze, vermoedend dat hij wel door heeft dat ze bedoelt of hij de geest nu gaat 'wegjagen'. Dat is immers zijn beroep. En dit zou voor haar een once-in-a-lifetime-experience zijn.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Jeweetwellen?"
Robertus kijkt om met een WTF-gezicht, en de geest giechelt weer. "Eh, nee... denk ik..."
Jewéétwellen? Hij schraapt zijn keel en wendt zich weer naar de geest met een hoe-dan-ook-gezicht. 
"Wat is er gaande in dit huis?" vraagt hij Fillemonde recht op de man af. De subtiele glimlach op haar gezicht verdwijnt, en ze kijkt zuur.
"Ik zou niet weten waar je het over hebt," antwoordt ze.
"Er zijn drie mensen dood!" roept Robertus geïrriteerd. Geesten waren ook maar mensen, maar hij kon er niet tégen als ze niet meewerkten. Hij zag de geest boos worden.
"Sorry, meneer... Janszoon, was het? Ik voel op dit moment niet echt de drang je zomaar over vanalles te vertellen."
Ze gooit haar neus arrogant in de lucht, en staat op het punt weg te zweven.
"Oh, wat heb je te verliezen!" verzucht Robertus geïrriteerd. Oeps. Dat had hij beter niet kunnen doen. De geest kijkt ziedend en beledigd naar hem om.
"Precies!" krijst ze hysterisch, "Wat heb ik te verliezen? Ik ben dood, DOOD HOOR JE ME?"
Fillemonde begint hysterisch rond te zoeven, en de laatjes en deurtjes beginnen weer te klepperen.
"Het spijt me!" roept Robertus geschrokken, en hij houdt het handspiegeltje voor zich als een soort amulet. Hij wist dat de dood gevoelig lag bij geesten, hoe had hij daar zo tactloos mee om kunnen gaan? Hij ziet Fillemonde hysterisch naar het spiegeltje grijpen. Hij huivert als ze dwars door hem heen vliegt. Verschrikkelijk, als ze dat doen, maar hij moet ermee leren leven. Hij deinst achteruit, maar als hij dichtbij het raam is, struikelt hij over een plooi in het tapijt. Hij valt naar achteren, en het spiegeltje valt uit zijn hand, het raam uit. Fillemonde scheert er gierend achteraan. Robertus trekt zich op aan de vensterbank, en ziet het spiegeltje op het dak naast Finn en de hangende Madison liggen.
"Hé!" roept hij snel. "Pas op voor die geest! Finngeval, zorg dat Madison niet valt op die manier!"
Oh, jee, dit wordt wat.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily kijkt even naar Finn die haar terug plaagt en steekt opnieuw haar tong uit. "Ik had het toch grappig gevonden!" Grijnst ze.

Ze smoort haar lach als ze Maddie hoort. Ze schudt haar hoofd als ze ziet dat ze boven op het dak staat. "Met mij is alles goed, maar zie maar dat jij niet van dat dak dondert!" Haar woorden zijn nog niet koud als ze ziet hoe Maddie schrikt en door haar enkel gaat. "Maddie!" Roept verschrikt, Gaat het?!" Roept ze ongerust naar boven. "Blijf daar, ik kom je halen!" 

Dan kijkt ze terug naar Finn. "Finn, ga al naar boven! Je bent dichterbij!" Dan trekt ze haar hoofd terug en rent naar de kamer het dichtste bij Maddie en rent daar naar het open raam. Dat dit de kamer is waar Faith en Robertus zitten, dat valt haar niet meteen op. "Kan je naar hier komen, Maddie?! Vraagt ze terwijl ze haar hoofd naar buiten steekt.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn knikt als hij Lily bezig hoort.
Hij zet zijn voet weer tegen de muur en klimt met enige moeite weer omhoog.
Finn klemt zijn hand rond de rioolpijp en klautert het dak weer op.
Voorzichtig gaat hij meer rechtop zitten en buigt lichtjes door zijn knieën.

Finn bijt op zijn lip terwijl hij naar Maddie toekruipt om daarna haar arm te grijpen.
Hij ziet hoe Lily haar hand door het raam steekt.
Op de achtergrond merkt hij Faith en Robertus op.
Nou, wat heeft Maddie een goede zus. Ze merkt het niet eens.
Dan schiet het door zijn hoofd dat dit tafereel er wel heel belachelijk moet uitzien.
Een meisje met een pijnlijk gezicht die wordt vastgehouden door een witblonde pummel die haast zijn broek aan het verliezen is. O waarom heb ik mijn riem niet aangetrokken? En ondertussen hangt nog iemand anders half uit het raam om hulp te geven.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Hehe, hij reageert nogal vreemd op haar vraag. Misschien snapt hij niet wat ze bedoelde... Maar veel tijd om erover te piekeren heeft ze niet als van het ene ogenblik op het andere Robertus de geest boos maakt en het spiegeltje laat vallen. Ze komt pas in actie als ze hem iets over Madison hoort zeggen. Vervolgens komt Lily door het raam gekropen. Faith vraagt zich af wat er allemaal aan de hand is, pas als ze bij het raam staat ziet ze Madison met een pijnlijk gezicht en Finn bij haar. 

Als Lily er niet had gestaan had ze waarschijnlijk meteen door het raam naar haar zusje gekropen. Bezorgd kijkt ze toe. "Ooooh, Maddie toch!" Met een moeilijk gezicht kijkt ze toe. "Finn, is ze ze ernstig gewond? Kan ze lopen anders kom ik zelf naar jullie toe." Als ze even achterom kijkt, ziet ze Robertus, ohja ze was de geest plots vergeten. "En wees voorzichtig, er dwaalt een geest rond!"


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison verschiet van kleur als Finn haar arm grijpt en ze nog meer pijn heeft erin. Pijnlijk jammert ze het uit. Ze legt haar arm tegen haar borst aan en zet haar niet pijnlijke voet op een volgende dakpaneel. Ze beweegt haar andere voet naar beneden toe maar ook deze doet te veel pijn met bewegen. "Het lukt niet," fluistert ze naar Finn toe. "De pijn is ondragelijk." Ze kijkt naar beneden toe en ziet daar Faith zitten. Ze schud met haar hoofd, dat het niet gaat.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kijkt Maddie medelijdend aan. Het arme ding.
Dan hoort hij de vraag van Faith en hij kijkt vlug op.
'Ze heeft pijn...Heel veel pijn.' Roept hij aarzelend als antwoord naar haar toe.
Hij stapt langzaam dichter naar Maddie toe en trekt ze meer beschermend tegen hem aan.
'Je zult toch even op je tanden moeten bijten, om te proberen aan het raam te geraken.' Fluistert hij haar kalmerend toe. 'Of wil je voor eeuwig op het dak blijven?'

Dan krijgt hij een idee en laat langzaam een hand zakken naar zijn broekzak. Algauw haalt hij er zijn toverstok uit.
'Misschien kan ik de pijn weghalen? Is het meteen een stuk makkelijker. Jij kiest... Niet dat ik een belabberde tovenaar ben!' Dat laatste zegt hij op een verdedigende toon.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily merkt aan Maddie's gezichtsuitdrukking dat ze teveel pijn heeft om tot bij het raam te geraken. Ze bijt op haar lip en neemt vluchtig de situatie op. 'Als ik daar en daar ga staan, dan moet ik in staat zijn om Maddie te helpen.' Schiet het door haar hoofd.

Zonder er verder bij na te denken, kruipt ze door het raam. Voorzichtig zet ze haar voeten neer en kijkt ze even naar Maddie en Finn. Een jaloerse steek trekt door haar heen als ze ziet hoe beschermend Finn doet bij Maddie. 'Doe normaal, Robins!' Spreekt ze zichzelf verwijtend toe. 'Maddie zit in de problemen, daarom doet hij zo.'

Lily mompelt wat en kruipt zo dicht mogelijk naar Finn en Maddie zonder zichzelf in gevaar te brengen. Voorzichtig laat ze zich zakken en kijkt naar de twee. "Ok, Maddie, je moet even op je tanden bijten, als je dat doet, zijn we hier zo weg. Geef je hand, ik trek je omhoog." Zegt ze rustig om Maddie niet meer schrik te doen krijgen. Ze weet echter niet wat Finn net gevraagd heeft aan Maddie en kijkt hen beiden afwachtend aan.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: ho, wácht - zitten Madison en Finn nou boven of onder Faith en Robertus? XDVeel oog voor Madison heeft Robertus eigenlijk al niet meer, als hij met zijn vuistjes voor zijn mond naar de handspiegel op de grond staart.
"Spiegeltje!" piept hij. Fillemonde zoeft nog altijd hysterisch rond. Na een tijdje beseft hij dat hij een tovenaar is, en pakt hij zijn staf. Hij moest eerst maar eens zorgen dat Fillemonde Madison niet lastig kan vallen.
"Accio handspiegel!"
Het spiegeltje vliegt omhoog in zijn hand. Robertus sprint naar het dressoir, gooit het spiegeltje erin en ziet Fillemonde terug door het raam vliegen en verdwijnen. Alles is stil. Hij kijkt eventjes teleurgesteld naar het spiegeltje - hij had de geest nog wel wat meer willen vragen. Maar dan loopt hij terug naar het raam en kijkt weer naar Madison.
"Levicorpus, misschien?" suggereert hij, als Madison te veel pijn heeft om op te staan.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: ze zitten boven, zei Jill (:

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith kijkt met een bedenkelijk gezichtje toe, ze moet alles op een rijtje zetten en zien hoe Madison te helpen. Maar door naar haar blijven kijken in pijn kan ze niet goed nadenken. Ze gaat weg van het raam en haalt haar eerste hulp kit weer tevoorschijn.

"Levicorpus gaat in dit geval waarschijnlijk niet helpen, zonder haar ergens tegenaan te stoten kan ze nooit tot bij ons komen." Faith gaat weer bij het raam staan. Ze overhandigt Robertus de kit. "Als ik boven ben, kan je me dit dan geven. Dan kan ik namelijk makkelijker klimmen." Met enige moeite komt ze aan bij Finn en Madison.

Met de kit in haar handen knielt ze neer bij Maddie en ziet haar gezwollen enkel en blauwe plekken bij haar arm. "Dit ziet er niet al te best uit," mompelt ze. Met wat spreukjes zorgt ze ervoor dat de pijn al heel wat draaglijker wordt en ze legt een verband om haar voet. "Je arm is gelukkig niet gebroken." Na een tijdje is ze klaar en omhelst ze bezorgd haar zusje. "Doe me dit nooit meer aan, oké?" zegt ze zachtjes en op een vriendelijke toon. "Je weet dat dit gevaarlijk is..."

Ze glimlacht naar Finn en Lily, ze zijn heel erg behulpzaam geweest. Daarna kijkt ze naar beneden waar Robertus in de kamer staat en steekt haar duim op als teken dat het goed gaat. "Nu moeten we je binnen zien te krijgen. Kan je op 1 voet steunen dan zullen we je ondersteunen en naar binnen helpen."


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison knikt en doet wat Faith zegt, al haat ze het om te doen wat Faith zegt. Ze heeft er altijd al een hekel aan gehad. Ze kan heust wel voor zichzelf zorgen! In de meeste gevallen althans. Na een tijdje flink door de zure appel heenbijten komt ze aan bij het raam en laat zich zo soepel als mogelijk door het raam glijden en beland keurig op 1 voet terecht. 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn zorgt er voor dat Maddie haar evenwicht kan houden en krabbelt ondertussen ook dichter naar het raam toe.
Hij glimlacht opgelucht als ze het raam bereikt en langzaam naar binnen klautert.

Hij wacht even tot ze goed en wel binnen is en tilt dan ook zijn rechterbeen op.
Voorzichtig klautert hij naar binnen toe en schuift dan het raam dicht.
Hij richt zijn blik dan naar Lily.
'Bedankt voor je hulp, ik had ook niets anders verwacht van jou.' Hij grijnst lichtjes en geeft Lily een knuffel.
'Ook al nam Faith de overhand.' Fluistert hij in haar oor.
Hij neemt dan een paar stappen achteruit.
'En nu ga ik een broeksriem halen.'  :')


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus knippert een paar keer met zijn ogen. Hij krijgt de kit in zijn handen gedauwd door Faith. Ze helpt Madison, die al gauw naar beneden komt, en al gauw volgt Finn ook. Wat voelt Robertus zich toch weer heerlijk behulpzaam. Hij schraapt eventjes zijn keel, stopt zijn handen in zijn zakken en kijkt dan met een ladiela-houding de kamer rond. Niemand die kleine Bertje opmerkt, houden zo... fluiterdefluit...

"Dus..."
Eigenlijk wil hij heel sociaal zijn en vragen hoe het met Madison gaat, maar hij bedenkt zich en acht zijn onopvallendheid net ietsjes belangrijker. Het ging vast wel goed. Hij kijkt op als hij een zachte bons hoort. 
"Wat is dat?" vraagt hij zich hardop en fronzend af. Maar als het dan weer stil is, haalt hij zijn schouders op en besluit dat het niets was.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily trekt even een gezicht als ze van niemand een reactie krijgt. Faith komt dan ook het dak opgekropen en geneest Maddie een beetje en neemt Maddie mee. 

Lily kruipt dan maar achter Finn aan naar het huis toe. Ze kruipt voorzichtig terug door het raam naar binnen en wordt dan aangesproken door Finn. Ze glimlacht als ze hem hoort. "Dat is graag gedaan..." Zegt ze en glimlacht lichtjes als ze de rest van zijn zin hoort. "Ik overleef het wel." Fluistert ze zachtjes en geeft hem een knuffel terug. 

Ze smoort haar lach als ze Finn hoort zeggen dat hij een riem gaat halen. "Doe dat, voor je je broek kwijt bent." Grijnst ze en trekt plagerig aan zijn broek alsof ze hem gaat aftrekken.

Dan hoort ze Robertus en kijkt lichtjes om. "Wat hoorde je, Robertus?" Vraagt ze, lichtjes nieuwsgierig.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kijkt even zwijgend naar de rest van de groep tot Lily hem beantwoordt.
'Hey!' roept hij ontzet gespeeld als ze aan zijn broek trekt. 'Je hebt daar geen zaken.'
Hij steekt zijn tong uit terwijl hij zijn broek weer beter optrekt.

Finn wil net de kamer verlaten als Lily iets vraagt aan Robertus.
'...Ik was dan toch niet de enige die iets hoorde.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Het was vast niets," zegt Robertus, het geluidje achteloos wegwuivend. Hij staat op het punt weg te gaan, als hij het nogmaals hoort. Hij kijkt omhoog, en concludeert dat het uit de bibliotheek moet komen. Zijn rechtermondhoek krult lichtelijk om, en hij keert zich weer naar de aanwezigen.
"We zóuden het uit kunnen zoeken..." zegt hij dan. Heel gevaarlijk klonk het niet. Waarschijnlijk was het gewoon een gevallen stapel boeken. Hij blijft staan in de deuropening en kijkt de rest afwachtend aan.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily grijnst lichtjes als ze Finns reactie hoort. 'Wacht maar, ventje. Een van deze dagen ben je je broek nog eens kwijt.' Een kleine grijns nestelt zich rond haar mond. 

Maar ze wordt dan terug serieus als ze Robertus hoort. Maar dan horen ze het geluid opnieuw. Lily trekt een wenkbrauw op en kijkt naar boven. "Dat is de bibliotheek... Toch?" Vraagt ze met een kleine twijfel. Robertus stelt dan voor om te gaan uitzoeken wat het was. Lily knikt lichtjes, er is vast een logische verklaring voor. Er moet toch iets zijn met een logische verklaring? 

Lily twijfelt even maar loopt dan toch naar Robertus toe. "Ik ga met je mee." Zegt ze en probeert geen aarzeling te laten doorklinken in haar stem.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody denkt nog eventjes na over rare gewoontes van Robertus die Martin ook zou kunnen hebben, maar veel verder dan de appels komt ze niet echt. Misschien dat hij ook een hele goede vriend van Casper was? Of hij las natuurlijk ook bloedzuivere boeken met bloedzuivere bladzijden. :')

Melody kijkt Martin nog eventjes met een grijnsje aan en kijkt dan eventjes om zich heen. Het was wel degelijk rustig hier. Waar was de rest eigenlijk? "Of ze wouden allemaal te graag een leuke grafsteen, of ze zijn zich op een andere manier aan het vermaken hier." gaat het in haar hoofd om.

Dan springt Melody op van de bank waar ze op zat en trekt ze Martin aan zijn hand mee omhoog, van zijn zitplaats af. "Tijd om even op onderzoek uit te gaan." grijnst ze. "En dan kunnen we ondertussen wel even een theorie bedenken over waar die ene.. Miles.. gebleven is."

Melody laat z'n hand vervolgens weer los en loopt vast de livingroom uit op haar gemakje, zodat Martin haar wel bij zou houden. Samen lopen ze naar boven toe. "Hij zou een leuke grafsteen gewild kunnen hebben, verzopen kunnen zijn in de vieze drek die uit de kranen druipt.. of hij zou verdwaald kunnen zijn in het huis. Wat denk jij?" vraagt ze hem ondertussen.
Samen lopen ze richting de al drukke kamer van Robertus, waar Robertus, Finn en Lily alweer wat verder van Faith en Madison staan. Ze kijkt Martin eventjes aan en loopt dan richting hun, waarbij ze de laatste gedeeltes van het gesprek opvangt.

"Gaan we op avontuur uit?" vraagt ze dan met haar meest onschuldige blik. "Of waar gaan we heen?" vraagt ze dan met een grijnsje.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kijkt zwijgend omhoog naar het plafond als het geluid opnieuw meester over hen maakt.
Dan kijkt hij naar Robertus die het woord neemt.
Tjees, wat kan die gast raar uit de hoek komen.
Maar langs de andere kant vind Finn ook dat Robertus iets speciaals over hem heeft, wat het boeiend maakt.

Hij kijkt opzij naar Lily als ze een stap naar voor zet en zegt dat ze mee wil, al dan niet met een aarzeling.
Algauw springt  Melody bij met een en al plezier in haar stem.
'Dan ga ik ook mee.' Hij grijnst lichtjes. 'Maar nu ga ik toch eerst en vooral een riem nemen. Tenzij jullie perse gebrand zijn op mijn konijntjes-boxer.'


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Het uitzoeken? Oeh dat klinkt interessant, een evil grijns verschijnt op haar gezicht. "I'm in!" Ze zet zich bij het groepje vrijwilligers en kijkt dan even achterom naar Madison. "Rust jij maar goed uit,het heeft tijd nodig om te genezen." Het is duidelijkin haar stem te horen dat dit geen verzoek is, maar dat ze het echt meent. Ze wil niet dat Maddie iets overkomt en zeker niet na wat er net is gebeurd.

Faith glimlacht naar Melody. "Altijd." Wacht even... daar heeft Mel wel een punt. Waar kwam het geluid vandaan, want zelf heeft ze er niet echt op gelet. Ze knikt in de richting van Robertus. "Dat moet je aan hem vragen."


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kan een zelfvoldane glimlach niet onderdrukken als hij al gauw zo'n beetje het hele gezelschap aan zijn kant heeft. Wow - zelfs Melody. Al heeft Robertus een beetje het idee dat ze geen flauw benul heeft van het feit dat ze nu hém zou volgen. 

"De bieb," zegt Robertus schouderophalend, alsof het vanzelfsprekend is. Hij maakt nog een soort wenkend knikje met zijn hoofd voordat hij zich de gang op waagt, en hij loopt naar boven. Hij loopt zo stil mogelijk, en spitst zijn oren. Daar hoort hij weer die doffe dreun. Hij duwt voorzichtig de deur naar de bibliotheek open.

Hij kijkt wat rond, maar het blijft voorlopig een tijd stil. Bijna teleurgesteld en geïrriteerd wil hij eigenlijk alweer weggaan, als hij het weer hoort. Opgewonden loopt hij naar de plek waar het vandaan komt. 

Achter in de bieb staat een grote, gesloten kast. Hij laat zijn vingers over de deur glijden... Baf. Daar was het weer. Bij die bons lijkt het deurtje bijna uit zijn scharnieren te vliegen.
"Ah!" roept Robertus verrukt. "Een boeman! Je leert iemand pas echt kennen als je diens grootste angst gezien hebt...'
Gefascineerd laat hij zijn hand telkens weer over de kast glijden, alsof hij hem aait. Het was hem nog nooit gelukt er eentje te vangen, wat hem best ergerde. Want hoe moeilijk is het om een stel insecten te vangen? Zelfs als entomofoob?


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Martin nog even aan met een ga-je-ook-mee-blik, en loopt dan zelf vast achter de rest aan. Robertus scheen de leiding te nemen. Ha, Robertus! Kan je dat geloven?! Rober,- Well, het lijkt me nu wel duidelijk :')
Melody wil er net even een opmerking over maken wanneer ze alweer de bieb zijn ingelopen en bij de oorzaak van het geluid zijn beland.

Melody knikt eventjes grijnzend bij wat Robertus zegt. "Je hebt gelijk." stemt ze dan in, verwachtend dat Robertus haar waarschijnlijk raar aan gaat kijken omdat ze hem gelijk geeft. Maar wacht maar even, de opmerking was nog niet geplaatst. "Dus wat zal het zijn, Ró?" grijnst ze. "Een appel met een scalpel erin, boze spookjes, kapotte machines of libelles?" vraagt ze hem dan met een angelface.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Hij laat zich langzaam door Melody van zijn zitplaats aftrekken. Aangezien hij daar al die tijd al zat en zijn benen wou strekken. 'Gezellig' mompelt hij als Melody zegt dat ze op onderzoek gaan. 'En weet je nog steeds niet meer wie Miles is?'

Uiteindelijk lopen ze de trap op en dan zegt Martin weer is wat. 'Ik denk dat Miles verdwaalt is in het huis, aangezien het best wel groot is.' Wanneer ze Robertus, Finn en Lily alweer zien en ook Faith en Madison, luistert hij naar de laatste restjes van hun gesprek. Hij volgt Melody als ze met een ga-je-ook-mee-blik naar hem kijkt, want alleen achterblijven wil hij niet. Op naar het avontuur!


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith kan hem geen ongelijk geven. Maar ze betwijfelt het of iemand werkelijk bereidt is zich bloot te stellen aan een boeman. Iemands angsten leren kennen maakt hem meteen al heel wat kwetsbaar. En zo goed kennen  ze elkaar nog niet. Ze is er zelf nog nooit in contact mee geweest en ze weet niet eens of ze in staat is hem weg te jagen. Maar Faith is wel benieuwd hoe zoiets eruitziet

 "Ik gok op de libelles," fluistert ze naar Melody en grijnst lichtjes. Ze schraapt haar keel. "Voorzover de schokkende ontdekking." zegt ze met een kleine glimlach.  "Wie gaat de boeman wegjagen? Of niet..."


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn grist vlug een riem uit zijn koffer, aangezien ze toch in zijn, Martins en Robertus' kamer zijn.
Met een snelle beweging doet hij zijn riem aan en kijkt dan op naar de groep die nog binnen is.
We zijn best met veel. Hij kijkt even verwonderd en richt zijn blik dan op Maddie.
Stiekem heeft hij medelijden dat ze moet achterblijven van haar zus, zou ze wel luisteren?

Hij bijt op zijn lip terwijl Robertus als eerste de kamer verlaat.
'Wacht op m-' Hij zwijgt prompt als hij hen bezig hoort over een boeman dat zich in de gang bevindt.
Hmm, Finn, toch maar even wachten tot dat annoying ding weg is. Hij heeft er geen zin om zijn angst toonbaar te maken.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Dus wat zal het zijn, Ró?"
Het is Bertje, denkt hij kinderachtig geïrriteerd. De rest van de opmerking negeert hij voor het gemak maar eventjes. Hij weet zeker dat als hij daarop zou reageren, dat dat vast niet goed af ging lopen. 

 "Wie gaat de boeman wegjagen? Of niet..."
Robertus onderdrukt de neiging om enthousiast op en neer te gaan springen en zijn arm omhoog te houden. In plaats daarvan zegt hij zo cool mogelijk:
"Ik geloof niet dat de rest staat te springen -" Hihi, hij wel ^^ " - en daarom zal ik me aanbieden."
Wauw, wat maakt hij toch een groot offer. 

Hij laat zijn vingers nog eenmaal gefascineerd over de bonzende deur glijden, en staat op het punt hem open te trekken als hij eventjes twijfelt.
Wat als Jasprina er weer uit komt vallen? Precies zoals de vorige keer dat hij geconfronteerd werd met een boeman?
Welnee, vast niet. Zijn grootste angst móest entomofobie zijn. Bovendien was díe angst al jaren geleden bewaarheid. Nopes, het zou wel los lopen.

Hij kijkt nog eventjes vertwijfeld achterom, maar beseft heel goed dat Melody en Faith zijn grootste angst al kennen. Niet helemaal trots op dat feit, maar er wel meer door vastberaden, opent hij de kast.

Stomme boeman. Waarom zou je één angst nemen als je er ook twee kunt tonen? Zo gauw als hij de deur opent, komt een jonge vrouw met bruin haar uit de kast vallen. Uit haar ogen, oren en mond komen de vreselijkste insecten kruipen. Geschrokken springt hij achteruit, met stomheid geslagen. Als hij enigzins over de schrik heen is, trekt hij zijn staf.

"Ridiculus!"
Jasprina verandert in een mannequin, en de insecten veranderen in gummybeertjes. Robertus staart naar het tafereel - dat naar zijn mening alles behalve grappig is - en haalt eventjes diep adem. Hij zwaait zijn staf, en de boeman maakt een akelig klinkend plopgeluidje en verandert in zwarte rook, die vlug de kast weer in vlucht. Hij zou later wel met het beest afrekenen.

"Nou, dat was verrassend," zegt hij met een dappere glimlach tegen de rest. Hij had veel verwacht. Maar niet dat.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody grijnst naar Faith wanneer ze ook instemd bij de libelles. Dan besluit Robertus ook nog eens om de boeman aan te gaan pakken. Melody's dag kan nu niet bepaald meer beter worden, fantastisch.

"Ik denk dat je gelijk hebt.. Miles, dat was toch dat ene schoothondje geval?" grijnst ze nog tegen Martin. Miles kende ze nog wel ja. Maar dan gebeurt het hele incident met de boeman van Robertus. Melody zakt haast ineen van het lachen. Van het moment dat ze Robertus' gezicht zag - die blijkbaar iets anders verwacht had - tot op het moment dat de boeman veranderde. And guess what? Ze zaten er ook nog dichtbij ook met de libelles! Stilletjes probeert ze zich in te houden.

Robertus schijnt er tevreden mee te zijn en ze kijkt hem met een grijns aan. Dan loopt ze naar hem toe en geeft ze hem een schouderklopje terwijl ze telkens weer terug moet denken aan het tafereel. "Well done, Robertino." grijnst ze. "Dat insectengedeelte, okay.. Maar wat was de rest van dat rare.. tja, wie of wat was het eigenlijk? Het zag er niet bepaald smakelijk uit." grijnst ze.

"Zit het er nu trouwens al op, of wat wil je daarmee gaan doen?" knikt ze dan naar de kast. "Dat het avontuur er al zo snel op zit.." Okay, dat filmpje moest dus nu meteen uit haar gedachten verbannen worden, anders zou de hele dag nog niet normaal kunnen doen. Maarja, wat is normaal? Robertus heeft in ieder geval al veel laten zien, en veel normaals zat er nog niet tussen, wat blijft er dan nog over.

"Oooh, Robertje toch.." zucht ze dan. "Je hebt m'n dag weer helemaal goed gemaakt."


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison slaat boos haar armen over elkaar heen als Faith voor haar beslist dat ze niet mee mag. She wish! Madison wacht tot iedereen de kamer heeft verlaten en hinkelt dan naar de deur toe en volgt hun zo stil mogelijk. Bij de bibliotheek aangekomen ziet ze hun stil staan en snel hinkelt ze dichterbij om te allemaal beter te kunnen zien. Ze heeft de boeman echter net gemist, maar kan het wel uit de woorden opmaken dat er een boeman is. Dat zou Faith pas goed van pas komen, die zou vast wel Madison's grootte angst willen weten, aangezien ze soms echt onhandelbaar is. Nieuwsgierig komt ze steeds dichterbij en vergeet ze dat Faith haar verboden heeft mee te gaan en om te rusten.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt zuur als hij merkt hoe Melody hem glansrijkt uit staat te lachen. Hij voelt zich alsof hij op het punt staat de hele boel bij elkaar te schreeuwen uit ergernis en vervolgens mokkend op zijn kamer te gaan zitten. Maar dat doet 'ie niet. Hij is een volwassen vent. Echt wel. 

Hij veegt zijn schouder geïrriteerd af als Melody hem een schouderklopje geeft. Hij heeft de grootste spijt van zijn actie; hij had niet zo laks moeten zijn. Nou kon hij er natuurlijk op rekenen dat ze wouden weten wiens lijk er zojuist uit de kast viel.

"Oooh, Robertje toch... Je hebt m'n dag weer helemaal goed gemaakt."
Robertus is het zat. Híj zou eens iets hebben om zich om te verkneukelen. Hij trekt de deur van de kast weer open, en Jasprina's lijk komt er nogmaals uitvallen. Ruw pakt hij Melody bij de armen en duwt haar voor de boeman. 
"Eens zien hoe jíj reageert," fluistert hij woedend in haar oor, terwijl hij haar stevig vasthoudt.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn blijft aarzelend op een afstandje staan en houdt de rest in de gaten.
Met een verschrikt blik kijkt hij toe als er iets engs uit de kast valt en er vieze beesten uit haar mond komen.

Hij ziet hoe Robertus verstrakt en dan zich uiteindelijk herpakt om zijn boeman aan te pakken. Algauw smakt de kastdeur weer dicht.
Dan hoort hij de zin van Melody.
'Ah, doe niet zo naar...'
Ze hadden hem niet opgemerkt tijdens Robertus' actie en daar is hij stiekem blij om.

Hij ziet hoe Robertus bijna op ontploffen staat maar de grootste moeite doet om niets te laten blijken. Damn, Finn zou allang als een gek tekeer zijn gegaan tegen irritante kindjes als Melody.
Hij grijnst onwillekeurig als hij Robertus' actie ziet.
Dit zal nog wat geven.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody wil net nog een opgeluchte zucht slaken omdat ze eindelijk uitgelachen is, wanneer Robertus haar opeens ruw bij de armen pakt. Melody weet even niet wat haar overkomt wanneer ze opeens weer Robertus' gezicht herinnert, maar dan overkomt haar zelfs iets ergers dan dat. Opeens staat ze voor de boeman, die nog even de vorm van het vage insectenlijkendingetjesvorm heeft. Haar grijns verdwijnt al snel van haar gezicht wanneer ze zijn woorden hoort en merkt dat hij haar stevig vasthoudt.

Melody probeert nog even los te komen uit de handen van Robertus, maar zonder enig succes. Dan geeft ze zich maar over en recht ze haar rug om haar grootste angst onder ogen te komen.

Melody staakt verstijfd haar pogingen om los te komen wanneer er een gigantische clown op haar af komt lopen met de meest bloedrode neus die je ooit in je leven gezien hebt, met de meest enge grijns op z'n gezicht. Misselijkmakende ogen staren haar aan, waarvan er zelfs eentje uit z'n oogkas ligt. Het normale rood om zijn mond heen druipt van het bloed en het lijkt zelfs of de striem rood op z'n hals komt doordat zijn kraag teveel gekneld heeft. Was dat maar zo. De clown ziet er moordlustig uit en zijn rode haren staan furieus omhoog.

Melody probeert wat naar achteren te lopen, maar aangezien Robertus haar nog goed vasthield en blijkbaar niet van plan was los te laten, lukte dat zelfs niet.
Ze besluit dat ze het beste kalm kan blijven, dus haalt ze even diep adem. Als die flutvent van een Robertus haar nou los zou laten, was ze meteen van dit enge vieze tafereel af.
Melody rukt dan ineens haar rechterarm uit Robertus' greep, waarna ze snel haar stok pakt en snel een beeld in gedachten neemt. "Ridiculus!" roept ze dan vol overtuiging, in de hoop dat het ding weg gaat.

Het tafereel van de moordlustige clown verandert al snel in een clown die ongemakkelijk op een eenwielertje rond probeert te fietsen, terwijl zijn hoofd is verandert in het hoofd van Robertus - met grote ogen en een verbaasd gezicht -, die opeens is begonnen met het ongemakkelijk jongleren van het ene oog dat eerst uit z'n oogkas hing, en met de rode appel met een scalpel erin van Robertus. Ah, kijk eens! Daar kon ze dan weer wel om lachen. Een voorzichtig grijnsje komt weer op haar gezicht te staan.

Robertus had haar dan wel even flink beetgenomen, maar op deze manier had ze hem toch wel weer terug kunnen pakken. Er was immers niks anders grappiger dan het hoofd van Robertus die zijn boeman zag.

ooc: This is 


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonVeel lachen kan Robertus niet, als Melody met haar grootste angst geconfronteerd wordt. Misschien dat hij zelf stiekem ook clowns wel een beetje eng vond. Hoewel Melody het wel heel bont maakt. 

Zijn grip op Melody verslapt enigzins, gelijdelijk met zijn woede. Neemt niet weg dat hij nog steeds boos is, maar hij komt enigzins tot bedaren. Ho, wacht.

Zijn gezicht vertrekt als de boeman in hem verandert. Hij staart verbluft naar het idiote ventje met zijn hoofd, en zijn woede begint weer terug te komen. Hij duwt Melody geïrriteerd van zich af.

"Zoek het zelf maar uit met dat ding," snauwt hij geïrriteerd, en hij loopt weg, opweg naar zijn - en Martin en Finns - kamer. Hij heeft het eventjes niet meer, en besluit stoom af te blazen. Onderweg naar beneden ziet hij door een deuropening in een tweede woonkamer een grote vleugel staan, en hij besluit liever daar af te koelen. Hij duwt de deur enigzins nieuwsgierig open, en na een beetje rondgesnuffeld te hebben, neemt hij plaats achter de vleugel en begint één van de sonetten van Le Comte te spelen, om een beetje tot rust te komen. Stom mens, denkt hij geïrriteerd terug aan Melody. Stom stom stom stom mens. Bah.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody wordt opeens weggeduwd, verwoed kijkt ze om naar Robertus. Hoho, eerst haar in een te stevige greep vasthouden en haar voor een boeman duwen, en vervolgens wordt ze als het ware weer weg gesmeten. Well.. eigenlijk zou ze hem geen ongelijk kunnen geven, maar geef toe; dat tafereel was gewoon grappig. 

Dan loopt Robertus maar weg en laat de rest achter. Oops? Melody kijkt eventjes naar haar boeman - ofja; naar Robertus II dus, en dan eventjes ongemakkelijk naar de rest. "Ik ga wel even kijken." verzucht ze dan. Straks zou iedereen haar nog dood willen hebben, en dan was ze waarschijnlijk sneller haar hoofd kwijt dan als het aan Abott lag. Daarom offert ze zich maar op. "Regelen jullie dat ding maar af.. Pas wel op, hij kan elk moment weer veranderen." mompelt ze. "Dat klinkt redelijk goed." mompelt ze dan, om maar niet meteen te beginnen en het voorzichtig aan op te bouwen.

"Ik weet het; je wilt liever niet met mij alleen in een ruimte zijn." begint ze dan. Oke.. En toen? "Maar ga nou niet meteen weg." God, wat was ze hier slecht in.. logisch dat ze meer van de sarcastische opmerkingen was. "Well.." mompelt ze dan, hem eventjes aankijkend. Dan houdt ze haar mond en wacht ze maar tot hij iets heeft gezegt, wie weet zou hij zelfs overwegen om uit het raam te springen als hij de deur niet kon nemen om te vluchten van haar.

"Schreeuw maar tegen me, scheld me maar uit, laat al je detectors op me af." zegt ze dan met een heel licht glimlachje om haar lippen. "Maar negeer me niet, want daar kan ik niet tegen."

ooc: Oh god, m'n posts blijven maar lang xD En het leek zo kort *puppy eyes*
ooc2: Oeh, in die laatste alinea lijkt Mel wel van vlees en bloed.. Haast menselijk. :')
ooc3: *schopt iedereen naar het reactietopic* ^^


-----------------------------------


Moniek




OOC: Sorry voor mijn inactiviteit, maar nu school is afgelopen heb ik alle tijd voor HM ^^ Ik volg het niet meer helemaal, maar ik probeer maar wat.

http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Clive zit rustig in de woonkamer boven als hij ineens rumoer hoort komen vanuit de bibliotheek. Hij loopt erheen en ziet een aantal mensen daar staan, Melody lijkt bezig met een boeman aan het "Ridiculus" te horen. Dan ineens lopen Robertus en Melody weg terwijl de rest daar nogsteeds staan met die boeman.

'Eh, wat is hun probleem, bang voor een boeman? Gaat iemand dat ding nog wegdoen of wat?' vraagt hij, aan niemand in het bijzonder. Hij kijkt even naar het ding wat er vreemd uitziet met Robertus' hoofd op een eenwieler en tegelijkertijd vraagt hij zich af hoe het kan dat mensen bang zijn voor clowns.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus plingelt rustig verder. Het trieste melodietje (Melodytje XD *lol*) werkt inderdaad rustgevend. Hij hoort de deur zachtjes sluiten, en hij krijgt het akelige gevoel dat hij al weet wie het is.

"Dat klinkt redelijk goed."
"Dank je," bromt Robertus bijna onverstaanbaar. Zo gauw hij de aanwezigheid van Melody opmerkt, slaat hij elke noot - zonder dat hij het doorheeft of bedoelt - harder en venijniger aan. 

"Ik weet het; je wilt liever niet met mij alleen in een ruimte zijn."
Jij helderziende, galmt het geïrriteerd door zijn hoofd.
"Maar ga nou niet meteen weg."
Ladiela, ik hoor je lekker toch niet.
"Schreeuw maar tegen me, scheld me maar uit, laat al je detectors op me af. Maar negeer me niet, want daar kan ik niet tegen."
Pling. Er klinkt het geluid van een knappende snaar, en de laatste toets die hij aanslaat is lam. Geweldig. Brilliánt, Robertus, je hebt de piano gemold. Hij zucht eventjes en keert zich naar Melody.

"Wat wíl je van me?" vraagt hij dan. "Mijn levensverhaal? Een liefdesverklaring? Vergiffenis?"
Wauw, dat laatste kwam er bijna vreemder uit dan de voorgaande. Hij tikt met zijn staf op de kapotte toets en speelt zachtjes een rustiger deuntje. Bah, wat walgt hij eigenlijk van dat mens. Waarom kwam Faith hem niet opzoeken? T_T
Ooc: ROFL, ik kon het niet laten :')


-----------------------------------


miss_sweet




(stiekem wil melodietje een liefdesverklaring) xD

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Boeman komt, boeman gaat, komt weer en is eindelijk weg. Af en toe lacht Faith bij de komische voorstellingen, maar blijkbaar vindt Robertus het minder grappig. Net als ze twijfelt of ze hem achterna moet gaat Melody hem al achterna, dat is misschien beter.

Door die hele chaos merkt ze haar ongehoorzame zusje nu pas op die er stilletjes bijstaat. "Madison," zegt ze kil. "Had ik je niet gevraagd in de kamer te blijven en te rusten."  Ze neemt de moeite niet eens om boos te worden, het heeft toch geen zin luisteren doet ze toch niet. Ze snapt niet waarom Madison het vertikt om naar haar te luisteren, eerst domweg het dak opklimmen waarvan ze amper iets heeft gezegd omdat ze het gevoel had dat Maddie nu wel haar lesje had geleerd. Maar soms kan ze zo ongehoorzaam zijn dat Faith beseft dat het geen nut heeft om te roepen of te tieren.

Ze zucht diep. "Oké, Clive. Als jij zo dapper bent, mag je het van mij proberen weg te jagen." Ze is een beetje boos en daarom kwam het er wat meer geïrriteerd uit dan ze bedoelde. "Laten we maar van dit ding afgeraken. Iemand enig idee hoe je een boeman definitief laat verdwijnen, want tot nu toe is hij telkens weer in de kast gekropen."


-----------------------------------


Hermelien-fan




ooc: Geef toe; Robertus smacht gewoon naar Mel 
http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody blijft staan waar ze staat wanneer hij zich omdraait, enkele meters van hem vandaan. Het lichte glimlachje verdwijnt weer wanneer ze merkt dat hij nog geïrriteerder is dan ze had verwacht. Ze slaakt even een zuchtje.

"Wat ik van je wil?" mompelt ze eventjes na. "Eigenlijk verlang ik zo erg naar je, begrijp je dat dan niet?" zegt ze dan, terwijl ze met haar ogen draait, terwijl hij zich weer heeft omgedraait en verder speelt. Liefdesverklaring? Pfuh. "Ik wil niks van je, ik hoef niks van je." zegt ze dan.

Okay, zou ze het doen? Zou ze doen waar ze eigenlijk zo van walgde? Melody zucht eventjes en slaat haar ogen ten hemel. Alles wat ze verder zou zeggen zou hem toch alleen maar geïrriteerder maken. Dan zou ze beter niks kunnen zeggen, maar dat was dan ook weer geen optie voor haar.
Melody zucht eventjes en besluit dan dat er nog maar een optie overblijft. Voorzichtig zet ze een paar stappen dichter bij de vleugel, en dus ook dichter bij Robertus. Okay.. Hoe deed je dit ook alweer? Alsof het al eeuwen geleden was.

"Vooruit dan.." gaat het in haar hoofd om met een zuchtje.

"Okay, ik had je niet zo moeten uitlachen. Na al dat gedoe en al met jou, kwam het er gewoon als een leuk schepje bovenop voor mij. Een soort slagroom op schepijs.. In dat opzicht snap ik eigenlijk ook wel dat je mij m'n verdiende loon moest geven, ieder ander zou dat gedaan hebben." zegt ze dan, terwijl ze aan een stuk door blijft praten. "Maar je zou toch echt moeten snappen dat ik toch aan iets moest denken om van dat.." haar stem blijft eventjes haperen bij de gedachte terug aan de enge clown. ".. tafereel af te komen." Okay, als dit al moeilijk genoeg was om te zeggen, hoe zou ze dan ooit over die angst heen kunnen komen. Never mind, dat moest even aan de kant gezet worden.

Melody is even stil en denkt er eventjes over na. "Ik vraag niet om vergiffenis. Je hoeft me ook niet te vergeven, dat ligt volledig aan jou." zegt ze dan. "Maar een beetje begrip is ook welkom." zegt ze dan. Hm. Misschien niet het juiste om te zeggen. "Ook al weet ik dat ik dat misschien ook wel eens kan tonen." geeft ze met tegenzin toe.

"Maar die gedachte terug aan dat.. die.." Weer dat beeld. Go away. ".. het was al moeilijk genoeg om er onderuit te komen." mompelt ze dan verstikt, zich niet eens afvragend of het wel verstaanbaar is.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily is Robertus en co gevolgd naar de bibliotheek waar ze de boeman te lijf moesten gaan. Lily voelt er persoonlijk niet zoveel voor om zich meteen zo kwetsbaar op te stellen door haar angst te laten zien en ze blijft op een kleine afstand. Ze ziet toe hoe eerst Robertus en dan, onder dwang, Melody de boeman te lijf gaat. 

Het hele gedoe eindigt ermee dat Robertus kwaad is omdat Melody hem eerst uitlacht en daarna omdat zijn hoofd op de boeman komt, of dat is toch op zijn minste wat Lily begrepen heeft. 
En dan komt daar plots Clive opgedoken die vraagt of nog iemand die boeman ging wegdoen... Tzou een gedacht zijn natuurlijk, maar Lily is niet zo gek om zichzelf aan te bieden. 

Onbewust doet ze dan ook een stap achteruit en botst tegen iemand op. Ze kijkt om en glimlacht schuldig als ze Finn ziet. "Sorry." Mompelt ze snel en kijkt dan terug naar de rest. Dan vraagt Faith of iemand weet hoe ze de boeman definitief moeten laten verdwijnen. "Met gelach... Toch?" Oppert ze voorzichtig. "En met ridiculus... Maar ik bied me niet aan, sorry!" Voegt ze er snel aan toe. "Mijn... spreukenwerk is niet alles." Verzint ze snel.


-----------------------------------


Moniek




http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Clive rolt met zijn ogen als niemand aanstalten maakt om hem te laten verdwijnen en Faith zegt dat hij het dan maar moet doen. Hij zucht even en stapt dan naar voren.

'Vrouwen... ' mompelt hij terwijl hij ziet dat de boeman verandert. Het is niet de eerste keer dat hij dit ziet, hij had het vaak genoeg moeten doen tijdens zijn Auror opleiding. Hij kijkt toe hoe de boeman verandert in een vrouw met een trouwjurk aan ("bindingsangst".. ik wist niet hoe ik het anders moest uitbeelden xD).

'Ridiculus,' zegt hij met zijn wand op de boeman gericht en kijkt toe hoe van de trouwjurk weinig overblijft en de boeman uitglijdt over wat er nog wel over is. Erg grappig vindt hij het niet, maar ach. Hij richt zijn wand een tweede keer op de boeman en laat hem vervolgens verdwijnen.

'See, zo moeilijk is het nou ook weer niet.' 


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: Ö Jullie hebben hem door, het is allemaal een zieke versiertruc, LOL *makes kissy-kissy-face*"Wat ik van je wil? Eigenlijk verlang ik zo erg naar je, begrijp je dat dan niet?"
"Dacht ik wel," zegt Robertus zachtjes, en er verschijnt een heel, heel hééél klein trekje om zijn mondhoek. Hij is wel degelijk verbaasd als Melody haar excuses aanbiedt, maar hij is eigenlijk nog te boos om daar enig blijk van te geven.

"Ik hoop dat het is doorgedrongen," zegt hij uiteindelijk, nog enigzins nors. "Natuurlijk snap ik dat je van dat ding af wou, maar als we het toch over begrip hebben; kán je het je voorstellen dat mijn hoofd op dat ding me nu niet bepaald vrolijk maakt?"
Het gaf hem wel enigzins voldoening te horen dat ze al nauwelijks over haar grootste angst kon praten.

Hij zwijgt een tijdje.
"Nou, laten we maar kijken of ze er geen zooi van maken," zegt Robertus dan na lange tijd. Hij staat op, en wacht eigenlijk niet op Melody. Hij loopt weer naar de deuropening van de bibliotheek en leunt erin. Hij kijkt toe hoe Clive - die kennelijk nog leeft - de boeman laat verdwijnen.
"Daar ga je nog last mee krijgen," zegt hij vanuit de opening. Tssk, onefficiëntie van onervaren mensen. Hij geeft zichzelf een mentaal schouderklopje, zichzelf voorhoudend dat hij toch lekker de expert is. =]


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Martin knikt nog eventjes gauw als hij de woorden van Melody hoort. 'Jup, Miles is dat schoothondje dat jouw de hele tijd achtervolgde.' Ladiedada en toen zag Martin ineens Robertus en Melody een boeman proberen te laten verdwijnen. Wat nou niet echt bepaald lukte.

Uiteindelijk ziet Martin hoe Clive het wel lukt. En langzaam loopt Martin naar voren,, zodat hij naast hhem komt te staan. 'Goed gedaan, alleen is trouwen echt jouw grootste angst?' 'Dat had ik niet verwacht.'

Ooc: Lol Gen, *wijst naar boven*


-----------------------------------


Moniek




http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Clive trekt even een wenkbrauw op als Robertus zegt dat hij daar nog last mee gaat krijgen. Last? Waarmee? Whatever, het maakt niet uit want vervolgens vindt Martin het nodig zich met zijn angsten te bemoeien. Hij rolt even met zijn ogen en kijkt hem dan aan.

'Oja, want het is natuurlijk véél normaler om bang te zijn voor onschuldige kleine beestjes als spinnen om maar iets te noemen, of clowns' zegt hij sarcastisch.

'So, wat gingen jullie eigenlijk hier doen in de eerste plaats? Gezellig met z'n allen een boek lezen?' vraagt hij, nieuwsgierig waarom iedereen hier eigenlijk was. Hij nam tenminste niet aan dat ze van plan waren hier een feestje te houden ofzo.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Het was het eerste wat in me op kwam." verdedigt ze zichzelf nog met een ^^"-gezicht als het weer over z'n gezicht gaat op de clown.

Dan zegt Robertus nog even iets en verlaat dan de kamer weer. Melody kijkt hem eventjes vaagjes na. Okay, was dat alles? Wow. Misschien moest ze eens vaker excuses aan gaan bieden, als het zo makkelijk verliep.

Zwijgzwaam volgt ze hem maar weer terug. Wat moest ze anders. De vleugel was niet bepaald spraakzaam. Eenmaal weer bij de bieb vangt ze weer alleen maar de laatste flarden op. Haar blik schiet even naar Robertus bij de opmerking van Clive, het ging immer om hun boemannen.

"Spooky geluiden, like always." zegt Melody dan, om haar aanwezigheid weer te laten blijken. Ze blijft wat uit de deuropening staan, daar staat immers Robertus nog. "Beetje avontuur, er valt niet anders te overleven hier." voegt ze er nog aan toe.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: het is avond en iedereen is bezig met zijn/haar bezigheden voordat het avondeten wordt opgediend, maar wat blijkt? Alle slaapkamers zijn op slot (geen enkel spreukje blijkt te werken) en niemand kan zijn kamer binnen (niet iedereen hoeft meteen halsoverkop naar zijn kamer te gaan hoor, het nieuws zal zich wel snel verspreiden ^^). 

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Yay, het is éindelijk weg. Ze voelde er niks voor om haar angsten even met iedereen te delen. Ze kijkt op als Mel en Robertje weet tevoorschijn komen en blijkbaar hun 'misverstanden' hebben opgelost, tenminste dat neemt ze toch aan.

Ze glimlacht even bij de spooky geluiden opmerking, eigenlijk wel grapig dat ze bij het minste geluid met zijn allen op onderzoek gaan. Maar het is in ieder geval beter dan te vervelen, hoewel ze genoeg actie heeft gehad voor een dagje. 




-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonNog steeds tamelijk geïrriteerd, hoort Robrertus Clives opmerking aan.
"Dus jij vind witte jurkjes werkelijk enger dan vieze 6-potige beesten met harige kaken en -"
Hij huivert zelf een beetje. 
Vreemd mens, denkt hij bij zichzelf over Clive. Hij besluit maar niet verder in te gaan op de boeman. De kans bestond dat de boeman terug zou keren, maar het kan Robertus eigenlijk niet veel schelen op dat moment. Hij draait zich om en loopt weg van het gezelschap.




-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png




-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily kijkt toe hoe Clive de boeman wegjaagt. Ze reageert niet als ze hem hoort. Ze loopt dan maar zwijgend terug de kamer uit. 

'Hmm... Hier ook geen Finn.' Schiet het door haar heen.

Ze laat zich in de zetel vallen met een diepe zucht. Ze kijkt even op naar de staanklok in de woonkamer en ziet hoe ze nog iets minder dan een kwartiertje heeft voor het eten opgedient wordt. Ze zal er niet om klagen, ze heeft best honger. "Weet er iemand wat we gaan eten?" Probeert ze de stilte te doorbreken, alhoewel ze niet weet of het haar in dank afgenomen zou worden. Wie weet wilden Robertus en Faith helemaal niet gestoord worden. Ach, ze zou het zo wel weten naargelang de reactie die ze krijgt. 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn onderdrukt een zucht terwijl het tafereel al een tijdje achter zich heeft gelaten.
Hij wilde niet weten of er nog meer boemannen in dit verrotte huis zitten.
Er was tenminste al eentje verjaagd. Hij haalt zijn schouders op en laat zijn handen in zijn broekzakken verdwijnen.

Terwijl hij vrolijk een liedje nurïet stopt hij voor zijn slaapkamerdeur en sluit zijn rechterhand rond de klink. 
Hij heeft zin om een badje te nemen. ^^
Finn duwt de klink naar beneden en geeft een duwtje tegen de deur.
Algauw trekt hij een gezicht als de deur geen kik geeft.
'Welke sukkel heeft de deur op slot gedaan?' Hij snuift diep en trekt zijn neus omhoog.
'...Alohomora.' Terwijl hij die spreuk zegt, geeft hij een fikse zwiep met zijn toverstok, als hij die heeft tevoorschijn gehaald vanuit zijn broekzak.
Hij grijnst lichtjes en begint een nieuwe poging.
Maar...De deur geeft opnieuw geen reactie.
'Great!' Roept hij met een geërgerde ondertoon.

Ontzet stormt hij de gang door en komt even later de woonkamer in waar Faith, Robertus en Lily zich bevinden.
Haast met een krankzinnig gezicht blijft hij in de deuropening staan.
Hij. Wou. Zijn. Badeend. NU! 
'Robertus...Heb jij toevallig onze slaapkamer gesloten?' Hij kijkt Robertus zo lief mogelijk aan.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Huh?"
Robertus schrikt op uit zijn starende trance, die - zonder dat hij het doorheeft - op Faith gericht was. Hij kijkt Finn fronzend aan.
"Hoe bedoel je?" vraagt hij dan. "Ik ben sinds vanmorgen niet in onze kamer geweest. ...Is er iets?" 
Hij kijkt Faith en Lily eventjes aan - geen idee waarom, alsof zij het mysterie van de sloten op konden lossen.

Hij maakt aanstalten om op te staan, maar heeft daar eigenlijk helemaal geen zin in, en blijft daarom zitten.
"Het zal vast meevallen," zegt hij, terwijl hij weer onderuit zakt in de stoel en trance raakt. Starend. Eh...


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith die nog steeds verdiept zit in haar boek, merkt amper de mensen op die langzaam de woonkamer binnenstromen. Pas als ze een vreemd gevoel heeft dat ze bekeken wordt kijkt ze op en glimlacht lichtjes bij het zien van de drie mensen. "Oh hey." Ze legt meteen haar boek op het tafeltje naast haar en besluit maar wat sociaal te doen. 

"Nee, geen idee," antwoordt ze Lil."Ik ben benieuwd, zolang het maar niet is zoals in die horrorfilms; een hoofd op de schotel ofzo want dan ga ik écht gillen."

Ze luistert licht nieuwsgierig naar het gesprek tussen Finn en Robertus. "Misschien moet je het maar eens aan Martin vragen," oppert ze. "Desnoods mag je onze kamr gebruiken als je je wilt opfrissen voordat we gaan eten," zegt ze vriendelijk. "Tenminste als Lily het ook niet erg vindt." Het is tenslotte ook haar kamer.

Faith kijkt even fronsend naar Robertus die nogal vaag bezig is. Ze durft hem bijna niet te storen, hij lijkt zo diep in gedachten verzonken te zijn. Ze moet onwillekeurig grijnzen als ze opeens de vreemde gedachte krijgt hoe hij zou reageren als ze hem zou porren. Zou hij gillen?


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg


Lils kan een kleine grijns niet onderdrukken als ze Faith hoort. "Inderdaad. Mijn honger zou meteen over zijn." Grijnst ze. 

Ze kijkt op als ze Finn hoort binnenkomen en over de deur beginnen. 'Gevonden.' Glimlacht ze lichtjes als ze Finn ziet. "Deur op slot? Dat is handig..." Reageert ze wat sceptisch. "Hebben jullie geheimen in jullie kamer, misschien?" Vraagt ze. 

Ze hoort Faith dan voorstellen dat Finn hun kamer wel even mag gebruiken. Lils knikt instemmend. "Doe maar, maakt mij niet uit. Zolang je je neus maar niet in mijn spullen steekt, Coolsaetje." Zegt ze met een plagerige ondertoon. "Of ik kom spoken vannacht." Grijnst ze. "Weet je onze kamer zijn?"


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn trekt een gezicht als Robertus van niets weet en lekker verder vaag gaat doen. Niet dan.

'Ja, ik kan het aan Martin vragen...Moet ik hem wel eerst vinden.' Hij onderdrukt een zucht.
Dan krijgt hij het voorstel van Faith dat hij hun kamer mag gebruiken.
'Jullie zijn schatjes, en nee Robins..Ik zal niet in je spullen neuzen' Bij dit antwoord grijnst hij mysterieus.
Hij neemt aanstalten om de kamer te verlaten. Maar nu heb ik wel Kwakkie niet.

Al slenterend loopt hij de trap op en komt even later voor de meisjes hun kamer.
Hij zet zijn hand rond de klink en duwt de deur open.
Finns ogen trekken open als ook deze deur geen kick geeft.
'What the *** is hier aan de hand?!'
Licht nijdig geeft hij een schop tegen de deur waardoor hij het algauw uitjammert en met zijn hand naar zijn voet grijpt.
Met een pijnlijk gezicht hinkelt hij de gang door.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody slaakt een zuchtje en draait zich dan weer om. Naar de kelder gaan had niet bepaald zin nu. Veel zin had ze ook niet echt om bij Robertus en co - vooral het Robertus gedeelte - te gaan zitten. 

Ze slaakt nog even een zucht en kijkt dan weer op haar horloge. Het was niet zo lang meer voor het avondeten. Dan toch maar naar de rest toe. Maar eerst gaat ze nog even langs haar kamer om zich op te frissen. Maar tot haar grote spijt en verbazing zit haar deur ook op slot. Zou het Madison zijn geweest?
Ach, dan maar geen verfrissing. Dus loopt ze weer terug, dit keer wel degelijk naar de woonkamer.

Daar kijkt ze ieder eventjes kort aan en gaat dan op een gemakkelijk stoeltje zitten, straks zou ze ook nog te lui zijn om op te staan. "Weet een van jullie waar Madison is? De kamerdeur wil namelijk niet open gaan." meld ze dan, geen idee hebbend dat de Finn en Robertus hetzelfde probleem al achterhaald hebben.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison loopt chagrijnig terug, als Faith boos op haar reageert. 'Madison doe dit, Madison doe dat,' denkt ze kwaad. Ze gaat op naar haar kamer toe en doet dan toch maar wat Faith haar gezegd heeft. Ze gaat op haar bed liggen en langzaam vallen haar ogen dicht. Blijkbaar was ze toch uitgeputter dan ze dacht.
"Als dit een grapje is, dan is het niet grappig!" schreeuwt Madison geïrriteerd door de kamer heen. Terwijl ze niet eens weet of iemand haar kan horen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody trommelt met haar handen een beetje op de onderkant van haar stoel. Ze moest toch echt eventjes naar haar kamer toe. Ze had ook niet bepaald behoefte aan wat gezelschap, een maal een excuus op een dag in de zoveel tijd was voor haar genoeg.

"Never mind, ik ga nog wel even kijken. Misschien dat ze al terug is." zegt ze dan maar, tegen niemand in het bijzonder.. ofja, iemand die wil luisteren dan.

Zachtjes neuriënd loopt Melody op haar gemakje terug naar haar kamer. Misschien dat Madison in de tussentijd was teruggekomen en de deur open had gedaan ofzo.

Eenmaal bij de deur trekt ze de klink weer omlaag. Zonder enig resultaat. Nog maals proberen dan. Dit keer wat ruwer. Nog steeds niet. Of de deur klemde, of Madison was niet langs geweest. Waarom had zij dan eigenlijk geen sleutel?
Melody slaakt even een diepe zucht. "Rotdeur." mompelt ze, waarna ze de klink heel vaak achter elkaar naar beneden duwt. Pfuh.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison's hart mist een slag als ze Melody aan de deur hoort. Ze kan niet horen wat ze zegt, maar de stem herkent ze! Dus Melody heeft haar opgesloten! Woedend slaat Madison tegen de deur aan, waardoor ze nu twee pijnlijke handen heeft. Stome rotkind! "Melody ik meen het! Maak die deur open!" schreeuwt Madison. "Je bent gewoon een egoïstisch wicht dat alleen aan zichzelf denkt! Heb je jezelf al genoeg geamuseerd?"


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt verschrikt op naar de deur als hij opeens terug begint te rammen. Right.. Dan hoort ze de stem van Madison. "Ah, vandaar."

Dan begint Melody te merken dat ook Madison de deur niet openkrijgt. En ze wordt al helemaal boos wanneer ze hoort wat Madison allemaal zegt. Geërgerd slaakt ze een zucht.

"What the.." mompelt ze wanneer ze uit is gesproken. "Luister eens goed jij!" schreeuwt ze dan terug. "Ik amuseer me prima hier, okay?!" begint ze te schreeuwen. "Maar waarom, vertel me nou eens, waarom zou ik iemand als jij willen opsluiten!" Okay, ze begon zich steeds meer aan alles te ergeren hier. "Dit is ook meteen de kamer van dat egoïstische wicht!" herhaalt ze dan de woorden van haar. Goed, als zij dat van haar vindt, okay. Ze mag vinden wat ze wil. "Waarom zou ik mezelf willen buiten sluiten!" huppakee, even een schop tegen de deur. "Stel je nou niet aan en doe die verdomde deur open!" roept ze dan nog geërgerder. "Ik hoef helemaal niks van je!" Waarom ins inhemelsnaam moest ze Madison willen opsluiten. Merlijns baard nog aan toe!


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: @Sad: ooooh, you can poke him *wenkbrauwwiebel*Robertus blijft rustig in trance zittend. Wat kijkt Faith hem nou weer raar aan? Alsof ze iets heel vreemds van plan is. Gehe. Dan beseft hij dat hij alweer veels te lang naar haar aan het staren is.
Kijk ergens anders heen, idioot, denkt hij bij zichzelf.

SuperMel komt net op tijd binnen om zijn aandacht af te leiden. Eh, superMel... Van die gedachte gaat hij spijt krijgen. 
"Madison? Eh, nee, geen idee... Is jullie kamer ook al op slot?" vraagt hij fronzend. Hij kijkt het gezelschap eventjes vragend rond. Als Melody dan weer opstaat en de kamer verlaat, staat Robertus ook op. Hij is nu toch wel een beetje nieuwsgierig.

Hij volgt Melody naar boven, en botst in het voorbijgaan bijna tegen Finn, die er bijzonder geïrriteerd uitziet. 
"Sorry..." zegt hij vluchtig in het voorbijgaan. Hij kijkt fronzend toe hoe Melody naar binnen probeert te komen, van een afstandje. Hij kijkt haar eventjes vreemd aan terwijl hij naar zijn eigen kamer loopt. Hij begint aan de deur te rammelen. Hij staakt zijn pogingen eventjes om zijdelings naar Melody te kijken, die er ook nog niet in geslaagd is om de deur open te krijgen.

Nou, als het niet op de normale manier lukte, moest het maar met grofgeweld. Robertus doet een stap naar achteren en trekt zijn staf.
"Bombarda Maxima!"
In plaats van dat de deur opgeblazen wordt, wordt Robertus zelf naar achteren geblazen door de deur. Hij knalt met een pijnlijke smak tegen de muur. Het hoopje dat Robertus heet schraapt zichzelf weer bijeen. Hij staat op, veegt wat stof van zijn hemd en kijkt dan tamelijk geïrriteerd naar de deur.

"Wat is dit nou weer?" vraagt hij zich geïrriteerd en hardop af.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Net als Faith zich lichtjes naar hem toebuigt en zich nog steeds afvraagt hoe hij zou reageren, komt Mel binnen. Damn :') "Nee, ik ook niet."

Als zowat iedereen de kamer verlaat, blijft Faith toch maar zitten. Het is vast een allemaal een grote grap om die kamers op slot te doen, het zal wel snel genoeg opgelost zijn. Maar als ze boven mensen hoort roepen en vervolgens een grote klap, besluit ze toch maar eens te gaan kijken wat er aan de hand is.

Ze ziet een nogal geërgerde Melody, Robertus en Finn. Uiteindelijk vraagt ze maar aan Mel. "Heb je Madison nog niet gevonden?" Twee kamers op slot? Stel je voor dat dat bij haar kamer ook het geval is. Ze gaat alle deuren van de slaapkamers die in de gang zijn af en probeert ze één voor één open te maken.

"Niks. Alles is op slot." 


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Kwaad schopt Madison terug, als Melody tegen de deur aan trapt. Fijn, een pijnscheut trekt door haar hele lichaam. Terwijl ze bijt op haar lip probeert ze de tranen tegen te houden, wat nog lukt ook. "Als ik de deur open kon krijgen, zou ik het doen!" schreeuwt Madison boos terug. De rest negeert ze maar. Ze is kwaad, dus ze vind dat ze het recht heeft om dingen te zeggen die Melody niet al te letterlijk moet nemen. Als ze echter hoort of er een explosie is aan de andere kant van de deur kijkt ze geschrokken op. "Wat was dat?!" Haar boosheid is met de schrik verdwenen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt verschrikt om wanneer er opeens een harde klap te horen is. Robertus had geprobeert de deur.. nouja; uit z'n scharnieren te halen, om het even vriendelijk over te brengen. Dan komt Faith er ook nog bij. "Madison is daar binnen." zegt ze dan kortaf. Ze had het er even mee gehad. "Ik denk dat je zusje wel wat hulp nodig heeft, ze zit opgesloten." zucht ze dan maar, om niet als de duivel uit de hoek te hoeven komen.

Zelf loopt ze naar Robertus toe. Ze kijkt even naar de deur. "What the.. Geen splinter beschadigt.." mompelt ze. Dan kijkt ze om naar Robertus. Zou ze moeten helpen? Naah. Ah kijk eens, de harde bikkel heeft zichzelf al overeind geholpen. "Gaat.." "het." denkt ze dan, terwijl ze de helft van haar zin inslikt. "Never mind." zegt ze dan snel.

Melody kijkt om naar Faith wanneer ze zegt dat alle deuren op slot zijn. "Great.. Wat heeft dit nou weer te betekenen." zegt ze dan.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Eventjes laat hij een zucht als hij Clive hoort. 'Alle angsten zijn niet normaal, zelfs de angst voor spinnetjes en trouwen.' 'Ik had het alleen niet verwacht van je, zoals ik al aangaf.' Langzaam draait Martin zich om en loopt dan richting de rijen met boeken.

'Wat is er in vredesnaam aan de hand met de deuren van onze kamers?' 'Want ik kom er niet in.'


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison schrikt als ze Faith's stem hoort. Zometeen ging ze weer een hele scene maken, want natuurlijk zou het haar schuld weer zijn. Boos schopt Madison tegen de kast aan, die van de opschudding open vliegt. Een hoog gilletje ontsnapt uit haar mond en zo snel ze kan hinkelt ze naar de deur toe en bonkt er hard tegen. "Laat me eruit!" schreeuwt ze angstig. Het beeld van Miles, die aan een roze sjaaltje van Melody terwijl zijn gezicht lijkbleek is, geen vraag daar of die wel echt dood is. Hard blijft Madison op de deur bonken, terwijl ze de pijn in haar handen negeert. "Laat me eruit!" roept ze nog een keer hysterisch.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: De ramen zitten ook vast zijn niet open te geraken ^^"

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

"Wat!" vraagt ze verbaasd. Ze schrikt als Madison opeens hysterisch begint te schreeuwen en krijgt bijna tranen in haar ogen. "Maddie!" roept ze door de deur heen. "Maddie, luister naar me. Blijf kalm, we proberen je er zo snel mogelijk uit te halen." Ze zucht even. "Denk eraan, het kon erger. Nu ben je tenminste in je kamer," probeert ze haar gerust te stellen. Zelf is ze minder gerust, ze weet dat Maddie claustrofobisch is. Maar dan krijgt ze plots een ingeving.

"Kruip door het raam en ga via het dak naar de tuin, ik zal je daar komen halen."


-----------------------------------


Moniek




OOC: Hoe zit t btw met de kamerindeling, want voor zover ik weet is Clive's roommate dood :')

http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Clive is rustig aan het rondspoken in de bibliotheek als hij besluit dat hij maar eens naar beneden gaat, ze zullen zo wel gaan eten. Als hij op de eerste verdieping komt, ziet hij allemaal mensen op de gang staan. Hij blijft eventjes staan en begrijpt al snel dat de deuren op slot zitten. Hij loopt naar zijn eigen deur en merkt dat dat inderdaad zo is. Hij probeert een paar spreuken om deuren te openen die hij tijdens zijn laatste opleiding heeft geleerd, maar zelfs de krachtigste die hij kent werkt niet. Door middel van nog meer gesprekken begrijpt hij dat Madison ergens in een kamer zit. Whatever.

'Ze verwachten toch zeker niet dat we vannacht in de woonkamer gaan kamperen ofzo hè?' mompelt hij, niet echt tegen iemand maar wel hardop. Hij zucht en leunt tegen de muur, wachtend tot er iets gaat gebeuren.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt verwilderd rond als hij Madison hysterisch meent te horen. Dan beseft hij pas wat Melody net zei.
"Z-ze zit opgesloten?" vraagt hij. Misschien moest hij de deur toch nog een keertje op proberen te blazen. Hij loopt naar de kamer van Melody en Madison.
"Achteruit," roept hij hard, zodat Madison hem ook zou horen. "BOMBARDA MAXIMA!"
BAM. Daar vloog Bertje weer naar achteren. Hij krabbelt nogmaals op. Wat ís dit? Hij kijkt rond, en dan naar de deur. Net zoals Melody net zei... de deur is intact...

Nou wordt Bertje boos. Hij begint met zijn schouder tegen de deur te bonzen. Auw, dat deed pijn. Na een paar maal bonzen staakt hij zijn poging, en wrijft hijgend over zijn zere schouder. Hij kijkt verschrikt op als er nog iemand bij komt staan...

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt nieuwsgierig op naar het grote huis. De avond valt al, en ze trippelt vlug de voortuin in. Ze krijgt het gevoel dat ze zo min mogelijk tijd 's avonds in de tuin door zou willen brengen. 

Haar koffers vliegen soepeltjes achter haar aan. Ze duwt de voordeur voorzichtig open, die tot haar verbazing gewoon open staat. In de hal maant ze haar koffers tot stilstand met haar staf en begint met haar haar te spelen.
"Halloooo?" roept ze naar boven. Wauw, echo. Echo, echo... 

BAM. Amy slaakt een schel kreetje als ze een knal hoort die van bovenaf lijkt te komen. Geschrokken, maar uiterst nieuwsgierig, trippelt ze naar boven, op het geluid af. Daar ziet ze een oude vent nog net opkrabbelen. Ah, mensen! Ze schraapt haar keeltje op een tuttige manier om haar aanwezigheid bekend te maken.

"Jij bent zeker de heer des huizes?" vraagt ze poeslief aan de man (Robertus) die net is opgestaan. Dat moest wel, aan die kleren te zien. Die leken wel net zo oud als het huis zelf. Ze ziet dat hij haar enigzins geïrriteerd aankijkt, en ze trekt haar onschuldigste gezichtje. Als Amy het gezelschap verder rondkijkt, lijken ze allemaal nogal geïrriteerd, en die blonde nogal in paniek. En wie hoorde ze daar gillen?

"Wat is er aan de hand?" vraagt ze poeslief. Haar blik valt op een andere jongen - hello handsome! Ze loopt op hem (Finn) af.
"Hi," giechelt ze.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt toe hoe Robertus weeral de deur probeert op te blazen, zonder enig succes. Zijdelings kijkt ze Clive aan, die het over kamperen heeft. Ze schraapt eventjes haar keel. "Uhum.." begint ze. "Wij kunnen onze kamers niet binnen - wat vast en zeker weer een ziek truukje zal zijn van Abott - en jij hebt het over kamperen? Hij zou ons nog liever in de tuin laten kamperen." zegt ze dan met een droog gezicht. "Daar zit iemand te hyperen en meneer heeft het over kamperen." Melody kijkt hem eventjes met een flauw grijnsje aan, die alweer snel verdwijnt. Hallo-oh, ze moest haar kamer in!

Melody richt zich vervolgens weer op Robertus, die nu bezig is met zijn schouder als stormram te gebruiken. "Ik denk niet dat dat veel nut gaat hebben." mompelt ze. "Als we logisch na zouden denken.. Als dit een zieke Abott-grap is - waar we vanuit kunnen gaan - Dan zouden de ramen weliswaar ook op slot kunnen zitten." zegt Melody dan twijfelend tegen Faith.

"Volgens mij is er meer aan de hand." mompelt ze dan, wanneer ze merkt dat Madison nog hysterischer begint te doen. Ze loopt naar de deur en probeert zo goed mogelijk te luisteren. "Madison!" roept ze. "Kijk hoe de toestand is.. Als het raam open is, kan je die uitweg gebruiken.. Meld het wanneer er verder nog iets aan de hand is." roept ze dan naar de andere kant van de deur, proberend haar geërgerde toon weg te laten.

Dan merkt Melody ook nog eens iemand anders op. "Wat doet zij hier?" vraagt ze dan. Die had ze nog niet eerder gezien. "En wie is ze, in Bertusnaam." Met opgetrokken wenkbrauwen kijkt ze haar aan, terwijl ze zichzelf een beetje in toom probeert te houden.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt het kleine meisje geïrriteerd aan.
"Nee, ik ben niet de heer des huizes," antwoordt hij. Waar haalt ze dát idee nou weer vandaan?

"Hé!" roept Bertje, als hij Melody iets over "Bertusnaam" hoort roepen. Hij kijkt haar boos aan, maar negeert haar verder. Hij richt zich weer tot het kleine kind.
"Wie bén jij?" vraagt hij geïrriteerd. "Hoor jij niet op school te zitten?"

Geweldig. Melody, maar dan 12 jaar oud, zo kwam het in zijn ogen over. Hoewel... Hij kijkt verbluft toe hoe het kind haar aandacht volledig naar Finn gooit. Jemig, dit wordt nog wat...

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy scheurt haar ogen los van de jongen (nog steeds Finn) om naar die andere ouwe te kijken. Ze blaast haar wangetjes geïrriteerd bol.
"Chagrijn," mompelt ze onhoorbaar. Ze kijkt hem bijdehand aan.

"Ík ben Amy," stelt ze zich voor, met een toon van snap-dat-dan-oud-lijk. Ze schenkt hem een poeslief en schijnheilig glimlachje. Wauw, wat een entrance. Ze was nog wel zo lief binnen gekomen. Ze kijkt het arrogante mens (Melody) onschuldig aan.

"Nou, gaat iemand mij nog vertellen wat er aan de hand is?" vraagt ze in het algemeen, en ze knippert allerschattigst met haar wimpers. Aan de blik van dat lopende lijk te zien, was hij niet echt van plan veel te zeggen. Hetzelfde denkt ze van Arrogantje. Maar ze blijft lief glimlachen, en hoopt het tegengestelde.


-----------------------------------


Moniek




http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Clive kijkt Melody met een opgetrokken wenkbrauw aan. Ziet hij er soms uit alsof het hem ook maar íéts kan schelen dat er iemand zit te "hyperen"?

'Ooja, iemand zit opgesloten, nu vergaat de wereld vast. Stel je eens voor dat er straks spoken komen en ze nergens heen kan,' zegt hij, terwijl hij met zijn ogen rolt. Dan ineens komt er een nieuw meisje aan en het wordt al meteen duidelijk wat voor persoon zij is.

'Great, denk je dat je alles hebt gehad...' mompelt hij in zichzelf. Krijgen ze lekker zo'n giecheldoos die waarschijnlijk zijn oren kapot gaat maken als er 'boe' tegen haar wordt gezegd. Fijn.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody moet onwillekeurig toch eventjes grijnzen wanneer Robertus zich ook aan het kind zit te irriteren. Ze kijkt hem onschuldig aan wanneer hij hoort dat ze zijn naam min of meer heeft gebruikt.

Melody zelf kijkt eventjes geërgerd naar Amy en besluit er maar geen antwoord op te geven, het zag er al naar uit dat ze in giechelen uit zou gaan barsten als ze ook maar iets van de toestand zou vertellen.

"Wie weet, straks komen die spoken jou zo wel eens halen." zegt ze dan flauwtjes terug tegen Clive. "Pas op voor Casper, ik heb je gewaarschuwd."

Melody rolt even met haar ogen en loopt dan weg. "Ik ga eens kijken waar onze goede vriend Abott is." mompelt ze nog tegen ieder die maar wil luisteren.

Dus loopt Mel terug naar de begane grond, en zoekt allerlei kamers af, maar of course is Abottlief nergens te bekennen. Met een zucht loopt ze verder, geen idee hebbend of ze naar zijn schuurtje zou kunnen gaan.
Dan dringt het tot haar door dat Abott hun had verboden naar de kelder te gaan. Waarom zou je zoiets verbieden? Natuurlijk om snode plannetjes te bedenken voor hun, what else? Dus loopt Melody richting de kelder, zich afvragend wat ze daar aan zou kunnen treffen.

"Freaky Abott toch.. niet bepaald slim." mompelt ze om de kille stilte te verbreken voor zichzelf.


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Met snelle pas loop Jack over het erf heen. "Gezellige boel hier." Zegt hij met een zwaar sarcastische toon in zijn stem. Hij loopt naar de voordeur, die uit zichzelf een stukje open gaat. "Great."  Jack loopt het huis binnen met zijn tas over z'n schouder. "Hallo?" Roept hij en hij hoort zijn stem galmen door het huis. "Is er misschien iemand die me naar m'n kamer kan brengen, ik wil slapen." Met een arrogant hoofd loopt hij naar een deur en doet die open. "Jeetje, waar zijn die mensen?"

OoC: Ik ben een beetje nieuw hier, dus jullie moeten wel even helpen mij in het verhaal te laten komen.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt Melody fronzend na, als deze Abott gaat zoeken. Hij negeert Clive volledig. Nog meer irritatie bovenop zijn huidige humor zou toch niemand helpen. Hij was normaal gesproken nooit zo chagrijnig. ... Hij gunt kleine Amy nog eventjes een bijzonder chagrijnige blik als die doodleuk nog om aandacht vraagt, en blijft zwijgen.

"Ik denk dat ik ook maar ga zoeken," verkondigt hij dan. Veel vertrouwen in Melody's zoekkunsten had hij niet. Hij loopt naar beneden, en ziet in de hal nog een nieuweling staan. Hij loopt voorbij met een air van zoek-het-zelf-maar-uit, als hij Melody net een hoekje om ziet verdwijnen.
Ze zou toch niet...?
Nieuwsgierig volgt hij haar. Goeie god. De kelder. Hij loopt naar haar toe.
"Ik denk dat er op dit moment wel genoeg heisa is in dit huis," zegt hij streng. Jemig, hij voelt zich zijn vader. "Ik denk niet dat Abott erg behulpzaam zal zijn als je zijn hol binnendringt."
Desondanks kijkt hij wel geïnteresseerd naar de deur van de kelder. Wat zou Abott daar uitspoken? Want het moest wel een plek zijn waar Abott veel uithing. Hij schraapt zijn keel, ogen nog steeds op de deur gefixeerd.
"Eh... hoe dan ook..." zegt hij, zwaar afgeleid. "We kunnen maar beter naar hem... opzoek gaan..."

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt met een pruillipje rond. Nou já zeg! Ze werd gewoon een beetje genegeerd door iedereen! Dat was wel anders op Zweinstein. Daar waren zij - en pappie overigens ook - dól op haar. Ze was ook hartstikke lief. Wat heeft ze nou verkeerd gedaan? Niets toch? Niemand beledigt. Nóg niet.

"Spoken?" vraagt ze met grote Bambi-ogen als iemand anders daarover begint. "Oh jeetje toch. Wat vreemd, spoken in een spookhuis."
Ze kijkt het gezelschap alleronschuldigst aan.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt geschrokken om als ze opeens Robertus' stem hoort. Ze was zich er echt niet bewust van geweest dat iemand haar aan het volgens was.

"Waar zou Abott dan uit kunnen hangen?" vraagt ze dan aan hem. "Hij heeft het hier voor ons verboden, wat wel heel erg opvallend is als hij nergens anders te bekennen is, niet?" vervolgt ze dan.

Melody merkt dat Robertus enigzins toch wel wat interesse in de kelder toont. "Waar wou je gaan zoeken dan?" zegt ze dan maar, met nog een blik op de kelderdeur.

"Ik kon het trouwens heus wel alleen af. Ik laat Abott mij niet opeten of wat dan ook." zegt ze met een flauw geamuseerd grijnsje.

Ooc: Zo, laatste korte snelle post van mij voor vandaag xD *pruillip*


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: we zullen zo snel mogelijk de nieuwe kamerindeling posten (:

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith kijkt even om als er iemand nieuw - en vrij jong - haar intrede doet. het gaat allemaal vaag aan haar voorbij, ze moet zien dat Madison uit de kamer geraakt voordat ze een paniekaanval krijgt. 

Ze kijkt Clive aan. "Madison is claustrofobisch. Als ze daar langer blijft, krijgt ze een serieuze paniekaanval en dan kan het zijn dat ze geen adem krijgt." Haar blik is nog steeds gefixeerd op hem. "Dus het zou wel handig zijn als je wat minder van die opmerkingen maakt."

Faith kijkt om als Mel zegt dat de ramen waarschijnlijk ook op slot zijn. Met een =O -blik staart ze naar de deur. Geen enkele spreuk lijkt te werken, dus dat is geen optie. Oké kalm blijven, ze moet Madison geruststellen, op zich kan er niks gebeuren zolang Maddie maar kalm blijft. "Hey, weet je nog toen je me opgesloten had in mijn kamer omdat je boos was, nou weet je ook hoe dat voelt," lacht ze zachtjes, in een poging haar af leiden. Zolang ze maar niet panikeert. Niet panikeren, Maddie. Ze wordt even afgeleid door Robertus die Mel volgt en kijkt hem na. 

Als ze een stem hoort van beneden die ze niet echt herkent, hoopt ze stiekem dat het iemand is die hun komt helpen. Ze gaat naar beneden en als ze zijn tas ziet, beseft ze dat het nóg een nieuwe is. Lichtjes teleurgesteld, stelt ze zich toch maar beleefd voor. "Hey, ik ben Faith." Ze twijfelt even, zou ze hem alles vertellen? "Iedereen is boven, we zitten met een klein probleempje." Klein? Achja, ze wil hem niet meteen bang maken.


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Jack staat een beetje alleen te wachten in de gang zonder te weten waar hij heen moet, als er iemand naar benenden komt die zichzelf voorstelt als Faith. "Ooh. Hoi." Jack kijkt haar met een arrogante blik aan. "Klinkt spannend." Zegt hij als hij hoort over een probleempje boven. "Nou, dan ga ik maar even kijken he." Hij loopt de trap op naar boven maar draait zich nog even om. "Jack, Jack Taylor." Met een knikje naar Faith loopt hij verder naar boven en ziet daar een groep mensen staan. "Zo, wat is het probleem?" Vraagt hij zonder zichzelf voor te stellen. 


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison voelt langzaam hoe ze de controle verliest over haar ademhaling. Dit ging zo niet volgens plan! Zwak bonst ze nog een keer of twee op de deur en laat dan uiteindelijk haar hoofd op de deur leunen. "Faith?" zegt ze met een piepend stemmetje. "Volgens mij hoeven we niet meer voor Miles te zoeken." De paniek in haar stem maakt haar nog paniekeriger. "Hij is dood," zegt ze zwak. 


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Uiteindelijk wil hij nog één keer vragen wat er aan de hand is. Maar dan merkt hij wat er aan de hand, Madison zit vast in haar kamer. Wie heeft daar voor gezorgd?

Maar uiteindelijk lukt het Robertus niet om de deur om te breken. Dus dan werkt zelfs Alohamora zelfs niet. En als iedereen zijn eigen gangetje weer gaat, richt Martin zijn aandacht op het nieuwe meisje. 'Amy was het toch?' vraagt hij belangstellend. 'Hoe ben je in vredesnaam hier beland?' 'Heb je je ouders omgekocht?' Door de komst van het nieuwe meisje merkt hij niet dat er nog een nieuweling in het huis is gearriveerd. Of uberhaupt wat Madison tegen haar zus zegt.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Weet ik veel," antwoordt Robertus geërgerd. Hij had eerlijk gezegd ook geen flauw idee. "Oh sorry, SuperMel, ik had beter moeten weten."
Oh oeps, zei hij dat echt hardop? Hij wendt zijn gezicht maar eventjes vlug af.

Hij kijkt bijna boos naar de deur. Stomme kelder. Veels te verleidelijk. Robertus kijkt stiekem nog eventjes zijdelings naar Melody, maar schraapt dan een beetje zelfdiscipline bij elkaar. 
Kom op, Bertje, Maddie moet eruit...
Juist, Maddie. Ehm. Hij kijkt nogal verloren rond. Hij had écht geen idee waar naar Abott te zoeken. 

"Trouwens, als de deuren boven al op slot zitten zonder enig verbod of waarschuwing, hoe wou je dan in de kelder komen?" bedenkt hij zich hardop, en hij kijkt Melody vragend aan.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy draait zich met een big smile om. Eíndelijk, interesse. 
"Ja, Amy was de naam," antwoordt ze met een zoet stemmetje. "Pappie zou mij nooit iets verbieden."
Ze glimlacht lief, en laat het geldwolverige stukje maar eventjes weg. Ze schrikt echter als ze van achter een deur een nogal paniekerige stem klinkt.

"D-dood?" vraagt ze geschokt aan de deur. ='] "Wie is er dood?"
Ze draait zich naar de andere jongen (Martin).
"Wie is er dood?" dringt ze nogmaals aan.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison voelt al dat haar ademhaling sneller gaat dan die normaal zou moeten gaan. O jee, als het zo door ging, zou ze gaan hyperventileren en dan zou ze flauw vallen.... Ze hoort aan de andere kant een stem die ze niet herkent, maar Madison schuift het af aan de hyperventilatie. "Miles is dood," zegt ze nu wat luider. Haar ademhaling stokt, als het sjaaltje van Melody een klein beetje scheurt en Miles wat verder uit de kast komt. "Ik wil uit deze kamer," prevelt ze.


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

"Kan dat mens niet gewoon de deur open doen en haar mond houden?" Zegt Jack zuchtend tegen de mensen die bij de deur staan. "Alohomora!" Hij zegt de spreuk terwijl hij met zijn stok op het slot richt maar er gebeurt niks. "C'mon people, wat hebben jullie gedaan met die deur?" Weer zucht hij. "Kun je me één goeie reden vertellen waarom een lijk zich zou verstoppen in een kast op jouw kamer?" Vraagt hij door de deur heen. "Want ik kan me niet voorstellen dat een dooie zich in een kast gaat verstoppen."


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/madison.png

Madison schopt tegen de deur aan, voor ze iemand alhomora hoort zeggen. Natuurlijk werkt het niet. alhoewel Madison het nog niet geprobeerd had, had ze het ergens wel verwacht. Ze kijkt kwaad naar de deur toe als ze de woorden hoort van de jongen erachter. Ze zou het hem zo meteen wel vragen, denkt ze nijdig. "Misschien wilde hij wel verstoppertje spelen," snauwt Madison naar de deur toe. Omdat het gesprek plots een stuk luchtiger is geworden, merkt Madison dat haar ademhaling alweer regelmatiger gaat. Toch gaat de woede niet weg. Ze kan er niet tegen opgesloten te zitten! Vooral niet met Miles in de kamer, die ze zo zorgvuldig mogelijk met haar ogen probeerde te ontwijken. "Als Abbot er is, dan vermoord ik hem eigenhandig," mompelt ze kwaad tegen de deur toe.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy voelt dat haar onderlip begint te trillen.
"W-wie is Miles?" vraagt ze. "Zeg me dat dit een zieke grap is?"
Ze kijkt met kleine angstoogjes naar de man naast haar, die ook tegen de deur begint te praten. Oh jee oh jee oh jee, dit was helemaal niet leuk... Ze was hier gekomen om het lieve leuke prinsesje uit te hangen en daar heel veel geld mee te verdienen... Niet om lijken te vinden...

Amy had nooit gedacht dat er echt iets mis zou zijn met het huis. Ze was er net pas! Zo snel al? Bevend neemt ze een stapje afstand van de deur.
"W-wat moeten we doen?" vraagt ze met een klein piepstemmetje. Ze begon nu zelf ook lichtelijk in paniek te raken. Ze grijpt met haar perfect roze gelakte nageltjes naar iets om in te knijpen, en vindt een zachte stof. Ze gaat er vanuit dat ze in een gordijn heeft gegrepen, maar als ze vlug achterom kijkt ziet ze dat het het shirt van die knappe jongen is. Veel kan het Amy niet schelen. Ze is bang, en heeft iets nodig om aan vast te houden.
Ooc: slaan toegestaan 


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Met grote ogen stapt ze ongelovig van de deur weg, waardoor ze tegen Jack opbotst. Het komt zelfs niet in haar op om zich te excuseren, nog iemand dood! Nee, het kon niet. Madison krijgt waarschijnlijk last van hallucunities. Miles kan niét dood zijn. "Weet je dat zeker?" vraagt ze door de deur heen, haar stem proberend onder controle te houden. Die deur moet open! Die deur moet OPEN! Haar lieve zusje zit opgesloten met een lijk!

Ze kan even niet nadenken en het gepraat van de mensen stapelt zich op en klinkt 10x luider dan normaal in haar oren. Het meest duidelijk is de stem van Jack die achter haar staat. Ze bijt op haar tong, maar hij blijft maar praten en praten en praten.

Klets. Haar hand hangt nog lichtjes in de lucht als ze beseft dat ze net een persoon die ze amper kent een klap in zijn gezicht heeft gegeven. Iets wat ze nooit zou doen in 'normale omstandigheden'. Maar ze heeft er geen spijt van, alleen hoé moet die deur open. Waar is Robertus eigenlijk? Hij zou vast weten wat te doen.

Als Madison nog eens herhaalt dat ze uit de kamer wil, heeft Faith er genoeg van. Haar claustrofobische zusje zit gevangen in een kamer met een lijk. Ze ramt met haar schouder tegen de deur. "Ik kom je halen, Maddie. Pas op." En dan schopt en duwt ze zo hard als ze kan. Ze blijft verderdoen, totdat ze uitgeput tegen de deur laat zakken.

"Het heeft geen nut," zucht ze vermoeid. In plaats van Madison in waan te laten dat ze haar er wel uit zullen halen, besluit ze eerlijk te zijn. "Het lijkt niet dat we deur kunnen openen, maar Mel en Robertus zijn op zoek naar Abott. Dus je zult nog even geduld moeten hebben."


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg
OOC: Vermits ik in de examens zit, kan ik niet meer echt volgen, maar sleur Lily maar mee. Ik probeer zoveel mogelijk in het verhaal te blijven, maar kan dat waarschijnlijk niet altijd volhouden.

Lily kijkt het hele gedoe met gefronste wenkbrauwen aan. Maddie opgesloten, geen enkele spreuk werkt. Yeah, Lily houdt van dit huis. En dat was sarcastisch.
Ondertussen zijn er ook twee nieuwelingen aangekomen en Lily heeft het meteen niet voorzien op Amy. Haar blik is haast dodelijk als ze zich aan Finn vastklampt. 
"Komaan, kan je dáár al niet tegen?" Vraagt ze haast sarcastisch aan Amy. "Wat kom je hier dan in godsnaam doen? Dit is geen vakantiehotel hoor. Miles is in elk geval niet het eerste lijk dat we vinden. Als je Kenneth meerekent die onthoofd is." Reageert ze koeltjes. Jep, stiekem heeft ze er best plezier in om Amy schrik aan te jagen. Met opgetrokken wenkbrauwen kijkt ze Amy aan. 
"Ik zou je dus herpakken ofwel gewoon weer vertrekken." Voegt ze er rustig aan toe. 'En blijf met je tengels van Finn.' Denkt ze, maar geen haar denkt eraan dat hardop te zeggen. "Want dit zal niet het laatste zijn dat gebeurt." Zegt Lily afsluitend.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Uiteindelijk draait het meisje zich om en het eerste wat Martin opvalt is dat Amy eruit ziet als een verwend nest. Waarschijnlijk is ze dat ook als hij hoort wat ze zegt.

En dan hoort Martin ineens Madison achter de deur zeggen dat Miles dood is. Goeie god, weer een dooie in het huis, dat zal Abott leuk gaan vinden. 'Miles is, ik bedoel was een bewoner in dit huis.' 'Wat we nu moeten doen is rustig blijven, aan massahysterie hebben we niks.' Langzaam kijkt hij richting Finn en Amy. En die laatste heeft het t-shirt van Finn blijkbaar weten te vinden.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy voelt haar ademhaling ook paniekerig worden, en ze kijkt de andere jonge vrouw (Lily) aan, nog steeds met kleine angstoogjes. Ze schrikt van haar preek. Ze wordt bijna nooit de les gelezen. Ze plant haar nageltjes dieper in het shirt, zonder dat ze het doorheeft.

Misschien hééft ze gelijk. Wat dóet ze hier? Ho, Amy, rustig. Denk aan die mooie galjoentjes die je ervoor krijgt. Flink blijven. Kom op, meis. Ze neemt een diepe teug adem, en laat de jongen langzaam los. 

"N-nee," zegt Amy zachtjes, als die andere jongen (Martin) het over massahysterie heeft. Ze probeert zichzelf te vermanen, en schenkt de rest weer een sprankelende glimlach.
"Ach, het is ook maar een lijk," zegt ze, maar ze voelt haar stem nog enigzins trillen.


-----------------------------------


jilly-ann




OOC; Een nieuwe banner, ik was de oude zat ^^
http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison knikt als Faith zegt dat Mel en Robertus hulp halen zijn. Ze laat een zucht uit haar mond ontsnappen terwijl ze zich langzaam op de grond laat zakken. Zwarte vlekken vormen zich voor haar ogen. Ze weet best dat er hulp aankomt, maar als ze niet opschieten dan is ze al flauw gevallen! Als ze Lily hoort, gaat haar ademhaling nog sneller. "Bedankt voor het opbeuren," mompelt ze niet gemeend. Angstig blijft ze naar haar voeten staren, bang dat ze anders Miles weer ziet. Ze vernauwt haar ogen als ze Amy hoort dat het maar een lijk is. Ze denkt dat Amy het meent, aangezien ze haar gezichtsuitdrukking niet kan horen. "Natuurlijk," snauwt ze snibbig. "Op een feestdag strooi je zeker met lijken, in plaats van confetti?"


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Jack begint nogal chagrijnig te worden omdat iedereen hem negeerd. "Hallooo, misschien is het handig om die deur te slopen?" Waren die mensen hier nou zo dom, of was nou zo slim? Hij loopt de trap af en gaat de kamer in die hij zag toen hij binnen kwam. "Eens kijken..." Hij loopt de kamer door op zoek naar iets van een ijzeren stang, als hij een schep ziet staan. 

Met twee treden te gelijk rent hij de trap weer op. "Ga eens aan de kant jullie." Jack duwt wat mensjes hardhandig opzij en gaat de deur te lijf met de schep. Na een tijdje op de deur geslagen te hebben, ziet hij in dat het geen zin heeft en hij smijt de schep tegen de deur. "What the-" De deur lijkt geen krasje te hebben. "Laat ook maar, zoek het lekker uit!" Hij smijt de schep hard tegen de deur en hoort gekraak. 
"Is het toch gelukt?" Hij draait zich terug om naar de deur, en ziet de schep zonder handvat op de grond liggen. "Ooh, dus uiteindelijk sloop ik de schep in plaats van de deur?"


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison hoort aan de andere kant een hoop getimmer, maar zelfs de krachtige spreuken van de andere hebben niet geholpen. Waarom heeft de persoon die zo zinloos tegen de deur tekeer gaat dan wel hoop? Het getik op de deur helpt haar nou niet echt om op haar ademhaling te letten. Ze probeert het onder controle te houden! Iets wat langzaam lukt. Ze hoort dat de stem aan de andere kant chagrijnig is, Madison vind dat hij daar het recht niet op heeft, hij zit immers niet opgesloten. Daarbij is de enigste manier om haar frutratie kwijt te raken door de andere te beledigen en zonder na te denken doet ze dat dus weer: "Jammer dat het je hoofd niet is!"


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: Jack begint nogal chagrijnig te worden omdat iedereen hem negeerd. 
Faith deed dat niet *puh*, tenzij bitchslappen negeren is http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Ze kijkt zwijgend toe terwijl Jack allerhande trukjes uitprobeert. Niet dat ze hoopte dat die zouden werken, want wat is er nu immers sterker dan een spreuk? "Eigenlijk wel," zegt ze bij zijn laatste opmerking. "En ik denk dat Madison het niet zo leuk vindt." Deze ene keer kan het haar niet schelen dat ze iemand (onterecht?) zit te belededigen.

Faith begint haar geduld te verliezen. Wat moeten ze doen als die deur gewoon niet open te krijgen is, zelfs niet door Abott. Oké niet meteen het slechtste gaan denken, maar Clive had wel gelijk ze zullen in de woonkamer moeten slapen als dit zo blijft. En Madison dan? Hoe lang kan zij het nog volhouden.

Zuchtend kijkt ze even naar Amy die een nogal vreemde opmerking maakt, maar besluit er niets van te zeggen. En waar blijven Robertus en Melody, was Abott overtuigen dan zo moeilijk. Ze was beter meegeweest...

Ze knikt als Martin zegt dat ze rustig moeten blijven, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Faith gaat tegen de deur op de grond zitten, het proberen open te krijgen lukt toch niet. Ze hebben alles toch al geprobeerd. 


-----------------------------------


CharlieWemel




OoC: Ooh, ik wist niet dat Faith Jack sloeg xO *Huilt*

Jack Taylor

"Ik kan me niet herinneren dat ik jou iets vroeg." Zegt Jack nijdig tegen Faith. "En ik zou het op prijs stellen dat je me in het vervolg niet meer slaat, ik probeer ook maar te helpen. Met zijn hand wrijft hij over zijn wang, die behoorlijk rood is geworden. Hij loopt de gang uit, op zoek naar een voorwerp waarmee je de deur zou kunnen forceren, en hem zo uit zijn schanieren kunt tillen maar hij vindt niks. 

"Weetje wat, ik laat ze lekker met rust, ze zoeken het maar uit met hun lijken en deuren." Jack loopt naar de woonkamer en ploft op een bank neer. "Wat een rot huis is dit, maar ik doe het allemaal voor Sarah." Langzaam lopen de tranen over zijn wangen, Sarah mocht niet dood gaan, dan zou hij zichzelf nooit vergeven.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody haalt haar blik van de deur af en kijkt Robertus nog even vragend aan. Bij zijn 'SuperMel'-zin moet ze haast even grijnzen, vooral wanneer Robertus snel even wegkijkt. "Well, never mind. Het is nou ook niet bepaald save om alleen in een huis te lopen zoeken naar Abott. Wie weet eet hij wel mensen vlees." zegt ze. "Gezelschap is welkom, als het maar niet te veel en te hysterisch wordt." "Zelfs gezelschap van Robertus is welkom op het moment."

Melody denkt even na over zijn vraag. Tja, hij had er misschien wel een punt. "Geen idee." zegt ze dan simpeltjes. "Ik dacht er eigenlijk aan om heel hard tegen de deur te gaan kloppen en Abott te vragen om te ontwaken uit zijn doodskist, om me vervolgens te woord te gaan staan."

"Trouwens.." zegt ze dan zelf nog. "Wat was dat "SuperMel" van net?" vraagt ze hem dan, terwijl ze hem aan blijft kijken zonder enige spot of nieuwsgierigheid in haar stem te bekennen.

"SuperMel to the rescue, dan." zegt ze vervolgens, waarna ze op de kelderdeur afstapt en haar ene hand op de klink legt, en met de andere op het punt staat om op de deur te kloppen.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Ze kijkt Jack een beetje schuldig aan. "Wacht..." Maar hij is al weg en laat Faith met een enorm schuldgevoel achter. Terwijl het haar eerst niks kon schelen, vindt ze dat ze toch wel te ver was gegaan. Zo is ze niet, ze zou nooit maar dan ook nooit iemand slaan en al zeker niet als ze die persoon amper tot niet kent. Het was de opeenstapeling van gebeurtenissen en dan die situatie. Maar dat is geen excuus, ze vindt dat ze zich moet verontschuldigen. Wat moet hij nu vast niet van haar denken.

Ze staat op van bij de deur en beseft dat er nog genoeg mensen zijn in de gang, bovendien zou ze meteen terugkomen. Madison is gelukkig ook al wat kalmer. Dus loopt Faith naar beneden waar ze Jack nog had zien verdwijnen. Uiteindelijk treft ze hem in de woonkamer aan.

Faith loopt naar binnen en glimlacht lichtjes terwijl ze naast hem op de bank gaat zitten. "Ik wou even-" Maar ze stopt midden in haar zin als ze de tranen ziet en ze voelt zich weer schuldig. Dit is allemaal haar schuld. "Sorry," zegt ze uiteindelijk, zich ongemakkelijk voelend.


OOC: ik heb teveel inspiratie, dit is nog kort xD oh en sorry als niemand huilende Jack mocht zien, maar Faith kon het niet laten hem te volgen 


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Langzaam houdt Jack op met snikken, het heeft toch geen zin om hier te gaan zitten janken, hij kan beter iets nuttigs doen. Als hij ineens een stem hoort kijk hij op en ziet Faith staan. "Wat kom je doen? Ga je me weer een klap geven ofzo?" Hij staat op als Faith naast hem komt zitten op de bank. "Zo, dat is in ieder geval nog iets." Met zijn armen over elkaar staat hij naar Faith te kijken.

"Eh-" Jack wil zichzelf ook verontschuldigen voor zijn rare actie met de schep. "Nou, het spijt mij ook," hij kijkt naar zijn voeten. "Ik had niet meteen zo raar moeten doen." Zonder Faith aan te kijken loopt hij naar het raam. "Heb je gehoord wat ik zei net?" Vraagt hij, doelend op wat hij zei over Sarah.

OoC: Beetje heel erg lame dit.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Trouwens... Wat was dat "SuperMel" van net?"
Robertus kucht.
"Weet ik veel," zegt hij dan. Hij weet het eerlijk gezegd ook niet. Gen ook niet :') Hij houdt zijn adem in als Melody naar de deur loopt, naar hij bijna zeker weet dat er íets gaat gebeuren.

"Ho - wacht!" roept hij dan met een pijnlijk gezicht. Wat áls er iets gebeurd? Hij pakt Melody bij haar arm en trekt haar bij de deur weg. Dat gaat ze niet leuk vinden. Bwuha. 

"Ben je eigenlijk wel helemaal lekker?" vraagt hij dan geërgerd. Niet dat hij bezorgd is ofzo. "Wat als er een vloek rust op die deurknop? Als je er maar niet op rekent dat ik jouw lijk hier weg ga dragen."
Serieus, dat gaat 'ie niet. Robertus duwt Melody een beetje uit de weg en trekt dan zijn eigen staf. 
"Je moet altijd eerst controleren wat voor vormen van magie er aanwezig zijn," zegt hij betweterig. Hij zwaait zijn staf, en hij voelt zijn hand gloeien. Oh, er was magie zat. 

"Ik kan niet helemaal achterhalen wat voor spreukwerk er op die deur is gegooid," zegt hij na een lange poos spreukwerk. "Maar het lijkt me helemaal niet veilig."
Waarom blijft hij nou zo nieuwsgierig? Robertus geeft zichzelf geërgerd een mentaal standje. 
Godallemachtig, denk aan Abott, niet die vervloekte deur, denkt hij geïrriteerd. Waar kan die ouwe kerel uithangen behalve in de kelder?

"Ik vind dat we het tuinhuisje moeten proberen," suggereert hij dan na een tijdje denken.
Ho, wacht - wij? Ze stikt er maar in. Als zij die deur wil proberen, dan doet ze dat toch lekker?


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Robertus geërgerd aan als die haar bij de deur wegtrekt. Misschien dat ze eens een zoveel-centimeter-verbod moesten aan gaan schaffen. "Ik voel me heel goed." zegt ze met een zucht tegen hem. "Ik probeer m'n medemens een beetje te helpen, remember?" Tja, waarom zou ze zich anders naar Abott begeven.. Waarom zou uberhaupt iemand vrijwillig naar Abott willen zoeken. 

"Dan laat je me toch lekker liggen." zegt ze. "De enige manier om erachter te komen is om het uit te proberen, niet?" Toch laat Mel zich een beetje wegduwen bij de deur, ergens had ze wel liever dat het eerst even getest werd, of het nou door een spookjager, een geest of een kleuter was.

Melody kijkt toe naar Robertus die wat met spreuken bezig is, zonder hem te storen. In haar verbeelding ziet ze Abott al de deur met een klap open doen en hun vragen of ze even binnen willen komen voor een theekransje. Dan merkt ze dat Robertus weer wat zegt. "Well.. Okay. Als jij het zegt." zegt ze dan maar. Hij was de spookjager hier, zij niet. Hij zou wel beter weten dan, right?

Melody blijft een poosje naar de deur kijken. Wat deed Abott met zo'n kelder, in Bertusnaam. Ze kijkt weer op naar Robertus wanneer hij zegt dat ze het tuinhuisje moeten proberen. Ze blijft hem even aankijken, het wij-gedeelte was ook haar opgevallen. "Well, dan verschuiven we onze kelderparty wel naar een andere dag." praat ze er maar overheen. "En dan gaan we nu naar dat verdraaide tuinhuisje." zucht ze.

Melody loopt vast aan en kijkt een enkele keer achterom naar de kelderdeur. "Let's go." zegt ze maar even snel tegen Robertus om haar aandacht van de deur af te halen.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith laat Jack uitpraten en reageert ook niet als hij besluit dat naast haar zitten een groot gevaar is voor klappen :') Ze knikt als hij zich verontschuldigt, hoewel ze het helemaal niet had verwacht van hem. "Het heeft niks te maken met raar doen, zo hebben we genoeg mensen in dit huis." Meteen denkt ze aan Robertus en glimlacht onbewust. "Maar gewoon het feit dat je daarnet nogal fel reageerde op alles," zegt ze traag, hoewel ze hem niet kan beoordelen aangezien ze hem amper kent. "Ik zeg niet dat je iets verkeerd doet," vervolgt ze met een glimlach. "Maar we zitten hier met zijn allen opgescheept dus we moeten leren opschieten met elkaar, ook al is dat niet altijd even makkelijk."

Ze fronst haar wenkbrauwen als hij vraagt of ze gehoord had wat hij zei net. "Euh, nee," zegt ze naar waarheid. "Maar goed, ik zal maar stoppen met mijn preekje." ^^

"Dus Jack, wat brengt jou tot dit huis?" Ze kijkt naar zijn rug aangezien hij met zijn gezicht naar het raam staat. "Ik had eigenlijk niet verwacht dat er nog nieuwe mensen gingen komen," zegt ze meer tegen zichzelf dan tegen hem


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Jack luistert niet echt naar wat Faith allemaal verteld, het gaat allemaal langs hem heen. "Jaja, wat jij wilt." Zegt hij en hij maakt er een wuifgebaar bij. Hij is blij dat ze in iedergeval stopt met dat gezeur.

 "Ik hier voor het geld." Antwoord hij maar half naar waarheid op Faiths vraag waarom hij in het huis is. "En er komen inderdaad nog andere mensen als het goed is." Zegt hij met een chagrijnig gezicht een een duistere ondertoon.
 
"Zo, ik heb verteld waarom ik hier ben en dat ik een zak ben, wie ben jíj en waarom ben je hier?" Vraagt hij op zijn beurt. Stiekem wil hij wel weten wie die Faith (van binnen) eigenlijk is. "Zullen we maar terug gaan naar die kamer om dat meisje te helpen?" Niet dat Jack graag dat kind wilde helpen, het ging hem vooral om die irritante mensen niet zo in paniek te laten zitten, daar word de sfeer nog slechter van xD


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Ooc: Ik ben een weekendje niet thuis en dan tref ik vier pagina's met leesvoer aan. O.o  Ik ga dus maar iets posten met de dingen dat ik gelezen heb en hopen dat ik weer meekan. :')

Finn kijkt zwijgend naar het groepje die de hele rampetamp tegen elkaar beginnen.
Algauw merkt hij dat er twee nieuwe bij zijn, een meisje en een jongen.
Die jongen staat hem op het eerste zicht al niet aan. Arrogantie alom, lijkt me.
Hij bijt op zijn lip als het gespreksonderwerp over Miles en de anderen begint die spoorloos verdwenen zijn, en dan over Kenneth die onthoofd terug gevonden is.
Finn gruwelt even als hij terug denkt aan dat moment.
Denk aan bloemetjes, Finn.
Hij probeert niets te laten blijken maar voelt dan plots iets tegen zijn borst aanstompen.
Finn kijkt het meisje, Amy genaamd, even raar aan. Wat heeft ze een veelbetekende blik wat hem momenteel niet aanstaat.
'Euh...' Hij knippert even met zijn ogen terwijl hij zich probeert los te werken. Niet dat het lukt. 
Great... Heb ik een stalker aan mijn been.
Alhoewel dat Finn vindt dat Amy wel iets schattigs over zichzelf heeft.
Hij slaakt net geen zucht en kijkt even verwonderd op als Lily in de 'aanval' gaat.
'...Ah, kom nou, Lils. Ze is pas nieuw...Je kan niet ontkennen dat je in het begin ook even raar keek. Kenneth was geen pretje.' Hij kijkt Lily even aan en is blij als Amy zijn trui lost.
Had hij haar nu onbewust verdedigd?

Even later begint Jack zijn preek over dat hij een zak is en jadiejadieja, en hier een beetje zever en daar een beetje.
Finn trekt een wenkbrauw op maar houdt wijselijk zijn mond.
Leuk dat je het zelf toegeeft. Gaat het ironisch door zijn hoofd.
Nope, Finn heeft het niet voor gemene sukkelige Jack.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily zucht lichtjes als ze Amy dan "luchtig" hoort reageren op haar uitleg. Ze reageert maar niet en hoort dan Maddie. "Maddie, twas ook niet tegen jou bedoelt, maar tegen ... Amy hier." Zegt ze met een kleine tussenpauze waar ze eigenlijk een ander woord wou invoegen. Á la, barbiepop ofzo. Maar Lily houdt zich in. Ondertussen ziet ze hoe Amy Finn loslaat. 

"Heb je mij hysterisch angstig zien doen omdat ik Kennetl  zag?" Vraagt ze met enige onderdrukte verontwaardiging. Ze kijkt hem even zwijgend aan. Gaat hij nu echt menen dat hij haar verdedigd? Lily wendt haar blik af van Finn en kijkt onbewust haast dodelijk naar Amy.

Haar blik glijdt verder naar de deur. "Maddie, gaat het nog?" Vraagt ze om maar iets te doen te hebben. Ze laat haar hand tegen de muur rusten terwijl ze lichtjes nadenkt over de hele situatie.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth staat enigszins nerveus voor het oude, krakende huis. Ze steekt een grote, rode lolly in haar mond en stapt dan naar voren. Eens zien wat er aan de hand was met dit huis, hm? 
Ze loopt naar de deur, die vreemd genoeg open staat. Aandachtig kijkt ze om zich heen. Niet zoveel te zien.
Dan hoort ze geluid komen uit de woonkamer. Ze laat haar bagage maar even voor wat het is en loopt op het geluid af.

Als ze de woonkamer binnenkomt, ziet ze een lange jongen en een aardig uitziend meisje zitten. Met een zwier haalt ze haar lolly uit haar mond en loopt op ze af. Hier kon ze niet aan ontkomen... 

"Elizabeth Maenlicht," stelt ze zichzelf voor. "Ik ben hier nieuw." Ze steekt haar hand - niet die met de lolly, of course - uit. 


-----------------------------------


Miseria




Ooc: @Trijn: tssk, moet je maar geen weekend weggaan 
http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: yay, kelderparty! : D"Huh? Oh, ja."
Robertus scheurt zijn blik los van de deur, als Melody hem roept. Zelfdiscipline, jongen. Zelfdiscipline.
Sorry, wat?

In de hal ziet hij inmiddels een groot aantal koffers staan, en wat rumoer uit de woonkamer. Zag hij daar in het voorbijgaan nou iets blonds voorbijflitsen? Nah, Faith zou Maddie waarschijnlijk niet alleen laten. En nou niet weer afgeleid raken, Bertje.

Als hij de voordeur - die open staat, wonder boven wonder - openduwt, verschijnt er buiten een flits, nog geen seconde later gevolgd door een harde knal. Hij zet een stap buiten, en het begint te stortregenen. Geweldig. Mooie timing. Echt.

Hij stapt de onweersbui in, en is vrijwel meteen zeiknat. De tuin is grimmig; de sfeer van het tuintje dat die morgen nog zonnig en warm was, is gelijk helemaal omgeslagen. Het had een bijna net zo griezelige air als de achtertuin.

Veel veranderd is de achtertuin daarmee niet, aangezien dat toch al een soort donker hol was. Hij kan een korte huiver niet onderdrukken als hij weer langs de grafstenen loopt, maar hij schuift de rilling af op de natte koude. Als Robertus wat verder doorloopt - langs de vogelverschrikker, nog steeds vergezeld met een dode kraai - krijgt hij het huisje in zicht.

Robertus ramt hard op het deurtje.
"Abott!"
Hij klopt - of eigenlijk slaat hij het deurtje bijna uit zijn scharnieren - nogmaals.
"ABOTT!"
Als die ouwe niet snel tevoorschijn komt, trap ik de deur in, denkt hij grimmig. Hij kijkt eventjes achterom, om te zien of Melody hem gevolgd is. De regen druppelt vrolijk van zijn kin.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt met een klein pruillipje toe hoe Mr Handsome en Lils - de naam die hij opmaakt uit hun gesprek - aan een soort gekibbel slaan. Maar oehoe, ze wordt verdedigt door Cute Guy. Ze schenkt hem haar zoetste glimlachje. 

"Maar is er dan geen toezichthouder in dit huis?" vraagt ze dan. "Of is het normaal dat die deuren op slot zijn?"
Ze kijkt het gezelschap - een beetje bekomen van de hysterica - zoetjes aan, met grote, knipperende bruine oogjes. Bah, wat een gedoe, nu al. Ze was hier net pas. Als ze maar niet van haar verwachten dat ze op de grond of in een stoel gaat slapen. De bank is voor háár.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody volgt op haar gemakje Robertus naar buiten toe, ook al regent het opeens heel hard. Hoe toepasselijk bij de toestand van het moment. Met een zucht loopt ze door de regen achter Robertus aan, dit keer wat sneller. Straks zouden ze ook nog harstikke verkouden worden door die rot Abott.

Eenmaal bij Robertus blijft ze staan kijken hoe hij tegen het deurtje aanramt. "Werkt niet echt he?" zegt ze dan, waarna ze even om het hoekje heen kijkt of er nog een andere opening is. "Tis maar waar je wilt wonen." mompelt ze.

Okay, nu heeft het lang genoeg geduurt. Ze is zeiknat en Abott is nog steeds niet tevoorschijn gekomen. "ABOTT! Kom als de sodemieter naar buiten!" roept ze. Geen idee of het werkt. "Of zit je zelf ook opgesloten in je gammele verotte huisje?" gaat ze dan verder.

"Doe open jij! Waarom worden onze kamers afgesloten!?" zegt ze dan nog. Ze slaakt een diepe zucht en kijkt boos naar het huisje. "RotAbott." zucht ze.

"Rotregen." vervolgt ze dan al gauw.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus begint in een soort van woedeaanval keihard op de deur te rammen. Als laatst geeft hij een harde trap tegen de deur - met spijt, omdat hij zijn voet daarna voelt kloppen. Hij leunt enigzins hijgend tegen de deur. Wat is een woedeaanval vermoeiend, eigenlijk. Stomme butler. 

Hij kijkt geërgerd rond, en zijn blik valt op Melody's gezicht.
"Euy, Alice Cooper, je mascara loopt uit," bromt hij. Tja, hij moet zijn irritatie toch ergens kwijt kunnen. Hij ramt nog een paar keer tegen de deur.

Hij weet dat het bij de andere deuren niet werkte, maar hij kan het in zijn ergernis toch niet laten.
"BOMBARDA MAXIMA!"
BAM. Weer wordt Bertje naar achteren geblazen. Hij valt op het dode gras, bij gebrek aan een muur om hem op te vangen. Fijn. Nou plakt niet alleen zijn shirt aan zijn borst. Nu plakt er ook nog aarde aan zijn shirt. Hij krabbelt geërgerd op en slaat de modder - voor zover dat lukt - van zijn gilet en kijkt naar Melody.
"Geen woord," zegt hij boos.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

"Ik ben Faith," antwoordt ze met een ^^ -face. "Samen met mijn zusje Madison, degene die nu opgesloten zit in de kamer, hebben we besloten om de uitdaging aan te gaan." Plots schiet haar te binnen dat ze langer weg is dan verwacht en Madison ocharme nog steeds vastzit. Eerst even gesprek afmaken en dan snel weg! "En tsja, ik schrijf een boek over dit huis, de mensen, de gebeurtenissen. Bovendien ben ik heel erg geïnteresseerd in het paranormale en de geruchten over dit huis... Ik denk dat dit wel genoeg informatie is," glimlacht ze.

Als Jack zelf voorstelt om naar boven te gaan, knikt ze instemmend. "Ja, we moeten zien dat we een oplossing vinden, want als Abott-" Wacht even, Robertus en Mel! Ze zijn al zo lang weg, er zou toch niks gebeurd zijn =O Maar haar gedachten worden onderbroken door iemand anders.

"Hoi," zegt ze liefjes. "Welkom dan. Oh en ik ben Faith, dit hier is Jack hij is ook nieuw." Ze ziet er wel aardig uit, moet ze toegeven. Die lolly ziet er ook lekker uit ^^ 

"We gingen net naar boven, kom je mee? Er is een hele toestand met slaapkamers die op slot zijn." En twee mensen die vermist zijn, maar dat zegt ze maar niet luidop. 


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

Hij moet lichtjes grijnzen als hij het knikje van Faith ziet. Gelukkig dat iemand hier het nog snapt. En wanneer Martin ziet dat ze Jack achterna gaat mompelt hij nog gauw. 'We krijgen Madison er wel uit.'

En nu is hij voor een hele lange tijd stil, want Martin heeft niet zoveel meer te zeggen 'Nee, een toezichthouder hebben we niet echt.' 'Of je moet die oude creepy butler genaamd Abott ervoor aan zien.' Over Abott gesproken, hopelijk hebben Mel en Robertus hem al gevonden!


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth glimlacht. "Aangenaam kennis te maken dan! Ja hoor, natuurlijk wil ik wel even mee naar boven..." Ze denkt even na.
Slaapkamers die op slot zijn? Hm, freaky. Zou er meer aan de hand zijn, of...? 

Ze steekt haar lolly weer in haar mond en loopt de trap op, die beangstigend kraakt. Ze kijkt even achterom om te kijken of Faith en Jack haar volgen. Bovengekomen kijkt ze nieuwsgierig om zich heen, als ze een paar mensen ziet staan. OoC: Correct me if I'm wrong Elizabeth loopt op ze af.
"Zo, hoe gaat het hier dan? Wat is er aan de hand met die slaapkamers, hoezo kunnen ze niet meer open?" Ze sabbelt even op haar lolly. "Trouwens, ik ben Elizabeth, Elizabeth Maenlicht. Nieuw hier," voegt ze eraan toe.


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Jack staat nog steeds in de woonkamer, als hij de voordeur hoort dichtslaan. Binnen een paar seconden staat er een meisje in de kamer die blijkbaar ook nieuw is. Eigenlijk ziet ze er best leuk uit, al is die lolly nogal- vreemd. Denkt hij bij zichzelf en hij geeft haar een hand. "Jack." Is het enige wat hij zegt. Zo, dat al een stapje dichter bij de beleefdheid tegenover anderen. 
Met een griezelige glimlach verlaat hij de kamer en loopt weer naar boven achter Elizabeth aan. 

Als ze weer bij de deur staat, vraagt ze waarom de deuren niet open gaan. "Dat weten we dus niet," Begint Jack tegen haar. "We hebben van alles geprobeerd maar de deur gaat niet open." Jack werpt een vernietigende blik op de deur. "Maar wacht eens.." Met een zwaai haalt hij zijn toverstok tevoorschijn en gaat daarmee over de muur, waar langzaam een spleet ontstaat. Yes, misschien gaat dit nog wel werken ook!


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Robertus geërgerd aan wanneer hij haar zegt dat haar mascara uitloopt. "Kijk voor je uit en ram nou maar gewoon verder, of je het huisje nou opblaast of jezelf, die rotAbott moet eruit." zegt ze dan terug, waarna ze even met heer vinger onder haar oog de uitgelopen mascara wegveegt.

Melody kan nou niet bepaald meer lachen om Robertus' zoveelste Bombarda Roberxima die dag. Ze kijkt hem alleen maar met een zucht aan en ramt dan zelf ook even tegen de deur aan. "Kom naar buiten jij oude, verschroeide, gerimpelde, onverzorgde, ineengezakte rotbutler!" roept ze ondertussen.

Snel houdt ze alweer op met op de deur te rammen, wetend dat het niet veel nut zou gaan hebben. "Niet te geloven gewoon!" brengt ze geërgerd uit. "Niet te geloven!" herhaalt ze dan nog eens. "Dat we voor die ouwe hier in de regen zeiknat staan te worden!"

"En ook nog eens met een overreagerende geërgerde spookjager die kennelijk ook nog eens commentaar levert op uiteenlopende make-up, terwijl we hier voor Bertus-Jan-Doedel staan te wachten om iemand te kunnen redden." bromt ze. 

"Hebben we eens het initiatief genomen om een behulpzaam te zijn tegen iemand die je ook alweer helemaal vol scheld, loopt het alsnog niet goed uit." Pfuh, ze bleef liever op de bank liggen.

"En wat een fantastisch mooi weer ook!" voegt ze er nog overdreven sarcastisch aan toe.
Of het weer met haar opvliegende humeur had te maken op het moment? Naaaah, vast niet. Like.. Okay, dat was wel weer duidelijk genoeg.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Ooc: @ Miseria, You make me scared with Amy. O.o xD

Finn slaakt een zucht als Lily vurig terug antwoordt.
'Ik wilde alleen maar duidelijk maken dat iedereen wel eens kan verschieten.'
Finn, houd gewoon je mond.
Hij mompelt iets onverstaanbaars terwijl hij zijn t-shirt goed doet, nadat Amy hem uiteindelijk los had gelaten.
Dan kijkt ze hem op een hele kleffe manier aan, met van die puppy-oogjes waar Finn zou van gillen mocht er niemand aanwezig zijn.

Hij wendt vlug zijn blik van haar af als er opnieuw voetstappen ontstaan in de kamer.
Hij merkt een nieuweling op en ontdekt algauw haar naam.
Elizabeth Maenlicht... Nog een nieuwe?  Hij kijkt met een bedenkelijk gezicht naar de nieuwe persoon. Hoeveel gaan ze er hier nog binnensmijten?
Hij schenkt niet echt aandacht aan haar en laat zijn handen in zijn broekzak verdwijnen.
Hij kijkt naar de anderen die aan het kibbelen zijn over de gesloten deuren.
Nu heeft hij nog steeds geen bad kunnen nemen. 
Finn trekt een -.-" gezicht en kijkt even opzij naar Amy.
Alhoewel met miss Barbie hier zou hij zich niet op zijn gemak voelen als  hij een bad zou nemen. O.o


-----------------------------------


miss_sweet




Nee, Abott is niet dood B)

http://img175.imageshack.us/img175/3032/edgarhh9.jpg

Knibbelknabbelknuisje, wie staat er aan mijn huisje? Zijn ogen vernauwen zich tot spleetjes. Hij had allang de deur horen rammen, horen roepen maar hij lag knusjes in zijn bed en tegen dat hij zijn wandelstok had  gevonden duurde dat wel even. Abott is niet blij, helemaal niet blij! Punt 1: kom hem nooit, maar dan ook nooit storen in zijn huisje dat had hij meer dan duidelijk gemaakt. Punt 2: waag het niet om zijn deur in te breken! En het belangrijkste, punt 3: behandel hem met respect!!

Hij trekt zijn kamerjas aan en hinkelt naar de deur, met een krachtige zwaai trekt hij die open. En zijn gezicht staat op onweer als hij die vreemde kerel en arrogante meisje aan de deur ziet staan. Hij trekt zijn wand en richt die op Melody. "Oude, verschroeide, gerimpelde, onverzorgde, ineengezakte rotbutler?" herhaalt hij precies haar woorden en kijkt haar met een gevaarlijke blik aan waar zelfs de meest dappere mens bang van zou worden. "Hier gaan jullie spijt van krijgen," mompelt hij en bedenkt allerlei gruwelijke martelingen in zijn hoofd. 

"Wie is er dood dat jullie mijn rust komen storen!" Met uitpuilende ogen kijkt hij de twee aan. Woedend gooit hij zijn wand in het huis. "En ik hoop dat jullie een héél erg goeie reden," zegt hij dreigend. Wat het ook is, geen haar op zijn kalende hoofd dat eraan denkt om hun te helpen. Hoe durfden ze naar ZIJN huis te komen, ZIJN deur proberen in te trappen en HEM beledigen!


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus trekt een gezicht als Abott met een haast krankzinnig gezicht naar buiten komt stormen, na Melody's nogal tactloze woedeuitbarsting. Wauw, daarbij vergeleken was hij niets. 

"Wie is er dood dat jullie mijn rust komen storen!"
Robertus hervindt zijn irritatie.
"Wie er dood is?" schreeuwt hij boos boven het rumoer van het onweer uit. "Miles! MILES! En als je- u - niet snel die deuren van het slot haalt, maakt Madison zichzelf nog van kant!"
Aargh, rustig blijven, Bertje, rustig. Abott zal vast niet staan te popelen te helpen als hij hem de huid verrot scheldt. Maar zeiknat in de modder staan om een oude engerd te halen is ook niet echt zijn hobby.

Toch heeft hij niet echt het idee dat beleefd zijn tegen Abott ook veel zou helpen. 
"Alstublieft," zegt hij dan geforceerd. "U moet die deuren openen."
Stom oud lijk.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy Elliot"Een butler?" 
Amy's gezicht klaart wat meer op.
"Oh, mooi, dan kan hij straks mijn koffers naar mijn kamer brengen," verzucht ze. "Als hij die deuren eindelijk eens open komt doen."

Ze kijkt weer eventjes giechelend rond, maar slaakt een kreetje als ze een harde knal hoort. Oh, geweldig. Het was gaan onweren. Ze is als de dood voor onweer. 

Rustig, Amy, het is maar onweer... Gewoon blijven tellen..
Maar de donderslagen komen nauwelijks een halve seconde na de flitsen, en dat stelt Amy niet geheel gerust. Ze probeert haar angst enigzins te verbergen, en glimlacht geforceerd naar de rest.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg


Ik denk niet dat Abott meteen de moeite zal doen om hier een kijkje te doen voor de deuren. Antwoord hij op Amy. 'Hij is daar veel te knorrig voor.'
Finn kijkt verrast op als er een knal ontstaat die de hele kamer vult.
Gretig kijkt hij om naar het raam en ziet nog net een bliksemflits.
Hij grijnst en rent net niet naar het raam toe.
Finn bijt op zijn lip en drukt zijn neus even tegen het raam aan.
Sweet...Onweer. Gefascineerd blijft hij naar buiten kijken.
Als Finn wel ergens van houdt, is het onweer.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily rot net niet haar ogen als ze Amy's zoete -of wat het dan ook moet voorstellen- blik ziet. Onbewust balt ze haar vuist en onderdrukt de neiging om Amy door elkaar te schudden in de hoop dat haar hersenen terug op de juiste plaats komen. God, hoe verwend kan je zijn? 

Lily kijkt dan op als Martin Amy antwoord geeft en knikt bevestigend. "Te hopen voor hem dat hij weet wat dit te betekenen heeft. Want anders gaat hij der toch niet goed van zijn." Reageert ze op Martin. 

Dan valt haar een nieuw meisje op, Elizabeth. Ze glimlacht als ze zichzelf voorsteld. De lolly deed Lils een beetje lachen. Met een kleine grijns stelt ze zich dan voor aan Elizabeth. "Lily, Lily Robins." 
Dan ziet ze hoe Jack met behulp van zijn stok de muur aan het openen is. "Best slim gevonden." Moet ze toekennen tegenover Jack. Stilletjes houdt ze het in de gaten.
Dan schrikt ze op van een knal en hoort Amy een kreetje slagen en kijkt even om. Onweer... Ga je menen dat ze bang is van onweer? Lily mompelt binnensmonds wat. Ze weet enkel dat ze er behoorlijk plezier in zou hebben moest Amy het in haar broek doen ofzo. Een kleine grijns speelt dan ook om Lily's lippen. 

Ondertussen is Finn naar het raam geschoten en dat verwondert Lils alles behalve. Ze smoort dan ook haar lach. "Finn, doe normaal." Zegt ze met een :')-gezichtje. Maar ze wist dat hij zot is van onweer. Hoofdschuddend kijkt ze naar zijn rug.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Woops, dat scheen hij dus gehoord te hebben. Er loopt even een rilling over Melody's rug wanneer hij zijn wand op haar richt. "Wat wou je doen? Me vermoorden? Het zal niet veel uitmaken, of wel? Aangezien blijkbaar iedereen hier vroeg of laat dood gaat." mompelt ze nog haast sissend, half hopend dat hij het hoort, half hopend dat hij doof genoeg is. "Ik vraag me af hoelang deze Dracula in z'n kist heeft gelegen, een wonder dat hij leeft." gaat ze mompelend verder. "Niet erg verassend eigenlijk, als hij de oorzaak van alles is."
"Laat het hem niet gehoord hebben." gaat het om in haar hoofd, terwijl ze Abott zo poeslief mogelijk aankijkt. "Eigenlijk kan hij stikken in z'n stoffige oude lijk."

"Bertusallemachtignogaantoezeg!" ratelt ze dan. "Moet er dan perse iemand dood zijn voordat we je aandacht kunnen krijgen?" vraagt ze hem geërgerd.

Ho wacht, wat zei Robertus nou? Was Miles dood? Ho, dan had ze even iets gemist. In welke tussentijd had Miles nou weer het loodje gelegd? Snel hervat ze zichzelf weer. "Please?" mompelt ze dan ook maar, aanvullend op Robertus. Ze moesten gewoon zo snel mogelijk die deuren open krijgen, maar liever nog zo snel mogelijk uit de regen. Haast voelt ze de drang om Abott aan de kant te duwen en onderdak te zoeken in z'n huisje dat er even verrot uitziet als Abott zelf.
Als ze nou eens niet zo slecht gehumeurd was zou die "please" er misschien zelfs haast gemeend uit hadden kunnen komen. Well, nu dus niet. Maarja, wat wou hij haar aandoen? Hoogtens zou ze ook zo'n leuk grafsteentje krijgen.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img175.imageshack.us/img175/3032/edgarhh9.jpg

Abott grimast. Natuurlijk. Nu hebben ze zijn hulp nodig, gaan ze even de vriendelijkheid zelve uithangen. Maar dat pakt niet bij hem, hij kent die trukjes allang van voor ze geboren waren, hij heeft ze nota bene uitgevonden! Zwijgend kijkt hij van de één naar de ander. En dat ene meisje lijkt iets te mompelen wat hij niet al te goed verstaat, misschien is dat maar beter ook. Het jong ding  heeft wel een grote mond, ze zou minder praten als... Nee, dat is voor later. Kalm, Abott. Kalm.

Eigenlijk heeft hij veel zin de deur voor hun gezicht dicht te slaan en dat ze het maar zelf uitzoeken, maar hij beseft dat ze hem maar zullen blijven lastigvallen. Als hij die deuren open heeft gekregen, is hij eindelijk verlost van die eigenwijze snotneuzen. "Op één voorwaarde." Hij kijkt alleen de jongeman aan deze keer. 

"Zij.." Hij wijst naar Melody. "Gaat doen wat ik zeg nadat ik de grote ramp met die verdomde deuren heb opgelost." Met een gemene grijns kijkt hij naar het meisje. Hij zal haar eens een lesje leren,  ze  zal niet meer zo snel een grote mond opzetten tegen hem.  Muhahahaha!

"Te nemen of te laten." Hij maakt al aanstalten om de deur te sluiten.


http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith staat weer waakzaam bij de deur. "Hey zusje, leef je nog daarbinnen" Ze gaat met haar hand langs de deur en voelt opeens groot medelijden met Madison. Ze kan hier toch niet staan en niks doen terwijl Madison daar zit opgesloten met een angst voor gesloten ruimtes en een dood mens. 

Ze haalt diep adem en gaat tegen de muur tegenover de deur staan. Het is alles of niks. Ze mag niét opgeven, en zo doet ze tenminste nog een poging en geeft de hoop niet op. Wie weet waar Mel en Robertus zitten, die gedachte bezorgt haar koude rillingen. Niet aan denken, Madison is nu de prioriteit. "Uit de weg iedereen." 

Haar stem is kalm, maar haar hart bonst in haar keel. Ze loopt zo hard ze kan richting de deur en smakt ertegen aan. Niet verwachtend dat de deur met een klik openging net voordat ze kon stoppen, waardoor ze met alle snelheid de kamer binnenvalt en haar hoofd hard tegen de bedrand stoot. Een barstende pijn gaat door haar hoofd en half duizelig ligt ze daar op de grond. Langzaam probeert ze rechtop te zitten en met een hese stem zegt ze tegen Madison. "De deur ging open voordat ik een aanloop nam." De snijdende pijn in haar hoofd maakt haar misselijk. "Snel! Kijk of de andere deuren ook open zijn." 

Onmogelijk! Eerst krijgen ze die deuren met geen spreuk of kracht open en dan opeens gaat het vanzelf? Dit kan niet, dit kan gewoon niet. Er moet een verklaring voor zijn dat die deur net toen openging, maar wát is die verklaring. 

Auw, zelfs nadenken doet pijn. Ze wijft op de pijnlijke plek op haar hoofd en ziet bloed op haar hand. Geweldig, kan het nog slechter. Terwijl ze zich wat beter zet en zich omdraait kijk ze recht in de dode ogen van Miles. Ja, het kan dus nóg slechter :s 


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt gespannen naar Abott, als die grimast. Rare vent. Bijna raarder dan hijzelf. Hij gaf hem wel enigzins de kriebels.

"Op één voorwaarde."
Robertus houdt zijn adem afwachtend in als Abott dit zegt. Nu gaat er natuurlijk een vreselijke voorwaarde komen waarmee hij onmogelijk accoord kan gaan. 

"Zij... Gaat doen wat ik zeg nadat ik de grote ramp met die verdomde deuren heb opgelost."
Robertus ontspant zich.
"Ah, mooi da's dan geregeld," verzucht hij opgelucht. "Ik loop alvast vooruit."
Bijna vrolijk loopt Robertus weer terug naar de voordeur.

"Robertus? Ik ben het, je geweten,"
Hè nee, niet jij weer.
"Heb je haar nou echt net zomaar aan haar lot - Abotts lot - overgelaten?"
Uhhuh, ja.
"Ben je wel goed bij je hoofd?"
Ga weeeeeg.
"Hoe kon je dat nou doen?!"
Luister, er moesten prioriteiten gesteld worden. Melody of Faith - eh, ik bedoel natuurlijk Madison. Daarbuiten, hij gaat haar vast niet vermoorden.
"Wat ben jij een zak."

In de hal struikelt Robertus bijna over de roze beautycase die er middenin staat, met de initialen "A.E.". Hij geeft het ding geïrriteerd een rotschop, en druipt naar boven. 

Bij het gezelschap weer aangekomen, valt zijn blik nog niet meteen op de open deur. Hij schudt zijn hoofd wild, waardoor de regendruppels in het rond vliegen.
"'t Is gelukt," zegt hij, terwijl hij zijn gezicht met zijn hand afveegt. "Abott komt er-"
Als Robertus de open deur ziet, valt zijn mond open.
"-aan."
Geschrokken loopt hij naar voren, en kijkt de kamer in. Daar stond Madison, en Faith zit met een bloedend hoofd tegen het bed, iets waar hij ontiegelijk van schrikt. Miles hangt er ook gezellig bij, aan een roze sjaalt-

Hij kijkt met grote ogen naar Madison. 
"Van wie is dat sjaaltje?" vraagt hij. Hij denkt het al te weten, en vreest het ergste. Behoedzaam loopt hij de kamer binnen, en knielt naast Faith, terwijl zijn ogen steeds naar het lijk flitsen.
"G-gaat het?" vraagt hij bezorgd. "Hoe ben je binnen gekomen?"
Hij moet er niet aan denken hoe Abott reageert als de deuren al open blijken...


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Abott geërgerd aan wanneer hij een voorwaarde stelt. Maar die geërgerde blik verandert al heel snel naar iets walgends en ontzets. "Wha,-" brengt ze dan uit, waarna hij haar nogal heel erg ang grijnzend aan kijkt. En dan schijnt Robertus er ook nog eens akkóórd mee te gaan! Hij loopt zelfs al haast huppelend weg. "Jerk." sist ze hem na, waarna ze Abott nog geïrriteerder aankijkt. "WAT." zegt ze nog tegen hem, waarna ze Robertus al snel naar binnen volgt. "Wat een fantastisch kuuroord het hier ook is! Ik krijg zelfs een speciale behandeling!" zegt ze dan geërgerd terwijl ze verder loopt.

Melody loopt snel naar boven, Abott zou vast al op haar hielen zitten, richting de kamers dus. Eenmaal daar schijnen de deuren zelfs al open te zijn! Wat een enorme rotstreek.

Melody loopt woedend de haar kamer binnen en laat een vluchtige blik er doorheen gaan. Madison die er nog zit, Faith die blijkbaar een bloedend hoofd heeft, iemand-waarvan-ze-de-naam-nooit-meer-wil-uitspreken erlangs geknielt, een Miles die uit de kast hangt, maar voor de res,- EEN MILES DIE UIT DE KAST HANGT? Haar maag draait zich haast om als ze zijn dode lijkige ogen ziet, vooral als ze ziet dat hij opgehangen is aan haar sjaaltje. "What.." mompelt ze nog. Snel wendt ze haar blik van het dode lichaam af, ze moest even haar aandacht verstrooien. Ah daar had je wat-was-z'n-naam-toch-ook-alweer.

Melody pakt Robertus ruw bij zijn arm beet en duwt hem tegen de deur aan. "Wat een egoïstisch freaky mens ben jij wel niet! You son of a friggin' spooky freakin' bitch." sist ze dan tegen hem. "Zolang jou maar niks overkomt is alles goed, niet?" gaat ze dan verder. Hoe kon hij! En dat zonder onderhandelen of wat dan ook. Zelfs zij had dat niet gedaan. Okay, nu wel natuurlijk.
Melody kijkt hem nog woedend aan en besluit dat hij het eigenlijk niet eens waard is, laat hem los en draait zich dan om. Ho, wacht - zo kwam hij er wel veel te gemakkelijk vanaf. Ze draait zich weer boos om en geeft hem een harde klap tegen zijn gezicht. 


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt Melody bijna bang aan als deze hem bij de arm beetpakt en hem hard tegen de deur aan duwt. Ai, ze zag er verschrikkelijk eng uit, vooral met die zwarte kringen mascara onder haar ogen. 
"Wat een egoïstisch freaky mens ben jij wel niet! You son of a friggin' spooky freakin' bitch. Zolang jou maar niks overkomt is alles goed, niet?"
Robertus blijft zwijgen, en wacht Melody's tirade enigzins gespannen af.
"Ik zei het toch..."
Ze draait weg, en Robertus wil net weer wegschuivelen, als ze zich ineens omdraait en hij een harde klap in zijn gezicht krijgt. Hij schreeutw en grijpt naar zijn neus, die heel hard begint te bloeden.
"TRUT!" roept hij boos. Oké, hij had het verdiend, maar dat nam niet weg dat hij boos was. Auw, zijn arme neusje. Het voelt gebroken.
"Hajjewerklijkandersgedaan?" vraagt hij boos, en hij voelt het bloed dat zich met het regenwater vermengt zijn mond in druipen. Bah, wat zout. Hij houdt zijn hand voor mond en neus, en kijkt haar ziedend aan. "Jegameniewijsmakendajjehetniegedaanhad."
Natuurlijk had ze het gedaan. Toch? ...toch?


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Trut? Pfuh, moet hij zeggen. Het viel nog harstikke mee. "Oh kom óp." sist ze naar hem. "Alsof je die niet verdient hebt." nijdig kijkt ze hem aan. Wanneer er vervolgens wat bloed uit z'n neus loopt, heeft ze al een beter gevoel, nog niet volkomen, maar wel beter.

Dan begint hij opeens te praten. Wauw, dat klonk leuk! En dat allemaal dankzij haar. Had ze eigenlijk veel eerder moeten doen. "Pardon? Wat zei je?" vraagt ze dan plagerig, met opgetrokken wenkbrauwen. Het was enigzins wel te verstaan wat hij zei, maar toch was het even leuk om het er in te wrijven. Vervolgens beweert hij ook nog dat hij zeker weet dat zij niet anders zou hebben gedaan.

Melody slaakt even een diepe zucht en kijkt hem vervolgens weer serieus aan. Ze had hem al een gebroken neus geslagen, had het er vervolgens ook al ingewreven, maar wat schuldgevoel erbij zou toch niet slecht zijn? Het zou immers de waarheid zijn. "Dan zal ik je eens wat vertellen." zegt ze dan weer, terwijl ze zich even niks van haar omgeving aantrekt. "Ik zou geprobeert hebben te onderhandelen." sist ze naar hem toe. "Zelfs ik ben niet zo erg dat ik iemand anders zomaar aan zijn of haar lot over laat. Zelfs jou zou ik niet zomaar overlaten aan Abott." Zo, dat was dan dat. Nu wist de rest ook meteen wat er gebeurt was, en dat die pak slaag dus werkelijk verdiend was. "En dan zou ik vóóral niet haast huppelend weer naar binnen lopen."

"Volgens mij heb je niet eens enig besef van wat je gedaan hebt." sneert ze hem nog toe. "Nou zit ik dankzij jou vast aan Abott. Enig idee gehad over wat hij zou willen?" gaat ze verder. "Vast niet, want wat maak ik jóu nou uit."


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

"Ik ben ook een beetje bang voor onweer, hoor," fluistert Elizabeth tegen de vrouw die een kreetje slaakte. "Al houd ik wel van regen," voegt ze eraan toe, sabbelend op haar lolly.

Als de deur plotseling opengaat, staart ze geschokt naar wat er gebeurt. Okay, die Madison was dus gered - maar... een dode man? Ze gelooft haar eigen ogen niet. Opgehangen aan een roze sjaaltje?

Als iemand dan ook nog een man een bloedneus slaat, weet ze al helemaal niet meer wat ze moet doen. Aarzelend stapt ze op hem af.
"Balsemio," zegt ze zachtjes. Afwachtend kijkt ze hem aan. "Gaat het wel goed?" vraagt ze, ondanks dat hij volgens de vrouw niet erg veel geeft om anderen. Iedereen heeft recht op een beetje medeleven, toch?

Dan kijkt ze de anderen aan. "Dus... wat doen we met... hem?" Ze maakt een halve hoofdbeweging naar het lijk.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

"Robertus!" zegt ze blij en opgelucht. "Melody!" Ze heeft veel zin om hun beide te knuffelen, maar houdt zich in. "Ja hoor, het is niks. Ik heb mijn hoofd tegen het bed gestoot." Ze il net uitleggen hoe ze in de kamer is geraakt als alles vervolgens heel snel gaat. 

Faith snakt naar adem als Mel Robertus slaat, maar ze houdt zich erbuiten. Het is iets tussen hen, blijkbaar is er iets gebeurd waardoor hij Mel heel boos heeft gemaakt. 

Ze steunt met haar hand op het bed en staat op. "Heb je dat werkelijk gedaan?" vraagt ze ongelovig aan Robertus. Hij zou zoiets nooit doen, toch? Ze gaat naast Melody staan en kijkt hem vragend aan. Aan de ene kant heeft ze medelijden met hem, maar aan de andere kant vindt ze dat hij het verdient als wat Melody zegt de waarheid is.


OOC: Abott komt eraan, maar Sad moet nu snel weer gaan leren ^^"


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Jack loopt na Faith en nog een stel anderen de kamer in en begint te klappen. "Heel goed jongens, knap hoor." Zegt hij met een =.=' gezicht. "Kunnen jullie nu misschien uitleggen wat er aan de hand is, of was." Vraagt hij aan de mensen die net binnen binnen gekomen zijn.

"Zo, dus jij bent Madison?" Vraagt hij aan het meisje dat er nog steeds een beetje benauwd uitziet. "Was het nou echt zo erg om met dát in de kamer te zitten?" Met zijn hand zwaait hij naar de dooie jongen in de kast. "Lekker mooi verstopt ook, roze sjaal, slecht vastgebonden en in een kastgestopt."


-----------------------------------


Moniek




http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Clive staat een beetje verveeld te wachten tot de deuren open gingen ofzo, ondanks wat Faith zei kon het hem nogsteeds niet zoveel schelen dat Madison opgesloten zit. Dan ineens gaat de deur open en is er even een klein... incident tussen Melody en Robertus. Hij grijnst als Melody Robertus een bloedneus slaat.

'Geslagen door een meisje,' mompelt hij zachtjes, hij kan er de humor wel van inzien. Het gekibbel vindt hij verder niet zo erg interessant dus hij draait zich om naar het lijk. Ach, dat viel wel mee, maar waar laat je in vredesnaam een rottend lijk?


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt Melody ongelovig aan, als deze verklaart dat niet gedaan te hebben.
"Ohjatuurlijk," bromt hij geïrriteerd. Hij krijgt echter wel een klein beetje een brok in zijn keel. Wat was Abott van plan?
"Wamaakjijmeuit?" vraagt hij geïrriteerd. "Ikhebverdoriejedoowvonnisniegetekend!"
Ze moest vast alleen maar een paar vervelende rotklusjes doen, ofzo.

Hij kijkt de nieuwe vrouw een beetje vreemd aan als die prompt zijn neus komt helen.
"Eh... bedankt..." prevelt hij enigzins afwezig. Op de vraag wat ze met Miles aanmoeten heeft hij geen antwoord. Hij loopt met een grote boog om Melody, voor zijn eigen veiligheid - deze vond het vast niet leuk dat het alweer ging, ook al plakte het bloed nog steeds op zijn gezicht - naar de kast, waar Miles uithangt. Wat een afschuwelijk aanblik, eigenlijk. Hij tilt heel voorzichtig het sjaaltje omhoog, en bekijkt de paarse striem om zijn nek. Dat zag er niet lekker uit. Hij laat het sjaaltje weer rustig los en kijkt de kamer rond. Daar was die nieuwe man. Hij kijkt Faith schuldbewust aan.

"Maar..."
Hey, hallo, het was toch- Gaan ze nou werkelijk allemaal aan Melody's kant staan?

Hij draait zich zuchtend naar het raam.
"Het heeft allemaal geen zin meer ook," verzucht hij dan, en hij kijkt strak naar buiten, waar enkele flitsen te zien zijn. "Abott komt eraan, en als hij merkt dat hij hier voor niets is, maakt hij ons allebei wel van kant."

Hij draait zich weer eventjes kort om. Sjit, tja, dit werd nu toch vast wel van hem verwacht. Zij had het immers ook gedaan die middag.
"... sorry." brengt hij er geforceerd uit. Hij meende het - in zekere zin - wel, maar echt berouw tonen kon hij nog niet helemaal opbrengen. Bah, wat voelt hij zich toch geweldig. Nat, koud, onder de modder, bloed, en ondanks het feit dat zijn neus geheeld was, bonkte het nog steeds fiks.

Als hij Clive hoort, krijgt hij de neiging iets heel erg beledigends naar hem te schreeuwen, maar hij houdt wijselijk zijn mond. Hij kon vast harder slaan dan Melody.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy Elliot"Ik ben niet bang," piept Amy bijna hysterisch, als een andere vrouw - nieuw, kennelijk - haar "geruststelt". Flits, BAM. Zie je, ze kromp al een heel stuk minder ineen bij deze donderslag.

Ze slaat het tafereel in de kamer van een klein afstandje gade, vooral omdat het lijk dat daar hangt haar helemáál niet aanstaat. In haar ooghoeken ziet ze de knappe jongen juist gefascineerd naar het onweer kijken. Oei, afknapper. Zij zag onweer helemáál niet zitten.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Blijkbaar niks he." Pfuh, alsof hij haar ook maar iets uitmaakte. "Had verdorie jezelf dan opgeofferd." zegt ze met een zucht terug.

Melody volgt Robertus met haar blik, als die vervolgens met een grote bocht om haar naar de kast toeloopt. Hij scheen het ook niet bepaald leuk te vinden dat ze haar gelijk geefden; huray!

"Dan heb je mooi twee doodsvonnissen ondertekend. Dus misschien kunnen we vast wat dingen regelen, wat dacht je van; "Huppelend z'n eigen lot tegemoet toegegaan" als onderschrift op je grafsteen?"

Melody zucht even en besluit er maar niet verder op in te gaan. Het was al erg genoeg en straks zouden ze haar ook nog om niks met de nek aankijken. Ze kijkt Robertus nog even een keertje aan als hij sorry zegt, tot hoeverre zou hij het menen? Pfuh. "Never mind, right?" het komt er wat sarcastisch uit. Wat wou hij dan dat ze zei? "We zullen zien hoever Abott wil gaan, en dan zien we wel verder."

"Euy, er loopt wat rood over je mond." zegt ze dan flauwtjes, zonder er enig gevoel van humor in stekend. Goh, waar kwam die soort van uitspraak ook alweer vandaan?


-----------------------------------


miss_sweet




http://img175.imageshack.us/img175/3032/edgarhh9.jpg

In zijn opperslechst humeur volgt hij de kindertjes naar buiten en sluit de deur achter zich. Kletsnat en helemaal chagrijnig komt hij aan in het huis. Brr.. koud. Hij blijft even hijgend in de hal staan, dit is allemaal echt niet goed op zijn leeftijd. Hij was tegen het voorstel om jonge mensen in dit huis te laten verblijven, maar wie luistertt er nu naar hem, denkt hij zuur. Niemand heeft er last van, behalve hem natuurlijk. Het zou allemaal opgelost zijn door een paar Avada Kedavra's. Oeh dat klinkt best aanlokkelijk, maar dan zou hij vast afgevoerd enopgesloten worden in Azkaban en als hij héél eerlijk moet zijnis dat nét iets erger dan zijn situatie nu. 

Trede per trede klimt hij naar de eerste verdieping en ziet een deur openstaan. Hey- wacht even, was het niet de bedoeling dat de deuren op SLOT zouden zijn, zoals die twee beweerden! Hij probeert een andere deur die ook gewoon opengaat. Steeds meer geërgerd en kwaad dat hij hiervoor uit zijn bed kwam en kletsnat werd door de de regen, gaat hij in de deuropening staan waar iedereen zich had verzameld.

"Dus jullie denken dat dit allemaal één grote grap is," zegt hij luid en kil. "IK VIND DAT NIET GRAPPIG!" Een bliksemschicht verlicht de kamer. Hij is zo kwaad dat hij letterlijk uit zijn vel zou kunnen springen, maar hij houdt zich kalm. "Maar onthoudt, wie laatst lacht, best lacht." Zijn oog valt op het lijk en met een zwaai van zijn wand is het verdwenen. Hij draait zich om en stapt terug de nachtlucht in. Stom huis waar je niet eens kan verdwijnselen of verschijnselen. Maar hij heeft al een geweldig plannetje bedacht en daarmee kan hij niet alleen die arrogante meid maar hun allemaal eens een lesje leren. Ze zullen er wel snel genoeg achterkomen en als ze dat doen moeten ze niet op zijn hulp rekenen!


http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Aww hij zegt sorry. Faith kan een glimlach niet onderdrukken. Als Melody een opmerking maakt over iets roods bij zijn mond, bekijkt ze hem wat beter. Ooh, hij ziet er echt niet ui! Maar haar aandacht wordt afgeleid door Abott en ze krijgt koude rillingen van hem. Ze krimpt bijna ineen als hij begint te roepen. Pas als de druppels bloed op haar schouder vallen, besluit ze haar wonde maar snel te helen. Als dat gebeurt is voelt ze zich al heel wat beter ondanks de blijvende hoofdpijn. 

Ze gaat bij Robertus staan. Hij was net bezorgd om haar en het is misschien wel normaal om wat medeleven te tonen met hem. "Je ziet er niet uit," zegt ze met een kleine glimlach. Al ze haar wand tevoorschijn haalt om zijn gezicht schoon te maken buigt ze zich naar hem toe en fluistert wat in zijn oor. "Dat was echt heel lief van je, om te verontschuldigen aan Melody."

"Hygiëna." Nu zit hij in ieder geval niet meer onder het bloed, en zijn wonde had Elizabeth al geheeld. "Zo, dit is al heel wat beter," knipoogt ze.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus veegt zijn kin af met zijn mouw als Melody er een opmerking over maakt, wat alleen maar resulteert in het feit dat zijn ooit witte hemd nu ook rood is. Hij huppelde niet. Hij huppelde NIET. Zo erg kon het toch allemaal niet zijn?

Hij slikt echter als Abott aankomt, en angstaanjagend begint te schreeuwen. Het was perfect, precies als in elke horrorfilm. Een enge butler met maniakale gedachtes. Hij kijkt ditmaal met gemeende schuldgevoel naar Melody. Oh jee...

Als hij Abott fronzend nakijkt, als deze zijn doodskist weer opzoekt, gaat Faith bij hem staan.
"Je ziet er niet uit,"
Robertus lacht grimmig.
"Dat was echt heel lief van je, om te verontschuldigen aan Melody. Hygiëna."
Robertus onderdrukt de neiging om Faith te aaien. Wat is ze liiieeef! Hij glimlacht enigzins verlegen.
"Dank je," fluistert hij dan. Hij moet onwillekeurig aan Amy denken, en is blij dat hij niet net als haar zou giechelen, als hij vervolgens Faiths knipoog ziet. Dat zou een complete ramp zijn, als hij zo zou giechelen.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth glimlacht als hij haar bedankt. "Graag gedaan hoor... Elizabeth is de naam," zegt ze voor de zoveelste keer. "Oh... en je hebt bloed aan je mouw." Ze grijnst onwillekeurig. Awww, Faith en de jongeman zien er erg schattig uit samen..

Als er een héle enge man binnenkomt die ook nog eens begint te schreeuwen, verstijft ze. Au. Dat onweer in combinatie met zo'n griezel is niet zo'n prettige combinatie. Dan zucht ze. Ach ja, dat lijk was in ieder geval weg. Altijd praktisch blijven denken, hè? 

Ze is trouwens wel erg benieuwd... "Heeft iemand een idee hoe het kan dat die man is gestorven? Waar is het lijk nu eigenlijk heen?" Nadenkend sabbelt ze op haar rode lolly. "Misschien moet ik m'n bagage zo maar eens uit gaan pakken, aangezien de kamers toch weer open zijn...?" 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn moet lachen als hij Lily haar reactie hoort.
'Sorry hoor...' Hij onderdrukt een zucht en kijkt dan even de ruimte rond.
Dan gebeurt er van alles en nog wat. 
Elizabeth stelt zich voor aan verschillende mensen, Clives laat zich ongeinteresseerd in de deuropening leunen.
Amy blijft verdacht stil staan vanwege het onweer en Robertus krijgt een mep...Van een meisje.
'Ook weer opgelost.' Mompelt hij tegen Lily en zucht. 'Ik vertrouw die vent minder en minder.'

Finn kijkt om naar Elizabeth als hij het laatste opvangt.
'Zijn de kamers weer open? ...Sweet!'  Zegt hij met een ^^ gezicht en loopt de ruimte uit.
Tijd voor zijn badje!


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Als Faith binnen komt vallen merkt Madison er niks van, zelfs niks van Abbot en de rest van het gebeuren (oftewel Jill is te lui alles te lezen :P). Ze heeft zich opgekropen als een balletje en schudt heen en weer, terwijl haar ogen wijd staren, naar... niks! Haar ademhaling stokt zo nu en dan maar na een lange tijd haalt ze weer adem. Ze denkt er niet over het huis te verlaten, dat is niks voor haar. Daarbij wil ze elke uitdaging winnen, hoe erg het ook zou zijn voor zichzelf. De donder licht zo nu en dan haar gezicht op, maar als die er niet is kan je haar niet zien in het donkere hoekje.


-----------------------------------


Machoefeltje




Lily "Ik snap wat je bedoelt..." Lily heeft het ook niet echt meer op Abott.

Maar dan loopt Finn de kamer uit. Ah jah... Hij gaat naar zijn bad. Lily kijkt hem even na en haalt haar schouders dan op. Ze kijkt dan opzij naar Elizabeth. "Dat kan je inderdaad gaan doen. Ik denk dat het blad met de kamerindeling ergens beneden wel ligt. Wil ik even met je mee gaan, kan ik je een beetje wegwijs maken." Glimlacht ze tegen Elizabeth.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Een beetje zenuwachtig door de kleine afstand tussen hen, duwt ze een lok haar achter haar oor om zich toch een houding te geven. Ze kijkt even naar haar schoenen en voorzichtig weer naar hem. Wat ziet hij er schattig uit ^^ "Graag gedaan," zegt ze zachtjes. Faith kijkt even om als Elizabeth een opmerking maakt en ziet ook het bloed op zijn mouw. "Oooh, bloedvlekken krijg je er echt niet makkelijk uit. Zelfs niet met een spreuk." Ze neemt zijn hand vast en draait zijn pols om. "Ja, dit kan je best meteen wassen of anders zal je het moeten weggooien, denk ik." Ze glimlacht lichtjes. En als ze beseft dat ze zijn hand nog vastheeft zonder enige reden, laat ze hem weer los. Om niet naar hem te moeten kijken &#8211; want hij maakt haar nerveus &#8211; laat ze haar blik door de kamer glijden. 

"Maddie!" Ze laat zich snel naast haar op de grond zakken en kijkt haar bezorgd aan. Voorzichtig neemt ze haar zusje in haar armen en streelt door haar haar. "Sssht," fluistert ze. "Het is goed. Ik ben bij je." Ze weet dat Madison over de schok heen moet geraken, gelukkig is het niet nóg erger. "Misschien is het beter als je even buiten gaat?" Madison moet even uit deze kamer, dat zal haar goed doen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kan het even niet langer meer aan tussen alle mensen die in de kamer en ook nog eens op de gang staan. Wat een drukte. En Abott begon steeds meer op haar zenuwen te werken.

Zonder nog iets te zeggen slaakt Melody een diepe zucht en loopt ze de kamer uit. Teveel mensen, teveel Abott, teveel Robertus, teveel dood en verderf, te veel alles. Als ze nog langer zou blijven staan waar ze stond ging ze nog meer verderf rondzaaien, en dat leek haar niet bepaald een goed idee.

Geen idee hebbend waar ze eigenlijk naartoe wil gaan, loopt ze maar blindelings ergens heen. Wanneer ze merkt dat ze alweer op weg is naar de kelder, draait ze zich weer om en loopt ze maar naar de woonkamer, daar kon je tenminste nog fatsoenlijk zitten.
Ze denkt er eigenlijk helemaal niet over na dat ze nu alleen is op de begane grond, terwijl Abott overal en nergens rond kan spoken, en ze nog iets voor hem moet doen. In plaats daarvan staart ze wat leeg voor zich uit.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

'Ik denk dat Abott dat niet van plan is Amy, dus je zal het net als ons zelf moeten doen.' 'Of je moet echt hulp nodig willen hebben met je koffers.' zegt hij langzaam richting haar.
 
En toen ging alles weer vrij snel. Het begon te regenen en er kwam ook nog onweer. Daarnaast waren Mel en Robertus eindelijk weer terug, gevolg door een heel kwade Abott. En er werd ook nog ruzie gemaakt en de kamers gingen eindelijk weer open. Ow ja en er is weer nieuw gezelschap in het huis.

Even later draait Martin zich langzaam om en begeeft zich dan ook naar maar weer is naar de Living. Waar hij geheel verbaast Melody ziet zitten. Na een momentje zelfrust mompelt hij. 'Wat is er in vredesnaam aan de hand tussen jouw en Robertus?' 'Want het is niet niks dat je hem een bloedneus slaat.'

Ooc: Lame post weer xD Maar ja, ik moest Martin er weer is bijgooien he?


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody heeft niet eens gemerkt dat er iemand de kamer binnen is gekomen, totdat ze opeens iemand hoort praten. Ze scheurt haar blik van de muur af en kijkt dan op naar de persoon die is begonnen met praten. Ah, Martin.

Melody slaakt even een zuchtje. "Nou.." dan zou ze het hele verhaal maar eens gaan vertellen. "Robertus en ik zijn naar Abott gegaan, maar hij deed niet open, en het regende.. Dus we waren beiden nogal pissed en zijn wat uit onze slof geschoten - vooral ik, denk ik. Toen kwam Abott naar buiten en stelde hij één voorwaarde waar hij voor zou meekomen. Die voorwaarde was dan weer dat ik zou doen wat hij maar wou - en Robertus stemde uitermate vrolijk meteen in." vertelt ze. "Dat is het in grote lijnen, en de rest heb je zelf volgens mij wel meegekregen."

"Als je nog wil weten wat hem zo boos maakte; ik noemde hem een  'oude, verschroeide, gerimpelde, onverzorgde, ineengezakte rotbutler'." zegt Melody dan, terwijl ze er naderhand gezien eigenlijk helemaal geen spijt van had.

"Maar naast dat.. Heb ik het volgens mij nog nooit echt goed met Robertus kunnen vinden." zegt ze dan met een flauw grijnsje. "Wat vindt jij?" vraagt ze hem dan maar naar z'n mening, over wat dan ook.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Eh..."
Robertus kijkt zwijgend toe, als Faith over het bloed op zijn shirt begint. Het dringt niet geheel tot hem door; hij is enigzins afgeleid door haar hand die de zijne vast blijft houden. Na een tijdje laat ze hem los - misschien tot enige teleurstelling van Bertjelief - en snelt naar Madison toe, die in shocktoestand lijkt te verkeren. Hij besluit dat hij zich er het beste niet mee kan mengen. Het was haar zusje, en bovendien is hij zo tactloos als een deur, dat bleek net wel weer. 

"Ik, eh... ga me maar eventjes opfrissen... ofzo..."
Ja, dat gaat hij doen. Zijn shirt wassen en dan kort douchen. En daarna... eten? Dat leek hem wel een goed idee. Hadden ze dat niet allang moeten doen? Hoe dan ook. Hij loopt de kamer uit naar kamer 006. De deur krijgt hij gewoon open, en hij sluit hem achter zich. 

In de badkamer trekt hij zijn gilet en shirt uit, en bekijkt fronzend de bloedvlekken. Zei Faith niet iets over meteen wassen? Het was eigenlijk een beetje langs hem heengegaan. Ja, laat hij het maar meteen wassen. Hij draait de douche aan - waar verrassend genoeg geen prut uit komt - en begint met zijn vuist over de vlek te wrijven, en met zijn toverstaf er zachtjes tegenaan te tikken. Na een tijdje is de vlek vrijwel geheel verdwenen, op misschien een kleine, bijna onzichtbare oranje waas na. Hij kleedt zich verder uit - details vinden jullie toch niet interessant XD - en stapt zelf onder de douche.

Als hij zich even later weer helemaal gedroogd en aangekleed heeft, begeeft hij zich weer op de gang. Hij slaat wat stof van de mouw van zijn nette jasje, en loopt naar beneden. In de woonkamer hoort hij stemmen - Martin, en... ah, Melody. Die zou zijn gezelschap vast niet op prijs stellen. In plaats daarvan besluit hij een kijkje te nemen in de keuken.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy Elliot"Oh, de kamerindeling zou ik ook wel eventjes willen zien!" glimlacht Amy, zich met het gesprek bemoeiend en afgeleid van het onweer. Ze heeft helemaal niet door dat Lily haar de afgelopen tijd dodelijk heeft aangekeken. Ze loopt naar beneden, en zet zuchtend haar beautycase rechtop als ze merkt dat deze om is gevallen. In de woonkamer ziet ze twee andere bewoners, de meid die de ouwe een gebroken neus had geslagen, en die andere jongen, die tegen haar praatte. 
"Hoi," glimlacht ze. Ze is weer helemaal vrolijk, nu ze niets meer van het onweer merkt. Oh, jeetje. Flits. 1, 2, 3- BAM. Amy zucht. Mooi, het onweer begon weg te trekken. Flits. 1, 2, 3, 4- BAM. Steeds verder, en verder, met hier en daar wat schichten die dichterbij waren. Desondanks is ze opgelucht. Het zou zo over zijn.

Ze glimlacht weer lief naar de anderen, ondanks het feit dat het meisje er nog steeds afschuwelijk uit ziet, zo nat en met geruïneerde make-up. Amy zou zich verbergen in schaamte als er iets met haar make-up zou gebeuren.

"Hebben jullie toevallig de kamerindeling zien liggen?" vraagt ze zoetjes, en ze neemt plaats in één van de stoelen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt op wanneer er opeens - voor haar een geheel nieuwe - andere stem te horen is. Het was dat ene barbie-achtige figuurtje dat ze in een waas voorbij was gelopen door haar woede toen ze naar boven ging. "Hai." mompelt ze dan terug.

"Dat er nog steeds nieuwe mensen worden gehaald. Ik wed dat ze in de 'buitenwereld' niet eens van de doden afweten hier." mompelt ze tegen niemand in het bijzonder.

"Bij ons lag hij op de tafel, daarginds." zegt ze dan tegen het meisje, met een knikje naar de tafel in de kamer.

"Welcome to the mansion." zegt ze dan flauwtjes. "I hope you'll have a nice trip. Watch your head."


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack 'Bannerloos' Taylor

Jack's 'vriendelijke' houding word blijkbaar niet gewaardeerd en hij loop zonder verder wat te zeggen de kamer uit en gaat weer naar beneden. 

"Aha, kamer indeling." Leuk, word vast gezellig.  Denkt hij bij zichzelf. "En wie mag Clive Hoffman dan wel zijn?" Vraagt hij met een arrogante stem aan een meisje die er nogal- roze uitzag. "Dat ben jij toch niet mag ik hopen?" Jack lacht haar nogal schaapachtig uit.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth glimlacht dankbaar naar Lily. "Dank je, dat is heel aardig van je!" Ze loopt alvast naar beneden over de piepende en krakende trap. "Is dit huis vraiment zo krakkemikkig?" mompelt ze in zichzelf. 

Ze loopt de woonkamer in en ziet daar verschillende mensen zitten. Ze kijkt op het papier met de kamerindeling en vraagt dan in het algemeen: "Wie is Amy Elliot?"Ze sabbelt afwachtend op haar lolly en herkent dan Jack, de man die haar een hand had gegeven.

"Hé, dat is ook niet erg aardig om te zeggen, wel? Sinds wanneer heten meisjes Clive?" Elizabeth kon het niet laten. Hij mocht wel iets aardiger zijn... Er zaten nog meer mensen in dit huis dan alleen zijn ego, n'est-ce pas?

"Lust er iemand trouwens nog een lolly?" Met een grote grijns haalt ze een zak met van die verrukkelijke, perfect rode lolly's tevoorschijn.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy staat op en loopt naar de kamerindeling. Ze trekt een wenkbrauw op bij de opmerking van de man - Jack. Ze zet haar handen in haar heupen en kijkt hem bijdehand aan.
"Ik geloof niet dat ik jóu iets vroeg, ouwe," bijt ze hem toe, maar met de zoetste oogjes. Oké, echt oud zag hij er niet uit - hoogstens 25 ofzo - maar ze moest toch iets. "Jíj bent zeker-"
Ze werpt een blik op de kamerindeling.
"-Finn?"
Finn, dat vond ze wel een naam voor hem, al heeft ze geen idee waarom. Hoe zou die leuke jongen eigenlijk heten? Ze slaat één van haar staartjes achter haar schouder, kijkt hem nog eventjes arrogant aan, en keert zich dan poeslief naar Elizabeth.
"Ík ben Amy Elliot," zegt ze. Ze glimlacht vriendelijk. Ze kijkt heel eventjes raar bij de lolly's die ze vervolgens tevoorschijn tovert, maar herstelt zich.
"Graag," antwoordt ze liefjes. Ze pakt er alvast eentje, zo subtiel mogelijk, en steekt hem in haar mond, terwijl ze Jack in zich opneemt.
"En waarom ben jij hier?" vraagt ze hem met een gemaakt lief stemmetje.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn loopt de trap af na een deugdoend badje en hij slaakt een zucht.
Net als hij de laatste treden doet hoort hij dof, vanuit de woonkamer zijn naam vallen.
Hij trekt zijn t-shirt over zijn hoofd en doet hem goed aan.
Dan loopt hij de woonkamer in.
'Riep iemand mij?' Hij kijkt de kamer rond met een ^^ gezicht.

Dan merkt hij dat Amy daarjuist keek op de papieren van de kamerindeling.
'Is dat de kamerindeling?' Hij wacht niet op antwoord en kijkt naar de bladeren.
'...Chris?' Hij probeert de persoon voor zijn geest te halen.
Damn, waar is die jongen feitelijk gebleven.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily kan een kleine binnensmondse grom niet onderdrukken als ze Amy hoort. Sinds wanneer was ze tegen Amy bezig? Of noemt Amy plots Elizabeth. Lily slaat haar ogen op en zucht. Dan loopt ze Elizabeth en co achterna, ook naar de woonkamer. 

Ze luistert naar de uitleg van Jack, Amy en Elizabeth en al wie nog iets gezegd heeft. Ze glimlacht als Elizabeth hen lolly's aanbiedt. "Ik wil er wel eentje." Door Elizabeth een lolly te zien eten heeft ze er best wel zin in gekregen. Ze pikt een lolly uit de zak en kijkt op als ze Amy hoort. Negeer der, Lils..." Denkt ze bij zichzelf. Maar voor ze het goed en wel gedacht heeft flapt ze er al iets anders uit. "Jij bent nieuwsgierig. Waarom ben jij hier eigenlijk?" Moeit Lily zich. Als Amy nieuwsgierig mocht doen, dan mocht Lily dat ook. Afwachtend kijkt ze Amy aan. Haar aandacht wordt even afgeleid door Finn die binnenkomt bij het horen van zijn naam, maar haar blik gaat algauw terug naar Amy.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Okay. Dit ging dus zo níet goed. Straks zou ze nog uitbarsten en tegen iedereen schreeuwen waar ze maar zin in had. Ze was hier heen gekomen om rust te zoeken, om weg te gaan van de drukte en chaos bij de kamers, maar die drukte en chaos schenen haar zelfs achtervolgd te hebben. Als dit Abott's manier was om haar te straffen, beval het haar niet. Alhoewel ze zeker wel meer van hem verwacht.

"Ik hou het hier niet langer meer vol." mompelt ze dan, terwijl ze nog even een blik op Martin werpt en vervolgens de woonkamer weer uitloopt.

Melody loopt de woonkamer uit en loopt de gang af. Hatsjoe. "Dat krijg je dan." "RotAbott." mompelt ze, terwijl ze met haar hand door haar nog natte haar gaat. Ze wrijft nog even onder haar ogen en loopt dan voorbij de keuken, waar ze even een blik in werpt, en loopt vervolgens weer verder. Richting de muziekkamer. Daar gaat ze dan maar op het krukje zitten en drukt ze even zomaar een aantal toetsen in. Eigenlijk had ze zin in rammen. Als Abott of Robertus nou in de buurt waren.
"Calm down." zegt ze dan in zichzelf.


-----------------------------------


miss_sweet




<knip> mijn post klopt niet meer doordat Jill heeft gepost =)


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison raakt een klein beetje bij haar positieven als Faith haar in haar armen neemt. Dat ze haar naam roept of al het andere hoort ze echter niet maar de vraag of het misschien beter is om de kamer uit te gaan komt volledig over! Al is dat misschien al een kwartier geleden, dat het gezegd is. Ze knikt met haar hoofd, ze heeft het gevoel dat als er al iets over haar lippen zal komen het enkel gepiep zal zijn en staat langzaam op. Als een bezeten iemand loopt ze de kamer uit, zonder erbij na te denken. Zonder na te denken leiden haar voeten haar steeds verder weg, terwijl ze geen eens enig idee heeft waar ze heen gaat. Ze beseft niet eens dat ze vooruit gaat. Ze komt inde woonkamer terecht, waar Martin ook in staat. Ze heeft nog niet echt contact met hem gehad. "God, dit lijkt wel mijn ongeluksdag," zegt ze in een poging het ijs te breken.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Ze lacht zachtjes als Madison plots wegloopt en zucht opgelucht. Gelukkig is ze alweer wat beter. Ze kijkt de kamer rond en merkt dat ze als enige nog binnen is, iedereen is langzaam aan zijn eigen weg gegaan. Faith heeft ook behoefte om even weg te gaan van deze plek waar ze de hele tijd heeft lopen stressen.

Dus gaat ze ook maar naar beneden en ziet een hoop mensen in de living als ze daar voorbijstapt, maar heeft even geen zin om gezellig te gaan doen. Ze hoort muziek spelen en spitst haar oren. Robertus? Ze stapt richting de muziekkamer en duwt de deur open. Oh, het is Melody. Faith stapt wat dichterbij. "Ik wist niet dat je piano speelde," merkt ze op en glimlacht lichtjes.

Het valt haar op dat Mel nogal gespannen is, maar besluit er niet naar te vragen. Misschien zijn het haar zaken niet en als Mel het nodig vindt om het met haar te delen zal ze dat zelf wel doen =)


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Jack staat nog steeds te lachen als hij de opmerkingen van Amy hoort. "Zo zo, bijdehandje." Zegt hij met een arrogante lach. "Ik ben hier om zaken die jou niet zoveel aan gaan, maar als ik naar jou kijk ben jij hier voor het geld."

Binnen een paar tellen staat de woonkamer vol met onbelangrijke mensjes en Jack :')
"Eh- nee. Ik hoef geen lolly." Een beetje verbaasd kijkt hij naar Elizabeth. Wie deelt er nou weer lolly's uit? "Trouwens, als niemand van jullie Clive heet, waar is'tie dan wel?"

OoC: Lameee


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

'Poeh, dat is niet niks.' Deze woorden komen langzaam uit Martin zijn mond en meer kan hij niet bedenken te zeggen tegen Melody. En hoort hij wat ze verder zegt. 'Tsja, Abott is in feite ook een 'oude, verschroeide, gerimpelde, onverzorgde, ineengezakte rotbutler'. 'Maar toegeven zou hij nooit doen.' 'Ik weet nog niet echt wat ik van Robertus vind', vervolgt hij. 'Het lijkt mij wel een aardige man, alleen een beetje freaky.'

Ladiedada en toen kwam Amy de boel verstoren. 'Jup, de kamerindeling ligt inderdaad op die tafel.' En wanneer Mel de kamer verlaat geeft hij een knikje als teken dat het wel goed komt. En wanneer hij net eventjes weer de bibliotheek wou bekijken komt Madison de woonkamer binnen. Langzaam kijkt Martin haar aan en zegt dan. 'Jij kon er ook niks aandoen dat je net in de kamer opgesloten moest zitten waar een lijk zich in bevond.'


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt om richting de deur wanneer die open gaat. Hoe lang gingen mensen nog door met haar rust te verstoren? Alsof ze honing aan haar kont had! Gelukkig is het alleen maar Faith, en niet heel de bup.

"Niet zo spectaculair goed. Ik ben meer van de gitaar." antwoordt ze dan maar, terwijl ze voorzichtig haar vingers weer van de toetsen afhaalt. 

Melody wacht even tot Faith nog iets gaat zeggen, wat niet schijnt te gebeuren. Daarom zucht ze maar eventjes en speelt ze maar zachtjes maar ruw een deuntje verder. "Je zal me niet geloven, maar ik ben heus niet zo,- never mind." zegt ze dan, waarna ze verder speelt. "Het is gewoon zo.. dat sommige mensen.." Melody schraapt even haar keel en maakt haar zin niet verder af. Ze vond het niet bepaald nodig.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: Damn, het leren lukt niet =( Oh en ik heb een lollyverslaving :') *sabbelt*

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

"Hmm.." Ze kijkt naar de toetsten van de piano en Melody die haar vingers er weer afhaalt en daarna weer verderspeelt. Haar vermoeden wordt steeds meer bevestigd als ze een ruw deuntje hoort, er zit haar iets dwars blijkbaar. Zwijgend luistert ze naar Mel.

"Mensen zoals Robertus?" vraagt ze, terugdenkend aan eerder toen Mel hem sloeg. Ze wou iets zeggen in de trant van, het lijkt erop dat jullie niet zo goed met elkaar overweg kunnen. Maar dat lijkt haar zo onbeleefd.

"Je speelt nochtans goed voor iemand die meer van de gitaar is." Ze schuift een stoeltje dichterbij en gaat naast Melody zitten. "Alleen moet je die toon wat zachter spelen dat maakt het geheel mooier." Ja, ze kent er wel iets van. Faith en Madison hebben verplich lessen moeten volgen van hun vader, maar ze heeft het nooit echt graag gedaan en Maddie heeft het nooit goed kunnen  spelen.

"Je zou nochtans verbaasd zijn dat hij heus wel meevalt," vervolgt ze dan, vermoedend dat ze gelijk heeft en dat Mel onder andere hem bedoelde.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody speelt gewoon verder wanneer Faith een gok waagt of het Robertus is. Bingo, ze ramt haast op de C-toon. "Hoe raadt je het toch." mompelt ze dan maar om haar niet te negeren.

Ze speelt verder terwijl Faith er een stoeltje bijpakt. "Dankje, maar.." zegt ze dan, met een zijdelingse blik op Faith. "Ik kan er niks tegen doen, het gaat vanzelf." zegt ze dan zo luchtig mogelijk. "Nouja.. Thuis ram ik ook niet op instrumenten, maar zo nu en dan doet het goed." zegt ze dan flauwtjes. Oeh, en kijk eens! In de laatste paar minuten is er nog niemand anders binnen gekomen, eindelijk wat rustiger.

Wanneer Faith zegt dat hij wel meevalt, speelt ze gewoon verder. "Dat weet ik zo net nog niet." zegt ze dan met een zucht. "Ik denk trouwens wel dat het wederzijds is, de manier van het woord 'trut' kwam er wel degelijk gemeend uit." zegt ze dan weer flauwtjes. Okay, nu klonk het zelfs grappig. "Die kant die meevalt moet ik dan blijkbaar nog ontdekken. Al denk ik dat ik dan iets meer dan de aantal jaren die Abott al heeft geleefd met hem om zou moeten gaan om die te merken, als het zo verder gaat."


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith blijft een tijdje stil als Melody is uitgepraat. Ze luistert naar de muziek en denkt gewoon even na. Op de manier waarop Mel het zegt lijkt het net of het haar wel iets kan schelen hoe hij over haar denkt. 

"Waarom dan?" vraagt ze oprecht verbaasd. Ze heeft hem bijna nooit anders gezien dan lief, schattig, bezorgd en een 'tikkeltje' vreemd. Hoe moeilijk kan het nu zijn om van zo iemand de goeie kant te zien. "Mensen zeggen vaak dingen die ze niet menen als ze boos zijn," zegt ze peinzend.

"Mel," begint ze dan voorzichtig. "Weet je nog met die boeman, je was hem toen ook behoorlijk aan het uitdagen," zegt ze op een vriendelijke toon, zodat ze zich niet meteen aangevallen voelt. 

"Misschien moet je..." Ze stopt midden in de zin en zucht diep. Wil ze nu echt advies geven hoe Melody hem het beste kan behandelen ofzo. Sinds wanneer is zij de Robertus-expert geworden en hoe zijn ze eigenlijk op dit onderwerp geraakt? Ze maakt haar zin niet af en besluit te wachten hoe Melody reageert. Waarschijnlijk wil ze liever over iets anders praten, misschien is dat maar beter ook?


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Omdat hij en ik gewoon niet normaal om kunnen gaan." zegt ze op Faith's waaromdan-vraag, waarvan ze niet eens merkt waar die op gericht was. Op haar volgende opmerking houdt ze zich maar even in, mensen zeggen zo vaak dingen als ze boos zijn, depressief zijn, verliefd zijn, moordlustig zijn, geestig zijn etc.

"Dat met die boeman.." mompelt Melody nog eventjes na. "Ik ben toen naar hem toe gegaan om m'n excuses aan te bieden, dat heb ik ook gedaan." zegt ze dan, terwijl ze ondertussen gestopt is met spelen. "Ik heb toen ook tegen hem gezegt dat het niet,- nouja het komt erop neer.. Dat is nu gewoon opgelost. We hebben er niks meer over gezegd, geen woord." Opeens valt Melody het op hoe stil het is. Snel speelt ze verder en kijkt ze wat naar de vleugel. "Wat een wonder is, eigenlijk."

"Misschien moet ik..?" herhaalt ze Faith dan om haar verder te laten praten. Ze heeft haar blik weer op Faith gericht, maar speelt onbewust gewoon door. Ze was wel heel benieuwd wat ze moest doen in de omgang met Robertus. Uhum. Toch kijkt ze Faith afwachtend aan.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison glimlacht als Martin zegt dat ze niks aan het opgesloten zijn kan doen. Al klinkt een stemmetje meteen in haar hoofd, die zegt dat ze er wel wat aan kan doen van af het dak vallen. Dat is gewoon zo waar dat Madison zich gelijk eschuldig voelt tegenover Faith. Martin heeft echter niks van het gebeuren op het dak mee gekregen en ze besluit hem er ook niet over te vertellen, straks denkt hij nog dat ze aandacht wil en graag de dramaqueen uithangt. "Dat is waar." zegt ze glimlachend. Dat de ruimte druk is helpt eigenlijk niet echt mee, aan het feit dat ze net opgesloten heeft gezeten. Ze kijkt snel om zich heen en kijkt Martin dan aan. "Ik moet even weg," zegt ze. Ze snelt de kamer uit en gaat aan de andere kant van de kamer in de hal tegen een muur geleund staan. Stomme claustrofobie!


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Waarom kunnen jullie niet normaal met elkaar omgaan? Die vraag brandt op haar tong, maar in plaats daarvan zwijgt ze gewoon. Het valt haar op hoe het opeens stil wordt en alleen Melody's stem door de ruimte galmt. "Zoveel te beter," zegt ze dan. "Maar dan snap ik niet wat nu het probleem is. Jullie hebben beide excuses aangeboden aan elkaar. Hij vanwege dat Abott gedoe en jij wegens die boeman."

Ze stopt even als Melody weer verderspeelt. "Dus eigenlijk zou het niet meer dan normaal zijn als jullie nu gewoon met elkaar om kunnen gaan. Ik weet ook wel dat sommige karakters nu eenmaal botsen." Ze twijfelt even of ze dit gaat zeggen. 

"Maar met een beetje moeite langs beide kanten moet het wel lukken, want het komt nu bij mij over - en ik kan het natuurlijk geheel verkeerd hebben - dat die hele toestand met Robertus je toch wel een beetje dwarszit?"

Ze glimlacht even en kijkt opzij naar Mel. "En ik kan je geen ongelijk geven hoor. Hij is veruit de meest volwassen, lieve en slimme geestesexpert in dit huis. Ik kan niet snappen waarom iemand problemen met hem zou kunnen hebben." De vertederde blik waarmee ze dit allemal zit te vertellen, verandert in een kleine glimlach.

"Wat ik wil zeggen is dat het voor iedereen makkelijker is als we leren om tenminste met elkaar te kunnen opschieten. Wie weet wat er nog allemaal staat te gebeuren en we moeten als groep sterk staan..."


-----------------------------------


Moniek




http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Clive loopt op z'n gemak naar beneden. Hij had eigenlijk wel honger, zouden ze nu al dat 'drama' voorbij was eindelijk eens gaan eten? Onderweg ziet hij Madison staan.

'Ach, kijk wie er eindelijk uit haar o zo enge kamer is,' zegt hij en dan hoort hij Jack vanuit de woonkamer. Hij blijft even in de deuropening staan.

'Ik neem aan dat dat betekent dat mijn lieve, dode roommate is vervangen dan? Jammer, het was net zo lekker rustig,' zegt hij, dat laatste mompelt hij meer eigenlijk.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody begint wat zachter te spelen en luistert naar wat Faith te zeggen heeft. Of de toestand met Robertus haar dwarszit? Nou.. "De toestand met Abott zit me nu het meest dwars." zegt ze dan maar met een zucht. "De toestand met Robertus.. Tja, nou.. Nee.. Ja.. Geen idee." besluit ze dan maar te zeggen. Op het moment kon ze daar niet veel over zeggen, aangezien ze nog veels te boos is op hem.

Bij het gepraat over de positieve dingen van Robertus, weigert Mel om geheel te luisteren. Daarom luistert ze maar half en maakt ondertussen maar een eind aan het pianostukje.

"Welke groep?" Melody glimlacht eventjes naar Faith. Het was niet sarcastisch bedoelt, er was immers helemaal geen 'groep'. Ofja, het begrip 'groep' had zich nog niet gevormd in het huis. Iedereen ergerde zich wel aan iemand. "Achja, ik kan het proberen.." mompelt ze dan maar. "Tot zover het me gaat lukken, waar ik nog m'n hele erge twijfels in heb."

"Vertel me eens.." zegt ze dan, waarna ze Faith weer aan kijkt. "Hoe verschrikkelijk zie ik eruit?" vraagt ze dan met een flauw grijnsje. De storm buiten had haar niet bepaald goed gedaan.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth glimlacht vriendelijk naar Amy als die een lolly pakt. "Oké dan, dan ben je mijn kamergenootje..." Ze vraagt zich af waarom Jack geen lolly wil. Ach ja, hij kan het ook gewoon vies vinden natuurlijk - al kon ze zich dát niet voorstellen.

"Ik ga maar even mijn koffers uitpakken denk ik," mompelt ze. Dan loopt ze weg en sjouwt haar koffer de trap op. Bijna struikelt ze nog, maar ze kan zich nog net op tijd vastklampen aan de leuning, die nu wel erg vervaarlijk kraakt. 

Ze stapt hun kamer binnen en legt de koffer op haar bed. Vervolgens haal t ze er een zuurstokroze pyama - lollyrood hadden ze helaas niet meer in de winkels -, een chocoladebruine teddybeer en nog een boek uit("G.H.O.S.T.: Gids tegen het Hallucineren en Ontwijken van  Spookverschijningen en Telepathische zaken"). Je weet maar nooit of het kan helpen en wat er hier precies aan de hand is in dit huis, denkt ze hardop. 

Dan verlaat ze haar kamer en loopt naar de bibliotheek. Ze was wel nieuwsgierig wat voor boeken daar allemaal stonden...


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Als er een jongen binnen komt, en begint te praten over zijn dooie kamer genoot die weg is, neemt hij aan de hij Clive is. "Joh, ik ben er ook niet blij mee. Ik wil net zo lief bij een dood persoon op de kamer liggen, heb je verder geen last van elkaar."

Jack geeft Clive een knipoog als hij zegt dat hij lie- Wacht eens. Was het nou net Jack die een knipoog gaf? Da's al jaren niet gebeurt. Nouja, aan alles komt een eind, zo ook aan het anti-knipogen van Jack. "Dus waar is kamer 2 precies?" Vraagt hij aan zijn nieuwe kamer genoot. "Dan kan ik vast mijn pyjama aandoen, houden we vanavond een pyjama feestje en gaan we stiekem naar de andere kamers toe sluipen." Zijn sarcastische glimlach keert weer terug.

OoC: Dit is nog lamer dan mijn vorige post =.=


-----------------------------------


Moniek




http://img169.imageshack.us/img169/4755/clivenj9.jpg

Clive trekt even een wenkbrauw op als hij hoort wat Jack zegt. Wacht even, knipoogde hij nou naar hem? WTF?

'Kamer 2 is bij alle andere kamers achter het bordje met "2" erop,' zegt hij droog. Serieus, was dat nou echt zó moeilijk? Dan hoort hij wat hij verder nog zegt. WTF x2? En daar moet híj mee op de kamer liggen? Hij rolt even met zijn ogen en besluit hier dan maar weg te gaan, hij had weinig zin om nog langer met deze idioot in een kamer te zitten. Hij besluit maar weer naar boven te lopen en gaat naar de bibliotheek. Hij pakt een boek wat hem tijdens zijn vorige bezoek al was opgevallen en gaat dan in de andere woonkamer zitten lezen.


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor.

Jack ziet hoe Clive hem nogal vreemd aankijkt en daarna weg loopt. "Serieus, denkt die idioot nou dat ik een of ander vies mannetje ben die echt graag zulke dingen wil doen?"  Zonder de anderen in de kamer verder aan te kijken loopt hij met zijn koffer naar boven en gaat de kamer in.

"Hmm, heerlijke muffe lucht hier." Met een klap zet hij de koffer neer en haalt zijn spullen eruit. Een foto van zijn zus zet hij op het nachtkastje en zijn kleren legt hij in de kast. "Ooh, Sarah, waarom gebeurt dit jou nu? Waarom moet ik hier heen en zorgen dat ik het geld krijg en jij geholpen kan worden." Jack zit een lange tijd te denken en te zuchten en pakt daarna een boek. Ik zal toch mijn tijd hier moeten doorbrengen, dan maar op deze manier. Denkt hij en hij begint in zijn boek.


-----------------------------------


Miseria




Ooc: omg ö ik heb bijleesvoer x'D
http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt een beetje verloren rond in de keuken. Hij kán helemaal niet koken. =.= Hij kan maar beter iemand anders zoeken die dat wél kan. Hij verlaat de keuken weer, na dat lange bezoek. 

Uit de muziekkamer hoort hij muziek (realleh?) klinken. Ho - hoort hij daar Faiths stem nou? Hij loopt dichterbij en luistert voorzichtig aan de deur. Tegen wie praat ze?

 "En ik kan je geen ongelijk geven hoor. Hij is veruit de meest volwassen, lieve en slimme geestesexpert in dit huis. Ik kan niet snappen waarom iemand problemen met hem zou kunnen hebben."
Ho- STOUTE ROBERTUS! NIET AFLUISTEREN! Met een kleine, flauwe, gevleide glimlach stapt hij naar achteren. Maar nou is 'ie wel benieuwd tegen wie ze het heeft. Nee, nee, hij mag niet luistervinken. Maar tegen wie hééft ze het nou? 

Hij staat nog een tijdje te peinzen, als hij Melody's stem hoort. Ah. Nou weet hij zeker dat hij niet naar binnen moet gaan, aangezien hij er vanuit gaat dat ze nog steeds laaiend is. Hij ook wel. Een beetje. Klein beetje.

Robertus loopt terug naar de woonkamer, en schraapt zijn keel.
"Eh... is er iemand die kan koken?"

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy glimlacht vriendelijk als Elizabeth hun kamergenootschap bevestigd.
"Ja, ik denk dat ik mijn koffers ook maar uit ga pakken," zegt ze dan. Ze loopt de oude man voorbij, en ze giechelt als hij vraagt of iemand kan koken.
"Natúúrlijk niet, gekkie," lacht ze. "Wij hebben thuis een huiself die dat voor ons doet!"

Hoofdschuddend en nog steeds lachend - waarom snappen mensen dat toch niet? - maant ze haar koffers met een spreuk naar boven. Elizabeth was kennelijk al weg. Ze zwaait haar staf, en haar koffers landen op haar bed. Héérlijk, toveren buiten school. Ze opent haar koffers en begint al haar jurkjes in de kast op te hangen. Ah, ze nemen een beetje boel ruimte in. Ach tja, Elizabeth vond het vást niet erg, en anders had ze maar pech. Haar jurkjes mochten echt niet kreuken.

Ze laat zich op het bed vallen en bekijkt afwezig haar nagels. Wat ging ze de aankomende twee weken eigenlijk doen? Zich vervelen?


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn zucht lichtjes terwijl hij verveeld de woonkamer rond terwijl de een na de ander de ruimte verlaat.
Als hij hoort dat Amy haar spulletjes gaat uitpakken, beseft hij dat hij ook nog van kamer moet veranderen.

Dat ga ik maar eens doen dan.
Licht verveeld wandelt hij de kamer weer uit en slentert de trap op om daarna in de kamer te komen waar zijn spullen nog liggen.
'Geen Martin noch Robertus te bespeuren.' Mompelt hij tegen zichzelf.
Hij grijnst als hij beseft dat hij nog altijd zijn tas niet had uitgepakt en dus goed op zijn gemak was.
Gretig sluit hij de tas dat verdwaald onder zijn bed ligt en neemt hem dan vast.

Vrolijk fluitend loopt hij naar zijn nieuwe kamer toe.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily kijkt ontzet als Amy haar vraag gewoon knal negeert en de woonkamer uitloopt. "Madam Verwend Nest denkt dat ze beter is dan ons of wat?!" Reageert ze nijdig sissend. Een schop tegen een stoel van de woonkamer levert haar enkel een pijnlijke teen op en een kapotte stoel. Nu is Lily's humeur helemaal op zeep. Mompelend neemt ze haar stok en repareert de stoel.
Dan valt haar blik op Robertus die terug in de kamer staat. Een schaapachtige grijns kan ze niet onderdrukken. "Kleine frustratie, sorry..." Mompelt ze. "En vroeg je of iemand kon koken? Want dat kan ik wel een beetje. Weet je of er iets in huis is?" Voegt ze achteraan toe. 

Vermits Lily toch niets om handen heeft loopt ze maar alvast richting de keuken. "Als er iemand wel helpen met koken mag die komen!" Roept ze in de hal. Ze verwacht wel niet dat ze veel respons zou krijgen, maar wat gezelschap in de keuken is ook al gezellig. Ze loopt richting de ijskast en trekt deze open.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith grijnst lichtjes. Door Mel's reactie weet ze meer dan genoeg. "Ach, ik ben er zeker van dat jullie het wel snel zullen oplossen. En anders... nog anderhalve week en we gaan allemaal onze eigen weg."

Ze haalt dan haar schouders op als Melody vraagt welke groep. "We moeten toch ergens beginnen met het groepsgevoel," zegt ze met een ^^ -gezichtje. Ze knikt als Mel zegt dat ze het wle gaat proberen. Dit is helemaal een andere Melody die ze gewend is maar het bevalt haar wel. Aangenaam gezelschap.

Faith lacht zachtjes. "Ik denk dat jij wel een lekker warm badje kan gebruiken voordat we gaan eten, vind je ook niet?"

Doordat Mel is gestopt met spelen hoort ze Lils' stem die vraagt of iemand wil meehelpen koken. Ja! Koken doet ze graag =D "Ik wil wel helpen in de keuken," zegt ze terwijl ze opstaat en het stoeltje terug op zijn plaats zet. "Kom je mee? Of misschien kan je je beter even opfrissen nu de kamers open zijn." 

Ze glimlacht nog even naar Melody en verlaat de kamer. Na een paar passen staat ze in de keuken en ziet Lily daar ook al staan. "Hey, wat gaan we koken?" vraagt ze vrolijk.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Ik denk dat ik me inderdaad beter even op kan gaan frissen." zegt Melody dan even met een flauw glimlachje wanneer Faith al opstaat om mee te helpen koken.

Melody loopt achter Faith aan de muziekkamer uit. Ze werpt nog even een snelle blik in de gang en loopt vervolgens naar haar kamer toe om zich op te frissen. Ze haalt eerst even alle uitgelopen mascara van haar gezicht af, samen met alles wat er nog op zat, en stapt vervolgens onder een snelle douche, ze had immers honger en het eten werd al klaar gemaakt.

Nadat ze zich fatsoenlijk heeft opgefrist en een grote warme trui aan heeft gedaan, heeft ze geen zin meer om op dit uur nog haar make-up bij te werken, en dus loopt ze maar weer naar beneden, de keuken in. "Ik ben benieuwd." zegt ze dan, terwijl ze even in een paar pannen kijkt. "Moet er ergens nog wat bij ofzo?" mompelt ze dan maar, waarna ze op de keukentafel gaat zitten.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth staat hoestend in de bibliotheek. Right... het was een beetje stoffig hier. Met één vinger trekt ze voorzichtig een boek uit de kast, dat met een doffe plof op de grond valt. Ze staart ernaar en besluit om het maar eens mee te nemen naar haar kamer. Eens zien wat daar allemaal in stond :').

Nadat ze de trap is afgelopen, doet ze haar kamerdeur open en ziet Amy op 't bed liggen. "Hoi, Amy..." mompelt ze nogal afwezig, en ze legt het boek op haar bed. Dan ziet ze de kast, die er nogal... overdadig versierd met jurkjes uitziet. "Uh.. ik wil niet veel zeggen hoor, maar ik heb ook nog kleren. Die verlangen ook naar een plekje in de kast," knipoogt ze.

Als ze beneden iemand hoort roepen om te helpen met eten, leeft ze op. Dat is wel een goed idee. Vrolijk loopt ze de trap af in de keuken in. "Dus, wat gaan we koken? Kan ik meehelpen?" vraagt ze, terwijl ze een nieuwe lolly in haar mond steekt - haar oude was inmiddels opgezogen xD.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith zit in een kookpot te roeren terwijl er steeds meer gezelschap bijkomt. Ze legt de grote lepel op een bordje, wast haar handen en veegt ze af aan haar schort. Glimlachend kijkt ze naar Mel en Elizabeth. "Nee hoor, we zijn zo goed als klaar, nietwaar Lils?" antwoordt ze op Melody's vraag.

"Uh," denkt ze na als Elizabeth vraagt of ze kan meehelpen. "Ja, als je wilt kan je de sla al snijden, dat zou heel lief zijn." Ze draait zich weer om en gaat verder met de rest van de dingen. Als ze klaar is met alles, kijkt ze even naar Melody die nog steeds aan de keukentafel zit.  "Je ziet er al heel wat beter en fris uit dan daarnet, Mel," glimlacht ze. 

Ze leunt tegen het aanrecht werpt een blik op de keukenklok. Het is al 9 uur, vrij laat om nog te gaan eten. "Dit is waarschijnlijk nog een manier van Abott om ons te pesten, dat we zelf voor ons eten moeten zorgen. Ik kan niet geloven dat er in dit grote huis geen huiselfen zijn geweest... Maar ach, op zich is koken wel leuk."


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody glimlacht eventjes terug naar Faith wanneer die zegt dat ze er al heel wat beter uitziet. Ze voelt zich wat ongemakkelijk wanneer ze merkt dat ze een klein poosje geleden het meest normale gesprek met iemand in dit huis heeft gehad, zonder onaardig te hoeven doen.

"Ik ben in ieder geval blij dat Abott het eten niet maakt, moet je je eens voorstellen hoe dat zou smaken." Melody moet al huiveren bij de gedachte alleen al. "Koken is leuk, totdat de mannen beginnen te zeuren of het eten nog niet klaar is." zegt ze flauwtjes, waarna ze van de tafel afspringt en die vast begint te dekken, na hem even afgevogen te hebben van al het stof.
Melody kijkt nog even naar de gedekte tafel en vervolgens naar de overige drie dames die in de keuken staan. "Ik neem aan dat we wel ongeveer klaar zijn?" stelt ze dan vast, terwijl ze daarna even naar de deur loopt en er half uithangt. "Wie niet wil verhongeren; het eten staat klaar!" roept ze dan maar.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus knippert eventjes verbaasd als Amy giechelend langsloopt. Tja, een huiself. Waarom was er hier eigenlijk geen? Hij blijft in de deuropening staan en kijkt een beetje verveeld naar zijn voeten, als hij Melody hoort roepen dat het eten klaar is. Zo hé, wat huisvrouwerig van haar. Robertus grijnst lichtjes bij de gedachte aan een Melody met een roze schort, die eten voor manlief en kinderen klaarzet. Hij loopt richting de keuken, en ziet daar Elizabeth, Lily en Faith (!) ook staan. Hij glimlacht eventjes, en kijkt dan naar de pannen.
"Zo, dat doen jullie snel," zegt hij dan, oprecht verbaasd. "Eh... kan ik helpen... eh... opdienen, ofzo?"

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy Elliot
Ooc: *merkt dat ze ergens overheen heeft gelezen ö* Nou ja, dan is Amy dus echt een verwaand kreng Amy kijkt Elizabeth met opgetrokken wenkbrauw aan als die subtiel duidelijk maakt dat haar kleren teveel ruimte innemen. Pfft... dan moet ze het zelf maar een beetje rangschikken. Zíj gaat er geen luie poot voor uitsteken. Beneden hoort ze iemand roepen dat er eten klaarstaat, en ze schiet op. Honger, dat had ze. Ze loopt naar beneden, werpt een blik in de keuken - die nogal vol is - en gaat alvast aan tafel zitten. Ze glimlacht zoetjes naar de aanwezigen, allerminst van plan mee te helpen.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily kijkt verbaasd als ze al snel gezelschap krijgt in de keuken om te helpen koken. Ze begint dan ook vrolijk met de spulletjes uit te stallen. "Ik stel voor, spaghetti? Dat lust meestal toch iedereen." Reageert ze op Amy. 

Een tijdje later zijn ze zo goed als klaar en Lils kijkt op als ze Faith hoort. Abott heeft er altijd plezier in als we voor onszelf moeten zorgen. Volgens mij denkt hij dat we dat niet kunnen ofzo." Reageert ze terwijl ze de saus nog eens doorroert.  "Ik heb thuis ook al snel leren koken, dus dat is voor mij geen probleem." Glimlacht ze lichtjes. Lily kan een kleine grijns dan niet onderdrukken als ze Melody hoort. "Daar heb je gelijk in. Mannen zijn gewoon ongeduldig."

Melody zet dan de tafel en gaat de overige mensen roepen. Op dat moment komt Robertus binnen en vraagt of hij nog iets moet doen. "Nee, je kan gewoon aangeschuiven." Grijnst ze. "Je hebt de perfecte timing gekozen om binnen te vallen." Ondertussen zet ze de potten op tafel en Lily kijkt even op als Amy zonder een woord te zeggen neerploft. Lily kijkt even bedenkelijk naar Amy maar besluit dan toch niet Amy's jurk "per ongeluk" te besmeuren met rode tomatensaus. Een kleine zucht ontsnapt haar.
Dan ploft ze ook maar neer aan tafel.

Ooc: Maakt niet uit, Miseria :')


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn blijft even roekeloos in zijn kamer ronddwalen.
Vertwijfeld kijkt hij naar zijn koffer terwijl er een dilemma in zijn hoofd afspeelt.
Zou ik uitpakken of zou ik niet uitpakken?
Met een bedenkelijk gezicht blijft hij naar de koffer staren.
Hij grijnst dan lichtjes en pleurt zijn koffer onder het bed.
'Ik doe het later wel.' Mompelt hij met een ^^" gezicht tegen zichzelf.

Hij strekt zich uit en laat zich dan op het bed vallen terwijl hij iemand gedempt hoort roepen om te helpen eten maken.
Daar heeft Finniepooh geen zin in. :')
Hij zucht gelukzalig en sluit zijn ogen terwijl hij even van de stilte geniet.
This is life! 
Geen vader die aan zijn oren zeurt waarom hij nou niet naar het leger gaat en dat hij zo trots zou zijn. Geen afkeurende blikken van zijn broers.
Ze kunnen stikken. 

Even later hoort hij iemand roepen dat het eten klaar is.
Hij krabbelt recht en wandelt zijn kamer op zijn duizendste gemakken uit.
'Wat schaft de pot?' Als hij zijn hoofd binnen steekt in de keuken.
Hij merkt dat haast iedereen aanwezig is in de keuken... terwijl hij lekker lag te rusten op bed.
Woops. ^^"

Ooc: En nu ga ik leren. -.-"


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Zo, dat gaat snel ^^ Voor ze het weet is de tafel gedekt en staat alles klaar. Zelfs iedereen is bij elkaar geroepen, nu maar hopen dat iedereen ook gezellig komt. 

Faith neemt ook plaats aan de tafel en reikt zich uit om te zien of Madison er al aankomt. Ze wil weten of het nu echt goed gaat met haar. Maar in plaats van Madison ziet ze Robertus. Ze wacht even tot hij in haar richting kijkt en wenkt hem dan dat ze een plaatsje vrij heeft gehouden voor hem. 

"Er is voor elk wat wils," antwoordt ze op Finn's vraag. "Vleesgerechten, visgerechten, groenten. Vanalles dus," zegt ze met een brede glimlach. 


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Ah... meestal ben ik niet zo van de goede timing," glimlacht Robertus naar Lily. Hij kijkt met een ^o^-gezichtje naar Faith, als die hem wenkt voor een plaatsje. Hij gaat naast haar zitten, en kijkt met een hééél licht bloosje om zich heen, om maar niet naar haar te hoeven kijken. 

"Dus..."
Stilte. Bah, stilte. 
"Moet ik echt niet ergens mee helpen ofzo?" vraagt hij ietwat nerveus. Hij trommelt met zijn vingers op tafel.
Kappen, idioot, je lijkt wel een zenuwpees.
Hij stopt, en schraapt zijn keel. Hij kon een diepzinnig gesprek met Faith beginnen, maar dan zouden de anderen zich er vast mee gaan bemoeien.
"Goh... kwalijk weertje, hè?"
Hij hoort achterin zijn hoofd een stemmetje hem heel hard uitlachen.
Sukkel.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy zakt een beetje onderuit, en kijkt afwachtend naar de pannen. Ze luistert naar Faith, die vertelt wat er te eten is, en irriteert zich dood aan die vent die de hele tijd zit te trommelen. Hij is echter al gestopt voor ze kan klagen.
Ooc: redelijk lame, maar ik had zin om te posten xD


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt ietwat geïrriteerd op als er opeens iemand begint te trommelen. Robertus. Who else? Ze bijt even op haar lip om niks te zeggen en pakt vervolgens een pan van het aanrecht, om daarna weer naar de tafel te lopen.
Ze schept bij iedereen wat op. "Smakelijk eten, dan maar." zegt ze.

Dan komt ze aan bij Robertus en Faith. Terwijl ze ondertussen hoopt dat Abott de etenswaren die in de koelkast stonden ergens deze week nog had ververst, kwakt ze op het bord van Robertus van alles en nog wat. 
"Mocht het niet smaken, klagen doen we bij Abott." zegt ze nog maar, waarna ze de pannen weer terug zet en zelf ook gaat zitten.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Als Elizabeth de sla heeft gesneden en gewassen, doet ze die in een bak en loopt ook naar de tafel. Met een enigszins onhandig gebaar zet ze hem op tafel, waarna ze naast Amy gaat zitten. 

Ze vernauwt haar ogen even als Robertus begint te trommelen en kijkt daarna geinteresseerd naar hem. Kon die zich geen houding geven vanwege Faith? Ze grijnst onwillekeurig. 

"Zou je het ook niet leuk vinden als ze samen kwamen?" fluistert ze tegen Amy, met een hoofdbeweging naar Robertus en Faith. Ze had haar alweer half vergeven dat ze de hele kast had volgehangen met die truttige jurkjes - zoveel kleren had ze zelf toch niet... En als er geen plek zou zijn, zou ze die jurkjes wel wat aandoen "Is iedereen er al? Eet smakelijk in ieder geval!" Een beetje spijtig haalt ze haar lolly uit haar mond en legt hem op een servetje neer. xD


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt op als Melody zijn bordje opschept. Het beeld van Melody de Huisvrouw komt ineens heel sterk terug, en Robertus moet er spontaan hardop van lachen.

"Oh, sorry," zegt hij snel, en hij slaat zijn hand voor zijn mond om het lachen te smoren. Hij loopt rood aan, en stopt snel met proesten. Hij schraapt nogmaals zijn keel, pakt een servetje, legt deze keurig op zijn schoot en begint te eten, na iedereen "Eet smakelijk," toe te hebben gewenst. Zijn ogen flitsen onwillekeurig naar opzij. Het eten zelf vond hij best lekker. Misschien was dat slechts relatief, omdat hij thuis alleen maar Dreuzel Chinees at, gezien hij zelf niet koken kon. De Tovenaars Chinees was hem veels te pittig.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt Elizabeth met een ongeïnteresseerde huh-uitdrukking aan, als Robertus ineens begint te lachen. Oei, dat werkte aanstekelijk. Amy moet zelf ook lichtjes grinniken. Vreemd gezicht eigenlijk, een vent die eruit ziet als een loco excentriekeling die ineens een soort lachstuip krijgt. Ach tja, wat je allemaal niet ziet. 

"Ja... eet smakelijk..." zegt ze dan. Ze besluit dat ze wel een beetje lief kon zijn. Ze begint rustig te eten. Bah, het was niet te vréten. Poekie, de huiself, kon veel beter koken. Maar ze glimlacht zoetjes, en houdt er haar mond over.


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Jack zit nog steeds in zijn kamer als hij een stem hoort roepen dat er eten is. "Ik mag hopen dat er fatsoenlijk gekookt is." Zegt hij tegen zichzelf. 

Hij ploft neer tegenover het roze meisje, dat zichzelf nogal goed vind. Zulke mensen waren het fijnste om tegen aan te kijken tijdens het eten, hij moest niks hebben van die gezellige mensen die vrolijke verhaaltjes vertellen. "Eh- eet smakelijk.." Zegt hij meer tegen zichzelf dan tegen de mensen aan de tafel en hij begint te eten. 

"WTH?" Schreeuwt hij ineens. "Wat hebben jullie door dat vlees gedaan?" Dat vlees was echt níét te eten.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Robertus met een opgetrokken wenkbrauw aan. Ze zou toch echt zweren dat hij om haar moest lachen.
"Geduld, Mel.. Geduld." spreekt een stemmetje haar toe. "Eet smakelijk allemaal." zegt ze dan nogmaals.

Melody eet wat van haar eten, maar veel proeft ze er niet van. Het was lang niet zo goed als normaal bij haar thuis, maar daar konden ze op het moment ook niet veel aan doen.

Gelukkig schreeuwt Jack dan opeens uit dat het vlees niet te eten is. Gelukkig ja, jullie lezen het goed. Anders zou Melody haar ergeringen op steeds dezelfde persoon moeten uiten. "Pardon?" zegt ze dan, zo kalm mogelijk. "Meneer vindt het niet smaken? Waarom gaat meneer dan niet even naar een vijf sterren restaurant om daar vervolgens een lekker kreeftgerecht te eten, misschien zelfs biefstuk met een rode wijn erbij." zegt ze dan tegen hem, met een geergerde blik. "En anders mag meneer een klacht indienen bij Abott, of mag hij de volgende keer zijn eigen eten koken." gaat ze verder. "Waar ik van betwijfel of het wel beter gaat smaken dan dit."


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

"Dus?" herhaalt ze hem glimlachend, terwijl ze wat over de tafel heen buigt en eten op haar bord doet. Ze zet zich weer goed en neemt haar bestek. "Nee, jij moet helemaal niks doen behalve eten." Ze hoort hem trommelen op de tafel, maar het stoort haar niet echt ontzettend want hij stopt er al snel mee. Ze lacht zachtjes als hij over het weer begint, maar voor ze erop kan reageren ziet ze Mel die wat eten op Robertus' bord opschept waarna hij opeens begint te lachen.

Niet goed wetend waarom hij moet lachen, maar omdat het aanstekelijk werkt moet ze onwillekeurig eventjes lachen. "Wat is er zo grappig?" vraagt ze dan, terwijl ze haar bestek weer neerlegt. Ze veegt met een servetje haar mond af en kijkt nieuwsgierig opzij naar Robertus. Faith is nooit een grote eter geweest en heeft al genoeg.

Woops, dat had Jack beter niet gezegd. Maar ze kan het Mel niet kwalijk nemen, want Faith vindt het ook behoorlijk onbeschoft om zo te reageren terwijl ze zich zo hebben uitgesloofd om eten op tafel te zetten. Zwijgend kijkt ze van Mel naar Jack. "Dit gaat niet goed aflopen," fluistert ze dan naar Robertus. 


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Nee, niets, laat maar," antwoordt Robertus met een wuivend gebaar, nog enigzins grinnikend, als Faith vraagt wat er is. Hij kijkt zwijgend toe hoe Jack de kokers beledigt, en Mel in de aanval gaat. Robertus zelf weet niet wie er gekookt heeft, maar aan die reactie denkt hij wel op te maken dat Melody in ieder geval één van de koks was.

"Ik wens hem succes," gnuift hij zachtjes tegen Faith, als deze tegen hem fluistert. Hij krabt zonder dat hij het door heeft aan zijn neus. Zo vies was het eten nog niet eens.

"Ah, ja, wijn!" zegt Robertus dan maar, om de spanning een beetje te breken. "Iemand, eh... ook wat-" - Hij kijkt eventjes rond - "- elvenwijn?"
Hm, jummie, daar had hij wel trek in. Hij pakt wat glazen en schenkt voor zichzelf alvast in, terwijl hij weer aanschuift.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt geamuseerd toe hoe Melody fel reageert op Jack.
"Ík vind het best lekker," liegt ze met een zoet glimlachje. Ze kijkt op als Robertus drank aanbiedt, en bedenkt hoe pappie haar dat altijd ten strengste had verboden. Dat was zo'n beetje het enige waarmee ze gefaald had hem over te halen.

"Graag," glimlacht ze, en ze pakt een glas. Ze reikt het aan hem aan, met de bedoeling dat hij voor haar inschenkt. Domme man, hij doet het nog zonder morren ook.


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

"Mens, dat is het helemaal niet, dat vlees is best te eten maar met dit stuk is geknoeid, proef zelf maar!" Hij legt het stuk vlees op het bord van het meisje dat vind dat hij maar in een vijf sterren restaurant moet eten, goed idee van haar.

"Dit smaakt wel normaal." Zegt hij als hij een stuk van het andere vlees neemt en dat proeft. "Je denkt toch niet dat dit vlees- vergiftigd is?" Vraagt hij aan de mensen aan tafel. "Straks val ik hier do-" Zonder zijn zin af te maken, valt hij met zijn gezicht voor over in zijn bord met eten. En nu maar wachten hoe ze reageren. Denkt hij met een gemeen lachje in z'n hoofd.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth glimlacht. "Ja graag, Robertus, lijkt me lekker." Als Jack dan een opmerking maakt over het vlees, kijkt ze hem heel chagrijnig aan. 
"Ach mens, kook de volgende keer dan zelf maar..." mompelt ze, net niet verstaanbaar - daar had ze nét iets te weinig lef voor. 

Dan voert Jack een toneelstukje op - althans, dat denkt Elizabeth. Hij valt wel erg plotseling met zijn neus in de boter. Het vlees, corrigeert ze zichzelf snel. Voor de zekerheid trekt ze hem aan zijn haar omhoog. "Gaat alles goed, Jack?" vraagt ze zo beleefd mogelijk. "Of is het echt zó vies?"


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Waarom zou ik het vieze stuk willen proeven?" zegt Melody met een =.='-blik tegen Jack, die het stuk vlees op haar bord legt.

Dan besluit hij ook nog eens dood neer te vallen, door toedoen van het 'gif' in het vlees. Elizabeth vraagt hem ook nog of het goed met hem gaat. "Natuurlijk gaat het goed met hem. Het gaat zelfs zo goed met hem, dat hij straks zelfs voor ons af gaat wassen!"

"Nu kan je je gezicht wel weer uit het vlees halen, tenzij je het lekker vindt liggen natuurlijk." zegt ze dan flauwtjes. Waarom ze wist dat hij niet dood was? Ach, kom op zeg. "En de volgende keer moet je misschien eerst het vergif wat laten bezinken, totdat je je erbij neer laat vallen." zegt ze met een overdreven niet gemeend lief glimlachje.

"Doe mij ook maar wat." zegt ze dan zo normaal mogelijk tegen Robertus, terwijl ze een glas pakt en hem die toereikt.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus schenkt Amy ook wat elvenwijn, en later ook Elizabeth in, als ze erom vragen. Hij kijkt met een WTF-gezicht naar Jack, die zijn gezicht in zijn bord gooit. Kom zeg, hij had wel betere sterfscenes gezien. Behoorlijk veel, om eerlijk te zijn. Maar dat krijg je met horrorliefhebbers.

Hij glimlacht zo normaal mogelijk naar Melody, en schenkt haar stilletjes ook wat wijn in. Hij gaat verder met eten alsof er niets aan de hand is.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy slaakt een klein gilletje als Jack dood neer valt. Tenminste, is hij wel dood? De anderen lijken zich niet zo druk te maken... 

Hééél voorzichtig prikt Amy met haar vork in zijn hoofd, dat omhoog gehouden wordt door Elizabeth. Ze rilt eventjes - je prikt niet iedere dag in iemands hoofd - en gaat weer achterover zitten, terwijl ze gespannen toekijkt. Als dit een zieke grap is van hem, gaat ze hem slaan. Heel hard. Denkt ze. Eh.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn laat zich neerploffen op een stoel en begint algauw gretig op te scheppen.
Hij grijnst even naar de anderen die ook beginnen op te scheppen.
'Het ziet er allezinds heerlijk uit.'
Hij neemt de kan met water en giet een goede scheut in zijn glas.

Algauw ziet hij Jack zijn truukje doen.
Boeien...
Finn rolt zijn ogen en kijkt zwijgend naar Jack.
Hij probeert niet te lachen als Amy in zijn voorhoofd prikt met haar vork.


-----------------------------------


miss_sweet




OMG wáárom mag ik Amy wel? Met een vork in iemands hoofd prikken, why not xDD

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Pfew, het viel nog mee. Faith kijkt even afkeurend naar Jack en snapt niet waarom hij persé zo raar moet doen, het lijkt wel of hij wíl dat iedereen hem niet mag. Ze grijnst als Amy met haar vork in zijn hoofd prikt, en houdt zich in om niet te zeggen dat ze best wel wat harder mag prikken. 

"Tijd voor het dessert?" vraagt ze dan met een grote glimlach en besluit maar te doen alsof er niks is gebeurd. Om er een een heel drama van te maken is ook niet nodig, maar één ding weet ze wel zeker die Jack mag ze niet zo. 

Ze staat op en haalt de pompoentaart uit de oven. Vervolgens legt ze het op de tafel en neemt van iedereen zijn bordje om een stukje taart te overhandigen. Als laatste geeft ze een stukje taart aan Jack zonder enige blijk van de situatie van daarnet en zonder een spoor van haar eeuwige glimlach. 


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison loopt niet terug naar de eetkamer als er word gezegd dat het eten klaar is. Ze heeft totaal geen honger, het is alsof ze schrik haar eetlust heeft bedorven. Voorzichtig loopt ze de trap op, zonder geluid te maken. Ze heeft helemaal geen behoefte aan Faith die altijd weet wat goed voor haar is. Soms kan ze Faith gewoon even echt totaal niet uitstaan, zeker sinds Faith net doet alsof ze haar moeder is. Dan zondert ze zich gewoon af, net als ze nu doet. In de bibliotheek blijft ze ein de deuropening staan. Ze let erop dat de deur open blijft staat en zet dan ook snel een raam open. Ze wilt niet nog een keer opgesloten zitten. Ze pakt een boek uit de kast en begint erin te lezen, al vliegen haar ogen wel elke keer naar het raam en de deur. Ze zal niet nog een keer opgesloten komen te zitten!


-----------------------------------


Machoefeltje




Lily

Lily eet zwijgend verder en trekt een gezicht als ze Jack bezig ziet. "Oh, komaan zeg... Waarom zouden wij je in godsnaam willen vergiftigen? Nog meer doden zouden het er hier niet beter op maken, hoor." Reageert ze op Jack's "laat-ik-dood-spelen-stukje". Desondanks speelt er een kleine grijns rond haar lippen als ze Amy in Jack's hoofd ziet prikken. 'Omg, je lacht met Barbiegirl, Robins!' Schiet het dan door haar heen en even trekt ze een gezicht.

Ze eet haar bord zwijgend op en kijkt op als Faith met het dessert aankomt. Ze neemt een bordje aan van Faith en glimlacht. "Bedankt." Ze neemt haar lepeltje en begint haar dessert op te eten. "Ik vind het trouwens een goed idee van Melody dat een aantal andere mensen de afwas doen. Zijn er vrijwilligers?" Niet dat Lils dat verwacht natuurlijk. En al helemaal niet van Amy.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/martin2.jpg

'Tuurlijk is het waar.' zegt hij met een grijns. 'Alhoewel, ik wel nog steeds mezelf afvraag wie of wat ervoor zorgde dat je opgesloten zat.' 'Maar dat zal nog steeds een mysterie blijven, alhoewel ik Abott verdenk.' Wanneer zegt dat ze eventjes weg moet knikt hij.

Uiteindelijk als zijn oren dat het eten klaar is, gaat ook Martin niet naar de eetkamer. Honger had hij totaal niet, eerder slaap. Wanneer hij in de woonkamer is en de bank ziet, gaat hij langzaam erin liggen. Oke, het is niet zo comfortabel als het bed boven in zijn gedeelde kamer met Robertus, maar het voldoet. Langzaam en zeker vallen zijn ogen dicht.


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Jack trek een zuur gezicht als niemand in zin 'leuke' grapje trapt en hij ook nog eens in zijn hoofd word geprikt door het roze geval. "God, jullie zijn écht saai." En hij stampt weer naar boven.

"Wat een stelletje zeikerds, straks gaan ze nog janken omdat er iemand dood is, kom nou."  Hij loopt de kamer in en gaat weer op bed liggen. Ik kom hier vast goed door heen. Denkt hij met een =.= gezicht.

OoC: Vaag, nutteloos en stom, maar ik moet nou stoppen en morgen ben ik vanaf 13:00 uur weg dus kan ik niet meer posten die dag.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kijkt Jack licht geamuseerd na en kijkt dan naar de groep.
'Wat een sukkel...' Hij schudt zijn hoofd terwijl hij het laatste etensrestje naar binnen werkt.
De zeikerd wou eens interessant doen, dat hij zich maar koest houdt. Zo te zien mag niemand hem.'

Finn legt zijn bestek neer en rekt zich dan uit.
Dan hoort hij de vraag van Lily of er iemand zin heeft om de afwas te doen.
Afwas?
Finn wil net zijn actie starten om te doen alsof zijn neus bloedt en krabt in zijn haar.
Mweh, echt eerlijk is het dan niet. Ze hebben zich uitgesloofd voor het eten, je moet wel iets terug doen, niet?
God, wat heeft Finn een hekel aan zijn geweten.
Hij trekt even een gezicht en zucht dan.
'Ik wil wel helpen met de afwas.'
Wie weet kan het nog wel leuk worden. Spettert hij Lily wel onder. Of miss Barbiedoll, als ze tenminste gaat meehelpen.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus probeert zichzelf zo onzichtbaar mogelijk te maken als er gevraagd wordt wie er helpen wil met afwassen. Als ze het hem persoonlijk zouden vragen, zou hij het doen zonder tegenstribbelen, maar wie niet gevraagd wordt hoeft het niet te doen. Hij neemt zo onopvallend mogelijk nog een nipje van zijn wijn, na zijn stuk pompoentaart op te hebben. Hij kijkt Amy afwachtend aan. Zou die wel afwassen? Het leek hem niet.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt Jack boos na, als deze toch niet dood blijkt te zijn. Ha, belofte maakt schuld, ze ging hem slaan. Haar zomaar laten schrikken! Pfuh, hoe durft 'ie. Ze neemt een heel klein slokje van de elvenwijn. Bah, wat een vieze wijn, eigenlijk. 

Ze zakt na het dessert ontspannen achteruit. Ze kijkt de rest vrolijk aan het negeert het verzoek tot afwashulp volledig. 
"Wát?" vraagt ze ongeduldig als Robertus haar aankijkt. 
"Alsof ík af ga wassen," voegt ze er in haar hoofd aan toe, maar ze houdt haar mond. Ze kijkt verveeld naar haar roze nageltjes. Pfuh, als ze wouden dat zíj af zou gaan wassen, moesten ze haar aan haar haren rechtop slepen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Jack even na. Eindelijk een last minder aan tafel. Dan zijn ze maar saai, so what? Ze waren hier niet naar een spookhuis in Disneyland gekomen.

Melody neemt even wat van het pompoendesert en nipt vervolgens wat van haar wijn. Ze knikt eventjes naar Finn als die zich opoffert om af te gaan wassen. "Dat is dan mooi. Verder geen vrijwilligers?" Melody kijkt even de tafel rond, en merkt dat de meesten liever even niks doen. "Je hoeft alleen maar af te wassen, en af te drogen. Aangezien Abott hier geen vaatwasmachine heeft aan laten maken." Melody kijkt nog eventjes rond of er nog steeds geen vrijwilligers zijn. Haar blik blijft even rusten op Robertus, maar dan verandert ze van gedachten. 
"Dan stel ik voor dat Amy ook even een handje meehelpt." glimlacht ze dan zoetjes richting Amy, die er blijkbaar totaal geen zin heeft. "Dan moet je maar zin maken." Pfuh.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy trekt haar wenkbrauw op als Melody "voorstelt" dat zij de afwas zou moeten doen. Ze kijkt haar inschattend aan.
"Nee, eerlijk gezegd geloof ik niet dat ik daar veel zin in heb," zegt ze zachtjes en zoetjes. "En ik geloof niet dat jij me kan dwingen."
Ze staat langzaam op, en trippelt met een zelfvoldane uitdrukking de gang op. Pfuh, als ze haar hulp echt nodig hadden, moesten ze haar maar komen halen. Ze laat haar hand op de trapleuning rusten, en luistert of iemand haar eventueel achterna komt. Na een paar secondes geluisterd te hebben, sluipt ze naar boven, niet wetende wat daarna te doen. Slapen? Zo vroeg al? Auw, daar ging een nagel. Vijlen, dus.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn trekt een gezicht als Amy weigert van te helpen met de afwas.
Ontzet kijkt hij haar na als ze de kamer verlaat.
Geen blonde haar die er aan denkt dat ik je laat gaan, Barbs!
Finn springt overeind en loopt de ruimte uit.
Hij ziet hoe Amy de trap oploopt terwijl ze haar ene nagel aan het bekijken is.
'Hey Amy!' Hij wacht tot ze zou omkijken. 'Toe nou, het kan best leuk worden de afwas...Jij en ik?'
Hij kijkt haar lief aan met een engelengezichtje.
Dwing me niet van puppy-oogjes boven te halen...
Alles is beter dan dat hij haast alleen de afwas zou moeten doen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Amy vernietigend aan. "Wat. Een. Irritant. Kind." mompelt ze met opeengeklemmde kaken wanneer Amy opstaat en de kamer uitloopt.
"Als ze maar niet denkt dat ik moeite ga doen om haar achterna te gaan. Pfuh." "Als niemand anders zich aanbiedt, zal ik me maar als vrijwilliger op moeten geven." mompelt ze dan met tegenzin. 

Wat? Vrijwillig? Je lijkt wel een of andere huishoudtser. Ga die Amy achterna en geef haar een mooie pets - kom op; dan voel je je meteen beter - en sleep haar vervolgens aan haar oor mee terug.
Melody slaat haar ogen ten hemel als ze het stemmetje hoort. vervolgens staat ze op en ruimt ze vast haar eigen bord, bestek en glas af, die ze op het aanrecht zet. Ze zou het wel merken wanneer iedereen klaar was, en er verder geen vrijwilligers waren, maar eerst even achteruit gaan hangen.

Net wanneer ze de kamer uit wil lopen, loopt Finn al naar de trap, achter Amy aan. Yay, thanks to Finn geen verschrompelde vingers straks.

Met een tevreden glimlachje loopt ze naar de woonkamer om daar maar gewoon weer te gaan zitten. En net wanneer ze wil gaan zitten, merkt ze dat Martin op een van de banken in slaap is gevallen. Ze loopt naar hem toe en schudt hem dan zachtjes aan z'n schouder. "Kom op." mompelt ze. "Wakker worden. Slapen doen we in onze bedden." zegt ze flauwtjes, waarna ze hem nog even zachtjes wakker schudt. "Hupup, anders verplicht je me om jou als bank te gebruiken." gaat ze verder. Pfuh :')


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt verrast om als ze een bekende stem hoort.
"Oooeeeeh!"

Ze kijkt twijfelend naar Finn, die haar achterna is gekomen (^o^) en een klein glimlachje ontsnapt haar.

"Nou..." zegt ze langzaam. "Vooruit dan maar."
Ze giechelt zachtjes, en loopt weer naar beneden. Ze werpt Finn een kleffe blik toe bij het passeren, en loopt de keuken weer in. Ze glimlacht allerschattigst naar de rest.

"Ik heb me bedacht," zegt ze hooghartig. Zonder verder nog een woord te zeggen, stapelt ze alle borden op - een actie waarbij ze ze bijna in haar onhandigheid laat vallen - en zet ze op het aanrecht. Amy draait de oude kraan alvast open, en werpt een blik over haar schouder.
"Kom je nog?" roept ze lief naar Finn.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn grijnst lichtjes als hij haar antwoord hoort.
'Is lief van je, Amy.' antwoordt hij dan.
Hij glimlacht lief terwijl ze die vreselijk gruwelijke kleffe blik naar hem werpt.
Je moet hem tenminste niet alleen doen...
Finn trekt een gezicht als ze het niet kan zien en zucht.
'Zolang ze maar van me afblijft...' Mompelt hij tegen zichzelf.
Maar je kan Lily jaloers maken met Amy...
Finn grijnst als die gedachte door zijn hoofd gaat.
Dan hoort hij Amy: 'Kom je nog' roepen en hij draait zich om.
'Ik kom er aan!'
Licht zelfvoldaan loopt hij de keuken in en neemt een handdoek.


-----------------------------------


Kevin.




Ooc: Yay, ik heb een nieuwe banner. Thanks Es!

http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

En toen voelde Martin ineens zacht geschud aan zijn schouder en dat terwijl hij net zo lekker lag te slapen. Wie zou het eigenlijk zijn die hem wakker probeert te schudden, Abott? Amy? Robertus? of Melody? 

Bij nummer één schrok Martin in zijn slaap al van de gedachte. Blijkbaar is het Melody die hem wakker probeert te maken, aangezien hij zijn ogen langzaam opent. Na eventjes bijgekomen te zijn zegt Martin geheel verbaast. ''Is dit mijn bed dan niet?''  Uiteindelijk gaat hij rechtop zitten en vervolgt dan. ''Vind je zelf ook niet dat mij als bank gebruiken niet echt plezierig is voor ons beiden?'' Langzaam kijkt hij Mel met een lichte grijns aan.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Zoals Lily al verwachtte voelde niemand zich echt geroepen. Ze vraagt zich af wat er zo erg is aan afwassen. Iedereen haalt zijn neutrale gezicht boven en Lily rolt haar ogen. Maar dan biedt Finn zich aan. Finn die gaat afwassn? Lily grijnst en kijkt schuin naar Finn. 

Dan vraagt Melody of Amy ook niet wil afwassen. Lily trekt een gezicht, dat zie je toch niet gebeuren? En inderdaad, Amy trapt het gewoon af en Lily rolt haar ogen. "Typisch..." Maar dan rent Finn Amy achterna... 
Lils kijkt haast ontzet. Rent Finn Amy nou na?!

En nog geen paar minuten later komen Amy en Finn terug de keuken in om te gaan afwassen. En tot haar grote afschuw merkt ze dat Amy het toch alleen maar doet omdat Finn het haar is komen vragen. "Zorg dat je poezelige vingertjes straks niet gerimpeld zijn, Amy." Zegt ze haast hatelijk. "Dat afwaswater is niet zo gezond voor je handen en nageltjes." 'Lils, doe niet kinderachtig...' Daar is dat stemmetje in haar hoofd weer maar Lils negeert het vakkundig.

Lils is niet jaloers, geloof me... Ze moet gewoon niets hebben van Amy? ^^" Lily neemt de potten van de tafel en doet de restjes van het eten bij elkaar. Misschien kunnen ze het morgen nog opeten ofzo. Ze stopt alles in de ijskast. Ze kijkt om naar Finn en Amy. "Nog hulp nodig?" Waarom voelt Lils de aandrang om in de keuken te blijven?^


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Als Elizabeth genoten heeft van de pompoentaart en als Amy wordt teruggelokt - oeh xD -  door Finn om mee te helpen met de afwas, grijnst ze. Ze zou die arme Finn toch niet alleen laten met dat roze heksje, hm? "Ik help ook wel mee hoor, extra handen zijn nooit weg," glimlacht ze. Ze neemt gelijk maar even wat vuile vaat mee naar de keuken. 

"Dus... wie gaat er boenen?" Ze grijnst. Wedden dat Amy dat niet zou willen doen? Zó slecht voor je huid, veel te veel zeep, en dan zou het ook nog rimpelen... Dat zou bijna uitlopen op een Derde Wereld Oorlog [a]. 

Even kijken wat er nu zou gebeuren... Afwezig steekt ze haar lolly weer in haar mond en gedachteloos neuriet ze een liedje. Ze glimlacht even naar Lils als die de keuken ook binnenkomt.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kijkt opzij naar Elizabeth.
'Moet ik proberen van Barbie te laten boenen?' Fluistert hij met een grijns.
Dan kijkt hij op naar Amy, die staat te friemelen aan de oude kraan.
'Heb jij soms geen zin om te boenen, Amy? Ik zou niet willen dat je handjes rimpelen door continu in het water te zitten. Bij boenen zit je niet de hele tijd in water.'
Hij kijkt haar dan schaapachtig aan.
'Ik zou dat heel lief van je vinden.'
Damn, je hebt het perfecte slachtoffer gevonden, Finn.
'Je krijgt dan iets terug van mij, als je dat wenst.' Vervolgt hij er aan toe.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Tenzij je bed sinds kort op de begane grond, in de woonkamer staat en twee armleuningen, drie zitvlakken en een rugleuning bevat, lijkt me dit inderdaad niet jouw bed." zegt ze met een flauw grijnsje. "Ik denk dat ik je gelijk moet geven, in dat geval." vervolgt ze dan op zijn laatste woorden. "Aangezien ik waarschijnlijk ook veel liever op een bank zou gaan zitten waar de helft van de veren eruit staken, dan dat ik op jou zou moeten gaan zitten."

Melody grijnst nog eventjes en gaat dan naast hem zitten. "Als je nog zou willen slapen, had ik eigenlijk ook nog ergens anders kunnen zitten, maar een bed lijkt toch echt comfortabeler en tegen een slapende Martin aankijken vond ik ook al zo saai." grijnst ze dan weer.

"Ik hoop dat die Amy straks niet alle borden laat vallen omdat haar nagellak is aangetast of whatever." mompelt ze vervolgens, terwijl ze al geïrriteerd raakt aan de gedachte van Amy alleen al. "Heb je trouwens geen honger? We hebben er niet meer aan gedacht je wakker te maken."
"En je hebt de acteerkunsten van Jack gemist." zegt ze droog.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy Elliot"Welnee," antwoordt Amy koeltjes op Lily, als die haar probeert af te schrikken met gerimpelde vingertjes en vervolgens vraagt of er hulp nodig is. 
"Boenen? Pfft, mijn hoela. Alsof afwassen nog niet erg genoeg is."

Amy kan nog net voorkomen haar mond open te laten vallen als ze Finn hoort.
"Eh..."
"Vingers, Finn, vingers, Finn, vingers, Finn..."
Haar ogen flitsen van de vuile vaat naar Finn, alsof ze een keuze moet maken waar haar leven vanaf hangt. Ze bijt op haar lip.
"N-nou goed dan," hakkelt ze na een tijdje. Ze glimlacht eventjes kort, en pakt een spons. Gatver, wat voelt dat vies. Ze knijpt er met een vies gezicht in. Ah bah! Met een heel preuts vingertje pakt ze het eerste bord en smakt de spons ertegenaan.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn proest het net niet uit en stikt haast in zijn lach.
God zalig...
Hij grijnst terwijl hij met zijn handdoek zwierelt.
En ze heeft niet eens een wederdienst gevraagd.
Is ze stiekem blond of- Wacht, Finn...Je bent zelf blond. ^^"
Hij kijkt zwijgend naar Amy en bijt op zijn lip.
'Je bent een natuurtalent.' Hij geeft haar een schouderklopje en neemt dan een bord over van haar om die af te drogen.
Hij smoort zijn lach terwijl hij afdroogt.
Even kijkt hij geamuseerd op naar Elizabeth en de rest.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Nee, ik denk ook niet dat mijn bed sinds kort op de begane grond, in de woonkamer staat en twee armleuningen, drie zitvlakken en een rugleuning bevat.'' ''Laten we het er maar op houden dat mijn bed zich gewoon boven bevind.'' Na dit gezegd te hebben neemt hij eventjes maar weer een adempauze en gaat dan weer verder.

''Ik vond het niet erg dat je hier kwam zitten hoor, zelfs al ben ik saai als ik lig te slapen.'' ''Dat zal vast niet gebeuren, hoop ik en honger heb ik niet echt.'' ''Mijn eetlust is wel verdwenen dankzij Abott'' mompelt hij zachtjes na heel lang te hebben gesproken. Bij de naam Jack kijkt hij Mel eventjes verbaast aan. ''Was dat niet de nieuweling, die net als Robertus de deur van de kamer waar Madison in opgesloten zat wou openbreken?''


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth ziet hoe Finn geamuseerd naar haar kijkt en ze grijnst terug. "Zo, dat doe je inderdaad aardig goed, Amy... heb je dit al eerder gedaan?" glimlacht ze poeslief. Dan klopt ze haar op haar schouder - met een beetje schuim, of course. Eens zien hoe die zou reageren. Een beetje lol tijdens het afwassen is nooit weg, of wel? ^^ 

Vlug pakt ze wat borden om af te drogen. Een beetje in gedachten verzonken staart ze voor zich uit. Het was hier best wel eng... ze hoopte maar dat het niet zou onweren vannacht. Gelukkig had ze haar knuffel meegenomen. Het zou ook een beetje stom zijn om toe te geven dat ze zich niet zo op haar gemak voelde in het donker - nee, dat soort dingen moest je beslist niet laten blijken. 

Ze schraapt haar keel. "Dus.. hoe laat gaan we hier meestal slapen? Middernacht?" Ze knipoogt even naar hen. Hopelijk zouden ze niet merken dat ze het toch een beetje eng vond...


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Oh, herinner me alsjeblieft niet aan Abott. Straks krijg ik nog nachtmerries." zegt Melody met een vies gezicht, terwijl ze doet alsof de rillingen over haar rug gaan.

"Jup, die nieuweling." knikt ze. "Meneer vond een stukje vlees niet te eten, en besloot dood neer te vallen." zegt ze. "Wat jammer genoeg niet werkte." grijnst ze vervolgens.

Melody kijkt vervolgens eventjes voor zich uit. Waar praatte je over met iemand die je een paar daagjes kende? Het weer, zoals Robertus? Nah. "Dus.. Heb je nog last gehad van enge nachtmerries of dromen?" vraagt ze hem dan met een grijnsje.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison schrikt op uit haar stoel als ze voetstappen hoort de trap op komen. Haar angst neemt de overhand en zo snel als ze kan rent ze naar de deur toe en verstopt zich erachter, als Abbot ook maar zou durven de deur dicht te doen zou ze hem slaan! Maar al eerder in de gang stoppen de voetstappen het gemompel klinkt totaal niet als de brommende brompot stem van Abbot. Twijfelend blijft ze staan. Zou ze gaan kijken wat er aan de hand is? Uiteindelijk besluit ze het toch te doen en loopt de bibiliotheek uit. Op haar hoede kijkt ze in elke kamer tot ze bij de kamer van Jack is en hem op zijn bed ziet liggen. Ze glimlacht onbewust, hoe erg hij nu op een verwend kind lijkt ^^. "Is er soms wat gebeurd wat je humeur nog meer heeft verslechterd?" vraagt Madison met een plagende glimlach.


-----------------------------------


CharlieWemel




OoC: Wow, jullie gaan sneeeeel. Ik kan nog geen dag naar toneel of ik moet alle afwas-posts lezen. xD

Jack Taylor

Jack zit met een chagrijnig gezicht voor zich uit te staren naar de muur en schrikt als hij iemand binnen hoort komen. "Ooh, jij bent het." Zegt hij als hij even op kijkt naar Madison. "Jij was toch- Madison? Die ene van het lijk in die kamer enzo?" Was de subtiele vraag van Jack.

"Eh, wil je misschien wat eten of drinken ofzo?" Vraagt hij terwijl hij een poging doet om te glimlachen naar haar. "Ik kan wel wat maken of halen.."


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Nachtmerries wil ik je ten zeerste niet bezorgen.'' ''En zeker niet over zo'n iemand als Abott.'' Hij walgt ook al van de gedachte en langzaam probeert hij weer te grijnzen.

En Martin gaat vrolijk verder met praten, want een praatje maken met Melody is volgens hem wel gezellig. ''Wat een raar mannetje is het dan.'' Wanneer Martin hoort wat Mel vraagt moet hij nog meer grijnzen. ''Ik weet het niet, in ieder geval kwam Abott en het huis erin voor.'' ''Wil je trouwens wat drinken, ik kan wel wat uit de koelkast halen?''


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madisons twijfelt als Jack niet echt blijk laat dat hij het fijn vind met haar gezelschap. Tot hij ineens sociaal doet en ze weer denkt dat hij toch wel sociaal contact nodig hebt. Ze glimlacht terug als ze Jacks mondhoeken een milimeter omhoog ziet gaan. "Nee bedankt, ik denk dat Abbot mijn eetlust samen met Miles heeft laten verdwijnen," zegt ze met een flauw glimlachje. Daarbij kan ze maar beter alles afdoen als een grapje dan laten blijken hoe bang ze werkelijk geweest was. 


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Abott en het huis? Dat moet dan niet veel goeds zijn geweest." grijnst Melody. "Misschien is het dan toch wel ergens goed voor geweest om je wakker te maken."

"Er zijn zoveel rare mannetjes hier." zegt Melody vervolgens met een flauw grijnsje. "Abott, Robertus, Jack, Amy - alhoewel die weer niet onder de 'mannetjes' valt -, Clive," gaat ze verder. ".. ik." voegt ze er als laatst nog maar met een grijnsje aan toe. "En vast wel nog meer."

Als Martin vervolgens vraagt of ze wat te drinken wilt, knikt ze even naar hem. "Aangezien we hier denk ik toch nog wel even zitten, graag." grijnst ze. "En dan kunnen we zo ook nog meteen wat theorieën uitdenken over het levensverhaal van Abott - aangezien jij je slaap ondertussen al hebt ingehaald." Niks leukers dan rare dingen verzinnen over Abott. Pfuh, de verschrompelde butler.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith kijkt een beetje toe terwijl een hoop mensen met de afwas beginnen, ze wou zich ook vrijwilig stellen - iets beters heeft ze toch niet te doen - maar het lijkt erop dat er wel genoeg mensen zijn. Dus schenkt ze nog wat wijn in voor zichzelf en luistert half naar de gesprekken. Ze kan nog opmaken hoe ze Amy zitten te 'pesten'. 

"Jij ook nog wat wijn?" vraagt ze dan aan Robertus. Het is in ieder geval beter dan zwijgend naast elkaar te zitten, want dat is nu al langer aan de hand dan dat ze met hem gepraat heeft. Maar op de één of andere manier lijkt hij niet zo'n prater te zijn.

Normaal kan Faith altijd wel iets verzinnen om een gesprek op gang te zetten, maar ze weet niet goed waarover ze moet praten met Robertus. Het lijkt haar maar raar om over dingen te praten die hem waarschijnlijk toch niet interesseren of die hij misschien belachelijk vindt. En bovendien kan ze niet goed denken, want haar aandacht wordt steeds afgeleid door haar arm die lichtjes tegen zijn arm aanligt op de tafel.

"Zullen we anders de rest hun werk laten doen en in de woonkamer gaan zitten?" stelt ze voor. Daar zullen waarschijnlijk nog andere mensen zijn en hoeven er geen pijnlijke stiltes te zijn. Ze weet niet of dat voor hem geldt, maar ze voelt zich niet op haar gemak en dit is voor haar een pijnlijke-stilte-moment.


-----------------------------------


Miseria




Ooc: 
http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: like, omg D: Ik moest twee hele pagina's terug voor de banner! Een nieuw record xDDD"Eh, ja, dank je... ik doe het zelf anders wel..."
Robertus pakt zwijgend de fles en hervult zijn glas. Hij laat zijn vinger zwijgend over de rand glijden, zonder een slok te nemen. Ladiela, stilte. Heel erg lang. Hij schraapt zijn keel om hem te verbreken, maar hij gaat bijna onverstoord door. Het afwasgedoe gaat vrijwel volledig aan hem voorbij.

"Eh, ja... Laten we dat doen." antwoordt Robertus, als Faith voorstelt in de woonkamer te gaan zitten. Als hij opstaat, merkt hij dat dat warme gevoel weggaat bij zijn arm. Oh, had het ergens tegenaan gelegen? Als hij terug kijkt merkt hij met een T_T-gedachte in zijn hoofd dat zijn arm tegen Faiths arm aan had gelegen. Als hij dat nou eerder had beseft, was hij nog eventjes blijven zitten. Nou ja. Hij pakt zijn glas, glimlacht tegen Faith met een kom-je-^^?-uitdrukking. 

Als hij bij de woonkamer aankomt, ziet hij daar Martin en Melody.
"Oh. Sorry, ik wist niet dat hier al mensen waren."
Hij blijft een beetje verloren staan in de deuropening.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy giechelt als ze een schouderklopje van Finn krijgt, en smelt bijna.
"Hihi... dank je..." zegt ze zachtjes, en ze gaat door. Ze kijkt Elizabeth héél kil aan, als ze haar schouder versopt. Met een walgend gezicht veegt ze haar schouder af. 

Man, ze kan dit helemaal niet goed. Ze staat een kwartier te schrobben op iets wat later een bloempje op het bordje blijkt te zijn. Of het is juist niet goed geschrobt. Komt ze niet onder het randje. Eén keer laat ze een bord vallen, dat breekt.
"Eh, oeps..."
Eigenlijk hoopt ze dat niemand het gezien heeft, maar het maakte teveel lawaai. Ze fluistert een vlugge "Reparo!" en zet het bord met een gemaakt glimlachje voor Elizabeths neus.

"Auw!"
Ze laat een kopje vallen als ze een nagel scheurt. Ze kijkt "geschokt" naar haar nagel. Nou... nog meer vijlwerk...


-----------------------------------


Hermelien-fan




ooc1: En 
http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt op als er opeens mensen binnen komen. Het schijnen Faith en Robertus te zijn. Robertus verontschuldigt zich dat ze binnen zijn gekomen. Melody laat even haar blik op Faith rusten. "Never mind." zegt ze dan maar. "De woonkamer is voor ons allen, maak het je gemakkelijk." Pfoeh, nog nooit was het zo moeilijk geweest om zo iets simpels te zeggen.

"We gingen net theorieën uitdenken over het verleden van Abott." grijnst ze dan maar flauwtjes, terwijl ze even wat gemakkelijker gaat zitten.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn nuriët vrolijk een liedje terwijl hij verder doet.
Hij legt zijn handdoek even op het aanrecht en trekt zijn toverstok.
Finn mompelt een spreuk waardoor de borden in een vliegende vaart naar de desbetreffende kast vliegen.
'Pas op voor jullie hoofden!' Roept hij al lachend.

Finn is zich stiekem aan het amuseren op dit moment.
Zeker om het feit dat Amy gewoon alles doet voor hem, wat hij ook vraagt.
Zou ze haar hoofd in het toilet duwen, moest hij dat lief vinden?
Finn grijnst zijn tanden bloot bij die gedachte en heeft net geen hysterische lachbui. 

Hij kijkt opzij naar Amy als ze een bord laat vallen en haastig weer repareert.
Dan ziet hij hoe ze algauw een kop laat vallen, ten gevolge van een kapotte nagel.
'Weet je, met gewone nagels zou je niet minder mooi zijn hoor, Amy.' Hij kijkt haar met een glimlach aan. 'Jij hebt toch al die dingetjes niet nodig? Ik weet zeker dat je sowiezo al knap bent.'


-----------------------------------


CharlieWemel




OoC: Jill dwong me hééél subtiel om te posten maar ik ben like- inspiloos dus ga een postje in elkaar knutselen.

Jack Taylor

Jack voelde zich nog steeds ongemakkelijk met Maddie in z'n kamer. "Eh, ooh, je hoeft niks." Zei hij met een blos op zijn wangen, toen Maddie zei dat ze niets te eten of te drinken hoefde omdat Abott en Miles haar eetlust hadden doen verdwijnen. 

"Kom, ga anders even zitten, je ziet er nog steeds een beetje aangeslagen uit." Hij klopte naast zich op zijn bed en glimlachte naar haar. Ja, ze lijkt echt heel erg op Sarah. Dacht hij met een kleine glimlach. "Zullen we een spelletje doen? Schaken ofzo?"


-----------------------------------


Machoefeltje




Ooc: Jongens, niet dat ik lastig wil doen... Maar hou een beetje rekening met de mensen die niet dag en nacht op hun pc kunnen vanwege examens...

http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily kan zichzelf nog net tegenhouden van Amy niet met haar hoofd -Het verwondert Lils dat Amy's haar nog niet roze is- in het vieze afwaswater te duwen. Mompelend zet ze zich neer op de keukentafel en houdt het afwasgebeuren in de gaten. Zwijgend kijkt ze naar Finn die blijkbaar alles van Amy gedaan krijgt. 'God, Amy springt echt als hij iets vraagt...' Lils vraagt zich af of Amy er eigenlijk besef van heeft dat Finn er plezier in heeft dat ze zo luistert.

Ze kijkt op als ze Elizabeth iets hoort vragen over wanneer ze gaan slapen. "Dat mag je zelf kiezen hoor, El." Glimlacht Lils. "Bij mijn weten staat hier geen slaaptijd." Grijnst ze. 
Haar antwoord wordt onderbroken door het geklinkel van een brekend bord, Lily hoeft nog niet op te zien om te weten dat het Amy was. Het verbaasd haar dat Amy nog geen nagel gescheu- oh, daar had je het. Lils ligt net niet strijk en kijkt naar Amy. Zou ze gaan huilen?

Maar dan moet ze wegduiken voor een bord dat haar net niet raakt. "Finn, kijk een beetje uit, wil je?" Zegt ze met een lach. "Ik wil liever nog heel in mijn bed geraken." Ze merkt dat hij zich amuseert en schudt even haar hoofd. Maar dan spreekt hij Amy weer aan en Lils mompelt wat. Ze trekt net niet bleek van ontzetting. 'Is hij haar nu... Nee, doe normaal. Finn en Amy, dat kan niet, Robins.' Spreekt ze zichzelf vermanend toe. 

Ze laat zichzelf van de tafel glijden om maar ook iets te doen en neemt de vod die op de kast ligt. "Mag ik even?" Zegt ze poeslief terwijl ze Amy aan de kant duwt. Ze doet haar vod in het water en wringt ze dan uit. Ze schenkt Amy nog een overgefakete glimlach en loopt dan naar de tafel om deze te beginnen af kuisen.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: Ok wow! Die filmpjes zijn echt zoooo goed! En R/M filmje is zo zielig =( maar wel mooi!

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith is zelfs een beetje opgelucht dat hij instemt en volgt hem naar de woonkamer. Als hij dan opeens in de deuropening stilstaat botst ze nét niet tegen hem aan. Huh? Als Robertus sorry zegt, moet ze zich inhouden om te lachen. Wat is hij toch schattig!

Ze glimlacht naar Mel als ze haar ziet kijken en knikt. Inderdaad, de woonkamer is voor iedereen en stiekem is ze blij dat er nog mensen zitten. Ze geeft een kleine duw in Robertus' rug en volgt hem dan naar binnen. Faith gaat in de zetel tegenover Mel en Martin zitten. "Ooh, dat zal nog wat worden," lacht ze.

 "Maar één ding weet ik zeker, hij heeft vast een ontzettend vreselijke jeugd gehad waardoor hij is geworden zoals hij is. Ik denk dat hij hier in dit huis werkte samen met zijn ouders, vermoord werd door een zombie die in de kelder leeft en zo zelf in een zombie is veranderde en wraak neemt door iedereen te vermoorden die in dit huis komt wonen," zegt ze duister. 


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt redelijk verbaasd om als Melody de woonkamer niet claimt, en wordt vervolgens naar binnen geduwd door Faith. Oh, eh, ja, binnenkomen, goed plan. 

Hij neemt plaats in een fauteuil enigzins van de rest af, maar toch redelijk dichtbij. Hij glimlacht flauwtjes bij Faiths theorie over Abott. 
"Hij was vast enigskind," voegt hij aan de theorie toe. Waarom hij dat vermoedde, wist hij zelf ook niet, maar het leek hem een enigskind type. Ach, er was vast een reden waarom hij nooit psychologie was gaan studeren; hij zou het met de grootste zekerheid waarschijnlijk fout hebben. "Die theorie over dat zombieschap is niet eens zo gek nog."
Hij lacht zachtjes. Hij heeft wel gekker gezien.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy barst net niet in een giechelbui uit als ze Finn hoort.
"Dank je," fluistert ze zachtjes, en ze kijkt lief naar hem op van onder haar lange gekrulde wimpertjes. 

Fijn, daar werd het geweldige moment onderbroken door Lily, die haar zomaar eventjes wegduwt. Ze kijkt haar enigzins chagrijnig na als ze de tafel schoon begint te maken, en gaat zwijgend verder met de afwas. Ze hoefde nog maar 2 wijnglazen te poetsen, gelukkig. 

Als ze de laatste twee glazen "schoon" heeft, wast ze vlug haar handen en kijkt spijtig naar haar handjes. De verzorging ervan ging nog veel tijd kosten, die avond. Nou ja. Ze houdt haar handen voor zich uit alsof het verschrikkelijke besmette monsters zijn, glimlacht nog eventjes zoetjes naar Finn, en snelt dan weg, naar boven, naar haar kamer.

Vlug zet ze alle spulletjes klaar en begint druk te vijlen. Oh jee oh jee oh jee, verschríkkelijk, ze ging nóóít meer afwassen. Nou ja, ze heeft tenminste een goeie indruk achtergelaten op Finn. Toch? ^^


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn grijnst als hij het antwoord hoort van Amy.
Hij bijt haast hysterisch op zijn lip om maar niet uit te barsten in een krankzinnige, evil, mysterieuze, akelige, haast enge lach. (xD)
'Nog eens bedankt, hé!' roept hij haar na als ze de keuken verlaat.

Zijn schouders schudden lichtjes doordat hij nog steeds zijn lach inhoudt.
Finn haalt even diep adem en grinnikt.
'Nou...Dat was nog eens een leuke afwas.' Zegt hij met een ^^ gezicht.
'Vind je ook niet dat ze toch wel iets goeds heeft? Amy, bedoel ik.'
Hij vraagt het express aan Lily en kijkt haar afwachtend aan.
Oeewh, wat wil hij maar al te graag een bits antwoord waar de jaloezie van afdruipt. Drupje per drupje. Heerlijk.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily kan een grijns niet onderdrukken als ze merkt dat ze Amy's zoete momentje met Finn verpest heeft. Maar dan vertrekt Amy de keuken uit en Lils pest-object is weg. 

Ze loopt terug met de vod naar de kast en wringt ze het uit. Ze kijkt om als ze Finn hoort en kijkt hem even zwijgend aan.  'Lils, hij probeert je op de kast te krijgen, reageer niet...' Maar voor ze het doorheeft: "Ja, als je van Barbie houdt." Reageert ze sarcastisch.
Ze kan zichzelf wel voor haar hoofd slaan. 'Geit! Reageer je er nog op!' Ze werkt haast de vod die ze vastheeft naar de vaantjes. Om zichzelf een houding te geven smijt ze de vod maar terug in de afwasbak.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn grijnst lichtjes als hij haar reactie hoort.
'Doe niet zo gemeen, ik vind ze best wel meevallen.' Antwoord hij dan.
Hij verwacht ieder moment een vernietigende blik maar gaat toch verder.
'Ik denk dat ik naar Barbie toe ga, zit ze niet alleen.'

Finn hangt zijn handdoek bij het aanrecht en slentert de keuken uit, de rest achterlatend.
Nu moet ik wel naar haar toe...
Met een zucht loopt hij de trap op, en laat zijn hand over de trapleuning glijden.
Hij bijt op zijn lip als hij Amy's kamerdeur ziet.
Dan klopt hij uiteindelijk aan en doet open voordat ze kan reageren.
'Heeeey.' Zegt hij overdreven actief terwijl hij in de deuropening gaat leunen.
Hij glimlacht en werpt haar een knipoog toe.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt met een ruk om als ze Finns stem hoort.
"Hi!" zegt ze vrolijk, als hij haar begroet. Een héél klein giecheltje ontsnapt haar als hij naar haar knipoogt. Oh oh oh, hij is zo léúk! Haar oog valt op alle spulletjes die ze op haar bed heeft gegooid voor haar arme nageltjes, en ze schuift vlug de boel een beetje aan kant. Ze klopt naast zich op bed, als teken dat hij kan komen zitten. Ze kijkt hem met een zucht aan, glimlacht enigzins verlegen en vijlt haar nagels, om haar bloos maar een beetje te verbergen.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Verbijsterd kijkt Elizabeth toe hoe Finn Amy versiert - err... deed hij dat? Waarom? Om ervoor te zorgen dat Amy deed wat hij wil? Of vindt Finn haar écht leuk? Ze schudt ongelovig haar hoofd en moet grijnzen als Amy haar bord laat vallen. Vlug droogt ze alles verder af, zodat de afwas eindelijk klaar is.

Dan wordt ze stérk in de verleiding gebracht om Amy en Finn te volgen naar hun kamer. Néé, Liz, niet doen, spreekt ze zichzelf vermanend toe. Zou niet aardig zijn... nee, ze zou wel naar de woonkamer gaan. Daar zitten tenminste nog wat mensen.

In de woonkamer gaat ze op een bank zitten en mengt zich in de discussie over... Abott's jeugd, kennelijk. Ze luistert aandachtig naar de theorie over het zombie-zijn. "Weet je, ik denk dat hij inderdaad enigst kind is geweest, zo'n zielig jongetje dat nergens bij werd betrokken en aldoor werd verwend. Gepest op school, bloempotkapsel, je kent het wel," mompelt ze. 

Ze sabbelt even op haar lolly voordat ze verder gaat. "Misschien heeft hij ook wel slechte ervaringen gehad in de liefde." Haar blik valt even op Robertus en Faith, zou dat ooit nog wat worden? "Misschien is hij wel een verbitterde weduwnaar en vermoordt hij alle jonge mensen die gelukkig met elkaar zijn..."


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Nee, het was inderdaad geen goeie combinatie, daarom ben ik zoals je al zei blij om weer wakker te zijn.'' ''Abott, Robertus en Jack zijn inderdaad een tikkeltje raar.'' ''Maar jij bent gewoon prettig gestoord'' vervolgt Martin met een flauwe grijns.

''Ow, dat levert vast interessant gespreksmateriaal op.'' zegt hij langzaam als hij opstaat. En als hij Robertus en Faith ziet staan moet hij weer grijnzen. ''Kom er gerust bij.'' zegt Martin rustig. Daarna loopt hij op zijn gemak naar de keuken, waar Lily ook is. ''Hey Lily'' mompelt hij bijna onverstaanbaar. Hij trekt de ijskast open en haalt er een aantal flesjes Boterbier uit.

Dan loopt hij met de flesjes in zijn hand terug naar de woonkamer en na het uitdelen gaat hij weer naast Mel zitten. ''Jullie zijn toch niet zonder mij begonnen?'' vraagt hij weer met een flauwe grijns op zijn gezicht. Ow ja, dit ging nog een leuke avond worden.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn haalt een grijns boven en sluit de deur achter zich.
Hij onderdrukt een zucht terwijl hij naar het bed toeschuifelt.
Het verwondert hem dat de kamer nog geen roosheidalarm uitstraalt, of moest ze nog haar kamer naar haar smaak brengen?

Hij gaat op de aangewezen plaats zitten waardoor het bed lichtjes inzakt.
Finn kijkt opzij naar haar en glimlacht even.
'En..Valt het al een beetje mee? Je eerste dag?'
Hij kijkt haar vragend aan en doet dan een verloren haarlok achter haar rechteroor.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Ze valt even stil en volgt Robertus met haar ogen, het valt haar op dat hij toch wat verwijdert van hun gaat zitten. Lichtjes teleurgesteld omdat ze een klein beetje had verwacht dat hij wel gezellig naast haar zou gaan zitten, scheurt ze haar blik los met een lichte glimlach. Ze weet niet eens goed wat ze van hem vindt, maar iets in hem trekt haar aan. Maar ze twijfelt of hij wel hetzelfde voelt en als ze zelfs niet eens een normaal gesprek op gang kunnen zetten is er maar weinig hoop voor... Ja, voor wat eigenlijk?

"Dat zou best kunnen," zegt ze peinzend. "Het is niet echt een geruststellende gedachte als er ergens een tweelingbroer van hem zou rondlopen." Bij de gedachte moet ze even huiveren. 

Er verschijnt een glimlach op haar gezicht als Robertus lacht, dat gebeurt niet zo vaak. "Nou, meneer de spookjager. Wat is jouw theorie dan?" Ze kijkt hem geïnteresseerd aan. Dan werpt ze even een blik op Mel en Martin. "En die van jullie?" voegt ze er dan aan toe, om hun toch wat in het gesprek te houden.

Faith lacht om at Elizabeth zegt. "Oh of misschien!" vult ze Elizabeth enthousiast aan. "Het meisje van zijn dromen wou hem niet hebben, dus heeft hij haar uiteindelijk vermoord want als ze niet de zijne kon worden dan van nog liever van niemand. En hij heeft haar lijk in de diepvries in zijn huisje verstopt en praat elke nacht voor hij gaat slapen tegen haar." Haar fantasie slaat weer op hol, maar ja ze is niet voor niks een schrijver =D


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/Vanalles/Lily.jpg

Lily kijkt ontzet als Finn naar Amy's kamer gaat. Wat?! Gaat hij Barbie gezelschap houden? Lily kan een verwijtende blik niet onderdrukken. Ze mompelt ontzet wat en kijkt op als Martin de keuken inkomt. "Hey..." Mompelt ze.

Ze ziet hoe hij terug gaat naar de woonkamer en besluit te volgen. Ze neemt ook een flesje boterbier en loopt naar de woonkamer. Ze voegt zich stilletjes bij de mensen in de woonkamer. Ze merkt dat het gaat over Abott's verleden gaat en grijns lichtjes als ze het hoort. Ze kijkt naar Elizabeth als die aan het woord is. Ze moet lachen als ze het zich voorstelt. Ze grijns als ze het aanvullende verhaal van Faith hoort en schudt lachend haar hoofd. Ze voelt zelf niet zoveel behoefte om zich in het gesprek te moeien en zwijgt.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus lacht als Faith haar theorie op tafel gooit. 
"Zou kunnen," zegt hij met een :')-gezicht. "Mijn theorie? Pfft, ik zou niet weten. Ik gok... enigskind, verwaarloosd... Nauw verbonden met het huis... Er is iets met dit huis... het zijn niet alleen geesten... Het is íets..."
Hij merkt dat zijn stem een beetje wegvaagt, naarmate hij verder praat. Hij zakt bijna in diepe gedachtes weg, als hij weer terugkeert naar de realiteit.
"Eh, hoe dan ook... ik zou het niet weten..." zegt hij dan met een lichte frons. "De tijd zal het waarschijnlijk leren. Iets zegt me dat het hem niet gaat lukken om al zijn geheimen te bewaren."
Hij vlecht zijn vingers in elkaar en laat zijn kin erop rusten terwijl hij naar een willekeurig punt staart. Hij merkt niet dat er een vlieg héél dichtbij zijn oor zoemt.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy glimlacht naar Finn, als deze naast haar komt zitten.
"Ja hoor, reuze," antwoordt ze. "Een lijk meer of minder had geen kwaad gekund."
Ze doet het maar af als een soort grapje. Ze was er wel degelijk van geschrokken, maar daar mocht hij niets van merken. Zucht, hij...
"Dus... vertel eens wat over jezelf? Familie, vrienden... vriendinnetjes..." vraagt ze zo subtiel mogelijk, terwijl ze hem met heftig knipperende Bambi-ogen aankijkt.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn smoort zijn lach als hij haar bezig ziet.
'Haal wel nog adem, ik zou niet willen dat je hier plots het loodje legt.'
Hij grijnst even en vervolgt dan. 'Dus je wilt meer weten over mij?'
Finn doet alsof hij diep aan het nadenken is.
'Nou...ik kom uit een gezin van drie kinderen. De jongste van drie zonen. Vader en broers zitten in het leger-' Finn trekt even een gezicht en mompelt iets, ' en Lily die hier ook zit is een vriendin van me.'

Hij zwijgt even op de vraag waar Amy waarschijnlijk het nieuwsgierigst naar is.
'En een vriendin heb ik momenteel niet...Maar misschien vind ik hier wel iemand.' Hij kijkt haar met een veelbetekende blik aan en gaat even dichter met zijn gezicht. 'Genoeg informatie?' Vraagt hij op een fluistertoon.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotHo, Amy, houd je in- NIET KWIJLEN. 
"Oh? W-werkelijk?" vraagt ze met een zoet glimlachje. Aaaaah, wat zit 'ie dichtbij. Ze voelt haar hartje ineens hééél hard kloppen.
"Genoeg informatie?"
Ploef, daar smolt Amy. Of tja, ploef... hoe klinkt smelten? Ze glimlacht verlegen naar hem.
"Oh, ja, méér dan genoeg..."
"Zo..." zegt ze dan, dringend een giechelbui onderdrukkend. "En je hebt zeker niemand nog op het oog? Of wel?"
Ze wiebelt haar wenkbrauw bij dat laatste.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Prettig gestoord nog wel. Melody moet eventjes grijnzen om de opmerking van Martin. Well, het klonk wel beter dan 'een tikkeltje raar' zijn. Wanneer hij weer terug is uit de keuken neemt ze met een kort bedankje het boterbier aan, waar ze vervolgens een slok van neemt terwijl ze naar de andere theorieën luistert.

"Het zou natuurlijk ook kunnen zijn dat hij nog een broer had. Die was dan natuurlijk overal veel beter in, en werd veel meer verwend, terwijl Abottpooh alle afdankertjes kreeg en in de kelder moest wonen. Bovendien zou hij dan een 'ongelukje' van zijn ouders geweest kunnen zijn. En dan wil Abott natuurlijk wraak. Vooral op zijn broer, en zijn ouders natuurlijk." bedenkt ze dan, alsof ze er jaren op had gezeten om achter het verleden van Abott te komen. Well, nee. Zo uit de mouw geschudt, dat was nog eens wat. "Dus hij vermoord zijn ouders, snijdt ze in stukjes en eet ze uit wraak vervolgens ook nog eens op. Wat hem ook nog eens een kannibaal maakt." besluit ze. "Maarja, dan heb je die broer nog. Ik denk dat we niet verbaasd op moeten kijken als we een kruis boven zijn doodskist in de kelder zien hangen met een skelet eraan." sluit ze het vervolgens af met een flauw grijnsje. "Klinkt zo slecht nog niet."

"En de geesten en boemannen zijn natuurlijk de overblijfsels die die ouders hebben achter gelaten. En nu wil Abott iedereen die zijn oord betreedt natuurlijk uitmoorden."


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Met een grijns neemt Martin ook een slok uit zijn flesje boterbier. Jup, het smaakt nog steeds goed. En aandachtig luistert hij naar alle theoriën, die allemaal even briljant zijn, maar ja. Wat is nou de waarheid? 

Uiteindelijk ziet hij hoe Faith naar hem en Mel kijkt en om hun mening vraagt. ''Well, ik heb werkelijk geen idee, maar ik denk dat de theorie van Mel wel is de juiste kan zijn.'' ''Ik denk ook dat Abott zo'n verschrikkelijke jeugd heeft gehad, dat hij verbitterd en gemeen is geworden.'' En dan hoort hij wat Mel zegt. ''Misschien spoken zijn ouders en broer hier in het huis nog wel rond en wil Abott ons daarom allemaal kwijt raken om dat geheim te houden.'' Uiteindelijk neemt hij nog een slokje van zijn boterbier.

Ooc: Pfufh, mijn post is weer is lame xD


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn kijkt zwijgend naar Amy en grijnst lichtjes.
Damn, ze is eigenlijk echt wel best mooi.
Hij blijft haar aankijken terwijl hij denkt wat hij zou antwoorden.
'...Wie weet.' Besluit hij dan als antwoord te geven.
Finn, wat ben je in godsnaam aan het doen?
Hij negeert de gedachte dat door zijn hoofd gaat.
Er zit een mooi meisje voor hem, ze zijn alleen, niemand die hem kan tegenhouden, enkel zij...maar dat ziet hij nog niet zo snel gebeuren.

Hij glimlacht en gaat haast nog dichter met zijn gezicht.
Even aarzelt hij maar drukt dan toch zijn lippen op de hare.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison knikt en glimlacht dankbaar als Jack haar uitnodigd verder de kamer in te komen. Ze gaat voorzichtig naast hem op het bed zitten. Aangezien Faith's stem dat ze voorzichtig moet doen nog steeds in haar hoofd mijmert. Ze grinnikt als Jack vraagt om een spelletje te doen. Ze zitten in een vreemd huis en dan gaan ze gezellig een spelletje doen, waarom ook niet? Ze grijnst en kijkt hem recht aan. "Dat ga je verliezen," zegt ze plagend.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: Oké.. ik blame de examens, maar ik zie nu pas dat er een heleboel mensen gereageerd hebben in het reageertopic. Yay! HM ftw :')

Oh en dat van Finn&Amy zat er wel aan te komen xD

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Hahahaha. Wat een fantasie ook. Vooral die theorie van Mel slaat werkelijk alles. "Waarom schrijf je niet een boek over Abott's mysterieuze gekwelde verleden, Mel. Je hebt zo te zien fantasie genoeg." Faith lacht nog een beetje na en zet zich wat gemakkelijker in de zetel.

Ze zucht even en merkt dat het gesprek een beetje stilvalt. Genoeg Abott? "Wat zou er eigenlijk in die kelder zijn?" denkt ze hardop na, doordat Mel er iets over zei moet ze er plots weer aan denken. "Er moet vast iets héél ergs zijn dat we niet mogen weten wat daar beneden is," vervolgt ze. Haar nieuwsgierigheid naar die kelder groeit steeds meer. Wát is daar nu feitelijk. Een beetje in gedachten verzonken bedenkt ze allerlei dingen die daar mogelijk kunnen zijn.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Dan zou ik me dus speciaal in zijn verleden moeten gaan verdiepen." grijnst Melody tegen Faith. "Je snapt toch wel hoe erg dat klinkt he?" herinnert ze haar eraan met een flauwe grijns. "Op zich zou je er best wat mee kunnen verdienen, wie wil er namelijk nou niet over een verschrompelde ineengevallen butler lezen?"

Dan gaat het gesprek over naar de kelder. Melody's blik gaat automatisch eventjes naar Robertus toe. Ze hadden er nog samen voor gestaan, de ene nieuwsgieriger dan de ander. "Misschien wat restjes zoals een teen ofzo van zijn vader, een bos haar van zijn moeder dat hij aan het plafond heeft geplakt, en dan natuurlijk nog het skelet van z'n broer." zegt Melody vervolgens zo serieus mogelijk, terwijl ze echter een grijns niet kan onderdrukken. "Waarschijnlijk allerlei technieken om kroonluchters te laten vallen, special effects toe te dienen, camerabezichtiging en ga zo maar door." gaat ze dan verder. "Of natuurlijk de gebruikelijke martelwerktuigen van in de standaard spookhuiskelders."


-----------------------------------


CharlieWemel




Jack Taylor

Met een glimlach kijkt Jack naar Maddie als ze zegt dat ze best een spelletje weil doen. "Ooh, denk je dat?" Lacht hij als Madison zegt dat Jack gaat verliezen. "Weet jij dan wel hoe je moet schaken?"

Jack loopt naar zijn koffer en haalt er een schaakbord en schaakstukken uit. "Jij mag kiezen, zwart of wit?"


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy wordt enigzinds overdonderd, maar sluit al snel haar ogen als Finn haar kust. 
"Jackpot..."
Ah, wat heeft ze toch een goede smaak. Ze had eigenlijk wel zware concurrentie verwacht van dat Lily-meisje, maar kennelijk was haar geweldige charme veel beter dan dat jaloerse wicht. Pfuh, hoe zou het ook anders?

Na tha_kiss kijkt ze hem met een verlegen glimlach aan. 
"Ik neem aan dat dat een ja is?" zegt ze dan met een glimlachje. Ze gaat tegen hem aan hangen en legt haar hoofd op zijn schouder. Pfuh, ze vindt dat dat wel mag. 
"Je bent lief," zegt ze dan zachtjes.
"Amy, wat wéét je wel niet van hem al?" vraagt een stemmetje scherp in haar hoofd. Ho, wacht, was zij dat nou die dat dacht? Wahaha, grapje zeker? Ze negeert het stemmetje en kijkt met een glimlachje voor zich uit.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn1.jpg

Finn glimlacht zwak, niet goed beseffend wat hij net gedaan heeft en kijkt opzij als een gewichtje op zijn schouder voelt.
Hij sluit zijn ogen even en haalt diep adem.
En Lily dan? Gaat een stemmetje door zijn hoofd. Je bent gek op haar, niet op miss Barbie. Waarom heb je haar in godsnaam gezoend?!

Finn trekt even een gezicht terwijl hij het stemmetje naar zijn hersenstam ofzo wenst. Hij zucht even en weet niet goed hoe hij nu verder moet reageren.
Je bent lief. Hoort hij haar vaag zeggen.
Hij kijkt haar aan en glimlacht. 
'Jij ook hoor.' Antwoord hij dan.
Finn, ren nu je nog kan!  Maar zijn lichaam vertikt het van in beweging te komen.
Of toch...Een beetje. Finn heft zijn hand op en gaat even over Amy's wang.
'...Gaan we eens beneden kijken?'
Hier moet hij ophouden, voor het helemaal uit de hand loopt.
Hij is toch verliefd op Lily?

Ooc: Ik ben er weer ten laatste rond 20.30. ^^"


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils drinkt zwijgend van haar boterbiertje. Ze kijkt op als ze Faith hoort. Ze kijkt even nadenkend en bijt op haar lip. Melody geeft dan antwoord en Lils kijkt op. Ze knikt lichtjes instemmend bij het laatste. "Wie weet is er een geheime gang ofzo. Van zijn tuinhuisje naar het huis. Zo kan hij ongemerkt binnen raken... En zo kan hij plots opduiken." Zegt ze bedenkelijk. "Ik ben wel nieuwsgierig naar wat er zich in die kelder bevindt. Maar het is zoals Melody zegt, waarschijnlijk allerlei systemen waarmee hij ons kan lastig vallen enzo." Ze zwijgt eventjes. "Het zou me verwonderen moesten het echt drastische dingen zijn die zich in die kelder bevinden." Vult ze zichzelf aan.

Zwijgend kijkt ze even naar de rest en drinkt dan wat van haar boterbier. Wat zou Finn aan het uitsteken zijn met Miss Barbie? Vraagt ze zich af en bijt even op haar lip.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy heeft er éigenlijk niet heel erg veel zin in om weer naar beneden te gaan, maar laat dan een zachte "Uhhuh," ontsnappen, als Finn voorstelt naar beneden te gaan. Aah, Finn... Ze staat op en voelt eventjes aan haar wang, die hij zojuist geaaid heeft. Hij was dus niet alleen knap, maar ook nog eens heel erg lief! ^o^ Ha, zie je wel dat ze een goede smaak heeft? Ze heeft er gewoon een neus voor. 

Ze pakt zijn hand en trekt er een beetje aan, met een jij-komen-doen?-air, en loopt daarna alvast naar beneden toe. In de woonkamer zitten al een aantal mensen, en Amy zet zich neer op een tweezitsbank. Ze kijkt Lily hooghartig aan vanuit haar supersizetroon.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn glimlacht even vlug als ze aan zijn arm trekt.
'Ik kom meteen achter!' Roept hij haar nog na.
Hij onderdrukt een zucht en sluit zijn ogen even.
'God...Wat heb je verdomme gedaan?' Mompelt hij tegen zichzelf.
Dan trekt hij een gezicht.
'Je moet je niet verantwoorden tegenover Lils? Je doet toch lekker wat je wil?!' Gaat hij een stuk vastberaden verder.
Yeah, kick some ass!

Hij snuift diep en loopt de kamer uit, om daarna de deur dicht te trekken.
Finn slentert dan de trap af en komt even later de woonkamer in.
'En, valt er hier iets te beleven?'


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth lacht vrolijk, vooral om Melody's theorieen. "Gatverdamme, een téén? Kannibalisme? Hoe kom je er toch bij?" vraagt ze met een "Nee, maar ik wil echt wel weten wat er dan in die kelder is," gaat ze serieus verder, op haar lolly sabbelend. "Kun je daar op geen enkele manier binnenkomen...?" 

Als eerst Amy en daarna Finn binnenkomt, vreest ze het ergste. Amy zag er wel erg... zelfovertuigd uit. Oh dear, oh dear, oh dear. Wat is er allemaal gebeurd? 

Desondanks glimlacht ze vriendelijk naar hen. "Ja, we hebben het net over het dúistere verleden van Abott... hebben jullie nog theorieen?

Ze knipoogt even naar Amy, die zich kennelijk echt de koningin te rijk voelt. "Barbie," mompelt ze zachtjes, hopend dat niemand haar hoort.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Hij knikt instemmend als hij Mel hoort praten. ''Ja, ik denk dat veel mensen een boek zouden lezen over Abott.'' En langzamerhand ging het gesprek over naar de inhoud van de geheimzinnige kelder. ''Ik persoonlijk denk dat Abott allemaal middeleeuwse martelwerktuigen daar heeft verstopt en daarmee ons weg wil jagen uit het huis.''  Zijn theorie  verlaat zijn mond met een flauwe grijns.

Uiteindelijk komen ook Amy en Finn de woonkamer binnen en die eerste zag er wel heel vrolijk uit. Ze heeft toch niet gedaan wat Martin denkt dat ze heeft gedaan? Na nog één slok uit zijn boterbier te hebben genomen, kijkt hij Amy aan. ''Waarom ben je zo vrolijk?'' vraagt hij belangstellend.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt op als haast op het moment van haar gedachte over Finn en Amy, Amy binnenkomt. Ze merkt meteen op dat Amy nog vrolijker is dan anders en ze trekt een gezicht. 
Venijnig staart ze terug als ze Amy's blik merkt. Wat is jouw probleem? Denkt ze, maar ze zegt niets.

Ze kijkt op als Finn binnenkomt en glimlacht lichtjes naar hem. Ze zucht lichtjes en trekt een been op de zetel. Ze kijkt op als ze zijn vraag hoort. "We zijn bezig over de kelder..." Reageert ze naar hem.

Ze kijkt op als ze Elizabeth hoort. "De kelder is afgeloten... En Abott heeft gezegd dat het verboden terrein is. Dus nee, ik denk niet dat we daar binnen gaan geraken." Zegt ze als antwoord.

Dan hoort ze Martin vragen aan Amy waarom Amy zo vrolijk is. Dat wil Lils ook wel is weten en ze kijkt naar Amy.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus kijkt op als Amy en Finn weer binnen komen. Hij heeft met een half oor geluisterd naar alle theorieën over martelwerktuigen, en de inhoud van de kelder. Hij is al die tijd eigenlijk een beetje afwezig geweest. 
"Martelwerktuigen, ach..." voegt hij er nog een beetje terloops en onnodig aan toe, terwijl zijn ogen Amy volgen die gaat zitten. Als het gesprek over de kelder voortgezet wordt, rust zijn oog eventjes op Melody. Hij heeft het idee dat hij waarschijnlijk nog nieuwsgieriger was dan hij, toen ze ervoor stonden, maar desalniettemin was zij ook niet bepaald interesseloos bezig geweest.

"Als je de kelder in wilt komen zul je je goed voor willen bereiden," zegt hij dan na een tijdje. "Abott heeft de deur zonder twijfel vervloekt. Ik zóu er héél misschien achter kunnen komen hoe zwaar de vervloekingen zijn..."
Hij merkt dat zijn stem weer een beetje wegvaagt, en in zijn hoofd gaat hij al zijn apparaten door, overweegt hun functie en werking, somt in zijn hoofd zijn spreukenarsenaal op... Zóu hij zoiets kunnen? Hij had vaker met dit soort dingen af moeten rekenen, maar kreeg toch het idee dat het niveau van deze deur een tandje hoger stond...

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy Elliot"Oh, zomaar," antwoordt Amy Martin, en ze scheurt haar blik los van Lily. Ze glimlacht eventjes geheimzinnig naar hem, en kijkt dan naar Finn, die ook binnen is gekomen. 

"Een verboden kelder?" vraagt Amy dan, met een soort anti-interesse. "Ho, jullie gaan daar toch niet proberen in te komen, hè?"
Waarom zou je gevaar opzoeken, als je het met rust kan laten? '_' Pfuh, mocht ze bang zijn zou ze zich gewoon aan Finns shirt vastklampen.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn laat zich neerploffen op de leuning van Lily's zetel en kijkt zwijgend naar het groepje.
Hij probeert de informatie die hij net heeft moeten aanhoren te ordenen in zijn hoofd.
'En waarom zouden we naar de kelder moeten? We hebben daar toch niets verloren?''
Hij trekt een wenkbrauw op terwijl hij die zin zegt.
'En martelwerktuigen zou wel héél cliche zijn, niet?' Hij grijnst even. 'Of zou Abott stiekem voorstander zijn van SM en komt hij vannacht iemand van de meisjes kidnappen voor zijn sadistische fantasietjes.'


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Ho, nee, stop! Verkeerde gedachtes." zegt Melody snel wanneer Finn begint over Abott en SM. "Ban ze meteen, hup. Bah."

"Vergeet ons dan niet uit te nodigen op je Kelderparty, Bertje." zegt Melody dan flauwtjes, terwijl ze weer even terug moet denken aan hoe hij allemaal spreuken begon te prevelen. "Als we erin willen, zal het wel wat tijd moeten vergen." knikt ze dan.

"Maar zoals het nu gaat - rustiger dan dit zal waarschijnlijk toch niet lukken - is het toch nog redelijk goed. We leven nog - merendeel van ons dan - maar een avontuurtje op z'n tijd kan natuurlijk geen kwaad." zegt ze dan maar. "Al wil ik Abott zo ver mogelijk uit de buurt hebben." voegt ze er nog met een grijnsje aan toe. Wie wou hem nou in z'n buurt hebben?


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth kijkt geschokt naar Finn. "Dude, dat is wel een heel erg... vies idee, vind je ook niet? Dat zal toch wel niet het geval zijn, neem ik aan..." Ze trekt een beetje een lelijk gezicht. Gat-ver-damme.

Dan luistert ze geinteresseerd naar Bertj- euh, Robertus. "Denk je dat je het echt zou kunnen? We zouden het kunnen proberen..." 
Ze aarzelt even. "Maar dan wordt Abott vast laaiend - wie weet wat er dan gaat gebeuren! Aan de andere kant, we zullen het toch ooit eens moeten uitvinden, hè?" 

Elizabeth en haar nieuwsgierigheid ook altijd. Peinzend blijft ze naar Robertus kijken.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

"Weetje wat ik denk," zegt ze nadenkend, nadat iedereen is uitgepraat. "Ik denk... dat er maar één manier is om daar achter te komen. En volgens mij is het iéts meer dan marteltuigen. Er moet een reden zijn dat de deur zo beveiligd is en ik denk dat er meer achterzit dan ons alleen maar schrik aan te jagen." Faith denkt eventjes na.

Ze heeft er veel voor over om meteen te gaan kijken wat er daar nu in feitelijk is. Die deur heeft al een tijdje haar nieuwsgierigheid opgewekt. Bovendien is het gevaarlijk om in een huis te wonen waar je niet eens weet wat er zich afspeelt in één van de kamers. Wie weet zit er iemand wel jaren opgesloten in een geluidloze kamer, misschien wacht er iemand wel op hulp? Maar dit alles deelt ze niet met de rest, de gedachte alleen al doet haar huiveren. 

"Ja, dat zou wel eens een goed idee zijn," zegt ze tegen Robertus. "Maar wat denken jullie ervan om het nú te proberen. Abott ligt waarschijnlijk te slapen, dus we moeten niet vrezen dat hij opeens tevoorschijn komt..."

Ze luistert naar Finn's theorie en fronst haar voorhoofd. "Finn!" zegt ze ongelovig. "Dat is niet om mee te lachen." Maar ze kan een kleine grijns niet onderdrukken, ach hij meent het niet. 


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily onderdrukt de neiging van Amy aan te vliegen en mompelt binnensmonds wat dat lijkt op: Mislukte barbietrut. 
Ze kijkt dan op als Finn naast haar op de zetelleuning ploft. Mijn beurt... Een kleine grijns speelt om haar mond. 
Ze kijkt op naar Finn en legt haar hoofd tegen zijn arm en haar hand op zijn knie. Ze kijkt onhandig op. "Mij niet gezien met Abott ze..." Reageert ze op zijn opmerking. 

Ze zet zich dan terug recht, zonder haar hand weg te trekken en kijkt naar de rest terwijl de discussie gaat over de kelder. "Tuurlijk dat we het moeten uitvinden wat er in die kelder is. Maar het lijkt me niet veilig met Abott in de buurt. Om één of andere reden zou ik hem niet onderschatten. Ik bedoel, we weten nog altijd niet hoe de rest gestorven is, als Abott het gedaan heeft zijn we niet veilig... En dan wil je hem niet nog kwader door de kelder binnen te dringen."
Wow, Lils... Straks denken ze nog dat je bang bent... Niet dus. 

Ze kijkt op als ze Faith hoort en grijnst lichtjes. Nu proberen? Lils is voor. Lils is geen angsthaas. "Als er vrijwilligers zijn om te gaan kijken naar die kelder, sluit ik me gerust aan." Ze kijkt even naar Amy. Wedden dat zij niet durft?


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Nú?"
Héél stiekem ziet Robertus dat wel zitten. 
"Vind je dat niet wat te onvoorbereid?" spreekt hij zichzelf nog tegen. "Hoewel... Een beter moment is er waarschijnlijk niet. Zoals Faith al zei. Bovendien, toen ik en Melody-" -hij blijft een beetje steken bij dat deel- "-hem gingen halen, leek hij al voorbereid op een nachtrust... Maargoed, dat neemt niet weg dat hij afgelopen nacht ook 'net op tijd' op kwam duiken, toen we Kennith wilden - eh - onderzoeken..."

Robertus kan het niet helpen raar op te kijken bij Finns theorie. Oh, bah...
Hij blijft nog eventjes zitten, en kijkt afwachtend naar de rest. 

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt zuur als Finn niet naast háár, maar naast Lily gaat zitten. Nou ja, sort of. Ze kijkt hem aan met een haast dwingende blik, maar ze gelooft niet dat hij het helemaal ziet. Hij is te druk met - eh, theorieën...

Amy's ogen vallen er bijna uit als ze ziet hoe Lily aan hem gaat hangen. Halló, zeg, haar Finn! Eh, sort of... Ze kijkt Lily met een dodelijke blik aan.

Amy kijkt Finn raar aan en lacht zenuwachtig. Tsjaa, wat moet je van zoiets nou denken? Nou ja, het was een soort van schattig... eh...

Amy luistert nieuwsgierig naar de rest. In feite wíl ze wel weten wat er in die kelder schuilt, maar aan de andere kant blijft ze liever nog eventjes veilig. Hallo zeg, ze is hier pas net. Ze kijkt Robertus met een mengeling van enige behoedzaamheid - een man die zich zo kleed en enigzins obsessief lijkt met duistere zaakjes is nou niet bepaald geruststellend - en interesse aan.

"Hoe weet je dat zo zeker?" vraagt ze dan. Pfuh, issie een expert ofzo?
"Eh... Ik ben spookjager... Daarmee heb je vaak te maken met vloeken..."
Ah, oh ja, tuurlijk... dat mistte nog... een spookgek...


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn rolt zijn ogen als de meeste walgend, ontzet, geschokt en cetera reageren.
Nou...Jullie zijn allemaal omhoog gevallen flamingo's, als jullie al niet meer weten wat een grapje is.'
Hij mompelt iets tegen zichzelf en vertikt het om er tegenop in te gaan.
Geen blonde haar! 

Hij kijkt opzij naar Lily als hij een hand op zijn been voelt en haar hoofd tegen zijn arm aan.
Finn slikt even terwijl er een raar gevoel door zich gaat.
Net als hij daarnet had gehad bij Amy.
HELP?!

Hij is haast opgelucht als ze recht krabbelt na haar hele rampetamp en vraagt wie er mee wil naar de kelder.
'Kan dat niet wachten tot morgen? De kelder loopt heus niet weg.'
Jaaa, kijk nu maar allemaal weer venijnig mijn kant op. Ik ben toch vieze pervie Finn.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Dan wordt het nu.. of nooit." besluit Melody dan maar, wanneer ze merkt dat degenen die hun mond hadden opengetrokken het er allemaal wel mee eens waren.
Finn schijnt het er echter niet zo mee eens te zijn. "Ik denk dat Abott voor vandaag wel genoeg met ons gehad heeft en dat hij liever in z'n schuurtje blijft om snode plannetjes te verzinnen, zo hebben we minder kans hem tegen te komen dan bijvoorbeeld morgen. We zien hem minimaal 1 keer per dag, en vandaag is dat wel geweest. Bovendien heeft dat oude lijk zijn rust nodig, niet?"

Melody staat op en loopt vast naar de opening van de deur. Haar boterbiertje laat ze op een tafeltje staan, het was waarschijnlijk niet zo slim om die nou nog op te drinken. "Wie er mee wil komt maar gewoon." zegt ze dan maar.

Vervolgens richt ze zich even op Robertus. "En jij zegt het maar wanneer je wat nodig hebt ofzo.. En anders leg je maar uit wat we moeten doen." zegt ze nog snel, waarna ze de gang op loopt, waar ze op de rest wacht.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith blijft Finn eventjes aankijken, op zich heeft hij wel gelijk. Maar aan de andere kant... als ze het maar blijven uitstellen komt er ook niks van. Dilemma. Hmm.. 

Maar gelukkig redt Mel haar van die verschrikkelijk moeilijk keuze, hoewel haar nieuwsgierigheid waarschijnlijk toch de voorkeur had gekregen. Ze kijkt eventjes naar de rest en zonder iets te zeggen volgt ze Melody, waar ze ook even blijft staan om te kijken wie er meegaat. 

"Niemand hoeft zich verplicht te voelen hoor," zegt ze toch maar voor de zekerheid. "Je moet gewoon komen als je echt wilt..."


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth kijkt peinzend voor zich uit. Abott is wel erg, errh - afschrikwekkend. Stel je voor dat hij toch plotseling komt opdagen als ze de kelder aan het openbreken zijn? 

"Liz," spreekt een stemmetje in haar achterhoofd.
Ja?
"Je weet dat je het wilt weten. Ga gewoon mee."
Maar - wat nou als Abott langskomt?
"Wil je het weten of niet? Je moet gaan, Liz...". 

Hmm. Het was wel erg aanlokkelijk zo. So be it. Elizabeth staat nog een beetje aarzelend op. "Ik ga ook wel mee," zegt ze, al klinkt haar stem niet al te vastberaden. Dan loopt ze de gang op, waar Melody staat.
"So - benieuwd wat er nu gaat gebeuren, hè?" Ze glimlacht zenuwachtig.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Hij kijkt Amy eventjes voor een momentje vreemd aan. Ze is zomaar vrolijk? Niemand is spontaan vrolijk. En dan lacht ze ook nog ééns geheimzinnig naar hem. Martin besluit om het maar te laten rusten voor nu.

Hij besluit niet te reageren op Finn zijn maffe praatjes en uiteindelijk gaat het gesprek over het feit of ze nu de kelder moeten gaan onderzoeken of niet. Martin knikt instemmend en zegt dan. ''Nu is de kans.'' Dan staat hij op en volgt de andere naar de gang. ''Weten we zeker dat we dit willen doen?'' mompelt hij zachtjes.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt op als ze Finn hoort vragen of de kelder niet kan wachten tot morgen. Ze trekt een wenkbrauw op. "Ben je bang, Coolsaetje?" Grijnst ze lichtjes. 

Ze kijkt op als Melody, Faith Elizabeth en Martin naar de gang lopen. Ze krabbelt dan op haar beurt ook recht. Tijd voor een beetje spanning. "Ik ga ook mee." Zegt ze tegen degene die nog in de woonkamer zitten en terwijl ze naar de gang loopt. 

Als ze in de gang is kijkt ze de rest aan. "Zullen we gaan?" Ze loopt alvast in de richting van de kelder.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/betje10.png
Spookjager"Nou goed dan," zegt Robertus, als hij de rest hoort. Hij staat op en trekt zijn jasje zorgvuldig uit. Duur jasje, mocht niet vies worden of vervloekt. Hij hangt hem over de rugleuning van de stoel, kijkt het gezelschap nog eventjes aan, en loopt dan naar de gang. Hij knikt naar Martin en Melody, maar wacht verder niet, en loopt door naar de kelder.

Daar aangekomen blijft hij eventjes staan en kijkt bedenkelijk naar de deur. Hij pakt zijn staf uit zijn broekzak en tikt eenmaal op de deur; er komen oranje-rode vonkjes uit.
"Oooooh..."
Hij stroopt zijn mouwen een beetje op, gaat op de grond in kleermakerszit zitten, vlecht zijn vingers ineen, laat zijn hoofd erop steunen en zakt fronzend weg in gedachten.

Na een tijdje peinzen springt hij weer op.
"Ah!"
Hij rent weg, naar kamer 006. Hij rommelt vluchtig in wat koffers, haalt er een instrument uit die nogal wat weg had van een wimperkruller - mocht hij hem ooit kwijt zijn, mocht hij vast die van Amy wel lenen - en rent weer terug naar de kelder. Hij bestudeert het instrumentje, haalt uit zijn zak een blauw bolletje, legt het in het kommetje op de bovenkant van het instrumentje en lanceert het tegen de deur. Hij wordt paars en sist.
"Aha..."
Hij gaat weer op de grond zitten en denkt diep na.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy11.png
BarbieAmy kijkt opgelucht naar Finn, als die ook niet lijkt te willen. Mooi, dan is ze niet de enige. Máár... ze is wel verdraaid nieuwsgierig... Nee, nee, veels te gevaarlijk, Amylief... Die butler maakte ook geen al te goede indruk...

Maar als Robertus opstaat en zijn jasje uittrekt, wordt haar nieuwsgierigheid toch wel wat groter, en krijgt de overhand. Héél voorzichtig staat ze op en loopt haast behoedzaam achter hem aan, alsof hij iets heel gevaarlijks is.

"What the-?"
Ze kijkt verbaasd toe hoe Robertus op de grond gaat zitt- en weer opstaat en wegrent. Ze kijkt hem verbluft na, als hij bijna twee secondes later terugkomt met- hé, is dat niet haar wimperkruller? Oh, nee, het leek toch geen wimperkruller... Ze houdt haar hoofd een beetje schuin als hij het als een katapult gebruikt, en vervolgens weer gaat zitten.
"What the hell..."


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn zucht lichtjes en laat zich meer onderuit zakken.
Dan kijkt hij op 'naar Faith, als hij reactie van haar krijgt over Abott.
'Ok...Daar heb je een feit-' Ja, dat moet Finn wel toegeven. 'Maar dan nog, wat als hij toch plots tevoorschijn komt en we daar haast allemaal in de kelder zitten? Wat dan?

Hij kijkt haar met een frons in zijn voorhoofd aan.
'Ik wil hem nog niet creepy'er maken dan dat hij al is.'
Dan zwijgt hij even en kijkt naar Amy en Lily, die beide van plan zijn om naar de kelder te vertrekken.
'Weet je wat? Ik blijf wel bij de deur staan...Op de uitkijk, kan ik jullie waarschuwen.' 
Hoeft hij niet constant verwijtende blikken te zien van Amy en Lils.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison kijkt Jack verontwaardigd aan als hij zelfs ook maar vraagt of ze weet hoe ze moet schaken! "Natuurlijk weet ik dat, anders zou ik je niet inmaken," zegt ze grijnzend. Ze heeft vroeger veel potjes gewonnen van Faith die het haar geleerd heeft. Al weet ze nu op dit moment niet of het puur talent was of omdat Faith medelijden had. Als het bord voor haar neus staat hoort ze Jack vragen welke kleur ze wilt. "Zwart," zegt ze dan vol zelfvertrouwen. Ze gaat Jack gewoon verslaan! Of euh... niet. 


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith kijkt Finn twijfelend aan. Hij heeft eigenlijk wel gelijk, maar nu staat de hele groep al verzameld. Stel je voor dat Abott plots tevoorschijn komt dan is het allemaal haar schuld want het was haar idee om het nu meteen te doen. 

"Nee, ik ook niet," valt ze hem bij. "Dat is een goed idee, Finn. Geef maar een gilletje als je hem ziet." Ze vermoedt dat het wel duidelijk is wie ze bedoelt. Faith leunt tegen de muur naast de kelderdeur en met lichtelijke verbazing volgt ze Robertus' bewegingen. Ze snapt niks van het hele gebeuren. Wat is er nu gebeurd? Wat betekenen die oranjeachtige vonken? Wat is dat vreemde voorwerp in zijn hand? Wat...

"Robertus?" vraagt ze zachtjes, zodat ze hem niet teveel uit zijn concentratie helpt. Ze zet zich af van de muur en gaat voor hem staan. Doordat hij zit kijkt ze wat op hem neer. "Ik denk-" Ze wil zeggen dat ze denkt dat dit toch niet zo'n goed idee is en dat ze beter stoppen voordat het te laat is.

Maar het is blijkbaar al te laat als het plots helemaal donker wordt in het huis en alle lichten overal uitvallen. Oh, Abott? Ze tast automatisch in het donker. Faith haalt diep adem en dwingt zichzelf kalm te blijven. Lang leve wands! "Lumos Maxima!" What the- Het werkt niet. "Robertus?" zegt ze met lichte paniek in haar stem. Waarom ze hem noemt weet ze zelf ook niet goed. Misschien omdat hij momenteel het dichst bij haar staat of gewoon omdat hij meestal wel een oplossing weet?


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody loopt met de rest mee naar de kelder toe, waar Robertus al snel aan z'n dingetje begint, en z'n dingetje doet. Geinteresseerd maar enigzins ook verbaasd over hoe en wat hij doet, kijkt ze toe. Af en toe mompelt ze zachtjes 'sshh' als iemand iets wil zeggen, het moest immers goed verlopen, anders kwamen ze nog niet verder.

Dan opeens vallen alle lichten uit. Ze hoort hoe Faith probeert licht aan te krijgen, zonder enig succes. Snel probeert ze ook even iets. "Waarschijnlijk heeft Abott ergens kortsluiting veroorzaakt ofzo.." mompelt ze dan maar, om het zo luchtig mogelijk te houden en niemand in paniek te laten raken. "Hoe staat het met de deur? Gaat het nog lukken in het donker?" vraagt ze dan maar, wat zachter.

Mel knippert even wat meer met haar ogen om een duidelijker zicht te krijgen in het donker. "Ssht.." mompelt ze dan opeens wanneer ze denkt iets te horen.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt lichtelijk geinteresseerd naar Robertus' handeling.
Toch een baantje apart, niet?
Hij richt zijn blik op naar Faith als hij merkt dat ze dichter naar Robertus gaat om iets te zeggen.
En dan...WHAM! Alle lichten vallen prompt uit.
Finn kijkt ontzet op, ook al ziet hij geen steek voor zijn ogen.
Net op hetzelfde moment dat Faith probeert licht te veroorzaken met haar toverstok, trekt hij ook zijn stok.
Niet dat het nu nog nut heeft.

Hij bijt op zijn lip en tast even wild in het rond om te zien of er iemand in zijn buurt staat. Maar algauw stopt er hij mee.
Strakt zit hij nog met zijn hand op een plaats waar hij niet thuishoort. ^^"
Dan hoort hij Melody haar ssshhh.
Aan de hand van die shhh, kan hij ongeveer weten waar ze staat en beseft dat ze redelijk ver van hem staat.
Finn hoort het geluid ook en trekt licht bleek weg.
'Is dat wat ik denk dat het is?' Mompelt hij zo stil mogelijk terwijl zijn nekharen overeind gaan staan.
Dit.Staat.Hem.Niet.Aan.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/betje10.png
SpookjagerWanneer Robertus opkijkt naar Faith, vallen ineens alle lichten uit. Hij hoort Faith een poging doen licht in de duisternis te brengen, maar tevergeefs. 
"Hoe staat het met de deur? Gaat het nog lukken in het donker?"
"Eh..." prevelt hij dan langzaam. "Dat ligt eraan wat het donker heeft veroorzaakt. Als het een magie-blokkade is, zal ik niet veel kunnen doen."
Hij graait in zijn broekzakken, en vist er - op de tast - zijn Lichtknallers uit. Hij gooit er één op de grond, met de bedoeling dat hij afgaat en een fel en magisch licht geeft, maar er komt niets meer dan een zwak, blauw vonkje. Hij probeert het nogmaals, maar zonder effect.

Robertus zucht en staat op, waarbij hij bijna tegen Faith opbotst.
"Oh, sorry - ik denk dat ik nog wel wat Dreuzellucifers heb," zegt hij dan, en zijn handen gaan weer naar zijn zakken- Hij slaat zichzelf in zijn gezicht.
"Die liggen in mijn jasje," zucht hij. "Het jasje dat in de woonkamer ligt."
Op de tast dan maar? Helemaal daarheen? Gaat hem dat wel lukken? Zeker nu hij het huis nog helemaal niet kent. Toch maar proberen dan. 

Hij schuifelt voorzichtig en op de tast vooruit, botst eenmaal tegen iemand aan (Jullie mogen invullen wie xD  en bereikt dan na een tijdje iets wat lijkt op een deurpost. De woonkamer? Laten we het hopen. 
"Auw!"
Hij stoot zijn teen aan iets wat zonder twijfel een zetel moet zijn. Oeh, hij was dus redelijk in de buurt. Na nog een paar minuutjes blindemannetje gespeeld te hebben, bereikt hij zijn jasje. Uit zijn zak haalt hij de lucifers en steekt er eentje aan.

Hij houdt zijn hand zorgvuldig voor het kleine vlammetje als hij - nog steeds met een te mager zicht om zonder stoten te lopen - terugkeert naar de rest.
"Ik weet niet of dit vlammetje het lang zal houden," zegt hij zachtjes. "Maar het is iets."
Ooc: als we volledig lichtloos moeten blijven, mag hij later ook uitgewaaid worden heur 

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy11.png
BarbieAmy slaakt geschrokken een gilletje als alles ineens zwart wordt.
"W-wat is er aan de hand?" roept ze hysterisch. "F-Finn?"
Waar issie? Finnetje, bescherm je bange prinses! D: Ze tast in het wilde weg opzoek naar hem, en krijgt op een gegeven moment een hand te pakken. Ze knijpt er angstig in. 

Wat heeft hij eigenlijk vrouwelijke handen... gaat het door haar hoofd. Nou ja, het zal wel. Ze hoort gepraat, maar het dringt niet helemaal tot haar door. Na een paar minuten ziet ze Robertus met een klein vuurtje.

In het schijnsel van het zwakke lichtje ziet ze dat ze niet Finns, maar Faiths hand vast heeft.
"Oh!" zegt ze geschrokken. "Jij bent Finn niet!"
Maar veel verder ziet ze ook niet. Nou is ze nog niet bij Finnetje :3


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

"Misschien is het beter die deur met rust te laten, Mel. Wie weet gebeurd dit allemaal omdat we hier niet mogen zijn." Ze praat zonder te weten naar wie ze kijkt. Ze ziet niks, helemaal niks. Faith knippert wat met haarogen om aan het donker te wennen, maar het helpt maar weinig. Ze voelt hoe Robertus bijna tegen haar opbotst en dan sorry zegt. "Geeft niks, het is veel te donker om hier iéts te zien. Maar lucifers zijn een goed idee."  

Terwijl ze staat te wachten, voelt ze hoe iemand haar hand vastpakt. Aan de stem te horen is het Amy. "Nee, ik ben Faith." Ze glimlacht lichtjes en knijpt even in haar hand. "Maak je geen zorgen, het is vast niks. Het is een oud huis dus zulke dingen kunnen gebeuren." Ze hoopt dat Amy al wat gerustgesteld is. Voorzichtig laat ze haar hand los en gaat dichtbij het vlammetje staan. "Er moeten vast wel kaarsen zijn ergens in dit huis. Het kan niet anders. Misschien op de zolder. Ik ga alvast kijken, heeft iemand nog iets om licht mee te maken. Hoe meer hoe beter." 

Faith knikt even naar de rest, hoewel ze betwijfelt of dat echt zichtbaar is in het donker. Er is geen tijd te verliezen, ze voelt zich hier niet goed bij. Dus klimt ze voorzichig de trappen op naar de eerste verdieping. Nu maar hopen dat er wel kaarsen zijn.


http://img175.imageshack.us/img175/3032/edgarhh9.jpg

"Nox" Het enige licht in zijn huisje dat van zijn wand kwam, is nu ook verdwenen en het wordt stikdonker. De   grijns op zijn gezicht wordt groter als hij beseft hoe het er waarschijnlijk aan toegaat in het huis. Hij zal en moet wraak nemen omdat die kindertjes denken dat het heel leuk is om hem voor de gek te houden. Hij tast in een lade van zijn nachtkast en haalt daar een doosje uit, met een klik gaat het doosje open en haast teder streelt hij over de wollen poppetje en daarnaast ligt er een doosje met naalden. 

Het is tijd. Hij steekt de kaarsen rond zijn bed aan en gaat in het midden zitten. Abott maakt zijn hoofd leeg en haalt Melody in zijn gedachte. Hij ziet hoe een onzichtbare hand haar keel begint dicht te snoeren zodat ze geen adem kan halen. Net op het moment dat ze écht geen adem kan halen, laat de hand haar weer los. Abrupt opent hij zijn ogen. Nu nog afwachten of het daadwerkelijk werkt en wat hij heeft gezien ook gebeurd. Met deze lange afstand weet hij het niet zeker.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg
Finniewinnie.

Ooc: Abott is eng! O.o 'F-Finn' hoort zeggen.
Hij bijt op zijn lip en wil net reageren als Robertus terug komt met een lucifer in de hand.
Stiekem is Finn blij dat hij ten minste nu vijf centimeter perspectief heeft.

Hij kijkt om naar Amy en merkt dat ze Faith's hand vast heeft.
Algauw laat ze dat haastig los met een geschrokken gezicht.
Hij smoort zijn lach en kijkt dan verder om te zien waar Lily staat.
'Zou Abott hier achter zitten?' Begint hij twijfelend. 'Ons de angst injagen?'
Hij richt zijn blik naar Robertus en merkt dat de lucifer elk moment de geest kan geven.
'Wacht.' Hij neemt het luciferdoosje over van Robertus en steekt een nieuwe aan door die tegen de bijna uitgebrande te drukken.


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png
OoC: Thanks to River for the Banner =)

Jack kijkt verbaasd op als Madison Zwart als kleur kiest en overtuigd is dat ze zou gaan winnen. "Nouja, als jij het zegt." Hij haalt de Witte stukken uit het doosje en zet ze op hun plaats. 

"Aangezien ik met Wit speel, mag ik beginnen." Zegt hij grijnzend. Na even na gedacht te hebben, laat Jack zijn paard springen. "Zo, en nu jij." Voor het eerst sinds maanden moet hij weer lachen.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth bijt van pure schrik haar lolly kapot als het plotseling donker wordt. Uit automatisme trekt ze haar toverstok, waar ze kennelijk dus niks aan heeft. Met haar ogen half dichtgeknepen probeert ze iets in het duister te onderscheiden, waar ze helaas niet zo succesvol in is...

"Ssh," hoort ze Melody fluisteren. Elizabeth houdt haar adem in. Hoort zij nou ook... geschuifel? Of wat was het? Onbewust grijpt ze zich vast aan degene naast haar - die moest er maar mee leren leven, dit was freaking eng.

Gelukkig is Robertus vuur gaan halen... ze kijkt opgelucht op als er een dansend vlammetje dichterbij komt.

"Ik weet het niet," twijfelt ze. "Misschien is het wel wat voor Abott om nou iets uit te halen... Aan de andere kant zijn de kamers net weer open, zou hij dan nu al wéér iets doen? Het kan toch ook best dat dit gewoon een krakkemikkig huis is...?" Eigenlijk gelooft ze zelf al niet meer wat ze zegt.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Dat zou best kunnen, maar we zijn hier nou eenmaal toch, en iedereen was er net klaar voor, en waarschijnlijk is dit een van onze beste kansen." zegt Melody dan terug tegen Faith, ook geen idee hebbend waar die staat.

Dan besluit Robertus lucifers te gaan halen voor enig licht. "Het kan inderdaad ook aan het hui,-" Ze houdt abrupt op met praten wanneer het opeens net lijkt alsof er iemand zijn of haar hand om haar hals heen sluit. "Wat krij,-" Melody snakt opeens naar adem wanneer iets zich opeens veel strakker om haar keel begint te spannen. "Laa.. los.." klinkt het dan onnatuurlijk uit haar keel.
Melody gaat met haar handen naar haar keel om de hand weg te halen, maar er schijnt niet eens iets te zitten. Haar luchtpijp wordt met de seconde meer gekneld en ze snakt haast piepend naar adem. Wat gebeurde er? Wie zat hier achter? Het kleine lichtpuntje van de lucifer van Robertus kan ze nou niet eens meer zien, aangezien het al meteen wat donkerder begint te worden en ze haar ogen haast dicht heeft. Dan opeens neemt de grip weg en zakt Melody snakkend naar adem neer op de grond.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt even vrolijk naar het vonkje vuur dat rond danst.
'Hopelijk heb je er nog ve-' Hij staakt zijn zin als hij iemand naar adem hoort happen.

Hij richt de lucifer meer naar het geluid, alsof ze zo meer zullen zien wat zo geen waar is, en bijt op zijn lip.
Verwonderd kijkt hij naar Melody dat zich laat neerzakken op haar knieën terwijl ze naar adem snakt.
'Omg, Melody, gaat het wel?'
Hij snelt naar haar toe waardoor het vlammetje uitdooft.
Dan ligt hij er haast als hij tegen een hoge vaas loopt.
Hij trekt een raar gezicht als hij haast de vaas in slow motion hoort vallen, en ziet vallen in zijn gedachten, en algauw horen ze een hele hoop geklingel.
'Damn...' Mompelt hij.


-----------------------------------


Kevin.




Ooc: @Trijn, het is Mel die naar adem snakt, niet Faith XD

http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Langzaam loopt Martin achter de anderen aan naar de kelder en eenmaal daar merkt hij hoe Robertus de deur aan het onderzoeken is. En even later vallen alle lampen uit en is het pikkedonker geworden. Great, hoe kunnen ze zien wat ze aan het doen zijn? 

Uiteindelijk ziet hij eventjes voor een momentje door het vlammetje van Robertus Mel naar adem snakken. Voorzichtig loopt hij naar haar toe en zegt dan fluisterend. ''Wat is er gebeurd?'' En dan hoort Martin de stem van Finn. ''Nee, het lijkt mij dat het niet gaat met haar.'' De woorden komen opnieuw fluisterend en lichtelijk geirriteerd uit zijn mond.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/betje10.png
Spookjager"Een krakkemikkig huis veroorzaakt geen magische blokkad-" reageert hij op Elizabeth, maar hij stopt om verbaasd op te kijken als hij Melody hoort... stikken...

"Melody?"
Ook hij brengt het vlammetje dichter bij het geluid, en ziet hoe Melody bijna vermoord wordt door iets onzichtbaars. Robertus laat zijn lucifer - per ongeluk - vallen en trekt zijn staf alsof het een soort revolver is, en richt het op... niets, eigenlijk, aangezien hij geen ruk meer kan zien. Hij knijpt zijn ogen een beetje samen en zoekt naar het lichtje van Finn, dat hij héél zwak ziet flikkeren. 

"Eh... gaat het?"
Ok, dit was niet goed. Melody werd aangevallen door iets wat zij niet konden zien... Hij spitst zijn oren op geluid.
"Oh, houd je kop!" sist hij tegen Amy, die zachtjes staat te piepen.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy11.png
BarbieAmy slaakt - ja, alweer - een gilletje als ze vlakbij zich Melody hoort stikken. Alles gaat nogal snel; ze ziet een lichtje doven, Robertus iets zeggen - God mag weten wat, het dringt toch niet tot Amy door - en Martin ook naar Melody toesnellen.
"Oh, houd je kop!"
Amy jammert zachtjes. Ze wil hier weeeg...


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt zwijgend naar wat Robertus doet maar voor ze het eigenlijk goed en wel beseft valt het licht uit, hoort ze vaag gestommel van iedereen die wat gezegd en gedaan heeft en ziet lucifers aangestoken worden. Ze kijkt even naar Martin die in haar buurt staat en wil net iets zeggen als Mel haast gestikt wordt. 

Lils kijkt ontzet om. Ze kijkt even naar Finn die naar Mel loopt maar een vaas omver loopt. Ze bijt vertwijfelt op haar lip. "Zou dat zijn omdat we aan de kelder staan? Wie weet is Abott dit op één of andere manier..." Zegt ze aarzelend. "Staat er één of andere waarschuwing op de deur zodat hij het weet als we eraan komen... En heeft hij een poging gedaan om Mel te doen stikken?" Alhoewel dat laatste haar er een beetje over lijkt, maar met Abott weet je nooit niet hé...

Ze kijkt opzij als ze wat piepende en jammerende geluidjes hoort, is er nog iemand aan het stikken? Oh nee, het is Amy maar die de bang is. "Amy, jammeren gaat er niet aan helpen." Zegt ze haast verwijtend. 

Ze kijkt dan even naar de rest. "Wat denken jullie? Is het nog aangeraden om verder te doen of zouden we het beter afblazen?" Vraagt ze in het algemeen.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth schrikt zich opnieuw een hartverzakking als Melody begint te rochelen en te stikken. En dan laat Robertusje ook nog zijn lucifer vallen... zo snel mogelijk stapt ze hem uit met haar schoen - die kon wel wat hebben. Nou ja...als het huis in brand zou vliegen, zouden ze tenminste kunnen zien wat er gebeurde. Maar dat was natuurlijk niet zo verstandig ^^". 

Daarna hurkt ze bij Melody neer. "Melody? Je... errh, je leeft toch nog?" Voorzichtig voelt ze aan haar pols, je weet het maar nooit... 

Ze kijkt nijdig om zich heen als ze hoog geklingel hoort - een vaas die valt ofzo, jeetje, wouden ze het er nóg erger op maken? Waarom had ze er uberhaupt mee ingestemd naar de kelder te gaan? Zenuwachtig bijt ze op haar lip.

Dan kijkt ze omhoog naar Lily. "Ik denk dat het niet verstandig is om verder te gaan. Laten we eerst maar eens zien hoe het met Melody hier-" Ze gebaart naar haar - "gaat, en dan zien we wel verder."


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Op de zolder is het nog donkerder dan beneden, hoe moet ze hier ooit kaarsen weten te vinden. Maar Faith geeft de hoop nu al niet op, ze begint in het wilde weg alles wat niet van nut is weg te gooien, tast in elke kast of ding zonder enig succes. Na een tijdje zijn haar ogen aan het donker gewend en kan ze vaag dingen onderscheiden. Ze gaat plat op de grond liggen en tast onder de kast, weer niks. Onder de tweede kast raakt haar hand iets groots, met enige moeite schuift ze de doos onder de kast vandaan en blaast het stof eraf. Ze doet het open en vindt een grote verzameling messen, snel stopt ze het deksel er weer op en stopt het weg. Ze gaat weer staan en zet haar handen in haar zij en kijkt rond. Kaarsen, kaarsen, kaarsen... Hopeloos probeert ze toch de sommeerspreuk, maar zoals ze al verwacht had werkt het niet. Hé- de enige plaats waar ze niet gekeken heeft is boven op de kast.

Faith schuift een nogal wiebelende stoel dichterbij en zet het voor de kast. Ze gaat er heel voorzichtig opstaan en houdt haar adem in als het gevaarlijk wiebelt eenmaal ze erop staat. Ze voelt vooral veel stof, maar ook nog een doos. Hopelijk niet weer messen. Ze trekt de doos naar zich toe en springt van de stoel af. Het is een oude schoendoos en als ze die opendoet zitten daar allemaal kaarsen in. Yes! Grote, witte kaarsen. Dat moet het wel doen. Tevreden met de doos loopt ze naar beneden waar zowat iedereen zich om Mel heeft verzameld. Met een slecht voorgevoel dringt ze door naar voor waar Mel op de grond gezakt zit en snakt naar adem. "Gewoon diep ademhalen en kalm blijven," zegt ze rustig. Het is belangrijk dat Mel niet panikeert, want dan bemoeilijkt haar ademhaling. Ze legt een kaars op de grond. "Gevonden op de zolder," verduidelijkt ze en zet de doos op de grond. Ze neemt een lucifer en steekt het aan. Nu zien of Mel verder niks mankeert. Ze ziet een rode striem in haar nek en gaat er voorzichtig met haar vingers heen. "Wie heeft dit gedaan?"


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg
Finn. Vs. Amy. Vs. Lily xD

Finn kijkt om naar Amy dat zich min of meer...Aan het aanstellen is.
Nuja, het blijft een meisje. 
'Amy, het is best in orde...' Ook al staan ze in het stikkedonker, buiten Robertus' zijn lucifer dan,misschien kalmeert ze enigsinds.

Finn bijt op zijn terwijl hij zwijgend naar Faith kijkt die zich over Melody ontfermt.
'Ik zal anders...' Hij neemt de doos met kaarsen over om de rest aan te steken. Hij geeft eerst en al een kaars aan Amy en Lily die dicht in zijn buurt staan.
Algauw loopt hij met een kaars naar een kastje toe en zet de kaars in de kaarshouder, waar er een opgebrande kaars in stond.
Dan kijkt hij even naar de vaas die in duizenden stukjes op de grond ligt.

Hij hurkt zich er lichtjes naar om een paar scherven op te rapen.
Finn gilt het plots uit en gooit de scherf uit zijn handen.
'Omg, is dit as van een of andere dood persoon?!' Hij trekt grote ogen en staart naar het goedje stof dat tussen de scherven ligt. 'Ik heb een urne naar de kloten geholpen?!'


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Het breken van de vaas gaat voor Melody als een vage waas voorbij, net zoals de verschillende stemmen die haar vragen of het wel gaat. Ze begint duizelig te worden en ze heeft het gevoel alsof ze het beste zoveel mogelijk lucht tegelijk in kan ademen.

Een paar schimmen komen naar haar toe en sommige stemmen kan ze enigszins ondanks haar zuurstoftekort nog wel herkennen. Flarden van vragen en opmerkingen zijn ook nog op te vangen. "Ik.. leef.." mompelt ze dan zachtjes, haast fluisterend en schor. Of het met haar ging was inderdaad weer een andere vraag. Maar niet in staat zijnd om daar een sarcastische opmerking over te plaatsen, laat ze het gewoon maar gaan.

Melody ademt haastig in en uit op een onregelmatige manier. Iedereen die bij haar kwam staan gaf haar echter alleen een benauwder gevoel, maar veel weet ze er niet tegenin te brengen. Er was of iets goed mis, of iemand had het heel erg op haar gemund. Dat laatste leek toch wel erg toepasselijk bij Abott. Echter heeft ze niet echt zin om zich tegen te laten houden door Abott. Ze moest en zou die kelder binnenkomen.

Voorzichtig probeert Melody op te staan, maar staakt de poging maar wanneer ze merkt dat Faith er ook bij is gekomen. "Het.. gaat." mompelt ze dan schor, terwijl ze een hand tegen haar slaap aanhoudt tegen de duizeligheid. Regelmatig snakt ze nog even diep naar adem. Onregelmatig snakt ze naar adem wanneer het haar goed uitkomt - de hele tijd dus.
Met nog een snak laat ze Faith maar even kijken naar haar hals, waarbij ze automatisch eventjes een beetje naar achterbuigt en probeert op haar adem te letten. "Pfoeh.. Wat is stikken moeilijk.." zegt ze dan tussen het hevige ademhalen door, om niet iedereen meteen doodsongerust te laten.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/betje10.png
SpookjagerRobertus schudt zijn hoofd.
"Ik zou niet weten wie..." antwoordt hij op Faith. Hij pakt zwijgend een kaars en steekt hem aan. Het lichtschijnsel valt op Finn, die verbluft naar de as kijkt.

"Een urn. Big deal?" vraagt hij fronzend. Serieus, wat is de big deal? Oké, dus er was hier iemand doodgegaan. Dat wisten ze toch al? Zijn grootste zorg was meer wie er nu dood zou gaan. Hij wendt zich weer tot Faith en Melody.

"Misschien was het niet iemand, maar iets..." zegt hij dan uiteindelijk, na een lange tijd naar zijn woorden gezocht te hebben. "Een... geest?"
Ladiela, hij begon weer over geesten "^^. Maar dat was wel het meest waarschijnlijke, naar wat hij had gezien. Of eigenlijk, helemaal niets dus. 

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy11.png
BarbieAmy kijkt Lily vernietigend aan - niet eens Robertus, dat kan haar geen ruk schelen - als die een opmerking over haar gepiep maakt. Als ze bang wil piepen, dan zal ze bang piepen. Hm, heel geruststellend zijn Finns woorden niet, maar 't is lief bedoeld. Right? Ze pakt de kaars aan die Finn haar geeft, en houdt hem dicht - niet te dicht natuurlijk, straks vat ze zelf vlam - en bekijkt zwijgend het schouwspel.

"Geesten?" vraagt ze dan uiteindelijk zachtjes, als Robertus erover begint. "M-maar, die kunnen toch niets vastpakken? Die, like, zweven er dan toch gewoon doorheen?"
Ze ziet hoe Robertus naar haar draait en mistroostig naar haar glimlacht.
"Het probleem is dat sommige geesten wel degelijk iets vast kunnen pakken."


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn trekt een gezicht als hij Robertus hoort.
Hij snuift schamper en slaat zijn armen opstandig over elkaar.
"Wel sorry hoor, niet iedereen zit iedere dag te pulken in dode mensen!'
Finn kijkt Robertus vastbesloten aan.
Creepy ventje.
Dan rolt hij zijn ogen als Robertus weer over spoken begint.
'Jongen, trouw van de eerste keer met een spook. Ik heb er genoeg van!' 
Hij grist nijdig de kaars van het kastje en loopt ontzet de trap op.
Sukkels...SUKKELS!


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Ze bekijkt de wond nauwkeurig en het is wel meer dan duidelijk dat iemand haar heeft geprobeerd dood te wurgen. De rode striem is diep in haar nek gebrand. Ze kijkt op als Melody een opmerking maakt en glimlacht lichtjes. Ze is blij dat Mel niet panikeert, dat zou de situatie alleen maar moeilijker maken.

"Ik kan de wonde niet helen doordat er blijkbaar geen spreuk meer lijkt te werken," zegt ze terwijl ze weer recht gaat staan. "Maar het ergste is nu wel voorbij." Ze kijkt even naar Robertus als hij zegt dat hij niet weet wie het gedaan heeft. "Maar hoe-" Het begint langzaam tot haar door te dringen hoe het misschien gebeurd kan zijn. "Je kon niet zien wie het was?" vervolgt ze dan tegen Melody.

Peinzend kijkt ze dan weer naar Robertus. "Een geest. Maar wat ik opmaak uit wat je zei is dat het ding onzichtbaar was, en dat zijn geesten toch niet?" Ze blikt even naar Melody die nog op de grond zit.

"Dit is niet meteen de meest comfortabele plek om te zitten voor iemand die bijna doodgewurgd is. Misschien moet je even gaan liggen," stelt ze voor, half verwachtend dat Mel dat waarschijnlijk toch niet wil.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Ohja, natuurlijk. Als ze niet weten wat het is kan het natuurlijk ook altijd Casper met z'n gevaarlijke gangstermatties zijn geweest. Waarom niet he? "Ik hield me niet echt bezig met het zoeken naar iemand terwijl ik bijna doodstikte in het donker. Adem halen was meer mijn doel." zegt Melody dan tegen Faith wanneer die haar vraagt of ze kon zien wie het was.

"Misschien heb je verschillende soorten geesten?" het kwam er haast sarcastisch uit, terwijl ze Robertus enigzins toch even vragend aankijkt.

Door het gepraat wordt Melody een beetje afgeleid en raakt haar ademhaling weer wat regelmatiger. De striem in haar nek brandt echter nog wel lichtjes na. Dan stelt Faith ook nog even voor om te gaan liggen. Pfuh, nu? No way. "Ik voel me prima voor iemand die bijna doodgewurgd is." zegt ze dan, waarna ze zich aan de muur probeert op te hijsen en zich zo goed mogelijk op haar benen probeert te houden. "See? Ik ben in orde." zegt ze dan met een klein flauw glimlachje, terwijl ze zich toch nog maar wel even goed ondersteunt. 
"Dus wat doen - ughum - we nu?" Melody schraapt nog even haar keel. God, stikken was niet bepaald haar ding.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily neemt een kaars aan van Finn als ze die in haar handen geduwt krijgt. Ze beschermt het vlammetje even met haar hand en tilt ze dan op om meer licht te creëeren. Ze kijkt op als Finn half in paniek begint over een urne die hij kapot gedaan heeft. "Finn, kalm... Tis vast niets..." Reageert ze tegen hem.

Ze kijkt om als ze Melody hoort en glimlacht als ze beter lijkt. Des te beter, anders had het wel eens anders kunnen aflopen en dat was niet aangewezen geweest.

Ze kijkt op als ze Bertje hoort. "Een geest? Waarom zou een geest iemand van ons willen doen stikken?" Zegt ze nogal sceptisch. Hey, Lils is de realist voor een reden hé. Ondertussen negeert ze vakkundig Amy's vernietigende blik.

Dan hoort ze Finns -nogal kwade- reactie en ze bijt op haar lip. Daar hadden we even een woede-aanval. "Finn!" Roept ze hem even vruchteloos na. Ze zucht en schudt haar hoofd.
Even twijfelt ze en kijkt ze de rest aan. "Ik ga hem wel even achterna. Als er iets is, roep maar, ok?" Zegt ze tegen hen. 
Dan rent ze Finn achterna terwijl ze het vlammetje van haar kaars beschermd met haar hand. "Finn! Waar ben je?"


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Martin hield zich afwezig stil, hij maakte zich zorgen. Niet alleen om Mel, maar om alles wat er tot nu toe gebeurd is. Uiteindelijk ziet hij door de vlammetjes van de kaarsen om zich heen de gezichten van de anderen weer. Na een momentje zelfrust zegt hij dan. ''Ik denk ook niet dat een spook Mel wou laten stikken.'' ''Nee, volgens mij is er gebruik gemaakt van voodoo.'' ''Aangezien voodoo niet te zien is en spoken zijn dat wel of ik vergis me.'' Oke, het sloeg totaal nergens op wat er uit zijn mond kwam, maar het zou wel kunnen he?

''Weet je dat heel zeker?'' vraagt hij zacht aan Melody. ''Het logische wat we nu kunnen doen is Robertus zijn gang laten gaan.'' ''Als er iemand de kelderdeur open kan krijgen, is hij het wel.'' Met een zorgwekkende blik kijkt hij de anderen in het licht van de vlammetjes opnieuw aan.

Ooc: Pfufh, weer een lame post xD


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

"Wat we nu gaan doen?" herhaalt ze Mel een tikkeltje verbaasd. Niks natuurlijk, tenzij je een doodwens hebt! "Het beste is dat we deze kelder voorlopig met rust laten en wat we gaan doen is afwachten tot het licht weer komt ofwel gaan slapen. Geen sprake van dat we nu nog verder gaan doen als onze wands niet werken en Melody bijna vermoord werd door iets onnatuurlijks. Volgens mij kunnen we het beste zo ver mogelijk van deze deur gaan. Maar ik kan niemand dwingen, dus..." 

Faith neemt een kaars uit de doos en als ze het heeft aangestoken loopt ze naar de woonkamer. Ze heeft het natuurlijk niet voor het zeggen. Als de rest verder wil doen dan moeten ze dat maar doen, maar ze hoopt van niet. Het is veel te gevaarlijk. Ze gaat in de zetel zitten en trekt haar benen op. Terwijl ze het zich makkelijk maakt, staart ze naar de uitgedoofde haard. Ze doet zich dapperder voor dan ze zich voelt. Wat gebeurde hier allemaal? Wie was de volgende die gewond zou worden? Wie was de volgende die dood zou gaan?


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison pakt de zwarte stukken als Jack zijn schaakstukken op het bord zet. Grijzend kijkt ze hem toe als hij zegt dat hij mag beginnen aangezien hij wit is. "Ik meende het toen ik zei dat ik weet hoe het gaat," zegt ze quasi-verontwaardigd, maar haar grijns verpest haar acteer'kunst'.

Jack verplaatst zijn paard en Madison wil net een pion van haar opdragen te verplaatsen als het licht uitvalt (goh, dat gebeurd ook laat bij hun :P). Verbaasd kijkt ze op. "Wat gebeurd er?" vraagt ze verbaasd. Ze pakt haar toverstok en gebruikt een spreuk maar die werkt niet. Automatisch vliegt haar ogen naar de deur maar het is te donker om te zien of die nou wel of niet open is.


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jack lacht naar Maddie als ze zegt dat ze wel kan schaken. "Weet ik wel, het was maar een gra-" Zijn zin maakt hij niet af, aangezien het licht ineens uitvalt. "Wow, niet goed." Naast hem hoort hij Madison een spreuk zeggen maar er gebeurt niks.

"Ehm, ik eh-" Jack begint te stotteren, hij hield hier absoluut niet van! "Zullen we naar de woonkamer gaan en daar maar wat kaarsen aan steken." In het donker zoekt hij naar Madisons hand, pakt die vast en neemt haar voorzichtig de kamer mee uit.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison kijkt verbaasd naar de richting van het gestotter. Jack zag er net nog zo zelfverzekerd uit. Ze ziet hem zo snel helemaal niet stotteren en toch hoort ze het nu duidelijk. Ze haalt haar schouders op en besluit het te laten rusten. Jack zal het zelf ook vast niet leuk vinden. 

Ze knikt als Jack voorstelt naar de woonkamer te gaan maar beseft dan dat hij dat niet kan zien. Daarom stemt ze ook snel in, met woorden en laat zich door Jack leiden in het donker. "Wees je wel voorzichtig dat je zo niet van de trap valt?" vraagt ze bezorgd. Ze beseft ineens dat ze nu heel erg op Faith lijkt.


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jack hoort Madison over de trap beginnen en hij weet niet of het wel handig is dat hij Madison mee neemt want misschien doet ze een verkeerde stap en liggen ze onder aan de trap.
"Eh- vind je het goed als ik je ander van de trap af- til?" Jack lacht nerveus. "Anders vallen we misschien, snap je."

Jack wacht niet op het antwoord en tilt Madison op en loopt de trap af. Beneden gekomen zet hij haar neer. "Zo, da's geregeld." Met zijn hand tast hij de muur af op zoek naar een kaars of iets was daar hangt. Na een tijdje gezocht te hebben, heeft hij een kandelaar en haalt de kaars eruit. "Gelukkig heb ik een aansteker in m'n zak." Ja, Jack is ook niet één van de slimste, aangezien hij net zijn aansteker had kunnen pakken toen ze boven waren... Anyway, hij steekt de kaars aan en loopt naar de huiskamer. "Zo, da's opgelost."


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

 Faith is geconcentreerd bezig de woonkamer te verlichten met zo veel mogelijk kaarsen, door het in de kandelaars en op de tafel in glazen potjes, die ze van de keuken heeft gehaald, te plaatsen. Ze steekt net de laatste kaars aan, als ze iemand hoort binnenkomen. Maar jammer genoeg niet het groepje mensen die waarschijnlijk nog steeds bij de kelder staan. Ze zucht even en glimlacht dan naar Madison en Jack. "Hey..." 

Ze spreidt haar armen uit. "Wat vinden jullie ervan? Het ziet er in ieder geval wel gezellig uit met die kaarsen moet ik zeggen." Ze gaat terug in de zetel zitten en vraagt zich af of ze hen moet vertellen over de kelder. Maar ze besluit erover te zwijgen want ze wil niet dat Madison daar in de buurt komt en ze weet bijna zeker als ze erover vertelt Maddie daarheen gaat.

"Waar hebben jullie uitgehangen?" vraagt ze dan maar, terwijl ze geniet van de warmte en sfeer van de kaarsjes.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn knalt de slaapkamerdeur achter zich dicht en haalt diep adem.
Met een nijdig gezicht trekt hij zijn koffer vanonder bed.
'Nog maar eens goed dat ik nooit heb uitgepakt!'
Hij snuift diep terwijl hij zijn jas van het bed grist, en hem algauw aantrekt.
'Dat ze er allemaal in stikken met hun hocus pocus hier!' briest hij kwaad tegen zichzelf.
'Wedden dat ze hier gewoon mister Einstein hebben ingehuurd en dat hij hier samen met Abott achter zit?! Twee ongure types samen.' (Dit slaat op Bertje. xD)
Hij mompelt iets en trekt zijn kamerdeur weer open.
Dan neemt hij zijn koffer en loopt de gang op.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/betje10.png
Spookjager"Ken je de Bloederige Baron?" vraagt Robertus enigzins geïrriteerd, als de rest sceptisch op zijn spokentheorie reageert. "Die beschikte over de mogelijkheid onzichtbaar te worden. En waarom zou een geest moorden willen? Om dezelfde reden als stervelingen. Omdat ze verknipt zijn."
Pfuh.

"Ik denk dat het het wijst is om de kelder nu nog te laten rusten," zegt hij dan. "Of misschien wil iemand anders nog demonstreren hoe Melody zojuist bijna dood is gegaan?"
Bertje boos. Bertje's theorie is best goed hoor. Stelletje amateurs. Hij kijkt op bij Martin.
"Voodoo? Dat is belachelijk," zegt hij dan. "Wie - buiten Abott - zou Melody willen vermoorden?"
Zelfs híj zou niet zo ver gaan. Hoewel Abott wel een kanshebber is- nah, dan zou hij zich in te veel gevaar wagen. Stel dat hij iemand vermoordt, dan zou hij naar Azkaban gebracht worden. Tenzij hij hen allemaal vermoordt, zodat niemand het na kan vertellen. Hm, lastig... 

Hij neemt zijn kaars, kijkt het gezelschap nog een laatste keer aan, en loopt dan naar de woonkamer, waar Faith (!), Madison en Jack (=.=) zaten. Hij zet zijn kaars in een standaard naast de vele andere al brandende kaarsen en gaat zwijgend in één van de fauteuils zitten.
Ooc: correct me if I'm wrong, dacht dat de Bloederige Baron dat inderdaad kon. Zo niet, dan.... tja. Pfuh. 

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy11.png
BarbieAmy kijkt om als Finn wegloopt. Oeh, kans! Ze staat op het punt om hem achterna te gaan, als Lily er al heen gaat. Jottum. Hm, misschien dan nog eventjes wachten. Ze loopt zwijgend achter Robertus aan als deze teruggaat naar de woonkamer. Yeuy, een excuus om hier weg te mogen. Ook zij zet haar kaars in een standaard, en gaat zwijgend zitten.
Ooc: ladiela, en toen moest ik naar een bruiloft "^^ Veel plezier nog vanaaf ^^

PS, Sad: jouw ava is gorgeous <3 


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt op als ze boven een deur hoort dichtslaan. Ze loopt dan ook maar de trap op met haar kaars. Dan loopt ze richting Finns kamer en wordt haast omver gelopen als Finn plots zijn kamer uitkomt. "Ah, hier zijt ge!" 

Dan valt haar blik op zijn jas en koffer. "Ola, waar zijt gij van plan naar toe te gaan?" Vraagt ze verbaasd. "Wil je weg ofzo?" Ze gaat heel subtiel in zijn weg staan en verspert deze. "Finn, laat je toch niet zo op de kast jagen. Dat is nergens voor nodig hé." Zegt ze op kalme toon, goed wetende dat ze seffens nog even goed haar neus kan kwijt zijn.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison is weer verbaasd van de nervositeit van Jack. Alsof hij in het donker wel zichzelf durft te zijn... bij haar. Ze besluit nogmaals niks erover te zeggen. Ze wilt ook net zeggen dat het goed is, hij zal vast wel een goede reden hebben, maar ze krijgt de kans niet want ze word al opgetild. Beneden aan de trap zet hij haar weer netjes terug en pakt ze zijn hand weer beet. Ze heeft het gevoel dat Jack de weg beter weet.

Madison zucht opgelucht als Jack zegt dat hij een aansteker in zijn zak heeft, ze denkt er niet eens aan dat hij die eerder had kunnen opsteken. Zo opgelucht is ze om licht te zien. "Gelukkig wel," zegt Madison met een glimlach, maar ze laat de hand niet los aangezien ze nog steeds niet heel veel kan zien. In de woonkamer zit Faith die al allerlei kaarsen aangestoken heeft. 

"Heel gezellig," beaamt Madison met een grijns naar haar zus toe als deze vraagt hoe het eruit ziet. Ze zucht als Faith vraagt waar ze geweest zijn. Ze voelt zich net een klein kind dat zich elke keer misdraagt! Alhoewel ze geen klein kind meer is, klopt de rest eigenlijk wel maar dat neemt Madison maar voor lief. "We wilden schaken, maar het licht ging uit," legt Madison braaf uit.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg
Angry Finn.

Finn trekt een gezicht als Lily voor zijn neus staat en lekker de weg gaat versperren.
'Ga aan de kant.' Vraagt hij zo kalm mogelijk.
Finn, laat je toch niet zo op de kast jagen. Dat is nergens voor nodig hé.
Finn trekt een wenkbrauw op.
'Ik laat me niet op de kast jagen! Ik ben het hier gewoon beu!' Begint hij ontzet. ' En dan die onnozele Robertus die alleen zijn eigen theorietjes wil geloven, en de anderen afwimpelt. Zelfs als iemand anders het wel bij het rechte eind heeft! Want oja...Meneer is spookjager!' Eindigt hij sarcastistisch terwijl zijn neusvleugels nijdig trillen.
En nu gaat ze waarschijnlijk zeggen: Finn, haal diep adem en kalmeer.
Hij mompelt iets terwijl die gedachte door hem gaat.


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jack word weer een stuk vervelender als Spookje en Pink binnen komen, gezellig. "Eh, misschien kunnen we een paar kaarsen mee nemen en verder gaan met schaken?" Vraagt hij met een schuine blik aan Madison.
"Ooh, wacht, we kunnen ook hier gaan zitten als jij dat liever hebt?"


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils zucht als ze Finn hoort. Ze bijt op haar lip en probeert niet te moederlijk te reageren. "Finn... negeer ze? Je moet je toch niet aantrekken wat Robertus denkt? En hij zal heus ook nog wel is iets niet kunnen verklaren. Ik betwijfel trouwens ten zeerste dat dat dernet een spook was." Zegt ze, het laatste bedenkelijk. "Er is meer kans dat het Abott is dan spoken." 

Ze kijkt Finn even zwijgend aan. "Komaan, blijf... Voor mij? Trouwens, als je gaat heb ik de weddenschap gewonnen hé." Grijnst ze lichtjes en geeft Finn een plagerig duwtje.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: @ Jilleke: je beseft toch wel dat ik iets héél anders dacht bij schaken xD
@ Gen: I know <3 Robertus ftw!

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Schaken? Hmm.. Ze glimlacht eventjes naar Maddie en haar blik gaat automatisch naar Madison's hand die hand in hand staat met Jack. Ze zegt er maar niks van, ook al mag ze die Jack niet zo. "Ja, we weten niet goed wat er aan de hand is. Maar dat is niet het enige, er lijk ook geen enkele spreuk meer te werken. Hopelijk is het snel opgelost. Dit alles kan ook te maken hebben met de storm buiten.." Dat betwijfelt ze zeer sterk, maar ze wil haar niet ongerust maken.

Faith blijft Jack een tijdje aankijken als hij voorstelt dat hij en Maddie verder gaan schaken. Waarom wil hij persé alleen met haar, ze kunnen evengoed hier spelen. Of wachten tot het licht er weer is. "Waarom neem je het schaakbord niet mee hier?" stelt ze voor. Stiekem wil ze niet dat hij alleen is met Madison. Ze heeft een slecht gevoel over hem. Zeker nadat ze zijn "uitbarstingen" heeft gezien.

Vervolgens ziet ze Robertus die binnenkomt en zwijgend gaat zitten. Yay, ze laten die verdoemde deur met rust. Want ze is er zeker van dat ze zonder hem nooit gaan proberen die deur open te krijgen. Een hele last van haar schouders, ze begon zich al ongerust te maken.  "Hé Robertus," zegt ze opgewekt. "Kan jij schaken?"  =D


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn probeert in wanhopige pogingen te passeren langs haar, wat langs geen kanten lukt.
Hij slaakt een zucht en kijkt Lily opstandig aan.
'Ga je nu aan de kant?'
Finn probeert opnieuw om langs haar te passeren terwijl haar uitleg negeert.

"Er is meer kans dat het Abott is dan spoken." 
'Je meent het?' Hij trekt een gezicht. 'Leg dat maar eens uit aan spookjagertje-crap.
Hij slaat zijn armen over elkaar en kijkt haar even aan.
"Komaan, blijf... Voor mij? Trouwens, als je gaat heb ik de weddenschap gewonnen hé."
Finn kijkt ontzet als hij een duwtje krijgt.
'...Geen denken aan, Robins. Geen haartje dat er aan denkt om je die zelfvoldoening te geven.'


-----------------------------------


jilly-ann




OOC; Daar was ik al bang voor xD
http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison heeft niet eens meer door dat haar hand in die van Jack rust, en ook niks van de onderzoekende blik van Faith. Ze wilt net tegen Jack zeggen dat ze liever hier zit als ze Faith hoort. Haar gedachte gaan meteen de andere kant op. Ze heeft geen zin om het schoothondje te zijn. "Boven is goed," zegt ze glimlachend. Ze pakt een kaars van zijn plek en kijkt Faith boos aan. Puh, dat zal haar leren met haar zusje te bemoeien.


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jack glimlacht als Madison boven wilt schaken en hij pakt een van de kaarsen. "Kom je?" Vraagt hij zacht. 

Hij ziet ineens dat hij nog steeds haar hand vast houdt. "Ooh, eh, sorry." Waar was hij mee bezig, wat moest ze wel niet denken?! "Dus, zullen we maar gaan?"

OoC: Lameheid!


-----------------------------------


Glauces




Ooc: Was een beetje druk met tentamens leren ^^"

http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Al het gepraat over spoken en voodoo gaat een beetje aan Liz voorbij. Ze staat nog steeds geschokt voor zich uit te staren in het donker, haar lollystokje een beetje verloren in haar hand.

Als iedereen de gang verlaat, merkt ze dat gelukkig wel. Ze loopt achter de dansende lichtjes aan en komt bij Faith, Robertus en de anderen in de woonkamer zitten. Onbewust wrijft ze over haar armen en ze merkt dat ze nog steeds een beetje beeft. 

"D-dus... gebeurt dit soort dingen vaak?" waagt ze het dan te vragen. Well, ze was wel heel nieuwsgierig naar wat er hier allemaal aan de hand was, maar het was verdorie wél supereng.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Eens even denken. Wie zou haar willen vermoorden, buiten Abott? Bertje zelf misschien? Misschien had hij wel een spokenleger samengesteld. Ze moet eventjes lichtjes grijnzen, wat een onzin. En anders zou het Casper wel zijn, daar had ze ook genoeg mee gespot. "Yeah.. Als iemand me dood wil, zeg het maar gewoon - dan kan ik je misschien zelfs een handje helpen." zegt ze flauwtjes. "En anders liever iets minder pijnlijkere manier bedenken om me te vermoorden."

Melody kijkt even iedereen na die er al vandoor is gegaan. Ongeveer alleen Mel zelf en Martin staan er nog - als er iemand vergeten is, mag er heeel zachtjes geslagen worden "Laten wij dan ook maar gaan." zucht ze dan. Belachelijk, wat een misser.

Melody loopt naar de woonkamer, waar net Jack en Madison uit komen gelopen. Melody kijkt ze even na en loopt dan de woonkamer in, waar Faith, Elizabeth en Robertus nu alleen nog zitten. Zonder echt iets te zeggen gaat ze met nog een zucht op een van de banken zitten. Wat een dag.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison knikt als Jack haar zachtjes vraagt om mee te gaan. Ze glimlacht als Jack zijn excuses aanbied voor het vasthouden van haar hand. "Geeft niet, door jou ben ik niet tegen de muur gelopen," zegt ze grijnzend. Ze houdt de kaars voor zich uit en loopt voor Jack uit als hij voor de tweede keer vraagt te komen. 

Voorzichtig loopt ze de trap op en loopt naar de kamer van Jack toe waar ze achter het schaakbord neerploft en haar pion verplaatst. "Jou beurt," zegt ze glimlachend tegen Jack.


-----------------------------------


miss_sweet




Verveling, geen zin om te leren en inspiratie op overschot...

http://img175.imageshack.us/img175/3032/edgarhh9.jpg

Met een zwaai van zijn wand blaast hij de kaarsjes uit en legt alle spullen zorgvuldig terug in de kast. Abott staat op en loopt naar de keuken, hij schenkt zichzelf water in en drinkt het langzaam op terwijl hij de gordijnen een beetje opzijschuift en naar het huis staart dat nu nog donkerder is als anders. Hij gaat hun nog wat langer in spanning houden, maar morgen zal hij de lichten weer moeten aanzetten. 

Dit is nog maar het begin. Als ze hem blijven uitdagen zullen de gevolgen nog erger zijn. Maar dit zal voorlopig wel afschrikken en ze zullen niet zo snel meer met hem spotten of naar zijn huisje komen. Een gewaarschuwd man is er twee waard. Hij schuift het gordijn weer voor de ramen en gaat naar zijn kleine woonkamer. Abott gaat op de grond zitten en schuift het tapijt opzij, waardoor er een luikje tevoorschijn komt. Hij opent het luik en klimt de ladder af, luikje gaat weer dicht. Hij komt in een donkere, kille gang terecht. De fakkels aan de muur branden nog van zijn bezoekje van daarnet waardoor hij kan zien waar hij stapt. 

Na een tijdje wandelen is hij uiteindelijk bij de zware metalen deur. Hij spreekt een spreuk uit over het codesysteem naast de deur waardoor de deur langzaam opengaat. Abott stapt de kelder van het huis binnen en sluit de deur achter zich. 

Niet vergeten morgen een bezoek te brengen aan de mensen hierboven.


-----------------------------------


Miseria




Ooc: ladiela, ik vond mijn oude banners toch mooier "^^
http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon
Ooc: en LOL, schaken xDDD Idd, Sad :') Bertje kan wel schaken hoor *wenkbrauwwiebel* xDDDRobertus kijkt op als Faith hem vraagt of hij kan schaken. xD
"Schaken? Eh..." begint hij enigzins vertwijfeld. Vroeger kon hij het wel goed. Maar het is een poos geleden. Kan je schaken verleren? xDDD "Ja..."
Zijn ogen speuren al af naar een schaakspel xDDD als hij Elizabeth hoort. :')
"Of dit vaker gebeurd? Eens zien..." begint hij dan, en in zijn hoofd gaat hij de gebeurtenissen van die dag af. "Vanmorgen vond ik een onthoofde man, stuitten we in de tuin op twee grafstenen, worden we geconfronteerd met een - eh - interessante boeman, worden de deuren gesloten en is Miles opgehangen aan een sjaaltje. Ach, dat valt nog wel mee, vind je niet?"
Oh, oeps, dat kwam er gemeen uit. Maar hoe kan je niet sarcastisch zijn op zo'n dag? Toch wel enigzins beschaamd schraapt hij zijn keel en kijkt eventjes lame voor zich uit.

Ooc: SCHAAKMAT! xDDD

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy luistert en kijkt zwijgend naar de anderen. Bah, schaken, wat een kneusjessport. Ze wil hier weg. Ze wil naar Finn :3 

Ze staat op en pakt haar kaars weer. 
"Ik ga denk ik naar bed," zegt ze dan maar, en ze loopt de kamer uit. Misschien ging ze ook wel al naar bed. Tenzij ze Finn tegenkomt =D En ja hoor, als ze zich de gang naar de kamers op waagt, ziet ze Finn- met Lily. Ze blijft zwijgend staan en kijkt en luistert naar hen. Ziet ernaar uit dat Finn nog een tikkeltje boos is. Ze blijft afwachten.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn zucht dan als hij beseft dat hij stom bezig is.
Hij gaat zich niet laten wegjagen door een of andere stomme halve gek die denkt dat hij alles weet?
Finn kijkt Lils even aan en merkt dan Amy verder op.
Great, stonden Lily en Amy lekker samen in dezelfde gang.
Als hier maar weer geen ambras van komt. Maar Amy kennende, nog van Lily niet gesproken. Finn, wat heb je toch in godsnaam gedaan?!
En het begon allemaal met 'laten we Amy pesten...'

Hij bijt op zijn lip en aarzelt even, om dan toch maar zijn kamer in te lopen.
'Ok, ik blijf wel...Maar alleen omdat ik van je wil winnen!' Voegt hij er haastig aan toe, en kijkt om naar Lily met een kleine grijns.
Hij dumpt zijn koffer weer onder het bed, en trekt zijn jas uit.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: @ Gen; nou dan vind ik dat hij ook moet bewijzen dat hij dat kan *puh* 

http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Verwonderd kijkt ze Maddie na als die haar een boze blik werpt. Het is meer dan duidelijk voor haar dat ze eens een goed gesprekje moet houden met haar. Ze glimlacht dan naar Robertus. Dat was een verhelderend antwoordje ^^" "Weet je" begint ze na zijn nogal sarcastisch opmerking. "Wij hebben iets nodig om onze gedachten te verzetten. Piekeren heeft geen zin, want daar lossen we niks mee op. Bovendien zal een beetje ontspanning ons goed doen." Nadat ze dat gezegd heeft kijkt ze iedereen eventjes aan, waarna haar blik net ietsje langer op Robertus blijft rusten. Awww... Ze voelt hoe haar hartje net iets sneller gaat kloppen. "Wat denken jullie van schaken?" Dat is het eerste wat in haar opkomt en het zal hun helpen gedachten wat te verzetten. 

"Ik ben er bijna zeker van dat Maddie nog wel een spel in haar koffer heeft liggen." Ze staat al op en neemt aan dat niemand er waarschijnlijk problemen mee zal hebben. En terwijl ze een kaars neemt, twijfelt ze héél even of ze het gaat vragen.

"Robertus, kom je mee?" vraagt ze lief. "Ik denk dat jij de beste bescherming bent in geval ik een geest, lijk, zombie of Abott tegenkom." Ook al is dat niet de enige reden dat ze hem meewil.


OOC2: *fluit onschuldig*


-----------------------------------


Miseria




Ooc: wat ben je van plan, gij schaker? Ö xD
http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus knikt zachtjes als Faith zegt dat hij niet zo moet piekeren. 
"Ja... afleiding is inderdaad misschien wel een goed idee..."
Aah, wat was Faith toch lief en slim =D 

"Robertus, kom je mee? Ik denk dat jij de beste bescherming bent in geval ik een geest, lijk, zombie of Abott tegenkom." 
No fear, my dear, Robertus is here! =D Hij springt bijna op als ze dat vraagt, en glimlacht bescheiden naar haar.
"Natuurlijk," antwoordt hij. 
"Niets liever," maakt hij in zijn hoofd nog af. Hij loopt naar haar toe, en wil eigenlijk zijn arm een soort van om haar heen leggen, als een soort bemoedigend duwtje de gang op, maar zijn arm blijft half in de lucht hangen. Eh...

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt Finn teleurgesteld aan als hij niet naar haar toe komt, maar zijn kamertje in vlucht. Pfuh. Ze loopt naar voren, glipt om Lily heen en loopt zijn kamer in. Ze kijkt mierzoet naar hem.
"Wou je weggaan?" vraagt ze dan ongerust. Oh nee, dat mocht niet hoor! Ö "Maar wie gaat mij dan beschermen?"
Ze glimlacht lief en enigzins verlegen naar hem. He was totally cute. And totally hers. Pfuh, Lily.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn smijt zijn jas het bed op en wil zich net uitstrekken als hij een stem achter zich hoort.
Hij hoeft al niet meer te raden wie het is.
Hij kijkt om en glimlacht even.
'Ik blijf.' Begint hij. Wat moet hij dan in godsnaam vertellen?
Dat hij een woede- aanval had en veel zin had om het hier af te trappen voordat hij Robertus zou aanvallen en hem de grond inmeppen. De kwal.
Finn had nu nog even een grotere hekel aan die prut spokenjager dan de arrogante Jack. Van die laatste had hij tenminste geen last.
Hij glimlacht maar als hij niets anders weet te zeggen.
"Maar wie gaat mij dan beschermen?" 
Finn probeert niet te lachen. 'Je zou het best wel redden, hoor Amy.'
Zolang ze hem maar niet gaat zoenen, terwijl Lily nog in de gang staat en zijn kamerdeur nog wijd open staat.
Hij loopt naar het raam toe en besluit om te doen alsof het interessant is buiten.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils smoort haar lach als ze zegt dat hij blijft omdat hij wil winnen van haar. "Veel succes daarmee, want zo snel laat ik me niet doen." Grijnst ze. Ze kijkt hoe hij terug naar zijn kamer loopt.

Dan glipt plots iets roze langs haar- ROZE?! Is die suikerspin nu ook hier?! Ontzet loopt Lils Amy achterna. Ze balt haar vuisten als ze Amy bezig hoort tegen Finn en Finn terug tegen Amy dat hij blijft. "Excuse me? Ik was met Finn aan het praten?" Zegt ze met ingehouden woede tegen Amy. "Of ben je blind of doof ofzo?" Lils kijkt haast dodelijk naar Amy, misschien kan ze maar beter gaan lopen voor Lils helemaal in haar Spaanse furie schiet.

Ooc: Btw, tkan zijn dat ik vnv pas laat kan antwoorden, we gaan hier naar de kermis.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy giechelt als Finn haar antwoordt. Ze kijkt enigzins chagrijnig op als Lily binnen komt. Ze kijkt haar bijdehand aan.
"Neem me niet kwalijk," sist ze. "Ik wist niet dat het gewoonte was bij elkaar weg te lopen als je in gesprek bent."
Ze glimlacht fake naar Lily, en loopt naar Finn. Ze gaat aan zijn arm hangen, glimlacht lief naar hem en dan vals naar Lily. Eigenlijk krijgt ze de neiging om er nu in te wrijven dat zij de gene was die met hem gezoend had, en niet Lily. 
Nee, Amy, eventjes inhouden...


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Piekeren heeft inderdaad geen zin.. Daarom moeten we ook gewoon wat gaan doen, like.. actie ondernemen." Melody kijkt toe hoe Robertus al snel achter Faith aan gaat om een.. schaakbord of ander spel te gaan halen, waar het ook om ging. "Abott hakt je hoofd er waarschijnlijk nog niet meteen af als je hem tegenkomt." mompelt ze nog. "Toch is een Bertus-harnas inderdaad handig mee te nemen." voegt ze er nog met een grijnsje aan toe. Ze had eigenlijk geen reden om gemeen te doen tegen Faith, vandaar dat ze het maar niet alleen op haar eerste uitspraak laat. Faith was tenminste een van de weinigen waar ze nog een normaal gesprek mee had kunnen hebben. "Succes." mompelt ze nog maar.

Melody zucht eventjes en gaat vervolgens op haar rug languit op de bank liggen, met haar hoofd op de ene leuning en haar voeten over de andere leuning. Melody kijkt eventjes zijdelings naar Elizabeth. "Houdt je alleen maar van rode lolly's, of zijn andere kleuren ook nog te eten?" vraagt ze dan maar aan haar. Anders was het zo stil. Ze glimlacht eventjes flauwtjes.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt om als hij Lily's stem herkent.
Hij probeert niet geërgerd te zuchten en mompelt iets.
Finn kijkt dan maar zwijgend naar de twee kwebbelende, op elkaar vittende meisjes en trekt een wenkbrauw op.
Here we go again...

Hij kijkt opzij naar Amy als ze zijn arm grijpt.
Finn gromt lichtjes en trekt zich los.
'Ga maar buiten beetje vitten op elkaar.' Antwoordt hij dan op hun mateloos kinderachtig gedrag.
Aaaaargh, Finn is going mental!


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils trekt een gezicht en mompelt wat. Ze kijkt Amy dodelijk aan in de hoop dat ze misschien toch dood zou neervallen. Maar nee, net als onkruid lijkt een suikerspin ook niet te vergaan. Lily wordt dan ook haast witbleek van woede als Amy aan Finns arm gaat hangen.
"Sorry hoor, is Finn een magneet ofzo?" Vraagt ze sarcastisch. "Of kan je niet op je eigen beentjes staan?" Tot haar grote voldoening ziet ze dan ook dat Finn zich lostrekt. 

Ze trekt even een gezicht als ze hem hoort. Oh, gaat hij haar nog niet verdedigen ook niet? Lils kijkt van Finn naar Amy. "Och, tis suikerspin niet waart dat ik woorden aan haar vuil maak." Uitdrukkelijk kijkt ze Amy aan bij het woord suikerspin. Ja, Lils bedoelt jou. Ze slaat haar armen over elkaar en kijkt Amy haast uitdagend aan. Kom maar op...


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy kijkt met verwilderde puppy eyes naar Finn als die zich losrukt. Maarmaarmaar...
"Bitchfight? In het donker?" denkt ze. Pfuh. Dat kon ze wel. Eh. Ha, dan maar bitcherig praten. 
"Jaloers?" vraagt ze dan met een allerzoetst glimlachje. "Zou ik ook zijn. Mij zoent hij tenminste."
Met een ladiela-air loopt ze zelfvoldaan de kamer uit, waarbij ze heel hard "per ongeluk" tegen Lily opbotst in het voorbijgaan. Bijna huppelend loopt ze naar haar eigen kamer en laat zich lachend op het bed vallen. Hahaha! Amy zal zege vieren! >: D


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn trekt een gezicht als de meisjes hem negeren en lekker verder gaan.
Met een zucht gaat hij bij het raam leunen en mompelt een paar verwensingen.
Vrouwen! Met een chagrijnig gezicht kijkt hij naar buiten.
Als Amy haar preek begint te doen tegen Lily, heeft hij er genoeg van.
Hij wil net zijn mond open doen om 'Doe dit niet in mijn kamer!' te roepen, maar verstomd dan bij de volgende zin:  Mij zoent hij tenminste." 

Finn hakkelt lichtjes terwijl hij zijn woorden inslikt en staart naar Amy die de kamer vrolijk verlaat.
Zei ze nu?


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils trekt lijkbleek weg bij de woorden van Amy. Pardon? ZOENEN?! Ze hebben gezoend?! Wanneer en hoe heeft Lils dit gemist?
Ze kijkt Amy haast verstomd na als die de kamer verlaat en richt dan haar woede maar op Finn. 

"... WAT?!" Valt ze uit. "Heb je haar gezoend?!" Daar wilde ze de uitleg wel eens achter horen. Totaal vergeet ze nu dat ze "niet" jaloers is en vooral niet op haar tenen getrapt. En vergeet ook maar eens dat ze Finns vriendin nog niet is dus eigenlijk compleet onterecht jaloers en kwaad is :').
Afwachtend en haast met een houding alsof ze Finn elk moment kan aanvliegen kijkt ze hem aan.

Ooc: En nu ben ik echt weg ^^' Tot vnv!


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt Lils aan met een blik die haast: 'Doe me dit niet aan!' schreeuwt.
Hij krabt onschuldig in zijn haar en staart even naar het plafond.
Hier geraak je niet uit, Finn...
'...Zoenen?' Begint hij dan radeloos. 'Bedoel je als...Twee personen hun lippen op elkaar?'
Hij knippert een paar keer onschuldig, als een jongentje van zeven jaar die net moeders bloembollen uit de aarde heeft getrokken.
Ren, Finn, ren...
Dan onderdrukt hij een zucht.
'Weet je Lils...Ik hoef me niet eens te verantwoorden tegen jou. Ik mag zoenen wie ik wil.' Hij kijkt haar zwijgend aan en aarzelt even.
'Ik vond je leuk, Lils, en ik heb je altijd leuk gevonden...Maar jij reageerde nooit.'
Hij slikt even en besluit van te zwijgen.
Dat ze doet wat ze wil...


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth kijkt een beetje geschokt naar Robertus als hij alle gebeurtenissen opsomt. "Dat had je ook wel wat aardiger kunnen zeggen," mompelt ze dan, ook al zou hij het waarschijnlijk niet meer mee kunnen krijgen, aangezien Bertje en Faith al schakend (xDD) de kamer verlaten.

 "Houd je alleen maar van rode lolly's, of zijn andere kleuren ook nog te eten?" vraagt Melody dan ineens, als ze nog maar met zijn tweeen in de woonkamer zitten. 

"Eh... nou, ik eet het liefst rode lolly's, want de kleur rood is zo mooi," zegt ze dan. "De kleur van de lust, hè?" Onwillekeurig grijnst ze. "Maar andere kleuren zijn ook best smakelijk, hoor," knipoogt ze vrolijk.

"Dus, uhm... hoe zit dat nou precies met Robertus en Faith?" snijdt ze dan maar een onderwerp aan.

ooc: lame, I know xD


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jack loopt achter Madison de trap op en gaat daarna zijn kamer in. Als hij op z'n bed gaat zitten, doet Madison een zet en is hij weer aan de beurt. "Zo, pion naar voren." Zegt hij met een tevreden zucht.

Na een tijdje doorgeschaakt te hebben kijkt hij weer naar Madison. Wat is ze toch mooi. De gedachte vliegt door zijn hoofd en hij begint te blozen. "Maddie, ik-" Hij onderbreekt zichzelf en gaat naast haar zitten. "Ik vind je lief." Zacht drukt hij een kus op haar lippen. 


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody grijnst eventjes lichtjes bij het horen van Elizabeth. "Ook de kleur van aardbeien." zegt ze. "Wel toepasselijk, though. Lust, lekkernij.."

Dan gaat het onderwerp opeens over naar Robertus en Faith. "En dat vraag je mij?" zegt Melody met een grijnsje. Like.. Alsof het haar kan schelen met wie Robertus omgaat or whatever. "Tot zover ik weet is Robertus alleen maar in love met z'n geesten." zegt ze dan met een flauwe grijns, waarna ze maar weer rechtop gaat zitten. "Ik heb werkelijk geen idee. Het gaat me waarschijnlijk ook niks aan. Ik zou het waarschijnlijk niet eens willen weten." 
"Why not? Bang dat ze klef gaan doen? Of bang dat het waar is?" Melody moet eventjes zachtjes lachen om het stemmetje. "Yeah." mompelt ze dan met een grijnsje, opmerkend dat Elizabeth haar gedachten waarschijnlijk niet kan lezen, of haar stemmetjes niet kan horen. "Never mind."

"Bovendien zitten we hier nog maar.. uitgerekend.. een dagje." zegt ze dan maar wat serieuzer, Elizabeth scheen er namelijk serieus naar nieuwsgierig te zijn. "Ik denk niet dat dat al voldoende tijd is om iemand goed genoeg te kennen om een serieuze relatie aan te gaan."

Toch moet Melody nog een keertje grijnzen aan de gedachte van Robertus met iemand anders dan een geest.


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Faith grijnst eventjes en beseft dat Mel eigenlijk gelijk heeft. Ach.. Bertus-harnas is inderdaad wel handig. Ze kijkt even vreemd op als hij een rare arm-beweging maakt. Omdat zijn arm half in de lucht lijkt te hangen, neemt ze het aan als een uitnodiging om haar arm erdoor te steken. Glimlachend doet ze dat ook en loopt arm in arm de kamer uit. 

Als ze boven zijn kijkt ze even rond. "Ik denk dat ik eerst beter in mijn koffer kijk, aangezien ik denk dat zusjelief het niet zo op prijs stelt als ik door haar spullen snuffel." Dus loopt ze met Robertus aan haar arm (aww) naar haar kamer. Als ze beide binnen zijn gaat de deur vanzelf met een harde klap dichtt waar ze eventjes van opschrikt. Voor de zekerheid opent ze de deur om te zien of het niet opeens mysterieus op slot is, maar gelukkig is ze niet zo sue om opgesloten te zitten met hem. 

Opgelucht haalt ze adem. "Vreemd." Ze haalt eventjes haar schouders op en sluit de deur weer. Dit is waarschijnlijk nog het minst vreemde dingetje van de hele dag. Ze laat Robertus weer los en stapt naar haar koffer waar ze in begint te rommelen. Maar ze beseft dat het nogal raar moet zijn voor hem om daar te staan toekijken.

"Je mag op het bed zitten hoor." Ze glimlacht eventjes en zoekt verder. Met weinig succes, als ze na een tijdje nog steeds geen schaakspel heeft gevonden. Lichtjes gefrustreerd staat ze op en probeert het dan te sommeren. Er moet hier vast wel ergens in het huis een schaakspel. Nadat ze de spreuk heeft uitgesproke beseft ze dat geen spreuken meer werkten

Nu een beetje geïrriteerd gooit ze haar wand op het bed naast Robertus. Pff, zelfs een beetje ontspanning is niet mogelijk. Ze ploft neer naast hem. "Ik vrees dat schaken voor een andere keer zal zijn," zegt ze met een verdrietige glimlach. Ze snapt zelf niet waarom ze om zoiets stom zo van streek raakt. 

"Zullen we dan maar gaan kijken in Maddie's kamer?" Maar ze maakt helemaal geen aanstalten om op te staan en glimlacht dan maar bij gebrek aan iets beters.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus "schrikt" als Faith haar arm in zijn arm haakt, waardoor hij Melody's opmerking over een Bertusharnas niet eens doorheeft. Met een klein nerveus lachje laat hij zich voortslepen door Faith. 

In haar kamer (=D) blijft Robertus maar een beetje staan. Hij schrikt hééél eventjes een klééíín beetje als de deur dichtvalt, maar hij is gelukkig niet op slot. Pfuh, hij zou vast op een hele vreemde manier flippen als hij met Faith opgesloten zou zitten. Gehe "Eh, ja..."
Hij gaat op het bed zitten als Faith het zegt. Pfuh, mak schaap. Hij glimlacht naar Faith als ze naast hem komt zitten. 
"Kunnen we doen..." zegt hij dan, als ze voorstelt om naar Maddie's kamer te gaan, maar als hij merkt dat zij niet opstaat blijft hij ook gewoon zitten. Pfuh. Hij frunnikt aan zijn vingers, bij gebrek aan activiteit. Of een overschot aan nerveusiteit, hoe je het wil zien. 


-----------------------------------


miss_sweet




http://img150.imageshack.us/img150/3345/faith3copyth6.jpg

Dat klinkt ook niet echt overtuigend. Ach, het is ook niet alsof zij nu zo'n haast heeft. Tijd genoeg. Tijd genoeg voor wat eigenlijk? Ze kijkt hem van onder haar wimpers aan, en ziet hoe hij aan zijn vingers zit te frunniken. Het maakt haar ook een beetje zenuwachtig, vandaar dat ze haar hand sluit rond de zijne zodat hij ermee ophoudt. 

"Ben je altijd zo stil?" zegt ze dan maar met een grijnsje, in een poging de stilte te doorbreken. Met Mel kan ze oneindig doorpraten over hem en tegen hem zelf weet ze niet eens iets zinnigs te zeggen.  Oooh, het dringt eindelijk tot haar door dat ze met hem op háár bed zit met maar een heel klein afstandje. Onbewust gaat haar blik voor een secondje naar zijn lippen waarna ze snel weer naar beneden kijkt om alleen maar te zien dat ze haar hand nog steeds om zijn hand heeft gesloten. 

Het warme gevoel in haar vingers prikkelt lichtjes en ze heeft niet veel zin om het weg te halen. Ze schuift wat dichter naar hem, zodat ze wat makkelijker kan converseren natuurlijk. "Bedankt dat je bent meegekomen," zegt ze zachtjes. "Niet dat ik je werkelijk als een harnas zou gebruiken, zoals Mel beweerde." Ze lacht zachtjes en omdat ze toch wat nerveus wordt van die superkleine afstand, schuift ze zo subtiel mogelijk een centimter in de andere richting. 


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Eh, ja... eigenlijk wel," antwoordt hij met een zacht lachje, als Faith vraagt of hij altijd zo stil is. Hij is eigenlijk wel blij dat Faith zijn hand stilhoudt, stomme zenuwpees die hij is. Hij voelt - eh - hoe Faith dichterbij schuift en kijkt dan maar naar zijn vingers.

"Geen dank," zegt hij met een klein verlegen glimlachje. Nouw, ze schuifelt weer weg :3 Hij schraapt zijn keel om de stilte enigzins te verbreken. 

Kom op, Bertje, zeg iets... zoek gespreksstof...
Het weer?
NEEE!
Wat dán?
...

"Dus... eh..." begint hij dan. Had hij dit niet al gevraagd? "Waarom ben je eigenlijk hier? Ik bedoel, niet in deze kamer, maar waarom ben je in het huis? Eh..."
Goeie god. Woehoe, Robertus. Woehoe. '=.=


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: prachtige banner by Es <3

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Haha, wat schattig. Eigenlijk wel, zegt hij dan nog. Ze glimlacht en knikt dan lichtjes. Wat moet ze anders doen? Faith besluit zijn hand maar weer los te laten, voordat hij zich aan haar gaat ergeren. Ze vouwt haar handen in haar schoot en luistert zwijgend naar zijn nogal nerveuze vraag.

"De kick, het geld, het boek, mijn zusje. Ik heb zoveel redenen om hier t e kunnen zijn. Sowieso ben ik geïnteresseerd in alles wat met geesten te maken heeft, een extra som geld kan nooit kwaad. Bovendien schrijf ik een boek over het huis en de mensen hier en moet ik dus alles goed kunne observeren. En vanwege mijn zusje omdat eenmaal ik had besloten mee te doen Maddie ook mee moest komen dus weigeren kon al zeker niet meer. Maar als ik eerlijk ben was het voornamelijk vanwege het boek en de kick, denk ik. En, uhm..."

Ze zwijgt even en beseft dat ze aan een stuk door zit te ratelen zonder hem een kans te geven om iets te zeggen. En hij is vast niet geïnteresseerd in de details. Faith toch. "Woops, sorry. Nogal lange uitleg.." zegt ze met een ^^" -gezichtje. Ze bleef maar doorpraten zodat er geen stilte meer zou vallen en ze niet voortdurend werd geconfronteerd met zijn perfect mooie gezichtje, met zijn perfecte ogen en perfecte lippen. Ok, weg stoute gedachte. Weg! "En jij dan? Wat bracht jou tot dit huis?"


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Nee, dat is niet erg," zegt hij, als Faith verontschuldigt over haar lange uitleg.
"Blijf vooral doorpraten "^^ denkt hij, maar zwijgt. 
"Waarom ik hier ben? Ik weet het eigenlijk niet goed..." zegt hij dan. Oh jee, dit ging vast vreemd klinken. "Het trok me wel. Ik denk wat jij inderdaad al zei, de kick. Het verhaal. Hoewel ik niet schrijf - dat kan ik simpelweg niet. Het lijkt wel een vloek."
Hij glimlacht mistroostig.
"Ik hang aan de Wall of Shame," lacht hij dan. "Ach tja.. het is gewoon iets dat me trok aan dit "avontuurtje"... net zoals geesten, eigenlijk. Gewoon een gevoel... Alsof ik hier hóór te zijn."
Dat klonk vreemd. Maar toch kan hij het niet laten enigzins te glunderen.
"Ach tja, ik ben altijd al een beetje vreemd geweest," geeft hij dan toe met een "^^-gezichtje. "Ahum. Eh, hoe dan ook..."
Waarom was hij hier zo slecht in? xO


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison zit helemaal verdiept in het spel dat ze pas door heeft dat Jack het niet meer over het spel heeft als hij naast haar komt zitten. Verbaasd kijkt ze hem aan en glimlacht als hij zegt dat ze lief is. Het is altijd leuk om te horen, dat je lief bent toch?

Ze schrikt wel als Jack haar zachtjes kust. Dat is erg onverwachts! Ze had niet eens door gehad dat hij het in die zin bedoelde! Toch trekt Madison zich niet terug. Ze vindt het fijn en zeker geen onprettig gevoel. ^^'


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

"Ach, kom op. Ik kan niet geloven dat je zó slecht bent," lacht ze. "Ik heb al verschillende theorieën van je gehoord in verband met geesten en dergelijke. En die zijn nog zo slecht niet hoor." En dat meent ze ook. Hij is waarschijnlijk gewoon bescheiden om dat toe te geven.

&#8220;Vreemd?" glimlacht ze dan. Hmm.. "Ik vind je niet echt vreemd." Oké hij is misschien wel wat excentriek maar ze vindt hem eerder... "Ik vind je eerder interessant," zegt ze naar waarheid. "Je weet zoveel over dingen die ik al zolang bestudeer en nog zelfs niet weet. En het lijkt me echt spannend om spookjager te zijn, allemaal spannende avonturen meemaken."

Oeh, dat lijk haar zooo leuk. Ze zucht even en is al helemaal vergeten waarom ze hier in de eerste plaats kwamen. Ze vindt het op zich wel gezellig zo. Misschien is  Robertus dan niet zo'n prater maar hij is wel lief en aangenaam gezelschap. 

Met een lachje blijft ze hem lief aankijken. Ze wil niet hervallen in haar doorratel-bui. Het mag wel eventjes stil zijn. Zo. En wat nu ^^


OOC: waarom zijn al mijn posts zo lang xD


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jack voelt dat Madison niet haar gezicht afwend, maar dat doet hij zelf wel. "Ooh, wat ben ik ook een idioot! Ik ken je amper!"  Hij staat op en loopt door de kamer met zijn handen door zijn haar halend. "Sorry, het spijt me, Maddie."

Hij loopt de kamer uit en gaat naar beneden om wat drinken te halen. "Hoe kón je?" Jack's hoofd word nog roder als hij weer aan Madison denkt.

Met twee glazen water in z'n hand loopt hij naar zijn kamer. "Asjeblieft." Hij geeft een van de glazen aan Maddie.


-----------------------------------


Kevin.




Ooc: Pompetiedom, hier is Martin maar weer is! Oeh en Sad, je nieuwe banner is mooi. 

http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Pfufh, toen werd zijn theorie de grond ingeboord door Robertus. ''Ik zie teminste niet overal spoken, trouwens heb je ooit gedacht dat er iets dan anders dan spoken zijn.'' Na dit gezegd te hebben stroomt iedereen weer langzamerhand weg uit de kelder en blijven hij en Mel nog over. ''Ow ja, laten wij inderdaad maar ook gaan.'' ''Hier is niks meer te beleven.''

Langzaam volgt hij Mel die al lang en breed in de woonkamer is. Gelukkig weet Martin de weg ook weer naar de woonkamer te vinden. Stel je voor dat hij zou verdwalen. Oke, hij is gearriveerd en gaat langzaam met een zucht in één van de banken zitten. Kan deze dag nog erger?


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt op wanneer er weer opeens iemand binnen komt lopen. Zouden ze het spel gevonden hebben? Ah well, dus niet. Melody glimlacht eventjes lichtjes naar Martin als hij binnen komt lopen.

"Hi there." zegt ze. "Nog wat enge geesten tegen gekomen onderweg?" vraagt ze dan maar met een flauw grijnsje.

"We hadden het net over Robertus en Faith.. Yeah, je zou inderdaad verwachten dat Robertus alleen maar oog voor zijn geesten had. Wat denk jij ervan?" vraagt ze hem dan maar, om niet geheel van onderwerp te veranderen.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus Janszoon"Ach, kom op. Ik kan niet geloven dat je zó slecht bent. Ik heb al verschillende theorieën van je gehoord in verband met geesten en dergelijke. En die zijn nog zo slecht niet hoor."
Robertus lacht. 
"Geloof me, ik ben slecht," antwoordt hij met een :')-gezicht. "Maar bedankt."
Hij glimlacht. 

“Vreemd? Ik vind je niet echt vreemd."
"Je gaat vast spijt krijgen van die uitspraak," lacht hij weer. 
"Ik vind je eerder interessant. Je weet zoveel over dingen die ik al zolang bestudeer en nog zelfs niet weet. En het lijkt me echt spannend om spookjager te zijn, allemaal spannende avonturen meemaken."
Met een klein, bescheiden glimlachje denkt Robertus na. 
"Spookjacht is niet altijd rooskleurig," zegt hij dan serieus. "Ik bedoel, ik doe het met lief- eh, plezier, daar niet van. Ik vind het geweldig. Maar het is eigenlijk net als... eh... piraterij!"
Hmm, slecht voorbeeld?
Valt toch wel mee?
"Dat wordt ook altijd zo romantisch afgebeeld, maar dat betekent niet dat het een pretje was voor zeerovers..." zegt hij dan. 

Hm, waar naar te kijken? Zijn vingers? Haar vingers? Faith zelf? Eh... het plafond dan maar. Wauw, wat een mooi wit plafond eigenlijk. En er zat een kleine lekkage vlek. Hij kijkt heel eventjes vluchtig naar Faith - wat heeft ze eigenlijk leuk haar Ö - maar dan toch maar weer naar het plafond, terwijl hij enigzins bloost. Hij hoopt dat ze het niet kan zien, in het redelijk zwakke kaarslicht.

Waarom waren ze hier ook al weer? Oh ja, schaken. Gehe . 
"Eh... zullen we anders maar in Madisons kamer kijken dan?" vraagt hij dan maar, maar hij maakt alweer geen aanstalten om op te staan. Pfuh, hoezo besluiteloos.


-----------------------------------


Machoefeltje




Ooc: En gisteren is het een beetje laat geworden ^^' Oh en Trijn? Ge hebt weer Hermie getypt in u vorige post :P.

http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily geraakt eerst nog meer kwaad als ze Finn haast onnozel ziet staan doen. "Ja, zoenen, als in lippen op elkaar!" Reageert ze ontzet. God, wat een ezel! Maar dan hoort ze Finn zichzelf verdedigen dat hij zich niet moet verantwoorden aan haar... Ok, daar heeft hij een punt en even mompelt Lils wat.

Maar dan verdwijnt haar woede als sneeuw voor de zon als ze hem bezig hoort dat hij haar altijd al leuk gevonden heeft. Haar woede maakt plaats voor een gevoel dat ze niet meteen kan thuis brengen. Zwijgend kijkt ze Finn voor een paar tellen aan. Ok, die had ze ook kunnen zien aankomen. Ze slikt en aarzelt terwijl ze uit automatisme naar haar ketting grijpt en ermee begint te spelen, iets wat ze altijd doet als ze niet weet wat zeggen.

Dan laat ze haar ketting los en kijkt Finn haast opstandig aan. "Je vindt me leuk maar je gaat wel met Miss Barbie zoenen?" Vraagt ze lichtjes ontzet. "Daar zie ik ook niet de logica van, Finn Coolsaet. Het moet zijn dat je haar liever hebt hé." Uit alle macht probeert ze haar stem niet te laten trillen. No way dat ze hier zomaar haar gevoelens ten toon gaat spreiden, ondanks dat ze Finn al eeuwen kent. En goed wetende dat hij haar beter kent dan dit. "Als je haar liever hebt, moet je met haar gaan." Zegt ze en slaat haar armen over elkaar als bescherming voor zichzelf. "Met Miss Suikerspin..."

Ooc: En nu ga ik statistiek leren -.-"


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

"Dat zullen we dan nog wel zien," lacht ze zachtjes als hij zegt dat ze er spijt van gaat krijgen. Hehe, hij lacht zo lief dat ze spontaan de neiging krijgt om mee te lachen. Dat zou hij wat vaker moeten doen, maar dat zegt ze maar niet. Ze wil hem niet in verlegenheid brengen.. ofzo.

"Ja, ik begrijp het. Maar meestal zijn de dingen die je maar oppervlakkig kent wel aantrekkelijk. En ik kan wel geloven dat het niet altijd een pleziertje is. Dat is ook zo met Helerkunde, als er iemand sterft in jouw handen dan zet het je ook tot nadenken waar je in feite mee bezigbent." Ze lacht eventjes zelf om haar nogal vreemde vergelijking van spookjacht met helerkunde. "Niet dat die twee beroepen ook maar enigzins te vergelijken vallen. Maargoed..."

Hehe, dat gaat goed =D Maar dat heeft ze net ietsje te snel gedacht als het weer wat stil wordt en Faith kijkt dan maar wat om haar heen. Eigenlijk vrij donker in de kamer nu ze zo om zich heen kijkt, ze had beter nog wat kaarsen meegebracht.

Huh, naar Madisons kamer? '.' Oooooh! Schaakspel. Ja, dat is de reden dat ze hier waren. "Ja, eigenlijk zouden we dat moeten doen," glimlacht ze. Maar veel zin om op te staan heeft ze niet. Ze zit hier goed en ze zit met Robertus =D Faith ziet dat hij zelf ook niet echt aanstalten maakt om te vertrekken.

"Nou, dat gaat traag," lacht ze dan, als noch Robertus noch zij opstaan en gewoon blijven zitten. Ze neemt de kaars van het nachtkastje en plaast het tussen hen in zodat het wat "lichter" wordt, terwijl ze naar Robertus kijkt. De stilte wordt haast onverdraaglijk. Ja, wat doe je als je met iemand ongelooflijk knap en lief in je kamer zit met een romantische sfeer door het kaarsje én die je amper een dag kent? 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt zwijgend naar Lils die begint te spelen met haar ketting.
Aha, hij heeft haar stil gekregen!
Hij onderdrukt een zucht en laat zijn handen nonchalant in zijn broekzakken verdwijnen.
Even kijkt hij op naar het plafond, als teken dat hij liever dit gesprek wil afronden.

Maar dan...Lils gaat weer in de aanval.
Je vindt me leuk maar je gaat wel met Miss Barbie zoenen?"
 "Daar zie ik ook niet de logica van, Finn Coolsaet. Het moet zijn dat je haar liever hebt hé." 
Finn wil zijn mond opendoen om te reageren maar Lily besluit om er nog een schepje bovenop te doen.
"Als je haar liever hebt, moet je met haar gaan." 
 "Met Miss Suikerspin..." 
Finn trekt een gezicht en kijkt nijdig op naar haar.
'Weet je, Robins,-' Begint hij met op elkaar geklemde tanden. 'Misschien doe ik dat wel, je weet dat ik van zoetigheid houd!' Hij snuift diep en passeert opstandig langs haar om dan de slaapkamerdeur achter zich dicht te knallen.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt Finn ontzet na als ze zijn reactie hoort. Pardon? Ze loopt hem woedend achterna de gang op. "Stik erin, Coolsaet! Als je liever een roze geval hebt dat giegelt en altijd alles doet wat je zegt!" Even snakt ze naar adem om terug lucht te krijgen na haar uitbarsting. "Zie dat je niet blijft plakken aan je zoetigheid!"

Lils is pissed ^^'. Net als Finn stormt ze de kamer uit en knalt de deur achter haar dicht. Onnozele sukkel, dat hij ontploft! Vriendschap, men *...* Hij laat je vallen zodra er een ander is die zijn aandacht trekt!

Nijdig loopt ze naar haar kamer en negeert iedereen die ze passeert. (Of iedereen in de kamers die ze passeert tenminste). Eenmaal aangekomen bij haar kamer, stormt ze deze in en knalt ze ook deze deur toe. Amy mag blij zijn dat Lils haar niet is tegengekomen! Of anders had Amy er aan moeten geloven in plaats van de deuren die ze tegenkwam!

Ooc: Feel free to notice her als ze voorbij stormt :')


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonAls Faith weer tegen hem begint te praten, voelt hij zich toch wel verplicht naar haar te kijken. Aah, wat glimlacht ze lief ^o^. Zij maakt ook al geen aanstalten om weg te gaan, en hij voelt de stilte pijnlijk en lang worden. Doordat de kaars nu tussen hen in zit, kan hij haar wat beter zien. Ze ís best mooi. 
Ho, wacht, je kent haar pas één dag,
Maar ze is zo liiieeef!
Vooralsno-

Hij krijgt niet eens de kans zijn gedachte af te maken. Lily komt binnenstormen en smijt de deur achter zich dicht.
"Oh!" roept hij geschrokken. "Eh... hoi..."
Oei, die zag er nogal kwaad uit. Had hij iets gedaan? Vast niet, anders was ze hem al aangevlogen. Hij kijkt naar Faith.
"Ik, eh... denk dat we misschien maar beter kunnen gaan," zegt hij dan. "Kom."
Hij pakt de kaars voorzichtig op en schuifelt alvast naar de deur, terwijl hij naar Faith kijkt. 

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Amy ElliotAmy glimlacht als ze Lily voorbij hoort tieren, en neuriet vrolijk een deuntje.
At first, when I see you cry, it makes me smile, yeah it makes me smile...
Ha, had ze die eens eventjes mooi jaloers gemaakt. Maar had ze dat nou wel moeten zeggen? Het was er eigenlijk een beetje uitgeflapt, over die kus. Bwahaha, natuurlijk had ze het moeten zeggen. Nou is Lils out of the picture. >: D Ze glimlacht zelfvoldaan in zichzelf.

Ze gaat weer rechtop zitten en besluit dat ze zich maar beter klaar kan gaan maken voor de nachtrust. Het werd al laat, en misschien was er morgen weer licht. Ze doet voorzichtig haar staartjes en kleedt zich om. Ze kamt haar haar en loopt met de kaars naar de badkamer, om haar gezicht te wassen. Ze draait de kraan open en schrikt van de drab die eruit komt. Ze draait hem vlug weer dicht. Fijn, hoe ging ze nu haar make-up weghalen? Ze draait hem weer open, maar de drab komt er niet meer uit. Huh? Like, weird... Er kwam gewoon helder water uitlopen. Nou ja, het zal wel. Ze kan er maar beter gebruik van maken, nu het nog schoon is. Ze wast vlug haar make-up eraf.

Later gaat ze op het bed zitten, maar beseft dat ze eigenlijk nog helemaal niet moe is. Daar zit ze dan, make-uploos - laat niemand haar alsjeblieft zien, hoogstens Elizabeth met wie ze de kamer deelt - en met losse, gekamde haartjes, in haar schattige, zachtroze nachtjaponnetje, met kleine bloemetjes. Hmm... Nou ja, dan maar wachten tot ze wel moe wordt. Ze pakt haar beautycase en kiest haar nagellak voor morgen alvast uit.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Lalala, stilte. Ze kan hem bijna horen ademen en als hij naar haar kijkt, glimlacht ze en wendt haar blik niet af. Als de deur plots opengaat, schrikt ze een meter opzij. Dat heeft ze niet zien aankomen. "Euh... hey Lils." Ze gaat even met een hand door haar haar en kijkt haar met een ^^" gezichtje aan. "Ja, is goed." Ze stapt naar Robertus. "Ik zie je nog wel," roept ze nog naar Lils en loopt met Robertus de kamer uit. 

"Goed, nu nog snel even bij Madison kijken." Ze stapt de kamer binnen en neemt aan dat ze als haar zus wel even in haar spullen mag kijken, het is niet alsof ze iets vreselijks gaat doen. Ze zoekt gewoon het schaakspel. Uit automatisme duwt ze de lichtknop in die natuurlijk niet werkt. "Ohja... werkt niet." Stom Faith, stom. Ze voelt zich wat onwennig in andermans kamer, in haar eigen kamer was het al heel anders.

"Mag ik de kaars even lenen?" vraagt ze, terwijl ze voor hem gaat staan en het valt haar op hoe mysterieus hij eruitziet door het vlammetje dat zijn gezicht verlicht


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt haast al even geschrokken op als Robertus en Faith. Oh great, gaat ze nog andere romantische momentjes verpesten. Ja, je bent goed bezig, Lils... Ze kan zichzelf wel voor haar hoofd slaan.
Ongemakkelijk glimlacht ze naar de twee. "Sorry..." Mompelt ze. "Ik wist niet dat hier iemand was, anders had ik wel geklopt..." Aarzelend kijkt ze de twee even aan. "Hetspijtmevoorhetstoren." Mompelt ze dan de twee achterna als die de kamer uitlopen. 

Ze zucht en sluit de deur opnieuw achter de twee. "Wat ben je goed bezig, Lils... Echt waar." Reageert ze tegen zichzelf. Ze laat zichzelf op haar bed ploffen en verbergt haar gezicht even in haar handen. Ze trekt dan een gezicht en kijkt op terwijl ze het eerste beste binnen handbereik door de kamer zwiert. Wat gelukkig maar een kussen is, spullen kapotmaken zou er niet aan helpen. 

Ze laat zich achterover vallen op haar bed en staart naar het plafond. Ze overdenkt in stilte wat er allemaal al gebeurt is.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus loopt enigzins opgelucht met Faith naar Madisons kamer. Hij blijft in de deuropening staan.
"Euh? Oh, ja, tuurlijk..." antwoordt hij als Faith vraagt of ze de kaars mag lenen. Hij geeft hem aan haar, en blijft zwijgend staan, terwijl hij naar Faith kijkt. 

Leuk. Echt wel.

Het voelt zich al bijna net zo onhandig en onwennig als in de andere kamer, en daarom is hij ook eigenlijk helemaal niet van plan iets te zeggen of doen, voordat hij iets stoms doet. Hij vindt het ook eigenlijk helemaal geen goed idee als hij in Madisons spullen zou zitten neuzen. Pfuh, dat zou ze vast niet leuk vinden. Van haar zus zou ze het vast nog wel tolereren. 

"Ik heb anders ook nog wel wat fluimstenen?" suggereert hij dan na een tijdje. Hij beseft wel dat hij Faith daarbij moet laten winnen, anders krijgt ze die vieze drap in haar gezicht. Hmm, had hij fluimstenen nou wel voor moeten stellen?
Ooc: aan iedereen die niet weet hoe 


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

"Dankje." Ze neemt de kaars van hem aan en kijkt even snel of ze iets ziet, maar helaas. Damn. Nu staat ze wel mooi voor schut. Ze was er zo zeker van dat Maddie wel een spel had ingepakt. Achja, ze besluit niet langer hier te blijven voordat ze problemen krijgt met haar zusje. Dus loopt ze maar snel de kamer alweer uit en sluit de deur achter zich.

Ze zucht even. "Niks gevonden. Ik dacht nochtans... achja." En dan stelt hij fluimstenen voor. Eigenlijk kent ze het systeem van het spel niet echt. Nooit gespeeld, dusja ^^' "Ja, dan komen we ook niet met lege handen aan bij de anderen. Die gaan het waarschijnlijk niet aprecieren dat we zo lang zijn weggebleven en nog niks hebben gevonden." Dus wat waar was zijn kamer ook alweer?


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
Robertus JanszoonRobertus glimlacht flauwtjes als Faith niets vindt, en akkoord gaat met fluimstenen. Hij draait zich alvast om en loopt naar zijn eigen kamer. Huppakee, van de ene naar de andere kamer. Lawl. 
"Heb je het wel eens gespeeld?" vraagt hij over zijn schouder. "Ik zat in de Ravenklauw Fluimstenenclub. We waren een belabberd team."
Hij lacht eventjes zachtjes. Oh, jee, is hij nu over zichzelf begonnen? Hij kan zich wel voor zijn kop slaan. Dat wilde ze vast niet weten, wat een onzin kraamt hij ook eigenlijk uit. Hij schraapt zijn keel en duwt de deur van zijn kamer zachtjes open. 

Gehe, oeps, hij had nog niet opgeruimd. Zijn koffers en apparaten stonden er enigzins slordig bij. Hij wil met zijn staf zwaaien om de boel snel een beetje aan kant te maken, maar beseft dat dat niet gaat werken.
Geweldig.
"Eh... sorry voor de rommel..." prevelt hij vlug, en hij stopt de ketel die uit zijn koffer gevallen is gauw terug. Hij knielt bij een andere koffer, rommelt er snel in en vist er dan al gauw een bord uit en een doosje met glazen fluimstenen. In de stenen klotst gifgroene of knalrode vloeistof.  

Hij staat op, met de spullen in zijn hand en kijkt naar Faith.
"Zullen we dan maar naar beneden gaan?" stelt hij voor met een ^^-gezicht.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn mompelt een paar verwensingen terwijl hij de gang door slentert.
Onnozel wicht, wat denkt ze wel... Dat ik haar persoonlijke claimpersoon ben?
Hij rolt zijn ogen en draait een andere gang in.
Met een zucht kijkt hij even de gang door en gaat tegen de muur leunen om enigszinds te kalmeren.
Haast opgelucht haalt hij adem en geniet van de stilte dat momenteel rond hem heerst.
Niemand die rond zijn kop gaat zeuren, geen prut spokenjager die denkt dat hij alles weet, geen Amy die hem lief aankijkt-ook al vond hij het ergens wel leuk, geen Lily die verwensingen naar zijn hoofd gooit- want god, wat heeft die meid een temperament, alleen Finn in een verlaten gang. Héérlijk.

Hij sluit zijn ogen voor een paar seconden en opent ze dan weer.
Waar heb ik mezelf toch ingestoken... Mompelt hij streng tegen zichzelf.
Alhoewel, geen enkel klein schuldgevoel komt naar boven bij hem vanwege de zoen. Die was zelfs stiekem leuk geweest.
Hij richt zijn blik naar het plafond terwijl hij afdwaalt in zijn gedachten.
Zelfs moest ik met Jack zoenen ofzo, dan heeft ze er nog niets over te zeggen! Onwillekeurig trekt hij een gezicht bij die gedachte.
Toch maar niet...

Even aarzelt hij maar loopt dan terug de andere gang in, de gang van de slaapkamers.
Hij passeert eerst langs die van Lily, en merkt dat er licht brandt vanwege het flauwe geschijnsel dat onder de deur piept.
Geen denken aan dat ik me ga verontschuldigen.
Opstandig loopt hij verder en passeert dan langs Amy's kamer, waar er ook al licht brandt.
Straks ruikt ze me nog en gaat die deur met een knal open...
Hij grijnst onwillekeurig bij die gedachte. Damn...Dat zou nog zo hard kunnen gebeuren. xD


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

"Eerlijk gezegd heb ik het nooit gespeeld. Maar ach, voor alles een eerste keer," glimlacht ze. "Oh, Ravenklauw. Woow," zegt ze een beetje onder de indruk. "Ik zat in Griffoendor. En eigenlijk wist ik niet eens dat er een fluimstenenclubje was." ^^ 

Faith blijft op een afstandje kijken hoe Robertus zoekt naar het spel. Het valt haar op dat het nogal rommelig is, net op het moment dat hij zich ervoor verontschuldigt. "Nah, geeft niks hoor."

Ze knikt als hij voorstelt om naar beneden te gaan, Dat werd wel tijd. Ze hoopt dat er niet teveel vragen gesteld zullen worden. Samen met lieve Robertus loopt ze terug naar beneden. "Je zult me wel nog even de spelregels mogen uitleggen, denk ik," zegt ze terwijl ze de woonkamer binnenstapt.

"Schaken zal voor een andere keer zijn, want wij hebben fluimstenen!" Vrolijk kijkt ze de mensjes in de woonkamer aan. Ah boeien dat ze het spel niet heeft gevonden, het was leeeeuk =D


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Hoi Mel'' zegt Martin langzaam als hij éénmaal in de bank zit. En dan moet hij eindelijk weer is grijnzen biij Mel's woorden. ''Nee, geen spoken. Alleen een hoop spinnenwebben.'' Ladiedada en toen hoorde hij waar ze het over hadden. ''Wat een interessant onderwerp weer.'' Wacht is, hoorde Martin het goed? Meneertje spokenjager die overal spoken ziet en Faith? ''Well, kennelijk heeft Robertus meer interesses dan spoken.'' ''En ze passen wel bij elkaar op één of andere vreemde manier.'' Meer hoefde hij er niet over te zeggen.

En dan ineens komt Faith de woonkamer binnen. ''Leuk'' zegt hij langzaam als ze de mededeling geeft dat ze fluimstenen hebben. Martin hield wel van zulke gezelschapsspelletjes.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
SpookjagerRobertus glimlacht als Faith hem tijdens het teruglopen zegt dat hij het nog wel eventjes uit zou moeten leggen. Zijn blik valt op Finn, die voor een kamerdeur staat. Waarom heeft hij het idee dat dat Amy's kamer is?

"Wie past er bij wie?" vraagt Robertus vrolijk, terwijl hij ook de woonkamer binnen komt. Hij zet de fluimstenen op het koffietafeltje en kijkt de rest eventjes aan.

"Ik moet eerlijk zeggen dat fluimstenen nogal lastig te spelen is met meer dan twee, laat staan vijf," zegt hij dan. "Maar het moet te doen zijn. Het spel is eigenlijk vrij simpel-"
Hij pakt het bord en vouwt het uit. In het midden zit een gat, en daaromheen zitten cirkels. Hij pakt het bakje en vist er een paar fluimstenen uit. 
"Het is de bedoeling dat je de fluimstenen zo dicht mogelijk bij het gat schuift," begint hij uit te leggen. "Zonder dat de fluimstenen erin vallen. Des te dichter je bij het gat zit, des te meer punten je krijgt. Het spel eindigt als de fluimstenen op zijn, en dan worden de punten geteld. De verliezer krijgt dit goedje in het gezicht."
Hij houdt een groene fluimsteen omhoog en laat de drab die erin zit zien, die bijna licht geeft in het donker. Hij gaat zitten in één van de zetels, en kijkt de rest afwachtend aan.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
BarbieAmy zit rustig haar prachtige nageltjes te bekijken, als ze op de gang stemmen en voetstappen hoort. Finn? =D Ze staat op, en doet de deur een klein stukje open, waardoor ze Finn nét niet ziet. Ah, het waren Robertus en Faith maar. Met een pruillipje wil ze de deur weer dichtdoen, als ze een schaduw ziet. Geschrokken gooit ze de deur volledig open-

"Oh! Finn!" zegt ze opgelucht met een ^^-gezichtje. "Je liet me schrikken."
Ze giechelt. Ze voelt dat ze rood aanloopt; ze zag er tenslotte afzichtelijk uit zonder make-up D: Desondanks glimlacht ze lief. 

"Oh, ik wil je nog een goedenacht wensen," zegt ze dan. Ze geeft Finn een klein kusje op zijn wang, glimlacht en draait zich weer om, klaar om weer op bed te gaan zitten.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn wil net verder lopen als de deur op een kiertje opengaat.
'Daar hebben we ze al.' Hij probeert niet te lachen. Zou ze me echt geroken hebben? (x'D alsof hij stinkt ofzo. ^^")
Dan gaat de deur wagenwijd open, en even denkt Finn dat er iemand anders in de deuropening staat.
Hij wil net: A-Amy? zeggen als ze hem al voor is.
"Oh! Finn! Je liet me schrikken." 
'Jep, that's me...' Antwoordt hij met een ^^" gezicht en vervolgt dan: ' En ik wou je niet laten schrikken hoor, ik was net op weg naar mijn kamer.'
"Oh, ik wil je nog een goedenacht wensen," 
Finn glimlacht als hij een zoen op de wang krijgt, en kijkt haar even aan terwijl ze haar weer omdraait.
'Ja, slaapwel...' Finn wil doorlopen, maar iets houdt hem tegen. 'Weet je...Amy? Ik vind je beter zonder make-up.'
Hij knipoogt even, en verwacht half dat ze hem binnen zal vragen.
Of wil hij dat gewoon stiekem?
Maar wat dan met Lily? Zij was je toch je droommeid? 
Finn doet alsof hij een engeltje van zijn schouder knalt en kijkt Amy even afwachtend aan.
'F*ck Lily, ze was echt gemeen tegen je!'
Yeah, duiveltje van Finn, You are so right!


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils zucht diep en krabbelt dan maar weer overeind. Ze heeft nog geen zin om in haar bed te kruipen en trouwens, beneden in de woonkamer klonk nog gepraat. Dus Lils gaat maar een beetje sociaal doen.

Ze loopt de kamer terug uit en merkt vanuit haar ooghoeken Finn en Amy op. Ze kijkt hen voor een tweetal tellen zwijgend aan en wendt dan haar blik af. Als Abott nog eens iemand wilde vermoorden, dat hij hen maar neemt. Ze draait haar rug en loopt de gang door naar de trap. 

Ze loopt hem af en komt stilletjes de woonkamer in die nog steeds verlicht wordt door kaarsen, wat best gezellig was. Lily glimlacht eventjes naar de aanwezigen en merkt dan dat ze een potje fluimstenen gaan spelen. 
Stilletjes zet ze zich bij in de zetel, ze had niet zo'n zin om zelf te spelen, maar het kan wel leuk zijn om te kijken, toch? 
Ze zet zich in kleermakerszit en kijkt afwachtend naar wie er mee gaat doen.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
BarbieAmy kijkt Finn lief aan, die niet van plan leek weg te gaan. Ze had eigenlijk verwacht dat hij nog enigzins boos zou zijn, maar het was mooi meegenomen, uh? ^^ Ze bloost als hij zegt dat ze zonder make-up beter is. Sjit, heeft hij het toch door.
"Eh... dank je..." giechelt ze, rood aangelopen. "Wil je misschien binnen komen?"
Ze glimlacht, schopt haar beautycase zo onopvallend mogelijk dicht en gaat op bed zitten, terwijl ze hem afwachtend aankijkt.
"Ik was eigenlijk al van plan naar bed te gaan,"  zegt ze dan, "Maar dat kan opzich wel eventjes wachten. Het zou gezellig zijn als we nog eventjes konden praten."
Ze knippert zoetjes met wimpers die met mascara veel langer en krullender geweest hadden D:


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

"Eh... dank je..." 
'Maakt niet uit, hoor. Ik zeg maar wat ik zie.' Hij glimlacht terwijl hij haar veelbetekend aankijkt.
"Wil je misschien binnen komen?" 
...KACHING!
Finn grijnst onschuldig en knikt lichtjes.
"Ik was eigenlijk al van plan naar bed te gaan,Maar dat kan opzich wel eventjes wachten. Het zou gezellig zijn als we nog eventjes konden praten." 
'Klinkt wel leuk...' Hij passeert voorzichtig langs haar, stopt voor haar en drukt een zoen op haar voorhoofd voordat hij gaat neerzitten.
Zou het lukken van hier te blijven slapen, vannacht? 
Yeah, Finn had wel nood aan troost bij een vrouw, na deze zware avond.[A]


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
BarbieAmy doet haar best om niet gesmolten op de grond te druppelen als ze Finn hoort. Als hij dan een kus op haar voorhoofd drukt, kan ze een kleine gevleide giechel niet onderdrukken. Aah, wat issie lief :3 Ze kijkt hem lief aan als ze naast hem zit. 

Hmm... laten we maar eens beginnen met interesses...
"Dus... wat doe je hierbuiten?" vraagt ze dan. "Ik bedoel, als werk, ofzo?"
Ze kijkt hem afwachtend aan.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn zet zich beter en werkt een stuk laken onder zijn gat weg.
"Dus... wat doe je hierbuiten? Ik bedoel, als werk, ofzo?" 
Hij kijkt opzij naar haar en glimlacht.
'Wat ik doe? Je bent wel héél nieuwsgierig he.'
Hij grijnst en geeft een tikje tegen haar hoofd, om te plagen.
'Bwa, zo interessant is mijn werk niet.' Hij haalt zijn schouders op. 'Ik...Ik teken mensen, landschappen,...Kortom; ik gebruik mijn hobby als werk.'
Finn laat zich met een zucht languit neervallen op het bed en sluit zijn ogen.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
BarbieAmy lacht als Finn haar een plagerig tikje geeft.
"Een beetje interesse kan toch geen kwaad?" vraagt ze onschuldig. "Dus... je bent kunstenaar? Dan zou je eens een portret van mij kunnen maken."
Ze grijnst lichtjes en onschuldig. Ze kijkt naar hem met een klein glimlachje als hij zich languit op het bed laat vallen. Hoe zou hij reageren als ze hem ineens zou kietelen? Gehe, zou ze het proberen? Ze laat een klein giecheltje ontsnappen bij die gedachte. Ze gaat ook half liggen, steunend op haar elleboog, en kijkt naar Finn. Ze kan het niet laten, en laat één vingertje over zijn buik glijden. 
"Maar dan zal ik toch echt wel make-up op moeten doen," voegt ze er flauwtjes aan toe.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn snakt onwillekeurig naar adem als hij haar vinger over zijn buik voelt gaan.
Houd.Niet.Van.Kriebeltjes. O.o
Finn bijt op zijn lip en knikt even.
'Kan ik wel doen ja' Antwoordt hij op het kunstwerkengedoe.
"Maar dan zal ik toch echt wel make-up op moeten doen,"
'Ik zou je liever gewoon in het naturel tekenen," Begint hij. 'Mensen zijn het mooist als ze natuurlijk zijn.'
Jep, gesproken als een echte kunstenaar!

Finn richt zich meer op en gaat op zijn ellebogen steunen.
Licht uitdagend kijkt hij Amy aan.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
BarbieAmy giechelt als ze ziet hoe Finn reageert op haar kriebel. Ze trekt een schattig en niet gemeend pruillipje als hij zegt dat mensen naturel mooier zijn.
"Vind je echt dat ik mooier ben zonder make-up?" vraagt ze zoetjes. "Bij sommige mensen kan dat nog wel eens tegenvallen."
Ze lacht onschuldig. Oehoe, wat heeft 'ie leuk haar. Ze glimlacht en speelt met zijn haar, pfuh. Mooi haar Ö Ze schuift heel subtiel wat dichterbij hem en voelt zijn adem bijna in haar gezicht.
Ooc: kort en enigzins lame xD


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Hmm.. dat klinkt niet zo moeilijk. En *iew* dat groene spul ziet er echt onsmakelijk uit. Maar ach, ze hoopt niet dat het zo ver zal komen dat ze het spul in haar gezicht krijgt. "Lijkt me wel te doen," zegt ze dan, terwijl ze een fluimsteen in haar handen draait en keert. "Goed, wie doet er allemaal mee?"

Net als ze dit nog maar gezegd heeft, ziet ze Lils binnenkomen. Ze glimlacht een beetje verlegen, de situatie van daarnet herinnerend. Faith heeft zo'n vaag vermoeden dat Lils waarschijnlijk een verkeerde indruk gekregen heeft. "Hoi, doe je ook mee?" vraagt ze met een knikje naar de fluimstenen.

"We zijn nu wel met eentje meer." Ze kijkt even naar Robertus. "Kunnen we met zes mensen spelen?"


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn probeert niet te lachen als ze hem met een zielige pruillip aankijkt.
'Vreselijk overtuigend, miss Elliot.'
Hij schudt zijn hoofd en kijkt haar geamuseerd aan.
Finn is hier stiekem van aan het genieten.
Hoe zou dit zijn met Lily?
Damn, daar hebben we dat vervelende arrogante, opdringerige engeltje weer!
Maar veel tijd heeft Finn niet om zich bezig te houden daarmee.
"Vind je echt dat ik mooier ben zonder make-up? Bij sommige mensen kan dat nog wel eens tegenvallen." 

Finn glimlacht lichtjes. 'Nou, dan is dat toch in jouw geval niet zo.'
Hij kijkt haar zwijgend aan als ze in zijn haar gaat prutsen.
'Wat zijn we subtiel..' Zegt hij al lachend als ze dichter schuift.
Dan slaat hij zijn blik op, terwijl ze elkaar aankijken en hun neuzen elkaar raken.
Finn slikt en voelt zijn hart sneller slaan.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
SpookjagerRobertus kijkt enigzins blozend op als Lily binnen komt. Gehe... ze kwam misschien niet helemaal op het juiste moment binnen daarnet, het zal er vast vreemd uitgezien hebben. Hij kijkt bedenkelijk op bij Faiths vraag.
"Zou kunnen," zegt hij. "We zullen sowieso in teams moeten verdelen. Tenminste, wie doet er mee?"
Hij kijkt eventjes naar Faith - van wie hij eigenlijk wel al weet dat ze meedoet - en hoopt eigenlijk dat ze bij hem in het team zou zitten. Dan krijgt én hij, én zij geen drab in het gezicht. Tenminste, als hij nog fatsoenlijk fluimstenen kan spelen. Ach, vast wel. =]

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
BarbieAmy lacht zachtjes. Oh oh, dichtbijheid. Ze voelt hoe haar neus de zijne raakt. Hihi, dat kriebelt "^^ Straks niest ze nog in zijn gezicht. Bwuha, dat zou niet goed zijn. Ze merkt het gebrek aan gespreksstof op. Maargoed, zelfs als ze iets zou kunnen bedenken om over te praten, zou ze waarschijnlijk niet eens de ruimte hebben om haar mond te bewegen. Tenzij ze hem natuurlijk voor andere doeleinden gebruikt. 


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth heeft aandachtig naar Melody geluisterd en knikt dan. Inderdaad, ze zaten hier toch nog niet zo lang... maar de gedachte aan Robertus en Faith was wel uiterst vertederend ^^. 

Diep in gedachten verzonken blijft ze voor zich uitstaren, totdat ineens wordt gevraagd wie er mee wil doen met de fluimstenen. 

"Ik wil wel mee doen," lacht ze naar hen. "Ik ben er alleen niet zo goed in, dus daar zullen jullie mee moeten leren leven..." giechelt ze. "Wie wil er met mij in een team?"

Oops, net gezegd dat ik er slecht in ben, wie wil er dan ook nog met mij in een team, denkt ze met een ^^"-gezichtje. 
"Dan krijg je rode lolly's...?" oppert ze vrolijk. Ach, 't was altijd te proberen, hè?

ooc: ben nogal druk dit weekend ^^"[/b]


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt haar zwijgend, met haast puppyoogjes, aan.
Dan voelt hij hoe haar lippen de zijne raken, net zoals een paar uurtjes geleden.
Lily...Lily...Li- ROT OP, ENGELTJE VAN MIJN ***!
Finn legt zijn hand in Amy's nek en zoent haar gretig terug.
Even later verbreekt hij de zoen en wrijft met zijn duim over haar wang.
'Ik...Ik denk dat ik dan maar eens naar mijn kamer ga...Slapen.' Mompelt hij zwak en laat haar dan los.
Met een zucht krabbelt hij van het bed af en doet zijn t-shirt goed.
'...Slaapwel?' Hij kijkt om naar haar en neemt aanstalten om naar de deur toe te lopen.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt op als ze aangesproken wordt door Faith en merkt dat ze een beetje verlegen is, net als Robertus. Lils zou willen zeggen dat het haar niet uitmaakt, dat het haar fout is, dat zij had moeten kloppen. En zich natuurlijk verontschuldigen voor het feit dat ze iets verstoord heeft. Maar daar is het waarschijnlijk niet de moment voor. 
Een kleine rekensom zegt haar dat het net uitkomt als zij ook mee doet. Daarom knikt ze maar. 

"Ik doe wel mee." Zegt ze en ze zet zich beter. Ze kijkt opzij als ze Elizabeth hoort en moet lachen. "Voor rode lolly's, alles." Grijnst ze en ze lacht even naar Elizabeth. "Ik wil wel bij jou in het team. Knoeien we met twee." Een grijns speelt om haar lippen.

Aah, een beetje ontspanning zal deugd doen, even Finn/Amy van haar afzetten.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Barbie
Ooc: Amy kijkt Finn lief aan na de kus, en met een pruillipje als hij verkondigt weg te gaan. 
"Ok..." zegt ze langzaam, en ze kijkt toe hoe hij wegkrabbelt. 
"Slaapwel," voegt ze eraan toe, met een ^^-gezichtje. Ze laat zich op haar rug vallen en kijkt met een klein glimlachje naar het plafond. Wattissielief. :3 Ze trekt de dekentjes over zich heen en sluit haar oogjes. Na een paar minuutjes valt ze al in slaap. 
Ooc: als we nog niet mogen slapen, kan ik Amytjelief zo wel weer gewoon wakker maken heur ^^ Of iemand anders, maar dan krijg je vast een bitchclap xDDD


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn glimlacht als hij ze onder haar roze dekentjes ziet verdwijnen.
Hij onderdrukt een zucht en trekt de deur dan stil achter zich dicht.
Even rondkijkend loopt hij de gang door en blijft bij een raam staan dat zicht geeft over Abotts huisje.
Wat zou die creep aan het doen zijn?
Hij laat zijn handen in zijn broekzakken verdwijnen en loopt zo verder, ook al trekt hij half zijn short naar beneden er door.
Dan moesten ze maar zijn hartjesboxer zien. xD
Morgen...Waarom negeer je Amy gewoon niet dan?
'Houd nu toch gewoon je kop, stom engeltje!' Mompelt hij geïrriteerd.
Je bent niet goed bezig, Finn, en je weet het maar al te goed. Je laat Lils toch niet  vallen na al die tijd?
Ooc: Lame xD maar ik had een post beloofd aan Gen. :')


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt op wanneer Faith en Robertus weer binnen komen. Dat duurde even. Haar blik gaat even veelbetekenend met een klein grijnsje langs Martin en Elizabeth. Vervolgens komt ook Lily binnen en besluiten ze fluimstenen te gaan spelen.

Melody haalt haar schouders even op. "Dan doe ik ook wel mee." zegt ze, waarna ze even naar het smerige goedje kijkt. "Ew."

Melody kijkt even onschuldig rond en kijkt Martin dan zo lief mogelijk aan. "Martiiin? Jij wil wel bij mij in het team, niet?" En als ze zouden verliezen, zou hij de drab voor grotendeels wel op zich nemen, toch? Melody grijnst eventjes. "Ik heb het volste vertrouwen in je." voegt ze er aan toe.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Ohh leuk, iedereen doet mee. Lily gaat met Elizabeth, Mel met Martin, which makes... =D

"Ik denk dat je met mij zit opgescheept," zegt ze ^^ -ish tegen Robertus. "Ohjee.. ik zal mijn best doen, maar aangezien ik het nog nooit gespeeld heb. Tsja, we zullen wel zien..." Ze haalt even haar schouders op en wendt zich dan tot de rest. "Laten we dan maar beginnen, het begint al laat te worden." Onbewust kijkt ze weer naar het drab dat de verliezer op zich krijgt, hmm. Maar dat maakt niet meer uit, want ze is met Robertus en hij zat in een fluimstenenclub, yeah!


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Hij luistert aandachtig naar de uitleg van Robertus als die ook in de woonkamer te vinden is. ''Ik doe natuurlijk ook wel mee.'' ''Ook al kan ik niet tegen mijn verlies.'' Nou nog een teamgenoot vinden, maar wacht. Daar is Mel al met de vraag. ''Tuurlijk wil ik wel met je een team met je vormen.'' ''En het volste vertrouwen heb ik ook in mezelf.'' Het komt uit zijn mond met een lichte grijns.

Uiteindelijk knikt hij als bevestiging van Faith haar woorden. Het begon inderdaad wel laat te worden en fluimstenen kon best wel lang doorgaan. ''Goed, welk team begint er?'' vraagt hij in het algemeen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody grijnst eventjes wanneer Martin zegt dat hij wel samen met haar een team wil vormen. "Op naar de overwinning." grijnst ze. En ach, ze hadden nog heel de nacht de tijd.

Melody kijkt eventjes de groepjes rond wanneer er gevraagd wordt wie er gaat beginnen. "Ik denk dat.." begint ze. Lily en Elizabeth? Robertus en Faih? Of zij? "Hmm.." ze kijkt nog eventjes rond en sluit dan maar wie er gaat beginnen. "Wij beginnen wel." zegt ze met een klein grijnsje, waarna ze goed gaat zitten en vast een fluimsteen pakt, even naar Martin kijkt en vervolgens gewoon maar begint.
"Ja.. ja.. nee.. no.." yay, fluimstenen x'D "Niet te ver.. nee.. ja!" grijnst Melody dan. "Ha." Ziezo :') Wat een goed begin.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison spert haar ogen open als Jack zich afwend, het begint langzaam tot haar door te dringen. Wat is ze aan het doen? Als Faith het zou zien, zou ze razend worden. Ze knikt als Jack zegt dat het idioot is omdat ze elkaar amper kennen. Hij heeft gewoon gelijk, ze had er eerder aan moeten denken! Als Jack zijn excuses aanbied schud ze haar hoofd. "Het is ook mijn schuld," zegt ze eerlijk, maar ze weet niet of hij het gehoord heeft want hij is alweer weg.

Gelukkig laat Jack haar niet lang alleen en neemt dankbaar het glas water van hem aan en neemt een slokje om iets te doen te hebben. Wat moet ze nou zeggen? Aarzelend kijkt ze hem aan. "Misschien kunnen we beter doen alsof er niks gebeurd is," zegt ze met een flauwe glimlach. "Normaal ben ik nooit zo snel, zo intiem."


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Hihi, Mel is er goed in. Ze glimlacht breed bij het zien van haar eerste goeie zet. "Oeh, way to go!" zegt ze blij. Maar ze beseft al gauw dat Mel en partner Martin tegenstanders zijn en dit voor haar eigenlijk slecht is :') Ach, het is maar een spelletje. Leuk spelletje, though. Niet te geloven dat ze het nooit heeft gespeeld.

"En wat nu?" vraagt ze vervolgens. "Mag Martin ook nog een poging wagen of is het de beurt aan de volgende?" Ze zet zich wat beter in de zetel en focust op het spelletje. Waar is Maddie eigenlijk? Ze zou dit vast ook leuk gevonden hebben. Waarschijnlijk slaapt haar zusje al, want ze kan niet geloven dat ze nog steeds bij Jack zou rondhangen. Oké ze kan het wél geloven, maar hoopt van niet. 

Aandacht bij het spelletje houden. Ohja, eens zien wie er duidelijkheid schept over haar (domme?) vraag. Ze wil ook wel een poging wagen, maar ze betwijfelt of het meteen de eerste keer al zo goed zal zijn.


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jack knikt instemmend als Madison zegt dat ze maar gewoon niks moeten zeggen. "Ja, dat is wel het beste." Hij staat weer op en loopt door zijn kamer. "Ik schaam mezelf zo, hoe kan ik me zo hebben laten gaan."

"Misschien kunnen we beter naar de anderen gaan. Ik heb toch geen zin meer in dat schaken." Voor de zoveelste keer vandaag loopt hij naar beneden en gaat de woonkamer in. Bij het zien van het vrolijke spelletje Fluimstenen word hij weer chagrijnig, gaat naar zijn kamer en valt in slaap.


-----------------------------------


Miseria




http://i289.photobucket.com/albums/ll203/LaCygneMalefique/Banners/Robertus/Robertus.png
SpookjagerRobertus glimlacht flauwtjes naar Faith als die meedeelt dat zij een team zijn. Als hij merkt dat er hierbij 3 teams gevormd zijn, schuift hij in het fluimstenenbakje een klein luikje nog open en vist daar gele fluimstenen nog uit, die hij Elizabeth en Lily toeschuift. Hij kijkt zwijgend en met een heel klein glimlachje toe hoe Melody fanatiek begint.

"Wie nu? Maakt niet echt uit," antwoordt hij. "Ik ga wel eventjes."
Hij pakt een rode fluimsteen en schuift hem voorzichtig het bord op. Het steentje tikt Melody's steen een fiks eind verder en staat op het punt het gat in te vallen, als hij op het randje blijft balanceren.
"Oh..." verzucht hij enigzins teleurgesteld. "Ach tja, bijna."
^^


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: Ik stel voor dat iedereen gaat slapen zodat we snel aan een nieuwe dag kunnen beginnen =D

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Nadat ze klaar zijn met het spel, staat Faith op en onderdrukt een gaap. Het is al laat en ze is moe, dus slapen lijkt heel aanlokkelijk. "Ik denk dat ik maar eens ga slapen. Slaapwel iedereen en tot morgen." Ze glimlacht eventjes en loopt alvast naar haar kamer. Eenmaal in haar kamer, gaat Faith rechtstreeks naar de badkamer. Ze kleedt zich om in haar nachtkleedje en verwijdert nog snel haar make-up. Ze kruipt onder de dekens en denkt nog heel even aan daarnet toen ze hier met Robertus zat voordat ze in een diepe slaap valt.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Spookjager
Ooc: superbanner by SuperEz ^^Robertus is net bezig met een schuingekanteld hoofd en tong een kleeeeiiin stukje uitgestoken een fluimsteen zo accuraat mogelijk te schuiven, als hij afgeleid raakt door Faith, wanneer die verkondigt naar bed te gaan. De fluimsteen schiet scheef, tikt tegen andere fluimstenen aan en resulteert erop dat al zijn - en tot voor kort Faiths - fluimstenen het gat in vallen. Zonder een verdere waarschuwing ontploft er een fluimsteen uit het gat en komt de vieze, snotterige drab in zijn gezicht. Hij veegt het met zijn hand weg.
"Goedenacht," mompelt hij nog naar Faith, maar betwijfelt of ze het gehoord heeft. Hij schraapt zijn keel, en begint de fluimstenen op te ruimen. 
"Hoe dan ook," zegt hij dan. "Ik denk dat ik ook maar ga. Eh... goedenacht..."
Hij staat op en loopt weg.

Omgekleed en wel gaat hij liggen, naar het plafond starend. Verveeld pakt hij het spinnenwieltje van het vensterbankje naast zijn bed, en draait aan het wieltje. 
"Auw!"
Op zijn vinger verschijnt een donkerrood druppeltje, als hij zich prikt. Hij zuigt eraan.
Gehe... nou hoeft hij alleen nog maar in slaap te vallen en de volgende morgen wakker gekust worden door een mooie prinses...
Yeah... dream on Berty... dream on...


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn blijft even radeloos in de gang staan.
Hij laat zijn blik opnieuw door een raam gaan en kijkt naar de maan.
Even aarzelt hij maar klopt dan bij Lily aan.
'Lils...Lils?' Hij bijt op zijn lip en wacht op reactie.
'...Lily?' Hij zucht als hij geen reactie krijgt en opent aarzelend de deur.
Hij steekt zijn hoofd binnen en merkt dat er niemand is.
'Dan niet.' Mompelt hij en sluit de deur.
Dan loopt hij naar zijn eigen kamer om te slapen.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt even opzij naar Elizabeth en grijnst lichtjes als Robertus de prut in zijn gezicht krijgt. "We zijn in elk geval niet verloren." Lacht ze. "Maar ik hou wel die lolly van je te goed hé." Grijnst ze. 

Lils kijkt op als iedereen vertrekt naar zijn of haar kamer. Ze krabbelt dan zelf ook recht. "Ik ga ook mijn bedje zoeken dan. Slaapwel, allemaal." Zegt ze tegen de mensen die nog in de woonkamer zitten. Ze neemt één van de kaarsen van de kast en loopt naar haar kamer toe.
Daar aangekomen merkt ze Finn op aan haar deur en ziet hem dan richting zijn kamer lopen. Even aarzelt ze maar dan... "Finn?" Vraagt ze aarzelend. "Wat kwam je doen?"


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Sure, ook al hebben we goeie concurrentie.'' zegt hij langzaam tegen Mel. Uiteindelijk begint zij met het spel en de steen is niet in het gat terecht gekomen. Oeh, Mel is zo te zien echt een hele goeie partner. ''Goed gedaan, Mel.'' zegt hij grijnzend.

Ladiedada en toen was het spel na een lange tijd afgelopen en kreeg Robertus de drap in zijn gezicht. Langzamerhand ging iedereen slapen en Martin stond ook op. ''Ik ga ook maar is slapen, tot morgen iedereen.'' Even later duwt hij de deur van zijn kamer zachtjes open en ziet dat Robertus al slaapt. In de badkamer trekt hij langzaam zijn pyjama aan en valt even later in zijn bed ook eindelijk in slaap.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt met een flauw glimlachje toe hoe Robertus de drab over zich heen krijgt, net op het moment dat ze besluiten te stoppen en te gaan slapen. "Mooie teamwork." glimlacht ze dan flauwtjes tegen Martin. Zolang zij niet onder het drab kwam te zitten.

"Welterusten iedereen." zegt ze dan maar, terwijl ze zelf al geeuwend op staat en zich vervolgens eventjes uitrekt. Mel blijft nog eventjes staan en blaast dan vast enkele kaarsen uit die nog branden. Een enkeling laat ze aan, voor het geval Elizabeth nog wou blijven zitten, of voor het geval Elizabeth gewoon bang was in het donker. Je weet maar nooit. "Trusten." zegt ze dan nog tegen haar, waarna ook zij naar haar kamer toe loopt.

Eenmaal bij haar kamer opent ze zachtjes de deur, om Madison eventueel niet wakker te maken. Maar wanneer ze de kamer binnen stapt merkt ze dat Madison er nog helemaal niet is. Ze haalt even haar schouders op en doet vervolgens haar nachtkleedje maar aan, haar make-up had ze na het opfrissen die dag niet opnieuw gedaan. 
Vervolgens stapt ze in haar bed en laat nog een enkele kaars aanstaan. Langzaam maar zeker valt ze in slaap, tja.. wat een dag ook. En het plannetje dat werd bedacht om een big-day-after-parteh te geven met als hoofdact een paaldansende Abott leek Es en Kev niet zo slim, om eventuele nachtmerrie's na deze te erge dag uit te stellen voor onze lieve mede-rpg-ers.

ooc; Like, yay xDD Als iemand anders nog een nieuwe banner wil; altijd welkom x'D En like.. Paaldansende Abott o.o Dat bespaar ik jullie maar 


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: zomg, paaldansende Abott oO *duwt onwelkome gedachtes weg* 
OOC2: Machoef&Trijn: maken jullie het gesprekje maar af hoor ^^ je kan eventueel 

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Wie heeft het licht aangelaten? Zuchtend trekt ze het deken over haar hoofd in de hoop het licht buiten te sluiten. Maar ze is nu wakker geworden en het lukt niet meer om in slaap te vallen dus kan ze maar beter meteen opstaan.

Ze gooit het deken van zich af en beseft dan pas dat de lichten weer werken. Oeh! Vandaar dat het opeens zo verlicht was in de kamer, de lichtknop was nog aan. Ze doet het maar weer uit voor het geval Lils nog wil slapen en probeert zo zachtjes mogelijk te doen. Faith opent haar kast en neemt haar toilettas en een jurkje eruit.

Na een warme douche en zich aangekleed te hebben, staat ze voor de spiegel haar haar te kammen. Nog een beetje make-up en ze is klaar. Ze stapt de kamer weer in en neemt haar boek van het nachkastje. Faith sluit de deur achter zich en loopt de gang op. Hopelijk heeft ze Lils niet wakker gemaakt.

Het lijkt erop dat de meeste nog slapen aangezien het zo stil is en de meeste deuren gesloten zijn. Ach, ze doodt de tijd dan maar met wat te lezen. Faith loopt naar beneden de woonkamer binnen en ziet de uitgebrande kaarsjes van gisterenavond. Zonder er echt bij na te denken laat ze het met een simpel spreukje allemaal verdwijnen. Ohh, dat werkt ook alweer! Het beloofd een goeie dag te worden, tenminste dat hoopt ze toch.

Ze zet zich in een gemakkelijke fauteuil en trekt benen haar op. Niet veel later is ze verdiept in haar boek en heeft ze nergens meer aandacht voor. Heerlijk.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth heeft genoten van het fluimstenenspelletje, ook al is ze nu allesbehalve schoon :'). Met een vies gezicht probeert ze de smurrie van zich af te krijgen, maar dat lukt nog niet echt...

"Oh ja, klopt," glimlacht ze naar Lily. "Je krijgt hem morgen van me, oké?" 

Dan staat ze op, ze is de enige nog in de woonkamer. Eng, eng, eng. Gelukkig had Melody een paar kaarsen aangelaten... Voorzichtig blaast ze ze een voor een uit, terwijl ze naar boven loopt. Dan sluit ze voorzichtig de deur achter zich, Amy slaapt al... als een prinsesje Dat was me het dagje toch wel, kan ze nog net denken, voordat ze wegvalt in een diepe slaap...


-----------------------------------


Miseria




Ooc: zomfg, paaldansende Abott? Kev, en je geeft ons de schuld dat je enge dromen hebt? xDDD
http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeDe volgende morgen wordt Robertus moeilijk wakker. Wat een rotnacht. Hij heeft de hele tijd ergens op gelegen. Een erwt? Hij wrijft vermoeid in zijn ogen en staat op, terwijl hij de dekens wegtrekt en het matras onderzoekt. Nopes, geen erwt. Wel een spinnenwiel. Hij pakt het ding - dat bezweken is onder zijn gewicht - met een zacht lachje op en zet het op de vensterbank, waar het zielig en vervormd naast een soort Egyptische orgaanverwijderaar stond. Dan begint hij zich op te frissen en aan te kleden.

Hij loopt zachtjes de woonkamer in, en schrikt bijna als hij iemand al ziet zitten. Nog helemaal gewend aan het feit dat hij niet meer alleen is issie niet, hoewel nu toch echt de tweede nacht er al op zat. 

Oeh, het is Faith. =D
"Goeiemorgen," zegt hij zachtjes, en hij laat zich in een fauteuil tegenover haar zakken, terwijl hij voor zich uit (naar Faith?) staart.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetSupervrolijk wordt Amy wakker. Oh, de lichten doen het weer, en ze ziet het zonlicht zwakjes door het raam vallen. Yay, nieuwe dag =D Ze rekt zich uit en springt bijna op. Ze was zich vlug, en gaat met haar handjes in haar heupjes voor de kast staan. Oh jee, wat aan te trekken? Ze laat haar vingertje langs al haar jurkjes glijden, en laat hem liggen op een geweldig leuk geel jurkje. Ze haalt hem eruit en trekt hem aan.

Het is een knalgeel strapless jurkje met een wijde rok op kniehoogte, en een witte petticoat die eronder uit steekt. Ze aait het fijne stofje even, en bekommert zich om haar haar. Oh jee. Staartjes? Maar ze heeft helemaal geen bijpassende linten... Dan maar los. Ze schuift er een bijpassende gele haarband in, maakt zich op en huppelt op haar gele ballerinaatjes naar beneden.

In de woonkamer zaten al twee mensen.
"Goeiemorgen," roept ze vrolijk en met een mierzoet stemmetje.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus schrikt op als hij een stem hoort, maar dondert van de stoel als hij denkt dat hij aangevallen door een reuzachtige bij. Hij klautert verschrikt omhoog. Oh, goeie god, het is Amy. =.= Amy - die geen idee heeft dat Robertus net van haar schrok - glimlacht vermakelijk naar hem.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn staakt zijn voetstappen en kijkt met enige tegenzin om.
'Gewoon...Slaapwel wensen?' Mompelt hij.
Ok, Finn, een betere zin kan je toch ook wel forceren.
Hij onderdrukt een zucht en kijkt Lils aan.
'Ik...Euh...- Laat maar.' Hij glimlacht zwak en loopt dan verder, om daarna zijn kamer binnen te stappen en zijn deur dicht te doen.
Laf, Finn...Echt waar.

'Hmmm, raar.'
Nieuwsgierig loopt hij dan de woonkamer in en het eerste dat hij merkt is een oogverblindend geel. Een kanarie vogel? O.o


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

"Oh, goeiemorgen Robertus," zegt ze met een kleine glimlach, terwijl ze haar boek dichtklapt en op het tateltje voor haar legt. "Goed geslapen?" Niet veel later komt Amy ook de woonkamer binnen en ze schrikt van Robertus die pardoes op de grond valt. Eerst kijkt ze vreemd op, waarna ze moeite moet doen om niet in lachen uit te barsten. "Alles goed?" lacht ze als hij terug gaat zitten. Whaha soms kan hij zo raar doen dat het schattig wordt =)

"Goeiemorgen," zegt ze dan maar tegen Amy, waar ze waarschijnlijk nog maar twee woorden tegen heeft gezegd sinds haar aanwezigheid. "Hoe was je eerste nacht hier? Heb je wat kunnen slapen.." ^^

Dan valt Finn haar op die binnenkomt en ze glimlacht naar hem. "Hoi." Iedereen schijnt langzaamaan wakker te worden, misschien maar eens beginnen aan het ontbijt? Hmm.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth gaapt en wrijft in haar ogen. Het was alweer ochtend, maar wat had ze heerlijk geslapen vannacht! Ze gaat overeind zitten en kijkt om zich heen. Verrek? Madame Amy is al uit haar bed? '
Ach, ze heeft vast heel veel tijd nodig om zich op te maken en zo, denkt ze dan glimlachend. 

Ze gaat voor de kast staan en pakt willekeurig wat kleren, waarna ze snel even onder de douche springt - toch  maar even grondig die troep eraf wassen. 

Daarna huppelt ze bijna naar beneden van de trap af, naar de woonkamer.
"Goedemorgen allemaal," glimlacht ze opgewekt. Dan valt haar blik op Amy. Mijn god, ze leek net een mislukte banaan zo : O 

Dan laat ze zich in een bank zakken, terwijl ze een lolly uit haar zak haalt en hem in haar mond steekt. Ach, het is nooit te vroeg voor een lolly, hè?


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltje
"Alles goed?"
Robertus kijkt eventjes gedesoriënteerd rond.
"Eh, ja... ik geloof het wel..." antwoordt hij met een nerveus lachje, en hij kijkt naar de gele explosie in de deuropening. Ze was écht net een gemuteerde bij. Hij vlecht zijn vingers weer ineen, en laat zijn hoofd erop steunen, terwijl hij weer in één van zijn trances raakt. 

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy glimlacht breed naar Faith.
"Ja hoor," antwoordt ze met een ^^-gezichtje. Dan merkt ze dat er nog iemand binnenkomt, en ze draait zich met een ruk om.

"Finn!" =D Ze vliegt hem om de hals en kijkt hem met een big smile aan.
"Lekker geslapen?" vraagt ze zoetjes.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn!
Voor hij het goed beseft heeft hij de kanarievogel rond zijn nek hangen.
Hij kijkt lichtjes naar beneden, aangezien Amy kleiner is, en glimlacht zwak omdat hij toch nog niet helemaal wakker is.
Lekker geslapen?
Hij probeert geen ontzet gezicht te trekken als ze hem met een big smile aankijkt. 
Hoe kan een persoon 's morgens zo al vrolijk zijn na een prutdag als gis- wacht, Amy heeft enkel maar voordelen van gister.
Goed zo, Finn...Je hersendelen beginnen te werken.
Dan knikt hij en werkt zich subtiel uit haar greep.
'Euhm, ontbijtje?" Vraagt hij met een ^^" gezicht.
Finn is hungry.


-----------------------------------


CharlieWemel




OOC: ... paaldansende Abott? *Valt dood neer*

http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Met een geeuw wordt Jack wakker. "Heerlijk slapen hier." Moppert hij, terwijl hij de slaap uit zijn ogen wrijft. Hij stapt zijn bed uit en gaat douchen

"Groeiemorgel." Zegt hij met zijn mond dicht en niet precies wetend wat hij moest zeggen. "Eh- heeft er iemand een idee waar ik brood enzo kan vinden?" Met een vragend gezicht kijkt hij de groep rond. "Ik heb de keuken niet echt gezien toen ik hier aankwam namelijk."


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith kijkt toe hoe de ene na de andere de woonkamer binnenkomt, en het steeds drukker wordt. Ze kijkt op naar Jack die nog in zijn badjas staat. "Ik zal je even tonen waar de keuken is. Misschien wel een goed idee om het ontbijt klaar te zetten, ik zal er alvast aan beginnen. Hulp is altijd welkom," glimlacht ze. 

Ze stapt de gang op en een paar deuren verder de keuken binnen. Faith neemt aan dat Jack wel zal volgen, zo niet dan.. tsja, dan moet hij maar wachten. Ze opent de goedgevulde koelkast en haalt er vanalles uit, waarna ze het brood zoekt - wow vers brood zelfs. Ze vermoedt Abott ervan, ahh hij kan toch nog iets goed doen. Faith laat het eten 'verschijnselen' in de eetzaal en loopt dan terug naar de woonkamer waar ze in de deuropening blijft staan.

"Wie honger heeft. Het eten staat klaar." Met dat gezegd te hebben, gaat ze naar de eetzaal en neemt plaats aan de tafel. 


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt Finn zwijgend na en zucht. Even blijft ze nog zwijgend in de gang staan, maar dan loopt ze haar kamer in. Een paar minuten later ligt Lily in een diepe slaap. 

'Straks raak ik nog blind van al dat geel... Maar tis beter dan roze! Alhoewel, niets is beter bij Amy...' 

Haar gedachten worden onderbroken door Faith die meldt dan het ontbijt klaar is. Ah, goed... Lils slentert naar de eetkamer en ploft neer op een stoel. "Goeiemorgen..." Mompelt ze half naar Faith. Dan trekt ze de mand met brood dichter en neemt er een snede uit. In stilte begint ze die te smeren. Ja, Lils is niet zo spraakzaam, deze ochtend. Ze moet nog een beetje wakker worden.


-----------------------------------


Kevin.




Ooc: *huppelt onschuldig rond*

http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Langzaam krijgt Martin zijn ogen eindelijk weer open en dat betekent dat hij weer fijn wakker is en dat het ochtend is. Uiteindelijk gaat hij langzaam douchen in de badkamer en even later trekt hij zijn schone kleren aan. Dat voelt goed. En dan maar langzaam aan naar beneden, hij heeft honger.

''Goeiemorgen'' zegt hij richting Faith. ''Lekker geslapen?'' vervolgt hij dan.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt even opzij naar Amy en wil net de woonkamer uitlopen als Lily binnenkomt.
Hij bijt op zijn lip en doet snel alsof er iets interessants aan het plafond hangt.
En god, wat was dat flash geel irritant voor zijn ogen. O.o
Hij onderdrukt een zucht als ze naar de eetkamer verhuizen, nadat Faith heeft laten melden dat alles klaar staat.
Finn slentert de woonkamer uit en ploft algauw neer op een vrije stoel, hij kan moeilijk op iemand zijn schoot gaan zitten. ^^"

Hij trekt de mand met broodjes dichter en haalt er eentje uit.
Stiekem hoopt hij dat Amy niet naast hem komt zitten, want nu doet ze wel héél plakkerig en zo is Finn nu ook weer niet. :')
Even kijkt hij zwak op naar Lily en volgt haar handelingen zwijgend.
'...Het is een wonder dat er vannacht niets gebeurd is, en dat we allemaal mooi konden doorslapen.' Zegt hij dan om maar de stilte in de eetkamer te verbreken. Finn houdt niet zo van stilte tenzij hij zelf moet kalmeren. :')

Ooc: Et maintenant, je etudies mon Français, waar ik in suck. xD


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeHeuy. Robertus heeft niet eens fatsoenlijk tijd gehad om goed en wel weg te zakken in zijn gedachtegang, als Faith (=D) al roept dat het ontbijt klaar staat. Hij staat op, en loopt naar de eetkamer. Hij glimlacht eventjes naar Faith. Hmm, zal hij naast haar gaan zitten? Eigenlijks is 'ie veels te verlegen daarvoor. Maar dan gaat hij toch naast haar zitten, wacht geduldig tot Lily begint met smeren en pakt dan zelf de broodmand, terwijl hij zwijgend een broodje klaarmaakt.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy glimlacht naar Finnetje (<3) als hij knikt en zich losmaakt (Ö). Als hij naar de eetkamer loopt, valt haar zijn boxer pas op. Ze giechelt, en huppelt achter hem aan. In de eetkamer gaat ze naast hem zitten, want tja, ze moet wel dichtbij hem blijven, hoor. Haar blik valt op Lily, en haar mondhoek trekt een klein beetje om in iets in de buurt van een gemeen glimlachje. Ze werpt Finn haar sprankelendste glimlachje toe, en trekt de broodmand naar zich toe. Ze merkt op hoe Robertus haar aankijkt met een blik van zomg-laat-die-jongen-met-rust, en ze gunt hem een bijdehante blik. 


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Als Madison wakker word ziet ze dat Melody vredig ligt te slapen. Met een glimlach kijkt ze naar haar roommate en schudt haar langzaam door elkaar. Ze moet nog steeds haar excuses aanbieden, zo erg vind ze Mel helemaal niet. "Mel?" vraagt ze aarzelend. Ze wacht echter niet op antwoord. "Sorry dat ik je gister egoïstisch noemde, ik meende het niet," zegt ze schuldig. Ze gaat naar de badkamer toe en frist zich daar op. Als ze klaar is loopt ze meteen door naar de eetkamer nadat ze tegen Mel gezegd heeft, dat de badkamer vrij is. 

In de eetkamer aangekomen gaat ze aan de andere kant van Finn zitten en kijkt ze vragend naar Lily toe, die nogal kwaad naar de kant van Amy toe kijkt. Waarom is ze eigenlijk kwaad? Ze mompelt een vaag goedemorgen en neemt dan een slokje thee als ze die ingeschonken heeft. "Wil iemand anders ook thee?" vraagt ze als ze de theekan omhoog houdt.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: Ik wil niet leren *staakt*

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

"'Morgen, Lils." Ze neemt ook wat brood uit de mand en smeert er wat chocoladepasta op. Ze heeft net een stuk brood in haar mond gestoken als Martin binnenkomt en wat tegen haar zegt. Snel slikt ze het door en glimlacht naar hem. "Jahoor. Jij ook?" En dan zegt Finn net hetzelfde wat zij denkt, ze knikt lichtjes en besluit er verder niet op in te gaan. Straks krijgen ze nog spijt van die uitspraak als alles weer lijkt mis te gaan. Hier weet je nooit, dat is haar in die twee dagen wel opgevallen

Een beetje in gedachten verzonken eet ze haar brood op en neemt de theekan over van Madison. Ze schenkt zichzelf thee in en nipt er een beetje van. Faith volgt Robertus met haar ogen als hij naast haar gaat zitten en als hij glimlacht, lacht ze een beetje verlegen terug. Hehe, wat lief dat hij naast haar komt zitten. Doordat ze naar hem kijkt en tegelijkertijd haar kopje thee terug op tafel wil zetten, heeft ze niet door dat ze haar kopje net iets te ver verwijdert van de tafel legt, waardoor het op zijn broek valt en de thee eruit plenst. Geschrokken slaat ze een hand voor haar mond. "Oh, sorry!!" zegt ze geschrokken.  Faith staat snel op en neemt neemt wat keukenrol waarmee ze probeert zijn broek droog te maken. Maar ze beseft dat het er vast raar moet uitzien. "Euh.." Faith stopt er maar snel mee en overhandigt hem de keukenrol. Ze bloost hevig en schaamt zich dood, terwijl ze toch hoopt dat de schade nog meevalt. 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn onderdrukt fel de neiging om te gaan gillen als Amy liefdevol naast hem gaat zitten.
Meid, ik vind je best leuk, but don't push it! >.<
Finn prikt licht agressief zijn mespunt in het broodje en snijdt hem open.
Hij reageert nauwelijks als Amy hem een...sprankelende? glimlach toewerpt.
'Mag ik even de choco?' Hij kijkt de groep even vragend aan.
Dan kijkt hij opzij naar Madison, als ze naast hem gaat zitten en glimlacht als teken van een goedemorgen.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus schrikt op als hij ineens iets héél warms over zijn schoot voelt lopen. 
"G-geeft niets," mompelt hij, als Faith zich verontschuldigt. "Eh..."
Stiekem vindt hij het niet heel erg als Faith het droog probeert te maken. "Kan gebeuren," mompelt hij na een lange stilte nog.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy - zich van geen kwaad bewust - kijkt toch lichtelijk vreemd op als Finn toch vrij fel zijn broodje met zijn mes aanvalt.
"Is er iets?" vraagt ze bezorgd, maar desondanks toch met schattige oogjes. Ze pakt een broodje, begint te smeren en snijdt hem keurig in stukjes, waarna ze hem zoetjes naar binnen werkt.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn krimpt haast ineen als ze tegen hem begint.
Ok, daar kan hij nog tegen, maar die blik...DIE BLIK. >.<
Hij kijkt opzij naar haar en haalt diep adem.
'...Kan je ook een beetje normaal doen? Ik bedoel...Minder plakkerig?' Fluistert hij sissend tegen haar, in de hoop om het tussen hen te houden.
Finn hoopt nu dat ze hem niet met een rare blik zal bekijken of erger met van die verschrikkelijke puppy-oogjes, of nog erger: Dat ze gaat huilen. O.o
God nee, niet huilen...Dan word ik gek. -.-"
Finn kijkt haar even afwachtend aan en zucht om daarna een hap van zijn broodje te nemen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody murmelt wat wanneer ze zachtjes heen en weer wordt geschudt. De woorden dringen niet echt tot haar door op dat moment. Na een poosje wordt ze pas echt wakker en rekt ze zich even uit. Zei Maddie nou net dat de badkamer vrij was? Vast wel, ze was anders nergens anders te bekennen. "En daarvoor meende ze iets niet.. ofzo." Ah well, het zal wel weer goed zijn.

Langzamaan staat ze op en frist ze zichzelf eerst eventjes op, waarna ze met twee vingers wat kleren uit de kast haalt. Miles had er immers in gezeten. Misschien dat ze het eerst eens zo snel mogelijk moesten ontsmetten voor.. kwade geesten, achtergebleven zielen of whatever. "Interessante zaak voor Bertus." mompelt ze dan terwijl ze haar ogen even ten hemel slaat en onwillekeurig even moet grijnzen. Robertus in een schort met een doodskop erop en wat bloedspetters, die vervolgens met wat dingetjes de kast ontsmet. Right.

Melody kleed zich om en doet vervolgens even snel wat make-up op. Dit keer waterproof mascara, pfuh. Vervolgens loopt ze naar beneden toe en merkt dat iedereen ongeveer al wakker is wanneer ze de keuken in loopt. "Good morning all." zegt ze dan, waarna ze ook aan tafel gaat zitten - waar er maar een plekje vrij is.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt Finn een beetje ontzet aan, als hij vraagt of ze wat minder plakkerig wil doen.
"I-ik," hakkelt ze stomverbaasd. Ze kan het niet eens opbrengen om puppy-eyes tevoorschijn te halen. Minder plakkerig? Zij? Maar-

"Ok..." prevelt ze dan zachtjes, nog steeds stomverbaasd. Ze staart piekerend naar haar lege bordje. Hallo, híj was de gene die haar zoende, niet andersom!

"Hoi," mompelt ze zachtjes als Melody binnenkomt. Arme Amy is van haar stuk gebracht D:


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt op als ze Finn hoort vragen achter de choco. Ze mompelt wat als die voor haar neus staat. Zonder een woord schuift ze de choco door tot bij Finn. "Hier..." Reageert ze kort. Ze kijkt even naar Amy en Finn die wat tegen elkaar fluisteren en Lils probeert onopvallend mee te luisteren. Plakkerig Ze grijnst lichtjes gemeen als het woord opvangt maar verder verstaat ze niets. Ze merkt enkel dat Finn lichtjes ambetant word. 

Robins, eet braaf verder... Zegt het stemmetje in haar hoofd. Ze neemt de theekan die verloren op tafel staat en schenkt wat thee in. Ze kijkt op als Melody binnenkomt. "Goeiemorgen." Reageert ze als Mel hen groet. 

Ze neemt een tweede broodje en begint opnieuw te smeren. Ondertussen laat ze het lepeltje in haar tas thee roeren.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith kijkt zwijgend toe en is al heel wat opgelucht als Robertus door middel van een spreuk zijn broek al snel kan drogen. Ze knikt lichtjes als hij zegt dat het kan gebeuren. Ja, maar het is wel stom en onhandig ^^" Nu heeft ze geen thee meer, maar geen haar op haar hoofd dat eraan denkt om na dat 'incidentje' nog thee in te schenken. Dus neemt ze in plaats daarvan maar een potje yoghurt. Ze opent het en lepelt er wat in zonder het echt te eten. Faith luistert en kijkt afwezig naar de korte gesprekken en wat iedereen aan het doen is. Als Mel binnenkomt schenkt ze haar een flauwe glimlach en gaat verder lepelen in haar yoghurt dat inmiddels al waterig wordt. 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn glimlacht even zwak en schenkt zichzelf koffie in, om daarna een slok te nemen.
Ah, dat doet deugd...
Hij zet zijn kopje weer neer en eet de rest van zijn broodje op.
Finn laat zijn blik even de groep rond gaan en laat zijn ogen een paar seconden op Lily vallen.
Waarom voel ik me plots zo schuldig?
Finn bijt op zijn lip terwijl hij dat denkt.
Nou...Omdat je een mannelijke hoer bent, blond geval van mijn ***!
Finn slaat zijn ogen op, daar hebben we dat vervelende engeltje weer.
Kon dat duiveltje nu niet even afkomen?

Finn grijnst onwillekeurig als hij denkt hoe zijn eigen gedachten tegen elkaar gaan vitten.
Hij laat zijn grijns vlug verdwijnen als hij beseft dat nu wel een onnozel zicht moet zijn.
'Ik ga me aankleden...' Mompelt hij meer tegen zichzelf dan de andere en schraapt zijn stoel achteruit.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus kijkt eventjes op als Melody binnenkomt, maar blijft verder stil. Hij kijkt zijdelings eventjes naar Faith, die een bakje yoghurt doodroert. Ladiela, en toen was het weer stil. Heel stuk minder pijnlijk, gelukkig, dan wanneer ze alleen waren, maar nog steeds behoorlijk snijdend. En hij kan niets verzinnen. Pfuh. Hij kan dan maar beter zijn mond houden, voordat hij iets stoms zegt. Hij kijkt zwijgend de tafel rond en wil net iets (ladiela, ik kan niets bedenken) aan de andere kant van de tafel pakken. Hij buigt voorover, en moet zich daarvoor helemaal over Faith heen buigen. Hij klautert vlug, een beetje rood, weer op, en beseft dan dat hij zijn staf gewoon nog in zijn andere hand heeft. Fijn, die had hij kunnen sommeren '=.=

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt vlug eventjes naar opzij, als ze een tijdje gepiekerd heeft, en ziet dan Finn grijnzen. Hola, waarom grijnst hij zo? De grijns verdwijnt even vlug als ze die laatste zin dacht. Ze blijft stil als hij verkondigt zich aan te kleden, maar kijkt hem wel na als hij opstaat en wegloopt. 

Maarmaarmaar ze was toch niet zo plakkerig? Right? Right??


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt op van haar broodje als ze Finns stoel hoort schrapen. Ah, hij ging zich aankleden... Zwijgend kijkt ze Finn even na. Lils zucht en steekt het laatste stukje brood in haar mond. Ze dinkt wat van haar thee. 

Ze zet har tas terug neer op tafel en kijkt even naar de deur waar Finn net door verdwenen is. Amy zat nog steeds op haar stoel, misschien was dit haar kans om Finn even alleen te hebben. 

"Ben zo terug." Mompelt ze in het algemeen en krabbelt recht. Ze loopt snel de gang op en naar Finns kamer. Ze klopt op de deur en steekt aarzelend haar hoofd binnen. "Finn? Kan ik je even spreken?" Vraagt ze aarzelend. Ze moest zich nog min of meer verontschuldigen voor haar onredelijke gedrag van gisteren.

Ooc: Lame, maar moest van Trijn? :')


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison neemt net de laatste hap van haar broodje als Finn wegloopt en Amy beduusd achter laat. Ze draait zich naar Amy om en glimlacht. Ze voelt een gespannen sfeer rondhangen en het ziet er niet naar uit dat iemand Amy van plan is te helpen. Ze neemt een laatste slok van haar thee en besluit dan tegen haar te praten. "Zullen we zo het huis verkennen?" vraagt ze vriendelijk aan Amy. Ze weet nu toch al dat niemand zal aanbieden mee te gaan, maar ze wilt Amy een eerlijke kans geven, alleen op uiterlijk kan je iemand niet beoordelen vind ze.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith stopt uiteindelijk met roeren en kijkt in haar potje yoghurt dat inmiddels drinkbaar is geworden. Zuchtend legt ze het weg, het is toch niet meer eetbaar. Eigenlijk heeft ze nu wel genoeg en ze wil net wat water pakken als Robertus plots zonder enige waarschuwing over haar heen buigt. Ze merkt hoe haar hartje meteen sneller gaat kloppen en als hij terug wil zitten kijkt ze eventjes op in zijn ogen waarna ze snel weer voor zich uitkijkt. Ze voelt zich nog steeds een beetje stom van daarnet toen ze de thee over hem heeft laten vallen. Vervolgens kijkt ze eventjes opzij naar Robertus maar hij heeft het druk met eten dus besluit ze maar te zwijgen. Als Finn weggaat, kijkt ze hem even na en besluit ook maar weg te gaan. Ze begint zich een beetje te vervelen en ze besefte net dat ze nog geen woord heeft geschreven, terwijl dit nu al de tweede dag is. Misschien moet ze maar eens beginnen aan een kladversie van haar boek. Faith schuift haar stoel naar achter, glimlacht eventjes naar Robertus en verlaat zwijgend de eetzaal.

Boven aangekomen laat ze zich op haar bed vallen en gaat op haar rug liggen terwijl ze naar het plafond staart. Na een tijdje zo te hebben gelegen, staat ze op en haalt veer en perkament uit haar tas. Ze gaat in kleermakerszit op haar bed zitten en denkt na. Faith somt alle gebeurtenissen op waar ze wel een tijdje mee bezig is. Uiteindelijk schrijft ze de namen van alle aanwezigen én overlevenden in het huis op. Met een klein glimlachje blijft ze even staren naar Robertus' naam. Ze schudt haar hoofd en schrijft geconcentreerd verder. 


OOC: hehe, hoe nutteloos ^^ maar ik kan blijkbaar niet meer op HPF komen zonder een berichtje te plaatsen hier :')


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jack ziet dat Maddie ook de kamer binnen komt en naast Finn gaat zitten. Hij glimlacht even naar haar, hopend dat niemand anders het zag. 

"Eh- als jullie het huis gaan verkennen zou ik misschien mee mogen, ik heb nog maar een heel klein deel van het huis gezien."  Hij probeerde weer een beetje arrogant naar de anderen te kijken, wat niet echt lukte met Madison erbij.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn doet net zijn broek dicht, en trekt zijn riem aan als er iemand op de deur klopt.
Please, niet Amy, even geen zin in!
Hij kijkt om en haalt haast opgelucht adem als hij merkt dat het Lily is.
"Finn? Kan ik je even spreken?" 
Finn kijkt haar zwijgend aan en gebaart dan dat ze mag binnenkomen.
Hij ziet hoe ze de deur achter zich sluit, en er gaat tegen leunen.

Finn laat zich op het bed ploffen en zucht even.
'Sorry-' Hij kijkt aarzelend op. 'Ik...-Gewoon- Sorry.' 


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Ow ja hoor, ik heb ook lekker geslapen.'' zegt hij langzaam weer richting Faith. ''Vooral door het feit dat ik geen vreemde dromen heb gehad.'' Langzaam trekt hij de mand met brood en broodjes naar zich toe en neemt er een boterham uit. Ladiedada, wat zou hij is nemen. Er is zoveel keuze. Aach, laten we het maar op kaas houden. 

Uiteindelijk eet hij zijn boterham op en richt zich dan tot de anderen die nog in de eetzaal. ''Wat denken dat jullie dat we vandaag mee zullen gaan maken?'' ''Aangezien we elke dag weer wat anders beleven.''


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily glimlacht als Finn gebaart dat ze binnen mag komen. Das al een goed teken hé. Lils sluit de deur achter haar en kijkt naar Finn die op zijn bed ploft. Ze luistert naar zijn verontschuldigingen en bijt op haar lip. 
Stilletjes laat ze zich op zijn bed zakken, naast hem. "Jij hoeft je niet te verontschuldigen." Zegt ze. "Ik was degene die onredelijk deed. Als jij Amy graag hebt..." Even staakt ze haar woorden maar praat dan verder. "Dan moet je- of beter dan heb je dat recht. En dan hoor ik daar niets over te zeggen." 

Ze zwijgt en kijkt opzij naar Finn. "Kzal niet ontkennen dat het niet steekt... Want dat doet het wel. Maar als dat is wat jij wil of als je haar graag ziet. Dan maakt het voor mij niet uit. Je blijft men maatje." Zwak glimlacht ze en geeft Finn een duwtje.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn grijnst lichtjes en kijkt dan ontzet gespeeld als hij een duwtje krijgt.
'...En ze valt wel best mee hoor.' Mompelt hij weinig overtuigend en verwacht haast een zelfvoldane blik van Lily.
Hij zucht en krabt in zijn haar.
'Nee, ze valt wel mee...Maar, god, plakken dat ze doet. Ik ben dan nog niet eens haar vriendje!' Dat laatste zegt hij met een ontzette ondertoon.
' Straks gaat ze me nog optutten als haar pop ofzo.'
Hij trekt een raar gezicht bij de gedachte als hijzelf in een Ken-popformaat, die waggelend rondloopt.
Een Ken met jurkjes aan. O.o
Finn schudt zijn hoofd alsof hij hysterisch de gedachte in een kist wil proppen en het diep in de oceaan smijten.
'....Ik liet me gewoon meeslepen, denk ik.' Besluit hij dan.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody neemt een broodje en wat thee en kijkt onder het eten even de personen na die de kamer hebben verlaten. Ze eet even de helft van haar broodje op en kijkt vervolgens de tafel rond.

"Dus.. Robertus.. Heb je ook een of andere favoriete geest die je ooit hebt ontmoet?" vraagt ze dan maar, zo normaal mogelijk.

Vervolgens kijkt ze op naar Martin. "Tja.. Er zijn nog geen ske,- oh, jawel." Geen skelleten uit kasten, wel een Miles. "Hmm.. Wat dacht je van zombie's?" suggereert ze dan maar.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus merkt dat hij Faiths oog vangt, en hij schraapt zijn keel eventjes, terwijl hij zich maar op zijn eten concentreert. Ladiela. Maar dan gaat ze weg zonder een woord te zeggen D: Oh oh oh, ze glimlacht wel nog lief naar hem. Hij glimlacht nog eventjes flauwtjes terug, en gaat weer verder met eten.

Hij kijkt op als Melody hem iets vraagt. Dat meent ze toch niet serieus, uh? Zit ze hem nou in de zeik te nemen, of heeft ze gewoon heel erg veel moeite om normaal te doen? Bertje weet niet helemaal wat hij ervan moet denken.
"Eh... nee..." besluit hij dan maar na een tijdje peinzen, overwegend of hij het nou wel of niet sarcastisch op zou moeten vatten. 
Natuurlijk wel, denkt hij dan bij zichzelf. Geesten zijn ook maar mensen, en hebben net zo goed verschillende karakters.
Desondanks blijft hij zwijgen. 

"Laten we hopen dat we een dag rust hebben," zegt Robertus dan, niet bepaald zin hebbende om lijkje te ruimen of iets dergelijks. Over lijken gesproken - waar waren Chris en Clive eigenlijk?

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy tovert vlug een glimlach tevoorschijn als Madison tegen haar begint te praten.
"Ja," antwoordt ze dan. "Ja, is goed. Ik heb nog niet zo veel van het huis gezien."
Ze glimlacht vertwijfeld naar Jack, als die ook mee wilt.
"Ik- eh... ik heb er niet zo'n probleem mee," zegt ze dan geforceerd. Ze besluit dat ze zich maar beter eventjes sociaal op kan stellen. Ze is echt wel lief. Ze is niet alleen een huppelende barbie-appeltaart. Echt niet.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody knikt eventjes. "Al staat Abott wel bovenop m'n lijstje met personen die weg mogen." zegt ze met een zuchtje.

Vervolgens kijkt Melody weer naar Robertus. Ze schraapt even haar keel wanneer ze zijn korte antwoord hoort. "Hm, okay." mompelt ze dan maar terwijl ze even haar wenkbrauwen optrekt. "En je hebt ook geen zin om een aantal speciale aparte gevallen te vertellen in verband met je werk?" vraagt ze dan maar, terwijl ze nog een slok van haar thee neemt en de rest van haar broodje opeet. "Tenzij je natuurlijk niks wil vertellen, aan mij bijvoorbeeld." gaat ze verder terwijl ze hem nog steeds met opgetrokken wenkbrauwen aankijkt. "Ik dacht.. laten we Bertje eens laten praten. Op een normale manier." zegt ze dan flauwtjes. "En ik ben best wel in voor een discussie over bijvoorbeeld.. Casper." zegt ze met een flauw grijnsje. "Dus.. Het woord is aan jou. Als je natuurlijk meer kan en wil vertellen dan alleen maar beestachtige - miaauw - dingen tegen mij te zeggen." En bovendien praatte hij sowieso niet veel, dusja.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily reageert niet als ze Finns commentaar hoort dat Amy's nog meevalt. Eventjes volwassen doen :'). Ze kijkt opzij als hij dan verder praat. "Tja... Suikerspin plakt hé..." Reageert ze droog, sorry dat kon ze dan toch niet laten. Maar dat Finn zegt dat Amy niet zijn vriendin is, doet haar terug een beetje hoop krijgen. 
"En als ze je optut... Mag ik je dan uitlachen?" Grijnst ze lichtjes. Ze ligt net niet strijk als ze de gedachte van Finn als pop voor haar ogen krijgt. 'Zalig...'

Ze kijkt op als ze Finn hoort dat hij zich heeft laten meeslepen. "Mja... Thad mij ook kunnen overkomen..." Mompelt ze. "Je moet je niet verantwoorden... We zijn geen koppel." Ze kijkt opzij naar Finn. 

Ze zwijgt even en staart voor zich uit. "... Finn? ... Als Amy niet je vriendin is... Zou je haar dat dan niet zeggen? Want ik denk dat Amy denkt dat..." Aarzelend staakt ze haar woorden.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Humm, zombie's. Hij moest eventjes nadenken bij deze woorden, het zou best wel is kunnen, immers in dit huis is niets wat het lijkt. Misschien was Abott wel een zombie? ''Het zou kunnen'' zegt hij dan langzaam tegen Mel. Na nog een boterham met kaas te hebben gegeten luistert hij aandachtig naar Mel en Bertje.

''Het zou ook kunnen dat Fillemonde zijn favoriete spook is?.'' ''Ik zag haar naam kennelijk in één van de boeken staan in de bibliotheek.'' Langzaam kijkt hij richting Robertus, hij zal het vast wel weten. ''Wie is zij precies?'' Met een flauwe grijns wacht hij op antwoord.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus kijkt Melody enigzins zuur aan. Aha, dat was dus wel sarcastisch. Hij kijkt haar inschattend aan, opent een paar maal zijn mond om iets te zeggen, maar sluit hem dan weer, nadenkend. 

"Elke seconde die er voorbij tikt, sterft er een mens," zegt hij dan, na een hele lange poos stilzwijgen. "Ruim de helft hiervan is bang voor de dood, en kiest daarom ervoor rond te blijven zwerven als geest, tot in de eeuwigheid. Drie kwart blijft rondspoken op de plek waar ze geboren, opgegroeid, gestorven zijn, of waar ze goede herinneringen aan hebben. Zo ongeveer 5% zwerft rond, of blijft haken op een openbare plek, als bijvoorbeeld Zweinstein. De overige 20% is aan de aarde of een specifieke plek of object gebonden door een vloek. Deze vloek kan daadwerkelijk uitgesproken zijn, maar het kan ook ontstaan zijn door een grote macht, als liefde of haat. 1% van de vervloekte gevallen heeft zichzelf vervloekt."
Hij zwijgt eventjes, legt de topjes van zijn vingertoppen bijeen en kijkt Melody van over zijn topjes aan.
"Zo was er eens een vrouw," vervolgt hij. "die zielsveel van haar 3-jarige zoontje hield, maar op sterven lag. Ze vervloekte zichzelf, namelijk dat zij geen rust zou vinden tot haar zoontje op eigen benen zou kunnen staan. Ofwel, ze wou haar zoon zelfs na de dood nog opvoeden. Op het sterfbed, echter, werd zij op een nogal brute wijze vermoord; in mootjes gehakt en in een vriezer bewaard, om vervolgens opgegeten te worden door haar kannibalenechtgenoot. Haar ziel, getraumatiseerd door dit erg plotselinge einde, werd moordlustig, en ze vermoordde haar eigen zoontje. En de kat van de buren. En de kat van mijn buren."
Hij lacht zachtjes bij die herinnering. Rotbeest.
"Het kostte me een maand om de tegenvervloeking te vinden," gaat hij verder. "Maar ze is heen."
Hij staat op, klaar om terug naar zijn kamer te gaan. In de deuropening blijft hij even staan, en kijkt naar Martin.
"Fillemonde?"
Hij fronst, terwijl hij zich het relatief jonge Franse meisje weer voor de geest haalt. Veel zin om daar óók nog over uit de doeken te doen, heeft hij eigenlijk ook niet.
"Haar handspiegeltje ligt in Faiths kamer," zegt hij, na een lange poos stilzwijgen. "Maar verder weet ik niets van haar."
Hij loopt weg.

Voor de deur van Faith blijft hij een lange poos staan, en glimlacht onwillekeurig. Die glimlach wordt vervangen door een nadenkende frons. Wie was Fillemonde?


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth schrikt wakker. Oh dear, ingedommeld in de woonkamer. Misschien moest ze het de volgende nacht toch maar wat minder laat dachten, denkt ze met een ^^" gezichtje. 
Met een vies gezicht haalt ze haar lolly uit haar mond. Die was lekker opgegaan tegen haar wang... eventjes die smaak weghalen dan maar. 

Vrolijk loopt ze naar de eetplek, waar Martin en Mel nog zitten.
"Zo, daar was ik weer," glimlacht ze vrolijk, terwijl ze naar de boterhammen reikt. 
"Is er nog iets spannends gebeurd? Enge spookverhalen?" informeert ze dan. Opgewekt stopt ze haar boterham met hagelslag in haar mond.

Zoekend kijkt ze om zich heen. "Heeft iemand trouwens thee gezien? Errr... wat moet ik nou nog meer zeggen, denkt ze vertwijfeld. Nah, dit was wel weer genoeg voor bij het ontbijt. Ze houdt haar mond maar even en houdt zich alleen bezig met eten.

ooc: jullie gaan snel 


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Wow, ze heeft al vier stukjes perkament volgeschreven. Tevreden legt Faith haar veer neer en schudt even met haar hand dat nu een beetje pijn doet van al dat krampachtig schrijven. Maar nu heeft ze het in ieder geval wel af, tenminste voor die twee dagen. Wie weet wat er nog allemaal staat te gebeuren. Peinzend staart ze voor zich uit, om vervolgens met haar hoofd te schudden en alles weer bij elkaar te doen. Ze staat op en legt de stukjes perkament op haar nachtkastje, en als ze zich terug omdraait ziet ze Robertus? =D voor haar kamer staan, blijkbaar diep in gedachten verzonken. Ze gaat op op de rand van haar bed zitten en blijft hem eventjes zwijgend aankijken. "Waar zit jij met je gedachten?" zegt ze dan luid genoeg zodat hij haar kan horen boven zijn overpeinzingen. Ze lacht zachtjes en speelt wat met de veer in haar handen.

"Uhm.. wil je binnenkomen?" vraagt ze vervolgens, denkend dat hij niet zomaar voor haar kamer staat te treuzelen. "Tenzij je andere plannen hebt," grijnst ze, wat ze overigens betwijfelt maar nu heeft hij wel de kans om een excuus te verzinnen als hij liever toch niet binnenkomt. Onbewust moet ze weer even aan de ongemakkelijke situatie denken toen hij hier de laatste keer was, desondanks blijft ze lief glimlachen en wacht geduldig zijn antwoord af. 


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody luistert naar Robertus terwijl ze ondertussen nog een keer thee inschenkt en twee suikerklontjes erin werpt. Hij schijnt al snel op te staan en weg te lopen, waarna Melody even naar Martin kijkt. "Zei ik iets verkeerds dat hij zo snel weg ging?" vraagt ze met een flauw grijnsje. "Ben ik eens een keertje sociaal, maakt meneer zich snel uit de voeten. Dan zal het maar weer op de normale oude manier moeten."

"Goeiemorgen." zegt Melody tegen Elizabeth die zelfs later dan zij aan tafel komt zitten. Thee? Melody pakt de thee aan haar linkerkant weer en schenkt wat in voor Elizabeth. "Jij ook nog wat?" vraagt ze dan aan Martin, terwijl ze al klaar staat om wat in te schenken als hij dat wil.

"Wie is Fillemonde?" vraagt ze dan maar, waarna ze haar laatste cracker nog even besmeert en opeet.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus schrikt op als hij ineens een stem hoort. Gen had niet eens door dat de deur open stond "^^ 
"Oh, Faith!" zegt hij. "Ik, eh.. Hehe, nergens." "^^

Hij blijft haar eventjes zwijgend aankijken, als ze hem uitnodigt om binnen te komen. Niet omdat hij niet binnen wou komen, niets liever =D, maar omdat hij een klein pietsie beetje verlegen wordt "^^ 
"Ik-... Eh, ja hoor," zegt hij dan uiteindelijk. Hij loopt naar binnen, en gaat voorzichtig naast haar zitten. Zijn oog valt op de veer in haar hand en het perkament op het nachtkastje.
"Oh, was je aan het schrijven?" vraagt hij. Kewl. 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt opzij naar Lily.
Denk je dat ze dat denkt? Hij bijt op zijn lip.
Meer en meer begint hij spijt te krijgen van zijn gedrag met Amy.
Hij onderdrukt een zucht en kijkt Lils zwijgend aan.
Maar langs de andere kant vond hij het ook wel leuk, en hij heeft helemaal niets tegen Amy.
Ze heeft wel iets goeds, daar is hij overtuigd van.
'Mja, ik zie wel wat ik doe..' Hij glimlacht zwak. 'Ze laat me nu toch met rust.'

Ooc: I'm sorry, guys, ik weet niet of ik er vnv nog geraak, ik heb namelijk vandaag een heel belangrijk vak te leren naar morgen toe.
Ik gok dat het vnv zonder Finn postjes wordt. x( 


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Ze schuift een beetje opzij zodat hij ook kan zitten en glimlacht bij zijn vraag. "Ja, ik was aan het schrijven. Zoals ik al had verteld is dat één van de redenen dat ik hier ben. En ik dacht er maar eens aan te beginnen voordat ik het compleet vergeet met al die toestanden hier." Ze kruipt sneleventjes over het bed naar haar nachtkastje en neemt de stukjes perkament, waarna ze weer normaal gaat zitten. "Dit is wat ik al heb. Je mag het lezen, als je wilt." Ze houdt hem de perkamentjes voor. "Maar het is wel nog maar een kladversie dus verwacht er maar niet teveel van."

Faith denkt even na. Eigenlijk stonden er best nog veel spellingsfoutjes, verkeerde zinsconstructies etc. in. Misschien had ze even moeten wachten om het te laten lezen. Achja, het is nu toch al te laat. Zwijgend kijkt ze toe wat hij ermee gaat doen en draait een beetje nerveus de veer bijna krom in haar handen.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus pakt de perkamenten aan en begint te lezen. Zijn glimlach wordt steeds groter naarmate hij verder leest. Na een tijdje zwijgend lezen keert hij zich glimlachend tot Faith.
"Ik vind het echt heel goed," zegt hij waarheidsgetrouw. "Heel wat beter dan de crap die ik schrijf," maakt hij in zijn hoofd nog af, maar hij heeft het idee dat dat lullig zou klinken. Hij kijkt haar glimlachend, maar zwijgend aan, niet goed wetend wat nog meer te zeggen.

"Het is..." begint hij dan maar, om de stilte te verbreken. "echt heel goed beschreven, enzo, en..."
Tsja. Het was gewoon goed. D'oh.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith's ogen gaan van het perkament naar Robertus en omgekeerd totdat hij stopt met lezen en zegt dat het goed vindt. Oeh! En zijn uitleg waarom het zo goed is, is zó verhelderend (xD) "Dankje," zegt ze met lichte blosjes op haar wangen. "Hoewel er nog veel aanpassingen moeten gebeuren," vervolgt ze peinzend. "Maar het is al iets." Ze neemt de perkamentjes weer over en legt het naast zich, ze zal het straks wel weer terugleggen. 

En toen... was het stil. Faith kijkt even de gang op doordat de deur openstaat, maar de gang is verlaten. Dan  laat ze haar blik door de kamer glijden. Uiteindelijk kijkt ze Robertus aan en glimlacht lichtjes zonder wat te zeggen. Krak. "Woops," zegt ze ^^" -ish. Daar ging het veertje. "Ach, maakt niet uit. Ik heb er nog genoeg liggen," verduidelijkt ze hem, alsof het hem wat zou uitmaken of ze nog genoeg veertjes heeft of niet. Hihi, het kriebelt als ze het zachtje veertje over haar handpalm glijdt. Ze lacht zachtjes en met een onschuldige gezichtje laat ze de veer even over zijn hand glijden. "Kriebelt hè?" lacht ze. Oké Faith, stop! Je kent hem niet goed genoeg om zo met hem bezig te zijn, dit is gewoon weird '.' 

Ze schraapt haar keel. "Dus..." Stilte. "Nog veel spoken gezien de laatste tijd? Behalve die ene Franse spook dan"

OOC: xD


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Ja, dat zei ik.'' zegt Martin langzaam. Handspiegeltje van Fillemonde in Faith's kamer, was dat alles? Er was toch nog wel meer? Niet dus. ''Nah, ik denk niet dat het aan jouw ligt, eerder aan het feit dat Robertus zo dicht bij Faith in de buurt wil zijn.'' komt er uit zijn mond als Mel tegen hem praat.

''Goeiemorgen'' vervolgt hij als ook Elizabeth de eetzaal heeft weten te vinden. ''Ah, dank je'' en hij schuift zijn kopje langzaam richting Mel. Bij haar laatste woorden moet hij eventjes nadenken. ''Ik weet niet precies wie Fillemonde is, het enige wat ik weet is dat ze een jong Frans meisje was.'' ''Dat sinds haar dood hier in het huis spookt.'' Oeh, wat zijn boeken toch handig.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt even opzij naar Finn. Ze knikt lichtjes en zet zich in kleermakerszit op Finns bed. "Jij moet het weten... Maar ik denk inderdaad dat ze dat denkt... Als ik haar blik zie, dat zegt voor mij genoeg." Ze kijkt Finn even aan. 

Dan zet ze zich terug normaal op Finns bed. Ze staart voor zich uit en bijt op haar lip. "... Weet je, Finn... Zou je niet gek van haar worden? Of blind? Door die flashy kleren?" Zegt ze met een opgetrokken wenkbrauw. 'Lils, zwijg. Als hij Amy graag ziet, je ging je niet moeien!' Zegt het stemmetje in haar hoofd.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus schrikt als hij iets voelt kriebelen. Hij. Kan. Niet. Tegen. Kietelen. x_x Hij lacht zenuwachtig. 

Hij schudt zijn hoofd.
"Nee," antwoordt hij. "Om eerlijk te zijn, ben ik met uitzonderingen alleen bij jou geweest sinds Fillemonde."
Gehe, dat klinkt leuk. 
"Vreemd, eigenlijk," vervolgt hij dan. "N-niet dat ik alleen bij jou ben, maar dat er nog geen andere geest is verschenen. Het stikt hier van de geesten, dat weet ik zeker."
Hij kijkt eventjes nadenken naar het ladekastje. 
"Ik weet zeker dat de geesten zo veel zouden kunnen vertellen over dit huis," vervolgt hij. "Maar ik heb het idee dat ze niet bepaald gewillig zouden zijn."

Oh, gedoe, nou was hij weer aan het ratelen over geesten. Wanneer leert hij het toch? Hij kijkt naar Faith, en voelt iets tintelen. Hij legt zijn hand op Faiths hand.

Watdoettienou? x_x Hij bloost, en trekt zijn hand snel weg.
"Eh..."
Vlug kijkt hij weg, naar de muur. Tactvol, Bertje. Echt waar.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt opzij naar Lils en moet lachen.
'Ik moet toegeven dat ze vandaag wel heel flashy er bij loopt, zelfs mijn haar vloekt er bij.'
Hij smoort zijn lach en krabt even afwezig over zijn arm.
'Ah... Ik heb ze best graag hoor, maar ik ben niet haar vriendje.'
Hij kijkt even voor zich uit en kraakt zijn vingers, waar Lily altijd al een hekel aan gehad heeft.
Hij grijnst en verwacht half dat ze een pijnlijk gezicht zal trekken.
'Ik zie wel, ze moet gewoon niet zo plakken.'
Hij krabbelt dan recht.
'Gaan we anders naar beneden, iets doen?'


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Ze voelt zich enorm gevleid als Robertus zegt dat hij zo vaak bij haar is en bloost, terwijl ze haar ogen neerslaat. Aww. Zwijgend luistert ze naar zijn theorie over spoken en knikt instemmend. Je hoeft geen spookjager te zijn om te weten dat het hier stikt van de spoken, alleen is het nogal moeilijk om ze aan de praat te krijgen als ze zich zo schuilhouden. Hmm. 

Faith kijkt naar zijn hand die op haar hand ligt en vervolgens kijkt ze Robertus lange tijd aan. Maar net zo onverwacht als ze het warme gevoel in haar vingers voelde net zo onverwachts trekt hij zijn hand weer terug. Het valt haar op dat hij expres niet naar haar kijkt, terwijl ze het helemaal niet erg vond. Voor de tweede keer die dag voelt ze hoe haar hart sneller gaat kloppen en haar vermoeden dat hij haar misschien ook leuk vindt wordt alleen maar bevestigd. En dit is een mooie kans om het te tonen. Ze blijft hem aankijken en ze vind het wel schattig dat hij niet meer naar haar 'durft' te kijken. Dus legt ze heel voorzichtig en zachtjes - alsof ze anders iets verkeerds zou doen - haar hand op zijn wang en dwingt hem lichtjes haar aan te kijken. 

Als hij haar aankijkt, glimlacht ze en knikt alsof ze wil zeggen dat niet erg is. Ze voelt het veertje in haar andere hand en met een lachje kriebelt ze zijn neus, terwijl ze haar hand nog steeds op zijn wang laat rusten. Zucht, wat is hij mooi. Ze voelt de drang om hem te kussen maar houdt zich in, want ze wil niks overhaasten.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt ontzet opzij als Finn zijn vingers kraakt. "Ah Finn!" Zegt ze met een pijnlijk gezicht. "Niet doen!" Ah, hij weet zo goed dat Lils daar niet tegen kan! 

Ze volgt hem met haar ogen als hij recht kruipt. Ze knikt als ze hem hoort. "Sgoed..." Zegt ze. 'Als het dan echt moet...' Denkt ze erachter. 'Nu ik Finn even alleen heb, wil hij terug naar beneden. Waar dus ook Miss Banaan zit.' Ze zucht en krabbelt recht. 

Ze volgt Finn de kamer uit en hoopt dat ze Amy niet tegen het lijf lopen.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus is zichzelf net mentaal aan het straffen, voor het feit dat hij zo'n enorme sukkel is, als hij iets warms voelt op zijn wang, en hij gelooft dat zijn hart een slag overslaat. Dat deed eigenlijk best veel pijn, maar de oorzaak ervan was alles behalve pijnlijk. Hij voelt hoe Faith hem zachtjes dwingt naar haar te kijken. 

Hij kijkt - nog steeds blozend - in de helderblauwe ogen en glimlacht flauwtjes terug als ze naar hem glimlacht. Hij lacht zenuwachtig als hij de veer op zijn neus voelt.

Niet niezen. Wat je ook doet. Niet niezen. NIET NIEZEN.

Godzijdank. Hij niest niet. Hij wrijft kort eventjes over zijn neus om de kriebel weg te halen, en kijkt weer naar Faith. Oooh, hij beseft nu pas echt goed hoe lief ze is. En hoe leuk. Hij voelt een roekeloze gedachte bij hem opkomen, maar dat was vast nogal overhaast, en bovendien... roekeloos. 

Hij probeert nonchalant over te komen.
Ok, stop maar. Je ziet er debiel uit.
Hij tovert een dappere glimlach tevoorschijn.
Doe niets stoms.
"Je bent echt heel erg lief," zegt hij dan.
Zoals dat.

Pfuh. Hij doet het gewoon. Hij buigt naar voren, en...

... geeft haar een knuffel. Zo. Dat moest eruit.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody luistert even naar Martin en knikt dan eventjes. "Ik vind dat we dan maar eens contacten moeten gaan opzoeken." zegt ze met een zoet glimlachje.

Melody drinkt even snel maar zo voorzichtig mogelijk haar net-ingeschonken thee op en wacht eventjes een paar minuutjes tot Martin ook klaar is. "Ready?" zegt ze dan, waarna ze al opspringt en Martin ook haast van zijn stoel af trekt. "Kom je ook mee?" vraagt ze dan nog om Elizabeth niet buiten te sluiten. Wauw, wat sociaal van haar : D

Melody loopt voorop de trap al op en loopt even wat kamers langs totdat ze de open deur bij de kamer van Faith opmerkt. Ah, die kamer moesten ze dus hebben. Met een haastig klopje op de open deur stapt ze naar binnen, waar ze Robertus en Faith elkaar ziet omhelzen. "We zullen er maar geen groepsknuffel van gaan maken." zegt ze flauwtjes met een grijns.

"We kwamen dat spiegeltje zoeken.. Misschien dat jullie weten waar dat ligt?" vraagt ze dan, waarna ze rondkijkt zonder erbij na te denken dat Faith en Robertus juist een onderonsje hadden. "We wouden wat sociale contacten leggen met Fillemonde." glimlacht ze dan flauwtjes.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Aangenaam verrast door zijn knuffel, knuffelt ze hem terug en legt haar hoofd in zijn nek. Ze straalt helemaal en voelt zich voor de eerste keer sinds haar aankomst hier veilig en op haar gemak.     Eigenlijk heeft ze niet veel zin om hem los te laten, maar beseffend dat dit nogal een ongemakkelijke positie is om zo de hele tijd te blijven zitten, laat ze die gedachte toch maar achterwege. Als Robertus zegt dat ze lief is, glundert ze helemaal. Ze drukt een klein kusje in zijn nek voordat ze hem weer loslaat. Maar voor ze dat goed en wel heeft gedaan hoort ze een bekende stem

Faith krijgt bijna een hartaanval en staat snel geschrokken op alsof ze betrapt is, wat eigenlijk een beetje ook zo is. Een beetje verward door de plotse koms van drie mensen terwijl Robertus en zij aan het... knuffelen waren is nogal ^^' slechte timing ofzo.

Ze lacht ietwat nerveus bij Mel's opmerking over een groepsknuffel en besluit het maar te negeren. Na even denken, beseft ze eindelijk waar Mel het over heeft. "Oh dat spiegeltje," zegt ze nadenkend. "Ik weet niet waar het ligt, eigenlijk. De laatste keer dat ik het heb gezien was toen met Fillemonde..."

Faith zwijgt en leunt tegen de muur terwijl ze ietwat ongemakkelijk naar de rest kijkt. Awkward ^^'


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus voelt het warme gevoel sterker dan ooit terugkomen als Faith hem een kusje in zijn nek geeft, en hij voelt het plekje licht tintelen. Hij wil zijn hand door haar haar halen, als ze alweer los aan het laten is.

Hij schiet een meter naar achteren van schrik als hij een stem hoort. Hij kijkt verschrikt naar de deur, en ziet daar Melody. Hij loopt rood aan. 
"F-Fillemonde?" stamelt hij. "Eh- ooooooh..."
Slechte timing. HELE SLECHTE TIMING >.<

Hij staat toch wel enigzins beschaamd en verlegen, maar tegelijkertijd ook lichtelijk geïrriteerd op.
"H-het spiegeltje," zegt hij. "Juist. Eh, die lag hier..."
Waarom doe je dit? Vervloek ze! En maak verdomme die knuffel af. 
Hij wuift zijn gedachte geïrriteerd weg terwijl hij naar het kastje loopt. Tweede laatje van onderen, verborgen luikj- Ah, daar.

Hij pakt het stoffige ding op en houdt het omhoog.
"Wat willen jullie er mee doen?" vraagt hij dan. "Of met Fillemonde? De laatste keer was ze nu niet bepaald open en vriendelijk."
Oh, oeps, gehe, hij was vergeten dat hij net te lui was om te vertellen dat hij Fillemonde al ontmoet had. Nou ja, ze moesten met het gebrek aan verhaal maar leren leven. Hij kijkt eventjes zijdelings naar Faith en voelt weer een blos opkomen.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Ik denk het ook.'' zegt hij langzaam. En gelukkig drinkt hij zijn thee gauw op, voor Mel op springt van haar stoel en Martin van de zijne aftrekt. ''Jup, ik ben klaar.'' Oeh, dit gaat nog heel leerzaam worden.

Langzaam volgt hij Mel naar boven en éénmaal bij de kamer van Faith moest hij spontaan grijnzen. Je vraagt je natuurlijk waardoor, nou door een knuffelende Faith en Bertje. ''Ja, we zoeken inderdaad het spiegeltje, ligt het misschien in een laadje ofzo?'' ''En we hopen dus dat jullie ons met contact leggen zouden kunnen helpen.'' 

Langzaam kijkt hij richting Mel en dan zegt dan fluisterend. ''Je bent best wel cool, weet je dat?'' Ook al was het niet echt het juiste moment ervoor, Martin zei het gewoon spontaan. En hij hoorde de woorden van Robertus maar heel vaagjes.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody moet enigzins toch even grijnzen wanneer ze de verschrikte reactie's van Robertus en Faith ziet. "Volgens mij zijn ze een beetje van hun aprepo." grijnst ze.

"We gaan gewoon even gezellig met haar praten, that's all." zegt ze tegen Robertus. Dat klonk toch redelijk onschuldig, uh? "Wat een antiek ding.. Ew." mompelt ze, terwijl ze het stof er vanaf haalt en weer terug naar haar eerdere plaats - bij Martin - toe loopt.

Melody moet eventjes grijnzen als ze Martin hoort, en kijkt dan via het spiegeltje naar zijn gezicht. "Kewl." grijnst ze als reactie op zijn opmerking, waarna ze hem nog eventjes aan blijft kijken via het spiegeltje. Met nog een glimlachje kijkt ze weer weg.

"Dus.." begint ze dan. Hoe legde je ook alweer contact met een geest? Kaarsjes in een rondje om je heen, lichten uit, foto's van een overledene, oproepen met rare dingen? Nah. "Fiiiiiiillemonde!" zegt ze dan maar, terwijl ze een beetje met het spiegeltje zwaait. "Kijk eens wat ik heb! Een mooi, antiek, stoffig, oud en versleten spiegeltje!" En als er geen reactie zou komen, zou ze het misschien wel gewoon kapot laten vallen.

"Zou ze komen als ik hem kapot zou laten vallen?" fluistert ze dan tegen Martin, verwachtend dat als ze het hardop zou zeggen Robertus het er niet bepaald mee eens zou zijn. "Vast wel, toch?" vraagt ze dan nog met een poeslief glimlachje. Maar eerst nog even wachten, misschien moest ze wel helemaal van haar theekransje bij Abott vandaan komen.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Het gaat allemaal een beetje aan haar voorbij. Het enige waar Faith aan kan denken is- he hugged me! =D Stiekem kijkt ze even naar Robertus en als ze hem ook naar haar ziet kijken lacht ze een beetje verlegen. Pas als Mel als een gek Fillemonde begint te roepen kijkt ze op en fronst haar voorhoofd. 

"Euh, Mel," begint ze voorzichtig. Maar ze schudt meteen haar hoofd. "Never mind. Doe maar verder" Net toen ze wou vragen of dit wel de geschikte plaats en tijd is, beseft ze dat ze zelf best ook wel nieuwsgierig is naar een tweede ontmoeting met de spook. Misschien is Fillemonde deze keer wat meer praatzaam, wat ze eigenlijk betwijfelt. Maar het is het proberen waard

Benieuwd of het zou helpen wacht ze af tot de verschijning van de spook. Oeh, spannend!


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Zou jij dat niet zijn als je knuffelend betrapt word?'' zegt Martin langzaam. Hij zou dat absoluut wel zijn. En hij knikt bij Mel's woorden als ze tegen Robertus praat. ''Niks meer en niks minder.'' Maar goed, over tot de orde van de dag en waar ze voor kwamen. Het praten met Fillemonde.

''Heel kewl'' vervolgt hij met een grijns, zonder te merken dat ze naar hem kijkt via het spiegeltje dat ze nu van Robertus heeft overgenomen. Oke, hoe moeten ze beginnen? Oeh, Mel neemt het voortouw al. ''Misschien'' fluistert Martin terug naar Mel. ''Alhoewel ik betwijfel of ze niet boos word als je dat doet.''


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus kijkt zenuwachtig naar Melody en Martin, die wat aan het smoezen zijn. Toch niets over hem en Faithypoo, uh? Hij kijkt Melody eventjes fronzend aan als die het spiegeltje zoetjes overneemt, en klaagt over de antikiteit van het ding. 
"Vind je het gek?" vraagt hij geïrriteerd. "Ze komt waarschijnlijk uit de Middeleeuwen!"

Hij kijkt haar met een err...-gezicht aan als ze Fillemonde probeert te roepen. Dat zou kunnen werken, mocht Fillemonde in een hele vreemde bui zijn, maar hij betwijfelt het eigenlijk ten zeerste. Hij loopt naar Melody, drukt haar hand met het spiegeltje naar beneden en kijkt haar aan met een stop-maar-met-jezelf-voor-gek-te-zetten-blik. Hij neemt het spiegeltje weer over in zijn linkerhand, trekt met de rechter zijn toverstaf en houdt zijn armen wijd en enigzins omhoog.

"Fillemonde? Julliette? Jacqueline? Joséphine? Jeanette?"
Robertus draait rond, op zoek naar enige spirituele activiteit, terwijl hij zo veel mogelijk Franse namen met een J opsomt.
"Joceline?"
Hij voelt een koud briesje, en luistert ingespannen. Hij hoort een zucht, draait zich met een ruk om, en ziet hoe de kaars op het nachtkastje, die de avond ervoor uitgegaan moet zijn, plots aangaan. Hij richt zijn staf erop en kijkt nogmaals rond. 

Hij kijkt de rest één voor één aan - zijn blik blijft net iets langer steken bij Faith - en doet een poos over zijn woordkeuze.
"Mocht Fillemonde op "commando" komen," begint hij langzaam. "Zal ze dat vast niet geheel vrijwillig doen. Ze zal proberen ons angst aan te jagen. Wat je ook doet, raak niet in paniek."
Hij zwijgt eventjes.
"In principe zal ze niet al te gevaarlijk zijn, naar mijn weet," vervolgt hij. "Maar wees desalniettemin op je hoede. Trek je staf. Mocht het nodig zijn, versteen haar dan. De spreuk is "Petrificus Animus". "Petrificus Totalus" werkt niet. Probeer het niet."
Hij wil ze niet onnodig angst aanjagen, maar hoopt dat het duidelijk is. Er zou wel eens iets heel erg fouts kunnen gaan, als ze de doorsnee verstijfspreuk zouden proberen.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg
Lollipop addict 

Elizabeth knikt en loopt met een boterham op de vuist achter Mel en Martin aan naar boven. 
Als ze daar Faith en Bertje ziet knuffelen, glimlacht ze. "Dus toch...," zegt ze zachtjes, vertederd door de aanblik.

Als Mel vervolgens met een stoffig oud spiegeltje begint te zwaaien en om Fillemonde begint te groepen, giechelt ze. 
Net een mislukte politieagent, denkt ze, terwijl ze op haar lolly sabbelt. 

"Robertus..." Haar stem sterft weg als hij over verdedigingsspreuken begint. 
Oh dear, oh dear, oh dear. Waarom was ze hier eigenlijk aan begonnen? Dit was eng. Ze schuifelt wat dichter naar de anderen toe.

Toch trekt ze haar staf en houdt hem losjes in haar hand.
"Wat dacht je van Jeanne?" improviseert ze dan. 
Like, zoveel middeleeuwse namen in het Frans met een J waren er toch niet? 

"Is het waarschijnlijk dat ze komt?" Afwachtend kijkt ze om zich heen. "Ik ben wel erg nieuwsgierig," fluistert ze bijna. 

Petrificus Animus, Liz, Petrificus Totalus. Niet vergeten, dendert een stemmetje in haar hoofd. Robertus klonk wel erg.. angstaanjagend zo. Met een beetje een zenuwachtig gezicht kijkt ze hen aan.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Ohh, dat klinkt niet zo veelbelovend als ze verwacht had. Faith kijkt zwijgend toe terwijl Robertus allerlei namen noemt, alleen één ding snapt ze niet. "Waarom allemaal namen met een J?" vraagt ze niet-begrijpend. Hoe weet hij dat het met een J moet zijn? Voor de zekerheid legt ze haar hand lichtjes op haar broekzak, klaar om haar wand te nemen als het moet. Ze kijkt even naar de anderen, en ze voelt bijna hoe de spanning te snijden is. Een beetje zenuwachtig, maar tegelijkertijd opgewonden met het vooruitzicht de spook nog eens te ontmoeten, drukt ze onbewust haar nagels in haar handpalm.

Komaan, spookje. Sneller.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn grijnst vrolijk als hij Lily's reactie hoort.
Jep, zoals ik had gedacht. :')
Hij loopt goedgehumeurd de gang door, met Lily in zijn kielzog.
'Enig voorkeur van kamer?' 
Hij kijkt om naar haar met een vragende blik en grijnst dan veelbetekend.
'Of heb je zin in iets anders?' zegt hij al lachend.
Foei, Finn, je moet nu écht ophouden. xD

Ooc: Jep, weer enige twijfel of ik vnv nog online geraak, dus heb ik nu maar snel een postje gepleegd. Niet dat er veel zinnigs in staat. xD


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus heeft zich alweer gevestigd op Fillemonde, en draait ingespannen luisterend rond, op zoek naar tekenen van leven - of dood. Bij Elizabeths woorden kijkt hij vluchtig naar haar, maar richt zich dan weer op de geest.
"Natuurlijk komt ze," antwoordt hij. "De enige verrassing die zal zijn is hoe ze komt."

Als hij Faiths vraag hoort, laat hij haar zwijgend het spiegeltje zien, waar "J. Fillemonde" in gegraveerd staat. Hij kijkt nogmaals op.
"Eh, Jeanne? Jeannette? Jacqueline?" 
Hij begint de namen weer te herhalen, want hij kent er eigenlijk niet zo veel meer.
"... Joséphine?"

De gordijnen beginnen bruut te wapperen, maar Fillemonde zelf is nog steeds nergens te vinden. 
"Joséphine Fillemonde? Is dat je naam?" vraagt hij aan de leegheid. "Animum Revelio!"
De deur slaat met een klap dicht, en precies zoals de middag ervoor beginnen de laatjes te rammelen. Maar nog steeds, geen Fillemonde.

"Ik zou je verleden in je ogen kunnen zien, wist je dat?" praat hij rustig verder tegen de leegheid, hopend dat Fillemonde al in de buurt is. "Je bent vergiftigd, niet? Of vergast. Verdronken lijkt me nogal wiedes."
Hij herinnert zich het gebrek aan zichtbare wonden, en haar verschijning was ook niet nat. Hij zwijgt een poos.

"Of was het de Avada Kedavra?" vraagt hij dan, na lange tijd. De kaars blaast uit, maar schiet bijna meteen weer aan. Hij knikt naar de anderen, ten teken dat ze toch echt voorzichtig moesten zijn, en dat ze hen inderdaad bang wou maken... mocht het Fillemonde zijn die de plotselinge stille heisa veroorzaakte.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Meneer moet het weer beter weten. Logisch, though." zegt Melody wanneer Robertus het spiegeltje weer van haar afpakt. "Je doet je werkje maar." mompelt ze nog, waarna ze hem goed in zich op neemt.

Ze kijkt toe naar alle verschijnselen die er maar plaats vinden. Alles proberen bij te houden op een moment was toch redelijk moeilijk. Haar ogen schieten meteen naar het hardste geluid dat veroorzaakt wordt, waarna ze ook vast haar wand binnen handbereik houdt.

"Misschien is ze wel gewoon tegen een boom aangevlo,- gerend - aangezien ze toen waarschijnlijk nog niet kon vliegen." zegt Melody zo luchtig mogelijk, alsof het haar helemaal niks uitmaakte. Als die Fillemonde hun angst wou aanjagen, dan zouden zij haar toch ook even uit haar holletje mogen lokken, niet? "Well.. Ik denk dat het spiegeltje haar eigenlijk helemaal niks uitmaakt. Anders was ze allang komen opdagen." zegt ze dan, terwijl ze met een grijnsje haar schouders ophaalt en de rest eventjes snel aankijkt. "Waarom gooien we het niet gewoon weg?" Met een veelbetekenende blik kijkt ze van Robertus naar het spiegeltje.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Hmm, dat verklaart, denkt ze als ze de naam J. Fillemonde op het spiegeltje ziet staan. Oooooh, hij heeft het uiteindelijk toch juist. Het is Joséphine! Ze krijgt een soort van déja vu als hetzelfde gebeurd zoals de laatste keer dat ze Fillemonde heeft meegemaakt. Als Robertus dan vrij kalm tegen haar praat, terwijl het niet eens zichtbaar is moet ze toch even rillen. Het ziet er zo... onnatuurlijk uit.

Wacht even, bedoelt Mel dat als middel om het spook hier te krijgen of meent ze het van dat spiegeltje kapotgooien. Ze vermoedt het eerste en kijkt zwijgzaam toe wat Robertus nu gaat doen. 

"Uhm, f-fillemonde?" begint ze aarzelend en niet zo vastberaden als Robertus die blijkbaar geen moeite heeft om tegen iets onzichtbaars te praten. "We willen alleen maar praten, we doen je echt geen pijn." Oké wtf, alsof dat zou helpen. Ach, wie weet.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus kijkt op als Melody begint te praten, en kijkt haar met een nadenkende frons aan. Het daadwerkelijk weggooien zou uiterst tactloos zijn, zeker gezien het feit dat ze gister ook al raasde toen hij het spiegeltje niet eens terug wou geven. Hij slikt eventjes, overweegt het één en ander, en richt dan zijn staf op het spiegeltje.

Met zijn staf laat hij het in de lucht zweven, en het begint rood te gloeien. Alsof het op het punt van barsten staat, trilt het onbedwingbaar. Hij meent iets van een heel zacht gekraak te horen, en precies op dat moment voelt het alsof er ijs door hem heen schiet.

Hij hapt naar adem door het kille gevoel, valt op zijn knieën, en laat zijn staf vallen. Hierdoor valt het spiegeltje ook naar beneden, maar hij is nog net op tijd om het te vangen. Daar ligt hij dan, op de grond, in een nogal ongemakkelijke positie en het spiegeltje dat op zijn vingertoppen balanceert. Oké, hij had het niet precies gevangen, maar het was wel nog heel. Voorzichtig klautert hij op en pakt zijn staf weer op, terwijl hij weer rondkijkt.

"Je kan nog vrijwillig komen," roept hij dan, het spiegeltje in de lucht zwevend latend. "Maar de volgende keer zal ik geen moeite meer doen om het te vangen."
Ach, wie hield hij voor de gek? Fillemonde wist net zo goed als hij dat een simpele Reparo alles op zou lossen. Desalniettemin wacht hij af.
Ooc: Kev, ik weet niet hoe lang Joséetje nog weg moet blijven xDD


-----------------------------------


Kevin.




Ooc: @Gen, Joséetje mag wel komen nu xD Haar terugkomst is al te lang uitgesteld xD

http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Hij probeert langzaam in zijn hoofd te stampen wat Robertus uitlegt. Geen Petrificus Totalus gebruiken, maar Petrificus Animus. Great, hoe moet hij een spreuk onthouden, die hij nog nooit heeft geoefend? Ach ja, het komt wel goed.

''Goed, daar heb je een punt in.'' zegt hij fluisterend tegen Mel. ''Met of zonder het spiegeltje in ons bezit zal Fillemonde wel moeten verschijnen vervolgt hij. En wanneer hij voelt en ziet wat er aan de hand is in de kamer, wil Martin bijna Mel's hand beetpakken en erin knijpen. Maar goed, daar is het niet het juiste moment voor. Met een flauwe grijns kijkt hij naar haar en vraagt dan. ''Wie van ons durft het aan om te praten met Fillemonde?'' ''Jij of ik?'' vervolgt hij.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus blijft een pooslang zwijgend staan, met een ingespannen uitdrukking op zijn gezicht. Ze kon elk moment komen.

Hij draait zich bij het giechelende geluid heel langzaam om, naar het raam. Er steekt een briestocht, hij hoort een ijzingwekkende zucht en er verschijnt een gezicht in het gordijn. 

Joséphine Fillemonde is verschenen. 

Robertus glimlacht tevreden, en laat het spiegeltje zakken. Hij neemt het in zijn hand, en houdt het voor zich, goed in het zicht van Fillemonde. Deze kijkt hem afwachtend en expressieloos aan. Hij draait zich naar Martin en Melody.
"Wel?" vraagt hij. "Wat willen jullie weten?"

"Wat ìk wil weten," zegt Fillemonde ineens. "Is wat je bedoelt. Toen je zei dat je mijn verleden kon zien."
Robertus draait zich weer naar de geest die nu zwijgend, maar met een redelijk nieuwsgierige blik naar hem kijkt. Hij laat zijn blik nogmaals over zijn verschijning glijden, beredeneert afkomst, rijkdom en meer.

"Je bent geboren in Frankrijk," zegt hij na een lange poos nadenken. "en al sinds je geboorte verloofd aan die éne rijke jongeman hier in dit huis. Eer je oud genoeg was, ben je hierheen gebracht, om te trouwen, maar je werd vermoord om het geld. Vergiftigd."
Fillemonde glimlacht mistroostig.
"Bijna," antwoordt ze. "Verloofd sinds mijn 10e, toen zijn ouders op bezoek kwamen en mijn ouders lucht kregen van het geld. Hierheen gekomen uit vrije wil. Vergiftigd, dat wel. Je zat in de buurt."
Robertus glimlacht niet, hoewel hij wel tevreden is met het resultaat.

"Wat verbindt je met het spiegeltje?" vraagt hij. Fillemonde kijkt hem enigzins geïrriteerd aan.
"Wat maakt jou zo nieuwsgierig?"
"Wat brengt jou in de positie om zoiets te vragen? Want naar het eruit ziet, heb ík de staf én het spiegeltje."
Hij trekt het spiegeltje met een onschuldige blik weer weg, en hij ziet hoe Fillemonde haar ogen samenknijpt. Ze zucht.
"Huwelijksgeschenk," antwoordt ze. "Waar ik erg gehecht aan ben geraakt. Niets meer en niets minder."
Ze zwijgt, en Robertus blijft haar aankijken.

"Weet je wie je vermoordt heeft?" vraagt hij dan, na een tijdje. Fillemonde laat haar hoofd hangen, waardoor er een zilvergrijze pijpenkrul voor haar gezicht valt en Robertus haar uitdrukking niet kan zien.
"Ik zou het niet weten," fluistert ze. 

Robertus draait zich naar de rest.
"En? Hebben jullie nog wat te vragen?"


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody grijnst eventjes om Martin, ondanks de situatie van enge mogelijke geesten in de buurt. "Ik? Please?" grijnst ze.

Dan schijnt Fillemonde te verschijnen en begint ze een gesprek met Robertus. Geinteresseerd kijkt Melody naar het tafereel, vooral Fillemonde. Stilletjes luistert ze naar het gesprek en vraagt zich ondertussen af wat ze eigenlijk aan haar wouden vragen.

"We kwamen voor een babbeltje." zegt Melody twijfelend. "Heb je Abott gekend?" vraagt ze dan maar. Ofja.. Leren kennen. "Wat is er aan de hand in dit huis, en wat is dat met de kelder?" vraagt ze dan maar. "Aangezien ik aanneem dat als je van de middeleeuwen bent, je vast alle geheimen van dit huis moet weten, niet?" Oeh, wat was het toch moeilijk om de hele tijd aardig te moeten lijken.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Sure, ga vooral je gang.'' zegt hij fluisterend met een grijns tegen Mel. Oeh, het was al heel interessant en dat zou het nog meer worden. En dan is Fillemonde er kennelijk.

Aandachtig luistert hij ook naar het gesprek tussen haar en Robertus. Oke, hij wist niet veel over Fillemonde, alleen wat er in het boek stond dat hij heeft gelezen. Maar nu weet hij ineens veel meer. Uiteindelijk ziet hij hoe Mel begint met praten tegen Fillemonde. 

Wanneer hij ziet dat Mel klaar is en Fillemonde nog geen antwoord heeft gegeven, kijkt Martin naar het spook. ''Goed, we kwamen hier inderdaad voor een babbeltje, alhoewel ik dat best moeilijk vind.'' ''Maar goed, wat ik je wou vragen Fillemonde.'' ''Weet je echt niet wie jouw vermoord heeft of weet je het wel, alleen je wilt het niet vertellen?'' Het kwam allemaal een tikkeltje langzaam uit zijn mond.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth slaakt een gilletje - een kleintje maar - als Fillemonde verschijnt en grijpt zich vast aan Martin. 
Spook, spook, spook, dendert het door haar heen. Ga weg!

Desalniettemin is ze erg geboeid door deze verschijning en volgt ze zo aandachtig mogelijk het gesprek. Jeetje, die anderen hadden zoveel vragen... 

Liz bijt op haar lip. Haar toverstaf wordt nat en glibberig van het angstzweet. En tóch... tóch wil ze weten wat er nu precies aan de hand is met Fillemonde. 
Ze veegt haar haar uit haar gezicht en fluistert dan: "Wie was je verloofde? Was je gehecht aan hem?" Gespannen kijkt ze naar haar. 

Wat als Abott haar verloofde was geweest? Of... nee, Liz, dat kan natuurlijk niet, Abott stamt niet uit de middeleeuwen, tenzij hij één of ander... schepsel is. Vampier? Frankenstein-like? Zombie? Mummie?
Allerlei opties schieten door haar heen.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith snakt even naar adem als ze een koude windvlaag voelt en Fillemonde uit het niets verschijnt. Maar ze herstelt zich al snel weer en kijkt het spook geïnteresseerd aan terwijl ze luistert naar de gesprekken. Fil is in ieder geval in een goed humeur lijkt het, aangezien ze de moeite doet om te antwoorden op de vragen van Robertus.

Eigenlijk zijn de meeste vragen die op haar tong branden al gesteld door Robertus, Melody, Martin en Elizabeth. Dus zwijgt ze om haar de tijd te geven om te antwoorden op alle vragen, maar Faith denkt niet dat ze zomaar alle antwoorden zullen krijgen. Dat zou net iets te makkelijk zijn.

Uiteindelijk beseft ze dat niemand de vraag heeft gesteld die waarschijnlijk al een tijdje door iedereen zijn hoofd spookt. Ze kijkt het meisjesachtige spook aan terwijl ze even nadenkt hoe ze het moet formuleren. Maar eigenlijk is er geen enkele manier om het eufemistisch over te brengen. "De moorden in het huis sinds onze aankomst hier," begint ze dan voorzichtig. "Ik neem aan dat je daar wel van op de hoogte bent?" vervolgt ze en blijft het spook strak aankijken. "Wie is daar verantwoordelijk voor?" Beter gezegd; zijn jullie spoken daar verantwoordelijk voor of is het toch Abott. Maar dat lijkt haar nogal tactloos. "En kan het zijn dat Miles en Kennith, degene die in het huis vermoord werden, ook hier als spook ronddwalen?" Als dat het geval was, kunnen ze misschien contact maken met hun en te weten komen wie hun vermoord heeft.


-----------------------------------


Miseria




Joséphine Fillemonde
Ooc: met toestemming een Fifi post ^^Joséphine trekt een zuur gezicht, terwijl ze naar de levenden kijkt. De brutaliteit, haar eerst uit haar dode rust slepen en haar dan de hemd van het lijf vragen. Belachelijk, hoe ze hier behandeld werd. Ze zucht.

"Natuurlijk ken ik Abott," antwoordt ze Melody. "Alles wat hier leeft of ooit heeft geleefd kent Abott."
Meer wil ze er niet over kwijt. (Lees: Gen weet niet of Abott een zombie is)

"De kelder? Daar kom ik niet," gaat ze verder. "Met het huis lijkt me niets mis."

Haar blik blijft op Martin hangen, en ze knijpt haar ogen samen. Ze knijpt enigzins zenuwachtig in haar hand.
Ik weet het.
"Ik weet het niet," liegt ze.

Ze draait zich naar de andere vrouw. Belachelijk, eigenlijk, dat ze al die vragen zomaar beantwoordde, maar Joséphine beseft heel goed dat ze haar alleen maar langer lastig zullen vallen als ze niet antwoordt.
"Mijn verloofde was Lord William of Bucklesburgh," zegt ze langzaam. "Laten we zeggen dat ik niet genoeg tijd had om gehecht aan hem te raken."

Als ze de laatste vrouw hoort, wordt Joséphine zenuwachtig. Al die vragen... en dan die... Ze moest van die nieuwsgierige wijsneuzen af zien te komen. Ze balt haar vuisten, en voelt ze warm worden. Ze ziet hoe Robertus in een soort gerede houding gaat staan.
"De moorden?" vraagt ze, met een diepe ademhaling (xD). Haar mondhoek krult een heel klein beetje om. Dan slaakt ze een gil, en slaan alle voorwerpen op hol.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus ziet toe hoe Fillemonde's vuisten rood opgloeien, en hij houdt zijn staf paraat. 
"TREK JE STAF!" schreeuwt hij, als ze een gil slaakt. Het dressoir wordt van zijn poten gelicht, de koffers vliegen in de lucht, een vaas, een kandelaar, schilderijlijsten, een pot inkt en meer losse dingen. Fillemonde zoeft als een gek door de kamer, met een rotgang door de mensen heen zwevend, en de objecten vliegen gevaalijk door de lucht. Robertus draait zich bliksemsnel om, en blaast nog net het dressoir aan gruzelementen als deze richting Martin en Melody vliegt. Hij slaat een boek weg dat hem aanvalt, schrikt als Fillemonde door hem heen vliegt, en ziet nog net hoe er een vaas op Faith afsuist. 

Hij kan nog net op tijd tussen beiden duiken, om "PROTEGO!" te schreeuwen. De vaas valt in duizend stukjes op de grond. Maar als Robertus zich omdraait, ziet hij nog net een kandelaar aanvliegen-

BAM. Na een fikse klap van een ijzeren kandelaar tegen het hoofd, valt Robertus bewusteloos op de grond.
Ooc: zo, dat schakelt Bertje wel voor een weekje uit. Doe met hem wat je wil, hersenschudding, schedelfractuurtje, wel of geen bloed... I don't care ^^ Zolang jullie hem maar niet dood laten gaan xD

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy staat op, en keert zich tot Madison en Jack.
"Weet je... laat maar," zucht ze dan. "Ik denk dat ik me eventjes op mijn kamer terug ga trekken."
Zonder verder nog iets te zeggen, loopt ze naar boven. Ze glimlacht eventjes naar Finn, die ze tegenkomt, maar loopt dan regelrecht haar kamer in, geen idee hebbend van de heisa een kamer verderop. Ze laat zich op bed vallen en kijkt afwezig naar het plafond.
Ooc: zo, en toen was ook Amy passief. Dagdag HM =


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily mompelt wat terwijl ze Finn volgt. Ze wist dat hij het deed om haar te ambeteren en zij loopt er echt nog met open ogen in. Ze zucht en kijkt op als ze hem hoort.

"Voorkeur van kamer? Nee, niet echt... We zullen maar eens naar de woonkamer gaan zeker? Tenzij je alleen wil zijn ofzo." Zegt ze met een kleine grijns. 
Ze geeft hem een mep als hij vraagt of ze iets anders wil doen. "Niet overdrijven hé, Coolsaetje." Grijnst ze. 

Ze passeren Amy en Lils is stiekem opgelucht. Geen vervelende, opeisende Amy. Een kleine glimlach speelt om haar lippen terwijl ze Finn volgt en naar de woonkamer loopt.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt ontzet gespeeld als hij een mep krijgt.
Hij wil net reageren als Amy langs hen passeert.
Hij glimlacht even terug, niet goed wetend hoe hij anders moet reageren.
Finn kijkt om naar haar, en ziet ze verdwijnen in haar kamer.
'...Ok, ik wou nu ook niet dat ze zo zou reageren.' 
Hij onderdrukt een zucht en haalt dan zijn schouders op.
'Wat was ik van plan?' Hij kijkt met een grijns opzij naar Lily en mept dan terug. 
'Mwahaha!' roept hij al lachend terwijl hij hysterisch de gang door rent, zelfvoldaan door zijn actie.
Hij loopt express als een halve gek verder, met zijn armen wijdgespreid om het helemaal belachelijk te maken. :')

Ooc: Ik ga je missen, Gen. :'( En ik zal Amy zeker wel eens weer tot leven laten komen. Nu heb ik zeker vrij spel tot verkrachting. *Grin* Grapje! ^^"


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Eigenlijk krijgen ze maar vrij weinig 'nieuwe' informatie, behalve dan wie haar verloofde is geweest, niet dat dat hun ver zou brengen. Nutteloos gewoon. Als ze dan over de moorden begint, kijkt Faith geïnteresseerd op, aah eindelijk. Maar dan gaat het mis en hoort ze wat Robertus zegt. Dus grijpt ze snel haar wand, klaar om de spook te verstijven als ze haar in het oog krijgt. Fillemonde is echter veel te snel en doordat Faith te geconcentreerd bezig is haar te zoeken heeft ze niet door dat er een vaas recht op haar afkomt, het dringt pas tot haar door als Robertus ertussen springt. Wow, dat was écht op het nippertje. Dankbaar kijkt ze hem aan, als hij plots geraakt wordt door iets en bewusteloos neervalt. Geschrokken laat ze zich naast hem zakken, en het valt haar op hoe alles ineens rustig wordt. Fillemonde is blijkbaar gevlucht. De chaos is aanzienlijk, maar snel richt ze zich weer tot Robertus. Ze ziet bloed aan zijn slaap en slikt even terwijl ze voorzichtig de schade probeert in te schatten. Het ziet er in ieder geval niet goed uit, de wonde is veel te diep om zomaar te kunnen helen. 

"We moeten hem naar zijn kamer brengen." Ze scheurt haar blik los van hem en kijkt de anderen dwingend aan. Ooooh, dit is niét goed.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth draait met haar ogen. Nou, lekker spraakzaam spook is dat, denkt ze. Nou ja, ze zag er in ieder geval niet eng uit.

Tot... Elizabeth duikt weg, met haar armen beschermend over haar hoofd. Mijn god, alles slaat op hol! Een lampscherf snijdt langs haar arm, terwijl er een traan over haar wang loopt. Dit was toch wel erg angstaanjagend...

Maar dan hoort ze iemand vallen. Ze haalt haar armen weg voor haar gezicht en schrikt. "Robertus...?" O jee, dit ziet er niet goed uit. Zenuwachtig bijt ze op haar lip. Nou, het spook was in ieder geval weg, maar die arme jongen toch... 

Dan richt ze zich tot Faith. "Hoe zullen we dat doen? Denk je dat levicorpus veilig is, of kunnen we hem beter dragen?" 


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody luistert aandachtig naar wat Fillemonde te zeggen heeft. "Maar waaro,-" Mel kan haar vraag niet afmaken doordat Fillemonde opeens besluit van alles een chaos te maken.
Dingen vliegen in het rond, Robertus begint dingen te schreeuwen, lichten flikkeren, alles gaat heen en weer en breekt, komt tegen ze aan. Ze probeert zoveel mogelijk van hun af te houden, totdat opeens het dressoir richting haar en Martin vliegt en Melody in alle heisa wat ineengedoken tegen Martin aan gaat staan. Maar gelukkig is er alleen maar wat schade van wat gruzelementen dankzij Robertus.

Na nog een harde klap valt alles langzamaan stil. De gordijnen wapperen niet meer heftig, het spook is nergens meer te bekennen, Robertus die op de grond ligt, het dressoir dat aan flarden is,- Ho. Robertus knock-out?

"Ik denk dat we hem het beste gewoon zo voorzichtig mogelijk kunnen dragen.." mompelt Melody, waarna ze zich om wat puin heen ook naar Robertus begeeft. Hij zag er niet al te best uit. "Wat moeten we verder doen?" vraagt ze dan maar aan Faith.. like; die was heler ofzo toch? Ja, zoiets was het inderdaad.

Vervolgens staat Melody weer op en maakt de weg naar de deur een beetje vrij van het puin met haar voet, dat er door de chaos ligt. "Ben je nog heel?" vraagt ze dan aan Martin. "Dat dressoir kwam niet bepaald zacht en verwacht aan."

"Volgens mij had ze bovendien een van haar maandelijkse probleempjes." zegt ze dan maar om de sfeer wat luchtiger te maken. Tot zover dat zou kunnen. ".. als spoken al uberhaupt problemen hebben." voegt ze eraan toe.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Martin luistert ook aandachtig naar Fillemonde. Uiteindelijk hoort hij haar antwoord. Ze wist het niet? Nee, dat kan toch niet? Langzaam komt er een antwoord uit zijn mond. ''Hoe bedoel je,-'' Nog voor hij een antwoord kan krijgen van Fillemonde, besluit die laatste om van alles een chaos te maken. 

Dingen begonnen in het rond te vliegen, Robertus begon dingen te schreeuwen, lichten flikkeren, alles gaat heen en weer en breekt en komt tegen Martin en Mel aan. En wanneer hij ziet dat het dressoir richting hun vliegt komt er een verschrikte blik op zijn gezicht. Poeh, daar is de reddende engel Robertus. Gelukkig dat hij het dressoir aan gruzelementen blaast.

En ineens werd de kamer weer normaal en was Fillemonde foetsie. Daarnaast was Robertus knock-out geslagen door een kandelaar. ''Als we hem willen dragen, zullen we een brancard moeten maken.'' Het kwam zachtjes uit zijn mond. Langzaam probeert Martin op zijn benen staan en dan hoort hij Mel. ''Ja, ik ben nog heel, behalve dat mijn rug onwijs pijn doet.'' ''Dat is één ding wat zeker is.''

''Spoken en maandelijkse probleempjes?'' zegt hij met een pijnlijke grimas. ''Nee, ze was bang, heel bang.'' vervolgt hij. Maar voor wie was Fillemonde bang?


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith staat weer op en kijkt even nadenkend rond. "Ja, ik denk dat Mel gelijk heeft. We kunnen niet riskeren dat zoals gisteren plots geen magie meer werkt terwijl hij onder de levicorpus spreuk is en hij nog erger gewond geraakt, of iets dergelijks. Hem dragen is inderdaad de beste optie." Ze werpt even een blik op de bewusteloze Robertus en zucht diep. "Zijn wonde is te diep, dus ik kan hem alleen maar oppervlakkig helen. Een toverdrankje zou kunnen helpen, maar dat duurt wel even. Tot die tijd moet hij in ieder geval goed kunnen rusten." Faith kijkt Melody eventjes zwijgend aan als die vraagt wat ze verder moeten doen. "Voorlopig moeten hem naar zijn kamer brengen zodat hij kan rusten, en we kunnen alleen maar hopen dat hij snel bij bewustzijn komt."

Vervolgens begint Martin over een brancard en ze schudt meteen haar hoofd. "Nee, dat duurt te lang. We zijn met z'n vieren en zo zwaar lijkt Robertus me niet. Bovendien is de kamer hier schuin tegenover. Het lijkt me wel te doen..." Ze knielt weer naast hem neer terwijl ze wat spreukjes mompelt zodat het bloeden stopt en de wonde wat gereinigd is. Dan kijkt ze de anderen aan. "Oké, laten we dit dan maar doen."

Ze gaat gehurkt achter hem zitten terwijl ze zich al klaarmaakt om hem onder zijn armen vast te houden. Nu nog iemand bij zijn benen en eventueel voor de zekerheid een derde. Ze luistert niet echt meer naar wat er gezegd wordt. Het enige waar ze oog voor heeft is Robertus en ervoor zorgen dat hij snel weer beter wordt. Aww waarom moest hij gewond geraken? =(


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody glimlacht eventjes heel lichtjes naar Martin als hij zegt dat het wel gaat, waarna ze ook nog even snel naar Elizabeth kijkt. "En met jou?" vraagt ze haar dan.

Vervolgens knikt Melody even naar Faith en doet ze de deur goed genoeg open, loopt ze naar kamer 006, doet daar de deur ook even goed open, veegt wat van een bed af en loopt vervolgens weer terug naar de rest. "Kom op dan.." mompelt ze, waarna ze naar de andere kant van Robertus loopt en hem zo goed mogelijk bij de benen pakt.

"Okay.. 1.. 2.. 3.." zegt Melody nog tegen Faith, waarna ze Robertus zo goed maar ook zo voorzichtig mogelijk optilt. "Rennen rennen rennen."


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth strijkt vertwijfeld wat haar uit haar ogen. "Ja, het gaat wel, het bloedt een beetje... en ik ben nogal geschrokken," voegt ze eraan toe. Dan gaat ze even een doekje halen uit de keuken, om het bloed mee weg te stelpen. Tenminste... Liz dacht dat het zo moest, eerst even het bloed weghalen en dan kijken wat de schade was.

Ze wrijft even door haar ogen, en voordat ze het weet hebben Melody en Faith Robertus al opgetild.

"Is het te zwaar? Moet ik helpen? Gaat alles goed?" 
Te veel vragen, Lizzie. 
"Ik neem het wel over als het te zwaar wordt..." biedt ze hen aan. 
God, ze was ook zo ervaren met dit soort dingen.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Op drie tilt ze Robertus bij zijn armen op en probeert zo voorzichtig mogelijk te zijn met zijn hoofd. Het is wel even volhouden maar hij is toch niet zo zwaar, net zoals ze al dacht. Ze kijkt even naar Melody en loopt dan samen met haar voorzichtig de gang door naar zijn kamer. Faith glimlacht eventjes naar Elizabeth, maar voorlopig lukt het haar wel. Als ze in de kamer zijn, kijkt ze weer  even naar Mel en probeert hem een beetje tegelijk zachtjes op het bed te leggen. Zo, nu ligt hij tenminste comfortabel in zijn bed en heeft ze ook beter de mogelijkheid om hem te helen Ze gaat op het nog  vrije plekje op zijn bed zitten en buigt zich over Robertus heen terwijl ze haar vingers voorzichtig langs de wonde legt. Het bloeden is gestopt en de wonde ziet er beter uit doordat ze het daarnet had geheeld, maar het zal gehecht moeten worden. Ze legt haar wand tegen zijn hoofd, strijkt wat haar uit zijn gezicht en mompelt opnieuw wat spreukjes.  Meer kan ze  hier niet doen, behalve wachten tot hij bij bewustzijn komt. Zachtjes legt ze haar handen om zijn hoofd en ze merkt hoe dicht ze met haar gezicht bij de zijne is. Onbewust moet ze lichtjes glimlachen. "Snel weer beter worden," fluistert ze terwijl ze eventjes zijn wang streelt. Faith gaat weer van het bed af en kijkt naar de anderen. 

"Nu kunnen we alleen maar wachten," zegt ze dan. Maar ze beseft dat waarschijnlijk niet iedereen zin heeft om hier te staan wachten. "Maar dat kan ook een tijdje duren, de klap kwam redelijk hard aan... Dus als je even wilt gaan opfrissen ofzo..." Ze schuift een stoel aan zijn bed en gaat zitten terwijl ze naar Robertus kijkt. Ze wil hier zijn als hij wakker wordt.

"Voor de rest iedereen in orde?" vraagt ze oprecht bezorgd. Ze heeft niet echt kunnen zien wie er nog gewond is geraakt. 


-----------------------------------


jilly-ann




OOC; Oepsie, te lang niet gepost xD
http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison maakt er ook geen probleem van dat Jack meegaat, maar ze kijkt toch wel verbaasd naar Amy als die zegt toch niet mee te gaan. Al snel haalt Madison haar schouders op en glimlacht naar Amy dat ze niet boos is ofzo. Ze merkt al snel dat de eetkamer snel leegloopt. Ze neemt snel een laatste hap van haar ontbijt en staat dan op.

"Zullen we dan maar?" vraagt ze vriendelijk. Ze heeft besloten gewoon weer met hem om te gaan als 'vrienden', als ze hem al zo mag noemen. Daarbij zou de situatie van gister gewoon te ongemakkelijk zijn anders. Ze loopt naar de deur toe en duwt die open, tot haar opluchting, is die niet op slot.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt ontzet opzij. Daar gaan we nog een keertje xD. Finn krijgt weer eens een zot momentje. "Finn, ge zijt een sukkel!" Lacht ze en ze loopt hem dan achterna, op een weliswaar niet belachelijke manier :'). 

Ze kijkt op als ze Maddie en Jack tegenkomen. "Euh... Hoi?" Zegt ze onschuldig. Zij deed tenminste normaal in vergelijking met Finn. "Wat gaan jullie doen?"


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jack eet rustig verder als Amy de rondleiding door het huis toch afslaat. Totaal geen probleem, die Amy is toch maar eng. Hij smeert nog een broodje en kijkt naar Madison. "Is goed," hij pakt zijn broodje en loopt achter haar aan.

"Zo, en waar gaan we eerst naar toe?" Vraagt hij, terwijl hij net doet of hij een toerist is met ene fotocamera en een plattegrond. "De woonkamer, keuken, eetkamer en slaapkamers heb ik al gezien."

OOC; Zwaar lame :') 


-----------------------------------


Hermelien-fan




ooc: *schopt het weer tot leven*
http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Ik mis geen ledematen en ik heb ook geen gat in m'n hoofd of ergens anders, dus ik denk dat ik tamelijk heel ben." zegt Melody met een flauw grijnsje tegen Faith.

"Moeten we helpen met het opruimen van de kamer ofzo?" vraagt ze dan maar, waarna ze nog even een blik op Robertus werpt. "Aangezien er toch niks anders dan wachten te doen valt." mompelt ze dan maar.

"Ik ben me dan even snel opfrissen." zegt ze nog met een glimlachje, waarna ze de kamer uitloopt en naar de badkamer in haar eigen kamer gaat om zich op te frissen. Na dat gedaan te hebben loopt ze nog even langs kamer 006. "Jullie weten me wel te vinden als ik nodig ben, right?" zegt ze, waarna ze weer verder loopt naar de kamer van Faith. "En anders geef je maar een gil." zegt ze nog.

"Wat een opvliegend spook was dat." Fine. Nu moest ze dus ook nog echt even gaan opruimen omdat ze het aangeboden had. En veel zin om bij Robertus te gaan zitten niks doen had ze ook niet. Melody begint maar vast met de gebroken dingen vast naar een kant toe te schuiven. Hadden ze hier nergens een bezemkast ofzo?


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth haalt haar schouders op. "Tsja, het gaat wel, denk ik...," mompelt ze. "Ik heb een flinke snee in mijn arm, maar dat geneest denk ik vanzelf wel weer." 

Ze werpt even een blik op Faith, die bij Robertus zit. Laat ik ze maar even alleen laten, denkt ze. Het ziet er zo vertederend uit ^^. 
"Ik ga me ook even opfrissen... En daarna kom ik wel terug om te helpen opruimen," knipoogt ze naar Melody.

Nadat ze zich heeft gedouched, gaat ze snel eventjes langs de keuken, waar ze een bezem vindt. Opgewekt neemt ze hem mee naar boven, waar Melody al bezig is. 

"Ik heb een bezem gevonden," glimlacht ze. "Nu kunnen we alles tenminste een beetje fatsoenlijk opruimen... Wil je een lolly, trouwens? 
Opgewekt begint ze te vegen.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Met een klein glimlachje knikt ze naar Mel en Liz. Zoveel te beter. Ondanks Robertus die gewond is en de grote rommel in haar kamer, is ze toch wel opgelucht dat de schade niet nóg meer is. Wie weet tot wat die spoken in staat zijn. En wat was het dat Fillemonde zo van streek maakte? Hmm.. dat is iets wat ze Robertus moet vragen. Haar blik blijft even op hem rusten, om vervolgens op te staan en in de deuropening te gaan staan. Faith ziet door de open deur hoe Mel en Liz aan de overkant aan het opruimen zijn. Wat lief dat ze willen helpen. Ze vraagt zich af wat Lils gaat denken als ze hun kamer zo ziet. En eigenlijk moet ze nu wel meehelpen, ze kijkt even achterom en besluit dan zometeen ook maar eens een handje te helpen.

Zuchtend gaat Faith de kamer weer in, werpt nog een blik op Robertus die er zo vredig bijligt en stapt naar het raam. Ze kijkt naar het mooie uitzicht in het daglicht, 's nachts was het meer een kille sfeer. Ze glimlacht lichtjes als ze de weerspiegeling van de zon in het meer ziet. Wat mooi. Faith wendt zich uiteindelijk af van het raam en gaat weer op het stoeltje naast Robertus' bed zitten terwijl ze haar ellebogen op haar knieën legt en zwijgend naar hem kijkt. Kom op, Robertus. Dit is niet leuk ):


OOC: zo, dit is dan mijn laatste post. Nu moeten jullie Jill maar porren voor een Faithpost ^^ Veel plezier nog en tot over 6 weekjes!


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Doornroosje
Ooc: ladiela *kan het ook geen dag uithouden*Heel langzaam opent Robertus zijn ogen. Veel kan hij niet zien, want alles is nog wazig. Hij voelt zijn hoofd gemeen bonken. Oh, wat deed hij pijn... Hij knippert een paar keer, in de hoop dat zijn ogen een beetje focussen, maar alles blijft nog steeds één grote waas.

"Faith?" fluistert hij zachtjes. Zag hij dat nou goed? Voor zover hij kan zien, zat er iets blonds naast zijn bed. "Waar ben ik? Wat is er gebeurd?"

Dan komt alles weer terug, en hij schiet geschrokken omhoog. De pijn snijdt door zijn hoofd door die plotselinge beweging. Hij grijpt naar zijn hoofd en kreunt zachtjes van de pijn. Hij wrijft eventjes, en kijkt dan naar de plek waarvan hij vermoedt dat Faith daar zit.

"Waar is Fillemonde?" begint hij zijn hersenen te overbelasten. "Hebben jullie haar versteend? Is iedereen in orde? Heb je de kamer goed afgesloten?"

Hij knippert nog een paar keer hevig, en zijn ogen beginnen te focussen. Dan, na een tijdje, kijkt hij eindelijk in de helderblauwe ogen van Faith.

"Hoe lang ben ik weggeweest?" vraagt hij fluisterend. "Heb je al die tijd hier gezeten?"
Hij zwijgt eventjes, en probeert normaal na te denken, hoewel dat lastig en bovendien uitzonderlijk pijnlijk is met zo'n hoofdpijn.

"Je moet die kamer mijden," fluistert hij dan. "Tot hij weer veilig is. Ik zou niet willen dat je iets overkomt..."
Hij voelt zijn stem een beetje wegvagen, en zijn hand schiet weer naar zijn bonzende hoofd. Aauuuww...
Ooc: Psst...


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Oke, daar heb je een punt in.'' zegt hij weer op zijn normale toon bij de woorden van Faith. Want tsja, zij is Heler en een Heler weet immers wat je moet doen in zulke situaties. Uiteindelijk dragen zij en Mel hem naar hun kamer. Langzaam volgt Martin hun richting hun kamer.

Wanneer ze éénmaal bij hun kamer zijn en Robertus op zijn bed ligt, blijft Martin eventjes stil in de deuropening staan. Was het fout om Fillemonde op te roepen? Ja natuurlijk, was het fout. Kijk hoeveel chaos Fillemonde heeft veroorzaakt. Langzaam word hij uit zijn gedachten getrokken als Robertus wakker word en Mel plus Elizabeth de andere kamer aan het opruimen zijn. dat laatste merkte hij niet echt.

''Je bent eindelijk wakker.'' zegt hij fluisterend richting Robertus. ''Weet je nog wat er is gebeurd?'' vervolgt hij, zonder op Faith te letten.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn proest het uit als hij merkt dat Lily de achtervolging inzet.
'Alsof je me kan inhalen!' Roept hij terwijl hij verder loopt.
Hij grijnst zijn tanden bloot en merkt dan dat Lils halt houdt bij Jack en Maddie.
'Zie je nu wel.' mompelt hij met een ^^-gezicht.
Hij onderdrukt een zucht en stopt bij de deur van Amy's kamer.
Even aarzelt hij maar opent de deur dan.
'Wat zijn we aan het doen?' vraagt hij met een glimlach terwijl hij in de deuropening gaat leunen.

Ooc: Moet er weer inkomen. ^^" En Gen dwong me! 


-----------------------------------


Miseria




Ooc: ik ben onschuldig! Ö *sleept Amy ook weer uit de passieve modus*

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
DoornroosjeRobertus knippert nog een paar maal, en probeert langs Faith te kijken. De persoon die tegen hem praat, staat te ver om scherp te kunnen zien, maar hij vermoedt dat het Martin is; vaagjes herkent hij de stem. 

"Ik..."
Hij denkt weer na. Oooh, dat deed pijn...
"Het laatste wat ik me kan herinneren, is dat Fillemonde in paniek raakte... maar verder..." zegt hij langzaam. "Ik vermoed dat ik niet snel genoeg was, anders had ik vast wat anders gevoel dan een Cruciatale hoofdpijn."
Hij wrijft nog eventjes.
"Wat ís er gebeurd?" vraagt hij dan, meer aan Faith dan aan Martin.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy zit zich net dood te ergeren aan het plafond - like, omg, één grijze massa - als ze Finn - FINN! - hoort. Ze schiet omhoog en glimlacht naar hem. Yay, hij was haar komen opzoeken! =D

"Niets," antwoordt ze onschuldig - en waarheidsgetrouw. Ze blijft eventjes zitten, terwijl ze hem zoetjes aankijkt. Dan zucht ze eventjes zogenaamd geïrriteerd.
"Er is hier ook niets te doen," "klaagt" ze dan. "Behalve opgesloten in het donker zitten. Wat een spookhuis, uh?"
Hmm, spot was niet echt haar ding. Maargoed. Ze glimlacht weer lief naar hem en staat op.
"Wat was jíj van plan te doen?" vraagt ze dan, terwijl ze hem weer met kleffe puppy-oogjes aankijkt, totaal vergetend dat hij zoëven gevraagd had daarmee op te houden.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: *fluit onschuldig* http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

"Robertus." Faith was in gedachten verzonken voor zich uit aan het staren, maar schiet gelijk naar voren als ze zijn zachte stem hoort. "Shh, je moet rusten," zegt ze op en zachte toon en legt haar hand op zijn borst terwijl ze hem probeert zo zachtjes mogelijk te dwingen om weer te gaan liggen. "Fillemonde is weg, iedereen is in orde. Mel en Liz zijn bezig met het opruimen van de kamer." Ze wil net reageren op zijn opmerking over het afsluiten van de kamer, maar beseft dat ze hem dan alleen maar aanmoedigt om zich in te spannen terwijl hij moet rusten.

"Je bent een halfuurtje bewusteloos geweest, en ik heb de wonde geheeld. Nu heb je waarschijnlijk nog pijn, maar na een tijdje gaat dat ook weg als je niet teveel inspant," zegt ze met een kleine glimlach en helemaal blij dat hij weer bij bewustzijn is. "Ja..," vervolgt ze dan een klein beetje verlegen als hij vraagt of ze al die tijd hier heeft gezeten.

"Maak je maar geen zorgen om mij, Robertus. Zorg maar dat jij snel weer beter wordt," zegt ze terwijl ze zijn hand vastneemt. Dan kijkt ze even naar Martin als hij spreekt, ze was bijna vergeten dat hij ook nog in de kamer aanwezig was aangezien hij zich maar stilletjes heeft gehouden. 

"Je hebt me beschermd door de vaas die op me afkwam te vernielen, ik had het zelfs niet eens in de gaten. Maar waardoor je dus niet op tijd kon duiken voor de kandelaar die recht tegen je hoofd kwam. Dus eigenlijk zou ik hier nu moeten liggen." Ze glimlacht zwakjes en knijpt even in zijn hand die ze vastheeft. "Je viel bewusteloos neer en Fillemonde was opeens net zo plots verdwenen als ze was verschenen. Het was niet eens nodig haar te verstenen..." Ze zwijgt even om het het verhaal wat te laten bezinken.

 "Maar nu moet je echt rusten, want we willen je snel weer beter hebben."


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Doornroosje
Ooc: Ik ontken elke vorm van verslaving.Robertus luistert zwijgend het verhaal aan, terwijl hij zich weer op zijn rug laat duwen door Faiths zachte, warme hand. Hij glimlacht eventjes als ze zegt dat ze al die tijd bij hem heeft gezeten. Hij wil eigenlijk protesteren tegen het feit dat Melody en Elizabeth nog in de kamer zaten, maar zag ook wel in dat hij die strijd niet zou winnen, en Faith hem waarschijnlijk alleen maar zou dwingen te liggen. 

Hij voelt zich warm worden als Faith zijn hand vastpakt, en hij merkt dat hoewel zijn hartje sneller gaat kloppen, zijn adem langzamer en regelmatiger gaat. Met zijn duim strijkt hij eventjes over de achterkant van haar hand. 

"Zeg dat nou niet..." fluistert hij als ze zegt dat zij er had moeten liggen. Niet doen, Faith... niet doen... :3

Bij haar laatste woorden sluit hij zijn ogen en probeert de pijn in zijn hoofd te negeren, of in ieder geval te verbannen. Niet dat het lukt. Hij opent zijn ogen weer, kijkt naar Faith en glimlacht flauwtjes. Hij haalt diep adem en probeert, zoals Faith aandringt, te rusten. Hij knijpt zachtjes in haar hand.


-----------------------------------


miss_sweet




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Tevreden kijkt ze toe als Robertus gaat liggen, een warme tinteling gaat door haar hand en ze glimlacht als ze ziet wat de oorzaak daarvan is. Faith kijkt weer op naar Robertus en knikt lichtjes als hij zegt dat ze dat niet moet zeggen. Wat is hij toch lief. Haar prins op het spinnewieltje (xD) Ze ziet hoe hij even zijn ogen sluit om ze meteen weer te openen en ze blijft hem zwijgend aankijken terwijl ze voelt hoe hij zachtjes in haar hand knijpt. Faith krijgt het warme gevoel, sterker dan ervoor, terug. Een lichte glimlach speelt om haar lippen en ze vergeet even alles om haar heen, inclusief Martin die er nog bijstaat. Ze laat met tegenzin zijn hand los en buigt zich iets dichter naar hem toe, ze kan zijn regelmatige ademhaling nu haast horen. Faith kan het niet laten om even door zijn haar te strijken, het lijkt wel of ze niet van hem kan afblijven <3 

"Wil je misschien iets drinken?" vraagt ze zachtjes. "Je hebt ons wel behoorlijk laten schrikken hoor. Maar ik ben echt zo blij dat je weer wakker bent, ik vreesde er een beetje voor dat het langer zou duren." Faith kan nu eenmaal niet tegen stiltes, dan weet ze zich ook niet echt houding aan te geven. En zo hoeft hij niet te praten, alleen maar te luisteren =D


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Het grote gedeelte is er zo te horen nog.'' zegt Martin met een flauw grijnsje richting Robertus. ''Ja, zo is het inderdaad gegaan.'' vervolgt hij als ondersteuning van Faith haar woorden vervolgt hij.

Ladiedada en dan volgt hij weer stilletjes het hele Faith en Robertus gebeuren. Aww, ze zijn wel kinda lief bij elkaar dacht hij. Na wat een eeuwigheid lijkt zegt hij eindelijk weer wat. ''Ik zal jullie twee maar weer alleen laten.'' ''En ik zal Mel en Elizabeth laten weten dat je wakker bent, Robertus.'' ''Die zullen zich vast ook nog zorgen maken.''

Niet wachtend op zijn antwoord of op dat van Faith draait hij zich om. Rustig loopt hij naar de kamer waar Fillemonde dus de boel op stelten  en waar Mel en Elizabeth aan het opruimen. Eventjes blijft hij in de deuropening staan en zegt dan. ''Robertus is eindelijk wakker.''


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison glimlacht naar Jack toe die echt geïntereseerd lijkt in het huis. Zelf vind ze het huis prachtig, ook al heeft het minder goede kanten, ze kan moeilijk toegeven het erg te vinden in het huis te zitten. Oké het spookt, maar in Zweinstein zijn er ook spoken! Ze denkt even na. Wat hebben ze nog meer in het huis? "Er is ook nog een bibliotheek," zegt ze bedenkelijk. "De verdieping daarboven heb ik zelf ook nog niet echt gezien en daarboven is weer de zolder." Als ze denkt aan de zolder kijkt ze even verdrietig. Nou ja, niet dat ze Kennith heel goed kende, toch vind ze het nog steeds een erg gezicht. Zoiets doe je je ergste vijand nog niet aan!


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Doornroosje - Prins op het spinnenwieltje - Julia
Ooc: Ik ontken nog steeds elke vorm van verslaving.Robertus glimlacht als Faith door zijn haar strijkt, en sluit weer eventjes zijn ogen. Hij legt zijn hoofd wat meer naar achteren.

"Nee, dank je," glimlacht hij - ogen nog steeds gesloten - als ze vraagt of hij iets wil drinken. Hij voelt zijn hoofdpijn protesteren.
"Nou ja, misschien een glaasje water..." prevelt hij dan met tegenzin, zijn ogen weer openend. Hij glimlacht als hij haar hoort.
No fear... ik ben er weer...

Hij was zich eigenlijk al helemaal niet meer bewust van Martins aanwezigheid, maar als hij begint te praten draait hij eventjes opgelaten met zijn hand.
"Euh, ja... is goed..." zegt hij zachtjes.


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: @ Gen; dúh, je bent net zomin verslaafd als ik 

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith glimlacht eventjes dankbaar naar Martin als hij zelf voorstelt om Melody en Elizabeth op de hoogte te brengen."Dankje.." roept ze hem nog na. Vervolgens richt ze zich weer tot Robertus en knikt als hij instemt. Ze blijft gewoon zitten en tovert wat water in een bekertje, door middel van aguamenti, want ze wil niet eens proberen om water uit dié kranen te halen. "Zo." Hmm.. hoe moet ze ervoor zorgen dat hij drinkt zonder zich al te veel in te spannen. Faith schuift naast hem op het bed en probeert hem wat te ondersteunen als hij rechtop gaat zitten. "Voorzichtig maar," glimlacht ze lichtjes en ze houdt het bekertje water binnen handbereik.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Samen met Elizabeth ruimt Melody voor een groot gedeelte de kamer op. Afstoffen moest sowieso vanaf het begin dat ze hier waren al een keer gebeuren, dus zo beeldschoon dat je je eigen gezicht in de vloer kon zien hoefde het ook weer niet te worden.

Dan komt Martin binnen om te zeggen dat Robertus weer wakker is. 
"He bah, kon dat niet wat langer duren."
Melll
"Het was nog altijd beter dan dat die twee elkaar haast niet eens aan durfden te kijken omdat ze haast voor elkaar stonden te kwijlen. En het was tenminste rustiger. Geen praatjes over spoken."
'Course, yeah.
"O echt?" zegt Melody. "Wat fijn! Laten we maar meteen even gaan kijken." 
"Liever niet."
Just smile like you mean it.

Mel legt de bezem aan de kant en glimlacht nog even naar Elizabeth voor de hulp. Vervolgens loopt ze weer naar de kamer van Robertus.
"Bertje!" zegt ze met een grijnsje wanneer ze de kamer binnen stapt. "Ouwe rakker! Hoe gaat het met je?" zegt ze dan zo opgewekt mogelijk. "Je bent me wel een taaie hoor." zegt ze terwijl ze in normale gevallen even een stoot tegen z'n arm had gegeven ofzo.

"En hoe gaat het met jou, Faith?" vraagt ze nog aan Faith. "Als je wil kan je je even gaan opfrissen.. Over de schrik heen, een beetje het vuil weg, en je hebt hier bovendien al lang genoeg gezeten." glimlacht Melody. "En kijk; Hij is weer helemaal in orde." ofja.. "Niks om bang voor te zijn." Melody loopt naar haar toe en gaat achter haar krukje staan, waarna ze even een bemoedigende hand op haar schouder legt. "Besides, wij zijn er ook nog. En we zullen hem waarschijnlijk niet gaan wurgen, of gewoon gaan toekijken hoe hij zichzelf wurgt ofzo." 
Yeah, echt het meest fantastische om te zeggen, Mel.
"I know" *insert fake smile*
ooc: Oh gawd! xO Heb ik eindelijk het tweede filmpje erop kunnen zetten, doet het F/R/M-filmpje het niet meer :0 Well, die komt dan later *wou ze perse tegelijk hier neerzetten* 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg
Blondheid FTW

"Niets,"  Antwoord ze als eerste op zijn vraag.
Hij grijnst lichtjes en kijkt haar zwijgend aan.
Dan forceert ze haar o zo geloofwaardig geirriteerde zucht waardoor Finn een wenkbrauw omhoog trekt.
Nu gaan we het krijgen.
"Er is hier ook niets te doen, behalve opgesloten in het donker zitten. Wat een spookhuis, uh?" 
"Wat was jíj van plan te doen?" 
Finn kijkt haar met een geamuseerde blik aan.
' Er gebeuren meer dan genoeg dingetjes. Ik vraag me feitelijk af wanneer de volgende dode zal vallen.' Zegt hij met een bedenkelijk gezicht.
'Of nog iemand die plots spoorloos verdwijnt-' Hij slaat zijn armen over elkaar. ' Ik bedoel, het zou wel héél toevallig zijn als we plots met ons aantal overblijven.'
Stiekem is hij Amy bang aan het maken, hij had er zin in.
Misschien zou ze dan die vreselijke puppy-oogjes overboord gooien, daarmee zou Finn al tevreden zijn.

Hij onderdrukt een zucht en gaat aan de andere kant van de deuropening leunen.
'Misschien dat ons spokenjagertje stiekem samenwerkt met Abott, en zo al die spookjes tevoorschijn haalt.'
Hij kijkt zwijgend opzij naar Amy, en hoopt haast op grote angstige oogjes.
Dan kraakt hij zijn vingers en vervolgt: 'Maar goed, je vroeg wat ik van plan was te doen?'
Hij haalt zijn schouders op. 'Beetje ronddwalen ofzo zeker. Ben nog niet echt moe.'


-----------------------------------


miss_sweet




OOC: yay nog een HMfilmpje! En wat mooooi. Hello is ook een prachtig liedje ^^

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith kijkt op als Mel de kamer binnenkomt en glimlacht. "Hey." Ze lacht zachtjes om Mel's nogal uitbundige begroeten van Robertus. Ze staat dan maar op zodat Melody ook wat dichterbij kan komen en Robertus wat meer zicht heeft. 

"Met mij gaat het prima." Dat is niet geheel waar, maar ze wil niemand onnodig bezorgd maken. Trouwens wat zijn een paar schrammetjes en een hoop stof op je kleren. Het klinkt wel aanlokkelijk om zich te gaan opfrissen maar aan de andere kant wil ze ook hier blijven. Even blijft ze twijfelend naar Robertus kijken, maar Mel klinkt vrij overtuigend en ze moet even lachen om haar opmerkingen.

"Je hebt gelijk," zucht ze dan. Faith loopt al naar de deur maar blijft even in de deuropening staan en kijkt nog even achterom. Ze glimlacht eventjes waarna ze verderstapt naar haar kamer. Wow, het grootste gedeelte is al opgeruimd. "Echt heel lief dat jullie wilden helpen," glimlacht ze naar Liz en Martin. "Ik kom zo helpen met de laatste dingetjes, maar ik ga me eerst eve opfrissen." Faith gaat de badkamer binnen en sluit de deur achter zich. Ze neemt een snelle douche en doet andere kleren aan. Met nog natte haren stapt ze haar slaapkamer weer binnen en begint te helpen met opruimen. Ach, Robertus is in goede handen bij Mel. En bovendien zou het onbeleefd zijn om iedereen het werk te laten doen zonder zelf mee te helpen.


OOC2: dit is dan écht mijn laatste post *fluit*


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt lichtjes ontzet als ze eerst genegeerd wordt door Maddie en Jack en daarna nog ziet hoe meneer Coolsaet naar Amy gaat. Ze mompelt wat en onderdrukt de neiging van Finn achterna te lopen. 'Als hij niet wil luisteren, dan stikt hij er toch lekker in, Lils?' Zegt het stemmetje in haar hoofd. 'Hij moet niet afkomen als Amy straks weer aan hem plakt.'
Lils kijkt even naar Finn en hoort hem iets tegen Amy zeggen, maar ze vertikt het van hem achterna te lopen. Ze loopt dan maar een beetje doelloos het huis rond. 

Ze komt dan terecht bij de kamer waar Elizabeth en co (ik weet niet wie er nog zijn :') ) aan het opruimen zijn. "Wow, wat is er hier gebeurt?" Vraagt ze haast stomverbaasd. Blijkbaar had ze wat gemist tijdens haar gesprek met Finn.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus klautert enigzins moeizaam, met ondersteuning van Faith, overeind. Van schrik overeind schieten is toch wel een heel stuk makkelijker - en pijnlijker, toegegeven... Hij pakt het glas aan en drinkt voorzichtig. Hij verslikt zich en stikt bijna als Melody binnenkomt. Als hij bekomen is, kijkt hij haar met een o.O-gezicht aan. 
Hmm, mezelf wurgen... dat klinkt aanlokkelijk...
Rustig, Bertje...
She freaks me out! >.<
That makes two of us. 

"Euh, hoi... Melody..." zegt hij dan maar uiteindelijk, zo normaal mogelijk. Hij blijft haar eventjes zwijgend - and slightly freaked out - aankijken. Ze is een heel stuk "leuker" als ze niet zo debiel doet - oftewel; vriendelijk. Om maar ergens mee bezig te zijn, zet hij het glas weer aan zijn lippen. Aah, wat een opluchting... het was geen wondermiddel, maar hij voelt zich nu wel ietsjes beter. Hij glimlacht nog eventjes flauwtjes naar Faith als die zich op gaat frissen. Tsja, en toen zat hij alleen met miss Weirdo... Jottum...

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy's glimlach verdwijnt geleidelijk bij elk woordje dat Finn zegt. Ze probeert een groot paar angstoogjes te onderdrukken.

"Spookjager?" vraagt ze verward. "Die Robertus-gast? Nee toch?"
Ze kijkt hem haast gechokeerd aan.
"Of...?" fluistert ze. "... Waarom zou hij zoiets willen doen?"
Oh, sjit, ze kan de angstoogjes niet onderdrukken. Moest ze die vent nu gaan wantrouwen? Ze tovert maar weer een dappere glimlach tevoorschijn.

"Zou ik je mogen vergezellen in het ronddwalen?" vraagt ze zoetjes, en zonder op antwoord te wachten, steekt ze haar arm door de zijne en kijkt hem afwachtend aan. "So, waar nu?"
Ooc: dit zou mijn laatste post kunnen zijn, maar als ik mezelf ken... :')


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Jaaa, het is hem gelukt om de angstoogjes boven te laten halen.
Hij probeert niet te lachen en bijt dan op zijn lip.

Finn glimlacht als ze haar arm rond de zijne haakt.
 "... Waarom zou hij zoiets willen doen?" Had ze daarnet gevraagd.
'Tuurlijk mag je me vergezellen, maar om te antwoorden op je vorige, denk eens goed na...Waarom zou iemand met Abott samen werken?'
Hij kijkt haar zwijgend met een afwachtende blik aan.
Half verwachtingsvol dat hij eurotekentjes in haar ogen zal zien.
'Voor het geld natuurlijk. Zou jij niet samenwerken met die oude knar om zo weg te lopen met de prijs?
Hij grijnst lichtjes. Finn weet maar al te goed dat Amy een verwend nest, dus een paar centjes er bij zou alles zijn voor haar.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Haai, Robertus." zegt Melody met een flauw grijnsje, gevolgd door een zucht. Melody kijkt Faith even na en gaat vervolgens zelfs op het krukje zitten.

"So.." zegt ze dan maar. "Mr. Spooky." en toen.. "How are ya?" Ha. Ha. Leuk. En nu? "Duuss.." mompelt ze dan maar.

Pompidom. Tja. Waar praat je dan over. Straks zou ze weer iets zeggen wat hij weer verkeerd op zou vatten. Dat vond ze wel iets voor hem. Vooral in deze toestand. "Weetje? Ik heb eigenlijk geen idee waar we over kunnen praten." zegt ze dan met een flauw glimlachje. Zo. Dan weet 'ie dat ook. "Dus.. Heeft je leven er altijd zo donker en spooky uitgezien, of heb je ook nog wel eens huppelige, vrolijke lentedagen meegemaakt?" zegt dan maar. "Well.." voegt ze er nog aan toe. "Het is toch nog altijd beter dan over het weer te moeten praten."


-----------------------------------


Miseria




Ooc: pfuh, ik wist het wel 

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus kijkt Melody nog steeds enigzins vreemd en wantrouwig aan.
"Euh, het gaat wel..." zegt hij dan langzaam, nog steeds met een ¬_¬ -gezicht. "Ah," reageert hij op de mededeling dat er een tekort aan gespreksstof is. Hij trommelt met zijn vingers op het glas, nerveus - maar om een hele andere reden dan bij Faith. Zomg, zou ze hem gaan wurgen? o.O
LOL

"Eh... ik ben opgegroeid in een redelijk sober klimaat, als je dat bedoelt..." antwoordt hij langzaam. Hij poogt luchtig te glimlachen bij haar volgende opmerking - aangezien Mel ook normaal probeert te doen, waarom hij dan niet? - maar merkt weeral dat hij niet op commando kan glimlachen. Althans, niet op dat moment. Fijn.
Er is niets mis met het weer >:3

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street"Om het geld?" vraagt Amy, terwijl ze hem niet-begrijpend aankijkt. "Maar waarom, je krijgt sowieso toch geld als je het hier uithou- oooooh..."
Het laatste kwam eruit als een begrijpende zucht.
"Oh!" roept ze dan geschrokken. Ze kijkt Finn lichtelijk paniekerig aan.
"Denk je dat hij ons wil vermoorden?" fluistert ze paniekerig. Oh, maar dat is niet goed! "Maar-"
Ze neemt eventjes diep adem, en dwingt zichzelf te kalmeren.
"Het is... begrijpelijk..." zegt ze dan na een tijdje, denkend aan de prijs en hoeveel jurkjes ze daarvan zou kunnen kopen en proberend zo min mogelijk verwend over te komen. Ze kan het niet laten om enigzins te glunderen bij de gedachte aan het geld. Ze zwijgt eventjes, maar kijkt dan weer eventjes glimlachend naar Finn.
"Hoe dan ook," zegt ze liefjes. "Waar nu? En je beschermt me toch wel hè, tegen die- die- Robertus?"
Ze kijkt hem weer met puppy-oogjes aan.
Niet doen, Amy >.<
Wát?


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Robertus haast met een >.<-gezicht aan als ze zijn antwoord hoort. "Yeah.. Dat bedoelde ik.. Kinda."
Insert smile, Mel
"I'm trying!"
Melody doet een poging tot glimlachen, wat maar half lukt.

"Ik zal je heus niet opeten." mompelt ze wanneer ze merkt hoe opgejaagt hij eigenlijk reageert en doet. "Wat heeft Faith je gegeven dat je wel normaal tegen haar kon doen en praten?" vraagt ze met een ¬¬-gezicht.

"Wat doe je trouwens als er een lijk in je kast heeft gehangen?" vraagt ze dan maar. "Als dat het onderwerp is waar je wel normaal over kan praten." mompelt ze er achteraan met een flauw grijnsje.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn grijnst lichtjes als hij haar bezig ziet.
Is ze dan toch niet zo stom...
Vertellen dat Finn niet veel van Robertus moet hebben, moet niet meer duidelijk gemaakt worden.
Hij heeft enkel maar argwaan gekregen naar die man toe.
Finn snuift even bij de gedachte bij al die spoken.
Flauwekul naar mijn gedacht, poppen aan touwtjes ondersteund met special effects!
Hij mompelt iets onverstaanbaars en wandelt dan de kamer uit.
'Enig voorkeur?' Hij kijkt om naar haar.
'...Lils?!' Roept hij dan. ' Zin om op uitstap te gaan?'


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg
Suikerfee

Liz veegt even het zweet van haar voorhoofd af. "Is hij wakker? Wat fijn!" zegt ze dan oprecht. Ze gooit haar bezem aan de kant - ze zou hem later heus wel opruimen, hoor "Tsja, we wilden wel eens weten wie Fillemonde nou was," zegt ze schouderophalend. "Dus we kinda... riepen haar op. En toen werd ze een beetje boos, flipte ze en vloog alles in het rond." 
Een rilling loopt over haar rug. "En Robertus werd ergens door geraakt, werd bewusteloos en tsja... nou ligt hij daar, maar ik hoor net dat hij weer wakker is! Zullen we eventjes gaan kijken?" 

Elizabeth loopt alvast vooruit naar Robertus. "Ha, spookjagertje!" begroet ze hem met een half lachje. "Weer bijgekomen? Je ziet er niet zo... florissant uit, als ik het zo mag zeggen," knipoogt ze. 
"Maar het komt wel goed, hoop ik! Zeg, heb je toevallig zin in een lolly? vraagt ze dan, terwijl ze er zelf nog eentje uit haar broekzak vist, het papiertje eraf haalt en vervolgens zoekend rondkijkt naar een prullenbak. Hadden ze die hier niet ofzo?


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeGehe, oeps, zijn uiterst sociale poging om normaal te doen is mislukt.

"Ik zal je heus niet opeten."
"Wat een opluchting," grijnst hij lichtjes. Hij negeert de rest van de opmerking. 

Hij kijkt eventjes bedenkelijk als ze vraagt wat te doen met haar kast.
"Ontsmetten?" stelt hij zachtjes lachend voor. "Je zou voor de zekerheid kunnen checken of hij niet vervloekt is - ja, ik denk dat je dat het beste kan doen."

Hij fronst eventjes.
"Wat maakt je eigenlijk bang voor clowns?" vraagt hij dan, maar hij heeft er meteen spijt van. "Nee, sorry, dat was brutaal. Laat maar."
Hij kijkt op als Elizabeth binnenkomt, die hen godzijdank onderbreekt. 
"L-lolly? Euh, nee dank je..."
Hmm, die was al bijna net zo maf als Mel. Nah, dat kan niet. Niemand kan aan Mel toppen.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy onderdrukt een zucht als Finn Lily roept.
Nooz, niet Lily...
Kom op, Amy, eventjes lief en aardig doen. Je hebt wel haar lover afgepakt.
So? 

"Nee, geen voorkeur," glimlacht ze dan maar. "Of, nou ja... mogen we naar buiten, denk je? De tuin lijkt me wel... interessant..."
Oooh, in zo'n oud huis was de tuin vast heel romantisch! =D
Ho eens even, Lily gaat mee...
Hmpf.
Oh, misschien slaat ze wel af! =D
Let's hope so *insert big grin here*


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Right. Genoteerd." zegt Melody. "En dat doe ik met wat voor afwasmiddel?"
"Making fun with Bertus? Like..." Shut up.

Dan vraagt hij opeens naar haar boeman. Melody kijkt van hem weg en slaakt even een zuchtje. Gelukkig zegt hij dan dat ze het moet laten. "Geef toe.. Ze zijn eng." zegt ze dan maar, waarna Elizabeth ook binnen komt. "Als je zo graag wil luisteren, zal ik het heus wel een keer vertellen. Ooit." zegt ze dan. Ho, wacht. Dat is nog niet alles. "Natuurlijk als jij ook iets wil vertellen." voegt ze er dan met een onschuldig grijnsje aan toe.

"Nee dank je." zegt ze dan ook tegen Elizabeth. Ze was niet bepaald fan van lolly's.

"Of course gaat het goed komen. Robertus is niet zomaar van z'n stokje te slaan." Well.. Voor Mel wel eigenlijk. Maar dat terzijde. Ze moet er even om grijnzen. "Waar is Martin?" vraagt ze dan maar.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus zwijgt als hij Melody hoort. Hmm, zij wou iets van hem weten? Zucht, absolute zucht... maargoed, hij kan niet ontkennen dat hij nieuwsgierig is. 
"Martin?" zegt hij. "Was die niet opruimen?"

Hij voelt de hoofdpijn weer terugkomen, en hij zakt vermoeid onderuit. Aauuw... Hij wil een pijnstiller D: Oh, maar wacht! Hij had zijn ketel mee! =D Misschien kon hij zelf snel iets in elkaar flansen - Mel wou dat vast niet. Heuy, maar wacht-

"Waar is mijn staf?" vraagt hij, terwijl hij weer rechtop gaat zitten. Oh nooz D: Niet zijn staf D: Lag die nog in de kamer?


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt op als ze Elizabeth de uitleg over Fillemonde hoort doen. "Gezellig..." Reageert ze lichtjes sarcastisch. Eigenlijk vraagt ze zich af waaaaarom ze in godsnaam een geest willen oproepen. Het huis is zo al erg genoeg. Ze knikt als Liz vraagt of ze meegaat naar Robertus. "Tuurlijk, ik ga wel even mee." 

Lily volgt Elizabeth naar de kamer waar Robertus ligt en kijkt even naar hem. Ze bijt op haar lip als ze hem ziet liggen. Ze weet niet goed hoe ze moet reageren en glimlacht dan maar zwak naar hem. "Gaat het weer een beetje?" Vraagt ze dan maar om iets te vragen. 

Ze kijkt om als ze Finn hoort roepen, haar redder in nood! Niet dat ze niets van Robertus enzo moet hebben, maar ze voelde zich niet zo op haar gemak. Zo veel wist ze niet van Robertus... En trouwens, het was toch beter om hem te laten rusten, toch? "Finn roept..." Mompelt ze tegen de rest. "Ik ga maar even kijken." 

Ze loopt de kamer opnieuw uit en loopt naar Finn toe. Ze trekt even een gezicht als ze Amy aan Finns arm ziet hangen. "Je hebt blijkbaar al gezelschap..." Reageert ze nogal kort. "Heb je dan nog wel nood aan mijn aanwezigheid?" Stel dat ze weer gaan zoenen, dat kan Lils wel missen als kiespijn.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn grijnst als Lily komt aangelopen.
'Hier se!' Zegt hij met een ^^-gezicht.
 "Je hebt blijkbaar al gezelschap..."
Hoor ik daar enige jaloezie?
Hij kijkt zwijgend naar Lils en glimlacht even.
"Heb je dan nog wel nood aan mijn aanwezigheid?" 
Tuurlijk heb ik nood aan je aanwezigheid, je bent nog altijd mijn beste maatje! Antwoordt hij vrolijk.
Amy heeft zin om de tuin te verkennen, wat denk je?


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Gaan jullie maar alvast, ik kom straks wel.'' zegt hij langzaam tegen Mel en Elizabeth. ''Aangezien ik al weet hoe het gaat met hem en jullie dus nog niet.'' vervolgt hij. Uiteindelijk stapt hij stilletjes de kamer binnen als Mel en Elizabeth op soort van ziekenbezoek zijn.

Langzaam kijkt hij wat rond in de kamer, waar haast niks meer te zien is van de chaos. Goed, er lag nog wel wat, maar het meeste is opgeruimd door. Na eventjes stil in de kamer te hebben gestaan, loopt Martin richting het raam. Maar nog voor hij bij het raam is, ziet hij op de grond iets wat op een gebroken toverstok lijkt. Van wie zou die zijn? Robertus? Faith? Voorzichtig raapt Martin de stukken op en besloot dan weer naar de anderen te gaan.

En éénmaal bij de anderen blijft Martin weer in de deuropening staan. ''Is er iemand zijn toverstok kwijt?'' vraagt hij dan maar belangstellend.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Ah, well. Das waar ook." 
"En dat was dan ongeveer weer een halve minuut met stilte vermeden. Nog ongeveer twee weken te gaan, great."

Dan opeens zakt hij weer onderuit en gaat hij binnen enkele seconden weer rechtop zitten. Wat wou hij nou =.=. "Als je iets moet hebben; daar heb je een mond voor." zegt ze flauwtjes. "En ik hoop dat ik niet uit hoef te gaan leggen hoe je geluid moet produceren."

"Staf?" herhaalt Melody hem. "Dat zou wel het laatste zijn waar ik aan zou moeten denken in jouw situatie."

Dan komt ook Martin weer binnen, en hoe toepasselijk; met een staf. "Je komt precies op tijd. Robertus was net de zijne aan het zoeken." zegt ze. Dan ziet ze echter dat het een aantal stukken toverstok is. "En als ik het me goed herinner, had hij wel een hele.." mompelt ze. 
Melody bijt eventjes op haar lip terwijl haar blik naar Robertus gaat. "Ga niet paniekeren, ga niet hyperventileren, ga niet hysterisch rondjes rennen; Blijf vooral kalm." zegt ze tegen hem. "Het is maar een staf." voegt ze er luchtig aan toe.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Prins op het spinnenwieltjeRobertus kijkt op naar Martin, als die binnenkomt, maar zijn mond valt al snel open als hij met een kapotte staf aan komt zetten. Hij sluit hem weer snel, maar voelt de kleur uit zijn gezicht wegtrekken. Hij hoort Melody iets ratelen over kalm blijven, maar het gaat een beetje langs hem heen. Hij staart zwijgend naar de stukken in Martins hand. Dat hout herkent hij... dat hout herkent hij maar al te goed...

Hij laat zijn hoofd met een zucht hangen. Geweldig... Daar ligt hij dan, met een gat in zijn hoofd, in een huis met een dodengehalte van gemiddeld 2 per dag, waar het stikt van de - hoogstwaarschijnlijk gevaarlijke - geesten, zonder staf... Het had niet beter kunnen verlopen.

En nu? Abott liet hem vast niet eventjes snel naar Olivander's huppelen. Een uil sturen? Er wás hier helemaal geen uil. 

"Geweldig..." mompelt hij. "Grandioos. Echt super."
Hij krijgt de neiging om iets stuk te gooien D: Misschien beter om zich eventjes in te houden, aangezien er al genoeg stuk was gegaan.
"Dus. Iemand toevallig stokkenmaker als hobby?" vraagt hij met een zwaar sarcastische ondertoon. Hij kijkt mokkend uit het raam.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt afwachtend naar Lily, die niet heel blij met haar gezelschap lijkt te zijn. Ze kijkt haar met zo groot mogelijke puppy-oogjes aan, in de hoop dat het haar af zou schrikken.
"Ja, Lils?" zegt ze zoetjes. "Zin om met ons mee te gaan, de tuin in?"
Ze kijkt haar onschuldig aan.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Oh, kom op. Het is het einde van de wereld niet." verzucht Melody.

"Iemand zal heus wel zo aardig zijn om af en toe de zijne aan jou cadeau te doen." zegt ze dan maar.
"Not me! Not me! Not me!"
"En je zegt het maar wanneer je er een nodig hebt." zucht ze dan met tegenzin. "Als je wil kan ik er zelfs een leuk strikje omheen doen. Blauw of roze?"

Melody stoot hem even tegen z'n bovenarm aan. "Jij hebt geen stok nodig." 
"Jawel, ooooh jawel."
"Jij gaat gewoon knokken met blote handen."
"Right, Mel. Hou maar weer op."
"Okay, ik stop al." Lalalaa. Pompidommm.

"Er moet altijd nog wat naderhand gebeuren. Altijd."
"En dit keer is Bertje het slachtoffer. Ha!"
"Dus.. Heeft niemand ooit iets leuks mee gemaakt ofzo?" Even een andere wending. "Like.. Abott in een tutu ofzo?"


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt even bedenkelijk naar Finn. Ze voelt zich wel lichtjes vereert dat hij haar nog steeds als beste maatje beschouwt, maar blijft het echt daarbij? Lils bijt eventjes op haar lip en merkt dan de puppyoogjes van Amy. Sjips zeg, dat Amy eens ander gezicht trekt, straks blijft het nog zo staan, dan zijn we verder van kant. 

"Ik ga wel mee. Met jullie" Mompelt ze en met de nadruk naar Amy gericht, ze schrikt haar niet af. En wat moest ze anders doen? Bij Robertus kon ze niet zoveel doen. En de tuin kon nog wel eens interessant worden. Nu hopen dat ze Abott niet tegen het lijf lopen. Die creepy vent...


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn grijnst als Lils akkoord gaat.
'Je bent een schatje.' Zegt hij met een vrolijk gezicht.
Hij grijpt haar arm met een grijns en loopt dan de trap af.
 Hij kijkt evenom naar haar.
 Amy kom je?
Dan kijkt hij naar Lils, met een grote grijns.
''Je kunt Amy ergens opsluiten?' 


http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Hier ga ik dan... :')

Amy haar puppy-oogjes veranderen eventjes in een licht ontzette blik.
Zij gaat mee met ons?
Amy slaat even afkeurend haar armen over elkaar en trekt een pruillip.
Niet eerlijk... Me want Finn! >.<
Ze prutst even aan haar armbandje terwijl Finn en Lils al doorlopen.

'Amy, kom je?'
'Ik kom, Finnie' Antwoord ze lief en loopt dan naar hen toe.
Wat zijn ze daar aan het fluisteren?


-----------------------------------


jilly-ann




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Als Faith klaar is met schoonmaken loopt ze weer naar Robertus toe. De helft van de mensen in het huis staan al bij hem. Aww... hij is geliefd ^^. Dat laat meestal zien dat iemand lief is, toch? Ze kijkt naar de stukjes hout in Martin zijn hand en naar het gezicht van Robertus en het begint haar te dagen. Zijn toverstok! Ze loopt naar Robertus toe gaat dan weer in een stoel naast zijn bed zitten. Alhoewel de stok niet echt haar grootste zorg is op het moment. "Heb je nog ergens pijn?" vraagt ze bezorgd.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Zombie met de Casper&Co-buddy's
ooc: Ghehe, toen was Bertje in mijn handen *gnagna* Guillotine, de galg, voodoo, wurging of verdrinking? *huppelt* Robertus kijkt op van het raam naar Melody. Bood ze nou echt haar toverstok aan? Haast ongelovig kijkt hij haar aan, maar zijn gezicht valt al gauw in zijn normale mode wanneer ze voorstelt om het in te pakken. Ha ha. Veel zin heeft hij niet om op haar te antwoorden.

Vervolgens stoot ze hem ook nog eens tegen z'n arm aan. Alsof hij al niet genoeg te lijden had begint ze ook nog eens zó te doen. Met wat moeite houdt hij zich in.
"Okay, ik stop al."
"Dat zal zowel jou als mij goed doen." bromt hij. 

Abott was op het moment wel het laatste waar hij aan wou denken. In tutu al helemaal. Wat hàd die meid.


http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody zucht even geërgerd als blijkt dat Robertus weer in een te slechte mood is voor ook maar het kleinste grapje. Wat hàd hij.

Dan komt Faith er weer bij en schuift Melody even een beetje naar achteren met het krukkerige stoeltje zodat ze er weer bij kan. Ze rolt even snel en onopmerkelijk voor Robertus en Faith met haar ogen en kijkt Martin vervolgens even met een zuchtje aan.

"Hij heeft pijn in z'n hartje. Z'n toverstok is overleden." Deprimerend nieuws, uh?

"Oh please! Get me out of here!"

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Zombie met de Casper&Co-buddy'sRobertus kijkt haast opgelucht op wanneer Faith weer binnenkomt : D Dat werd tijd! Eindelijk niet meer alleen met miss Weirdo - en de anderen.

"Neenee.. Ik voel me prima." "Nu jij er weer bent : D"

Robertus heeft niet echt in de gaten hoe Melody met haar ogen rolt. Hij gaat wat meer onderuit liggen en probeert de bonkende hoofdpijn te negeren. "Hoe gaat met jou? Ben je zeker dat je wel in orde bent?" Bezorgd? Hij? Naah :3


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg
Suikerfee : D

Elizabeth proest en stikt dientengevolge bijna in haar lolly. Al hoestend probeert ze wat woorden uit te brengen.
"Abott... in een tutu? Ik vind hem meer een zombietype eigenlijk," giechelt ze. "Of wat voeren die malle dreuzels tegenwoordig uit... breekdens?" oppert ze vrolijk. 
"Abott in zo'n mal pakkie met veel te wijde kleren, lijp toch?" Ze maakt een gek "yo" - gebaar erachteraan. 
"Nah, ik zie hem meer in een Draculapakje, eigenlijk... bloeddorstig type is 'ie wel."

"Heb je daar wel eens van gehoord, Bertje? Of kun je alleen maar stijldansen? Want stijldansen is ook heel erg leuk, maar daar kan ik geen hout van, ik trap altijd op andermans tenen, maarja," kletst ze vrolijk verder.

Liz, hou je kop. Je bent onzin aan het uitkramen.
Snel stopt ze nog een lolly in haar mond, om te voorkomen dat ze nog meer gaat kletsen. 
"Sworry," mompelt ze dan. "Mwisschien wheb ik tweweel swuiker gwehad." Ze haalt haar lolly even uit haar mond en vervolgt dan;
"Het spijt me wel van je toverstok. Als we iets voor je kunnen doen, moet je het zeggen hoor!".
Goed zo, Lizzielief. Dat lijkt er al meer op xD.

Ooc: Don't blame me, ik werd melig door Ez in de chat xD OEH EN YAY, 50 pagina's HM, omg, dat moet worden gevierd xD!


-----------------------------------


Kevin.




Ooc: Hierbij wil ik iedereen feliciteren met behalen van de vijftig pagina's!

http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Ja, dit keer ben ik wel op tijd.'' zegt Martin iet wat ongemakkelijk. Ow help, wat moest hij tegen Robertus zeggen? ''Euh, het lijkt mij ook logisch dat hij eerst een hele toverstok had.'' vervolgt hij. 

Uiteindelijk ziet hij de kleur uit Robertus zijn gezicht verdwijnen. Ja, dat was te verwachten. Wat zou jij doen als je toverstok in tweeën gebroken zou zijn? ''Sorry'' zegt hij dan maar uiteindelijk tegen Robertus. Tsja, het is het enige antwoord wat hij kon verzinnen. 

Na een tijdje moet hij grijnzen als hij Mel hoort. Wow, ze moest hem wel veel laten grijnzen. ''Hoe verzin je het?'' vraagt hij dan maar. En na dat te hebben gezegd moest hij nog meer grijnzen om wat Liz zei.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Zombie met de Casper&Co-buddy'sRobertus kijkt op naar Elizabeth als die blijkbaar wel verder in gaat op de onzin die Melody uitkraamde. "Ik heb er wel eens van gehoord." antwoordt hij dan maar dof. Anders kwam hij er nooit vanaf. "Maar dansen is niet zo mijn ding."

"Misschien wel ja." mompelt hij nog over het suikergehalte dat Elizabeth op had. "Bedankt." zegt hij nog tegen zowel Martin als Elizabeth als Melody. Tja, hoe zouden ze zelf reageren als hun toverstok kapot zou zijn gegaan. "Nu heb ik tenminste nog een paar stukken."

Robertus zucht eventjes en mokt een beetje in zichzelf verder terwijl hij even weer z'n glas water pakt en er wat van drinkt.


http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Een aangeboren gave, denk ik." grijnst ze naar Martin als die vraagt hoe ze het verzint.

"Weet je wat? Ik lust wel een lolly." zegt ze met een geamuseerd grijnsje tegen Elizabeth. Robertus leek haar gepraat ook niet erg op prijs te stellen, dus yay, ze mocht Elizabeth wel.

"Ik denk trouwens dat ik maar eens ga kijken hoe het er beneden aan toe gaat." besluit Melody dan opeens. Veel zin om nog langer bij Robertus op een kamer te moeten zitten had ze ook niet echt. "Het ontbijt moet waarschijnlijk nog opgeruimd worden." voegt ze er snel aan toe, waarna ze opstaat en nog even flauwtjes naar Robertus glimlacht. "Je komt er wel weer bovenop. Gecondoleerd trouwens."

Snel staat Melody op en neemt met een grijnsje een lolly van Elizabeth aan. "Als iemand me zou willen helpen, graag." zegt ze nog snel, terwijl haar blik even van Elizabeth naar Martin gaat. "Tot zo dan." Ze stopt de lolly in haar mond en loopt dan vast naar beneden toe.

ooc: Yay! Congrats all! Mogen er nog vele vijftige HM-bladzijdes komen! *schenkt voor iedereen wat champagne in* :')


-----------------------------------


Kevin.




Ooc: Tuurlijk komen er nog meer vijftige HM-bladzijdes, Es. xD

http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Zoiets dacht ik al.'' zegt hij met een grijnsje als reactie op Mel. Kort maar krachtig, he. ''Nee, ik hoef geen lolly, maar toch bedankt.'' vervolgt hij tegen Liz. Als die eerste zegt dat ze naar beneden gaat, knikt hij. 

Zou hij ook naar beneden gaan? Of hierboven bij Liz, Faith en Robertus blijven? Nah, Mel is veel leuker dan deze drie. Oke, laten we die laatste gedachte maar schrappen. ''Ik zal Mel wel eventjes gaan helpen.'' zegt hij dan maar in het algemeen tegen de anderen. Langzaam loopt hij ook naar beneden en éénmaal in de eetzaal, zegt hij tegen Mel. ''Nou, hier is je hulp.''


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody is net bezig met de tafel af te ruimen wanneer Martin binnenkomt. "Ah, dat is in ieder geval erg fijn." glimlacht ze, waarbij ze nog wat borden in de gootsteen legt. "Stel je voor dat Bertje op was gestaan in zijn zieke status, om te helpen afwassen." grijnst ze. "Je weet maar nooit met hem." Melody loopt weer naar de tafel toe. "Nah, ik ben blij dat jij gekomen bent."

"En oh, ik haat lollies. Ze zijn altijd binnen vijf minuutjes op." zegt ze, waarna ze het nu lege stokje uit haar mond haalt. "Well, ik geef toe dat ik er ook altijd ongeduldig mee ben." zegt ze met een onschuldig grijnsje, waarna ze het stokje weggooit in de prullenbak. "En nog een nadeel is dat het je ook nog eens een gekleurde tong geeft." voegt ze er aan toe, waarbij ze haar tong even naar hem uitsteekt. Ze grijnst eventjes en gaat vervolgens met een doekje over de tafel om de kruimels weg te halen.

"Wat doe je liever; afwassen of afdrogen?" vraagt ze hem ondertussen. "Abott zou een vaatwasser aan moeten schaffen." Oh wait, er was natuurlijk magie. Well, never mind. Afwassen kon ook wel leuk zijn. Met de juiste personen dan. "We kunnen ook gewoon even zitten theeleuten, dan nodigen we Abott uit." stelt ze enthousiast voor. "Ew, never mind." zegt ze snel.

"Thee?" stelt ze toch maar even voor.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Hij weet wel beter.'' zegt hij met een grijns tegen Mel. ''Dank je.'' Yay, ze is blij dat hij is gekomen. Dat is pas nieuws om nog vrolijker van te woorden. ''Tsja, zo hoort het ook.'' zegt hij als haar woorden over lolly's hoort.

''Leuke kleur heeft je tong nu.'' komt eruit zijn mond als Martin Mel haar tong ziet. ''Ow, maakt mij niks uit hoor.'' ''Ik doe het allebij met veel plezier.'' vervolgt hij. Bij haar volgende woorden moest hij weer grijnzen. ''Je geeft het antwoord al zelf, ik denk niet dat hij dat zou willen.'' 

Oeh en toen vroeg Mel aan Martin of ze thee zouden gaan drinken. ''Ja graag, ik heb best wel dorst.''


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody steekt haar tong nog even plagerig naar Martin uit als hij zegt dat haar tong een leuke kleur heeft.

"Dus je zou het ook niet erg vinden als ik je een leuk roze bloemetjesshort zou geven om vervolgens ook nog even heel lief te vragen of je heel het huis schoon zou willen maken?" vraagt ze dan met een flauw grijnsje. "Nah, dat vind ik te sneu. Dat zal ik je maar niet aandoen."

Melody knikt eventjes als hij zegt dat hij wel wat thee wil. "Komt eraan." zegt ze nog waarna ze vast wat water klaarzet om te laten koken.

Melody zet de kraan ook vast aan zodat het meest vieze water vast wegstroomt. "Bah." zegt ze nog waarna ze wat theezakjes in het kokende water doet en vervolgens aan tafel gaat zitten met de twee kopjes thee. "Maak het je gemakkelijk, de afwas kan wel wachten." zegt ze.

"Ik ben trouwens wel benieuwd hoe lang Elizabeth het bij Robertus en Faith uit gaat houden. Aangezien, nouja." Mel neemt even een slok van haar thee. "In de toestand toen we naar binnenstapte, you know." grijnst ze nog lichtjes. "Het schijnt dus echt te kunnen dat je in zo'n twee daagjes iemand blijkbaar goed genoeg kan leren kennen om te.. knuffelen?" :')

"You know.." zegt ze dan met een licht grijnsje, terwijl ze hem over haar theekopje heen aankijkt. "Jouw kewl-heidsgehalte mag er ook wezen." zegt ze geamuseerd, terugkomend op het moment voor de chaos uitbrak met Fillemonde.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg

Elizabeth tovert een gigantische glimlach op haar gezicht. 
Oh, mijn god. Ze wil een lolly! Een lolly! Eindelijk iemand... xD 
Met de grootste grijns ooit haalt ze er één uit haar zak en houdt ze hem haar voor, waarna Mel helaas weggaat. En dan Martin Heuhj, wacht. Ik wil ook wel helpen, hoor... denkt ze.

Dan kijkt ze eens om zich heen. Oeh, alleen met Faith en Bertje. Maar dát biedt mogelijkheden... Opgewekt wrijft ze in haar handen.

"Dus jij bent niet zo'n danser, hm?" vraagt ze aan Robertus. "Dat had ik nou niet van je gedacht... maar jij dan, Faith? Vast wel, toc h?".

Misschien kun je eventjes beter weggaan, Lizzielief. Dit zijn wel Robertus en Faith.. met zijn tweeen?.
Haar binnenste protesteert. Nee joh, dit is veel te grappig! Ik blijf nog wel éventjes gezellig kletsen voordat ik Martin en Mel ga helpen...

"Dus... kan ik jullie verder nog ergens mee helpen?" vraagt ze met een engelachtig gezichtje.

Ooc: Ja, redelijk inspiratieloos ja xD


-----------------------------------


jilly-ann




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith glimlacht opgelucht als Robertus zegt dat alles in orde is. Daar is ze heel erg blij mee. Ze knikt als hij bezorgd is naar haar toe. Ze pakt een kussen van het voeteneinde. "Wil je nog een kussen?" vraagt ze liefjes. Ze legt het kussen in haar schoot en klopt het op. Ze kijkt verbaasd naar Elizabeth toe als die vraagt of ze een danser is. "Madison is meer het feestbeest," zegt ze verward. Hoe snel is het gesprek veranderd van onderwerp? En waar zijn Martin en Mel... Heeft ze zo lang in de wereld van Robertus en zijzelf gezeten? ^^


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Zombie met de Casper&Co-buddy's"Je komt er wel weer bovenop. Gecondoleerd trouwens."
Robertus bromt zoiets als "Vast." en is maar al te opgelucht wanneer het alweer wat leger wordt in de kamer. Geen druk meer van miss Weirdo, in ieder geval. Nu moest hij alleen miss Lollypop weg zien te krijgen en dan was hij weer alleen met Faaith :3

Robertus kijkt met een opgetrokken wenkbrauw naar Elizabeth toe wanneer die zegt dat ze het niet van hem verwacht had. Vervolgens babbelt ze er nog vrolijk over verder tegen Faith, die godzijdank ook niet bepaald van dansen scheen te houden. Dan hoefde hij tenminste niet op haar tere teentjes te gaan staan én stond hij niet voor gek.

"Wil je nog een kussen?"
"Euhm.. nee.. ja.. graag.."
"Wat bazel je nou."
"Graag." zegt hij dan met een flauw glimlachje. "Erg.. aardig van je. Dank je." Robertus blijft haar eventjes aankijken en kijkt dan gauw weer weg. Stel je voor dat ze het opmerkte.

"Dus... kan ik jullie verder nog ergens mee helpen?"
"Ja! Weggaan? :3"
"Err,- Nee, dank je." mompelt hij dan met een flauw glimlachje. Straks zou hij nog ondankbaar over komen terwijl ze zoveel moeite deden. Alhoewel rust fijn zou zijn "Allemaal bedankt, m'n verzorging is prima, en ik wil verder niet tot last zijn." murmelt hij dan maar. "Vooral Faith :3"


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Mwah, als ik erover na zou denken, zou ik het inderdaad wel erg vinden.'' zegt hij als reactie op Mel. ''Thanks, denk ik.'' vervolgt hij. En toen ging Mel thee zetten en Martin weet eventjes niet wat hij moet doen. Ach ja, laat hij alvast maar aan tafel gaan zitten. 

En evn later is Mel er weer met de thee. ''Mwah, ik denk dat we haar binnen zoveel tijd beneden kunnen verwachten.'' zegt hij dan maar na stil te zijn. ''Euh, ja kennelijk.'' vervolgt Martin dan maar.

En toen ineens uit de lucht vallend kreeg hij een compliment van Mel. ''Thanks, alweer.'' zegt hij dan maar. Wow, Mel is lief. Heel lief zelfs. Oke, Martin. Haal die gedachten nou is eindelijk uit je hoofd.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Áls ik dat zou doen - maar laten we daar toch maar niet vanuit gaan - zou ik je op z'n minst wel een handje meehelpen, I guess." zegt ze dan met een flauw knipoogje. "En dan noemen we ons 'Team Abott'."

Melody glimlacht eventjes naar Martin wanneer die haar weer bedankt, ditmaal voor het complimentje. "Tja, de waarheid, uh?" grijnst ze. 

Melody neemt nog een slok van haar thee, waarna ze haar kopje op de tafel zet. Hij scheen op het moment niet echt spraakzaam te zijn. "Dus.. Je hebt gelukkig geen nachtmerries meer gehad over Abott die jou overrijdt in een mini cooper, met een clownsneus op ofzo?" vraagt ze dan maar flauwtjes.

Melody glimlacht nog eventjes en slaakt dan een zuchtje, waarbij ze met haar ene elleboog op de tafel steunt en daarbij haar hals met haar hand ondersteunt. Ze voelt nog steeds de licht tintelende striem in haar hals. Zo onopmerkelijk mogelijk trekt ze haar hand weer terug en gaat ze tegen de leuning aan zitten. "Hoelang denk je dat we de afwas nog uit kunnen stellen?" vraagt ze hem met een onschuldig grijnsje om de stilte op te vullen.

"Vertel jij trouwens iets." zegt ze dan met een angelface. "Straks ben ik alleen maar aan het woord en wordt ik ook nog eens afgeschilderd als een kletskous of roddeltante." zegt ze vervolgens met gespeelde beledigdheid. Snel grijnst ze weer naar hem. "Niet dat ik dat niet zou kunnen zijn."


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Team Abott?'' herhaalt hij ongelovig. ''En dan is Abott de teamcaptain, zeg maar?'' vervolgt hij. De waarheid? Ze vind hem dus echt kewl? Bij haar volgende woorden is hij dus eventjes stil gevallen. 

''Ow, wat ben je toch weer heerljk flauw.'' zegt hij uiteindelijk weer met een grijns. ''Nee, Abott heeft niet meer in mijn dromen in kunnen breken.'' En toen was het weer stil, maar daar is Mel om de stilte te doorbreken. ''Zolang als we maar willen.'' zegt hij vervolgens maar.

''Moet ik iets vertellen?'' Dat word flinken nadenken, Martin. Ga je het vertellen of verzwijgen? ''Ik kan me jouw ook helemaal niet voorstellen als een kletskous of roddeltante." ''Maar als je als het wel zou zijn, ben je wel een hele leuke.'' En ineens moest hij weer grijnzen naar Mel.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"That's what I mean." grijnst Melody over Team Abott. Wanneer hij zegt dat ze weer heerlijk flauw is kijkt ze hem zo onschuldig mogelijk aan.

Melody kijkt hem vervolgens afwachtend aan wanneer hij iets moet bedenken om te vertellen. Wanneer ze zijn woorden hoort weet Melody even niet wat ze moet zeggen. Meende hij dat nou serieus? Wanneer hij opeens weer naar haar grijnst kan ze het niet laten terug te grijnzen. "Thanks, denk ik." grijnst ze.

Melody blijft hem nog even met een grijnsje aankijken voordat ze weer opstaat van haar stoel. Bij het voorbij lopen van Martin gaat ze even met haar hand door zijn haar zodat het wat door de war gaat. Aai-over-de-bol-tiiiijd : D "Hupup, er staan ons nog verrimpelde vingers te wachten." zegt ze met een grijnsje waarbij ze zijn thee alweer uit z'n handen pakt, die op de tafel neerzet, en hem vervolgens van zijn stoel aftrekt.

Melody zet de kraan weer aan en laat het vast wat schuimen met afedankte zeep. "Abott zou,-" Snel houdt ze op. "Never mind. Het lijkt wel of Abott hét gespreksonderwerp is in ongemakkelijke stiltes. Of spoken." Who. "Niet dat ik de stiltes met jou ongemakkelijk vindt." zegt ze snel. 
"Great."
Melody grijnst even snel naar hem en blaast dan maar wat schuim naar hem toe. "Misschien ben ik wel gewoon obsessed met hem." zegt ze flauwtjes. "Like.. Ew."


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Zoiets dacht ik al.'' zegt hij dan simpeltjes. Huh, kan hij plotseling Mel's gedachten lezen? Like, dat is cool. ''Graag gedaan.'' komt er uit zijn mond als Mel hem bedankt. En dan staat ze op en weet Martin half niet wat hem overkomt. Ze, ze gaat met haar hand door zijn haar. 

Wow, haar handen zijn best wel zacht. Martin, waarom let je daar nou in hemelsnaam weer op? ''Ja, ik ben al klaar.'' zegt hij als Mel hem van zijn stoel aftrekt. ''Is dit een ongemakkelijke stilte dan?'' vraagt hij maar als ze éénmaal bij het aanrecht staan. ''Dat snap ik.'' vervolgt hij. 

En als ze wat schuim naar hem blaast, blaast hij terug. ''Ach ja, ik denk dat Abott absoluut geen gezonde obsessie is.'' Ow nee, het gespreksonderwerp gaat weer over naar Abott, gauw iets anders verzinnen. ''Ik pak wel eventjes een theedoek.'' zegt hij dan maar. En wanneer hij langs Mel loopt, kan hij het niet laten om ook eventjes met zijn hand door haar haren te gaan, zodat het wat door de war begint te raken.


-----------------------------------


Hermelien-fan




ooc: *schopt hierbij ook even de rest tot leven*
http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Ongemakkelijk? Nee. Stilte? Ook niet echt." grijnst Melody. "Bovendien is het een hele poos geleden dat ik normaal heb kunnen lachen - de toestanden hier meegerekend." zegt ze dan met een glimlachje terwijl ze vast wat borden afsopt en vervolgens weer nat maakt.

"Het is inderdaad een niet zo fantastische obsessie. Zelfs Robertus' obsessie is beter dan een Abott-obsessie." zegt ze met een grijnsje. "Sla me de volgende keer als ik weer over Abott begin."

Melody knikt eventjes wanneer hij zegt dat hij de theedoek gaat pakken. "Euhj!" brengt ze dan uit wanneer hij ook aan haar haar zit. "Daar zul je voor boeten." zegt ze zogenaamd bedreigend, waarna ze wat water naar hem toe gooit. "Pfuh, dat zal je leren." zegt ze met een onschuldige blik. "De volgende keer stuur ik mijn spokenleger op je af." zegt ze plagerig. "Casper is hier in no-time."


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg
Suikerfee : D

Elizabeth trekt haar wenkbrauw op, als een spiegeling van Robertus. Misschien is het wel beter om ze niet langer te storen, denkt ze vertwijfeld. Het was duidelijk dat Robertus haar graag weg wilde hebben :3.
"Nou, dan ga ik maar," glimlacht ze. "Heel veel beterschap nog..." Huppelend verlaat ze de kamer.

Even later dwaalt Liz over de gangen. Waar zou ze nu eens naartoe gaan? Oeh, wacht... hadden Martin en Mel niet iets gezegd over helpen? 
Nog steeds een beetje hyperactief komt ze terecht in de keuken.

"Hé, allebei, is het hier... gezellig?" Veelzeggend trekt ze haar wenkbrauw weer omhoog - oeh, ze zouden er eigenlijk een Olympische sport van moeten maken xD - en vervolgt dan; "Kan ik misschien jullie nog helpen? Casper het Spookje oproepen? Ik heb hem laatst nog ergens gezien, geloof ik!"

Ze fronst even. "Alhoewel hij veel te schattig is voor dit pittoreske huisje, dit is meer het huis van Dracula of zo!" 
Jep, Liz is weer een beetje aan het raaskallen xD. Tja... dat krijg je met zo'n suikergehalte in die lolly's. 

"Ik heb wel een idee wat we straks kunnen gaan doen," zegt ze met een half lachje. "Als jullie vingers toch zo verrimpeld zijn, kunnen we net zo goed elkaars handen gaan lezen. Da's wel melig, toch?"
Grijnzend haalt ze haar schouders op.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith geeft het kussen aan Bertje en glimlacht daarbij heel lief naar hem toe. Ze kijkt vertederd naar Robertus toe als deze zegt niet tot last te willen zijn. Zodra ze merkt dat ze zo kijkt, kijkt ze echter snel weer neutraal. "Je bent niet tot last," zegt ze glimlachend. Zeker niet bij mij :3 Ze merkt niet eens dat Lizzie alweer weg gaat. ^^'


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Als Maddie verteld dat er nog een bibliotheek is, kijkt Jack even blij. 'Ja, je moet toch dit huis zien te overleven, kun je net zo goed gaan lezen.' Denkt hij. 
"Wat is er op die zolder gebeurd dan?" Vraagt hij zacht als Maddie nogal treurig kijkt. "Toch niet iets waarvan jij geschrokken bent he?"

Hij loopt langzaam de trap op. "Zullen we eerst maar even naar de bibliotheek?" Vraagt hij, proberend de gedacht van Maddie van de zolder weg te halen.

OOC; Lameheidheerst.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png
Bertje komt er zo snel mogelijk aan.. zodra Es daar voldoende inspiratie voor heeft x'D 

Melody kijkt haast verschrikt om wanneer er opeens iemand de keuken binnen komt. Gelukkig is het Elizabeth maar, stel je voor dat het Ab,- Never mind. Met een opgetrokken wenkbrauw kijkt ze haar aan. "Doe je hem de volgende keer de groetjes, als je hem ziet?"

Melody haalt even een hand door haar haren zodat het weer goed gaat zitten en richt zich vervolgens weer op de afwas. "Was het het huis van Dracula maar." zegt ze. "Dit huis is helaas van iets veel ergers. Iets waar ik en Martin over hebben afgesproken niet zo vaak meer over te praten." vervolgt ze met een flauw grijnsje.

"Ik denk dat we het wel redden." zegt Melody nog terwijl ze een afgewassen bord aan Martin geeft. "Of je moet even het afgewassen servies in de kast willen zetten." stelt ze voor.

Okay, lag het aan het hyperactieve gestuiter - althans.. zo komt het in ieder geval over op Mel - van Elizabeth dat Melody zich eraan begon te ergeren, of vond ze het gewoon irritant dat ze er nog meer gezelschap bij hadden? Van beiden een beetje, besluit ze. "Inderdaad heel melig." zegt Melody dan terwijl ze zich gemaakt enthousiast omdraait. "Misschien dat we Abott ook uit kunnen nodigen, die heeft ook zat rimpels." zegt ze met een fake lachje. Vervolgens kijkt ze Martin even onschuldig aan, aangezien het onderwerp weer op Abott aan was gekomen.

"Als we toch niks beters kunnen verzinnen, kunnen we dat inderdaad doen." mompelt ze dan maar terwijl ze zich weer omdraait. Elizabeth had haar nou niet bepaald iets aangedaan om onaardig tegen te gaan doen. Ze houdt even een zuchtje in.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Hetzelfde geld ook voor mij.'' zegt hij als reactie op Mel.''Kennelijk maken we elkaar dus aan het lachen.'' Nadat hij de theedoek heeft weten te vinden, luistert Martin opnieuw naar wat ze zegt. ''Nah, daar ben je te lief voor'' zegt hij dan maar.

En hij blijft luisteren naar wat ze daarna zegt. Casper? hier? Het zou best wel is kunnen. ''Oeh, ik word nu al bang.'' En toen ineens kwam Liz soort van hyperactief de keuken. Ow great, nu is hij niet meer alleen met Mel. ''Hoi Liz.'' zegt hij dan maar. Vervolgens pakt hij de theedoek en gaat de borden die afgesopt en nat zijn afdrogen. Niet echt lettend op wat er gezegd word door Mel en Liz.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Martin even met een glimlachje aan als hij zegt dat ze elkaar kennelijk aan het lachen maakten. Hoe ze het ook zou bekijken - het was wel waar. Melody moet al helemaal grijnzen als hij zegt dat ze lief is. "Dat meen je niet." zegt ze met een plagerig grijnsje. "Niemand heeft ooit gezegd dat ik ergens te lief voor ben - like; het klopt gewoon niet." grijnst ze. Wow. "Ik ben alles behalve lief." grijnst ze, terwijl ze de kraan langzamaan dicht doet. "I'm superlicous delicious, great, fantastic, cute - maar niet lief." grijnst ze onschuldigjes.

"Wacht maar totdat Casper Fillemonde en Abott erbij heeft gehaald. Dat jaagt je pas de stuipen op het lijf." zegt ze. "Of ik weet zelfs iets veel engers. Wat dacht je van mij in de vroege morgen, net opgestaan uit bed? Dát is pas horror."

Melody kijkt hem met een grijnsje aan en pakt even de theedoek uit z'n handen om haar handen af te drogen, waarna ze hem liefjes weer teruggeeft. Vervolgens gaat ze weer aan tafel zitten terwijl ze Liz onopmerkelijk af en toe een blik werpt.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Ik meen het wel.'' zegt Martin ook grijnzend. ''Tsja, iemand moet het eerste zijn.'' Tuurlijk klopt het wel, je weet zelf nog niet. ''Naast lief ben je dat alles ook.'' vervolgt hij. Wow Martin, je deelt wel heel veel complimentjes uit. Ze zou er toch niet van schrikken? laten we hopen van niet.

''Oeh, ik word steeds banger en banger.'' zegt hij nog steeds met een grijns. En dan knikt hij als ze de theedoek uit zijn handen pakt en haar handen afdroogt. Uiteindelijk gaat hij weer aan tafel zitten en dit keer naast Mel.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg
Suikerfee : D
Elizabeth glimlacht naar hen. "Ja, sorry, ik heb echt te veel suiker gehad," zegt ze, terwijl ze haar schouders ophaalt. "De rest van de dag geen lollies meer voor mij... Als ik dat uit kan houden, tenminste," vervolgt ze dan.

Ze pakt de afgedroogde vaat aan van Martin, glimlacht even naar hem en begint het vervolgens allemaal in de kasten te zetten. 
Zo te merken loopt ze ook hier nogal in de weg :3. 
Jeetje, zit dit hele huis soms vol met flirtende bijna-koppeltjes, denkt ze, waarna ze een spontane lachbui krijgt.
Nah, ik ga hier niet weg, ik heb geen zin om in mijn eentje op mijn kamer te zitten...

Ze kucht eventjes. "Dus, gaan we nog echt theeleuten met lieftallige Abott, of wat doen we strakjes," vraagt ze met een half lachje.

ooc: lameee xD maar ik werd gedwongen door lieftallige Es & Kev xD


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Martin even schattend aan. "Wacht maar. Binnen de kortste keren neem je die woorden terug." grijnst ze. Okay, dit was like zo anders opeens. "Maar tot dan.. thanks.." vervolgt ze. "I guess." Ze kijkt hem nog even met een glimlachje aan, waarna ze haar blik weer even afwendt. Wat moest Elizabeth wel niet denken. Melody schraapt even haar keel.

"Dat is je geraden." zegt ze met een grijnsje. Ze had Robertus zelfs haast angst aan kunnen jagen, waarom Martin niet, uh? "Boeh." zegt ze dan zogenaamd creepy fluisterend. Ze grijnst weer eventjes.

Melody kijkt op naar Elizabeth wanneer die opeens een spontane lachbui krijgt. Ze schijnt zich weer te kunnen hervatten, en vraagt vervolgens naar wat ze gaan doen. "Geen idee, eigenlijk." zegt Melody met een bedenkelijk gezicht. "Wat vinden jullie leuk?" vraagt ze dan maar. "Zolang er niet de naam 'Abott' in zit, vind ik het oke."

"Misschien is het in ieder geval een idee om uit de keuken te gaan?" stelt ze dan voor, waarbij ze alweer opstaat. Nope, ze kan inderdaad niet stil blijven zitten. "Als we toch niks kunnen verzinnen kunnen we in de tussentijd wel even de rest van het huis wat beter eigen maken." Zonder echt op antwoord te wachten staat Melody weer op, waarbij ze Martin bij zijn hand weer van zijn stoel af sleurt, en haakt ze met haar arm in de arm van Elizabeth in, waarna ze de deur uitloopt. "Ik stel voor dat we eens naar een van de betere kamers gaan.. En daarbij ligt mijn voorkeur.." Melody loopt eventjes verder en maakt vervolgens nogal onhandig een deur open - aangezien beide handen niet bepaald bruikbaar zijn op het moment - en stapt ze er naar binnen. "Bij de muziekkamer.. Of wat het er in ieder geval van wegheeft."

"En dan kunnen we nu gaan brainstormen voor dingen om te doen." : D Without Abott.


-----------------------------------


Kevin.




http://img108.imageshack.us/img108/2032/edgarmr5.jpg

Hij sluit de krakende deur achter zich. Hij was onderhand al lang genoeg bezig geweest met die irritante gasten van hem, voor deze dag dan. Ze wisten zich ook nooit gedempt te houden. Nu was het dan eindelijk weer tijd om z'n verdere plannetjes te laten rusten en weer even in actie over te gaan. Het was immers al bijna middag, en alles was nog redelijk rustig z'n gangetje aan het gaan. Daar moest absoluut verandering in komen.

Abott loopt op zijn dooie gemakje in z'n huisje rond. Hij stapt zijn kamer in en opent daar weer de kast. Hij pakt er dezelfde spullen uit die hij de vorige nacht ook gebruikt heeft om Mel bijna te laten stikken. Het kamertje was duister genoeg, dus dat was geen probleem. Na een tijdje heeft hij de kaarsen rond zijn bed weer aangestoken en zit hij precies in dezelfde geconcentreerde houding als de vorige avond. Hij zou immers moeilijk recht naar de kamer van de spookjager kunnen gaan lopen en even voor hem gaan staan om hem te vervloeken. Nee, daar had hij betere oplossingen voor.
 
Hij haalt langzaam de wollen pop van de vorige avond weer tevoorschijn en laat de naalden in het doosje zitten. Abott haalt zich Robertus weer voor de geest en mompelt zachtjes de woorden van de vloek. De o zo verschrikkelijke vloek. De vloek die er nu heel wat meer sensatie in zou gooien. "Imperio." vormen de klanken zich uit z'n mond.

Ooc: Met een hulp van Es. En een Martin post komt eraan, moet ik eerst wel inspiratie hebben. xD


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Zombie met de Casper&Co-buddy'sRobertus knikt nog eventjes gauw naar Elizabeth als die zegt dat ze maar eens gaat. En toen was hij weer alleen met Faith :3 "Dankje." mompelt hij wanneer ze het kussen aan hem geeft.

Robertus gaat weer een beetje liggen en kijkt even naar het plafond, bang dat als hij naar Faith kijkt weer gaat murmelen en onzin uit gaat kramen. Het was niet bepaald een juist moment van de rest toen ze binnen kwamen vallen voordat Fillemonde opdook. Ze hadden niet eens de knuffel af kunnen maken D:

Robertus zucht eventjes hoorbaar en glimlacht even gauw naar Faith wanneer hun blikken elkaar kruisen. Ze was ook zo lief :3

Dan opeens overrompelt hem een raar gevoel, en al snel blijft hij Faith strak aanstaren. "Ik denk dat je hier nou wel lang genoeg hebt gezeten." zegt hij op een vlakke toon. "Wordt het niet eens tijd dat je gaat?" vervolgt hij ijzig.
ooc: Evil Bertje FTW : D


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils ontspant lichtjes als Finn haar arm grijpt. Ze weet enkel niet goed wat ze moet denken. Eerst is het al Amy dat de klok slaat, nu is het zij... Desondanks moet ze lachen als ze Finn hoort zeggen dat ze Amy ergens kan opsluiten. "Dat kan ik inderdaad proberen." Lacht ze en haakt haar arm in die van Finn. 

Ze kijkt even om naar Amy en probeert een niet al te triomfantelijke blik te werpen. Ah, nu weet Amy is een keertje niet waar het over gaat. 
Samen lopen ze de tuin in. Lils is een beetje ongerust dat ze Abott zouden tegenkomen, maar dat laat ze niet merken.

Ooc: Beetje lame, ma in tijden niet gepost :') Dus moest het nu wel een keertje.


-----------------------------------


Glauces




http://i219.photobucket.com/albums/cc308/Glauces/BannerElizabeth2.jpg
Suikerfee : D

Elizabeth grijnst lichtjes. "Tsja, we kunnen misschien inderdaad beter weggaan uit de keuken," zegt ze nog, maar ze wordt eigenlijk al gelijk meegesleept door Mel. Lachend loopt ze arm in arm met haar mee.

Dan kijkt ze om zich heen. "Goh, ik wist eigenlijk nog helemaal niet dat hier een muziekkamer was," bekent ze, waarna ze zich losmaakt van Mel en aan een piano gaat zitten. 

"Het is alweer een hele tijd geleden dat ik piano heb gespeeld," zucht ze, terwijl ze haar vingers over de toetsen laat glijden. Een beetje melancholiek staart ze voor zich uit. Inderdaad al een hele poos geleden... 

"Speel jij ook een instrument dan, Mel? vraagt ze dan. "Of jij misschien, Martin? Dan zouden we een duet of een triootje kunnen gaan spelen," stelt ze voor. "Als jullie dat tenminste leuk vinden..."


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody glimlacht eventjes gauw naar Elizabeth als die zegt dat ze niet wist dat er een muziekkamer was. "Nu wel, dan." voegt ze er flauwtjes aan toe, terwijl ze toekijkt hoe Liz al achter de piano gaat zitten. "Ik ben hier ook al met Robertus geweest.. En Faith."

Melody kijkt nog even met een vluchtige blik rond en richt haar aandacht dan weer op Elizabeth als die alweer wat vraagt. "Ik speel een beetje piano.. Ik heb het me min of meer zelf aangeleert.. En gitaar, wat me wat beter afgaat." vertelt ze, net zoals ze Faith ook al verteld had. 
Dan kijkt ook Melody Martin vragend aan bij Liz' vraag. Melody moet eventjes grijnzen om de woorden van Elizabeth. Het klonk zo raar op de een of andere manier. "Ja, leuk." zegt ze nog gauw.

Snel laat Melody de hand van Martin los als ze merkt dat ze die nog vast heeft. Ze had er niet eens op gelet. Ze glimlacht eventjes flauwtjes naar hem en loopt dan even wat de kamer rond.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''De tijd zal het leren.'' zegt hij dan maar. Great Martin, nu heb je verknald bij Mel. Althans, dat denk je. ''Nogmaals graag gedaan.'' vervolgt hij. Daarna luistert hij stilletjes naar wat Mel en Liz tegen elkaar zeggen. Ja, uit de keuken weggaan is wel gezelliger, de afwas is immers gedaan.

En dan word hij weer door Mel van zijn stoel afgetrokken. ''Hier begin ik al aan te wennen.'' Het kwam er gelukkig nog op tijd uit. En dan komen ze bij de muziekkamer aan. ''Nu weet je inderdaad wel.'' zegt hij tegen Liz. ''En ja, ik speel een instrument, de saxofoon.''

En wanneer ze zijn hand weer los laat, glimlacht hij terug. Langzaam keek hij wat rond in de muziekkamer.

Ooc: Enigzins lame, ik weet het. xD


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Zombie met de Casper&Co-buddy'sRobertus blijft Faith nog steeds met dezelfde strakke blik aankijken. "Okay. Dan ga je toch niet." zegt hij dan opeens, waarna hij alweer rechtop op z'n bed zit. "Als jij niet gaat, ga ik wel. Een beetje beweging zal sowieso goed doen. Ik heb bekant een houten kont." zegt hij nog steeds op een vlakke toon. "En waag het niet meteen achter me aan te komen. Ik ben ook wel een beetje aan rust toe."

Zonder Faith nog een blik waardig te gunnen staat hij op en loopt hij zijn kamer uit, de gang op. Eindelijk wat rust. Geen mensen. Rust? Dan zou je in bed moeten liggen D: Niet. Daar krijg je alleen maar een stijve nek van. Doe niet zo raar. Wie doet hier nou raar? Pfuh. Pfuu-uh!


http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody knikt even met een grijnsje naar Martin als hij zegt dat hij saxofoon speelt. "Okaay, leuk. We hebben blijkbaar heel wat muzikaal talent hier. Martin saxofoon, ik gitaar en piano, Elizabeth piano, Robertus piano, Faith piano. Pfoeh."

"Ah." Melody loopt met een licht grijnsje naar een gitaar die ergens in een hoekje staat. Ze pakt hem op en blaast er het overtollige stof vanaf. "Well, ik denk dat het alleen de piano wordt." mompelt ze, meer tegen zichzelf dan de anderen in de kamer. Melody pakt de gitaar zorgvuldig vast en bekijkt even de snaren. Een enkeling waren geknapt, en hij stemde voor geen meter.

"Let's rock." grijnst ze dan, waarna ze er een aantal akkoorden op loslaat - die dus werkelijk waar nergens naar klinken.

Met een onschuldig grijnsje kijkt ze naar Martin en Liz.
http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Zombie met de Casper&Co-buddy'sRobertus negeert de hoofdpijn voor grotendeels. Ofja, grotendeels van z'n geest en lichaam negeert het dan. De andere kleine procent dat ervan over is protesteert er alleen maar tegen. Hij loopt de trap af en blijft even onderaan de trap staan. Waar nu heen te gaan.
Al snel is het duidelijk waar hij heen zal gaan. Ergens klonken namelijk nogal hele lelijke, niet stemmende klanken. De muziekkamer.

Robertus doet de deur heftig open en stapt naar binnen. "Het was te verwachten waar die afschuwelijke muziek vandaan kwam. En de oorzaker ervan." zegt hij ijzig. "Melody Parker. Het is ook nooit anders met jou." Robertus kijkt haar met een opgetrokken wenkbrauw aan. "Heb jij niet iets beters te doen dan je zogenaamde kunsten te tonen.. like.. wat dacht je van.. ballonnen uitdelen samen met enge clowns?" Er speelt een gemene grijns over zijn lippen.
ooc: *zal er verder geen eenmannige-tweemansRPG van maken* xD *huppelt onschuldig rond* 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Dat kan ik inderdaad proberen."
Finn schudt zijn hoofd met een grijns en kijkt even om naar Amy, die op een drafje volgt.
'Kom je niet naast ons lopen?'  Zegt hij met een vragende blik.
'We bijten heus niet...Nuja ik misschien wel.' Vervolgt hij met een geamuseerde blik.
Dan kijkt hij de tuin rond en onderdrukt een zucht.
Het zag er allemaal zo vredevol uit, geen geluidje behalve geritsel van de bomen veroorzaakt door een zacht briesje.
Geen Abott die, met zijn eng gezicht, komt aangeslenterd om weer zijn mening over hen te komen uitspugen.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png

Amy duwt haar ogen tot uiterst kleine spleetjes, alsof ze hoopt zo te kunnen aflezen op hun lippen wat ze aan het vertellen zijn.
Vind.Dit.Niet.Leuk.
Ze doet haar lipjes opstandig naar voren als teken dat ze er niet mee akkoord gaat.
'Kom je niet naast ons lopen? We bijten heus niet...Nuja, ik misschien wel.'
Amy giechelt lichtjes als ze hem hoort. Finnie! =D
Ze versnelt haar stapjes en gaat naast hem lopen.
'Finn toch, waar haal je toch die humor vandaan?' Zegt ze met een poeslief stemmetje en haalt haar quasi puppy-oogjes boven.
Amy richt haar blik dan even naar Lily waardoor ze met vernietigende blik kijkt.
He. is. mine. B*tch!

http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn grijnst als Amy langs de andere kant van hem komt lopen.
'Finn toch, waar haal je toch die humor vandaan?' 

Finn smoort zijn lach en geeft Amy plagerig een tikje.
Dan merkt hij hoe ze vernietigend naar Lily kijkt.
'Hey, niet zo'n blikken, niet opnieuw.' Zegt hij met een -.-" gezicht.


-----------------------------------


Glauces




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Elizabeth.png
Suikerfee : D

Elizabeth grijnst. "Ja, inderdaad, nu weet ik het wel... inderdaad een muzikaal gezelschap," lacht ze. Dan valt haar oog op een oude viool. Vrolijk pakt ze hem op en blaast het stof ervan af. 
"Eens zien wat er uit deze oude Truus komt," zegt ze met een half lachje, waarna ze de stok op de snaren zet.

Dan komt lieftallige Robertus de kamer binnengehuppeld. Of maak er maar liever van... de ijzige Robertus komt de kamer binnengestormd. Met grote ogen kijkt Liz naar wat er gebeurt. 

Nijdig stapt ze op hem af. "En sinds wanneer ben jij zo aardig tegen iedereen?" vraagt ze, terwijl ze hem met de vioolstok in zijn borst port. "Vind je werkelijk dat ballonnen uitdelen met enge clowns leuker is dan muziek maken? Djeez, je mag ook wel wat aardiger doen, hoor... je bent nota bene vanochtend nog aangevallen, hoor je eigenlijk niet te rusten?" voegt ze er met gefronste wenkbrauwen aan toe.

Dan zet ze met een grijnzend gezicht toch nog de stok op de snaren en zaagt wat heen en weer.

Ooc: Thaaaanks Ez voor de lovely banner! *glompt*


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody stopt met het aanslaan van de niet klinkende akkoorden als er opeens iemand binnen komt gestormd. Ah, fine. Hadden ze eindelijk rust van Abott, komt Robertus het dit keer mooi verzieken. Ze kijkt hem met een opgetrokken wenkbrauw aan wanneer ze zijn woorden hoort. Al snel slaat ze haar ogen ten hemel, gevolgd door een dodelijke blik bij zijn laatste woorden.
Al snel begint Elizabeth tegen hem uit te vallen, ofja.. ze nam het in ieder geval voor haar op. Ze kijkt lichtelijk geamuseerd toe wanneer Liz hem in z'n borst port met de vioolstok, maar dat schijnt haar dodelijke blik naar hem niet te belemmeren.

"Maak je toch geen zorgen Liz, hij ís aardig tegen iedereen." zegt ze, waarbij ze de gitaar op de grond neerlegt en een paar stappen richting Robertus doet. "Except for me." Met een fake-glimlachje kijkt ze Robertus aan. "Dat is een.. thingy dat we hebben, right, Bertje?" Het fake-glimlachje maakt weer plaats voor een ijzige blik.

Melody zet nog een paar passen zodat ze nu recht voor hem staat, samen met Liz. "Maar waag het niet daar ooit nog eens over te beginnen." sist ze hem dan haast toe. "Of als je wil kunnen we dan ook meteen even beginnen over verotte lijken en insecten die uit kasten komen vallen. Dat zal je vast leuk vinden, is het niet?"
http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Zombie met de Casper&Co-buddy'sRobertus kijkt Elizabeth met afwachtende ogen en opgetrokken wenkbrauwen aan. Hij moet eventjes grijnzen wanneer ze zo tegen hem begint uit te vallen. Vervolgens port ze hem ook nog met een vioolstok. Een vioolstok! De grijns verdwijnt al snel en hij duwt de stok van zich af.

"Vind je werkelijk dat ballonnen uitdelen met enge clowns leuker is dan muziek maken?"
"Dat lijkt me inderdaad erg leuk. Vooral voor sommigen van ons." Bij zijn laatste woorden kijkt hij perongelijk expres met een veelbetekenende blik naar Melody.
"Je bent nota bene vanochtend nog aangevallen, hoor je eigenlijk niet te rusten?" "Jaa! Ja! Bind me vast! Doe me zo'n nutteloos ding aan voor gekken! Zorg dat ik weer in bed beland! Sla me knock-out! Doe iiiets!" "Nee." spuugt hij er haast uit. "Hou toch op met dat zogenaamde bezorgde gedoe. Ik heb heel wat beters te doen dan de hele dag in dat krakkemikkige bedje te liggen en toe te kijken hoe jullie zogenaamd medelijden met me hebben. De één erger dan de ander." "Sla me! D: Why did I say that, whyy :0" Jup, Robertus heeft een beetje last van z'n innerlijke.. ik.

Vervolgens begint Elizabeth toch nog wat viool te spelen. Althans, wat er dan op moet lijken, blijkbaar. Met een ruk trekt hij de stok uit haar handen, waarbij een snaar het bijna begeeft. Vernietigend kijkt hij haar aan.

"Of als je wil kunnen we dan ook meteen even beginnen over verotte lijken en insecten die uit kasten komen vallen. Dat zal je vast leuk vinden, is het niet?"
Robertus werpt een zelfde dodelijke blik naar haar terug. "Dat zal je vast leuk vinden, is het niet?" immiteert hij haar met een expres te hoog stemmetje. "Of course, waarom niet." zegt hij vervolgens achteloos. "Het is ieder geval nog altijd beter dan coulrofobie, niet?" "Stop it, pleeasse. En doe wat aan die verschrikkelijke hoofdpijn!" Hoofdpijn? Ah, dat verschrikkelijke gebonk? Is niks joh. Dit is toch veel leuker. "En het is nog altijd Robertus voor jou, Ro-ber-tus." Pfuhuh.
ooc: Pfuh, tis echt veel moeilijker om hem zo ooc te moeten spelen :3 Evil Abott. Maar des te leuker :3 Yay voor Abott 


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

"Ik geef jullie één waarschuwing voor er door jullie word gevraagd of ik wat wil spelen op de saxofoon.'' zegt hij met een onschuldige grijns. ''Ik heb maar twee of drie lessen gehad.'' vervolgt hij. Ow ja, wat kon hij die lessen nog voor de geest halen.

En toen ging Mel op de piano spelen. En wow, dat klonk best wel goed. ''Je hebt talent.'' zegt hij tegen Mel. ''Jij ook, Liz.'' komt er daarna uit zijn mond. Uiteindelijk komt Robertus binnen, alleen hij zag er niet vrolijk uit. Martin luistert met open ogen naar wat Robertus eerst tegen Mel en daarna Liz zegt.

Wat moet hij zeggen? Moet hij tegen Robertus ingaan? Ja natuurlijk. ''Laat ze met rust, Robertus.'' ''Wat is er trouwens in vredesnaam met je aan de hand?'' Dit is fout, heel erg fout.

Ooc: Lame, I know. Hoe vaak heb ik dat al niet gezegd? xD


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
EVIL BERTJE >:3Robertus kijkt Martin geïrriteerd aan, als die tegen hem begint te praten. Hij snuift.
"Hen met rust laten?" schampert hij met samengeknepen ogen. "Sinds wanneer kan het jou wat schelen? Maargoed, zoals je wil..."
Zijn mondhoek krult een beetje om. Hij heeft wel wat beters te doen dan te luisteren naar het gejank van die mensen - oftewel, hun muziek. Hij kijkt schamper naar Martin, glimlacht vals naar Elizabeth en kijkt Melody aan met een look-of-death, voor hij zich omdraait en de kamer verlaat, na de deur met een klap dichtgegooid te hebben.

Hij loopt omhoog, straal voorbij zijn eigen kamer waar Faith vast en zeker nog enigzins verbluft zit, en loopt richting de bibliotheek. Eerlijk gezegd heeft hij geen idee waar hij zit, maar hij heeft zo zijn vermoedens.

En ja, zijn vermoedens zijn juist. Aan het einde van de gang ziet hij Chris staan, die gedesoriënteerd om zich heen kijkt. Een kleine glimlach speelt om Robertus' lippen. 
"Ah, Chris," zegt hij vrolijk. Chris kijkt geschrokken. "Waar heb je al die tijd toch uitgehangen?"
Chris kijkt hem zwijgend en achterdochtig aan. Robertus steekt rustig zijn handen nonchalant in zijn zakken, en loopt in zijn richting. 
"Serieus," gaat hij rustig verder. "Ik denk niet dat het een goed idee is om hier alleen rond te zwerven."
Hij glimlacht vrolijk.
"Want dan zou je in hele vervelende situaties terecht kunnen komen," zegt hij met een gemaakt bezorgde stem, terwijl hij zijn ene hand weer uit zijn zak haalt en met een pruillipje naar zijn nagels kijkt. Ach gossie, er zat vuil onder. Hij keert zich weer glimlachend tot Chris.
"Zoals nu."

Zonder verdere waarschuwing duikt Robertus ineens naar voren en drukt Chris met veel geweld tegen de muur, die geschrokken schreeuwt. Hij drukt zijn handen op Chris' keel, wiens stem stokt, en hij maakt een schor, rochelend geluid. Robertus drukt met al zijn macht, en Chris' lichaam, die enkele centimeters boven de grond bungelt, schokt zachtjes, terwijl Chris zich los probeert te wurmen. Na een paar maal goed duwen, verslapt hij echter volledig. Enigzins hijgend - iemand wurgen is zwaar! - laat Robertus hem los, en hij zakt op de grond. Robertus kijkt tevreden naar het lijk aan zijn voeten.

Hij knielt naast Chris.
"Wat is dit?"
Hij trekt het fotootje dat uit zijn zak steekt eruit, en bekijkt het. Er staat een klein meisje op, en Robertus neemt aan dat het zijn dochtertje is. Hij scheurt het doormidden, en gooit het bovenop Chris. Daarna staat hij op, kijkt nog eventjes zwijgend, en met een zelfvoldane glimlach naar het lijk en loopt dan kalm weg, naar beneden, naar de woonkamer.
Ooc: I'm baaack! Wat een comeback xDDD Een Amypost komt zsm ^^


-----------------------------------


trijntjuh




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

'Kom je niet naast ons lopen?'
'We bijten heus niet...Nuja ik misschien wel.' 

Lily moet lachen als ze Finn hoort.
En of hij kan bijten. Ze weet nog goed het tafereeltje van paar maanden geleden.
Ze waren toen een avondje uit met vrienden, en Finn had het leuk gevonden om zich uit te leven met zijn tanden.
Onwillekeurig wrijft Lily even over haar arm en smoort haar lach.
Dan trekt ze een gezicht.
Miss Barbiepop gooit zo'n blik naar mij toe? Je.Bent.Dood!

Lily wil net op haar reageren als Finn zegt dat hij geen zin heeft om weer van die blikken te verdragen.
Ze mompelt iets en kijkt naar Amy, als Finn het niet merkt.
'Poten thuis, trut.' Sist ze naar Amy toe.

Off: Machoefeltje is vergeten te melden dat ze op verlof is van 11 juli tot en met 14 juli. Ze heeft me via sms gevraagd of ik Lily voor die periode wil overnemen. :')

http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn onderdrukt een zucht.
Dit is like...Hulpeloos.
Hij negeert de meisjes en kijkt om naar het kasteel.
Vaag ziet hij Robertus de trap afkomen en meteen doorlopen naar de woonkamer.
Waarom die zelfvoldane lach op zijn gezicht?
Finn bijt op zijn lip en probeert niet toe te geven aan een onheilspellend voorgevoel.
'Nou, ik ga naar binnen...' Begint hij hakkelend.
Hij wacht niet op reactie en rent naar het kasteel toe.
Aarzelend loopt hij naar de woonkamer toe en blijft voor de zekerheid in de deuropening.
'Robertus...Alles wel in orde?' Vraagt hij voorzichtig.
Ok, hij mag die knul nog steeds niet, en Finn voelt maar al te goed aan dat er iets aan de hand is.
Zo onopgemerkt mogelijk prutst hij zijn toverstok uit zijn zak, en houdt hem klaar achter zijn rug.
Als hij het maar niet merkt...


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt Lily verontwaardigd aan, als ze d gesiste belediging hoort. Ze moet zich inhouden om niet glashard te gaan schelden en schreeuwen. Vanuit haar ooghoek ziet ze dat Finn zich omdraait en naar het huis opkijkt. Selectief negerend? Ach, wat zou het ook.
"Kom kom, zeg," sist Amy terug. "Krijg nou geen al te hoge pet van jezelf op. Waarom ben je toch zo bezitterig? Het is dus toch jaloezie? Maar ik dacht dat je alleen maar een vriendin was?"
Ze kijkt Lily eventjes onschuldig aan, maar glimlacht dan vals. 
"Mag ik je eraan herinneren dat hij toch wel duidelijk de voorkeur voor míj gaf," voegt ze er sissend aan toe, en ze kijkt Lily met een vermakelijke uitdrukking aan. Ze zou het vast niet op prijs stellen aan de kus herinnerd te worden. Amy kijkt achterom, de neiging krijgend om zo klef mogelijk aan Finn te gaan hangen- maar hij is weg! '_' Ze heeft hem helemaal niet gehoord... Ze kijkt bezorgd om naar het huis.
"Finn?" roept ze.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
EVIL BERTJE >:3Rustig laat Robertus zich zakken in één van de zetels, en staart met een glimlach voor zich uit. Nou, dat ging makkelijk. Hij kijkt rustig op als Finn binnenkomt, en begint te praten. Wat lijkt hij nerveus, alsof hij iets vermoedt, of weet...
"Alles wel in orde? Buiten het feit dat ik slechts enkele minuten weer bij bewustzijn ben gekomen, nadat ik bijna door een geest vermoord ben met een kandelaar, Melody jankmuziek aan het maken is en jouw aanwezigheid me niet aanstaat?" sist hij. "Natuurlijk is alles in orde. Waarom zou dat niet zo zijn?"
Hij kijkt Finn met een vragende, en valse glimlach aan, de neiging onderdrukkend om hem aan te vliegen.
"NATUURLIJK IS ALLES NIET IN ORDE!" schreeuwt zijn binnenste. "Hallooo! Sluit me op! Vervloek me! DOE IETS!"
Ooc: oeh, btw ^^ 


-----------------------------------


trijntjuh




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

"Krijg nou geen al te hoge pet van jezelf op. Waarom ben je toch zo bezitterig? Het is dus toch jaloezie? Maar ik dacht dat je alleen maar een vriendin was?" 

Lily snuift diep en onderdrukt de neiging om Amy een fikse klap in het gezicht te geven.
'Ik ken Finn al veel langer dan jou!' begint ze verdedigend.
Ze slaat demonstratief haar armen over elkaar.
"Mag ik je eraan herinneren dat hij toch wel duidelijk de voorkeur voor míj gaf," 
Het weinige kleur uit Lils gezicht verdwijnt en ze trekt een wenkbrauw op.
'Je bent niets meer dan een speeltje voor hem.' Antwoordt ze vernietigend.
Dan kijkt ze rond als ze ook opmerkt dat Finn er niet meer is.
'Kijk, nu heb je hem weggejaagd, stomme make-up doos!'

http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

"Alles wel in orde? Buiten het feit dat ik slechts enkele minuten weer bij bewustzijn ben gekomen, nadat ik bijna door een geest vermoord ben met een kandelaar, Melody jankmuziek aan het maken is en jouw aanwezigheid me niet aanstaat?" "Natuurlijk is alles in orde. Waarom zou dat niet zo zijn?" 
Finn slikt terwijl hij zwijgend naar Bertje luistert.
Die glimlach staat me niet aan...
Nerveus bespeelt hij zijn toverstok vanachter zijn rug en glimlacht zwak.
'Nou...Ik merk dat je een rotdag hebt, ik laat je wel weer.'
Hij neemt aanstalten om de kamer te verlaten maar krijgt de deur recht tegen zijn gezicht.
Hij jammert lichtjes, laat zijn toverstok van de schrik vallen, en grijpt naar zijn neus met een hand, en probeert met de andere hand de deur te openen.
Tevergeefs, hij is op slot...


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
EVIL BERTJE >:3Robertus slaakt een creepy soort hoongelach als hij merkt dat de deur op slot zit. Dit is een hele mooie kans... moet hij die laten schieten? Hij staat langzaam op, en loopt met intimiderende pas richting Finn, die probeert te ontsnappen. Oh, dit is gewoon te mooi om waar te zijn. Zou hij het kunnen? In één dag het hele huis vermoorden? Zijn oog valt op de staf die hij heeft laten vallen. Ah, mooi, zoiets had hij nou net nodig. Hij maakt een snoekduik naar het houtje en krabbelt vlug en behendig weer op. Hij ziet Finn verschrikt opkijken, en Robertus haalt uit. Met een nonverbale vloek snijdt hij Finns borst open, en beide zijn en Finns shirt worden rood van het bloed dat eruit gutst. Finn schreeuwt geschrokken en van de pijn, en klampt zich vast aan de deur. Afmaken? Nu? Of nog eventjes laten lijden.
"Wat heb ik gedaan? D: Wat gebeurt er met me?!"

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy knijpt haar ogen tot spleetjes en wil net zo kattig mogelijk reageren op Lily, als ze Finn hoort- schreeuwen! Geschrokken kijkt ze om. Zonder verder nog acht te slaan op Lily, rent ze naar binnen. Waar kwam het vandaan? Haar blik glijdt over de hal, maar dan hoort ze gebonk; haar hand gaat vliegensvlug naar de deurknop van de woonkamer, en ze begint in paniek aan de deur die op slot zit te rammelen.
"Finn?" schreeuwt ze hysterisch en bezorgd, en aan de andere kant van de deur hoort ze hoongelach. Was dat... Robertus? Had Finn dan toch gelijk?
"Doe de deur open..." jammert ze angstig. "Finn...!"
Ooc: met toestemming van Trijn om een beetje voor Finn te handelen :')


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn slikt moeilijk en kijkt even naar zijn t-shirt die nu een onsmakelijk kleurtje heeft.
Hij kijkt op naar Bertje, haast met een smekende blik.
God, dit doet pijn!
Hij sluit zijn ogen voor een paar seconden en haalt diep adem.
Finn trekt nog bleker als Robertus zijn tanden bloot grijnst en de stok meer opricht om opnieuw aan te vallen.
Dan hoort hij Amy zijn naam gillen terwijl ze aan de deur trekt.
'Laat dit een nachtmerrie zijn...'
Even lijkt Robertus zich te bedenken en laat de stok zakken.
Finn haalt opgelucht adem en grijpt naar zijn borst.
Robertus draait zich om alsof hij afstand wil nemen, maar grijpt dan Finn, voor hij het door heeft bij zijn keel.
Finn sputtert naar adem en schopt wild in het rond.
'Laat.Me.Los!' Gilt hij met zijn laatste stukjes adem.
Met enige moeite grijpt hij Robertus bij zijn keel en nijpt zo hard als hij kan, mede dankzij de adrenaline en angst dat door zijn aderen pompt.

Ooc: Ook met toestemming van Gen. xD

http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt Amy afwachtend aan en verwacht een hele reeks verwijten.
Maar dan staakt Amy haar poging en kijkt ze verschrikt om.
...Iets aan de hand met Finn?!
Ze rent Amy hysterisch achterna en ziet hoe Amy aan de deur trekt.
'Aan de kant!' Ze geeft Amy een fikse duw en trekt haar toverstok.
'ALOHOMORA!


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
EVIL BERTJE >:3Robertus grijnst weer met dezelfde voldoening als hij ziet hoe Finn lijdt. Hij heft zijn staf, klaar om weer aan te vallen-
"NEEE!"
Hij aarzelt, en laat de staf langzaam weer zakken. 
"Ik moet hier weg zien te komen..."
Hij deinst een beetje achteruit, draait zich om, klaar om te vluchten, maar dan neemt dat vreemde gevoel het weer over, en vliegt hij Finn naar de keel. Hij hoort vaagjes Amy gillen, maar het klinkt ver weg, in zijn inspanning om Finn te wurgen, die zich met hand en tand verzet. Hij voelt hoe Finns vingers zich om zijn eigen keel sluiten, en knijpen.
"ALOHOMORA!"
Robertus schrikt, als de deur openzwaait - de deur waartegen hij Finn geklemd had. 
"Wooh!"
Hij valt voorover, met een vrij harde klap bovenop Finn, die hij een zo hard mogelijke klap in het gezicht geeft. Hij duikt voor de staf die op de grond is gevallen, draait zich in paniek om en spreekt een willekeurige vloek uit. Alles verloopt snel en chaotisch: Amy gilt, Robertus rolt om en krabbelt vlug op, vloeken suizen langs zijn oren en de anderen en hij haalt met zijn handen uit en krijgt Amy te pakken. Hij omklemt haar nek, rukt haar staf uit haar handen en sleurt haar mee tot een veilige afstand van de anderen. Hij richt haar staf op haar slaap.
"Eén beweging," sist hij. "En ik knal haar mooie make-uphoofdje er met een simpele spreuk af."

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy gilt als een nogal bebloede Finn de deur uit komt vallen. Instinctief trekt ze haar staf en begint allemaal spreuken en vervloekingen te gillen, beantwoord door Robertus die ook met vloeken strooit. Het gaat allemaal nogal snel aan haar voorbij, en ze heeft geen idee of ze Robertus, Finn of Lily raakt met haar vloeken. Ze blijft hysterisch zwaaien met haar staf, als ze ineens Robertus' arm om haar nek voelt. Ze gilt wanneer haar staf uit haar hand wordt getrokken, en probeert zich verwoed los te wurmen. Ze jammert zachtjes als ze de staf tegen haar slaap voelt, en kijkt smekend naar Lily, die nog rechtop staat.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

"Ja, ben ik niet duidelijk genoeg?'' zegt hij tegen Robertus, terwijl Martin langzaam naar boven komende woede binnen probeert te houden. ''Sinds wanneer?'' ''Wat dacht je vanaf nu?'' Wie niet sterk is, moet slim zijn. 

En toen was het stil. Robertus was weg en hoe. ''Blijven jullie hier?'' ''Ik ga wel eventjes kijken waar onze vrolijke spokenjager is gebleven.'' Nou ja, vrolijk is niet het goeie woord. Langzaam opent Martin de deur van de muziekkamer en komt terecht op de gang. Waar zou een spookjager naar toe gaan? Ow ja, de bibliotheek. 

Voorzichtig gaat hij de kamers voorbij. Daarna de trap en dan is hij beland in de gang naar de bibliotheek. We zijn er bijna, maar nog niet helemaal. Martin vergeet helemaal wat hij aan het doen is, als hij ineens iemand op de grond ziet liggen. Haastig loopt hij er naar toe en dan ziet hij wie diegene is. Het is Chris en hij is dood. ''HELP.'' roept Martin zo hard als hij maar kan.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn trekt grote ogen als de deur open gaat, en hij vierkant de grond in dondert.
Met een pijnlijk gezicht snakt hij naar adem en hoest voor zijn leven.
Het was op het nippertje geweest.
Hij slaakt een gil van de pijn als hij achteruit wordt gesleept door Lily, terwijl er gekets van spreuken is.
'Omg, Finn! Je ziet er niet uit!' hoort hij Lily gedempt zeggen, door al het geschreeuw van Amy en Bertje, die spreuken naar elkaar tieren alsof het voor hun leven is.
Hij jammert lichtjes terwijl hij naar de bloedplas kijkt, dat langzaamaan onder hem begint te ontstaan.
Ik ga dood!
Finn kijkt zwak op als hij Amy hoort gillen en ziet het tafereel.

http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Hermie slikt terwijl ze Finn hysterisch achteruit trekt.
'Omg, Finn, je ziet er niet uit!' Roept ze met trillende stem en wil zich net naar hem hurken om de onthutsende wonde te bekijken.
Maar dan hoort ze een gil.
Ze kijkt witbleek naar Amy die Bertje stevig vast houdt en zijn stok, nuja Finns stok, tegen haar slaap drukt.
"Eén beweging, En ik knal haar mooie make-uphoofdje er met een simpele spreuk af." 
Lily slikt en kijkt even naar Amy's smekende gezicht.
'Robertus... Je hoeft dit niet te doen.' Begint ze aarzelend in de hoop om hem af te leiden.


-----------------------------------


Glauces




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Elizabeth.png
Suikerfee : D

Elizabeth grijnst. "Twee of drie lessen, hm? Ach, dan zou je er 
 minstens geluid uit moeten krijgen, toch?" knipoogt ze nog, voordat ze zich weer naar Robertus draait, die de stok uit haar handen heeft gegrepen.

"Hé, ik mag best proberen geluid te maken met een viool," protesteert ze nog zwakjes, maar Bertjelief is al ergens anders heengestormd. "Nou, doei," mompelt ze dan maar.

"Ja, wij blijven hier wel even, hè Mel?" vraagt ze haar, in een reactie op Martin. "Doe voorzichtig, hè, volgens mij is Robertus niet helemaal... zichzelf vandaag," waarschuwt ze hem.

Afwezig begint ze een beetje op de piano te pingelen, totdat ze een gil hoort. Geschrokken wendt ze zich tot Melody. "Wat was dat? Hoorde jij dat ook?" fluistert ze bijna. "Die schreeuw... was dat Martin niet?" 

Haastig staat ze op. "Zullen we toch maar even gaan kijken?" stelt ze voor, terwijl ze Melody praktisch meesleept de gang op.

ooc: xDDD Welkom terug, Gen xD


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Robertus nijdig na. Ze knikt even afwezig naar Martin als die Robertus achterna gaat. Jup, het was weer begonnen. Vervolgens speelt Elizabeth nog wat op de piano, terwijl Melody wat afwezig toekijkt. Wat dacht die verotte spookjager wel niet. Net wanneer ze besluit achter Martin aan te gaan, zegt Elizabeth wat over een schreeuw en wordt Melody weliswaar meegesleurd.

"Welke kant is hij op?" vraagt ze dan, terwijl ze zichzelf even wat meer op scherp zet. Door de afwezigheid heeft ze eerlijk gezegd de schreeuw niet eens gehoord, maar op de begane grond scheen er ook allerlei heisa te zijn. "Als jij boven kijkt, kijk ik even hier op de begane grond." stelt ze voor. "Een groot huis, beter om te verspreiden." knikt ze nog eventjes. "Wees voorzichtig, laat je niet opeten door Abott." voegt ze er nog flauwtjes aan toe, waarna ze zelf even de kamers afgaat, beginnend bij de keuken.

Al snel is het duidelijk waar het geroezemoes en af en toe een schreeuw vandaan komt. De woonkamer. Rustig loopt ze erheen. Veel zin had ze niet op Robertus weer tegen het lijf aan te lopen. "Wat is,-" Melody staakt haar zin als ze het tafereel ziet. Finn die helemaal open lag, Lily ernaast, Robertus wat verderop met een stok tegen Amy's slaap aan staat. Ze hoort de laatste paar woorden en kijkt Robertus even inschattend aan.

"Oh kom op, Robertus." begint ze dan, terwijl ze even met een veelbetekenende blik naar Lily kijkt, voorbij ze wat dichter naar Robertus en Amy stapt. "Je gaat me toch niet zeggen dat je haar - barbiepop, daar in jouw handen ja - wil gaan vermoorden, terwijl je haar nauwelijks kent, en terwijl er toch een veel beter aanbod is." vervolgt ze. "Geef nou toe. Je wil mij toch veel liever dood hebben dan dat sneue meisje?" haast geamuseerd kijkt ze hem aan. Ze loopt nog wat dichterbij en blijft hem uitermate kalm aankijken. "Denk je trouwens ook niet dat je Abott's werkje afpakt?" 
"En bovendien. We zouden erover kunnen praten. Als je wil kunnen we zelfs je beste vriendinnetje Fillemonde erbij halen."

"Of weet je wat.." zegt ze dan opeens, terwijl ze nog maar een meter van hem af staat. "Wat zou je zelf willen - zonder de optie om iedereen uit te moorden?" Melody kijkt hem afwachtend aan. Vervolgens glijdt haar blik naar Amy toe, wie ze een wees-kalm-waag-het-niet-te-gillen-of-te-bijten-blik  toewerpt.

"Dus, Bertje." vervolgt ze weer. "Je zegt het maar."


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
EVIL BERTJE >:3Robertus kijkt Lily nijdig aan, en lacht dan als een krankzinnige.
"Ik hoef dit niet te doen?!" kakelt hij. "Je hebt geen idee... géén idee..."
Oh, en hóe ze geen idee had. Zelf had hij het eigenlijk ook niet... Het was dat vreemde gevoel dat hem dwong... Hij kijkt Melody achterdochtig aan, als die ook verschijnt, en hem toe begint te spreken. Hij deinst een klein beetje achteruit, en drukt dreigend de staf dichter tegen Amy's slaap, terwijl hij naar haar als een in het nauw gedreven hond kijkt. Haar vermoorden... dat klinkt aanlokkelijk... Oh, wat haalt ze het bloed onder zijn nagels vandaan... Wat als hij nou eens háár bloed onder haar nagels vandaan haalt? Letterlijk?

"Vecht, Robertus... vecht..." jammert zijn binnenste wanhopig, in een poging zich te verzetten tegen dat vreemde gevoel. Amy ligt doodstil en doodsbenauwd in zijn armen, haar ogen zoeken de staf die net buiten haar gezichtsveld ligt, en hij hoort haar angstig ademen. 
"Wat ik wil?" vraagt hij scherp. Jemig, wat wil hij? Wat wil datgene wat hem in zijn macht heeft? Dood en verderf? Nou, dat lukt aardig. Zijn binnenste vecht verwoed, en hij merkt hoe zijn grip op Amy enigzins verslapt. Hij is niet de enige die dit merkt.

"AUW! KRENG!"
Hij trekt zijn arm geschrokken terug, en wrijft er pijnlijk over; hij meent Amy's kleine tandafdrukjes te zien zitten. 
"Kom hier, klein mormel-!"
Hij duikt voorover, in een poging haar te pakken te krijgen, maar voelt dan ineens een aanhoudende pijn op de plek waar mannen dat allerminst zouden willen voelen. Hij heeft het nauwelijks door als Amy de toverstokken uit zijn handen rukt, totdat-
"PARALITIS!"
Hij wordt vol in zijn borst geraakt, en door de kracht van de dubbele spreuk wordt hij naar achteren geblazen, en hij slaat tegen de muur.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt angstig naar Melody, die haar met een blik aankijkt die ze niet helemaal kan plaatsen. Ze merkt hoe Robertus' grip eventjes verslapt, en dan grijpt ze haar kans. Ze bijt zo hard mogelijk in zijn arm, en springt weg. Ze draait zich om, en geeft hem een schop tussen zijn benen, waarna ze de stokken afpakt.
"PARALITIS!" schreeuwt ze hysterisch. Ze gilt geschrokken als hij met gigantische kracht naar achteren geblazen wordt. Als hij niet opstaat, deinst ze een beetje achteruit.
"Is hij... dood?" fluistert ze, geschrokken van de kracht.
Ooc: ps... hij is niet dood xD


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt Robertus met een afwachtende blik aan. Tot ze opeens Amy opmerkt, en ja hoor, juist wat niet de bedoeling was =.='' Maar gelukkig schijnt het kleine kreng zelfs zo bang te zijn geweest dat ze meteen allerlei handelingen begint te treffen, waaruit Robertus uiteindelijk bewusteloos neervalt.

Melody kijkt Amy even met een opgetrokken wenkbrauw aan en trekt haar vervolgens nog wat verder van Robertus weg. "Ik hoop het maar voor je.. of niet." zegt ze. Pleeease, wees dood!

Als blijkt dat Robertus niet echt meer opstaat of wat dan ook doet, loopt Melody weer naar hem toe en knielt met een zuchtje bij hem neer. "Nope, niet dood." concludeert ze zodra ze even vluchtig aan z'n pols heeft gevoeld. "Maar als we niet opschieten zijn wij straks wel allemaal dood." vervolgt ze nog wat dramatischer richting de rest.

Melody trekt Robertus wat op tegen de muur. "Als iemand wat touw ofzo heeft of iets dergelijks, dat zou fijn zijn." mompelt ze nog naar de rest.

"Waar is Martin dan?" vraagt ze vervolgens. Ze was gekomen voor Martin, wat dus eigenlijk totaal niet zo scheen te zijn. Melody probeert Robertus' handen op z'n rug te houden, wat nogal moeilijk gaat. "Bertje, Bertje, Bertje toch." zucht ze hoofdschuddend.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn kijkt angstig toe en hoort Lily met aarzeling in haar stem iets tegen Robertus zeggen.
'Wees voorzichtig...' Mompelt hij zwak.
Hij probeert het zwart voor zijn ogen te negeren en knippert even.
Dan komt Melody tevoorschijn en begint Robertus min of meer uit te dagen. (Sorry, Es, je tekst is te lang om allemaal te kopieren in men tekst. xD)
Finn verbijt de pijn terwijl hij moeizaam recht krabbelt.
Hij drukt zijn hand tegen de wonde aan en haalt diep adem.
Finn kijkt even opzij en schrikt van zijn eigen spiegelbeeld.
Geschrokken spitst hij zijn blik naar het huidige tafereel als hij Amy 'PARALETIS' hoort gillen.
Alles gaat in een flits, een gigantische lichtflits ontstaat, Robertus wordt achteruit geknald en Amy neemt vlug enige afstand, doordat Melody haar weg trekt.
Hij grijnst even bemoedigend naar Amy en zakt dan door zijn benen terwijl het zwart wordt voor zijn ogen.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt verschrikt naar Robertus, die eruitziet als een krankzinnige, en Melody die naast hem zit.
"Doe alsjeblieft voorzichtig..." fluistert ze, met een schuin oog op de grijns van Robertus. Dan ziet ze vanuit haar ooghoeken Finn die naar haar grijnst, en vervolgens in elkaar zakt. Geschrokken rent ze naar hem toe en knielt naast hem neer.
"Finn?" roept ze hysterisch. "Finn!"
Ze omklemt zijn gezicht in haar handen.
"Blijf hier!" roept ze wanhopig. "BLIJF HIER! NIET DOODGAAN!"
Ze grijpt paniekerig haar staf; haar hand trilt. Wat was de spreuk ook alweer?
"B-b-balsemio!" prevelt ze met onvaste stem. Er lijkt iets te gebeuren met de wond... maar je hoeft geen Heler te zijn om te weten dat hij nog lang niet buiten levensgevaar is. 
"Wat moeten we doen?" jammert ze piepend, opkijkend naar de anderen.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
EVIL BERTJE >:3Een paar minuten lang is Robertus buiten bewustzijn, maar dan ontwaakt hij weer; Melody houdt hem stevig tegen de muur vast, zijn handen achter zijn rug. Hij gaat zowat dood van de pijn. Hij kijkt naar Amy.
"Jij kan hard schoppen..." grijnst hij, en zijn stem slaat nog net niet hysterisch over van de pijn. Ze kijkt hem angstig aan, maar duikt dan naar Finn die instort. Robertus lacht vermakelijk.
"Het lijkt niet zo goed met hem te gaan, of wel?" lacht hij, zijn stem veel hoger dan normaal. Hij was bijna misselijk van de pijn. Hij kijkt grijnzend naar Melody.
"Wat ga je met me doen?" vraagt hij uitdagend, proberend de opwellende pijntraantjes te onderdrukken. "Ga je me vermoorden? Dat zou vast een opluchting zijn, niet?"
"Bind me alsjeblieft vast T_T"
"Dat was het ook toen ik Chris vermoordde," grijnst hij dan. "Hebben jullie hem al gevonden? Het zou me niets verbazen. Misschien is Martin wel bij hem?"
"Laat dit ophouden!"
Waarom doet hij dit? Wat was er in godsnaam aan de hand? Zou hij...? Nee, dat kan niet. Of toch...? 

Verkeerde hij onder de Imperius? Maar wie had hem dan vervloekt?


-----------------------------------


trijntjuh




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily trekt nog bleker dan ze al is, als Finn recht voor haar neus inzakt.
'Finn!' Ze wil zich naar hem hurken, maar Amy is ze voor.
"BLIJF HIER! NIET DOODGAAN!" Hoort ze Amy gillen, voordat alles goed door haar gaat. De eerste seconden was ze verdoofd geweest en was het alsof alles in slow motion ging.
"B-b-balsemio!"
Lily kijkt even verwonderd naar Amy, bijna niet gelovend dat dit wicht echt wel over een woordenboek van spreuken beschikt.
"Wat moeten we doen?" 
Lily slikt en kijkt even zwijgend naar Amy.
Meid, zet je trots opzij...Dit gaat om het leven van Finn.
'...We kunnen zijn t-shirt gebruiken om het bloed te stelpen.' Zegt ze dan schor, van het schrikken, tegen Amy.
Ze wil net zijn t-shirt kapot scheuren om het te gebruiken als verband als ze Robertus geamuseerd hoort zeggen: "Het lijkt niet zo goed met hem te gaan, of wel?" 
'Houd je mond!' Gilt ze van onmacht en probeert haar tranen te verbijten.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody houdt Robertus nog wat steviger vast als hij weer bij bewustzijn schijnt te zijn. Ze kijkt hem vol afschuw aan als hij zegt Chris te hebben vermoord. "Een hele opluchting." sist ze hem toe. Oh wat zou ze hem toch graag vermoorden op het moment. In plaats daarvan trekt ze zijn ene arm nog wat verder naar boven, richting z'n nek. "Maar dat ben je niet waard." voegt ze er met een geergerde zucht aan toe.

"Sta op." eist ze dan van hem, terwijl ze hem zelf ook al overeind sleurt. "En waag het niet iets uit te halen." mompelt ze nog terwijl ze hem mee naar een stoel sleurt. "Je hebt blijkbaar al genoeg aangericht." Huppakee, ze dwingt hem in de stoel terwijl ze hem zo goed mogelijk vast probeert te houden. Ze geeft hem nog even een stomp als hij een opmerking plaatst over Finn.

Melody probeert even alles op een rijtje te zetten, wat nogal moeilijk gaat als er mensen hysterisch om Finn gaan doen. "Misschien dat jullie hem beter ergens goed neer kunnen leggen. Haal Faith, die weet wel wat te doen." suggereert ze. "En werk alsjeblieft voor een keer een beetje samen." voegt ze er nog met een zucht aan toe.

"En dan nu over naar Bertus." keert ze zich weer tot hem. "Wat denk jij wel niet." sist ze hem toe. "Zomaar wat mensen zitten vermoorden. Vertel eens, wat heb je nog meer aangericht?" Als ze hem maar goed bleef vasthouden was alles nog in orde. Nog wel. "Misschien zelfs al wat hoofden afgehakt en wat andere mensen levend begraven of wat dan ook?" spoort ze hem aan. "Of wil je zeggen dat je gewoon plots de drang voelde om Chris even te vermoorden, gevolgd door Finn en Amy?" Er is een duidelijke spottende toon te horen in haar stem. "Ach, geeft niet joh. Die drang heb ik af en toe ook. Gaat wel over." Het sarcasme druipt er vanaf.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy knikt eventjes langzaam bij de woorden van Lily, en als deze afgeleid wordt door Robertus - die Amy uit pure woede en walging straal negeert - neemt ze het scheuren van het shirt over. Ze heeft hier totaal geen ervaring mee, maar volgt gewoon haar instinct en drukt zachtjes en voorzichtig op de wond, en verbindt het met de grootste voorzichtigheid. Ze luistert naar Melody, en slikt.
"I-ik ga Faith wel halen..." zegt ze langzaam. Ze kreeg het idee dat Lily Finn onder geen beding alleen wou laten, en ze beseft heel goed dat dit niet het juiste moment om te twisten is. Het gaat wel om Finn. Ze staat op en loopt langzaam naar buiten. 

Op de gang barst ze in snikken uit, kalmeert en haast zich dan vlug naar boven. Ze veegt een traantje weg, en voelt een hele berg mascara meekomen. Ze duwt zachtjes de deur van Faiths kamer open, maar die is leeg. Waar zat ze dan? Ze probeert alle deuren, en vindt Faith bij de laatste; Martin en Robertus' kamer.

"F-Faith?" roept ze zachtjes. "W-we hebben je hulp nodig... R-Robertus heeft F-F-Finn aange-gevallen..."
Ze onderdrukt een paar snikken, en haalt diep adem.
"Hij is er h-heel ssssslecht aan t-t-toe..." voegt ze er dan fluisterend aan toe, en ze kijkt smekend naar Faith.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
EVIL BERTJE >:3Robertus voelt hoe de vloek - ervanuitgaande dat hij inderdaad onder de Imperius verkeert - probeert tegen te stribbelen, maar zijn eigen heldere geest begint langzaam de overhand te nemen, en verhindert zijn lichaam tegen te stribbelen als Melody hem een stoel in dwingt. Jammer, maar de Imperius heeft nog wel de macht over zijn gedrag. Hij glimlacht vermakelijk naar Melody, die woedend tegen hem sist. 

"Oef..."
Hij klapt eventjes dubbel als Melody hem een stomp geeft.
"Misselijk wicht," grinnikt hij geamuseerd. In vergelijking tot Amy's schop was het meer een soort gekietel. Het. Deed. Zo'n. Zeer. T_T

"Het spijt me, maar iemand anders heeft me het plezier van Kennith vermoorden afgenomen," zegt hij dan, zogenaamd spijtig. "De schade is beperkt tot Chris... en straks vast en zeker ook Finn."
Ze gaat hem vast en zeker niet geloven, maar ze moet het er maar mee doen. Robertus zelf - niet de vloek - raakt behoorlijk geïrriteerd door Melody's sarcasme ("Hallo?? Slechte timing?!"), iets waar de vloek nog een schepje bovenop doet. Hij spuwt in haar gezicht, en glimlacht.
"Je wordt er niet veel mooier op zo," smaalt hij. Zijn gezicht vertrekt eventjes als zijn binnenste bijna de overhand krijgt, maar de vloek hervat zich en kijkt Melody haast duivels aan.


-----------------------------------


Glauces




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Elizabeth.png
Suikerfee : D

Elizabeth knikt vastberaden. "Naar boven..." mompelt ze in zichzelf, terwijl ze zich de trap op haast. Al gauw ziet ze Martin bij de bibliotheek staan. Aarzelend nadert ze hem.

"Was jij het die net zo gilde?" vraagt ze aan hem. "Wat is er aan de hand?" Vertwijfeld komt ze wat dichterbij, totdat ze naast hem staat en het lijk van Chris ziet. Haar mond vormt een perfecte "o" en ze voelt misselijkheid bezit van haar nemen.

"Wat is er met hem gebeurd," kreunt ze, terwijl ze zich stevig vastgrijpt aan Martin, om maar niet flauw te vallen of over te gaan geven.
"Is hij... gewurgd ofzo?" Bleekjes neemt ze de paarse striemen om Chris' nek waar. 

"Denk je dat we nog iets voor hem kunnen doen? Wat moeten we uberhaupt met hem? Begraven we hem in de tuin? Moeten we Abott halen? Wie denk je dat het heeft gedaan? Denk je dat Robertus het heeft gedaan?" Liz wordt een beetje hysterisch van alle paniek. Vragend kijkt ze Martin aan. 

O, mijn god. O, mijn god, herhaalt ze in haar hoofd als een soort mantra. Gezellig huisje is dit...


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Het spijt je?" Melody zet even een fakelachje op. "Het spijt je?" herhaalt ze vervolgens, dit keer zonder enig spoor van amusement. "Nou, het spijt mij ook." sist ze terwijl ze hem nog een stomp geeft. "Oh, en dit ook." voegt ze er nog maals aan toe terwijl ze hem een klap in z'n gezicht geeft als hij verder praat - straks zou Finn ook nog dood eindigen.

Melody kijkt hem walgend aan als hij in haar gezicht spuwt. Ze veegt het van haar gezicht af en kijkt hem dit maals nog dodelijker aan dan dat je je ooit voor zou willen stellen. "Wacht maar totdat ik jou een schoonheidsbehandeling heb gegeven." zegt ze ijzig, waarbij ze hem loslaat en vervolgens met een hand zijn keel vastpakt. Haar andere hand schiet behendig naar haar stok toe, welke ze ook meteen op hem richt, tegen zijn slaap aan - net zoals hij bij Amy had gedaan. "Had je nog wat te zeggen?" Wat zou ze hem nou toch graag vermoorden. 
"Calm down, Mel. Dan verlaag je je straks nog tot zijn niveau. Dat moeten we niet hebben."


-----------------------------------


jilly-ann




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith is helemaal verbaasd en de schreeuwen en alles gaat langs haar heen. Waarom moest Robertus haar ineens nier meer? Was ze soms niet goed genoeg? Had ze iets verkeerds gezegd? Drong ze haar gezeldschap soms aan hem op? Allerlei vragen tolden door haar hoofd heen terwijl ze op geen van hen antwoord kon vinden. Ze schrikt pas op uit haar gedachte als ze Amy hoort. Fin aangevallen, door Robertus? De heler in haar neemt haar vrouwelijke instinct over en twijfelt ook geen seconde om haastig Amy opzij te duwen en naar beneden te rennen waar ze Finn al meteen ziet liggen. Ook Lily duwt ze aan de kant, aangezien ze alle ruimte nodig heeft en pakt vliegensvlug haar toverstok uit haar hand. Ze hadden haar eerder moeten roepen, verdomme. Nu zal ze veel meer werk eraan krijgen. Een paar spreuken komen uit haar mond, snel achtereen volgend. Gelukkig verdwijnen de wonden langzaam maar kijkt dan toch verbeten. "Er zullen wel littekens over gehouden worden, maar het is niet meer heel ernstig," zegt ze dan. Als ze er eerder was geweest, hadden de littekens zelfs niet eens gehoeven! Maar die gedachte houdt Faith heel braaf voor zichzelf.


-----------------------------------


trijntjuh




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily bijt gespannen op haar lip terwijl ze met een hand door Finns haar gaat.
'Komaan, wordt wakker...'
Ze kijkt zwijgend naar hem en laat haar tranen lopen, ze wil er niet aan denken dat ze straks ook een diepe put moeten graven, om daarna zijn lichaam er in te gooien. Dan zou Finn...Er plots niet meer zijn.
Ze schudt haar hoofd. 'Niet aan denken!'
Dan wordt ze omver geduwd door Faith, die hysterisch begint zijn wondes te genezen.
Lily staart naar de wondes die langzaamaan verdwijnen, waar er dan littekens onstaan.

http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn trekt zijn ogen open en snakt naar adem.
Even ziet hij wazig voor zich, en merkt half dat er twee personen boven hem hangen.
Hij sluit zijn ogen en haalt diep adem.
Langzaam opent hij ze opnieuw en merkt dan dat de twee personen Faith en Lily zijn.
Hij glimlacht zwak en laat zich op de grond liggen.
'Bedankt...' zegt hij mompelend tegen Faith.
Hij gaat aarzelend met een hand over zijn borst en haalt opgelucht adem als er geen wondes meer te bespeuren zijn.
Hij richt zich meer op en kijkt naar de littekens en de resten bloed, ook al zijn de wondes weg.
'Waar is die gek?'
Hij kijkt opzij en merkt Robertus dan op.
Finn probeert zijn woede te onderdrukken en balt zijn vuisten even.
'Heb je even pech dat ik nog leef, hé...' Zegt hij, naar Robertus bedoeld, terwijl hij recht krabbelt en even wankelt van de naschok.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
EVIL BERTJE >:3Robertus laat zich bijna kalm in elkaar slaan door Melody, naar zijn binnenste de nogal aggressieve vloek verhindert er ook maar iets aan te doen. Ok, dat deed pijn...    Auch    , Mel...

Jemig, hoevaak moet hij gewurgd worden? De grijns verdwijnt van zijn smoel als Melody hem onder schot houdt, en zijn keel vastpakt. Hij ademt zwaar en furieus. 

   "Had je nog wat te zeggen?"    
Eén fractie van een seconde - of eigenlijk een paar - neemt zijn gewone zelf het weer over, net lang genoeg.
   "Uhm, help?"     jammert hij schor. Hij kijkt Melody zo indringend mogelijk aan. Ze móest begrijpen dat hij dit niet deed. Niet expres.    "Dit ben ik niet-"    
De vloek neemt het weer over, en Robertus doet zijn uiterste best om zijn mond te houden, voor hij nog iets stoms doet. Hij heeft al genoeg aangericht.
Ooc: Amy komt bij extra inspi :')

En thank you, Ez xD


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

Met nog steeds een angstige blik in zijn ogen kijkt hij naar het lijk van Chris. Wie heeft dit gedaan? Waarom? En hoe? Allerei vragen spoken door zijn hoofd tot hij de stem van Liz hoort.

''Ja, dat was ik.'' zegt hij langzaam. Ja, wat moest ik anders doen? Alleen bij het lijk blijven? Echt niet. ''Dat is er aan de hand.'' vervolgt hij, nadat hij heeft gewezen naar het lijk. Wat er met hem is gebeurd? Zie je dat zelf niet? ''Hij is vermoord en nee, ik weet niet door wie.'' Hij merkt nauwelijks dat Liz hem beetgrijpt.

''Ja, hij is gewurgd.'' zegt hij uiteindelijk. ''Kijk maar naar de paarse striemen in zijn nek.'' Alhoewel ze het zelf al vast heeft gezien. En dan luistert hij naar haar hysterisch gepraat. ''Abott halen?'' ''Dat is wel het laatste wat we moeten doen.'' Wat moesten ze dan doen? ''Ja, laten we hem maar begraven in de tuin naast Kennith.'' vervolgt hij.

Ja, bij haar laatste woorden moest hij nadenken. "Ik weet het niet, het lijkt er wel op.'' Maar waar is Robertus? En wat is er in vredesnaam beneden aan de hand?


-----------------------------------


jilly-ann




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith's hart staat even stil als ze de stem van Robertus hoort. Aarzelend loopt ze naar hem toe en bekijkt hem. Het kon toch niet? Alhoewel het de enige verklaring is, en de symptomen heel duidelijk zijn. Robertus is gek... of hij is onder de imperiusvloek. Geschokt kijkt ze Robertus aan. In haar ogen is hij helemaal niet gek dus blijft optie 2 over. Ze heeft het al zo vaak in Hospital gezien, en toch is het deze keer anders. Deze keer is het Robertus. Ze wuift dat Mel een paar stappen achteruit moet doen maar is te ongeduldig en duwt Mel opzij. Daarna laat ze allerlei touwen uit haar toverstok vallen die Robertus meteen vastbinden. "We kunnen nu het beste wachten tot de imperius vloek is uitgewerkt," zegt ze kalm. Ze weet dat ze niks hebben aan hysterie, Robertus komt er niet door terug. Daarbij zal degene, die de spreuk heeft uitgevoerd al snel merken dat Robertus helemaal niks meer kan doen van alle dingen die hem opgedragen word. Hopelijk zal Robertus snel terug komen.


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

"Uhm, help?" 
Melody kijkt hem met een geergerde zucht aan. "Ik vermoord je haast en jij wilt hulp? Heeft Chris ook om hulp gevraagd, heeft dat geholpen?" Spottend kijkt ze hem aan terwijl ze haar greep niet losser maakt.
"Dit ben ik niet-" 
Haast geamuseerd kijkt ze hem dit keer aan. Haast. "Tuurlijk niet. En ik ben de tandenfee."

"En werp me niet zo'n blik! Alsof het niet erg genoeg is wat je hebt gedaan!" "Oh god, je kan hem niet eens vermoorden =.='' "

Dan komt Faith erbij staan en begint ze hem vast te binden, terwijl Melody haar wand op hem gericht houdt. "Dat zou een hoop verklaren." mompelt ze wanneer ze over de vloek hoort. "Ik mag het maar hopen voor hem, anders eindigt hij alsnog naast Kennith, Chris, Noah en Skylerr." Pfuh.

Melody pakt er een stoel bij en gaat zitten. Ze haalt even gestresst een hand door haar haren en richt haar stok vervolgens toch maar op Robertus. "Wou je nog wat anders zeggen?" Ze moesten op toch op een manier de tijd zien door te komen. "En waag het niet 'Het spijt me' te zeggen, dat heb ik al genoeg gehoord."


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy schrikt een beetje opgelucht als Faith haar wegduwt om naar Finn te snellen. Ze blijft nog eventjes alleen in de kamer staan, haalt diep adem en loopt dan langzaam terug, naar beneden. Daar aangekomen ziet ze tot haar opluchting dat Faith Finn al geheeld heeft. Het kan haar niet eens schelen dat Robertus de zielepoot uit aan het hangen is, en loopt regelrecht op Finn af. Ze legt zachtjes haar hand op zijn schouder, de neiging om hem te knuffelen onderdrukkend.
"G-gaat het?" vraagt ze bezorgd. Ze kijkt eventjes kort naar Robertus&co, maar richt zich dan weer tot Finn.
"Je hebt me behoorlijk laten schrikken..." fluistert ze met een mistroostig glimlachje.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
EVIL BERTJE >:3Robertus sluit opgelucht zijn ogen als Faith erbij komt en hem vastbindt. Eindelijk. Hopen dat de vloek hem geen Hulk-krachten o.i.d. geeft, en de touwen alsnog niet helpen. Hij heeft het gevoel dat de Imperius afzwakt, en probeert zich af te sluiten voor Melody, door doorgaat met tegen hem tieren. "Doe alsjeblieft niets stoms..." smeekt zijn binnenste. Geen zorgen, binnenste, hij is bijna brandmeester. Hij opent eventjes snel zijn ogen om opgelucht te zien dat het alweer redelijk gaat met Finn. Die zal vast niet al te blij met hem zijn. 

"Ik wilde Chris niet vermoorden," fluistert hij dan, oprecht berouwvol. "Echt niet, dat zweer ik! En Finn ook niet! Maar dat zal je vast nog niet kunnen geloven..."
Hij glimlacht eventjes mistroostig naar beide Melody en Finn.
"Doe maar wat je wilt," zegt hij dan hoofdschuddend. "Het kan me niets schelen. Maar zorg dat het óphoudt."


-----------------------------------


Hermelien-fan




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png

Melody kijkt naar Robertus op wanneer hij opeens wat begint te fluisteren. "Okay, zeg het maar. Het spijt je." zegt ze voor hem. Melody zucht eventjes. "Ik denk inderdaad niet dat je snel vergeven zal worden. Maar zo'n vloek kan er dan weer wel mee door." "Okay, nu kan je net zo goed toegeven =.=' "

Melody kijkt Robertus even inschattend aan, als die nogal mistroostig naar haar en Finn glimlacht. "Het zal waarschijnlijk een enorme schok voor je zijn.. Maar ik denk niet dat ik je zou kunnen vermooren. Hoe hard je me er ook voor zou smeken." zegt ze dan maar.

"Dus ik denk dat we dan maar een andere manier moeten bedenken om het op te laten houden." gaat ze luchtig verder. "Wat dacht je van gewoon afwachten? Dan zal je voet hoogstens gaan slapen, maar dat is nog altijd beter dan morsdood, niet?"
ooc: Dit zou mijn laatste post kunnen zijn :3 *hysterisch* Wat moet ik 5 weken zonder HM :0 *screwed* x_x


-----------------------------------


Glauces




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Elizabeth.png
Suikerfee : D

Elizabeth knikt. "Oké, naar de tuin met hem dan maar," fluistert ze schor. Ze wil haar toverstok uit haar broekzak pakken, maar dan merkt ze dat ze Martin nog steeds vastheeft. Oeps.
"Oh, sorry," glimlacht ze, terwijl ze toch wel een kleur krijgt. Ondertussen heeft ze haar toverstok al gepakt.

"Laten we dit maar met behulp van magie doen," zegt ze nuchter. "Ik ga hem namelijk écht niet aanraken... Dus tenzij jij dat wilt..." grimast ze.
Duh, Liz, dan ga je al helemáál over je nek xD.
Ze schraapt haar keel even. "Mobili Corpus!".

Chris - of het lichaam dat ooit Chris was geweest - begint te zweven en enigszins nerveus dirigeert ze hem met haar stok de trap af, naar de begane grond. Daar blijft ze enigszins verstijfd staan. 
"Wat is hier aan de hand? Gaat alles goed? Of... beter?" Haar oog ooc: Zelfde geld voor mij o.0 See ya over een paar weken, HM-matties : D


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

Finn laat zich tegen de muur rusten, zo ver mogelijk verwijderd van Robertus. Hij heeft geen zin in een tweede moordpoging.
Dan komt Amy op hem afgelopen.
"G-gaat het?" 
Hij glimlacht even en knikt.
'Het gaat wel, nu...' Hij wrijft even over zijn keel dat nog rood zit van Robertus' ik-wil-Finn-wurgen-moment.
"Je hebt me behoorlijk laten schrikken..."
Hij kijkt haar zwijgend aan en bijt op zijn lip.
'Ik ben ook geschrokken.' Fluistert hij dan terug.
Hij kijkt even opzij naar Robertus maar wordt dan plat geknuffeld door Lily.
Amy had zich nog ingehouden en het gehouden bij zijn schouder, maar Lily denkt er deze keer anders over.
Hij glimlacht even en geeft ze een knuffel terug.
'Godzijdank, je leeft nog.'

http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily gilt het net niet uit, deels van opluchting en krabbelt overeind als Finn even een wankelende poging doet tot rechtstaan.
Ze bijt op haar lip terwijl hij tegen de muur gaat leunen.
Great, miss Barbie gaat meteen weer in de aanval. -.-"
Even kijkt ze verwonderd als Amy het bij een simpele schouderklop houdt.
'Must hug him!'
Ze loopt op hem af en vliegt hem rond de nek.
'Godzijdank, je leeft nog.'
Ze glimlacht waterig naar hem en slaakt dan een zucht.
 Ze geeft hem een nijdige tik en snuift dan diep.
'Doe me dat niet meer aan!'


http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/BannerFinniewinnie.jpg

'Je denkt toch niet dat ik zo rap opgeef...' 
Hij knipoogt even en laat haar dan los.
Finn bijt op zijn lip als hij haar waterige glimlach ziet.
Net als hij wil zeggen dat ze niet moet gaan huilen, krijgt hij een nijdige tik.
'Doe me dat niet meer aan!'
'Hey!' Hij kijkt haar ontzet aan en geeft ze een tik terug.
Hij kijkt dan opzij naar het groepje bij Robertus en hoort hem bezig.
"Ik wilde Chris niet vermoorden, Echt niet, dat zweer ik! En Finn ook niet! Maar dat zal je vast nog niet kunnen geloven..." 
Hij glimlacht zwak.
'Ik geloof je wel...' antwoordt hij dan aarzelend.

Ooc: Laaaaang O.o


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy glimlacht opgelucht als Finn aangeeft dat het weer redelijk aan.
"Mooi," verzucht ze. Ze kijkt Lily eventjes verontwaardigd aan als die hem meteen platknuffelt. "Halló!"
"Doe voorzichtig met hem," sist ze geïrriteerd. Enigzins geprikkeld kijkt ze naar het groepje rond Robertus, die er - nog steeds, of eigenlijk alweer - uitziet als een krankzinnige. Haar blik glijdt verder - Elizabeth kwam ook binnen, en er zweef een lijk, een lijk dat ze niet kende naast haar. 
"Wie is dat?" roept ze geschrokken. Haar blik valt weer op Robertus.
"Heb jíj hem vermoord?" roept ze verwijtend en een beetje geschokt naar hem.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Bertje-die-niet-meer-zo-heel-evil-is-maar-nog-steeds-erg-eng"Het zal waarschijnlijk een enorme schok voor je zijn.. Maar ik denk niet dat ik je zou kunnen vermoorden. Hoe hard je me er ook voor zou smeken."
"Niet?" vraagt Robertus oprecht verbaasd, opkijkend. Hij schudt eventjes zijn hoofd. "Ik zou niet weten waar ik toe in staat ben. Eerlijk gezegd, zou ik het liever ook niet willen weten."

Hij slikt eventjes. Hij voelt zich ronduit ellendig. Hij heeft iemand vermoord, iemand bijna vermoord, is twee keer geprobeerd te wurgen, hééft twee keer geprobeerd te wurgen, zijn hoofd bonkt nog steeds, zijn wang doet pijn van Melody's klap, zijn maag van haar stompen, hij voelt de plek in zijn borst waar Amy hem met de lamstralen heeft geraakt nog branden, en die andere plek waar Amy hem geraakt heeft... Don't get me started... 

Ah, fijn, Elizabeth komt Chris nog eventjes langsbrengen. Tuurlijk, dat kon er nog wel bij. Hij wendt zijn hoofd met een pijnlijk gezicht af, om maar niet naar het lijk te hoeven kijken. Gelukkig had hij nu tenminste de vloek onder contro-

"Heb jíj hem vermoord?" hoort hij Amy vaagjes roepen. Hij voelt hoe de vloek een kwaadaardige grijns opdringt.
"Heb je dat niet meegekregen?" kakelt hij. Hij wendt zich tot Finn en glimlacht.
"Fijn dat je me gelooft, maar ik wil het wel dégelijk..." fluistert hij onheilspellend, en in zijn ogen flonkert krankzinnigheid. Hij kijkt weer naar Melody en probeert een beetje te kalmeren.
"Maak me los," zegt hij rustig. Melody kijkt hem aan met een vastberaden uitdrukking, en schudt zachtjes en langzaam haar hoofd.
"Maak-me-los-!" knarsetandt hij geïrriteerd.
"Nee, Bertje, jij blijft nog eventjes lekker zitten."
"MAAK ME LOS!" schreeuwt Robertus tegen haar, en hij begint haar uit te schelden. Als het haar niet veel lijkt te doen - hoogstens wat meer irritatie - wendt hij zich naar Faith.
"Jij!" spuugt hij naar haar. "Maak. Me. Los. !"
"Wat je ook doet... doe het niet... Maak me niet los..." kreunt zijn binnenste. T_T

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png
Melody &#9834;"Niet?"
"Nee," antwoordt ze een beetje verbeten. "Maar van die stompen heb ik zeer zeker geen spijt."
Oh, echt niet. Zak. Moet hij maar niet zo stom doen.

Ze kijkt op als Elizabeth binnen komt... en Chris gezellig meebrengt. 
"Wat hier aan de hand is? Niet veel," antwoordt ze luchtig. "Buiten het feit dat Robertus gek geworden is. Oh, en dat Finn nog maar net leeft. Gaat 'ie weer een beetje?" vraagt ze dan met een kort knikje naar Finn. Ze kijkt naar Robertus. Great. Het is goeie ouwe Robertus weer, met een flinke dosis zelfmedelijden.
"Ik geloof niet dat jij in de positie verkeert om zielig te doen," bijt ze hem geprikkeld toe. Oh, fijn, hij gaat weer debiel doen.

Ze schudt vastberaden haar hoofd als hij haar beveelt hem los te maken. Pfuh, mooi niet. Straks vermoordt hij haar nog. Of Faith. Of Finn... again... Hij blijft aanhouden.
"Nee, Bertje, jij blijft nog eventjes lekker zitten." zegt ze, verrassend kalm. Hij begint haar uit te schelden, en ze draait zich met ingehouden woede om. "Niet toegeven, Mel... rustig blijven..."


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png

Finn kijkt zwijgend naar Robertus die maar blijft verder praten, en verder, en verder, en... Finn valt in slaap. (No, just kidding x'D)
Hij kijkt dus zwijgend naar Robertus en bijt op zijn lip.
Wat is hij toch allemaal aan het zeggen? Je zou kunnen zweren dat die vloek hem inderdaad goed te pakken heeft. Alhoewel, Bertje moet een sterke tovenaar zijn, de meeste kunnen zich zelf niet verzetten tegen die spreuk. Enge, enge spreuk...
Hij kijkt even naar beneden en merkt dat hij in bloot bovenlijf is.
Daarom had hij zo'n koude rilling! =D
'...Ik ga even een ander shirt aan doen.' Zegt hij dan.
Hij houdt halt als ze passeren met Chris, die er wel héél dood uit ziet.
'Omg...'
Dan kijkt hij om als Robertus iets naar hem slingert.
Fijn dat je me gelooft, maar ik wil het wel dégelijk..." 
Finn kijkt met een ontzette blik.
'Niet genoeg aan je spookjes, Bertus?'



http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

"Doe voorzichtig met hem," 
Lily kijkt opzij naar haar en verbijt de woorden die ze naar Amy's hoofd wil gooien.
In de plaats gaat ze maar eens lief lachen, en gooit een laatste blik op Finn.
Dan kijkt ze geschokt als ze passeren met Chris.
'We kenden hem nauwelijks...' Zegt ze dan mistroostig.
Ze schudt haar hoofd terwijl ze zwijgend naar het lichaam kijkt.
"Heb jíj hem vermoord?'
Nou, dat wil Lily ook wel eens weten.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt een beetje angstig naar Robertus. Jemig, hij lijkt wel een exorcist... Ze hoort Finn, en ziet Robertus grimmig naar hem grijnzen, maar verder zwijgen. Ze kijkt naar haar eigen handen, en beseft nu pas dat Finns bloed daar nog aan kleeft. Bovendien is haar make-up grandioos uitgelopen door de tranen van schrik, en ze had een schrammetje op haar wang. 
"I-ik ga me ook eventjes opfrissen..." zegt ze dan langzaam, met een behoedzaam oog op Robertus die als een gek aan zijn touwen zit te trekken en rammelen. Ze loopt richting de deur en Finn, slikt eventjes als ze het lijk ziet hangen, en duwt dan zachtjes in Finns rug.
"Kom..." fluistert ze zachtjes, een blik over haar schouder werpend. "Laten we hier weggaan..."

Ze kijkt achterom, in afwachting of Finn ook naar boven loopt om in zijn eigen kamer een nieuw shirt te halen, en loopt dan naar boven naar háár kamer, waar ze in de badkamer eventjes zuchtend boven de wasbak blijft hangen. Jemig, blij dat dat voorbij was. Ze bekijkt zichzelf vertwijfeld in de spiegel. Jemig, ze ziet er niet uit. Ze wast het bloed van haar handen, de make-up van haar gezicht, maakt haar wond schoon en probeert hem te helen.
"Balsemio!" zegt ze vastberaden. Hm, het werkte niet. Het was vast geen spreuk voor schrammetjes. Of ze was gewoon een belabberde heks. Maskeren met poedertjes? Nee, daar was hij nog te open voor. Straks gaat het nog prikken. Dan maar eventjes laten zitten. Ze kamt haar haar, maar heeft geen zin om opnieuw make-up op te doen. Zomg, Amy? Geen make-up? Dat is net zo waarschijnlijk als een Robertus die voor z'n lol moordt. Maarja, dat is ook voorgevallen. 

Ze loopt naar Finns kamer en leunt in de deuropening, wachtend op Finn.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png

Finn schudt zijn hoofd als Robertus hem alleen maar met een grijns aankijkt, en verder niets zegt. 
Misschien maar beter voordat Finn helemaal ontploft.
Hij mompelt iets en gaat even met een vinger over zijn littekens.
Dank je wel, sukkel...
Hij kijkt op als Amy hem toespreekt.
"Kom...Laten we hier weggaan..." 
Hij knikt en laat zijn blik even op Lily rusten.
'Ga je maar opfrissen, je ziet er belabberd uit.'
Finn smoort zijn lach.
'Spreek voor jezelf.' Hij knikt naar haar handen die onder zijn bloed hangen.
'Mja, me ook maar eens opfrissen, lijkt me.' 
Nu lijkt het allemaal grappig, maar een kwartier geleden was het helemaal anders geweest.
Finn geeft haar even een zachte tik tegen haar wang en mompelt haar een dank je wel, terwijl hij langs haar passeert.
Hij slentert de trap op en ziet Amy bij zijn deur staan.
'Maar eens kijken voor een t-shirt.'
Hij zucht terwijl hij zijn, nog steeds niet uitgepakte, koffer opensmijt en er een t-shirt uit vist.

http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt zwijgend naar Amy die iets, over haar schouder, naar Finn fluistert, wat ze dus niet verstaat.
'Ga je maar opfrissen, je ziet er belabberd uit.' Zegt ze dan om maar iets te kunnen zeggen tegen hem.
'Spreek voor jezelf.'
Hermie moet even lachen als hij naar haar handen knikt.
'Mja, me ook maar eens opfrissen, lijkt me.'
Ze volgt hem op een afstandje en loopt dan door naar haar eigen kamer.


-----------------------------------


Kevin.




http://i201.photobucket.com/albums/aa156/Zoontje_2007/Martin1.png

''Naar de tuin it is.'' zegt hij dan maar. Ja, waar anders moesten we een lijk begraven? En dan ineens merkt hij dat Liz hem nog vast heeft. ''Geeft niks.'' zegt hij dan maar nog een keer. ''Ik kan begrijpen dat je iets vast moet hebben nu.'' Hoe zouden de andere reageren als ze het lijk van Chris zien? Het kwam ineens naar boven in zijn gedachtes. Misschien wouden ze afscheid nemen ofzo, ook al kenden ze hem nog niet zo lang.

''Magie is inderdaad het meest praktische in deze situatie.'' komt eruit zijn mond op reactie op Liz. ''Nee, ik wil het ook niet.'' Natuurlijk wil je het niet, want dan ga jij ook over je nek, Martin. Uiteindelijk volgt hij Liz naar beneden en ziet daar stilletjes wat er aan de hand is. Na wat een eeuwigheid lijkt port hij Liz en zegt dan. ''Vergeet je het lijk van Chris niet.'' Aangezien het doelloos in de lucht zweeft.

Ooc: Ook voor mij is dit waarschijnlijk mijn laatste post tot en met aankomende vrijdag. Fijne week mede HM'ers : D


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt een beetje bezorgd om, om te zien of Finn er al aan komt. Ah, gelukkig daar komt 'ie al. Ze ziet Lily haar eigen kamer ingaan, en zucht opgelucht. Ze glimlacht naar Finn, en wacht eventjes. Dan gaat ze voor hem staan. Ze legt slaat zachtjes haar armen om zijn schouders.
"Was ik je daar bijna kwijt," glimlacht ze mistroostig. Ze legt voorzichtig haar hoofd in zijn nek.
"Blij dat je nog leeft," fluistert ze opgelucht. Yay, aandacht! : D Ze knuffelt hem blij.
Ooc: überkort, maar ik kreeg het niet langer, en Amy móest gewoon eventjes knuffelen :')


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
                 Blondie 

Finn kijkt even om naar Amy, en merkt haast dat ze een bezorgde blik op haar gezicht heeft, waardoor hij een glimlach boven haalt.
Dan trekt hij het t-shirt over zijn hoofd en zucht even.
'Nou, dit voelt al beter aan.'
Hij kijkt naar beneden, aangezien Amy een stuk kleiner is dan hem, en bijt op zijn lip.
"Was ik je daar bijna kwijt," 
Hij legt een hand op haar kruin, als ze haar gezicht tegen zijn nek drukt.
"Blij dat je nog leeft," 
Hij smoort zijn lach, en slaat zijn armen rond haar middel als ze hem knuffelt.
'Zo snel geef ik niet op hoor.' Antwoordt hij dan.
Hij gaat even met zijn hand over haar nek. (Gen, Finn did it! *Runs* xD)


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street
Ooc: tja, en toen had HM welgeteld 4 spelers :') Hoezo doods :')Amy glimlacht.
"Mooi zo," antwoordt ze, en ze drukt een klein kusje in zijn nek. (It was Amy, I swear! D: ) Ze leunt wat naar achteren - zonder hem los te laten - en kijkt glimlachend naar hem. Aww, hij zo leuk zijn! : D Ze is alweer helemaal vergeten dat hij haar die ochtend nog gevraagd had wat minder plakkerig te zijn. Oh, f*ck it. Ze drukt haar lipjes op de zijne.
Ooc: kotsbakjes gereed, s.v.p. :V En kijk, Trijn, ikke braaf ^^ Ik heb z'n kroon niet aangeraakt x'DDD


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie. 

"Mooi zo,"
Finn glimlacht en zucht dan even.
Net op het moment dat hij haar wil los laten, drukt ze een zoen in zijn nek.
NOOOOOOOOOOOOOOOZ, daar kan Blondie niet tegen!
Hij krimpt lichtjes ineen als hij haar lippen tegen zijn nek voelt en slikt.
You mean...
Hij probeert niets te laten merken, voordat Amy merkt dat dit zijn zwakke plek is en er misschien wel misbruik van maakt. =O
Dan ziet hij hoe ze omhoog kijkt, en voordat hij het door heeft zoent ze hem vol op de mond.
F*ck...
Hij zoent haar even terug en duwt ze dan lichtjes achteruit.
'Gekke meid.' Antwoordt hij dan maar.
Zolang je maar uit mijn nek blijft...


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street
Ooc: vieze Trijn! D: Een beetje kronen zitten poetsen in HM! D: x'DDDAmy tovert een onschuldig glimlachje tevoorschijn.
"Is er iets?" vraagt ze, haar "Had je toch gelijk," zegt ze fronzend. "Robertus ís een moordenaar."
"Amy?"
Hm?
"WAAROM SNIJ JE IN GODSNAAM DAT ONDERWERP AAN?"
Oh, yeah, right... sorry "^^ Haar hand gaat onwillekeurig eventjes naar de schram op haar wang.

Ze glimlacht weer.
"Hoe dan ook," zegt ze vlug. Gen/Amy is nu inspiloos. Lawl.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie en zijn bling bling kroon.
Ooc: And Amy/Gen likes it! *Wenkbrauwwiebel*


Is er iets?
'Moet er iets zijn dan?' Hij kijkt haar vragend aan.
Natuurlijk is er iets! AAAAAAAAH. *Flipperdeflip in Finns hersentjes* LEAVE FINNIEPOOH ALONE!
Hij geeft haar een tik tegen het voorhoofd, terwijl ze hem steeds nog niet los laat.

"Had je toch gelijk, Robertus ís een moordenaar." 
'Niet helemaal...Naar het schijnt zit hij onder de Imperius vloek,' Hij zwijgt even en vervolgt dan. 'Maar je weet nooit dat hij het aan het faken is. Je kunt hier haast niemand vertrouwen.'


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street
Ooc: Amy does. I don't. ... Amy kijkt eventjes vertwijfeld. 
"Dat zou inderdaad kunnen..." zegt ze aarzelend. Ik kan Finniepooh toch wel vertrouwen? O.o Ze zucht eventjes, en denkt na.

"Ik zou er een moord voor doen om te - oh, nee, niet echt een moord! - om te weten wat Robertus allemaal uitspookt," zegt ze dan, nadenkend. "Gewoon, om te weten of hij echt te vertrouwen is."
Ze legt haar hoofd weer in zijn nek en denkt na.
"Als we hem gewoon af zouden kunnen luisteren, ofzo..." begint ze dan. 

EUREKA!
Ze springt uit zijn armen met een blijer gezicht dan normaal als ze hem los had moeten laten.
"Wacht!" zegt ze opgewonden. "Kán dat ook niet? Ik bedoel, Dreuzels hebben toch ook van die afluisterflappertuur? En zij hebben geen magie... zou zoiets voor ons dan geen eitje zijn?"
Ze kijkt hem eventjes afwachtend aan. Als ze Robertus in de gaten zouden kunnen houden, zou ze zich al een stuk veiliger voelen.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png

Blondie met de bling bling kroon (Die Gen gepikt heeft!)

Finn kijkt zwijgend naar Amy terwijl ze een hele vertelling af gaat.
"Als we hem gewoon af zouden kunnen luisteren, ofzo..." 
'Afluisteren?' Hij kijkt haar even raar aan.
"Wacht! Kán dat ook niet? Ik bedoel, Dreuzels hebben toch ook van die afluisterflappertuur? En zij hebben geen magie... zou zoiets voor ons dan geen eitje zijn?" 
Nou, ze heeft hem tenminste nu wel los gelaten, is hij al een stukje veiliger. :')
Als ze begint over dreuzels en hun afluisterappertuur moet hij lachen.
'Je zult afluisterapparatuur bedoelen.' Zegt hij met een kleine grijns.
Hij had zijn vader, inclusief zijn oudere broers, al genoeg horen praten over tal van zo'n zaken. De hoogste technische snufjes die ze telkens kregen in het leger, wat zeker voor verbetering zou zorgen, en jadiejadieja. 
Nou leg me dan maar eens uit waarom er nog zoveel mensen dood gaan in oorlog.
Hij zucht even terwijl hij het tafereel van thuis wil afsluiten en kijkt Amy aan.
'We kunnen proberen.'
Hij kijkt op als Lily de kamer binnenwandelt.
'Over wat zijn jullie bezig? ' Vraagt ze met een nieuwsgierige blik.
Finn bijt op zijn lip en richt zich naar Amy.
'Mag ik het haar zeggen?'

http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily zucht even terwijl ze zichzelf in de spiegel bekijkt, en begint dan haar handen te wassen.
Ze probeert niet meer aan de afgelopen uren te denken en haalt zwak een glimlach boven.
Alles is in orde gekomen...Dat is het belangrijkste. Nouja, ongeveer toch.'
Ze bijt op haar lip en draait de kraan dicht om daarna een kast open te trekken en te wisselen van trui, want de huidige die ze aan heeft hangt ook onder het bloed.
Even later verlaat ze haar kamer, en hoort geroezemoes vanuit Finns kamer.
Voorzichtig loopt ze er naar toe en blijft tegen de muur staan, naast de deur.
-En zij hebben geen magie... zou zoiets voor ons dan geen eitje zijn?"  vangt ze als laatste op.
Ze komt de kamer in met een nieuwsgierig gezicht en ziet Finn opkijken.
'Over wat zijn jullie bezig?' vraagt ze dan.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street met Finns bling bling kroon >D"Ja, dat bedoel ik," wuift Amy als Finn haar corrigeert. Ze wil net haar mond open trekken om allemaal voorstellen te doen, als Lily binnenkomt. Ze hoort Finn, en trekt een gezicht. Ze kijkt Lily inschattend aan. Net waren ze eventjes gedwongen samen te werken... maar dat ging om Finns léven... En bovendien hadden ze daarvoor in de tuin nog eventjes een vriendelijk woordje gewisseld.

"Als je haar écht voor 100% vertrouwd..." zucht ze dan met tegenzin tegen Finn. "Dan zal ik je niet tegenhouden."
Nopes, ze zal hem niet tegenhouden. Maar ze zal het ook zeer zeker zelf niet aan Lily vertellen, dat mag Finn lekker doen. Ze kijkt enigzins nors voor zich uit.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png

Blondie zonder de bling bling kroon. =O

"Als je haar écht voor 100% vertrouwd... Dan zal ik je niet tegenhouden." 
Finn glimlacht even als teken van bevestiging.
'Je mag er zeker van zijn dat we haar kunnen vertrouwen, ik ken ze al jaren.'
Even gaat er een gevoel door zijn maag dat Amy dat niet graag hoort maar hij haalt zijn schouders op.
Ze moet er maar tegen kunnen, toch?
Hij negeert haar nors gezicht en draait zich om naar Lily.
'We overwegen om Robertus in de gaten te houden. Ik vertrouw die knul niet, en ook Amy begint haar twijfels te krijgen.'
'Robertus in de gaten houden?'
Finn knikt en bijt op zijn lip.
'We weten nog niet precies hoe, maar volgens mij is er hier meer aan de hand. Of geloof je nu echt dat dit een spookhuis is?'
'Ok, ja, er gebeuren hier inderdaad wel veel dingen. Maar moet je direct daarom Robertus beschuldigen? We moeten er nuchter bij blijven.'
'Juist daarmee, geloof jij dat het hier degelijk om spoken gaat? En niet gewoon om een paar mensen die samen werken en zo hun pleziertjes hebben? Ik zie Robertus nog samenwerken met Abott.'

http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily rolt haar ogen als ze Amy nors voor zich uit ziet kijken nadat ze iets tegen Finn mompelde.
'Je mag er zeker van zijn dat we haar kunnen vertrouwen, ik ken ze al jaren.'
Lily grijnst lichtjes als ze zijn antwoord hoort. 
Dat zal Amy niet leuk vinden... denkt ze met een onschuldig gezicht.
Ze kijkt op als Finn naar haar kijkt en begint te vertellen.'We overwegen om Robertus in de gaten te houden. Ik vertrouw die knul niet, en ook Amy begint haar twijfels te krijgen.'
'In de gaten houden?' Ze kijkt hem vertwijfeld aan.
'We weten nog niet precies hoe, maar volgens mij is er hier meer aan de hand. Of geloof je nu echt dat dit een spookhuis is?'
Lily slaat haar armen over elkaar.
'Ok, ja, er gebeuren hier inderdaad wel veel dingen. Maar moet je direct daarom Robertus beschuldigen? We moeten er nuchter bij blijven.'
'Juist daarmee, geloof jij dat het hier degelijk om spoken gaat? En niet gewoon om een paar mensen die samen werken en zo hun pleziertjes hebben? Ik zie Robertus nog samenwerken met Abott.'
Lily bijt op haar lip en kijkt hem vertwijfeld aan.
'En dat willen jullie bewijzen door hem te bespioneren?' Ze richt haar blik naar Amy.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street met Finns bling bling kroon >DAmy wacht met afkeurend getuitte lipjes tot Finn klaar is met uitleggen. Ze kijkt Lily bijna ongelovig aan.
"Nuchter blijven?" vraagt ze ontzet. "Hij heeft Finn vermoord! Euh, nou ja, bijna," corrigeert ze zichzelf vlug, met een "^^ gezicht. 
"Het punt is, als we hem in de gaten zouden houden - doormiddel van afluisteren, bijvoorbeeld -" gaat ze verder. "komen we erachter of Robertus te vertrouwen is of niet. En mocht hij inderdaad onder de Imperius zijn, wat Faith beweert, dan zouden we er ook achter komen wie hem orders geeft. Ofwel, als Robertus te vertrouwen is, wie dan níet?"
Ze kijkt Lily afwachtend aan. 


-----------------------------------


trijntjuh




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt zwijgend naar Amy.
Eens zien wat die troela met de tutu te zeggen heeft.
Ze trekt een wenkbrauw op als Amy haar uitleg begint.
"Het punt is, als we hem in de gaten zouden houden - doormiddel van afluisteren, bijvoorbeeld -" "komen we erachter of Robertus te vertrouwen is of niet. En mocht hij inderdaad onder de Imperius zijn, wat Faith beweert, dan zouden we er ook achter komen wie hem orders geeft. Ofwel, als Robertus te vertrouwen is, wie dan níet?" 
Lily trekt even een raar gezicht als ze moet toegeven dat er ergens wel iets van waarheid in zit.
'Wow, waar is domme miss Barbie gebleven?'
Ze kijkt even naar Finn, maar die heeft er niets meer aan toe te voegen.
'En jullie denken dat hij het niet zal door hebben?' Begint ze dan. 'Hij is een spokenjager! Hij heeft goede apparatuur!' 'Hebben wij geluk dat we dan geen spoken zijn.'

http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie nog steeds zonder de bling bling kroon. 

Finn kijkt zwijgend naar Lily en Amy.
Wow, ze doen nog best normaal tegen elkaar, ook al merk ik ergens nog ergernis in Amy's stem.
Hij glimlacht als Amy klaar is en een aarzelende blik opmerkt bij Lily.
'En jullie denken dat hij het niet zal door hebben? Hij is een spokenjager! Hij heeft goede apperatuur!'
Hebben wij geluk dat we dan geen spoken zijn. Antwoordt hij met een grijns en kijkt haar aan.
'Amy en ik gaan het alvast doen.' Hij kijkt opzij naar haar, deels blij dat zij tenminste al zijn mening deelt, waardoor hij wel enigszinds nu echte respect voor haar krijgt. 'Ik weet niet wat jij gaat doen.' Hij kijkt Lily aan.
'Als je niet wilt, ook goed, maar houd het dan voor jezelf.'


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street nog steeds met Finns bling bling kroon >DAmy kijkt Lily met een enigzins uitdagende glimlach aan. Kom op... zeg het dan!
"Precies," zegt ze bij Finns opmerking. "Robertus is voorbereid op spoken, right? Niet ons. We zouden het ding onzichtbaar kunnen maken. Op een plek plakken of hangen waar hij nooit zou zoeken."
Ze wil eigenlijk doorratelen, want in haar hoofd heeft ze het al bijna helemaal uitgewerkt. Maar dan bedenkt ze zich dat Lily nog helemaal geen confirmatie heeft gegeven. Ze staakt, en kijkt Lily afwachtend aan, voor ze teveel zou zeggen.


-----------------------------------


trijntjuh




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily trekt een wenkbrauw op als ze Amy uitdagend ziet kijken.
Don't give me such a look!
Ze mompelt iets en slaat haar armen over elkaar."Robertus is voorbereid op spoken, right? Niet ons. We zouden het ding onzichtbaar kunnen maken. Op een plek plakken of hangen waar hij nooit zou zoeken." 
Lily slaakt een zucht. Waarom blijft ze tegenwerken? Omdat het een idee is van Finn en...Amy? 'Ik weet niet wat jij gaat doen.' 
'Als je niet wilt, ook goed, maar houd het dan voor jezelf.'
Lily kijkt hen aarzelend aan en knikt dan. 

http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie zonder bling bling kroon.

'Onzichtbaar... Daar zeg je zoiets. Een geest is ook onzichtbaar! Misschien vindt hij het dan wel juist doordat het onzichtbaar is.'
Finn trekt even een raar gezicht en slaat zijn armen over elkaar.
Dit kan ze niet menen... 
'Best, ik voeg me er bij.'
Finn grijnst en geeft Lily een knuffel.
'Je bent een schat...Even de deur sluiten.'
Hij loopt naar de deur toe en doet die algauw dicht, na even de gang in te hebben gekeken.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street die Finn zijn kroon teruggeeft, gepoetst en wel >DAmy kijkt verrast op als Lily ermee akkoord gaat. Ah, well... Ze kijkt verontwaardigd als Finn haar knuffelt. "Heuy, ik sta hier nog!" Ze knikt als Finn de deur dichtdoet, slaat dan eventjes gemakkelijk haar armen over elkaar, denkt eventjes na en begint dan te ratelen.
"Waar ík aan zat te denken, was iets, een klein voorwerp," begint ze. "misschien kleiner of even groot als een vingernagel, wat we zouden kunnen bezweren. Ik weet niet precies hoe Dreuzelappel- eh, nou ja, dat spul waarmee ze afluisteren - werkt, maar er moet ook iets zijn dat het opgevangen signaal ontvangt, right? Een soort radiootje?"
Ze kijkt de twee eventjes aan, terwijl ze pauzeert. 
"Maargoed, dat ding dat de geluiden opvangt," gaat ze verder. "dat zouden we kunnen bezweren met de Kameoflagespreuk. En misschien... op zijn rug plakken? Nee, wacht, zijn nek! Het enige wat me een beetje zorgen baart, is... dat ik de spreuken niet ken... maar er moet vast wel wat te vinden zijn, toch? In de bieb?"
Ze kijkt op, en weet zeker dat ze zoiets als dit geen van beiden van haar hadden verwacht.
"Ik kan wel wát, hoor," zegt ze bijdehand, voor ze ook maar de kans zouden krijgen iets op te merken.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie en zijn SUPER bling bling kroon.

"Waar ík aan zat te denken, was iets, een klein voorwerp, misschien kleiner of even groot als een vingernagel, wat we zouden kunnen bezweren. Ik weet niet precies hoe Dreuzelappel- eh, nou ja, dat spul waarmee ze afluisteren - werkt, maar er moet ook iets zijn dat het opgevangen signaal ontvangt, right? Een soort radiootje?" 
Finn kijkt zwijgend naar haar en bijt op zijn lip.
'Je denkt aan een zendertje? Een klein vierkantig dingetje waarmee je in verbinding staat waardoor je alles kunt volgen, zelfs met beeld als je dat wil tenminste.'
"Maargoed, dat ding dat de geluiden opvangt, dat zouden we kunnen bezweren met de Kameoflagespreuk. En misschien... op zijn rug plakken? Nee, wacht, zijn nek! Het enige wat me een beetje zorgen baart, is... dat ik de spreuken niet ken... maar er moet vast wel wat te vinden zijn, toch? In de bieb?"
Finn grijnst lichtjes als ze wel héél goed heeft nagedacht over wat ze nu allemaal zegt.
'Je maakt me haast trots, Amy'  zegt hij terwijl hij gespeeld een traantje wegpinkt.
Hij richt zich dan naar Lily.
'Ken jij toevallig geen spreuk? Het zou me verbazen als je er geen vindt.'


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street"Je maakt me haast trots, Amy."
"Haast?" antwoordt Amy met een verontwaardigd pruillipje, maar toch heeft ze een zelfvoldaan gevoel. Amy maakt een soort gebaar alsof ze mouwen opstroopt - die ze helemaal niet heeft met haar gele strapless jurkje - en zet dan haar handen in haar zij, terwijl ze nadenkt.
"Ja, ik denk dat we dat zendergeval het beste in zijn nek kunnen plakken," zegt ze dan, hardop nadenkend. "en het moet iets kleins en onopvallends zijn. Maarja, wat vind je nou weer in Robertus' nek, behalve stof? En dan de Kameoflage... dat moet niet al te moeilijk zijn..."

Ze loopt naar het raam, en denkt eventjes na, terwijl ze uit het raam staart. 
"We zouden..." denkt ze hardop. "Hmm... We zouden het zendertje kunnen bezweren... met... met... ha! Sonorus! Dat zou het geluid om Robertus versterken- nee, wacht, dan zou hij het zelf horen- een magische geluidsbarrière daaromheen, zodat Robertus het niet kan horen! En dan een spreuk die het geluid naar de ontvanger kan verplaatsen!"
Wauw, lang geleden dat ze zo'n eureka-moment had. 
"Hmm... Ik denk dat we de bibliotheek dan zullen moeten raadplegen..." zegt ze dan langzaam. Ze draait zich weer om, en kijkt Lily enigzins zuur aan.
"Aangezien je toch ja hebt gezegd," zegt ze kribbig. "Zou ik het op prijs stellen als jij jezelf ook eens nuttig gaat maken."
Ze glimlacht mierzoet.
"Gaan we?" vraagt ze ineens vrolijk, en ze loopt al naar de deur om naar de bibliotheek te gaan.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lils kijkt zwijgend naar Finn en Amy die onder zichzelf liggen te praten over wat ze nu juist gaan doen. Ze slaat haar armen over elkaar en kijkt even naar Amy die perse weer de wijsneus moet uithangen. 

Ze kijkt opzij als Finn vraagt of ze een spreuk weet, maar voor ze kan reageren valt Amy haar weer in de reden. 'Ja dan niet hoor!' Denkt ze haast nijdig. 

Zwijgend blijft ze dan ook staan en trekt een wenkbrauw op terwijl ze naar de uitleg luistert. Dan hoort ze Amy tegen haar zeggen dat ze zich nuttig moet maken. "Pardon, wie onderbreekt mij hier?!" Zegt ze nijdig tegen haar. "Als je alles denkt te weten, doe je het toch lekker zelf." Jawel hoor, Lils kan Amy nog steeds niet uitstaan. 

"Trouwens, je begint hier meteen over voorwerpjes in Bertjes nek kleven, maar hoe wil je dat voor elkaar krijgen? Of ga je gewoon voor hem staan en plak je het erop? Zo even van: 'Hoi Bertje, we gaan je bespioneren dus laat ons even dit zendertje in je nek plakken?'." Lils trekt haar wenkbrauw op en kijkt Miss Wijsneus aan. Wedden dat ze daar nog niet over had gedacht?


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy lacht, en draait zich om als ze Lily hoort.
"Ha!" slaakt ze uit. "Wacht maar! Ík krijg dat zendertje wel in zijn nek. Let op mijn woorden."
Pfuh, daar verzint ze echt wel wat op. Misschien weet ze zelfs wel al iets. Gen in ieder geval wel "Ew."
De kaften zijn vervaagd en gehavend, en nauwelijks meer te lezen. Oh, waarom zou ze de moeite ook nemen. Ze trekt een armvol willekeurige boeken eruit en ploft ze op de tafel neer. Dan gaat ze zitten, en slaat de eerste open, terwijl ze bladert. Ze zucht.
"Op Zweinstein had ik iemand die dit voor me deed," verzucht ze, en ze legt het boek - dat over toverdranken gaat - weg, terwijl ze het volgende pakt en begint te bladeren.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie, de pingpongbal tussen Amy en Lily.

Finn gaat bij het raam leunen en slaat zijn armen over elkaar.
"Ja, ik denk dat we dat zendergeval het beste in zijn nek kunnen plakken, en het moet iets kleins en onopvallends zijn. Maarja, wat vind je nou weer in Robertus' nek, behalve stof? En dan de Kameoflage... dat moet niet al te moeilijk zijn..." 
'Het klinkt misschien stom, maar al gedacht dat we iets lager kunnen gaan? Zoals aan de kraag van zijn trui ofzo? Zullen we waarschijnlijk ook beter horen, want in zijn nek...dat is toch al verder van zijn mond, niet?
Hmm... We zouden het zendertje kunnen bezweren... met... met... ha! Sonorus! Dat zou het geluid om Robertus versterken- nee, wacht, dan zou hij het zelf horen- een magische geluidsbarrière daaromheen, zodat Robertus het niet kan horen! En dan een spreuk die het geluid naar de ontvanger kan verplaatsen!" 
Finn knikt lichtjes en kijkt even naar Lily, die maar een onnozel gezicht trekt. 
"Hmm... Ik denk dat we de bibliotheek dan zullen moeten raadplegen..." "Aangezien je toch ja hebt gezegd, zou ik het op prijs stellen als jij jezelf ook eens nuttig gaat maken." 
Finn bijt op zijn lip en zucht even als Lily in de aanval gaat.
Had ook niets anders verwacht...
"Pardon, wie onderbreekt mij hier?! Als je alles denkt te weten, doe je het toch lekker zelf." 
'Meisjes...' Begint hij. ' We gaan toch weer n-'
"Trouwens, je begint hier meteen over voorwerpjes in Bertjes nek kleven, maar hoe wil je dat voor elkaar krijgen? Of ga je gewoon voor hem staan en plak je het erop? Zo even van: 'Hoi Bertje, we gaan je bespioneren dus laat ons even dit zendertje in je nek 
plakken?'." 
Finn kijkt opzij naar Amy.
'Daar had ik ook al aan gedacht, daarmee dat ik de kraag beter vind. Je hoeft maar 's nachts zijn kamer binnen te sluipen, zijn trui pikken en er aan vast hangen.'
Hij had verwacht dat Amy zou toegeven maar daarintegen gaat ze haar gelijk bewijzen.
Wacht maar! Ík krijg dat zendertje wel in zijn nek. Let op mijn woorden." 
Finn kijkt haar ontzet na, als ze arrogant de kamer verlaat.
'Nou...euh...Laat ze maar even doen.' Hij kijkt met een kleine grijns op naar Lily en zucht dan. '...Gaat het al een beetje? Van daarnet?'
Hij kijkt haar oprecht bezorgd aan, want ze ziet er nogal bleekjes uit.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily trekt een gezicht als ze Amy hoort. 'Trek je plan, kind...' Denkt Lily nijdig en kijkt Amy na. 'Ik maak er geen woorden meer aan vuil.'

Lily kijkt dan naar Finn als ze hem hoort. "Het gaat, ik red me wel." Reageert ze op zijn vraag. Het tegendeel is echter waar, Lils is nog steeds niet goed van het feit dat ze hem bijna verloren was. Ze bijt op haar lip en kijkt op naar hem. "Ok, ik lieg... Ik zou niet weten wat ik had moeten doen als je... Als je... Nuja, je weet wel." Ze bijt vertwijfelt op haar lip en kijkt op naar Finn. "Je bent wel men maatje hé... En ik heb je graag." Zegt ze na een korte aarzeling.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie, de hotty van HM 

"Het gaat, ik red me wel." Ok, ik lieg... Ik zou niet weten wat ik had moeten doen als je... Als je... Nuja, je weet wel."Je bent wel men maatje hé... En ik heb je graag." 
Finn glimlacht zwak en trekt ze dichter om haar dan een knuffel te geven.
'Ik heb je ook graag,' Begint hij fluisterend. ' En dat weet je ook wel.'
Hij laat haar dan los en knipoogt.
'Dan maar eens naar de bib vertrekken of?' Hij kijkt haar vragend aan. '...We kunnen nog wel vijf minuutjes blijven.' Hij laat zich op het bed neerploffen en zucht.
'Weet je...Ik heb geprobeerd van te zeggen dat ik haar vriendje niet ben, maar...Het lukt me niet.' Onwillekeurig trekt hij een gezicht.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy gooit nog een boek op de groeiende stapel nutteloze boeken, zucht even en kijkt achterom. Zijn ze er nou nog niet? Ze staat op, en loopt weer naar beneden. Ze gaat in de deuropening hangen met afkeurend getuitte lippen en over elkaar geslagen armen.
"Komen jullie nog?" vraagt ze met samengeknepen ogen. "Of moet ik het alleen oplossen?"
"Als jij iets uithaalt," denkt ze, met een blik op Lily. "met míjn Finniepooh, dan zal dat je berouwen..."


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily laat zich even tegen Finn rusten als ze een knuffel krijgt. Ze zucht lichtjes en sluit haar ogen even terwijl ze hem hoort zeggen dat hij haar ook graag heeft. Voor ze het weet is de knuffel al voorbij en begint Finn over de bib. 'God, wil hij nu al Barbie achterna? Nu ze even alleen zijn?' Ze glimlacht zwak als hij zegt dat ze nog wel vijf minuutjes kunnen blijven zitten.

Ze zet zich naast hem op bed en kijkt hem aan. "Beetje meer moeite doen? Als je niet wil dat ze dat blijft denken, moet je het echt wel een keertje zeggen, Finn... Hoe moeilijk het ook is." Ze glimlacht lichtjes naar hem. 

Ze wendt haar blik af van hem en staart naar de grond. Ze haalt even diep adem en kijkt op naar Finn. Ze waren nu even alleen, dus Lils ziet haar kans schoon. Nu nog haar moed bij elkaar zoeken. "Weet je, Finn..." Begint ze aarzelend en met een kleine blos. "Ik denk dat i-... 

Lily wordt onderbroken door Miss Barbie die in de deuropening komt hangen en vraagt of ze nog komen. 'Aaaargh! Must. Kill. Barbie!' Schiet het door haar heen. Op hoeveel verschillende ongeschikte momenten kan dat mens nog komen binnenvallen?!
Lils kijkt Amy haast dodelijk aan. Ok, ergens was Lily wel blij, nu moest het hoge woord er nog niet uit. Saved by Amy... Hmm... Best goed, maar dat gaat Lily niet toegeven.

Ze herpakt zich en kijkt naar Amy. "Wat is er? Bang alleen in de bib? Zie maar dat Robertus je niet komt pakken." Reageert ze venijnig. "Ik kom wel, voor je het verknoeit." 
Lily krabbelt overeind en ontwijkt vakkundig Finns blik terwijl ze de kamer uitloopt naar de bib.

'God, Lils, je bent een geit! Je had het hem kunnen zeggen! Dan had Amy het ook ineens geweten.' Lils kan zichtzelf wel vervloeken.

Ooc: Woops ^^' Lang.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not just for free.

Finn kijkt met een kleine glimlach opzij...
"Beetje meer moeite doen? Als je niet wil dat ze dat blijft denken, moet je het echt wel een keertje zeggen, Finn... Hoe moeilijk het ook is." 
'Kweet wel...' Mompelt hij enkel en slaakt een zucht.
Hij kijkt zwijgend opzij en ziet ze diep adem halen.
Algauw haalt hij een vragende blik boven.
"Weet je, Finn...Ik denk dat i-... 
'Ik wat?'
Hij bijt op zijn lip en kijkt op als hij Amy opmerkt met een zuur gezicht en over elkaar geslagen armen.
"Komen jullie nog? Of moet ik het alleen oplossen?" 
Finn wil net antwoorden als Lily hem voor is.
"Wat is er? Bang alleen in de bib? Zie maar dat Robertus je niet komt pakken. Ik kom wel, voor je het verknoeit." 
Hij zucht even en krabbelt dan ook recht.
Nu weet hij nog niet wat Lily hem wilt vertellen.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt Lily met een hoog irritatie-gehalte na, als deze haar passeert. 
"Ik verstoor toch zeker geen onderonsje?" sist ze, nijdiger dan bedoeld, tegen Finn. Pfuh, háár Finn. Ze draait zich met een verontwaardigde pfuh-air om en loopt terug naar de bibliotheek. Daar laat ze zich weer in de stoel achter het bureau zakken, zonder Lily een blik waardig te gunnen, en gaat geïrriteerd verder met de stapel boeken. Nah een tijdje vist ze uit de stapel vrijwel volledig nutteloze boeken een klein boekje met vliegspreuken - zouden geluidstrillingen kunnen vliegen? - apart en daarbovenop een dik boek over bewegingsmagie, die ze in naar de rand schuift. 
"Misschien zou je hier eventjes door willen bladeren," zegt ze poeslief tegen Lily, met een zware, snauwende ondertoon. Ze staat op en vist nog meer boeken van de plank, die ze vluchtig door begint te bladeren.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; want ik ben het waard.

Finn onderdrukt een zucht als Lily de kamer verlaat, terwijl ze een vernietigende blik krijgt van Amy.
'Moet je nu écht altijd zo tegen haar doe-'
"Ik verstoor toch zeker geen onderonsje?"
Finn trekt een ontzet gezicht terwijl Amy verontwaardigd de kamer verlaat.
'Nouja zeg!'
Hij mompelt iets, en volgt haar zwijgend op een afstand naar de bib toe.
Algauw ziet hij de twee meisjes nijdig voor elkaar zitten.
"Misschien zou je hier eventjes door willen bladeren," 
'Dat kan je ook op een beleefdere manier vragen.' Begint hij voor Lily kan reageren. ' Als jullie zo tegen elkaar blijven doen, kunnen we het van de eerste keer kappen.'
Hij zwijgt dan even en kijkt Amy aan.
'En ik weet niet wat jij denkt, maar ik ben nog steeds je vriendje niet.'
Zo, het laatste woord is er uit.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy wil net vals en verontwaardigd lachen, als ze staakt en een ontzet naar Finn omkijkt, bij het horen van zijn laatste woorden. 
"P-pardon?" Ze kijkt hem haast woedend aan. 
"Dus jij vindt het wel acceptabel om zomaar eventjes mensen te gaan zitten zoenen," ratelt ze kwaad. "zonder je ergens aan te binden? Wat denk je dat ik ben, een goedkope hoe-?"
Ze draait zich met ingehouden woede om.
"Rustig, Amy..." maant ze zichzelf. 
"Niet te geloven dat ik me net zo druk maakte," snauwt ze bits. Ze ploft weer in de stoel, en gaat zwijgend de boeken weer af, zonder nog een woord te willen wisselen met geen van beiden.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png

P-pardon?" Ze kijkt hem haast woedend aan. 
"Dus jij vindt het wel acceptabel om zomaar eventjes mensen te gaan zitten zoenen," "zonder je ergens aan te binden? Wat denk je dat ik ben, een goedkope hoe-?" 
Dat heb ik toch niet gezegd?! Roept hij ter verdediging, totaal vergetend dat Lily er bij zit.
"Niet te geloven dat ik me net zo druk maakte,"
Finn trekt een gezicht, grijpt Amy bij haar arm, sleurt ze haar stoel uit en trekt ze mee de gang op.
Daarna knalt hij de deur achter zich dicht en kijkt haar zwijgend aan.
'Nu ga je even goed naar me luisteren.' Sist hij met ingehouden woede. 'Jij bent degene die me de hele tijd uitdaagde en plaagde, niet omgekeerd!'
Hij kijkt haar zwijgend aan en laat haar arm los.
'...Ik vind je best leuk, dat ga ik je niet onthouden...Maar je kan wel een beetje vriendelijker doen tegen Lily. Ik houd niet van bitches.'


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy slaakt een geschrokken klein gilletje als Finn haar arm grijpt en haar ineens meesleept de gang op. 
"Laat me los!" snauwt ze, en ze trekt haar arm vlug los. 
"Nou ja zeg!"
"Natuurlijk!" snauwt ze geïrriteerd. "Ik vond je léúk! En bovendien reageerde jij! Mag ik je eraan herinneren dat jíj mij kuste!"
Ze snuift bij zijn laatste woorden.
"Vriendelijk doen tegen Lily?" schampert ze. "Ze mag blíj zijn dat ze nog geen klap van me heeft gekregen!"
Ze slaat haar handen over elkaar en wendt haar gezicht af, terwijl ze haar bangetjes boos bol blaast.
"Het enige kreng hier is Lily," sist ze dan. "Ze hoort zich helemaal niet te bemoeien met mij, en toch probeert ze me al vanaf mijn aankomst hier in dit huis een hak te zetten!"
Ze houdt haar blik zorgvuldig van hem afgewend. Bah, wat was ze die blonde dodo ineens zat.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Tijdelijk de Blonde Hulk.

"Natuurlijk! Ik vond je léúk! En bovendien reageerde jij! Mag ik je eraan herinneren dat jíj mij kuste!" 
'JE ZOENDE WEL MOOI TERUG!' Briest hij er nijdig tussendoor.
"Vriendelijk doen tegen Lily? Ze mag blíj zijn dat ze nog geen klap van me heeft gekregen!" 
Finn trekt een gezicht en kijkt haar woest aan.
'Vergeet wel niet dat ze mijn beste vriendin is! Je kan wel normaal doen tegen mij, waarom dan niet tegen haar?!' 
"Het enige kreng hier is Lily, Ze hoort zich helemaal niet te bemoeien met mij, en toch probeert ze me al vanaf mijn aankomst hier in dit huis een hak te zetten!" 
Finn kijkt haar onbegrijpend aan.
'...Ben je jaloers op haar?' Vraagt hij met een aarzeling.
Hij haalt dan diep adem.
'Zeg dan tenminste wat je van me wil! Voel je iets voor me?! Amy, kijk me *** aan!'
Hij draait haar hoofd zodat ze hem recht aan kijkt.
'Zeg dan tenminste iets...Want ik ben nu heel hard in de war.' zegt hij met een smekende blik.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street"JA NATUURLIJK!" schreeuwt Amy bijna, woedend. "Ik vond je leuk, hoe vaak moet ik dat nog zeggen!"
Ze kijkt hem nijdig aan, als Finn haar dwingt naar hem te kijken.
"Wat ik van je wil?" briest ze. "Geen zorgen. Ik hoef helemaal níets meer van je."
Jaloers? Zij? Nah. Doe niet zo gek. Ze wendt haar blik weer af. Blonde dodo. Snapt hij dan niets van haar? T_T

"Ik weet niet zo goed meer wat ik wil," zegt ze dan uiteindelijk zachtjes, enigzins gekalmeerd, maar nog steeds met een zware, nijdige ondertoon. "Of wat jij wilt."
Ze kijkt hem veelbetekenend aan. Hij moest vast wel doorhebben dat ze Lily bedoelt. Right?


-----------------------------------


jilly-ann




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Faith2.png

Faith glimlacht flauwtjes als Robertus haar beveelt om hem los te maken. Zeker dat ze dat nu niet op het moment gaat doen. Hoe verlijdelijk het ook is. Ze wilt niet dat hij lijdt. "Sorry Robertus, dat zit er op het moment niet in," zegt ze zachtjes. 
Ze draait zich naar Melody toe. "Het wachten is nog het ergste," zegt ze kalm. Ze moet er immers tegen kunnen, ze is niet voor niks heler! Toch doet het haar meer dan ze toe wilt geven. "Dan zal de aanvaller er alles aan doen om toch zoveel mogelijk manieren te bedenken om los te komen."


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie.

Finn trekt een gezicht terwijl Amy er op los raast.
God, wat kan ze tekeer gaan...
Maar dan kalmeert ze enigszinds...Ergens.
"Ik weet niet zo goed meer wat ik wil, Of wat jij wilt." 
Finn bijt op zijn lip en kijkt haar zwijgend aan.
'Ik vind je leuk, echt waar...Maar als je zo gemeen doet tegen Lily...Ze is als een zus voor me.' Hij slikt en zucht.
'Ik laat haar niet in de steek, net zoals ik jou geen pijn wil doen.'
Wow, Finn gaat sentimenteel doen.
'Ik zou het gewoon leuk vinden als je haar niet meer zo afsnauwt...'
Dit gaat niet over jou en Amy, Blonds.
Hij wendt zijn blik af en aarzelt even.
'...Ikvoelietsvoorje.' Mompelt hij snel.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street"Ik vind je leuk, echt waar...Maar als je zo gemeen doet tegen Lily...Ze is als een zus voor me. Ik laat haar niet in de steek, net zoals ik jou geen pijn wil doen."
"Hm." gromt Amy nors. Bijna was ze ervoor gevallen. Bijna.
"Ik zou het gewoon leuk vinden als je haar niet meer zo afsnauwt..."
Amy snuift geïrriteerd.
"...Ikvoelietsvoorje."
Amy bijt op haar lip.
"Volhouden nu, Amy..." fluistert haar onderbewustzijn streng. Ze herpakt zichzelf.
"Dat mag ik hopen voor je," gromt ze. "Of zoen je iedereeen zomaar eventjes in het voorbijgaan?"
Ze zwijgt eventjes.
"Wat Lily betreft... ik zal eraan proberen te werken," zegt ze dan. "Maar verwacht geen lieve glimlach als ze mij afsnauwt."
Ooc: Bertje en Mel komen eraan.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt op als ze een paar boeken naar haar geschoven krijgt. Ze trekt een gezicht als ze Amy's woorden hoort maar zwijgt. Ze trekt nijdig een boek dichter en slaat het open. 
Ze kijkt op als ze Finn eindelijk de woorden zegt tegen Amy. Lily kan een kleine grijns niet onderdrukken. 

Ze kijkt zwijgend hoe Amy uitvliegt tegen Finn en hoe Finn dan Amy mee naar buiten sleurt. Wacht... Hij neemt haar mee?! Lily trekt een gezicht en krabbelt overeind. Aarzelend loopt ze naar de deur en drukt haar oor er tegen. 'Lils, dit mag je niet.' Gooit haar onderbewustzijn er tussen maar dat negeert ze. 

Zwijgend aanhoort Lily flarden van het gesprek en vaag weet ze waarover het gaat. Lichtjes ontzet gaat ze rechstaan als ze de woorden van Finn hoort dat hij iets voor Amy voelt. 'Ik dacht dat...'
Vertwijfelt laat ze zich terug in op een stoel ploffen. 'Je hebt je kans gemist, Robins...' Denkt ze bij zichzelf. 'Maar dan nog, Amy?! Wat is er beter aan een Barbie dan aan haar?!' 
Lils trekt onwillekeurig een gezicht. Ze zucht en laat haar hoofd op haar armen rusten. 'Je kent hem al jaren, je hebt gewoon te lang gewacht, Lily...' Ze zucht diep en sluit haar ogen even. 

Ze staart even naar de boeken. Veel zin om te zoeken heeft ze niet meer. Als ze elkaar zo graag hebben, dan kunnen ze het toch met hun twee ook? Lils trekt een gezicht en krabbelt overeind. Ze trekt de deur open en loopt langs Amy en Finn zonder hen een blik waardig te keuren. 
Een paar minuten later komt ze bij Faith, Robertus en co aan. Ze ploft neer op een stoel en kijkt naar Robertus. "En hoe gaat het hier?" Vraagt ze in het algemeen.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Exorcist"Sorry Robertus, dat zit er op het moment niet in."
Robertus kijkt Faith vuil aan.
"Jij maakt me nu los," spuugt hij eruit. "Of ik zal je-"
Woedend trekt hij weer aan de touwen. Vuile- Hoe dúrven ze hem niet lost te maken! Hij kijkt nijdig op als Lily binnenkomt.

"Ooh, het gaat prima!" snauwt hij sarcastisch. "Dáárom zit ik natuurlijk vastgebonden!"
Hij kijkt haar vals aan.
"Moet je niet bij Blondie en Barbie zijn?" zegt hij lijzig. "Laat me alsjeblieft mijn mond houden T_T" "Of hebben ze je gedumpt?"
Hij grijnst zijn tanden gemeen bloot.
"Plak iets over m'n mond ofzo x_x"
"Kunnen we hem niet gewoon knock-out slaan tot hij weer normaal is?" hoort hij Melody grijnzen. 
"Ja! Doe dat! Pak een knuppel, of open haardpook, of kandelaar, of wat dan ook, en sla me knock-out! Alsjebliiieeeft?"
"Wáág het om me ook maar met één vinger aan te raken," fluistert hij kwaadaardig, met samengeknepen ogen naar Melody kijkend. Hij geeft weer een forse ruk aan het touw, en hij ziet de striemen al in zijn polsen staan.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png
Melody &#9834;Mel knikt begrijpend naar Faith. 
"Kunnen we hem niet gewoon knock-out slaan tot hij weer normaal is?" grijnst ze luchtig. Ze kijkt Robertus met een opgetrokken wenkbrauw aan als deze haar weer gaat bedreigen. Laten we hopen voor hem dat hij écht onder de Imperius verkeert, anders zou hij daar niet zo makkelijk vanaf komen. Ze kijkt opgelucht om als Martin erbij komt. Pfoeh, is zij even blij om hem te zien. En ze heeft een goed excuus om hier weg te komen. Ze kijkt eventjes naar Chris' zwevende lijk. Hmm... Martin, Liz en een lijk, of Faith, Lily en Bertje? Easy.
"Hulp nodig?" vraagt ze Martin en Liz.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; The one you want.

"Dat mag ik hopen voor je, Of zoen je iedereeen zomaar eventjes in het voorbijgaan?" 
Finn wil net zeggen ' Tuurlijk, wat moet je anders doen in het leven?', maar hij slikt vlug zijn woorden in. Het zou niet echt gepast zijn. ^^"
"Wat Lily betreft... ik zal eraan proberen te werken, Maar verwacht geen lieve glimlach als ze mij afsnauwt."
Finn glimlacht zwak en geeft ze een knuffel.
'Je bent een schatje, echt waar.' Fluistert hij in haar oor, om ze daarna los te laten.
Hij kijkt opzij als de deur opengaat van de bib, en Lily verschijnt.
Hij trekt een gezicht als ze hen straal negeert.
'OH, WORD OOK EENS VOLWASSEN, ROBINS!' Gilt hij haar na, echt beu van de constante nijdige blikken. Ofwel van Amy, ofwel had hij Lils op zijn dak.
'...Ik ga kijken hoe het met Robertus gesteld is.' Mompelt hij, op zijn tenen getrapt, en loopt de gang door.
Net als hij de kamer binnenkomt hoort hij nog net de laatste zinnen van Robertuslief.
"Moet je niet bij Blondie en Barbie zijn? Of hebben ze je gedumpt?" 
FINN. IS. HET.BEU!
Hij loopt nijdig op Robertus af en verkoopt hem een fikse mep, met zijn vuist, in Bertjes gezicht.
'Houd je mond! Gluiperige zak die je bent!'
Het kan hem even niet schelen dat er een kans is dat Bertje onder een vloek zit, en kijkt Robertus nijdig aan.
'Of wil je er nog een?!'


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street"Oh, Finn, doe dat nou niet T_T" jammert Amy's onderbewustzijn als ze een knuffel krijgt. 
"Je bent een schatje, echt waar."
"Weet ik," fluistert Amy glimlachend, en ze slaat even kort haar armen om hem heen, voor hij haar weer loslaat. 
"Zwak vlees dat je er bent," sist haar onderbewustzijn nijdig tegen haar.
Oh, houd toch je kop.

Ze kijkt zwijgend toe hoe Lily hen straal negerend voorbijstormt, en Finn er niet veel later achterna gaat, terwijl hij zegt eventjes bij Robertus te gaan kijken.
"Wedden dat hij gewoon achter Lily aan gaat?" fluistert een boos stemmetje in haar. "O wee als hij dat doet, dan kan hij het wel vergeten..."
Rustig, Amy. Misschien heeft ze het wel gewoon mis, en is hij echt naar Robertus. Have faith. Ze zucht, en duwt de deur van de bibliotheek zachtjes weer open. Als zij het niet doet, wie gaat het werk dan doen? Ze laat zich weer in de stoel glijden, en begint afwezig weer te bladeren.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
ExorcistRobertus kijkt op als Finn ineens binnen komt stormen, en hij voor hij het doorheeft een mep in zijn gezicht krijgt. Fijn, alsof hij nog niet genoeg pijn lijdt. Arme Bertje toch.
"HAD ME DAN TENMINSTE KNOCK-OUT GESLAGEN, IDIOOT!" schreeuwt Robertus - niet de vloek - woedend. Hij voelt het warme bloed over zijn gezicht lopen, maar kan door de touwen niet naar zijn gezicht grijpen, of het bloeden proberen te stelpen. Hij trekt geïrriteerd aan de touwen, terwijl het bloed zijn mond in sijpelt. Hij hoest.
"Gátverdamme!" mompelt hij geïrriteerd, terwijl hij het overtollige bloed met tegenzin inslikt.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png
Melody &#9834;Melody kijkt aarzelend en een beetje geschrokken toe hoe Finn Robertus een mep verkoopt. Aan de ene kant vindt ze het reuze grappig - de idioot verdient het gewoon - maar aan de andere kant... Ze loopt een beetje voorzichtig naar Finn.
"Euh, Finn?" zegt ze op haar hoede. "Ik weet dat Robertus onwijs irritant is - geloof me, ik spreek uit ervaring - maar zou je niet wachten tot hij niet meer onder de Imperius verkeert? Dan kan hij de klappen harder gebruiken..."
Ze ziet Robertus nijdig naar haar kijken, en Melody op haar beurt kijkt een beetje vertwijfeld naar Faith. Ze heeft geen idee wie daar nu zit, echte Robertus of vervloekte Robertus, en daarom ook geen flauw idee wie van beiden - of überhaupt allebei - het verdient om geholpen te worden. Tenslotte is Faith de heler, dus misschien weet zij het? Ladiela.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond.

Finn wappert even met zijn vuist, en probeert de pijn te negeren van de fikse mep die hij juist aan Robertus verkocht heeft.
"HAD ME DAN TENMINSTE KNOCK-OUT GESLAGEN, IDIOOT!" 
Finn trekt een gezicht en ontploft haast terwijl hij zijn beide handen tot vuisten maakt.
'Je kan het krijgen, weet je.' Sist hij nijdig terwijl hij naar een bloedende Robertus krijgt.
"Gátverdamme!" 
Finn mompelt iets en kijkt dan om naar Melody als ze tegen hem begint.
'En wat wil jij nou wéér?!'
Jep, Blondie is over zijn toeren, dus mensen; have fun!
Ik weet dat Robertus onwijs irritant is - geloof me, ik spreek uit ervaring - maar zou je niet wachten tot hij niet meer onder de Imperius verkeert? Dan kan hij de klappen harder gebruiken..." 
Hij kijkt haar even ziedend aan maar kalmeert dan.
'...Ook goed.' Mompelt hij half schor tegen haar, zijn stem kan niet veel getier aan, en hij zucht. 'Sorry.'
Tenslotte heeft Melody zijn leven gered, dus zou hij wel een beetje meer vriendelijk tegen haar moeten zijn. En dan had hij daarnet nog een discussie gehad met Amy over vriendelijk zijn naar Lily toe.
Go, Finn, Go...
Over Lily gesproken!
Hij kijkt even zwijgend opzij naar haar en snuift diep.
'Ik wil je straks spreken...' Mompelt hij dan geluidloos naar haar toe.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily laat haar armen op de stoelleuning rusten en kijkt Robertus gewoon zwijgend aan. Ze heeft geen zin om op zijn woorden te reageren. Trouwens, wat zou het uitmaken? 

Een paar tellen later komt Finn binnen gestormd en vliegt op Bertje af en verkoopt hem een mep. 'Wie moet hier volwassen worden?' Denkt ze zuchtend. Ze kijkt op als ze Melody en Robertus bezig hoort. Ze kijkt opzij als ze Finn tegen haar mompelt dat hij haar wil spreken. 

"En wie zegt dat ik jou wil spreken?" Fluistert ze terug naar hem. Ze legt haar hoofd terug op haar armen. Zwijgend kijkt ze nog even naar Finn en dan terug naar Robertus. "Hoelang gaat het eigenlijk nog duren voor hij terug normaal is?" Vraagt ze aan Faith (of tegen iedereen die wil antwoorden :') ).


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; not stupid, just blond.

"En wie zegt dat ik jou wil spreken?" 
Finn trekt een gezicht en probeert niet uit te vliegen.
'Nou, bekijk het dan maar.' Sist hij, terwijl hij langs haar passeert, en de kamer verlaat.
Hij heeft er even geen zin meer in en zucht terwijl hij de gang doorslenterd.
Even later komt hij de bibliotheek in en ziet Amy druk bezig in de boeken snuffelen.
Finn laat zich zakken in de stoel voor haar en onderdrukt een zucht.
'...Lukt het?' Vraagt hij dan, om de stilte te verbreken, ook al interesseert het hem even allemaal niet meer.
He just wants to cry and needs a hug. =(


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Exorcist"Bedankt dat je even langskwam!" schampert Robertus Finn na, die weer weggaat. "Was echt heel fijn! Had het niet willen missen!"
Hij bromt binnensmond nog een beledeging, terwijl hij zijn gevecht tegen het touw weer oppakt.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt eventjes kort op, maar gaat gelijk weer verder met zoeken.
"...Lukt het?"
"Hmm..." antwoordt ze vertwijfeld. "Ik heb nog niet echt iets kunnen vinden..."
Ze gaat zuchtend en zwijgend weer verder, terwijl ze af en toe stilletjes opstaat en een nieuwe stapel boeken van de plank pakt en op de tafel gooit. De berg rotzooi groeit, maar de berg met mogelijk nuttige boeken bevat nog maar 5 boekjes, en dat terwijl er al bijna een hele kast leeg was. Ze pakt afwezig één van de mogelijk nuttige boekjes, en begint er in te bladeren.

"Oooh, dit is hopeloos!" zucht ze geïrriteerd, en ze laat haar hoofd geërgerd op het boek vallen. Pfuh, waar is James als je hem nodig hebt? Die deed al haar huiswerk op Zweinstein. Ze staart nietsziend naar een vergeelde pagina, waar een gigantische lap tekst op staat, en een hoop middeleeuws gekrul in de kantlijn. 

Als ze haar oog focust, valt haar echter iets op.
"Hé, kijk hier!" zegt ze verrast, en ze wijst met haar vinger naar een woordje. 
""Lord Abott". Nou, da's ook geen kleine rangsverlaging, zeg," zegt ze fronzend, doelend op het feit dat hij nu butler is. "Zou hij daarom zo'n chagrijn zijn? Omdat zijn familie zo in aanzien is gedaald? Uit welk jaar komt dit boek?"
Ze houdt met haar vinger de pagina open, terwijl ze aan de binnenkant van de kaft kijkt. 1457. Ze kijkt Finn eventjes aan.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond.

Finn glimlacht even zwak terwijl hij Amy met zijn blik volgt.
Hij trekt een boek dichter en bladert er verveeld in, niet met zijn gedachten er bij.
Op de achtergrond hoort hij Amy zuchten, recht staan, boeken bij elkaar zoeken, weer op haar stoel ploffen en verder bladeren in een boek.
"Oooh, dit is hopeloos!"
Finn kijkt op en staakt zijn ik-ben-druk-bezig-hoor-echt-waar.
'Laat het dan even, we kunnen morgen verder doen.'
Hij probeert vragend haar blik op te vangen, maar ze is te druk bezig met naar een paar zinnetjes te staren.
'..Wat?' Vraagt hij dan en trekt het boek een beetje dichter, terwijl hij over de tafel gaat hangen
."Lord Abott". Nou, da's ook geen kleine rangsverlaging, zeg, Zou hij daarom zo'n chagrijn zijn? Omdat zijn familie zo in aanzien is gedaald? Uit welk jaar komt dit boek?'
Finn bijt op zijn lip terwijl hij de datum zoekt.
Dan legt Amy haar vinger op het jaartal en kijkt op naar hem.
'1457? Maar dan is Abott al eeuwen oud.' Hij fronst zijn voorhoofd. 'Naar mijn weten wordt zelfs een tovenaar niet zo oud, laat staan een dreuzel.'
Hij zwijgt terwijl hij naar het jaartal staart.
'Tenzij...' Begint hij en kijkt Amy aan. ', het klinkt gek, maar wat als hij achter de moorden zit en zo de jeugdigheid overneemt van de overledenen?' Hij probeert niet te gruwelen bij de gedachte.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy giechelt eventjes, niet onvriendelijk, en kijkt Finn met een oh-you-silly-boy-blik aan, als ze zijn theorie over Abott aanhoort.
"Óf," lacht ze. "de familie Abott zit hier gewoon al eeuwen. Ze hebben hier vast ook nog wel ergens een stamboom liggen, vermoed ik."
Ze schuift het boek nog wat verder naar Finn, zodat hij het beter kan bekijken, en pakt er een nieuw boek bij.

"Oh, kijk, dit gaat over Dreuzelepperutaa- appura- uppe- nou ja, dat Dreuzelspul!" zegt ze blij. Ze kijkt verwonderd naar een tekening van een auwtoo.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; not stupid, just blond.

"Óf, de familie Abott zit hier gewoon al eeuwen. Ze hebben hier vast ook nog wel ergens een stamboom liggen, vermoed ik." 
Finn lacht even ongemakkelijk en schuift over zijn stoel.
'...Kan ook.' Mompelt hij terwijl hij licht een kleur krijgt.
Hij liet zich even gaan in zijn fantasie.
'Maar mijn theorie kan ook!' Zegt hij dan als besluit.
Hij zucht en richt zijn blik naar het krullerige geschrift toe.

"Oh, kijk, dit gaat over Dreuzelepperutaa- appura- uppe- nou ja, dat Dreuzelspul!"
Finn proest het uit en slaat een hand voor ogen.
'Amy...Dreuzelapparatuur.'  zegt hij, overdreven articulerend, en grijnst dan.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet Street"Ja, dat dus," giechelt Amy eventjes met een klein blosje, als Finn haar corrigeert. Ze knippert eventjes niet begrijpend, als ze de pagina over de teeleefoon leest.
"Jemig- dit snappen Dreuzels?" zegt ze verwonderd, terwijl ze naar het vreemd gevormde ding kijkt - de telefoon. Ze slaat weer een pagina om, en ziet daar de radio.
"Ah, kijk, dát snap ik wel!" zegt ze blij. Pfuh, zij hadden thuis ook gewoon een magische radio staan. Haar mond valt echter eventjes open.
"Sjees! Hóe werkt zo'n ding?" Was een magische radio ook zo ingewikkeld? O.o Ze bloost eventjes, en schuift het Dreuzelboek naar Finn toe. 
"Ahum, euhm, misschien dat jij hier naar zou kunnen kijken?" mompelt ze. "Ik snap er namelijk geen ruk van. Pfoeh, het plan klonk zoveel beter in mijn hoofd."
Ze lacht eventjes ongemakkelijk.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie, Not stupid, just blond.

"Ja, dat dus," 
Finn smoort zijn lach en grijnst even.
Halfbloed zijn kan nog best vruchten afwerpen, ook al had hij veel liever een andere dreuzelvader gehad.
Hij kijkt zwijgend naar Amy, terwijl hij prutst aan zijn boek, en probeert niet te lachen als hij haar gezichtsuitdrukking ziet.
"Jemig- dit snappen Dreuzels?"
'Ik snap het ook.' Grijnst hij. ' Daar bellen dreuzels mee naar elkaar. Ook heb je de gsm. Dat is dan draadloos. Daarvoor werken ze met onzichtbare signalen. Alhoewel je nu ook de draadloze telefoon hebt, die werkt ook beetje als het principe van de gsm.'
"Ahum, euhm, misschien dat jij hier naar zou kunnen kijken? Ik snap er namelijk geen ruk van. Pfoeh, het plan klonk zoveel beter in mijn hoofd."
Finn grijnst, en trekt het boek dichter nadat hij de vorige heeft gesloten.
'Ik zou die ander toch ook wel eens willen meenemen, dat geschrift heeft me curieus gemaakt.' Zegt hij dan om daarna in het boek met dreuzelapparatuur te bladeren.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy fronst eventjes. 
"Daar bellen Dreuzels mee?" vraagt ze dan. "Als in, dan kunnen ze elkaar horen van een lange afstand?"
Ze denkt eventjes na. 
"En als je dat nou slechts één kant op doet?" zegt ze dan. "Namelijk... van Robertus naar ons?"
Ze kijkt hem eventjes vragend aan. Pfft, dit was toch lastiger dan ze gedacht had.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
ExorcistRobertus schreeuwt een keer uit ergernis, maar laat dan zijn hoofd zuchtend hangen, de strijd opgevend. Stom gedoe. Stomme vloek. Stomme Finn. 
"Stom huis." bromt hij, zonder dat hij het doorheeft, hardop. "Stomme Abott. Stom, stom, stóm!"

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png
Melody &#9834;Melody zucht met tegenzin.
"Oh, Bertje toch," mompelt ze geïrriteerd, en ze richt haar staf op zijn neus. Het bloed verdwijnt. Nou, da's in ieder geval al iets, uh? Ze hoort Robertus een nors en zacht "Dank je." brommen, voor ze zich weer opricht en Faith aankijkt.
"Ja, hoe lang denk je eigenlijk dat het duurt?" vraagt ze, inhakend op Lily's vraag.
Ooc: *zwaait naar de rest* Jullie er nog zijn? :o


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond.

Finn zucht even terwijl hij het boek doorbladert. 
De informatie is meteen een stuk saaier, als je de zaken al kent.
In het begin van zijn Zweinsteinjaren had hij graag in de schoolboeken gesnuffeld, gewoon omdat het allemaal onbekend voor hem was.
Het onderwerp: 'je leerstof leren' was dan weer een ander verhaal bij hem. :')
"Daar bellen Dreuzels mee? Als in, dan kunnen ze elkaar horen van een lange afstand?" 
"En als je dat nou slechts één kant op doet? Namelijk... van Robertus naar ons?" 
Finn kijkt op en schudt zijn hoofd.
'Je hoort maar de ander persoon, als die toestemming geeft, dus als hij opneemt.' Hij wijst even naar de foto en toont de hoorn. 'Dan kun je tegen elkaar praten. Dus als we Robertus zouden willen horen, moet hij de hoorn opnemen en niet meer inhaken. En denk je dat hij zoiets niet raar zou vinden?' Hij grijnst even terwijl hij zich meer laat onderuit zakken.
'Ik denk gewoon dat een zendertje het beste zal zijn. Miniscuul klein en alleen wij moeten de verbinding maken. Ons spookjagertje zal niets doorhebben.' 
Zou hij nu moeten contact maken met zijn vader om doodleuk een zendertje te vragen?


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt eventjes bedenkelijk. Gehe, ze ziet Robertus de telefoon in zijn nek al opnemen "Hellooo? Who's there?"

Ze staat op, pakt er weer een boek bij, en bladert. Haar hart slaat een slag over als ze de juiste pagina vindt.
"Dit gaat over magische radio's!" gilt ze, en ze kijkt blij op naar Finn. "K-kijk! De Fonorus-spreuk, een spreuk die geluid - geluidloos - naar een andere plek transporteert! Dat is de spreuk die magische radiozenders gebruiken! Alleen hoeft onze piratenzender maar naar één radio..."
Ze kijkt zelfvoldaan glimlachend naar Finn. 
"En is onze microfoon een zendertje," gaat ze verder, zich weer op de pagina richtend. "Wacht - volgens mij kan zelfs ík dit!"
Ze pakt twee boeken erbij die er nogal nutteloos uitzien, kijkt eventjes ingespannen naar de pagina, en begint dan één van de boeken te transfigureren naar iets wat een mini-radiootje voor moest stellen. Yay, was het feit dat ze Transfiguratie met een "B" had afgesloten toch nog ergens goed voor. Het tweede boek transfigureert ze tot iets waarvan ze dacht dat het een zendertje voor moest stellen. Het was meer een soort vormloos ding. 

Ze kijkt ingespannen van de pagina, naar haar eigen gekunstelde piratenradiostationnetje, en begint de nogal ingewikkelde spreuken uit te voeren op de voorwerpjes. Het kost haar een hele poos en heel wat gevloek, maar uiteindelijk denkt ze het voor elkaar te hebben gekregen.
"Houd'ns vast," zegt ze tegen Finn, terwijl ze het mini-radiootje in zijn handen duwt. Ze pakt het zendertje, en trippelt de gang op.

"Kan je me horen?" fluistert ze in het ding, zacht genoeg zodat Finn het niet door de deur zou horen.
Ooc: ...guys?


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jack is totaal de weg kwijt omdat hij van Madison een rondleiding zou krijgen maar die blijkbaar niet gekregen heeft en daarom loopt hij nu rondjes door het huis zonder te weten waar iedereen is. =D

In de verte hoort hij een paar mensen praten en loopt dus die kant op. Zachtjes doet hij de deur open en ziet Faith, Melody en nog wat rotlui. Hij stapt binnen en gaat op een stoel zitten. Dus.

OOC; Ik kreeg geen antwoord meer op mijn post dus daarom reageerde ik niet maar Jack is dus niet dood. Probeer hem maar even mee te sleuren in waar-jullie-ook-mee-bezig-zijn. (Kleine samenvatting zou wel handig zijn [a])


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
ExorcistGeïrriteerd staart Robertus voor zich uit. De vloek heeft heel goed door dat hij waarschijnlijk niet meer los zal komen, en richt zich daarom maar op vervelende opmerkingen en gesnauw. Hij kijkt op als Jack binnenkomt.
"Ah, Jack," zegt hij lijzig. "Gezellig dat je er ook nog bent. We stellen je aanwezigheid op prijs. Kom je mij ook nog eventjes fijn een mep verkopen? Dat schijnt mode te zijn in dit huis."
Hij glimlacht grimmig en bloedje chagrijnig naar Jack. 
"En, is Madison al dood?" gaat hij onverstoord verder. "En heb je Barbielief en Blondo nog gezien? Zou je ze willen zeggen dat ik ze graag nog neer zou willen steken?"
Hij kijkt Jack met puppy-oogjes aan.


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

"Dankje, Bertje," Zegt hij fake glimlachend. "Ik zou je graag een mep willen verkopen maar heb daar geen zin in vandaag." WTH was er met die gast aan de hand? 
"Madison is niet dood, ik kan haar alleen niet vinden." Woest kijkt hij naar Robertus. "Ik wil het ze graag vertellen als ik Madison ga zoeken." Antwoord hij op de vraag van Robertus.

OOC; Vaagheid, yay! =D


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond.

"Dit gaat over magische radio's! K-kijk! De Fonorus-spreuk, een spreuk die geluid - geluidloos - naar een andere plek transporteert! Dat is de spreuk die magische radiozenders gebruiken! Alleen hoeft onze piratenzender maar naar één radio..." 
Finn kijkt verwonderd op als ze een gil-invasie begint en hem dan blij aankijkt. Wow, Finn is tijdelijk doof.
"En is onze microfoon een zendertje, Wacht - volgens mij kan zelfs ík dit!" 
Euh...Yeah, sure, doe maar. O.o
Hij kijkt zwijgend naar Amy, die rare bewegingen maakt met haar toverstok, nadat ze twee boeken heeft dichter getrokken.
Finn staart even naar het ineengeknutselde ding, wat een radiostationnetje moet voorstellen en hij knippert met zijn ogen.
Waarom voel ik me zo blond?
Houd'ns vast,"
Voor hij het weet, krijgt hij het ding tegen zijn maag geduwt en loopt Amy naar de gang toe. 
Hij staart naar het ding, in de hoop dat Amy's stem er gauw zal uitkomen, en bijt op zijn lip.
"Kan je me horen?" 
Hij grijnst en knikt even, om dan te beseffen dat ze het niet ziet en het dus een stomme bevestiging is.
'Ja, ik hoor je.' Roept hij naar de gang.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy slaakt een opgewonden gilletje, als ze Finn hoort. Ze springt naarbinnen, rukt het kleine radiootje uit zijn hand en bekijkt het vol wonder.
"Nu hoeven we het alleen nog maar een beetje naar gelieve aan te passen..." fluistert ze blij. Ze richt haar staf op het zendertje.
"Sonorus!"
De woorden galmen luid uit het radiootje. Aaah, geweldig! Ze kijkt blij naar Finn, en gaat dan rustig zitten.
"En nou maar wachten," zegt ze met een ^^-gezichtje. Wachten, wachten tot Robertus niet meer vastgebonden zou zitten. Want hoe zou ze het anders onopvallend in zijn nek plakken?

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Exorcist"Niet?" vraagt Robertus zogenaamd vrolijk, als Jack meedeelt dat Maddie nog niet dood is. "Jammer. Zal vast snel gebeuren."
Hij glimlacht fake.


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

Jacks neppe glimlach verdwijnt als Bertje zegt dat Madison vast snel dood zal gaan. "Dat neem je terug," Hij slaat zo hard mogelijk met zijn hand tegen Robertus' kaak, hopend dat die gebroken is =)

Zonder wat tegen de anderen te zeggen loopt hij de kamer uit, op zoek naar Maddie. "Maddie! Madison! Waar ben je?"


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
ExorcistRobertus kreunt - schreeuwen lukt niet echt meer met zijn loshangende kaak - als Jack hem een mep verkoopt. 
"HOE VAAK MOET IK NOG GESLAGEN WORDEN? >.<" Hij voelt het bloed zijn mond weer instromen. Sjeez, strak stikt hij nog in zijn eigen bloed '=.=

Maar dan voelt hij, alsof het door de klap is gekomen, alsof Jack de Imperius eruit heeft geslagen, dat hij niet meer hoeft tegen te stribbelen. En hij voelt de Imperius zich ook niet meer opdringen. Hij kijkt enigzins wanhopig op naar Faith.
"Elw?" mompelt hij, met de bedoeling om "Help" te zeggen. Hm. Robertus had al na zitten denken over verbouwing. Maar niet van zijn gezicht. Gehe, grappig. NOT.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Mel.png
Melody &#9834;Melody rolt met haar ogen, als Jack Bertje ook nog eventjes neerslaat.
"Wát een tact, Bertje," zucht ze. "Echt, goed gedaan!"
Ze gooit haar handen geïrriteerd in de lucht, en draait zich om. Nog langer bij de oh zo snuggere Robertus blijven zitten had ze niet zo'n zin in. Ze keert zich naar Martin. 
"En?" vraagt ze. "Wat gaan jullie met hem doen? Begraven?"


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond. (And runs!)

Finn kijkt raar als ze het radiootje uit zijn poezelige handjes rukt.
Let op voor zijn nagels, wil je? Neeuh grapje. xD
"Nu hoeven we het alleen nog maar een beetje naar gelieve aan te passen..." 
Finn knikt en bijt op zijn lip terwijl Amy een Sonorus uitspreekt over haar creatie.
"En nou maar wachten," 
'Ik ga anders wel even kijken hoe het met hem is.'
Hij wacht niet, en loopt de kamer uit voordat ze kan reageren.
Hij zucht even, stapt zijn eigen kamer in, trekt een trui aan omdat het frisser wordt, loopt de kamer uit en slentert dan de trap af.

Even later komt hij de woonkamer in en ziet Robertus slap op zijn stoel zitten, nog steeds vastgebonden, terwijl het bloed op zijn gezicht begint op te drogen.
'Hoe is het met hem?' Hij kijkt even naar Lily. 
Waarom ziet ze er zo verdomd sexy uit? 
Hij wil zichzelf meppen maar doet het toch maar niet, anders komt hij stom en blond over.
Hij zucht even en laat zijn handen in zijn broekzakken verdwijnen.
'Barbie is klaar met haar creatie voor hem...' Fluistert hij dan zo stil mogelijk in haar oor. 'Heb je trouwens parfum op?'

Ooc: Het filmpje van Gen heeft geen, ik herhaal: GEEN, invloed op mijn post gehad. xD


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt zwijgend hoe Jack binnenkomt en glimlacht lichtjes naar hem. Zonder reactie te geven kijkt ze hoe Jack Robertus ook mept en -waarschijnlijk- zijn kaak breekt. Jaaaah, wat is iedereen goed bezig! Lils slaat haar ogen op. 

Ze kijkt hoe Robertus plots lijkt te kalmeren en enigzins wanhopig opkijkt. Op dat moment komt Finn ook binnen. "Hij lijkt te kalmeren..." Zegt ze tegen Finn. Als Faith niet meteen reageert, neemt Lily haar stok. Voor zover ze haar spreuken nog kent, tovert ze het bloed uit Robertus' mond. "Zo beter?" Vraagt ze aan hem. "Faith kan je waarschijnlijk beter oplappen met je kaak, straks doe ik nog iets verkeerd." 

Lily kijkt op als ze Finn in haar oor hoort fluisteren. "Ik heb geen parfum op. Heb je me ooit al geweten met parfum?" Vraagt ze met een lichte wat-een-stomme-vraag-stel-jij-nu-toon. "Het zal wel men shampoo zijn ofzo." Reageert ze fluisterend op zijn vraag. "En wat Barbie doet interesseert me niet." Zegt ze op fluistertoon. "Barbie heb ik zo'n 10 jaar geleden buiten gesmeten."


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy kijkt Finn met een pruillipje na.
"Nooz! Ik begon je net weer leuk te vinden..."
Ze zucht, en begint maar met de Kameoflagespreuk voor het zendertje.

http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
ExorcistRobertus kijkt dankbaar op naar Lily, als deze hem enigzins oplapt.
"Dank je," fluistert hij glimlachend. "E-en sorry..."
Hij kijkt een beetje schuldig op naar de anderen. Het was een hele opluchting dat hij nu niet meer hoefde te vechten, maar nu zou hij zich voor alles moeten verantwoorden. Hij kijkt vlug eventjes opzij naar Chris' lijk, en slikt eventjes.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetAmy zucht eventjes en staat op. Met haar staf dirigeert ze alle boeken terug op hun plank, en ze pakt haar spulletjes bijeen. Ze loopt naar beneden, naar haar kamer, en stopt het radiootje en het zendertje diep in één van haar beautycases, waarvan ze hoopt dat niemand zomaar eventjes zal gaan kijken, en laat zich op haar bed vallen. Toch maar eventjes kijken dan hoe het met Robertus gaat?

Amy loopt naar beneden, naar de woonkamer. Ze ziet met samengeknepen ogen toe hoe Lily en Finn fluisterend staan te smoezen.
"Amy, Finn kon je geen ruk meer schelen, remember?"
Oh ja, right. Foutje. "^^ Ze doet alsof het haar niets kan schelen, en gaat gewoon zitten. Ze merkt hoe Robertus veel rustiger is.
Ooc: en 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond.

 "Het zal wel men shampoo zijn ofzo. ."
Finn grijnst lichtjes.
'Je ruikt alleszinds lekker, het viel me op.'
En wat Barbie doet interesseert me niet. Barbie heb ik zo'n 10 jaar geleden buiten gesmeten 
Hij probeert niet te lachen en smoort zijn lach, in een goede poging.
' Je hebt toch wel Ken gehouden? Of smijt je zomaar hulpeloze blonde jongentjes weg?'
Fluistert hij met een dubbelzinnige betekenis.
Waar Barbie allemaal niet goed voor is.
Over Barbie gesproken... Hij kijkt op als Amy de kamer inkomt en ze gaat neerzitten in een sofa.
Hij kijkt haar even zwijgend aan en richt zich dan op Robertus.
"E-en sorry..." 
'Je meent het?'


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt op als ze het compliment van Finn krijgt dat ze goed ruikt. Ze glimlacht zwak en kijkt even naar Robertus. Ze kijkt opzij als Finn vraagt of ze Ken heeft bijgehouden. "Kheb nooit een Ken gehad. En hulpeloze blonde jongentjes... Die zijn vaak niet zo hulpeloos als ze beweren. Trouwens, Ken heeft Barbie." Zegt ze al even dubbelzinnig. 

Ze kijkt even veelbetekend naar Finn als Amy binnenkomt. Verder negeert ze Amy zoveel ze kan en kijkt naar Robertus als die sorry zegt. "Het is goed..." Lily krijgt zo het vage vermoeden dat de spreuk uitgewerkt is. Ze geeft Finn een mep als die onredelijk reageert. "Doe kalm tegen hem." Sist ze. "Hij kon er niets aan doen."


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond.

"Kheb nooit een Ken gehad. En hulpeloze blonde jongentjes... Die zijn vaak niet zo hulpeloos als ze beweren. Trouwens, Ken heeft Barbie."
'Nooit een Ken gehad?' Antwoordt hij verbijsterend gespeeld. 'Dat meen je niet.'  Hij bijt op zijn lip en drukt zich even meer tegen Lils rug.
'...Ik kan het toch niet maken van met mijn beste maatje...Jeweetwel, ik wil onze vriendschap niet verpesten.' Fluistert hij in haar oor.

"Doe kalm tegen hem. Hij kon er niets aan doen."
Hij trekt even een ontzet gezicht.
'Ik bedoelde het niet verkeerd!' terwijl hij over zijn kruin wrijft.


-----------------------------------


jilly-ann




http://i203.photobucket.com/albums/aa95/xJill91/Banners/Maddie.png

Madison is ondertussen al naar de zolder toegelopen. Al weet ze niet waarom, waarschijnlijk omdat het hoofd van Kennith nog steeds voor haar geestesoog te zien is. Walgend kijkt ze naar een paar bloedspetters die niet van de muur af gehaald zijn. De rest is allemaal keurig netjes. Ze schrikt op als ze de roepende stem van Jack hoort. O ja, die was ze helemaal vergeten! Snel loopt Madison een paar verdiepingen lager om daar pas antwoord te geven. Niemand zal het haar in dank nemen als ze weten dat ze terug gegaan is.

"Ik ben hier," roept ze terug. Links ziet ze de bibliotheek en ze haalt opgelucht adem. "Ik was een boek aan het lezen." Thank god was er de bibliotheek nog. Ze loopt snel de laatste treden naar beneden toe en glimlacht als ze Jack ziet. "Is er soms iets?"


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily voelt Finn zich even tegen haar rug drukken en slikt. Een rilling gaat langs haar rug als ze Finn in haar oor hoort fluisteren.
'...Ik kan het toch niet maken van met mijn beste maatje...Jeweetwel, ik wil onze vriendschap niet verpesten.'

Op zijn reactie op haar mep reageert ze maar niet. Dat doet er voor haar al niet meer toe. Lily zwijgt even en bijt op haar lip. "En als ik meer wil?" Vraagt ze haast geluidloos. Ze duwt Finn lichtjes van haar af en draait zich om. Ze kijkt hem even afwachtend aan. 'Dit is niet de moment, Robins. Met Robertus en al... Echt niet! En niet te vergeten dat Amy in de k- Amy kan de pot op!' Schiet het door haar hoofd.

Zwijgend kijkt Lily Finn aan. 'Waarom moet ik er in dit creepy huis achter komen dat ik iets voor hem voel?' Lily's gezicht vertrekt even bij deze gedachte maar ze herstelt zich snel.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond.

Finn grijnst lichtjes als hij merkt dat ze een rilling heeft, stiekem geniet hij er wel van.
"En als ik meer wil?" 
Hoorde hij het nu goed? Hij kijkt haar even verwonderd aan, terwijl ze hem weg duwt.
Hij merkt haar afwachtende blik en slikt.
'Meer wilt?' Zegt hij dan, bij gebrek aan inspiratie in dat hoofdje van hem.
Hij gaat weer dichter bij haar staan, en laat zijn hand zo onopvallend over haar rug glijden.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily kijkt op naar Finn als die opnieuw dichter komt. Ze slikt en bijt op haar lip. Ze voelt Finns hand langs haar rug glijden wat voor een nieuwe rilling over haar rug zorgt. 
'Kus hem.'
"Nee! Hallo, waar bevind je je? Hoeveel volk staat er wel niet bij?!"
'Pech voor hen!'
Jaja, Lils geweten speelt op, maar Lily heeft daar nu dus geen tijd voor.

Ze kijkt op naar hem en aarzelt even. Voor ze het zelf dan goed en wel beseft, zoent ze Finn zachtjes op de lippen.

Ooc: Couldn't resist, I'm really sorry xD


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Exorcist"Je meent het?"
Robertus kijkt Finn met een eh...-"^^-gezicht aan.
"J-ja," stamelt hij dan oprecht. Hij hoort Lily vaagjes iets tegen Finn sissen, maar ze zijn alweer afgeleid door elkaar- wowa o.O Hij knippert eventjes verbaasd als ze ineens gaan zoenen. 
"Euh, hallo? Er zijn, like, andere mensen? Mensen die niet tegen andermans geklef kunnen? Zoals ik? D:"

Poef, dat viel niet goed. Hij kijkt zwijgend toe hoe Amy diep beledigd opstaat en wegstormt.

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
The Demon Barbie of Fleet StreetHet kan Amy helemaal niets schelen hoe Robertus zich voelt, maar toch kijkt ze zogenaamd bezorgd en nieuwsgierig naar Robertus. Ze wordt echter afgeleid door Finn en Lily, die veels te dicht bij elkaar staat. Haar mond valt een beetje open als ze Finns hand over haar rug ziet glijden. Hallo zeg? Wordt ze nou van het ene op het andere moment bij het oud vuil gezet, net nadat hij beweerd had iets voor haar te voelen?

Ze staat diep beledigd en gekwetst op als Lily hem kust. Ze loopt eventjes op hen af, klaar om Lily een gigantische bitchclap te geven, bedenkt zich dan, draait weg en stormt de kamer uit. De woede die ze net voor Finn voelde kwam weer in hevige vlagen terug, en ze tiert in stilte in zichzelf.

"Hoe kán hij? Schijnheilig rotventje! Eerst beweren dat hij je leuk vindt, je zoenen, het nota bene nogmaals bevéstigen, en dan gewoon in het openbáár met Lily flirten! En dan die kús! En Líly, dat kréng!"
Amy slaat haar armen in elkaar en blijft zwaar ademend in de gang staan. Ze moet zich inhouden om niet woedend het hele huis bij elkaar te gillen. 

Oh, pling. Idee. Hier zou hij voor boeten. Haar oog valt op zijn en Jacks kamer. Ze trapt hem met veel geweld en woede open, en stormt dan op de nog niet geopende koffers af. Ze begint als een gek alles open te gooien, alles eruit te smijten, dingen te scheuren, spullen door de kamer te slingeren. Ze heeft geen idee wat van Finn en wat van Jack is, en eerlijk gezegd kan het haar geen hol schelen. Ze vernielt alles wat in de weg ligt. Ze bukt om een fotootje op te rapen; Lily en Finn staan er gezellig samen lachend op. Met een walgende blik verscheurt ze de foto en gooit hem op de grond. Ze geeft nog een laatste trap tegen een koffer, en loopt dan woedend terug naar haar eigen kamer, waarvan ze de deur met een klap dichtsmijt. Ze laat zich op haar bed vallen en gaat zitten kniezen.

Princess Amy is not amused.
Ooc: ging ervanuit dat Finn wel zo'n foto zou hebben 


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond.

Finn kijkt haar zwijgend aan en merkt een aarzelende blik op bij haar.
'Wa-' Hij wordt de mond toegeknijpd door het feit dat ze hem doodleuk gaat zoenen.
Hij verstart lichtjes, weet niet goed wat te doen, en zet een stap achteruit.
Finn kijkt haar even verstomd aan, ziet plots iets geels voor zijn neus verschijnen en dan vliegensvlug de kamer uitstormen.
Sh*t...
Hij wil haar eerst achterna rennen, maar bedenkt zich als hij aan het kniestootje van bij Robertus moet denken.
Daar heeft Finn geen zin in. ^^"

Hij kijkt zwijgend opzij naar Lily, en probeert iets uit zijn mond te krijgen.
'...Slapen.' Mompelt hij enkel en maakt dat hij de kamer uit is.
Wow, Finn staat met zijn mond vol tanden. xD
Hij rent vlug de trap op, en loopt zijn kamer in om daar een regelrechte chaos aan te treffen.
'Wt-...DE OPGEBLAZEN FURBY!'
Hij stormt nijdig zijn kamer uit en knalt Amy's deur open.
'Gaan we het zo spelen, miss?' Slingert hij naar haar hoofd en trekt zijn toverstok.
Haast met een hysterisch evil'ische grijns blaast hij haar make-up doos op, waar haar geliefde kankerproductjes in zitten, en de radio.
Als hij een stukje van haar creatie opmerkt, kijkt hij geamuseerd op.
'Oooh, nu moet je opnieuw beginnen.' Zegt hij met een gespeelde medelijdende toon. 'BOEHOEHOE!' 
Hij trekt nog een scheur in een kleed, dat aan de kast hangt, en knalt de deur weer dicht.
THIS IS WAR!


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Barbie the nutcrackerAmy gilt geschrokken als Finn ook woedend naar haar kamer komt en één van haar beautycases opblaast - sjit, net de gene met het radiootje. Ze kijkt hem ziedend aan, en haast geschokt als hij vervolgens één van haar jurkjes vernielt. Ze staat hysterisch op, rukt de deur weer open, stormt op hem af en pakt hem bij zijn beide armen beet. Ze draait hem om naar haar en geeft hem zo hard mogelijk een bitchclap. Ze draait zich weer met een ruk om. 

Ho, zo makkelijk komt hij er niet vanaf. Zo snel als ze weggedraaid was, draait ze zich wéér naar hem op, en geeft hem - net als bij Robertus - een schop. Maar geen simpel knietje. Nee, ze doet haar best om haar hakje in the bull's eye te mikken, en met héél véél meer kracht dan bij Robertus. Er wellen een paar traantjes van woede op in haar ogen, ze spuugt naar hem, en draait zich weer om om terug te gaan naar haar kamer.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; the one who got kicked.

Finn loopt zelfvoldaan de gang door, en steekt zijn toverstok weer in zijn achterzak.
'Onnozele PIEPERDEPIEP!' 'De duivel...Dat is ze.' Jammert hij en probeert zijn tranen te verbijten.


-----------------------------------


CharlieWemel




http://i39.photobucket.com/albums/e172/pepetje/jackie.png

"Nee er is niks." Jack glimlacht terug naar Maddie en pakt haar hand. "Het is alleen zo dat Robertus doorgedraaid is en hoopte dat jij dood zou zijn."

Hij loopt de kamer weer in en kijkt Bertje aan. "Zo, wat zei jij nou net?" Voordat hij antwoord krijgt staan Finn en Lily midden in de kamer te zoenen. "Weetje, dit huis is echt eng. De bewoners ook." Hij negeert iedereen en loopt met zijn handen in de lucht naar zijn kamer.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg
Lily met muisjes-pyjama :')

Lily kijkt zwijgend toe hoe eerst Amy en dan Finn de kamer uitstormen. Een beetje ontmoedigt kijkt ze naar de rest van de aanwezigen in de kamer, niet goed wetende wat ze moet zeggen. "Mja..." Brengt ze maar vertwijfelt uit.
'Wat had ik je nu gezegd, Lily?' Doet haar geweten wijsneuzerig. 

Lily trekt een gezicht en hoort op de gang Finn en Amy razen. Zwijgend verlaat ze dan ook maar de woonkamer. Niet dat ze daar momenteel nog veel te zoeken heeft. Ze loopt de trap op om naar haar kamer te gaan, maar merkt Finn in de gang in een -nogal veelzeggende- houding. Ze aarzelt maar loopt dan toch naar hem toe. "Gaat het?" Vraagt ze aarzelend, goed wetende dat Finn haar waarschijnlijk ook iets kan aandoen en dat dit niet de meest slimme vraag was. 'Go Lils! -.-"


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; the one who saw the devil with his two eyes.

Hij sluit zijn ogen en haalt diep adem, terwijl hij Amy binnensmonds vervloekt.
'Ze hoort nog van me.'
Finn vreest er voor dat hij nooit meer de bloemetjes zal moeten buitenzetten. :')
Hij reageert niet echt als hij voetstappen dichter hoort komen.
'...Gaat het?' Hoort hij Lily aarzelend vragen.
Hij opent zijn ogen en gaat voorzichtig rechtop zitten, met een pijnlijk gezicht.
'Oh ja, ze heeft gewoon mijn geslachtsdelen laten verhuizen naar mijn rug!' 
Hij krabbelt recht en houdt zich aan de muur overeind, terwijl hij haar naar de hel verwenst.


-----------------------------------


Miseria




http://i293.photobucket.com/albums/mm67/es_passion/Banners/Bertje1.png
Exorcist"Zo, wat zei jij nou net?"
Robertus slikt, en kijkt een beetje angstig naar Jack, half en half verwachtend dat hij straks weer een mep krijgt. Hij zucht opgelucht als hij de kamer weer verlaat. Pféw... 

"Dus..." zegt hij dan, met een zenuwachtig lachje. Awkward silence. Hij is ze héél wat schuldig... =.=

http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Barbie the nutcrackerAmy kijkt zonder een greintje medelijden - nee, juist met een vermakelijke glimlach - om als Kreng naar Blondo toesnelt, die sneu op de grond ligt. Op de achtergrond ziet ze Jack naar zijn kamer lopen. Oh, sjit. Ineens heeft ze er héél veel spijt van dat ze geen onderscheid heeft gemaakt tussen Jack en Finns spullen.


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

'Oh ja, ze heeft gewoon mijn geslachtsdelen laten verhuizen naar mijn rug!'
Desondanks alles proest Lily het uit. Ze kan er niet aan doen, maar die opmerking vind ze droog. "Sorry...' Verontschuldigt ze zich terwijl ze een grijns probeert te onderdrukken. 

Ze helpt Finn overeind en kijkt hem even aan. "... Sorry." Zegt ze dan wel gemeend. "Dit is mijn schuld... Khad je niet moeten zoenen... Als ik dat niet gedaan had, had Amy dit niet gedaan." Zegt ze verontschuldigend. 

Ze kijkt Finn eventjes zwijgend aan en slikt. 'Ok, kom maar op met de uitbarsting, die heb ik wel verdient.' Denkt ze en ze zucht lichtjes.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond.

Finn kijkt ontzet opzij als ze hem gewoon vierkant uitlacht.
"Sorry...'
Finn snuift diep en gaat dan normaal staan.
' Ze heeft verdorie mijn ballen omgebouwd naar twee pannenkoeken.' mompelt hij, deels nog niet goed van het feit dat hij een knietje heeft gekregen. Niet dat het zijn eerste is gedurende zijn levensjaren, maar die van Amy staat toch wel op één.
"... Sorry. Dit is mijn schuld... Khad je niet moeten zoenen... Als ik dat niet gedaan had, had Amy dit niet gedaan."
Hij trekt een gezicht en doet dan zijn trui goed.
'Ik denk dat ik freaking homo wordt...Vrouwen!' Zegt hij met een >.< gezicht.
Hij kijkt dan naar Jack, die op weg is naar hun kamer.
Finn gaat vlug voor de deur staan met een schaapachtig grijnsje.
'Jaaaaack! Long time no see!' Zegt hij met een ^^"-gezicht.
'...Niet binnengaan?'


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Barbie the nutcrackerAmy snuift nog eventjes en begeeft zich dan - nog steeds boos, maar een heel stuk opgeluchter nu ze al haar aggressie heeft kunnen uiten - terug naar haar kamer. Stomme Finn. Stomme Lily. Pfuh. Ze gaat voor haar kast staan, waar het kapotte jurkje hangt, en trekt een pruillipje. Dat was zo'n mooi jurkje! Ze laat haar vinger er even over gaan, en haar staf, in de poging het te repareren. Pfft, het lukte niet. Later nog maar een keer dan.

Ze laat zich weer op het bed vallen, nadat ze het kapotte radiootje heeft gepakt en begint er een beetje mee te prutsen. Nu zou ze het allemaal weer overnieuw moeten doen... Stomme blonde idioot >.< Nou ja, ze heeft er in ieder geval op toegezien dat hij niemand meer per ongeluk zou bezwangeren... snel...


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

'Ik denk dat ik freaking homo wordt...Vrouwen!'
"Zou jammer zijn..." Reageert Lily stilletjes. Ze kijkt Finn even zwijgend aan en bijt op haar lip. 

Dan gaat Finn Jack tegenhouden van in hun kamer te lopen. Lils kijkt lichtjes verontwaardigd. 'Vraagt hij zich nu niet af waarom ik hem gezoend heb?!' Lily mompelt wat onverstaanbaars dat wat weg heeft van een verwensing van Finn. 'Dat zou toch een logische vraag zijn?! Zo van, hey Lils, waarom heb je me eigenlijk gezoend?' Lily trekt een gezicht.

Ze zet zich terug recht van tegen de muur geleund te hebben en slentert dan maar naar haar kamer.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Blondie; Not stupid, just blond.

Finn kijkt haast Jack zielig aan, terwijl hij in de deuropening blijft staan.
'Het is nog veel te vroeg om de kamer in te gaan.'
Hij kijkt even opzij naar Lily, op zoek naar hulp.
Maar in de plaats van hem te helpen, werpt ze hem een verontwaardigde blik toe en verdwijnt naar haar kamer.
Oh, come on!
Hij merkt vanuit zijn ooghoeken dan dat Amy zich kostelijk staat te vermaken en dan de deur achter zich dicht slaat.
Finn trekt een gezicht, staakt zijn pogingen om Jack tegen te houden, en stormt op haar kamer af.
'HOE DURF JE?! Me een KNIETJE geven!' Roept hij verontwaardigd naar haar hoofd. 
O wee, als ze durft een grijns boven halen.
Hij kijkt haar nijdig en afwachtend aan, om daarna Amy bij haar stomme losse haartjes te grijpen, die samengehouden worden door een even stomme strik.
'Je gaat goed naar me luisteren, sunshine, jij blijft uit mijn buurt en ik uit de jouwe.'
Hij trekt even goed door en laat ze dan los, om voor de zoveelste keer de deur dicht te knallen.

Hij zucht even en stopt dan voor Lils haar deur, en klopt zachtjes aan.
'...Lils?' Hij opent de deur en steekt zijn hoofd binnen.
'Mag ik binnen komen?' Hij wacht niet op antwoord, en stapt de kamer in.
Je weet nooit dat die duivelin hem weer achterna komt, en hem op de rug bespringt als een half bezetene.
Hij schuifelt even met zijn voeten en kijkt dan op.
'W-Waarom zoende...Je me?'


-----------------------------------


Machoefeltje




http://img.photobucket.com/albums/v241/Hermie/BannerLils.jpg

Lily hoort vaag Finn naar Amy's kamer stormen en zucht. Ze ploft ondertussen neer op haar bed en neemt één van haar boeken die ze heeft meegebracht naar het huis.

Ze begint erin te lezen en hoort een paar minuten later geklop op de deur. Voor ze echter kan reageren staat Finn al binnen in haar kamer en sluit de deur. Vragend kijkt ze op naar hem.
'W-Waarom zoende...Je me?'
Lils verstijft lichtjes, daar had je dé vraag. 'Logisch, Lils. Dacht je derstraks zelf.' Aarzelend kijkt ze Finn aan en bijt op haar lip.
"Waarom?" Probeert ze tijd te rekken. 

Ze zucht als ze beseft dat ze hier niet onderuit komt. 'Komaan meid. Gooi het eruit. Wat is het ergste dat hij kan doen?' Spreekt ze zichzelf moed in. 
Ze kijkt dan op naar Finn en bijt op haar op. "Omdat..." Ze aarzelt en haalt diep adem. "Omdat ik je graag zie. En niet gewoon als vriend." Gooit ze er dan maar uit. 'Zo... Dat is er uit.' Lichtjes ongerust kijkt ze op naar Finn.


-----------------------------------


Miseria




http://i41.servimg.com/u/f41/12/11/79/86/amy10.png
Barbie the nutcrackerAmy kijkt op als Finn haar kamer binnenkomt. Ze gilt als hij haar bij de haren vastpakt en trekt. Ze kijkt enigzins angstig, toch wel een beetje geïntimideerd.
"Je verdiende het!" schreeuwt ze boos, en ze probeert los te komen. 
"Je gaat goed naar me luisteren, sunshine, jij blijft uit mijn buurt en ik uit de jouwe."
Een hardere haal, en ze is los. Ze kijkt hem eventjes na, en de woedetraantjes wellen weer op.
"PRIMA!" gilt ze. "ZAK!"
Ze schopt woedend het kapotte beautycaseje naar het andere end van de kamer en laat zich weer op het bed vallen.


-----------------------------------


trijntjuh




http://i228.photobucket.com/albums/ee3/Trijn1990/Finn2-1.png
Finn; Not stupid, just blond.

"Waarom?" 
Finn knikt en kijkt haar zwijgend aan.
Kom, ga nu niet rond de pot draaien...
Hij bijt op zijn lip terwijl hij lichtjes met zijn voet op de grond tikt.
"Omdat ik je graag zie. En niet gewoon als vriend." 
Getik stopt. Finn kijkt haar verwonderd aan en glimlacht dan.
'...Je zei?' Hij grijnst en krabbelt het bed op. 'Je zei, Robins?'
Hij grijpt haar, en geeft ze dan een por tussen haar ribben.
Finn weet dat ze daar niet tegen kan.
Hij grijnst terwijl ze half op hem ligt, en beide naar het plafond staren.
'...Wat is er met de kroonluchter?' Hij kijkt even raar en duwt Lils nog net weg als die naar beneden dondert, en Finn de kroonluchter op hem krijgt terwijl hij zijn armen boven hem doet als bescherming.


-----------------------------------


Olivier




Oeh, het wordt dringend tijd dat jullie een nieuw topic krijgen!

Slotje


-----------------------------------


