margop




Hoofdstuk 1

Zoals altijd moest Harry zijn zomervakantie doorbrengen bij de Duffelings. Voor Harry bestond er geen ergere straf. Maar daar was niets aan te doen. Harry liep naar het raam. Hij keek echt uit naar zijn uitslagen van zijn examens op Zweinsteins Hoge School voor Hekserij en Hocus-Pocus. Hij vroeg zich af wanneer ze zouden komen want het was al bijna zijn verjaardag. Als het klokslag 12 uur werd zou hij 16 jaar worden. Het was nu ongeveer 11 uur en 45 minuten. Nou, dacht Harry in zichzelf, normaal is het nog een kwartier voor Hermelien en Ron hun verjaardagskaarten zouden aankomen. Harry keek er echt naar uit. Niet veel later kwam Hedwig terug van haar lange reis. Maar ze was niet alleen. Er zat een uil bij van Zweinstein en Egedius. De uil van de Wemels. Harry keek vlug wat Hedwig mee had. Dat is zeker de brief van Hermelien, dacht Harry. Hij maakte vlug het pak open en zag dat Hermelien hem voor de verandering geen boek of een huiswerkplanner had gekocht maar ze had de nieuwste bezem onderhoudskit gekocht, er zaten nu meer spullen in, zoals laat-je-bezem-de-snaai-wijzen-kompas. Natuurlijk werkte het alleen als de snaai hoogstens op 10 meter afstand was. Maar dat vond Harry niet erg. Nu zou hij elke wedstrijd met gemak kunnen winnen. Hij was blij dat hij de nieuwe onderhoudskit had gekregen want nu kon hij zijn bezem – die hij al bijna een jaar niet meer had gebruikt omdat hij in beslag was genomen – extra goed voorbereiden op een nieuw jaar Zweinstein. Dan las hij de brief van Hermelien.

Hoi Harry,
Volgens Ron heeft hij jou een brief gestuurd om te vragen of je op je verjaardag om 10 uur buiten staat om opgehaald te worden en naar het nest te gaan. Ik hoop dat je dat goed vindt want mevrouw Wemel heeft mij ook gevraagd om te komen logeren. Ik kom iets later op de dag. Tot op je verjaardag dan maar.

P.S. : ik heb op alles een U (uitmuntend) behalve op toverdranken een B.

Wauw, Hermelien, denkt Harry, Ik wou dat ik ook zoveel punten had. Het kan nog altijd, zegt Harry in zichzelf, misschien heb ik ook zoveel SLIJMBALLen. Harry maakt vlug de brief van Ron open, en ja, Ron vraagt of Harry vandaag om 10 uur alles klaar heeft staan om naar het Nest te gaan. De brief van Ron is ook heel duidelijk.

Beste Harry,
Waarschijnlijk heeft Hermelien het al verteld maar ik vraag je om op je verjaardag om 10 uur alles klaar te hebben om naar ons thuis te komen. Dat zou echt geweldig zijn denk je niet?Nou, waarschijnlijk komt Egedius pas aan als het je verjaardag al is en daarom sluit ik je verjaardagscadeau al bij de brief. Het is een heel klein pakje maar ik geloof dat je er wel iets mee kan doen. Het is een heel speciale veer en een inktflesje met groene inkt. Het is pas nieuw en het was ook niet zo duur dus kon ik het gemakkelijk kopen. Het dient om een brief mee te schrijven als je wilt dat ze terug schrijven. Dan moeten ze het doen. Ik zou niet weten hoe dat kan maar ik verbaas nergens meer van sinds ik vorig het heb geschopt tot wachter in het zwerbalteam en zelfs de cup heb kunnen veroveren. Hermelien heeft op alles een U en op toverdranken een B. maar ja, “professor” Sneep zou alles doen om te zorgen dat Hermelien geen U haalt op zijn vak. Je weet wel waarom hè.

P.S.: Ik heb op de meeste vakken een A maar ook op een heel deel vakken U’s en B’s gehaald.

Ron heeft ook veel SLIJMBALLen gehaald, dacht Harry luidop, en die inkt en die veer. Hij is elk jaar wel origineel. Hermelien is ook vriendelijk geweest om dat uitbreidingpakket te kopen voor de onderhoudskit voor mijn bezem. Nu ga ik eindelijk te weten komen hoeveel SLIJMBALLen ik heb gehaald. Hij scheurde de enveloppe open om te zien wat zijn uitslagen zijn. Maar het eerste briefje dat hij eruit haalt zijn niet zijn uitslagen maar een briefje van Hagrid.

Hallo Harry.
Hoe gaat ie? Nou’ k ben blij da dat mens van een Omber weg is en ik geen kans meer heb om ontslage te worden.’k Had egt gedacht dat hullie mij kwijt zouwe raken. Ik hoop dat hullie mij ni vergete zijn. Ik heb dit jaar geen cadeau voor je maar ik wens je toch een gelukkige verjaardag.

Dat vond Harry niet erg. Want meestal zat er dan een bijtend boek in of een griezelige verjaardagskaart. Dit jaar had hij een heel mooie kaart gekocht. Hij zette hem naast die van Ron en Hermelien. Harry nam het volgende stuk perkament. Dit was een brief van professor Anderling. Harry voelde een golf van opwinding. Hij zou te weten komen hoeveel SLIJMBALLen hij had. Eindelijk, dacht Harry, dat werd tijd. Hij keek naar de brief van professor Anderling.

Meneer potter,
We hebben je uitslagen van de SLIJMBAL-examens. We mogen u met trots mededelen dat u 7 SLIJMBALLen bij elkaar hebt geschraapt en zeker voldoende hebt voor alle vakken. Bij toverdranken heb je juist Acceptabel gehaald en is dat genoeg om een voldoende te hebben. Dat betekent dat u genoeg SLIJMBALLen hebt om schouwer te worden. Alleen moet u er nog voor zorgen dat u genoeg PUISTen haalt.

hoogachtend
Minerva Anderling
Plaatsvervangend Schoolhoofd.

Harry haalde vlug zijn papier met de uitslagen uit de enveloppe. Hij keek er naar en was dolblij.
Er stond namelijk op dat hij voor verweer tegen de zwarte kunsten een SLIJMBALL had en ook voor gedaanteverwisselingen, waarzeggerij, bezweringen, geschiedenis van de toverkunst, kruidenkunde en astronomie. Dit waren de uitslagen: 

Toverdranken:			A
Verweer tegen de zwarte kunsten:	U
Gedaanteverwisselingen:		B
Waarzeggerij:			B
Bezweringen:			U
Geschiedenis van de toverkunst:	U
Kruidenkunde:			U
Astronomie:			B

Harry was blij dat hij het goed had gedaan voor zijn examens. Hij ging op zijn bed liggen en viel al vlug in slaap. Zonder te weten wat hem te wachten stond als hij ’s morgens wakker zou worden.

Harry werd wakker en zette zijn spullen klaar, hij was zelfs zo druk in de weer dat hij vergat om te gaan ontbijten. Niet dat de Duffelings dat erg vonden. Nee, ze waren juist zeer tevreden. Harry wilden ze zo vlug mogelijk kwijt. Sinds Harry Sirius was kwijt geraakt stuurden zijn vrienden hem vaak troostende brieven. Harry vond het aardig dat ze dat deden. Maar hij wist dat zij het bijna even erg vonden dat Sirius dood was als Harry. Pas als Harry terug naar boven ging om alles te controleren zag hij dat hij gisteren een brief over het hoofd had gezien. Fred en George nodigden hem uit om naar de feestelijke opening van hun fopshop te komen. Harry had er echt zin in maar vroeg zich af hoe hij er zou raken als mevrouw Wemel niet wou gaan. Hij zou wel kunnen gaan. Daar was hij zeker van. Het was aan het einde van de vakantie dus als ze naar de wegisweg gaan kon hij komen kijken naar hun fopshop. Harry zag dat ze er een krantenknipsel hadden bijgesloten. Hij zag Fred en George lachend op de pagina staan voor hun zaak. Ze hadden een interview met hen afgelegd. Hij las:

Fred en George Wemel maken een fopshop die al bijna even goed verkoopt als Zonko’s fopshop. De tweeling is zeer tevreden. Maar volgens hen is er 1 groot nadeel: hun moeder die niet wil dat ze een fopshop beginnen.
Zo ging het maar door. Harry vond dat ze het verdient hadden een goede fopshop te openen. Hij vond het prachtig dat ze door zijn toedoen een fopshop hebben kunnen openen. Nou, dacht Harry, ik zal me maar gaan klaarmaken het is bijna 10 uur. Tegen dat Harry beneden was stonden de Wemels al voor de deur met een spiksplinternieuwe wagen. Ron, zei Harry opgewekt. Ja, zei Ron die al bijna even vrolijk was, Pa heeft promotie gemaakt bij het ministerie en heeft daarvan een nieuwe wagen gekocht. Harry dacht in zichzelf dat er niemand was die het meer verdiende om promotie te maken als de Wemels. Opgewekt stapte Harry de wagen in. Het was een hele luxueuze auto. Harry vroeg zich af wat ze nog meer hebben gedaan met het geld. Misschien hebben ze hun huis wat laten steviger maken. En hebben ze ook de kamers nieuw behang geven en meubels gekocht. Maar Harry had alleen gelijk met het eerste. Hun huis steviger laten maken. De Wemels moesten nu geen droog brood meer eten en Harry vond dat ze ondanks de promotie van meneer Wemel ze nog altijd even vriendelijk waren. Na een tijdje in de auto te zitten kwamen ze eindelijk aan bij het Nest dat nu niet meer op een varkensstal met een paar kamers erbij leek maar nu al een beetje de vorm van een huis. Het was nu ook niet meer met toverkracht overeind gehouden. Ron kreeg een grotere kamer en Ginny kreeg de kamer van Fred en George die groter was omdat ze er destijds met 2 hadden in moeten slapen. Harry hoorde mevrouw Wemel afkomen verwachtte hij een knuffel dat het zo veel pijn zou doen dat hij liever weg zou lopen maar vandaag gaf ze hem een gewone knuffel zoals iedereen doet. Harry was blij dat ze het normaal deed.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 2

Harry was zeer blij dat hij in het Nest was aangekomen. Hij voelde zich er helemaal thuis. Bij de Duffelings gebeurde er nooit iets leuk. Maar Harry vroeg zich af wanneer er eindelijk iets spannends zou gebeuren. De volgende ochtend gebeurde hetgeen waar Harry op had gehoopt maar wat nooit was gebeurt. Hij ging zonder het stiekem te moeten doen verder mogen doen met de SVP. Harry sprong een gat in de lucht. Maar toen kreeg Harry zijn eerste zorg. Hij was zijn bezem vergeten bij de Duffelings. Nu kon Harry niet gewoon terug naar de Duffelings gaan als het dag is. Nee, hij moest 's nachts gaan hij zou zijn onzichtbaarheidsmantel moeten gebruiken. Die nacht ging Harry naar het haarvuur van de Wemels. Hij pakte een snuifje Brandstof en fluisterde stil maar duidelijk : Ligusterlaan nummer 4. 
Harry tolde langs vele haarden en voelde veel warmte. Uiteindelijk stond Harry bij ligusterlaan nummer 4 en pakte zijn bezem. Hij had nog net genoeg brandstof om terug te keren. Hij fluisterde even zacht en duidelijk: het Nest! 
Een paar secondes later stond Harry terug bij de haard van de Wemels en deed hij zijn onzichtbaarheidsmantel af. 
Eindelijk, kreunde Harry, Ik kan gaan slapen.
Harry had een vreemde droom. Hij droomde dat hij van mevrouw Wemel nooit meer zou mogen komen slapen. Harry begreep er niks van. Maar toen wist hij het, Hermelien was juist aangekomen midden in de nacht en had gezegt dat het tijd was om op te staan. Ze gaf Harry zijn brief met de boekenlijsten. Er waren maar 3 nieuwe boeken. Het standaart spreukenboek niveau 6, nieuwe boek waarzeggerij en een boek voor verweer tegen de zwarte kunsten.
Harry zag dat Hermelien hem wakker had geschud omdat het niet midden in de nacht was - zoals Harry had gedacht - maar al 8 uur 's morgens. Vandaag was de feestelijke opening van Fred en George hun topfopshop. Harry zou als hij alle boeken had even langs wippen bij Fred en George. Niet veel later stapt Harry in de felgroene vlammen en roept hij duidelijk: de wegisweg! 
Harry tolt langs vele haarden. Iets later komt hij uit bij klieder en vlek. Harry koopt zijn boeken en merkt opeens dat ze vorig jaar hun boek van zorg voor fabeldieren uithadden en dat Hagrid geen nieuw boek had opgegeven. 
Wacht eens, zei Harry geschrokken, ik heb ook geen uitslagen gekregen voor zorg voor fabeldieren! 
Nee, zei Harry in zichzelf, Hagrid is niet ontslagen, dat zou Perkamentus nooit doen. 
Hagrid zou gewoon vergeten zijn zijn uitslagen binnen te brengen. 
Dat was de enige logische verklaring. 
Waarschijnlijk gaat Hagrid alleen praktijklessen geven en heeft hij geen nieuw boek nodig. 
Nu ging Harry naar Fred en George om te kijken naar hun fopshop. 
Hallo Harry, zei Fred opgewekt, kom je kijken hoe goed onze zaak het doet??? 
Nou, zei Harry, ik denk dat ik niet op jullie opening kan zijn tenzij jullie moeder dat goed vind. 
Oh, nou oké Harry, zei George een beetje teleurgesteld, misschien tot vanavond dan. 
Wacht, zei Fred opeens, dan krijg je van ons al een voorproefje. 
Wat denk je van een boembox voor beginners en een verplaatsbaar moeras voor 8 galjoenen?, zei George, dat is echt niet veel hoor Harry. 
Nee, zei George, je krijgt zelfs 5 galjoenen korting. 
Normaal, zei George dan weer op zijn beurt, kost dat pakket 13 galjoenen. 
Dank je, zei Harry en hij betaalde de 8 galjoenen terwijl de tweeling in koor: Tot ziens Harry, riep.
Harry was nog steeds niet zo gerust gesteld over Hagrid. Wat als Hagrid echt ontslagen was? Dat zou echt een ramp zijn want dan was Hagrid zeker aan de drank en zag je hem voor de rest van het trimester niet meer buiten. Nu begon Harry zich nog meer dingen af te vragen want hij bekeek opnieuw zijn uitslagen van de slijmballen om zeker te zijn dat hij het juist had dat zorg voor fabeldieren er niet opstond. Harry had geen U voor toverdranken. 
O jee, dacht Harry, maar professor Anderling zal dat wel regelen met Sneep, stelde Harry zich gerust. 
Hij ging verder en kwam Ron tegen. Ron zag lijkbleek en kon elk moment gaan overgeven. Wat had dit nu weer te betekenen??? 
Maar toen zei Ron die het heel moeilijk had om te praten, Harry, er is iets wat je moet zien bij zwik en zwachtels zwerkbalpaleis! 
Een paar secondes later stond Ron te braken. 
Eigenaardig wat zou er kunnen zijn? Dat merkte Harry als hij aankwam bij zwik en zwachtels zwerkbalpaleis. er hing een grote affiche met een bericht: 

Harry potter wordt verzocht om hier binnen te treden en dan vragen wij hem of hij zou willen als hij gedaan heeft met school (binnen 2 jaar) een contract te tekenen bij pullover united. Plank die momenteel daar de wachter is heeft gezegd dat Harry Potter een uitstekende zoeker is en daarom ook zou kunnen meedoen als binnen 2 jaar de zoeker van pullover united Karel Linnianter weg gaat of Harry zijn plaats wil innemen. 

Harry kreeg een slecht gevoel in zijn maag. Wat deed hij het liefst? Schouwer worden of bij een zwerkbalploeg spelen. Hij zou Ron vragen of hij ook graag zou in een zwerkbalploeg spelen en dan zien wat hij kan doen. Misschien Drijver? 
Het kan altijd, dacht Harry. 
Hij ging terug naar Ron. Ron vond het een prachtig idee. 
Harry, zei Ron opgewonden, dan kunnen we Hermelien vragen als jager, ik heb gehoord dat ze dat heel goed kan! 
Harry en Ron lieten hun carière als schouwer achter zich en vroegen direct aan Hermelien of ze dat goed vond. Hermelien ging akkoord maar zei dat ze toch nog altijd twijfelde of ze vaak vrije tijd gaat hebben om te zorgen dat ze niet achteruit gaat met haar spreukenniveau. Harry en Ron verzekerden haar dat ze genoeg tijd zou hebben om te studeren. Hermelien ging mee naar zwik en zwachtels. 
Nou, zei de mevrouw bij de kassa, ik zal het eens vragen, ja, zei ze nog geen minuut later, Juffrouw Hermelien Griffel mag jager zijn en Meneer Ronald Wemel mag kiezen, Drijver of Jager. 
Harry dacht dat Ron liever Jager zou zijn. Maar hij had het mis, Ron wou heel graag Drijver zijn. 
Maar mevrouw, Hermelien zo plotseling dat Harry een sprongetje van schrik maakte, hoe komt het dat er zoveel plaatsen vrij zijn? 
Nou, zei madame kassa, er is een vriendengroep eruit gegooit die opzettelijk hun ploeg lieten verliezen omdat ze er honderden galjoenen voor kregen. 
Maar voorlopig hebben ze vervangers maar kunnen maar 2 jaar blijven. 
YES!, zei Ron blij, we mogen alledrie in een ploeg, nu moeten we alleen nog als we van school zijn laten zien dat we het waard zijn. 
Hermelien, zei Harry, je kan komen voor de proeftrainingen van griffoedor en proberen jager van griffoendor te worden. 
Ik heb gehoord dat Katja Bel aanvoerder wordt van griffoendor. 
Weet je, zei Hermelien, ik ga aan Ginny vragen of zij ook jager wil worden. 
Hermelien sjokte weg en Harry en Ron gingen terug naar het Nest gaan toen Mevrouw Wemel zei dat voor de rest van de vakantie in de lekke ketel gingen logeren.
In de lekke ketel?, zei Harry verrast, blijven we dan hier? 
Ja, Harry, schat, zei Mevrouw Wemel, we blijven de hele vakantie hier. 
Wow!, zei Ron enthousiast, mogen we naar de feestelijke opening van Fred en George hun fopshop??? 
Nou, zei mevrouw Wemel die duidelijk zocht naar iets om over te schakelen op een ander onderwerp, als jullie voor 10 uur terug hier zijn. 
Top ma!, zei Ginny. 
weet je, zei Hermelien, ik denk dat als we toch moeten oefenen op zwerkbal we even een bezemsteel voor mij kunnen kopen. 
Daar zit wat in, zei Harry, kom op! 

Harry, Hermelien, Ron en Ginny gingen naar zwik en zwachtels zwerkbalpaleis. 
Wat zal het zijn, vroeg meneer Kit, een bezem? 
Ja, zei Hermelien, ik wil graag een Nimbus 2001. 
Dat is dan 50 galjoenen, zei meneer kit. 
Alsjeblieft, zei Hermelien en ze betaalde de 50 gajoenen. 
Bedankt en tot weerziens, zei meneer kit op zijn beurt. 

Nu moeten we alleen nog een plek zoeken om te oefenen, zei Harry als ze uit zwik en zwachtels waren. 
Weet je, zei Ron, ik heb gehoord dat er een binnenplaats is bij de lekke ketel, je kan er alleen komen als je het vraagt aan de baas. 
Nou, zei Ginny, dan vragen we het toch gewoon. 
Of niet soms, zei ze onzeker bij het zien van hun gezichten. 

Iets later staan Harry, Ginny, Ron en Hermelien op de binnenplaats. Harry en Hermelien spelen tegen Ron en Ginny. 
Ze spelen de hele namiddag tot etenstijd. 
Na het eten vertrokken ze naar Fred en George. 
Hoi, Harry, zei Fred die een beetje geschrokken was dat ze al terug waren. 
hey, Fred, zei Harry die blij was dat ze hen zo vriendelijk ontvingen. 
kijk maar eens rond, zei George. 
Nadat ze hadden rondgekeken gebeurde iets wat Harry totaal niet verwacht had. 
Nee, zei Harry, niet nu!


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 3

nee, dit kon niet, dacht Harry, Dementors en Dooddoeners die samen 1 groep vormen. 
Eén van de meest duistere groepen van tovenaars plus de verschrikkelijkste schepsels uit de toverwereld die samenzweren??? 
HARRY!, riep Hermelien, HARRY!, je weet dat ik niet kan helpen met de Dementors maar met de Dooddoeners zal ik je helpen! 
Hermelien, ik en Ginny zullen ons bezighouden met de Dooddoeners!, riep Ron wanhopig. 
Wij zullen je helpen Harry, zeiden Fred en George. 
Harry dacht aan het gelukkigste moment van zijn leven. 
EXPECTO PATRONUM!, gilde Harry maar er kwam alleen maar damp uit zijn toverstok. 
Harry, zei George, ik tel tot drie en dan zeggen we alledrie tegelijk expecto patronum, oké? 
oké, zei Harry. 
1......2......3....NU! 
EXPECTO PATRONUM!!!!!, gilden ze in koor. 
Uit Harry's toverstok kwam een zilveren hert. 
Uit die van Fred en Goerge kwamen 2 parelwitte katten. 
Die van George deed Harry denken aan Knikkebeen. 
Maar de dementors waren nog niet weg. 
wacht, zei George, we moeten ze alleen even laten rusten. 
Maar na een paar minuten hoorde Harry de stem van zijn vader en moeder weer in zijn hoofd. lily!, het is Hem, het is Hem! Vlug pak Harry en vlucht. ik probeer hem tegen te houden. Vlucht! AAAAAAAARG! 
Nee, James! HAHAHAHA, zei een kille stem, dom wicht ga opzij, jij moet niet dood! Nee, niet Harry, Niet Harry! Neem mij neem mij! 
NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!avada kedavra zei de kille stem HAHAHAHAHAAAAAAAAA! NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE! riep Harry! 
en hij werd opeens teruggezogen naar het heden. 
HARRY! 
HARRY!!!!!! 
Harry, de Dementors zijn weg! 
We moeten alleen nog de Dooddoeners wegjagen! 
HARRY!!!!! 
zouden we st. Holisto moeten bellen? 
Nee, zei Harry zo abrupt dat de tweeling zich bijna dood schrok! 
oef, zei George, je bent weer bij bewustzijn. 
Ja, we dachten dat we je naar st. Holisto moesten brengen, zei Fred. 
KOM OP!, zei Hermelien, of denk je dat ik het alleen met Ron moet opknappen nu Ginny knock out is! 
Nou, ja!, zei Ginny met pure sarcasme, nu ben ik ineens knock out terwijl ik alleen een gebroken enkel heb. 
Fred!, zei Ginny, Genees mijn enkel eens! 
ok ok!, zei Fred!, reparo enkel! 
Oef, zei Ginny, die de pijn voelde wegebben. 
eindelijk is mijn enkel weer de oude! 
KOMEN JULLIE NOG OF HOE ZIT HET!, schreeuwde Ron. 
Oké, zei Harry, als ze een spreuk uitspreken roepen we allemaal tegelijk PROTEGO! Gesnapt? 
Iedereen knikte instemmend. 
De dooddoeners vuurden een spreuk af en iedereen riep in koor: PROTEGO!!!!! 
De spreuken van de dooddoners kaatsten terug op zichzelf en ze waren allemaal knock out. 
Het was Harry een raadsel hoe ze er toch nog in slaagden om te verdwijnselen terwijl ze zich niet meer konden bewegen. 
Harry was in ieder geval opgelucht dat ze weg waren en ging terug naar de lekke ketel met een deluxe spijbelsmuldoos in zijn handen.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 4

Harry en Ron waren de volgende morgen al vroeg wakker. Harry was nog maar net bekomen van zijn ontmoeting met het gegil van zijn moeder en vader. 
Harry, zei Ron, ik heb zin om iets leuks te doen. 
Bijvoorbeeld, vroeg Harry. 
Nou, ik heb gehoord dat er een sport is bij de dreuzels, zei Ron, Voetknal. 
Oooooooh, zei Harry, je bedoelt voetbal. 
Ja, zei Ron, dat was het, voetbal! 
Gaan we Hermelien vragen of ze mee wil doen?, vroeg Harry. 
Ja, goed, zei Ron. 
Ik vind het prima, zei Hermelien. 
Hé, en ik dan, zei een stem die achter Hermelien vandaan kwam. 
Het was Ginny. Ze was achter de kast vandaan gekomen. 
Nou, zei Ron, we moesten sowieso nog iemand vinden. 
De ploegen moeten eerlijk zijn, vervolgde Ron, ja, toch, Harry. 
Ja, dat moet, zei Harry resoluut. 
Hebben jullie een bal?, vroeg Hermelien. 
Nou, we hebben er 1, zei Ginny, maar die is plat. 
Ik ken voetbal een beetje, vervolgde Ginny, je moet er tegen stampen. 
Nou, zei Ron, Dan is onze bal geen knoet waard. 
Zullen we aan je moeder vragen of we naar de dreuzelstad gaan?, vroeg Harry. 
Ja, oké, zei Hermelien. 
Ma, mogen we naar de dreuzelstad een bal gaan kopen, vroeg Ginny. 
Als jullie vlug terug Ginny,zei mevrouw Wemel vanuit haar kamer in de lekke ketel. 
Oké, ma,zei Ron. 

Eenmaal in de dreuzelstad. 
Hier, zei Hermelien, dit is een speelgoedwinkel, hier zullen ze wel een bal hebben. 
Het viertal stapt de winkel binnen. 
Een bal om mee te voetballen graag, zei Harry. 
Dat is dan 5 euro jongeman, zei de meneer bij de kassa. 
Alstublief, zei Harry en hij betaalde de meneer van de winkel. 
Kom, zei Hermelien, ik weet hier een hele leuke dreuzelwinkel. 
Hermelien stapte naar de winkel Gifts And Join For Evrywone.  
Hermelien, zei Ron een beetje teleurgesteld, we moeten opschieten! 
Ja, zei Harry die eigenlijk ook liever niet die winkel zou binnenstappen, mevrouw Wemel verwacht ons over 10 minuten terug. 

Ze zijn maar net binnen als mevrouw Wemel boos naar hun toe kwam. 
Wat hebben we nu weer gedaan, fluisterde Ron in Harry's oor. 
Weet je wat nu, zei mevrouw Wemel, nu durft die tweeling ons uit te nodigen om naar hun fopshop te gaan! 
ohooh, zei Ginny. 
Ma!, zei Ron geschrokken, ze willen alleen zien hoe ze hun winkel runnen! 
Ja!, zei Ginny, Fred en George willen tenminste nog met jullie te maken hebben. 
En, vervolgde Ginny, ze zouden nooit zoals Percy de deur voor jullie neus dichtgooien. 
Ja, zei mevrouw Wemel, maar ik vraag me af hoe ze aan het geld zijn gekomen om hun fopshop te stichten. 
Ze zullen het toch niet gestolen hebben?, zei mevrouw Wemel en ze keek heel onrustig. 
Harry, zei Hermelien vanuit haar mondhoek, ik denk dat het tijd word dat je de waarheid verteld aan mevrouw Wemel. 
Nou, oké, zei Harry tegen Hermelien vanuit zijn mondhoek. 
Mevrouw Wemel, zei Harry. 
Ja, Harry, schat, wat is er?, zei mevrouw Wemel op een uiterst vriendelijke toon. 
Nou, zei Harry aarzelend, ikhebFredenGeorgehetgeld, hij nam adem, 
gegevendatikhebgewonnenmethettoverschooltoernooi. 
Wat zei je?, vroeg mevrouw Wemel die hem niet had verstaan omdat hij te snel had gepraat. 
Ik...heb...Fred...en...George...het...geld...gegeven...dat...ik...heb... 
gewonnen...met...het...toverschooltoernooi... 
Ben je boos??????, vroeg Harry onzeker. 
Maar nee, Harry, schat, dat was heel aardig van je om dat geld te geven, zei mevrouw Wemel die opgelucht was dat Fred en George geen dieven waren. 
oef, zei iedereen die bij Harry en mevrouw Wemel stond omdat ze dachten dat ze een woedebui ging krijgen.
Harry's laatste week in de lekke ketel ging van start. Harry, Hermelien Ron en Ginny liepen naar het binnenplaatsje om nog eens te voetballen. 
Ron was heel goed in voetbal vond Harry. 
Hij deed het prima voor iemand die nog maar net wist wat voetbal was. Harry en Ron hadden gewonnen met 5-4 van Hermelien en Ginny. 
Ze gingen nog eens kijken in zwik en zwachtels zwerbalpaleis. 
Er was geen nieuwe bezem uitgekomen. Toch geen die sneller was dan de vuurflits van Harry. 
Er was wel een nieuwe komeet uitgekomen. De Komeet 820. Ron zijn Helleveeg was ietsje beter. 
Maar toen ze terug buiten kwamen zagen ze de persoon die ze zo veel mogelijk wilden vermijden. 
Het was Malfidus. Met een lijzige stem begon hij tegen Harry te praten. 
Zozo, zei Malfidus, daar is onze wezelvrind. 
Korzel en Kwast grinnikten stom. 
Hehuhu, zeiden Korzel en Kwast in koor. 
Hou je kop Malfidus, siste Ron die een stuk langer was als Malfidus of Korzel en Kwast. 
Ooooh, wat zijn we nu bang, zei Malfidus sarcastisch. 
Oké Malfidus, zei een lange gedaante die nog groter was als Ron. 
Het was Fred. 
Je weet dat je niet mag toveren zonder reden, zei George die ook aan kwam rennen. 
Maar wij..., zei Fred, wij mogen je vervloeken zoveel als we willen. 
Ohooh, zei Fred sarcastisch, gaan we pappie roepen om die twee stoute jongetjes te verjagen??? 
petrificus totalus, zei George 
en het drietal viel stokstijf neer op de grond. 
Wauw, George, zei Ginny vol van bewondering. 
Kom Harry, zei Hermelien, we gaan. 

Het viertal nam afscheid van Fred en George, ging terug naar de lekke ketel om een potje toverschaak te spelen. 
Harry won 1 keer van Ron en Ron won 2 keer van Harry. 
Het was tijd voor het middageten en er kwamen juist een paar uilen binnen. 
Harry vroeg zich af van wie ze waren. Daar kwam hij al snel genoeg achter. Ze waren van Zweinstein. 
Er stond in de brief dat er op de wegisweg ergens een kledingzaak voor tovenaars was. 
Iedereen moest heel goed in orde kleding meenemen naar Zweinstein. 
Met het openingsfeestmaal zou Perkamentus uitleggen wat er met die kledij gebeurde. 
Nou, zei Ron blij, ze konden geen beter jaar kiezen! Nu kan ik tenminste iets deftigs kopen. 
Hermelien ging mee samen met Ginny. 
Harry kocht een lange broek met vanonder het wapen van Zweinstein op. 
Verder een t-shirt van hele sterke stof. 
Een gewaad in het zwart waar af en toe een donkerblauwe lijn doorliep. 
Hermelien daarentegen kocht ook een lange broek die donkerblauw was. 
Ze nam ook een t-shirt, haar t-shirt was ijzig blauw en vanboven aan haar t-shirt waren haar schouders bloot. 
Haar gewaad was donkerblauw met af en toe een ijsblauwe streep. 
Ron had een lange broek en een t-shirt (allebei dezelfde als Harry). 
Het gewaad daarentegen was ook zwart maar met donkergroene strepen. 
Ginny kocht hetzelfde als Hermelien maar dan in een kleinere maat. 

Als ze terug in de lekke ketel waren liepen ze regelrecht naar tafel. 
Het was tijd voor het avondeten. Iedereen smulde en ging met een rond buikje naar bed. 

De laatste dag in de lekke ketel was aangebroken. 
Harry, Ron en Ginny moesten hun huiswerk nog maken. 
Hermelien was natuurlijk weer als enige in orde. 
Maar ze was mild want Harry en Ron mochten overschrijven hoewel ze daar tegen was. 
Ginny hielp ze met de taken die ze niet snapte. 
Met Hermeliens hulp waren ze na 2 uurtjes hard werken klaar met hun huiswerk. 

's Avonds zorgde mevrouw Wemel voor een heerlijk diner. 
Alles wat Harry lekker vond was aanwezig. 
Iets later zegt mevrouw Wemel dat ze moeten gaan slapen want dat ze morgen vroeg moesten opstaan. 

Harry werd ruw wakker geschud door mevrouw Wemel. 
Tisser, zei Harry half slapend. 
Tijd om op te staan Harry, zei mevrouw Wemel. 
Wat!, zei Harry die ineens wakker werd, het is al half 9! 
Ja, Harry, schat, zei mevrouw Wemel, het is inderdaad al laat. 
Maar, zei Harry. 
Niks te maren, zei mevrouw Wemel, je eet wel in de auto. 

Uiteindelijk komen ze aan in King's Cross Road. 
Nu Harry en Ron!, zei mevrouw Wemel. 
Harry en Ron liepen naar de muur tussen perron 9 en 10. 
Eindelijk, zei Ron, ik begon genoeg te krijgen van de wegisweg!


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 5

Het viertal zocht een coupé voor hen en helemaal op het einde vonden ze er 1. 
ze gingen zitten en zetten hun hutkoffers vanboven in de rekken. 
Harry vroeg zich af hoe lang Malfidus op de vloer zou hebben gelegen. 
Blijkbaar niet zo lang want ze waren amper een uur in de trein toen Malfidus binnen kwam. 
Zozo, daar hebben we Potter, zei Malfidus. 
Je hebt geluk dat je Griffel bij je hebt Potter!, zei Malfidus, anders was je al lang vervloekt geweest! 
Nou, vaarwel Potter, zei Malfidus. 
Hij sjokte bazig weg en Korzel en Kwast grinnikten stommer dan ooit. 

Hermelien deed ineens heel geheimzinnig. Harry snapte niet waarom. 
Wist ze iets dat hij niet wist??? 
Iets later kwam Parvatti Patil binnen en zei tegen Ron dat ze hem onder 4 ogen wou spreken. 
Ron ging verbaast mee. 
Ron, zei Parvatti, ik...ik... ik denk dat ik verliefd ben op Harry! 
Oh, nou, zei Ron, dat is dan leuk voor jou. 
Neenee, zei Parvatti, zo bedoel ik het niet. 
Wat bedoel je dan wel?, vroeg Ron onzeker. 
Nou, ik heb het ook al tegen Hermelien gezegt, zei Parvatti, maar zij zei dat Harry nooit iets had gezegt dat hij me graag had. 
Nou, zei Ron, ik heb Harry wel eens horen zeggen dat hij je bijna even leuk vond als Cho. 
Oh, zei Parvatti teleurgesteld, dus hij ziet Cho liever? 
Neenee, zei Ron, hij vind Cho helemaal niet meer leuk. 
Waarom niet?, vroeg Parvatti verbaast. 
Nou, hij vind dat ze achterdochtig is, zei Ron, dus ik denk wel dat hij je ziet zitten. 
Nou, zei Parvatti. 
Komaan!, zei Ron, vraag hem om hem onder 4 ogen te spreken! 
Oh, nou, oké!, zei Parvatti. 

Harry, zei Parvatti een half uur nadat Ron terug de coupé was binnengekomen, ik wil je onder 4 ogen spreken. 
Oh, goed, zei Harry een beetje geschokken. 
Als ze de laatste coupé die vrij was binnenkwamen zei Parvatti iets heel vlug. Harry kon het niet verstaan en zei: Sorry? 
Harry, zei Parvatti en ze nam een hele diepe adem, ik ben verliefd op je. 
Harry keek geschrokken op. 
WAT!, zei Harry geschrokken maar nog steeds heel liefdevol, jij? 
Zie je, zei Parvatti redelijk kwaad, ik wist wel dat je het niet goed ging vinden. 
Kijk, zei Harry, ik wil wel met je gaan maar ik denk niet dat Ron en Hermelien dat leuk gaan vinden. 
Oh, jawel hoor, zei Parvatti. 
Hoezo?, vroeg Harry. 
Ik heb het hen al gevraagt, zei Parvatti. 
Als het zo zit dan ga ik akkoord, zei Harry. 
Ze liepen hand in hand naar de coupé en namen afscheid met een simpele knuffel. 
Er moet nog aan gewerkt worden, dacht Harry, dit is toch al een begin. 

Harry dacht dat het tijd begon te worden om zich te verkleden. 
Hij trok zijn schoolgewaad aan en ging terug zitten. 
De mevrouw met het etenskarretje was 5 uur geleden al gekomen. 
Het was dus 6 uur en ze zouden over een uur aankomen op Zweinstein. 
Parvatti kwan 10 minuten voor dat de trein zou stoppen. 
Harry, zei ze, kom je al mee aan de uitgang van de trein staan? 
Oké, zei Harry. 
Ron grijnsde breed. Harry vond het leuk dat Ron er zo over dacht. 
Hermelien lachte naar Harry en ging naast Ron zitten. 
Nou, zei Parvatti, ik denk dat het tijd wordt dat we vaker samen tijd doorbrengen. 
Wat dacht je van donderdagavond, vroeg ze. 
Nee, de zwerkbaltrainingen zijn op vrijdag, zei ze bij het zien van Harry's gezicht. 

Iets later kwamen ze op het stationnetje van Zweinsveld aan. 
Eerstejaars hierheen, zei een vertrouwde stem. 
Harry voelde een gevoel van opluchting. Hagrid was niet ontslagen. 
Ze gingen juist Zweinstein binnen met de koets die getrokken werd door terzielers als Foppe wandelstokken naar de leerlingen gooide. 
Foppe, zei de strenge stem van professor Anderling. 
Foppe hield onmiddellijk op en vloog vloekend weg. 

Als ze aan tafel zaten begon Perkamentus met zijn speech. 
Welkom, welkom in een nieuw jaar op Zweinstein. 
Eerst wil ik een nieuw gezicht aan jullie voorstellen, zei Perkamentus, onze nieuwe lerares verweer tegen de zwarte kunsten! 
Fleur Delacour!, zei hij. 
Er klonk een daverend applaus. 
de rest, vervolgde Perkamentus, is voor na het feestmaal. 
Maar eerst, zei professor Anderling, de sorteerceremonie! 

Alle eerstejaars werden gesorteerd. 
dit jaar was het maar een heel kort lied van de sorteerhoed. 
Eindelijk, zei Ron als ze klaar waren met sorteren, ik kan beginnen met eten! 
Als iedereen gedaan heeft met zijn eten en de desserts vervolgd Perkamentus zijn speech. 
Beste leerlingen voor de eerstejaars moet ik nog melden dat het bos verboden terrein is, zei Perkamentus, en sommige oudere leerlingen zouden dat ondertussen al moeten weten. 
Hij keek in de richting van Harry en Ron die regelmatig in het verboden bos kwamen. Niet zo vaak als Fred en George vroeger, maar toch. 
Ik ben jullie nog een verklaring verschuldigt, zei Perkamentus, de kleren zijn nodig voor een bal. De eerstejaars en de tweedejaars hebben dit niet moeten doen omdat ze nog te jong zijn. 
Iedereen vanaf de derdejaars mag vanaf nu een danspartner zoeken, zei Perkamentus. 
Ik denk, zei professor Anderling, dat het tijd is dat we naar de bedden gaan want morgen beginnen de lessen. 
Hermelien, vroeg Ron wanhopig, wil je met mij naar dat bal? 
Ron had geluk, Hermelien had ja gezegt en je zou kunnen denken dat Ron haar zou gaan zoenen. Maar dat deed hij gelukkig niet. 
Harry ging direct naar Parvatti en ze had al "ja" gezegt voor Harry het kon vragen. 
Eenmaal in de toren van Griffoendor ging Harry direct de wenteltrap op en liep automatisch naar zijn slaapzaal. 
Hij zag zijn hemelbed, plofte neer en viel als een blok in slaap.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 6

Harry, Ron en Hermelien gingen aan de tafel van Griffoendor zitten. 
Professor Anderling deelde de lesroosters uit. 
Harry keek erop en schrok zich dood. 
Dit was het lesrooster: 

maandag: 9 uur: verweer tegen de zwarte kunsten 
10 uur: blokuur toverdranken 
12 uur: pauze 
14 uur: waarzeggerij 
15 uur: transfiguratie 

dinsdag: 9 uur: zorg voor fabeldieren 
10 uur: blokuur kruidenkunde 
12 uur: pauze 
14 uur: SVP 
vrij tot 20 uur 
20 uur: astronomie 

De rest kon Harry niet meer schelen. 
Hij zou moeten lesgeven aan iedereen buiten Zwadderich! 
Harry liep naar professor Perkamentus. 
Professor?, vroeg Harry, is het de bedoeling dat IK les geef? 
Ja, Harry, zei Perkamentus, ik zou het fijn vinden moest je les geven. 
Oh, oké, professor, antwoordde hij. 

Harry ging naar het lokaal van verweer tegen de zwarte kunsten. 
Professor Delacour kwam binnen en begroette iedereen. 
Allo jonges en meisjes, zei ze, iek ben professor Delacour. 
Omdat et jullie eerste les ies gaan we iets leuk doen, vervolgde ze, iek schrijf een toverformule aan de achterkant van et bord en jullie moeten raden welke et ies. Een soort van galgje, zei ze, oké, we beginnen vooraan en gaan de rijen af en iedereen zegt een letter, als die letter er niet in voorkomt dan val je af. 
O, ja, e, ja, d, nee, u valt af, r, ja, s, nee, t, ja, Hermeliens hand schoot in de lucht, ja juffrouw Griffel. 
Ik denk dat het protego is, zei Hermelien. 
Dat ies et juiste antwoord!, zei ze, 10 punten voor Griffoendor! 
De les ging zo door. Ze kregen geen huiswerk. 
Bovendien had Griffoendor als 65 punten verzameld. 
Als je het antwoord had tot er 6 letters waren geraden kreeg je 10 punten. 
Als je het daarna had kreeg je 5 punten. 
Wow!, zei Ron als ze buiten waren, dat is echt een coole meid geworden. 

Ze gingen naar toverdranken. 
Er waren minder leerlingen dan anders omdat de PUISTklas tijdens de vrije momenten moet komen en zij nu dus een vrij moment hebben. 
volgend schooljaar, zei Ron na de les, moeten we geen toverdranken meer volgen. 
Ja, zei Hermelien, voor 1 keer ben ik ook blij dat ik een vak mag laten vallen. 
Ben je soms ziek Hermelien, vroeg Harry onzeker terwijl ze naar de grote zaal liepen. 

Hmmm, die huis-elfen doen echt hun best, zei Ron. 
Ron!, zei Hermelien diep geschokt, hoe kun je nu genieten van slavernij! 
Harry grinnikte zacht. 
Nou, zei Ron, Harry en ik moeten naar waarzeggerij! 
Ja, zei Hermelien, tot straks! 

Harry en Ron gingen naar de Noordertoren. 
De PUISTklas kreeg les van professor Zwamdrift. 
De andere van Firenze. 
Nou, zei Harry als ze terug frisse lucht kregen, sinds ze terug is aangenomen vind ik haar een stuk beter. 
Ja, zei Ron, je zou zeggen dat ze nu niets meer verzint en alles echt ziet. 

Bij professor Anderling verliep alles zeer goed. 
Harry vond het 1 van de zwaarste schooldagen ooit!


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 7

De volgende morgen hing er een mededeling op het bord. 
Hermelien slaakte een schril kreetje. 
Wat nu weer Hermelien, zei Ron geërgerd. 
Nou, ja, zei ze kwaad, als je het zo zegt dan kan je het zelf lezen! 
Kom, Hermelien, zei Harry, laat Ron dat toch zeggen. 
Wat is er?, vroeg Ron maar nu niet meer geërgerd. 
Wel, zei ze, het ministerie meld dat er dooddoeners zijn gesignaleerd hier dicht bij Zweinstein. 
Ergens rond Zweinsveld?, zei Harry. 
Nou, zei Hermelien, eigenlijk... 
In Zweinsveld, Harry, in Zweinveld!, zei ze en ze barste in tranen uit. 
Parvatti kwam aanwandelen. 
Wat is er?, vroeg ze bezorgd. 
Ooooooooh, Harry, zei ze toen ook zij het mededelingenbord had gelezen. 

Harry's dag verliep gewoon tot 2 uur. 
Nu zou Harry zijn eerste echte les geven. 
Hermelien hielp Harry om een paar eenvoudige spreuken te kiezen 
die niet te gemakkelijk waren maar ook niet heel moeilijk. 
Harry ging op een verhoog staan en legde iedereen het zwijgen toe. 
Iedereen kent mij waarschijnlijk nog van vorig jaar, zei Harry. 
Alle aanwezigen knikten. 
Vandaag gaan we nieuwe spreuken leren en oude spreuken herhalen, zei hij. 
Ik laat Hermelien de spreuken noemen, vervolgde Harry. 
Hermelien kwam naar voren. 
hum hum, zei ze en iedereen dacht dat Omber terug binnenkwam. 
Ze zuchtten geruststellend als ze zagen dat het Hermelien maar was. 
Vandaag herhalen we Protego, expecto patronum, expelliarmus en reparo, zei ze. 
We zullen vandaag met een boeman de dementors nadoen, vervolgde Hermelien, dat is het enige nieuwe. 

Dat verliep goed hè Harry, zei Ron zelfverzekerd. 
Nou, het probleem is, zei Hermelien, ik ken geen envoudige spreuken meer die we kunnen leren. 
Ik heb al wel eens gehoord van een verlamspreuk waar je een hele dag van verlamd blijft, zei Ron, ik denk Hedender! 
Ja, zei Hermelien, die kunnen we volgende week leren! 
We herhalen volgende week nog eens de boeman, zei Harry. 
Ja, zei Ron, dat is nog altijd heel moeilijk. 

Harry ging slapen na Astronomie. 
Hij was veel te moe om nog helder na te denken. 
Als hij de volgende ochtend wakker werd hing er weer een mededeling op het bord. 
Yes!, zei Ron, vanaf het zesde jaar mogen alle leerlingen 
elke maand het laatste weekend Zweinsveld bezoeken. 
Dat is al over 2 weken!, zei Hermelien trappelend op haar voeten om te kunnen zien wat er op stond. 
Ze kon het niet zien omdat alle zesde en zevendejaars voor het bord stonden. 
Harry had vandaag niets speciaals op het programma. 
Dus ging hij even na de lessen in de voormiddag langs bij Parvatti. 
Ze vroeg hem of het morgen paste voor hem om naar de kamer van hoge nood te gaan. 
Ik heb ontdekt hoe je kan zorgen dat alleen jij en ik de kamer binnenkunnen, zei ze trots. 
Oh, zei Harry, tot morgenavond dan maar.
's Namiddags was het al even normaal als 's voormiddags. 
Hij ging slapen en werd de volgende ochtend om 7 uur wakker. 
Harry, zei Ron, die ook wakker was, er is een nieuwe mededeling. 
Oh, ja?, zei Harry die de mededelingen stom begon te vinden. 
Ja, zei Ron, er zijn proeftrainingen in de voormiddag, de lessen vallen weg. 
Na het ontbijt ging Harry naar het zwerkbalveld. 
Ik ben tot aanvoerder benoemd, zei Katja Bell trots. 
We moeten 2 nieuwe drijvers vinden en 2 nieuwe jagers, vervolgde ze. 
Oké, zeiden Harry en Ron in koor. 
Eerst de jagers!, zei Katja Bell, Ginny Wemel! 
Ginny stapte op haar bezem en ging naar de doelpalen waar Ron ze verdedigde. 
Ginny scoorde en ze was zeer blij. 
Ginny is de eerste jager van Griffoendor, zei Katja Bell. 
De volgende is, zei ze, Hanne Verbloem! 
Hanne liep naar voren en gooide naar de doelpalen maar mistte. 
Jammer, zei Katja, de volgende! 
Nina Gedrent kwam naar voren steeg op en gooide recht naar de doelpalen maar Ron wist de Slurk te stoppen. 
Volgende keer beter Nina, zei Katja teleurgesteld, Hermelien Griffel! 
Nu komt het, dacht Harry, nu komt het. 
Hermelien stapte behendig op haar bezem en vloog regerecht naar de doelpalen met de Slurk onder haar arm. 
Ze gooide naar de doelen en scoorde! 
Hermelien Griffel is de tweede jager, zei Katja, sorry, volgend jaar beter. 
De drijvers werden Gert Evers en Karel Vrom. 

Haaaaaaaa, zei Ron, nu heeft Ginnny toch nog een plaatsje in het afdelingteam. 
Ja, en Hermelien kan al oefenen voor 2 jaar later, zei Harry. 
POTTER, GRIFFEL, WEMEL, MEEKOMEN NU!, blafte professor Anderling. 
Wat hebben we nu weer gedaan, zei Hermelien zachtjes tegen Harry en Ron. 
Kom binnen, zei professor Anderling maar niet meer boos maar uiterst vriendelijk. 
Jullie hebben dus een contract getekend om later in een zwerkbalploeg te spelen, zei ze, dat komt goed uit want aan jullie punten valt niets meer te doen. 
Jullie wilden allemaal Schouwer worden en jullie hebben geen U op toverdranken, vervolgde ze, ik ben blij dat jullie zo'n uitstekend vervangberoep hebben gevonden, veel succes en ga nu maar want de lessen zijn al gedaan. 

Hermelien?, zei Ron verbouwereerd, heb jij ook overwogen om schouwer te worden? 
Nou, het leek me leuk om allemaal hetzelfde te doen, antwoordde ze. 
Harry ging terug naar de leerlingenkamer en zag dat er terug een mededeling hing. 
We spelen tegen Huffelpuff onze eerste wedstrijd!, juichte Hermelien. 
De nieuwe zoeker is Julie Anlers, zei Ron, maar die heeft maar een helleveeg 5. 
Gelukkig, zei Harry, want als ze ook een vuurflits had moest ik oppassen. 
Ja, zei Hermelien. 

Het werd avond. Harry moest tegen 7 uur bij de kamer van hoge nood zijn. 
Nu, dacht Harry, nu moet ik vertrekken. 
Hij kwam aan en zag Parvatti staan. Ze was even knap als Cho. 
Misschien wel knapper. 
Harry, zei ze, ik ga nu de deur sluiten ooké? 
Ja, zei Harry, dat is goed. 
Kijk, zei Parvatti, ik heb nog heel vel huiswerk en ik zie dat jij ook je schoolspullen meehebt. 
Willen we samen ons huiswerk maken, flapte Harry eruit. 
Ja, zei Parvatti en ze begon te blozen. 
Er verscheen ineens een bureau in de Kamer Van Hoge Nood. 
Harry en Parvatti maakten tot diep in de nacht huiswerk en om 12 uur liepen ze hand in hand naar de leerlingenkamer onder de onzichtbaarheidsmantel. 
Harry kwam op de slaapzaal en zag dat Ron nog wakker was. 
Heey Harry, zei Ron, hoe was het? 
Tof we hebben samen al ons huiswerk voor deze week al af, zei Harry. 
Oh, zei Ron teleurgesteld. 
Neenee, zei Harry, jij mag overschrijven hoor! 
Echt?!, zei Ron opeens heel vrolijk. 
Ja, natuurlijk, zei Harry, morgen juist voor de zwerkbaltraining oké? 
Goed!, zei Ron en ze vielen allebei in slaap vlak na hun gesprek.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 8

Harry ging vlug naar de lessen want hij wou niet te laat komen. 
Het was vandaag een blokuur toverdranken en dan wou je niet te laat komen. 
Zeker Harry niet. Sneep zou het geweldig vinden als hij bij Harry punten kon aftrekken. 
Harry ging naar het lokaal en ging naaast Hermelien en Ron zitten. 
Welkom, zei Sneep, bij een nieuwe les toverdranken. 
Vandaag maken we 1 van de moeilijkste toverdranken. 
Klampelsap, zei hij, is een drank om gevaarlijke dieren op afstand te houden. 
Wauw, zei Ron sarcastisch, wij gaan hier echt levensgevaarlijke dieren tegenkomen. 
De instructies, zei Sneep en ze verschenen op het bord, jullie krijgen 2 uur vanaf NU! 
Iedereen was druk bezig met de drank. 
Harry's drank was niet zo helder blauw als die van Hermelien maar in ieder geval beter als die van Marcel. 
Groen, Lubbermans, groen, zei Sneep. 
Marcels drank was na de les toch nog goed gekomen en tot Harry's genoegen gaf Sneep hem een 7. 
Wauw, zei Marcel na de les, ik heb nog nooit zo goed gescoord. 

Juist voor de zwerkbaltraining had Ron al zijn huiswerk af. 
Bedankt Harry, zei Ron. 
Ze hebben al ons huiswerk af want Sneep was goed gezint vanwege Marcel die zijn drank goed had gemaakt.
Harry, Ron en Hermelien liepen naar het zwerkbalveld. 
Katja leek niet zo blij. 
Zo, zei Katja, ik heb slecht nieuws, die nieuwe zoeker van Huffelpuf schijnt goed te zijn. 
Nou en, zei Hermelien, Harry is beter. 
Ja, dat wel, zei Katja en ze kreeg nieuwe moed, maar Harry, je moet de snaai zo snel mogelijk te pakken zien te krijgen want professor Anderling wil de cup voor geen geld kwijt. 

Harry deed zijn uiterste best om Katja tevreden te stellen. 
Dan was het zover, begin oktober, de eerste zwerkbalwedstrijd. 

Oké, zei Katja, Kasper is de nieuwe commentator, hij vond het een eer om Harry complimentjes te mogen geven. 
Harry sloeg zijn ogen ten hemel. 
We moeten gaan, zei Katja en ze liepen het veld op. 
Welkom bij een nieuwe zwerkbalwedstrijd, zei Kasper, ik ben uw commentator Kasper Krauwel. 

3...2...1...Nu! 

Alle spelers stegen op. 
Griffel in balbezit, mooie pas naar Wemel. 
Wemel naar Bell, Bell gaat voor de overwinning!!! 
Ze stormt op de doelen af en ze... 
ZE SCOORT!!!! 
Harry maakte een salto van blijdschap. 
10-0 voor Griffoendor!, schreeuwde Kasper. 
Harry lette niet meer op de commentaar. 
Hij concentreerde zich op de snaai. 
Een half uur ging voorbij. Het was 40-0 voor Griffoendor. 
Harry's maag maakte een ommekeer. 
Hij zag de snaai, vlak boven de grond. 
Hij spurtte achter de snaai maar kreeg concurrentie. 
De zoeker van Huffelpuf vloog ook naar beneden. 
Maar Harry was te snel, hij stak zijn hand uit, ving de snaai en BENG. 
De zoeker van Huffelpuf was geraakt door een beuker. 
Maar ze hadden gewonnen, 190-0, dat werd geschiedenis!


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 9

Julie had niks meer na een paar uur. 
Ze was zelfs al omtslagen uit de ziekenboeg. 
Nadat ze ontslagen was liep ze direct naar Harry. 
Potter, zei ze, je hebt geluk dat ik nog maar een beginner ben want anders was je zo verslagen. 
Wat kan mij dat schelen?, zei Harry. 
Dat kan je wel iets schelen, zei Julie, en nog iets, ik geef de Zwadderaars groot gelijk, wacht maar tot volgend jaar! 

Harry was terug bij Ron en Hermelien. 
Wat een verwaand nest!, zei Hermelien kwaad. 
Nou, ja, zei Harry, ik vraag me af wat ze gaat doen om me te verslaan. 
Harry, jongen, zei Ron, laat ze maar praten. 
Ja, zei Hermelien, zelfs Zwadderich heeft nog nooit geprobeert je te vermoorden. 
Harry vond dat ze overdreven, niemand in het kasteel wil hem dood. 

Zondeg mochten ze naar Zweinsveld. 
Harry had Parvatti gevraagt of ze met hem naar Zweinsveld wilde gaan. 
Ze had opgetogen "ja"gezegt dus ging Harry met haar naar het dorp. 
Harry en Parvatti liepen naar Ron en Hermelien. 
Parvatti hoorde al vlug bij de groep. 
Toen kwam Cho aanwandelen. 
Harry vond dat ze er vreselijk uitzag. 
Ze was niet meer knap en was zo te zien gek van verdriet. 
Nou, zei ze kwaad toen ze Parvatti zag, je moet zo te zien niks meer van me hebben. 
Weet je wat, zei Harry kwaad, ik denk niet dat ik heb gevraagt om kwaad op me te zijn. 
Nou, ja, zei Cho. 
Je bent gewoon jaloers, beet Parvatti haar toe, je kan er gewoon niet tegen dat Harry iemand anders heeft gevonden. 
Oh!, zei Cho en ze liep kwaad weg. 
De groeten, riep ze Harry na. 
Die is veranderd zeg, zei Ron. 
Nou, zei Hermelien, nogal normaal. 
Noem jij dat normaal???, zei Ron. 
Jullie weten niet wat ze allemaal heeft meegemaakt, zei Hermelien. 
Ze moet zich toch niet afreageren op Harry, zei Parvatti. 
Oh, wat is dit verwarrend, zei Hermelien. 
Begin maar aan je verhaal Hermelien, zei Ron. 

Helemaal in het begin verloor ze Carlo, dat vond ze vreselijk, zei Hermelien, dan had ze met Harry altijd ruzie terwijl ze hem beschouwde als Carlo zijn vervanger, nu die Michel Kriek, die heeft haar wel graag maar daar kan zij niet goed mee opschieten en als kers op de taart is haar opa gestorven, nu dacht ze het goed te maken met Harry, maar nu is Harry met iemand anders, ik denk echt dat ze het niet meer ziet zitten. 

Tja, zei Parvatti, ik begin het te begrijpen. 
Harry was verbijsterd en ging naar het kasteel. 
Parvatti ging naar de toren van Griffoendor en wachtte daar op Harry. 
Harry was nu elke dag klaar omdat Harry en Parvatti elke donderdag stiekeme afspraakjes maakten. 

De volgende dag ging Harry naar Cho. 
Cho, zei Harry, ik wist niet wat er allemaal gebeurt was. 
Oh, geeft niet, zei Cho. 
We kunnen ook gewoon vrienden zijn, zei Harry. 
Oké, zei Cho en ze was ineens een stuk knapper. 
Harry was blij dat het terug goed was. 

Harry was terug in de toren van Griffoendor. 
Heey, Harry, zeiden 3 vertrouwde stemmen. 
Harry keek om. 
Wat doen jullie hier?, zei Harry verbijsterd. 
Jouw en Perkamentus een bezoekje brengen, zei 1 van de stemmen. 
Tof, zei Harry. 
Het waren Fred, George en Leo. 

Harry ging hen voor naar de waterspuwer. 
Nu moeten we allemaal snoepjes opnoemen, zei Harry. 
Ze begonnen eraan.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 10

Na een half uur zoeken vonden ze het wachtwoord. 
Ballonbruisbal, zei Fred. 
De spuwer schoof opzij en er verscheen een wenteltrap. 
Ze liepen de trap op. 
Harry hoorde de stem van Cornelis Droebel. 
Perkamentus, zei Droebel, hoe kan ik het goed maken? 
Nou, zei Perkamentus, open de deur en verontschuldig je aan de persoon die erachter staat. 
Harry keek verbijsterd naar Fred en George. 
Ze keken verbijsterd terug. 
Wie denk je dat er achter die deur staat, Perkamentus, zei Droebel, God? 
Ik denk, zei Perkamentus met schitteroogjes, dat Harry daar staat. 
Potter, zei Droebel, maar Perkamentus, ik heb hem niets gedaan. 
Oh, nee, zei Harry kwaad die in de deuropening stond. 
Eén moment leek Droebel verrast. 
Mij in de Ochtendprofeet beschrijven als een gek, zei Harry, dat is niks. 
Maar, Harry, zei Droebel. 
Niks te maren, zei Leo. 
Jordaan, zei Droebel, wat heb jij ermee te maken. 
Ik ben toevallig de beste vriend van de broers van Harry's beste vriend, zei Leo. 
Fred en George gniffelden. 
Sorry, meneer Droebel, zei George zo serieus mogelijk. 
Ja, zei Fred, pak een snoepje. 
Nou, bedankt jongens, zei Droebel. 
Harry voelde zich slecht. 
Ze hadden hem een monstertoffe gegeven. 
Droebels tong begon groen te zien. 
Hij kreeg overal puisten op zijn neus. 
Oeps, zei Fred, neem dit snoepje. 
Dan word je weer normaal, zei George. 
Droebel werd onmiddellijk weer normaal. 
Wow, zei Droebel, dat moet ik Arthur vertellen. 
Hij leek helemaal niet kwaad. 
Dat vond Harry vreemd. 
Hij leek het zelfs super te vinden. 
Zijn zoons, zei hij, zijn gewoonweg genieen. 
Fred stak zijn duim op naar Harry. 
Bluftoffees, zei Leo, dan vind je die persoon ineens geweldig. 
Harry vond het indrukwekkend. 
Eén van onze nieuwste uitvindingen, zei Fred. 
En Leo, George wees op Leo, is onze werknemer. 
De bluftoffees zijn nog maar net in onze winkel, zei Fred. 
Ja, zei Leo, hij verkoopt goed. 
Morgen verdelen we de winst van deze maand, zei George. 
Harry, zei Droebel, mag ik je onder vier ogen spreken. 
Natuurlijk, zei Harry. 
Harry ik wil je iets geven, zei Droebel. 
Hij gaf een gouden kettinkje met een hart. 
Geef dit aan Parvatti, zei Droebel, nee, Harry, geen tijd voor uitleg. 
Bedankt, zei Harry.
Droebel liep Perkamentus' kamer uit. 
Bedankt voor het bezoek, jongens, zei Perkamentus. 
Graag gedaan zeiden ze allemaal in koor. 

Op de gang vroegen Fred en George direct wat Droebel had gezegt. 
Harry vond dat dat privé was en ze accepteerden dat. 
Tot ziens Harry, zei George. 
Ze liepen naar de haard van Griffoendor en riepen: tovertweelings topfopshop. 
Nog geen minuut later waren ze weg. 
Harry liep naar Parvatti. 
Parvatti, zei Harry, ik heb iets voor je. 
Oooooooooh  , zei Parvatti, wat mooi! 
Ze gaf Harry een zoen op zijn wang. 
Bedankt Harry, zei ze blij. 
Harry begon te blozen. 
Die nacht sliep Parvatti bij Harry in de slaapzaal. 
Hij viel omhelst door haar in slaap.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 11

Harry ging die morgen na het ontbijt naar verweer tegen de zwarte kunsten. 
Harry zag daar niet Fleur maar Lupos. 
Hallo, Harry, zei Lupos. 
Hallo, "professor", zei Harry grijnzend. 
Kom maar mee, Harry, zei Lupos. 
Waarom ben jij hier in de plaats van professor Delacour?, vroeg Harry. 
Omdat ze op vakantie is, zei Lupos. 
Vandaag, zei Lupos als iedereen zat, leren we de nieuwste spreuken. 
Jullie kennen zeker al de patronusbezwering, zei Lupos. 
Vandaag gaan we namelijk de helivanbezwering leren. 
Hermeliens hand schoot in de lucht. 
Ja, Hermelien, zei Lupos. 
De helivanbezwering is een bezwering om dooddoeners te herkennen, zei Hermelien. 
Heel goed, zei Lupos, 10 punten voor Griffoendor. 
Nu komt iedereen apart naar voren, vervolgde hij. 
Bij iedereen kwam er een witte rook uit. 
Behalve bij Hermelien en Harry. 
Bij Harry en Hermelien kwam er een groen beest tevoorschijn. 
Bravo, zei Lupos enthousiast, 20 punten voor Griffoendor. 
De les verliep heel goed. 
Na afloop kenden ze een hoop nieuwe spreuken. 
Wow, zei Ron, professor Lupos is echt goed geworden hè. 
Ja, hij weet van aanpakken, zei Harry. 
Mmm, zei Hermelien, ik weet het niet. 
Wat, zeiden Harry en Ron verontwaardigt. 
Het ministerie vind dat die spreuk pas in het 7de jaar mag geleerd worden, zei Hermelien. 
Hermelien, zei Ron, hoeveel bibliotheken heb jij al wel niet in je hoofd. 
Ja, waarom is die spreuk zo erg, zei Harry, hij is hartstikke handig. 
Elke persoon die we niet vertrouwen, zei Ron, kunnen we nakijken of het een dooddoener is. 

Hermelien begon Harry en Ron gelijk te geven maar vond het toch eigenaardig dat ze die spreuk al hadden geleerd. 
Toen schoot er Harry iets te binnen. 
Hermelien, zei Harry, ik vraag me af waarom wij dat al moeten kennen. 
Ja, zei Ron opeens, oftewel zijn we in Zweinstein oftewel bij onze ouders. 
Ja, dat is wat ik bedoel, zei Hermelien. 
Eigenaardig, mompelde Ron.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 12

De volgende dag had Harry vrij. 
Hij was juist wakker als hij in de toren van Griffoendor een bericht zag. 
Het bericht luidde: 

Aan alle zesde en zevendejaars: 
Kom als iedereen weg is na het ontbijt terug naar de grote zaal. 
We bespreken de lessen van professor Lupos. 

Hermelien, riep Harry, we gaan te weten komen waarom we die spreuken moeten leren. 
Harry bekeek het bord nog eens. 
Hij werd opeens nieuwsgierig. 
Er hing ook een bord voor de zevendejaars. 
Die moesten langer blijven dan de zesdejaars. 
Ron kwam de trap af. 
Ook hij bekeek het bord. 
Harry, zei Ron wij zullen moeten weten wat de zevendejaars daar gaan doen. 

Het drietal liep naar de grote zaal na het ontbijt. 
Leerlingen, zei Lupos, jullie hebben vorige week les van mij gehad. 
iedereen knikte. 
Die spreuken moeten jullie kennen omdat er dooddoeners zijn gesignaleerd op Zweinstein, jullie moeten weten wie je kan vertrouwen en wie niet. 
Harry wist dat dat niet de enige reden was. 
Alleen mochten de zevendejaars het wel weten en de zesdejaars niet... 

Harry, Ron en Hermelien liepen naar buiten. 
Harry, zei Ron, ga jij met de onzichtbaarheidsmantel en de sluipwegwijzer naar de grote zaal en vertel ons daarna wat er was. 

Harry liep terug naar de grote zaal. 
Zoals jullie weten zijn er dooddoeners ontsnapt uit Azkaban, zei Lupos, daarom wil ik jullie vragen jullie extra goed voor te bereiden. 
Toen vloog ineens de deur open. 
Er stonden 10 doodoeners plus Voldemort aan de ingang van de grote zaal. 
Harry voelde langs 5 kanten een por in zijn rug. 
Hij keek op de sluipwegwijzer. 
Het waren Fred, George, Leo, Ron en Hermelien. 
Zij hadden onzichtbaarheidsmantels van Dolleman mogen lenen. 
Harry zag Voldemort alle leerlingen in zijn macht nemen. 
Lupos verdween onder de laatste onzichtbaarheidsmantel. 
Harry liep naar de dooddoeners en fluisterde Expelliarmus! 
De toverstokken van de doodoeners verdwenen onder Harry's mantel. 
Harry zag op de sluipwegwijzer het stipje van Hermelien naar Voldemort lopen. 
Ze fluisterde Expelliarmus en de stok van Voldemort verdween onder haar mantel. 
Ze hadden gewonnen! 
Voldemort was machteloos zonder toverstok. 
Harry liep naar Perkamentus in zijn kantoor met Hermelien op de hielen. 
Harry deed zijn mantel af net zoals Hermelien. 
Ze liepen naar het bureau en gaven de stokken aan Perkamentus. 
Dit professor, zei Hermelien, zijn de stokken van 10 dooddoeners. 
En dit, zei Harry op zijn beurt, is Voldemorts stok. 
Wilt u ze breken? vroeg Hermelien 
Natuurlijk, zei Perkamentus, en die dooddoeners worden ergens gezet waar ze beter bewaakt worden dan ooit. 
Voldemort kan niet worden vastgezet, zei Perkamentus. 
Waarom niet?, vroeg Hermelien. 
OMdat Harry de kans heeft om Voldemort te vernietigen, antwoordde Perkamentus. 
Hoe, vroeg Harry zo vlug mogelijk. 
Harry, fluisterde Perkamentus, zorg dat je voor Kerstmis een vuur van Voldemort hebt. 
Hoe, herhaalde Harry. 
Er is een kamer waar je een vuur zult vinden, vervolgde Perkamentus, je kent hem, denk goed na. 

Harry en Hermelien keken elkaar verbijsterd aan. 
Weet je Harry, zei Hermelien, dat moet een kamer zijn die alles heeft. 
Ja, zei Harry, alleen weet ik niet welke en hoe je er moet raken. 
Ron was even verward als Harry en Hermelien. 
We zullen moeten afwachten, zei Ron. 
Toch zal Voldemort terug ontsnappen, zei Harry, dat kan niet anders. 
We moeten dat vuur en die kamer zo vlug mogelijk te pakken zien te krijgen, zei Hermelien. 

Harry viel in slaap maar was niet rustig aan het dromen. 
Integendeel, hij had een vreemde droom en was er zeker van dat Ron en Hermelien dezelfde droom hadden.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 13

Harry liep door de gangen van Zweinstein. 
Hij liep langs het protret van de dikke dame. 
Hij zei het wachtwoord dat hij kende van de klassenoudste. 
De dikke dame ging niet opzij. 
Dit was niet Zweinstein van nu. 
Nee, het was Zweinstein 18 jaar geleden. 
De tijd dat Voldemort nog aan de macht was. 
Harry zag Voldemort rondlopen. 
Blijkbaar had Voldemort een onzichtbaarheidsmantel. 
Iedereen liep gewoon door de gangen. 
Plotseling begreep Harry waarom niemand hem aansprak. 
Dit was een herinnring van Voldemort in Zweinstein. 
Voldemort wist blijkbaar heel goed waar hij heen moest. 
Hij liep naar een geheime gang. 
Harry had hem ontdekt in zijn eerste jaar. 
Harry voelde zich opeens slecht. 
Er stonden zowat de allerbekendste dooddoeners in die gang. 
Beste dooddoeners, zei Voldemort, ik heb ontdekt dat er een middel is om mij te vernietigen. 
De dooddoeners keken verbijsterd naar Voldemort. 
Ja, zei hij, het is zo, ik noem ze "vuren van Voldemort". 
Ze keken vol aandacht naar hun baas. 
Ik verberg ze ergens in Zweinstein waar alleen degene die mij al half heeft verslagen ze kan vinden. 
En Perkamentus dan, mompelde iedereen. 
Perkamentus, zei Voldemort, wil mij niet vermoorden. 
Oooh, zeiden een paar dooddoeners. 
Ik zal jullie de vuren van Voldemort laten zien, zei hij. 
Hij liet een paar jampotjes met een felgroene vlam zien. 
Maar dat was nog niet alles. 
Je moet, om ze te gebruiken, zei Voldemort, ook nog de fakkel ervoor vinden. 
Maar hoe weet je dan welke, fluisterden een paar dooddoeners. 
De fakkel, zei Voldemort, heeft vanonder het opschrift " Fakkel Van Voldemort". 
Oh, ja, zeiden een ander aantal doodoeners. 
Harry wist genoeg. 
Hij zou niet alleen een jampotje met daar een vlam in moeten vinden. 
Hij zou ook nog eens uit alle fakkels op Zweinstein 1 fakkel vinden. 
Deze bijeenkomst, zei Voldemort, is afgelopen. 
Iedreen verliet de gang. 
Harry volgde Voldemort en SNURK! 
Marcel had superhard gesurkt. 
Harry lag plat op zijn rug in bed. 
Eigenlijk was hij een beetje telurgesteld. 
Hij wist bijna waar het jampotje met de vlam was. 
Ron begon te hijgen en Harry hoorde voetstappen in de meisjesslaapzaal. 
Harry, Ron en Hermelien liepen naar de leerlingenkamer. 
Ze vertelden over de droom. 
Ik denk dat we alle kamers van Zweinstein moeten opzoeken en nakijken, zei Hermelien. 
Dat is de enige oplossing, zei Harry. 
Ron was al terug aan het slapen. 
Hermelien ging terug naar de slaapzaal. 
Harry maakte Ron terug wakker. 
Ron, fluisterde Harry, dit moet professor Perkamentus weten. 
Oké, zei Ron, we vertrekken meteen. 
Stil, siste Harry, niet zo luid. 

Harry en Ron gingen op weg. 
Ze gaven het wachtwoord aan de waterspuwer en gingen de wenteltrap op. 
Ze stonden voor een eiken deur. 
Harry deed de deur zo zacht mogelijk open. 
Professor, zei Harry, heeft u de fakkel al? 
Jazeker, Harry, zei Perkamentus, jij moet alleen het vuur zoeken. 
Ow, zei Harry, goed. 

Harry en Ron gingen terug naar de leerlingenkamer. 
Harry, zei Ron Hagrid zit in zijn huisje. 
Gaan we morgen op bezoek, vroeg Harry. 
Goed, zei Ron, tot morgen. 
Tot morgen, antwoordde Harry. 
Harry viel terug in slaap. 
Nu was de droom normaal.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 14

Vandaag was het zondag. 
Normaal ging Harry direct naar Zweinsveld. 
Het was namelijk het laatste weekend van oktober. 
Harry ging vandaag eerst naar Hagrid. 

Hermelien en Ron stapten samen met Harry naar Hagrids huisje. 
Harry klopte aan. 
Ha, zei Hagrid, jullie leven nog. 
Ja, zei Harry, we waren je helemaal vergeten met al die drukte. 
Nou, zei Hagrid, welkom in men huissie. 
Hagrid, zei Ron, je hebt toch niet nog een reus in het bos? 
Oh, zei Hagrid, jawel. 
Wat!!, zeiden Harry en Ron in koor. 
Ja, hoor, zei Hagrid, zelfs drie. 
Oh, mijn god, zei Hermelien en ze viel bijna flauw. 
Heey, Hermelien, tis niks hoor meissie, zei Hagrid. 
Nee?, vroeg Harry ongelovig. 
Neenee, zei Hagrid, eentje is een baby'tje. 
Ja??, vroeg Hermelien enthousiast. 
Ja, zei Hagrid, ie is wel wat aan de kleine kant, hij zal niet groter worden dan ik. 
Oeffie, zei Hermlien. 
Maar, zei Hagrid, ik kan ze niet alledrie aan. 
Oh Hagrid, zei Ron hopeloos, moeten wij voor eentje zorgen? 
Nou, zei Hagrid, ikke was van plan om hullie dat te vragen. 
Hagrid, we doen het alleen als het dat kleintje is, zei Harry. 
Mij goed, zei Hagrid, Grens is zen naampie. 

Hagrid liep voorop langs de rand van het verboden bos. 
Groemp en Lense vinden het vast best als jullie Grensie opvoeden, zei Hagrid terwijl ze er bijna waren, als ze hem maar terug hebbie als ie ouwer is. 
Ze waren er. 
Grens leek meer op Hagrid dan op Groemp. 
Ik vind dat Grens de kleine ik is, zei Hagrid trots. 
Hagrid, zei Hermelien, we nemen hem eventjes mee naar Zweinsveld. 
Goed, zei Hagrid, hij zal niet opvallen hij is meer mens dan reus. 
Grens vond het prachtig in Zweinsveld. 
Het drietal bracht hem terug naar zijn ouders. 
Hij was enthousiast over alle snoep, zei Hermelien bij als ze terug op weg waren naar het kasteel. 
Ja, zei Ron, maar ik ben doodop, gaan we slapen. 
Harry en Hermelien knikten instemmend.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 15

De volgende morgen was Katja lijkbleek. 
Harry, zei ze, er is een speciaal toernooi met alle afdelingen. 
Het is Griffoendor tegen Huffelpuf in de voorronde en Ravenklauw tegen Zwadderich. 
De inzet is voor die afdeling een maand geen huiswerk, zei Katja Bell. 
Harry zorg echt dat wij die wedstrijden winnen. 
Harry liep naar het Zwerkbalveld. 
Alle spelers, klaar, zei Katja. 
Tuurlijk, antwoordde iedereen opgetogen. 
Dan, zei Katja, is het nu tijd om het veld op te gaan. 
Aanvoerders schud elkaar de hand 
3...2...1...FLUIT. 
De 14 bezems stegen op. 
Harry cocentreerde zich uitermate. 
De beker die nu te winnen was bleef dan voor altijd van de afdeling. 
Het was inmiddels al 40-0 voor, nee, kreunde Harry, voor Huffelpuf. 
Harry zag de schittering juist boven de grond. 
Hij spurtte naar de snaai met julie op zijn hielen. 
Julie sneed hem de pas af maar Harry bleef door vliegen. 
Hij had de snaai nog niet vast maar hij stak zijn hand uit. 
De snaai vloog tegen Harry en viel in zijn hand. 
Harry stapte van zijn bezem en was dolgelukkig. 

De wedstrijd van Ravenklauw tegen Zwadderich was anders dan verwacht. 
Ravenklauw had gewonnen en hij moest tegen Cho spelen. 
Dit werd de complete hel. 
Harry ging voor de tweede maal die dag het veld op. 
Parvatti gaf hem nog een zoentje op zijn wang. 
Succes, fluisterde ze in zijn oor. 
Harry steeg op en vloog in circels rond. 
Het was juist 100-100 als Anderling het veld op kwam en de wedstrijd stopzette. 
De beide afdelingen krijgen een troffee, verkondigde ze. 
Wat zou er zijn?, fluisterde Ron in Harry's oor. 
Alle leerlingen worden verzocht om naar hun leerlingenkamers te gaan, zei professor Anderling, ze krijgen meer uitleg van hun afdelingshoofd. 

Harry ging teleurgesteld naar de leerlingenkamer. 
Hij had dit niet verwacht en zou zo graag nog op het zwerkbalveld zijn. 
Parvatti kwam naar hem toe en kwam naast hem zitten in een fauteuil. 
Harry, zei ze, je was nog niet hier toen professor Anderling het tegen mij kwam zeggen. 
Wat is er?, vroeg Harry verbaast. 
Op dat moment kwam porofessor Anderling de leerlingenkamer binnen. 
Padma, de zus van Parvatti ligt in de ziekenboeg, zei Anderling. 
Wat, zei Harry, jouw zus? 
Ja, zei Parvatti beteuterd, ik kan er niet tegen. 
Komkom, zei Harry, het komt wel goed met haar. 
Harry ,snotterde Parvatti, de kans is klein zegt madame Plijster. 
Harry begon zich slecht te voelen. 
Als het om troosten ging stond hij met zijn mond vol tanden. 
Zullen we eens bij haar op bezoek gaan?, vroeg Harry. 
Ja, mompelde Parvatti en ze droogde haar tranen. 
Misschien weet madame Plijster al meer en kan ze je geruststellen, zei Harry. 

Eenmaal in de ziekenboeg kwam madame Plijster naar hen toe. 
Ze is buioten levensgevaar, zei madame Plijster. 
Oef, zei Parvatti opgelucht. 
Padma, zei Parvatti, gaat het een beetje? 
Ja, zei Padma, maar ik hoop dat ik hier vlug weg mag. 
Oh, ik ook, zei Parvatti. 
Wanneer denkt madame Plijster dat je weg mag, vroeg Harry bezorgd. 
Nou, vlak na het weekend, antwoordde Padma. 
Dat is redelijk vlug, zei Parvatti, succes! 
Harry en Parvatti liepen terug naar de toren van Griffoendor. 

Ik ben echt bij dat je wou meegaan Harry, zei Parvatti, dat was lief van je. 
Vandaag ging Parvatti terug bij Harry op de slaapzaal slapen en maakten ze een kruiswoordraadsel in de ochtendprofeet. 
Ze vielen na een paar uur als een blok in slaap.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 16

De maand november was somber en donker. 
Maar de leerlingen telden af tot 30 november. 
namelijk... 
Halloween. 
Iedereen was in rep en roer de dag van Halloween. 
Om de leerlingen buiten te houden hadden ze een dagje Zweinsveld gepland. 
Niemand had het door en zelfs de eerste en tweedejaars mochten mee. 
Daarom stond Vilder niet aan de ingang maar hielp mee met de versiering. 
Iedereen was in Zweinsveld behalve... 
De zevendejaars. 
Zij bleven binnen in het kasteel. 
Harry maakte zich er geen zorgen over maar was redelijk vlug terug uit Zweinsveld en wist dus wat de zevendejaars deden. 
Ze hielden een afscheidsfeest omdat het de laatste keer was dat ze Halloween vierden. 
Harry ging die avond met een goed humeur naar de grote zaal. 
Parvatti kwam naast hem zitten. 
Het bal komt steeds dichter bij he, zei ze. 
Ja, zei Harry die blij was dat ze een gesprek voerden. 
Ik hoop dat je nu wel zal willen dansen, zei Parvatti zo serieus dat het een beetje lachwekkend was. 
Harry kreeg een brok in zijn keel. 
Hij kon nog altijd niet goed dansen. 
Ehm, ik kan niet dansen Parvatti, zei Harry, maar ik zal proberen om het te leren. 
Dat is lief van je, zei Parvatti en hij kreeg voor de eerste keer een zoen van Parvatti op de mond. 
Harry begon de relatie tussen hem en Parvatti als maar leuker te vinden. 

Perkamentus begon aan zijn speech. 
Beste leerlingen, dit jaar is Halloween heel speciaal, zei Perkamentus. 
Iedereen keek elkaar verbijsterd aan. 
Waarom, zei Perkamentus, krijgen jullie nu te horen. 
Het is vandaag de eerste keer dat Halloween wordt gevierd zonder de zevendejaars, vervolgde hij. 
Zij hebben hun eten deze middag al gekregen en zijn samen in hun leerlingenkamer, zei professor Anderling. 
Maar laat je daardoor niet doen en geniet van het feestmaal, vervolgde Perkamentus. 
Het eten verscheen op de borden en iedereen begon te eten van het eten. 
na het eten ging hij met volle maag naar bed. 
Dit was een prachtige avond, dacht Harry in zichzelf.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 17

Harry werd de volgende morgen vroeg wakker. 
Gek genoeg was Hermelien ook al klaarwakker. 
Ze kwam op Harry af. 
Harry, zei ze, ik weet waar de vuren van Voldemort zijn. 
Nou, vertel op, zei Harry zenuwachtig. 
In, in de kamer van hoge nood Harry, zei ze dol van blijdschap, we gaan V-Voldemort verslaan. 

Harry en Hermelien liepen naar de kamer van hoge nood. 
Harry concentreerde zich op de vuren van Voldemort. 
Iets later verscheen er een deur. 
Ja, zei Harry, we hebben ze! 
Er stonden jampotjes met een groen vlammetje over heel de kamer. 
Harry pakte er eentje van. 
Kom, zei Hermelien, we gaan naar Perkamentus. 

In perkamentus' kantoor. 
Professor, zei Hermelien, we hebben ze. 
Opeens rolde er een traan over Perkamentus' wang. 
Wat is er?, vroeg Harry. 
Harry, zei Perkamentus, Voldemort is ontsnapt. 
Nee, kreunde Hermelien. 
Het spijt me, zei Perkamentus bedroefd. 
Geeft niks professor, zuchtte Harry. 
We laten de vuurtjes hier, zei Hermelien. 
Goed, zei Perkamentus. 

Harry was de hele avond in zijn bed gekropen. 
Die morgen was hij nog zo blij geweest dat Hermelien wist waar de vuren waren. 
Maar nu... 
Ze hadden al die moeite voor niets gedaan. 
Harry, zei een stem naast hem, Padma is weer genezen. 
Het was Parvatti. 
Dat is fijn voor je, zei Harry. 
Wat is er, vroeg Parvatti. 
Nou, zei Harry, ik had juist gevonden ik Jeweetwel moet verslaan. 
En..., vroeg Parvatti. 
Hij is ontsnapt, zei Harry. 
Wat!, zei Parvatti. 
Ja, zei Harry. 
Oh, Harry, dat is gewoon vreselijk!, zei Parvatti die geschokt naar Harry's litteken keek. 

Harry ging die avond naar bed maar hij was zo gespannen. 
Het was middernacht toen hij in slaap viel.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 18

Harry ging die morgen naar de grote zaal. 
Hij kreeg zijn ontbijt nauwelijks ingeslikt en ging met droge mond naar toverdranken. 
Daar is hij, mompelde iemand aan het einde van de gang. 
Potter, zei ede ijzelige stem van Malfidus, heb je de ochtendprofeet niet gelezen? 
Korzel en Kwast grinnikten dom. 
Wat is er nu weer Malfidus?, vroeg Ron. 
Ooh, zei Malfidus, dus de vriendjes van Potter gaan er zich mee bemoeien. 
Hier lees mar als je tijd hebt, vervolgde Malfidus. 
Sneep kwam de gang binnen. 
Hup, naar binnen en vlug wat, zei Sneep. 
Iedereen zat op zijn plaats. 
Terwijl de drank pruttelde in hun ketels naam Harry het krantenartikel uit zijn tas. 
Wat, zei Harry vol ongeloof maar toch dat niemand hem kon verstaan buiten Ron en Hermelien. 
Hermelien las het krantenartikel. 

De mijnheer Lucius Malfidus is terug aangenomen bij het schoolbestuur. 
Ik wil de arme kinderen helpen om hun school toch een beetje leuk te maken, aldus de heer Malfidus. 
Hij is er 4 jaar geleden uitgegooid omdat het bleek dat hij mensen dwong om Perkamentus te laten aftreden. 
Het was verschrikkelijk dat ze dat van mij dachten, zei een geschokte Lucius Malfidus. 
Door wat geld te geven aan het ministerie en andere goede doelen mag hij terug in het schoolbestuur. 
Dit is officieel getekend door de minister van toverkunst. 
Een paar verontwaardigde mensen uit het ministerie zeiden dit... 
Ik heb niks tegen Malfidus maar hij wil gewoon teveel macht, aldus de onbekende. 
Of wat dacht je van deze??? 
Ik vind dat er toch iemand anders in het schoolbestuur mag, 
Malfidus wil alleen zelf minister van Toverkunst worden, 
de minister trapt gewoon met open ogen in een val, vervolgde een andere onbekende. 
De discussie werd op het einde niet meer normale spreektaal die wij gewoon zijn. 
Het was gewoon niet om aan te horen. 
Maar de heer Lucius Malfidus is en blijft voorlopig lid van het schoolbestuur. 

Dat kunnen ze niet maken, zei Hermelien maar ze was bijna haar drank vergeten. 
Hun drank was toch nog goed en tot Harry's verbazing had hij een B. 
Wauw, zei Harry, dat heb ik nog nooit gehad. 
Haaa, heerlijk, zei Ron, de laatste les toverdranken. 
Jep, zei Hermelien, ik ben het voor 1 keer met je eens. 
Die avond had Harry de problemen met Voldemort al lang vergeten.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 19

Harry!Harry!, riep een stem van dichtbij en toch nauwelijks hoorbaar. 
Harry schrok wakker. 
Huh!, riep Harry. 
Harry ik ben het, zei Ron. 
Oh, dag Ron, zei Harry. 
Wat heb jij zeg, zei Ron bezorgd. 
Ik was gewoon nog diep in slaap, zei Harry. 
Ja, dat kun je wel zeggen, zei Ron. 
Maar waarom maak je me dan wakker, vroeg Harry. 
We vertrekken deze avond naar Beauxbatons, zei Ron. 
Wow, cool!, zei Harry. 
We hebben geen les, zei Ron. 
Kan gewoonweg niet beter, zei Harry. 
Maar ZIJ denkt er anders over, zei Ron en hij wees naar Hermelien. 
Dat kunnen ze toch niet maken, een hele dag geen les, mompelde Hermelien. 
Ach, ja, zo kennen we haar, zei Harry. 
Kom, we gaan ontbijten, zei Ron. 
Harry en Ron liepen naar beneden. 
Perkamentus stond recht. 
Willen de vijfde, zesde en zevendejaars luisteren?, vroeg Perkamentus. 
De leerlingen knikten. 
Ik verzoek jullie om jullie tassen te maken tegen 2 uur vanmiddag, klonk het door de zaal. 
We willen jullie buiten op het terrein zien om 5 uur, vervolgde prof Anderling hem. 
Heey Harry, wat ga jij meenemen?, vroeg Hermelien. 
Gewaden, kleren, jeweetwel, standaard dingen, antwoordde Harry. 
Nou, goed dan, zei Hermelien maar ze klonk en beetje triest. 
Wat is er Hermelien?, vroeg Ron. 
Beloof je niet te lachen??, vroeg Hermelien. 
Erewoord, zei Ron. 
Ik ben teddy kwijt, snikte Hermelien, gekregen van Victor. 
Kom we zullen helpen zoeken, zei Harry. 
Ehm, jongens, jullie mogen niet bij ons komen, zei Hermelien serieus. 
Vraag aan Parvatti om te helpen, suggreerde Ron. 
Ja, goed idee, zei Hermelien. 

Iets later komt Hermelien de meisjesslaapzaal uit. 
Ik heb Teddy gevonden, juichte ze. 
Goed zo, zei Ron, perfecte timing. 
Waarom, vroeg Hermelien. 
Omdat het 2 uur is verstrooide professor, lachte Harry. 

Zo, we hebben nog 3 uur, zei Hermelien. 
Kom, we gaan even dag zeggen bij Hagrid, suggereerde Harry. 
Cool, kom op, zei Ron. 
Heey, Hagrid we komen even gedag zeggen voor we vertrekken, zei Ron. 
Omdat dit zon kort bezoekie zal zijn verklap kje t een en t ander, zei Hargrid. 
Ja, zeg maar, zei Harry. 
We gaan met hippogriefen en terzielers, zei Hagrid trots. 
Wauw, dat is pas tof, riepen ze in koor. 
Ze kletsten nog met Hagrid en dan keek Hermelien op haar horloge. 
Waaaah, het is al 2 voor 5! 
Kom op, dan motten we vlug zijn, zei Hagrid. 

Ze liepen naar het verboden bos. 
Iedreen klaar, vroeg Perkamentus. 
Volg Perkamentus, riep Anderling. 
Ze stegen op. 
Harry kreeg een fijn gevoel in zijn maag. 
Zijn haar wapperde in de wind. 
We gaan dalen, klonk de stem van Perkamentus. 
Na een 10 minuten dalen waren ze geland op het terrein van Beauxbatons. 
We zijn er!!!!!!, galmde de stemmen van alle leerlingen.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 20

Harry, Ron en Hermelien liepen naar hun eetzaal.
Die was nu le grand chambre.
Letterlijk vertaalt de grote kamer.
Ze kregen een heerlijk feestmaal.
Ron pakte een kippenboutje en at er van als een varken.
MMMMpffffff, slekkel, moe ook sjam sproefen, smikkelde Ron.
Maar als je Ron zag eten had je al geen zin meer.

Het feestmaal was echt heerlijk he, Hermelien, zei Harry.
Je hebt gelijk Harry, het was heerlijk, zei Ron.
Een andere vraag, zei Hermelien, waar gaan wij slapen?
Leerlingen, volg mij, zei de stem van Perkamentus.
Ze liepen met de leerlingen van Zwadderich naar een magisch vergrote kerker.
Dan gingen ze met Ravenklauw naar een kamer op het gelijkvloers.
Met Huffelpuf op de tweede verdieping en Griffoendor kreeg een toren.
Harry had het gevoel dat hij thuis was bij zijn vader en moeder.
In een andere omgeving maar toch voelde hij zich thuis.
Hij viel in slaap.

De volgende morgen ging het drietal naar het ontbijt.
We zullen eindelijk weten hoe de lessen hier zijn, zei Hermelien.
Ja, dat zal JIJ wel willen, zei Ron.

Uiteindelijk waren Harry en Ron in het lokaal verweer tegen de zwarte kunsten.
Wauw, Harry, dit is echt te gek, zei Ron.
Er hingen overal posters van de leerkrachten en dingen die te maken hebben met dat vak. 
Dit was gewoon formidabel. 
Het kasteel was even magisch als Zweinstein. 
Er was zelfs een kamer haute nood. 
hoge nood dus... 
Harry viel meteen in slaap na zijn eerste dag Beauxbatons.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 21 

Harry ging de morgen van het kerstbal naar het ontbijt. 
Hey, Harry, zei Parvatti, leuk he, dat we samen naar het kerstbal gaan. 
Ja, zei Harry. 
Perkamentus slaagde een babbeltje met madame Mallemour. 
Oke, perk-a-mentus, ik zal het melden, fluisterde ze. 
Beste leerliengen, zei madame Mallemour, iek moet iets melden. 
Ze keek een beetje naar Perkamentus en knipoogde. 
Er wordt een leeriengenwedstrijd ge-ouden, je kan je ienschrijven als je je naam ien deze pot steekt, vervolgde madame Mallemour. 
Perkamentus stond recht. 
Je mag je vanaf nu inschrijven, zei perkamentus. 
Hup, Hup, maak je klaar voor et Kerstbal!, riep madame Mallemour. 

Harry, Ron en Hermelien speelden sneeuwballengevecht tot 5 uur. 
Harry, ik moet me gaan klaarmaken, zei Hermelien. 
Ik snap niet wat meisjes zolang voor de spiegel doen, zei Ron. 
Ik ook niet, zei Harry die zijn schouders ophaalde. 
Kom, we gaan Parvatti halen, stelde Ron voor. 
Goed, zei Harry. 

Nee, Harry, het spijt me, zei Parvatti. 
Nou, oke, mompelde Harry. 
Kom, zei ze, we zullen ons gaan inschrijven. 
Ja, goed idee, riep Ron. 
Harry had zijn naam nog maar net in de pot gestoken toen Ron flauwviel. 
Parvatti had het nog niet gemerkt en was haar naam in de pot aan het doen. 
Ze liep terug achteruit maar trapte op iets vreemds, het was Ron. 
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII, riep Parvatti. 
Sst, zei Harry, Ron komt bij. 
Jij kan hard schreeuwen zeg, zei Ron. 
Ja, dat heb ik ook gemerkt, zei Harry. 
Maar het is tijd, zei Parvatti, kom we gaan naar de zaal. 
Wacht even, zei Harry. 
Harry en Ron liepen naar hun toren en kleedden zich vlug om. 

Eenmaal beneden. 
Kom Harry, we gaan dansen, zei Parvatti. 
Harry deed zijn uiterste best en hij deed het best aardig. 
Kom, het is tijd om te eten, zei Harry. 
Ow, oke, zei Parvatti. 
Harry gebruikte het Systeem dat hij twee jaar geleden ook had gebruikt. 
Gewoon de naam van het gerecht zeggen. 
Voor de rest verliep het bal peerfect maar nu kwam het... 
En deze mensen gaan door naar de volgende ronde van de leerlingenwedstrijd, zei Perkamentus.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 22

Er mogen 10 leerlingen naar de volgende ronde, zei Perkamentus. 

1. Belinda Broom 
2. Parvatti Patil 
3. Hermelien Griffel 
4. Patty Park 
5. Padma Patil 
6. Cho Chang 
7. Ginny Wemel 
8. Luna Leeflang 
9. Joost Flets-Friemel 
10. Suzanne Bonkel 

Veel succes met jullie canpagne naar de overwinning, vervolgde Perkamentus. 
Hermelien, Hermelien!, riep Parvatti. 
Ja, zei Hermelien. 
Willen wij samen campagne voeren?, vroeg Parvatti. 
Een kei van een idee, zei een enthousiaste Hermelien. 
Kom, het is tijd om naar buiten te gaan, zei Parvatti met een knipoog. 
Ja, we gaan affiches ontwerpen, zei Hermelien. 
Kom, Harry, zei Ron, ik heb een idee. 
Ron nam Daan mee naar buiten. 
Harry had Belinda meegenomen. 
Parvatti, Hermelien, mag Belinde ook meedoen, vroeg Harry. 
Tuurlijk mag ze dat!, zeiden Hermeien en Parvatti. 
We hebben Daan meegenomen om de affiches te tekenen, zei Ron. 
Oke, zei Daan, ga daar met z'n drieën zitten. 
Ze deden wat Daan hen zei. 

Na een half uurtje tekenkunst van Daan was de affiche klaar. 
 
Wow, Daan, die is echt mooi, zei Belinda. 
Kom, we gaan een slogan maken, zei Hermelien. 
Wat dacht je van: Je mag zelf kiezen wie. 
Maar stem toch maar op ons drie! 
Ja, dat is het, riep Parvatti. 
Kom, Daan, zet dat op onze affiches, zei Hermelien. 
Goed, Goed, zei Daan. 
Perkamentus ging terug op het podium staan. 
Morgen worden de vijf volgende bekendgemaakt, zei Perkamentus. 
Begien maar met stem-en, zei madame Mallemour. 

De volgende avond. 
De overwinnaars van deze ronde zijn: 

1. Parvatti Patil 
2. Patty Park 
3. Padma Patil 
4. Hermelien Griffel 
5. Joost Flets-Friemel 

Gefeliciteerd, jullie gaan door naar de volgende ronde, zei Perkamentus. 
Maar in het geheim deed beauxbatons ook zo een wedstrijd. 
De twee winnende moeten het ook nog eens tegen elkaar opnemen. 
Daan, riep Hermelien. 
Ja, zei Daan. 
Maak nog eens een poster voor ons twee. 
Goed, zei Daan. 
Hij was in een mum van tijd klaar. 
  
Kei goed, Daan, zei Parvatti. 
En een nieuwe slogan: met ons twee 
ben je altijd tevree. 
Zet er maar op Daan, zei Hermelien. 

Terug de volgende avond. 
De vier die nog verder mogen zijn: 

1. Padma Patil 
2. Parvatti Patil 
3. Joost Flets-Friemel 
4. Hermelien Griffel 

Yes, zei Hermelien. 
Nu moeten we geen nieuwe poster maken!, riep Parvatti. 
Hermelien en Parvatti gingen die avond slapen. 
's Morgens werd Parvatti wakker, ze begon te krijsen. 
Er hing een briefje aan de deur. 

Jullie moeten niet verder doen. 
Ik win toch! 
Geef het maar op! 

Aan Hermelien en Parvatti.

Maar ze doen gewoon voort. 

's Avonds... 
de twee die de finale spelen zijn: 

1. Padma Patil 
2. Parvatti Patil 

Jaaa!, Padma, jij ook!, riep Parvatti. 
Nu maakt het niet meer uit wie wint, zei Padma. 

Daan maakte 1 poster die voor allebei diende. 
 
met de slogan: we lijken maar 1 
                         maar we zijn toch 2! 

De volgende avond... 

en de winnaar van Zweinstein is... 

Padma Patil!!!!!


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 23

En nu, zei Perkamentus, gaat onze winnares het opnemen tegen Stacie Maldams. 
Onze kampioene, zei madame Mallemour. 
Padma Patil liep het podium op. 
Stacie Maldams volgde haar voorbeeld. 
Padma begon te praten. 

Ik zou aan iedereen willen vragen dat ze alle andere kandidaten ook een applaus geven voor hun prestaties. 
Als eerste wil ik Daan bedanken die voor mijn affiches zorgde. 
Dan wil ik Hermelien en Parvatti bedanken die altijd de slogans verzonnen. 
Dan Belinda voor de steun. 
En natuurlijk al mijn vrienden en de mensen die op mij gestemd hebben


Nu begon Stacie te bedanken. 

Ik zou ook iedereen die me heeft geholpen en iedereen die op mij heeft gestemd willen bedanken. 

Perkamentus kwaam ook het podium op. 
Ik zou willen vragen dat iedereen binnen het uur heeft gestemd, zei Perkamentus. 
Begien maar met stem-men, zei Madame Mallemour. 

Een uurtje later... 
En de winnaar is... 

Padma Patil!!!!!!!!! 

Ja, zusje, je bent de beste, je ben de beste!, riep Parvatti. 
Die avond op Beauxbatons was de beste van allemaal. 
Daarbij moesten ze al bijna weg. 
De laatste dagen van de schoolvakantie gingen van start.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 24

De morgen dat ze terug moesten naar Zweinstein brak aan. 
Harry had al vroeg zijn spullen gepakt. 
Die morgen was het misterig. 
Grauw en koud. 
Harry had helemaal geen zin om terug op die terzielers naar Zweinstein te gaan. 
Maar de terzielers waren al terug op Zweinstein dus konden ze niet met de terzielers terug gaan. 

's Namiddags gingen ze terug naar Zweinsteim maar dan wel met een via-via. 
In een van tijd was hij terug bij Zweinstein. 

Ik ben echt blij dat we met een Via-Via zijn gegaan, zei Hermelien. 
Ja, zei Ron, wie niet. 
Je hebt gelijk, zei Harry, kom ik heb slaap. 
Wat, zei Ron, nu al???? 
Ja, nu al, zei Harry. 
Dat meen je niet, zei Ron. 
Ja, dag Jan, denk je echt dat ik het niet meen, zei Harry. 
Ron begon te schateren. 
Ik ga mee Harry, proestte Ron. 

Harry sliep geweldig maar wat gebeurde er 's morgens??? 

Hermelien, zei Harry, Ron, haal Hermelien. 
Ron!!!!, wordt wakker, ik ben ziek, zei Harry. 
Wat is er Harry jong, zei Ron. 
Ik ben ziek Ron, zei Harry. 
Wat moet ik doen, zei Ron. 
Ga Hermelien halen, zei Harry. 
Goed, zei Ron. 
Harry, ga naar de ziekenzaal!, adviseerde Hermelien. 

Harry was uiteindelijk in de ziekenzaal. 
Wat heb je nu weer gedaan, zei madame Plijster. 
Ik ben gewoon ziek zoals bijna alle dreuzelkinderen zijn, zei Harry. 
Ga maar in dat bed liggen, morgen ben je genezen, zei madame Plijster. 
Wat heb ik?, vroeg Harry. 
Een doodgewone verkoudheid, niks ernstigs, verzekerde madame Plijster. 
Harry was er gerust in en de volgende morgen was het de eerste schooldag. 
Ga maar naar de grote zaal Harry, zei madame Plijster. 
Voor Harry vloog de tijd en het was inmiddels al 14 februari.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 25

Harry, riep Parvatti die ochtend. 
Ja, zei Harry. 
Wil je met mij naar Zweinsveld gaan?, vroeg Parvatti. 
Tuurlijk, zei Harry, tot straks! 

's Namiddags... 

Hey, Harry, wil je met me naar de drie bezemstelen voor een lekker boterbiertje, zei een enthousiaste Parvatti. 
Goed, zei Harry. 
Ze liepen meteen naar de drie bezemstelen. 
Hoef, zei Parvatti, dat boterbiertje zal goed doen. 
Daar ben ik zeker van, zei Harry. 
Harry, we kunnen misschien op mijn kaart een weg uitstippelen, zei Parvatti. 
Oke,waar gaan we naartoe?, zei Harry. 
We zijn nu in de drie bezemstelen, zei Parvatti. 
Ja, dan kunnen we naar zacharnius zoetwarenhuis gaan, zei Harry. 
Voor de rest zien we wel, zei Parvatti. 
Goed, zei Harry. 
Ik weet nog iets, zei Parvatti, er is hier een nieuw winkeltje bijgekomen. 
Welk dan, vroeg Harry. 
Een gadgetwinkel, ik weet het niet goed, zei Parvatti. 
Nou, om jou een plezier te doen, zei Harry. 
Misschien hebben ze wel leuke valentijn spulletjes!, giechelde een enthousiaste Parvatti. 

In het zoetwarenhuis... 
Harry, we nemen elk een puntzak, dan doen we daar de rest van de dag mee, zei Parvatti. 
Prima, zei Harry. 
Harry pakte hier en daar wat en ze gingen naar de kassa. 
Dit kan nog lang duren, zei Harry. 
Na een half uurtje waren ze eindelijk de winkel uit. 
Kom, we kunnen hier eens op een bankje gaan zitten, stelde Parvatti voor. 
Harry ging samen met haar op een bankje zitten. 

Uiteindelijk op het einde van de dag in de gadgetwinkel genaamd: de gadgalerie. 
Harry, kijk, halve hartjes, kom we kopen zo een kettinkje, zei parvatti. 
Harry stemde toe want dan waren ze hier vlug buiten. 
Hier Harry, zei Parvatti. 
Ze gaf hem het kettinkje. 
Harry kon er niks aan doen, ze stond te dicht bij. 
Ze gaven elkaar hun eerste kus. 
Dit voelde goed aan. 
Eigenlijk was het nog niet zo slecht. 
Hij wou hier zo wel eeuwig blijven staan, maar dat kon natuurlijk niet. 
Het werd laat en Harry had zich echt vermaakt. 
Ik hoop dat we dit vaker doen Harry, zei Parvatti. 
Ja, tot morgen in de lessen, zei Harry. 
Harry ging slapen. 
Maar met een heerlijk gevoel. 
Dit was zijn eerste ECHTE kus. 
Vorig jaar met Cho was het niet menens. 
Nu wel... 
Hij viel in een diepe slaap.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 26 

Perkamentus kwam naar Harry toe. 
Het was begin maart. 
Harry, ik heb ontdekt dat 'de vuurtjes van Voldemort' alle slechte dingen kunnen dooddoen, dus niet alleen Voldemort, zei Perkamentus. 
Wow, dat is pas leuk, zei Harry. 
We hebben de laatste tijd veel last van duiveltjes, zei Perkamentus, het is nu jouw taak om ze te verdrijven uit Zweinstein. 
Goed, zei Harry. 
Hier is een vuurtje van Voldemort, zei Perkamentus. 
Opeens was Perkamentus verdwenen. 

Harry ging zoeken naar de duiveltjes. 
Hij zocht tussen de lessen door, maar hij vond er geen. 
Harry dacht ineens aan de kamer van hoge nood. 
Hij dacht alleen aan de duiveltjes, en ja hoor, hier waren ze. 
Harry zette het vuurtje bij de duiveltjes maar hij kon ze niet wegkrijgen. 

Harry ging teleurgesteld naar de leerlingenkamer. 
Wat is er Harry, vroeg Hermelien. 
Niks, zei Harry. 
Harry zeg het gewoon, zei Ron. 
Hermelien, zei Harry, weet jij hoe je die vuurtjes moet gebruiken?, vroeg Harry. 
Nou, je moet het bij dieren eerst mengen met water, zei Hermelien. 
Maar duiveltjes, ik heb geen idee, vervolgde Hermelien. 
Wacht, zei Ron, ik heb hier een boek liggen over duiveltjes. 
Hij was in een mum van tijd terug uit de slaapzaal met het boek. 
Het zijn een soort van planten, zei Ron. 
Ooooh, zei Hermelien, dan moet je een stukje van hun huid bij het vuur doen, dan zullen ze wel verdwijnen. 

Eindelijk, zei Harry. 
Hier ben ik weer duiveltjes, vervolgde hij. 
Hij scheurde een stukje vel van de duiveltjes af. 
Haha, nu zijn jullie er geweest, zei Harry. 
Het lukte, hij zette het potje gewoon in het midden en alle duiveltjes verdwenen. 
Hoera, riep Harry. 
Hij ging met een glimlach van oor tot oor naar buiten. 

De dagen vlogen voorbij ondertussen was het Paasvakantie en begon Hermelien te zagen over de examens EN de zwerkbalwedstrijden.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 27

Hermelien, zei Ron, concentreer je nu eens op de zwerkbalwedstrijd! 
Ja, zei Harry, het is de laatste dag voor de Paasvakantie! 
Nou en, zei Hermelien. 
Nou, en, zei Ron, je hebt de hele Paasvakantie om je examens voor te bereiden. 
Hermelien, zei Harry, je maakt voor ons toch ook een studieschema? 
Dat was natuurlijk belangrijk voor hen, want zij konden dat dus van geen kanten! 
Jaja, zei Hermelien. 
Het fluitje klonk, ze moesten het veld op. 

Na de wedstrijd... 
Hehe, zei Ron, je hebt wel heel vlug de snaai te pakken gekregen. 
Ja, zei Harry. 

De paasvakantie begon... 
Harry, Harry, ik moet beginnen te studeren!, zei Ron. 
Hermelien keek kwaad toe. 
Hermelien deed nu al de eerste 4 dagen zo. 
Harry schoot altijd in zijn lach. 
Na, 5 dagen had ze eindelijk door dat ze haar studieschema moest maken. 
Dus het was gedaan met het gezeur. 
Er was nu al een hele week voorbij. 
De examens begonnen over 3 weken. 
Nu was Hermelien pas echt nerveus. 
tja, zei Ron, hier moeten we niet mee lachen, dit is menens. 
Ja, zei Harry, dit is elk jaar zo. 
Die nacht sliep Harry niet goed. 
Hij droomde dat Voldemort in de laatste week van het schooljaar zou komen opdagen. 
Harry werd wakker en pakte stevig het vuurtje van Voldemort vast. 
De week verliep niet echt naar Harry's en Rons zin. 
Maar wel naar die van Hermelien. 
Voor Hermelien was de Paasvakantie onvergetelijk. 
Ja, zei Hermelien. 
De examens begonnen!


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 28

Eerst moest Harry naar gedaanteverwisselingen. 
Harry moest een schildpad veranderen in een haas! 
Dit was nog maar net goed afgelopen! 
Harry slaagde erin om de schildpad zacht te maken te laten rechtstaan. 
Hij had zelfs oren! 
Harry vond het wel goed gelukt. 

Nu moest Harry naar verweer tegen de zwarte kunsten. 
Hij moest ontwapenen, vervloeken en duelleren. 
Harry had er absoluut geen moeite mee. 
Maar Ron had het er niet zonder kleerscheuren vanafgebracht! 

Waarzeggerij was een eitje! 
Harry voorspelde gewoon allemaal doodsbedreigende dingen! 
Ron paste dezelfde tactiek toe. 
Harry proestte het uit toen professor Zwamdrift hem een compliment gaf. 

Het was tijd voor bezweringen. 
Ze moesten Gniffelspreuken gebreuken. 
Vorig jaar ook maar nu moesten ze sterker zijn! 
Harry en Ron moesten allebei zo hard lachen dat professor Banning de spreuk ongedaan had gemaakt. 

Geschiedenis van de toverkunst ging goed. 
Hermelien had Harry zolang opgevraagd tot hij alle antwoorden wist. 
Dus all vragen gingen goed. 
Ron was daarentegen toch wel een beetje aan het sukkelen. 

Kruidenkunde was in kas 3. 
Ze hadden allemaal een andere opdracht. 
Ron bracht het er goed vanaf. 
Hermelien natuurlijk ook. 
Harry had een beetje gsukkeld maar het was toch goed afgelopen. 

Dan hadden ze nog Astronomie. 
Astronomie was tegen 10 uur. 
Ze hadden dus een vrije dag. 
Harry was dus in de allerhoogste toren. 
De Astronietoren was heel moeilijk te bereiken! 
Tegen dat je daar was was je al bekaf. 
Maar Harry had toch nog een goed examen kunnen afleggen. 

Eindelijk! 
Ze hadden een week vrij! 
Daarna kregen ze pas hun uitslagen... 
Maar er knaagde toch iets aan Harry!


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 29

Harry sliep goed. 
Tot hij werd wakker gemaakt door iemand. 
Het was Ron. 
Kom Harry, zei Ron, ik heb ontdekt hoe we bij Hermelien geraken. 
Goed, ik zal al in de leerlingenkamer wachten, zei Harry. 
Hermelien kwam samen met Ron de leerlingenkamer binnen. 
We gaan naar de klassenoudste badkamer, zei Hermelien. 
Cool, dat is lang geleden, zei Harry. 

Ehm, zei Ron, weet jij het wachtwoord Hermelien. 
Ja, zei Hermelien, maar ik ga het tegen niemand zeggen Ron. 
Waarom niet, vroeg Harry. 
Hoa, zei Hermelien, goed goed. 
"aarbeienshampoo" 
De deur ging open. 
Maar ze waren niet in de klassenoudste badkamer! 
Ze waren in de val getrapt! 
Voldemort stond in het midden van een groot veld. 
Harry had nog een vuurtje van Voldemort. 
Potter!, zei Voldemort, eindelijk heb ik je! 
O ja, zei Harry. 
Ja, zei de schrille stem van Voldemort, Perkamentus weet niet dat je hier bent. 
En wat dan nog, riep Ron. 
Dat hij ook nog niet eens afweet van deze plek!, zei Voldemort. 
Voldemort kwam naar Harry toe. 
Weg, vuile schoft!, riep Harry. 
Wat gaat mij tegenhouden!, riep Voldemort. 
Dit, zei Harry, en hij stak het vuurtje in de lucht. 
Voldemort zette een paar stappen achteruit. 
Nu kwamen de dooddoeners tevoorschijn. 
Harry gaf het vuurtje aan Hermelien. 
Hermelien wist wat ze moest doen. 
Ze stak het vuurtje voor de eerste de beste dooddoener en die vervaagde. 
Hermelien schakelde een stuk of 10 doodoeners uit. 
Na die 10 was het vuurtje gedoofd. 
Ron was ineens bewusteloos. 
Harry was nog maar net bezig met de dooddoeners te verdrijven. 
Voldemort sloeg op de vlucht. 
Harry vroeg zich af waarom. 
Hij zag de doodoeners verschrikt kijken. 
Harry keek achter zich. 
Perkamentus stond daar. 
Hij liet de dooddoeners niet ontsnappen. 
Perkamentus doodde er nog eens 10. 
Maar de rest kon nog ontsnappen. 
Harry, zei Perkamentus, kom maar mee naar mijn kantoor. 
Harry ging mee. 

Harry, ik wil hoe je daar bent terechtgekomen, zei Perkamentus. 
Ron en Hermelien wilden eens een goede douche gaan nemen, zei Harry. 
Waarom Harry, zei Perkamentus. 
Omdat we de stress van de examens wilden verwerken, antwoorde Harry. 
goed, zei Perkamentus, je kunt gaan.


-----------------------------------


margop




Hoofdstuk 30

Harry ging de laatste dag naar het afdelingsfeest. 
De winnende afdeling is... 
Zwadderich!, zei Perkamentus. 
Maar er worden nog enkele punten toegekend aan een aantal leerlingen. 

Aan juffrouw Hermelien griffel: 100 punten! 
Wegens het verslagen van maar liefst 10 doodoeners 

Aan de heer Ronald Wemel: 50 punten! 
Voor het uithoudingsvermogen en al de steun! 

Aan de heer Harry Potter: 125 punten! 
Wegens het redden van Zweinstein en het vinden van da vuurtjes van Voldemort! 

En als we alles optellen, zei Perkamentus, weten we dat Griffoendor wint!!!!!!! 
Joepie!, riep Harry. 
Daarbij hebben we ook nog eens de Zwerkbalcup!, riep Hermelien. 
Het feestmaal was heerlijk maar dit kon niet eeuwig blijven duren. 

Ze moesten naar de trein. 
Kom Harry, zei Ron, we gaan knalpoker spelen! 
Harry en Ron speelden knalpoker tot het einde van de rit. 
Harry stapte uit. 
Weer een verschrikkelijke zomer tegemoet gaan, zei Harry treurig. 
Harry kwam door de poort. 
Maar hij zag geen Duffelingen. 
Harry, zei mevrouw Wemel, jij mag met ons mee. 
Ja?, vroeg Harry ongeloofwaardig. 
Ja, zei mevrouw Wemel. 
We hebben pverlegt met je oom en tante, zei meneer Wemel. 
En ze vonden het goed, zei mevrouw Wemel. 
Harry stapte met een glimlach van oor tot oor in de auto van de Wemels. 
Dit kon wel eens de beste zomer van zijn leven worden. 

THE END


-----------------------------------


